potencjał teratogenny
Potencjał teratogenny to zdolność substancji, leku, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania wad rozwojowych u płodu podczas ciąży. Substancje teratogenne mogą powodować nieprawidłowości w rozwoju embrionalnym, co może prowadzić do poważnych malformacji narządów, zaburzeń funkcjonalnych lub nawet śmierci płodu.
Ocena potencjału teratogennego stanowi kluczowy element badań przedklinicznych nowych leków. Klasyfikacja FDA dzieli leki na kategorie od A (badania nie wykazały ryzyka) do X (przeciwwskazane w ciąży). Do znanych teratogenów należą m.in. talidomid, izotretynoina, niektóre leki przeciwpadaczkowe, alkohol etylowy oraz infekcje wirusowe jak różyczka czy cytomegalia.
Wpływ teratogenu zależy od kilku czynników: dawki, czasu ekspozycji (szczególnie krytyczny jest okres organogenezy, między 3. a 8. tygodniem ciąży), predyspozycji genetycznych oraz interakcji z innymi czynnikami. Klinicyści powinni zawsze rozważać stosunek korzyści do ryzyka przy przepisywaniu leków kobietom w wieku rozrodczym oraz udzielać pacjentkom rzetelnych informacji o potencjalnych zagrożeniach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard neo 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny (substancji czynnej preparatu Torvacard neo) wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów in vitro oraz badaniu in vivo. W badaniach rakotwórczości u szczurów nie stwierdzono działania nowotworowego, natomiast u myszy przy dawkach powodujących 6-11-krotnie wyższą ekspozycję (AUC0-24h) niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe, co jednak ma ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na znacznie przekraczające dawki terapeutyczne. W zakresie wpływu na rozrodczość i rozwój, atorwastatyna nie wykazywała negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności u szczurów, królików i psów, jednak przy toksycznych dawkach dla ciężarnych samic obserwowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, badania in vitro, badanie in vivo, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, opóźniony rozwój płodu, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność ciążowa, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussal Antitussicum 15 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej preparatu Tussal Antitussicum, są istotnie ograniczone w zakresie toksykologii genetycznej, kancerogenności, teratogenności oraz wpływu na płodność. Brakuje kluczowych badań genotoksyczności, takich jak test Amesa, test mikrojądrowy czy test aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę potencjału mutagennego tej substancji. Podobnie, dane dotyczące rakotwórczości są niekompletne i nie dostarczają jednoznacznych dowodów na związek przyczynowo-skutkowy między ekspozycją na dekstrometorfan a rozwojem nowotworów u zwierząt, choć obserwowane efekty nie wskazują na istotny potencjał kancerogenny. Brak jest również szczegółowych badań dotyczących wpływu na rozwój płodu oraz potencjalnej teratogenności, co uniemożliwia ocenę bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, cykl rujowy, dekstrometorfan, dekstrometorfan bromowodorek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowy, spermatogeneza, test Amesa, test mikrojądrowy, Tussal Antitussicum, wada wrodzona, wpływ na płodność, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Medreg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednym in vivo. Badania karcinogenności na szczurach i myszach ujawniły brak działania karcinogennego u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe jedynie przy ekspozycji na dawki powodujące AUC₀₋₂₄h 6-11-krotnie wyższe niż u ludzi stosujących najwyższą dawkę terapeutyczną. Wskazuje to na szeroki margines bezpieczeństwa w zakresie ryzyka onkogennego. Ponadto, atorwastatyna nie wpływała negatywnie na płodność u szczurów, królików i psów, a także nie wykazywała działania teratogennego, choć toksyczność dla płodu obserwowano przy dawkach toksycznych dla matek, co sugeruje efekt pośredni. U szczurów podawanie wysokich dawek w ciąży skutkowało opóźnionym rozwojem potomstwa i obniżoną przeżywalnością poporodową.
atorwastatyna, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, dysfagia, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, płodność, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie leku, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój potomstwa, stężenie w osoczu, toksyczność płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reltebon 80 mg
Badania przedkliniczne leku Reltebon, zawierającego chlorowodorek oksykodonu, wykazały brak negatywnego wpływu na płodność oraz wczesny rozwój zarodka u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała. W badaniach teratogennych nie stwierdzono wad rozwojowych u szczurów do 8 mg/kg oraz u królików do 125 mg/kg, choć przy najwyższej dawce u królików zaobserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości wad rozwojowych, takich jak 27 kręgów przedkrzyżowych i dodatkowe pary żeber, co korelowało z ciężką farmakotoksycznością. W rozwoju około- i poporodowym u szczurów dawki ≥ 2 mg/kg/dobę powodowały spadek masy ciała i zmniejszone spożycie pokarmu u samic, a dawka 6 mg/kg/dobę skutkowała obniżeniem masy ciała potomstwa F1, bez wpływu na rozwój fizyczny, ruchowy, sensoryczny oraz wskaźniki behawioralne i reprodukcyjne. NOEL dla potomstwa F1 ustalono na poziomie 2 mg/kg/dobę, a brak wpływu na pokolenie F2 niezależnie od dawki potwierdza ograniczone ryzyko długofalowych efektów rozwojowych.
badanie długoterminowe, chlorowodorek oksykodonu, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, farmakotoksyczność, in vitro, in vivo, mutagenność, oksykodon, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, terapia przeciwbólowa, teratogenność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramlolan 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl i amlodypinę, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. W badaniach toksyczności ostrej ramipryl nie wywoływał objawów toksyczności u zwierząt (gryzonie, psy). Przewlekła ekspozycja na ramipryl w dawkach do 250 mg/kg/dobę u szczurów, psów i małp skutkowała zaburzeniami elektrolitowymi, zmianami hematologicznymi oraz powiększeniem aparatu przykłębuszkowego (farmakodynamiczny efekt ACEI). Ustalono dawki NOAEL odpowiednio: szczury 2 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8 mg/kg/dobę. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg mc./dobę u samic szczura w ciąży i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał działania mutagennego ani genotoksycznego w licznych testach.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, NOAEL, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna, zaburzenie elektrolitowe, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donepesan 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku donepezylu wykazały, że substancja charakteryzuje się selektywnym działaniem na układ cholinergiczny, z minimalną liczbą działań niepożądanych innych niż zamierzone. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje w komórkach bakteryjnych i ssaczych, nie wykazały mutagenności donepezylu. Działania klastogenne zaobserwowano jedynie in vitro przy stężeniach ponad 3000-krotnie wyższych niż terapeutyczne stężenia osoczowe, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Test mikrojąderkowy in vivo u myszy potwierdził brak genotoksyczności w warunkach organizmu żywego.
badanie farmakologiczne, badanie kancerogenności, badanie mutacji, chlorowodorek donepezylu, dane przedkliniczne, Donepesan, działanie klastogenne, działanie onkogenne, martwy płód, ocena bezpieczeństwa leku, płodność, potencjał teratogenny, rozwój embrionalny, stężenie terapeutyczne, test genotoksyczności, test mikrojąderkowy, toksyczność reprodukcyjna, układ cholinergiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methofill 10 mg
Przedkliniczne badania metotreksatu na myszy, szczurach i psach wykazały toksyczność przewlekłą obejmującą uszkodzenia przewodu pokarmowego, zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz hepatotoksyczność. Ocena genotoksyczności potwierdziła indukcję mutacji genowych i chromosomowych zarówno in vitro, jak i in vivo, co sugeruje potencjalne działanie mutagenne u ludzi. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach, myszach i chomikach nie wykazały działania kancerogennego metotreksatu.
działanie mutagenne, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, in vitro, in vivo, metotreksat, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, szpik kostny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ pokarmowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nalpain 10 mg/ml 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku nalbufiny, przeprowadzone na modelach zwierzęcych (szczury, króliki), wykazały, że substancja ta nie wywiera negatywnego wpływu na płodność samic i samców, nie zaburzając zdolności do zapłodnienia i poczęcia. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów zaobserwowano dawkozależne efekty toksyczne przy wysokich dawkach, takie jak zwiększona śmiertelność przedporodowa i poporodowa oraz zmniejszenie masy ciała potomstwa. Warto podkreślić, że te niekorzystne efekty występowały jedynie przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny, co wskazuje na istnienie progu bezpieczeństwa.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, chlorowodorek nalbufiny, dawka terapeutyczna, funkcja rozrodcza, malformacja rozwojowa, masa ciała potomstwa, model zwierzęcy, płodność, potencjał teratogenny, rozwój pre- i postnatalny, rozwój przed- i pourodzeniowy, śmiertelność poporodowa, śmiertelność przedporodowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tantum Verde 1,5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej Tantum Verde (1,5 mg/ml, roztwór do płukania jamy ustnej i gardła), obejmowały ocenę bezpieczeństwa w kontekście rozwoju płodu oraz okresu okołoporodowego u szczurów i królików. W trakcie eksperymentów osiągnięto stężenia benzydaminy w osoczu zwierząt aż 40-krotnie wyższe niż terapeutyczne stężenia u ludzi po pojedynczej dawce doustnej. Pomimo tak wysokiej ekspozycji nie zaobserwowano działania teratogennego, co wskazuje na brak potencjału do indukowania wad rozwojowych u badanych gatunków zwierząt.
badanie przedkliniczne, benzydamina chlorowodorek, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, kinetyka benzydaminy, płukanie jamy ustnej i gardła, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, stężenie benzydaminy, stężenie terapeutyczne, Tantum Verde, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe płodu - Leksykon substancji czynnych
Bryonia cretica – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bryonia cretica, stosowana w preparacie homeopatycznym Nux vomica-Homaccord w rozcieńczeniach D4, D6, D10, D15, D30, D200 oraz D1000 (każde po 0,2 g na 100 g roztworu), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników standardowych badań toksykologicznych i farmakologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej, subchronicznej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności czy teratogenności. Wysokie rozcieńczenia homeopatyczne, charakterystyczne dla tego preparatu, teoretycznie zawierają minimalne lub niewykrywalne ilości substancji czynnej, co wpływa na specyfikę oceny ryzyka i bezpieczeństwa stosowania w praktyce klinicznej.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Bryonia cretica, interakcja lekowa, krople doustne, Lycopodium clavatum, model zwierzęcy, monitorowanie bezpieczeństwa, Nux vomica-Homaccord, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, rozcieńczenie homeopatyczne, stosunek korzyści do ryzyka, Strychnos nux vomica, substancja wyjściowa, system in vitro, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zofenil Plus 30 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Zofenil Plus, zawierającego 30 mg zofenoprylu wapniowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wykazały brak istotnych klinicznie efektów toksycznych zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. Analizy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego ani genotoksycznego dla skojarzenia obu substancji oraz samego hydrochlorotiazydu. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, jednak zaobserwowano istotne zwiększenie toksyczności u ciężarnych samic w porównaniu do monoterapii zofenoprylem, co wskazuje na konieczność ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży.
genotoksyczność, hydrochlorotiazyd, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność dla samic ciężarnych, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone, wpływ na rozrodczość, zmiany chromosomalne, Zofenil Plus, zofenopryl wapniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imigran 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sumatryptanu, substancji czynnej leku Imigran, wykazały brak działania genotoksycznego, karcynogennego oraz teratogennego. Badania in vitro oraz na modelach zwierzęcych potwierdziły, że sumatryptan nie uszkadza materiału genetycznego ani nie indukuje procesów nowotworowych. W badaniach teratogenności na królikach nie stwierdzono wad rozwojowych płodu, mimo sporadycznej śmiertelności płodów. Te wyniki stanowią istotne uzupełnienie wiedzy klinicznej i potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście długoterminowego stosowania.
badanie in vitro, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, inseminacja, podanie doustne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa leku, śmiertelność płodów, stężenie leku w osoczu, sumatryptan, wady rozwojowe płodu, wpływ na płodność, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Preparat CoArprenessa, zawierający 5 mg peryndoprylu z argininą oraz 1,25 mg indapamidu, wykazuje w badaniach przedklinicznych nieznacznie podwyższony profil toksyczności w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami. W modelach zwierzęcych zaobserwowano nefrotoksyczność u szczurów na poziomie porównywalnym do monoterapii, natomiast u psów nasilone działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego w terapii skojarzonej. Toksyny matczyne były bardziej wyraźne u szczurów leczonych preparatem złożonym, jednak wszystkie działania niepożądane pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny, co zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa klinicznego.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie teratogenne, embriotoksyczność, indapamid, margines bezpieczeństwa, monoterapia, nefrotoksyczność, peryndopryl z argininą, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, profil toksyczności, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apiolin 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sertraliny (Apiolin) wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych i rakotwórczych, co potwierdza jej akceptowalny profil bezpieczeństwa przed wprowadzeniem do badań klinicznych. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano fetotoksyczność pośrednią związaną z toksycznym działaniem na organizm matki, skutkującą m.in. skróceniem przeżycia i zmniejszeniem masy ciała potomstwa w pierwszych dniach po urodzeniu. Ekspozycja płodu na sertralinę po 15. dniu ciąży wiązała się z wczesną umieralnością okołoporodową i opóźnieniami rozwojowymi, które jednak prawdopodobnie wynikały z działania na matkę, a nie bezpośredniego wpływu na płód, co zmniejsza potencjalne ryzyko kliniczne dla kobiet w ciąży.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja płodu, fetotoksyczność, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, opóźnienie rozwojowe, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, przyrost masy ciała, różnice międzygatunkowe, toksyczne działanie sertraliny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność okołoporodowa, wydzielina z nosa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pecto Drill 5 g/100 ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące karbocysteiny, substancji czynnej syropu Pecto Drill (5 g/100 ml), nie wykazują istotnych zagrożeń toksykologicznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, udokumentowane w literaturze naukowej, nie wskazują na potencjał genotoksyczny, kancerogenny ani teratogenny tej substancji. Profil bezpieczeństwa karbocysteiny jest zgodny z informacjami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego, a brak jest dodatkowych danych przedklinicznych, które wymagałyby zmiany aktualnych zaleceń terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sal Ems factitium –
Analiza dostępnej literatury oraz danych przedklinicznych dotyczących sztucznej soli emskiej (Sal Ems factitium) nie wykazała działania mutagennego, teratogennego ani karcinogennego. Standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły negatywnego wpływu na materiał genetyczny. W badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano również wpływu teratogennego na rozwój zarodka i płodu, ani uszkodzeń anatomicznych. Skład preparatu obejmuje m.in. sodu wodorowęglan (318,150 mg), sodu bromek (0,045 mg), sodu fosforan bezwodny (0,225 mg), sodu chlorek (121,500 mg), sodu siarczan bezwodny (4,050 mg) oraz potasu siarczan (6,030 mg), z których żaden nie wykazuje potencjału mutagennego, teratogennego czy karcinogennego w podanych dawkach.
bezpieczeństwo przedkliniczne, bromek sodu, chlorek sodu, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosforan sodu bezwodny, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój nowotworów, rozwój zarodkowo-płodowy, Sal Ems factitium, siarczan potasu, siarczan sodu bezwodny, sole mineralne, sztuczna sól emska, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aflavic Max 1000 mg
Stosowanie zmikronizowanej diosminy w dawce 1000 mg (lek Aflavic Max) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, a dotychczasowa praktyka kliniczna nie potwierdziła szkodliwego wpływu na ciężarne. Jednakże brak wystarczających danych klinicznych uniemożliwia całkowite wykluczenie ryzyka, dlatego lek powinien być stosowany wyłącznie w przypadku zdecydowanej konieczności medycznej, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. W trakcie terapii zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz regularne monitorowanie stanu zdrowia matki i płodu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Ranbaxy 5 mg
Lenalidomid wykazuje silne właściwości teratogenne, co wymaga rygorystycznego przestrzegania programów zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety leczone lenalidomidem muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn lek wykrywalny jest w spermie w bardzo niskim stężeniu, które staje się niewykrywalne po 3 dniach od zakończenia terapii, jednak ze względów bezpieczeństwa zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, przerw oraz przez tydzień po zakończeniu terapii, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę. Lenalidomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych, podobnych do tych wywoływanych przez talidomid, a także nie zaleca się karmienia piersią podczas terapii z powodu braku danych o przenikaniu leku do mleka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesanoid 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tretynoiny (kwas all-trans-retinowy, ATRA) zawartej w preparacie Vesanoid wskazują na bardzo niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. W badaniach podostrych i przewlekłych u szczurów ustalono NOAEL na poziomie ≤1 mg/kg mc./dobę, natomiast u psów dawka 30 mg/kg mc./dobę wywoływała toksyczne efekty, takie jak spadek masy ciała oraz zmiany patologiczne w skórze i jądrach. Długoterminowa ekspozycja u szczurów powodowała zmiany kostne (rozpad substancji międzykomórkowej), hematologiczne (anemia), nefrotoksyczność oraz toksyczne zmiany w układzie rozrodczym. U psów obserwowano zaburzenia spermatogenezy oraz rozrost szpiku kostnego. Metabolity tretynoiny (4-okso-tretynoina, izotretynoina, 4-okso-izotretynoina) wykazywały mniejszą aktywność biologiczną w indukcji różnicowania komórek białaczkowych HL-60, co jest istotne dla mechanizmu działania przeciwbiałaczkowego leku.
4-okso-izotretynoina, 4-okso-tretynoina, działanie mutagenne, działanie przeciwbiałaczkowe, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, izotretynoina, komórki białaczkowe, nefrotoksyczność, NOAEL, potencjał teratogenny, retinoidy, rozrost szpiku kostnego, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tretynoina, Vesanoid, zaburzenia spermatogenezy, zmiany hematologiczne, zmiany kostne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pikopil 7,5 mg
W przypadku stosowania pikosiarczanu sodu (Pikopil 7,5 mg) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią, brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo leku w ciąży, co wymaga szczególnej ostrożności. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak przy wysokich dawkach zaobserwowano szkodliwe efekty na zarodki. Lek należy stosować w ciąży wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja powinna być indywidualna i podjęta przez lekarza. W okresie laktacji substancja czynna oraz jej metabolity nie przenikają do mleka matki, co sugeruje bezpieczeństwo stosowania, jednak zaleca się stosowanie leku tylko pod nadzorem lekarskim i po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rispolept 1 mg/ml
Rysperydon, stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko dla płodności, ciąży i laktacji. Dane kliniczne dotyczące stosowania rysperydonu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne nie wykazały teratogenności, jednak zaobserwowano toksyczne działanie na reprodukcję. Noworodki eksponowane na rysperydon w ostatnim trymestrze ciąży są narażone na działania niepożądane, takie jak zaburzenia pozapiramidowe, objawy odstawienne, pobudzenie psychoruchowe, zmiany napięcia mięśniowego, drżenia, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz problemy z karmieniem. Z tego powodu zaleca się ścisłą obserwację kliniczną noworodków po porodzie. Stosowanie leku Rispolept u kobiet ciężarnych jest dopuszczalne tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, a ewentualne odstawienie powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć nagłych zmian terapeutycznych.
9-hydroksyrysperydon, działanie niepożądane, GnRH, gonadotropina, hiperprolaktynemia, hormon uwalniający gonadotropiny, lek przeciwpsychotyczny, objaw odstawienny, obniżone napięcie mięśniowe, pobudzenie psychoruchowe, potencjał teratogenny, prolaktyna, Rispolept, rysperydon, steroidogeneza, trymestr ciąży, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie pozapiramidowe, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imuran 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azatiopryny, substancji czynnej leku Imuran, wykazały jej potencjał teratogenny u zwierząt laboratoryjnych, w tym szczurów, myszy i królików. Podawanie azatiopryny w dawkach od 5 do 15 mg/kg mc./dobę przez cały okres organogenezy skutkowało występowaniem wad wrodzonych o różnym stopniu nasilenia. Szczególnie wyraźne działanie teratogenne zaobserwowano u królików przy dawce 10 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na ich zwiększoną wrażliwość na toksyczne efekty leku. Wyniki te podkreślają zależność efektu teratogennego od dawki oraz gatunku zwierzęcia, co jest istotne przy ocenie ryzyka stosowania azatiopryny w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Levalergedd 5 mg
Lewocetyryzyna, stosowana w terapii alergii, może być rozważana u kobiet w ciąży, jednak decyzja o jej zastosowaniu powinna opierać się na dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka. Dostępne dane kliniczne dotyczące bezpośredniego stosowania leku u ciężarnych są ograniczone (<300 przypadków), natomiast istnieją obszerne dane dotyczące cetyryzyny (ponad 1000 przypadków), które nie wskazują na działanie teratogenne ani toksyczne wobec płodu. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu leku na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu ani rozwój pourodzeniowy potomstwa. W związku z tym, stosowanie lewocetyryzyny w ciąży jest możliwe, jeśli jest klinicznie uzasadnione, a objawy alergiczne znacząco wpływają na stan zdrowia pacjentki.
cetyryzyna, ciąża, działanie niepożądane, ekspozycja na substancję czynną, karmienie piersią, Levalergedd, lewocetyryzyna, objawy alergiczne, płodność, poród, potencjał teratogenny, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność leku, wada rozwojowa, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allopurinol Medreg 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak działania mutagennego, karcynogennego oraz teratogennego. Badania cytogenetyczne in vitro nie wykazały indukcji aberracji chromosomalnych przy stężeniach do 100 μg/mL, a badania in vivo nie potwierdziły takich efektów przy dawkach do 600 mg/dobę przez około 40 miesięcy. Allopurynol nie generuje związków nitrozowych in vivo i nie wpływa na transformację limfocytów, co potwierdza brak negatywnego wpływu na DNA w trakcie cyklu komórkowego. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie wykazały potencjału karcynogennego leku, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa przewlekłego stosowania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neorelium 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące diazepamu, substancji czynnej Neorelium, wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z LD50 wynoszącym 720 mg/kg mc. u myszy oraz 1240 mg/kg mc. u szczurów po podaniu doustnym. Badania wpływu na rozrodczość u szczurów, przy dawkach 1, 10, 80 i 100 mg/kg mc./dobę, wykazały istotne zmniejszenie płodności samic oraz zwiększoną śmiertelność potomstwa jedynie przy najwyższej dawce 100 mg/kg mc./dobę. Dla dawek niższych niż 100 mg/kg mc./dobę nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność ani śmiertelność potomstwa, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych.
dawka letalna, dawka terapeutyczna, diazepam, działanie teratogenne, laktacja, LD50, Neorelium, płodność samic, potencjał teratogenny, potencjał toksyczny, śmiertelność potomstwa, substancja czynna, substancja psychoaktywna, toksyczność ostra, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Molteni 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oksykodonu w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji (50 mg/ml) wykazały brak istotnego ryzyka teratogennego i toksycznego przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała u szczurów oraz do 125 mg/kg u królików. Zaobserwowane zmiany rozwojowe, takie jak zwiększona częstość występowania dodatkowego kręgu przedkrzyżowego i dodatkowej pary żeber u królików, występowały jedynie przy dawce 125 mg/kg, która jednocześnie wywoływała poważne objawy toksyczności u samic, co sugeruje, że zmiany te mogą być wtórne do toksyczności matczynej, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego szczurów odnotowano zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu przy dawkach ≥ 2 mg/kg/dobę, z NOAEL ustalonym na poziomie 2 mg/kg/dobę dla pokolenia F1, bez wpływu na rozwój fizyczny, odruchy, zachowanie czy wskaźniki reprodukcyjne.
aberracja chromosomalna, badanie mikrojąderkowe, badanie mutagenności, bakteryjny test mutagenności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kręg przedkrzyżowy, NOAEL, oksykodon, potencjał klastogenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowy, test mysiego chłoniaka, toksyczność farmakologiczna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vimetso 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Vimetso, zawierający wildagliptynę oraz metforminę chlorowodorek, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są niewystarczające, a badania przedkliniczne wykazały, że wildagliptyna może mieć szkodliwy wpływ na reprodukcję przy wysokich dawkach, podczas gdy metformina nie wykazała takiego działania. Jednoczesne podawanie obu substancji nie ujawniło teratogenności, jednak obserwowano toksyczność płodową przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym Vimetso jest przeciwwskazany w okresie ciąży. Ponadto, ze względu na przenikanie metforminy do mleka kobiecego i brak danych dotyczących wildagliptyny, stosowanie leku w okresie laktacji jest również przeciwwskazane, zwłaszcza z uwagi na ryzyko hipoglikemii u noworodka.
badania przedkliniczne, ciąża, hipoglikemia noworodkowa, kontrola glikemii, laktacja, metformina, metody kontroli glikemii, płodność, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie do karmienia piersią, przenikanie substancji do mleka, ryzyko hipoglikemii, stosunek korzyści do ryzyka, teratogenny, toksyczność płodowa, Vimetso, wildagliptyna, wildagliptyna metforminy chlorowodorek, wpływ na reprodukcję, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pankaine Spinal Heavy 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupiwakainy chlorowodorku, substancji czynnej produktu Pankaine Spinal Heavy (5 mg/ml), obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na reprodukcję, potencjał mutagenny oraz toksyczność miejscową. Wyniki nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Działania niepożądane obserwowane w badaniach były związane z farmakodynamicznym działaniem bupiwakainy podawanej w wysokich dawkach i obejmowały objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie, drgawki, depresja OUN) oraz toksyczność układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca, obniżona kurczliwość mięśnia sercowego, spadek ciśnienia tętniczego).
bupiwakaina, bupiwakaina chlorowodorek, depresja OUN, drgawki, działanie drażniące, działanie mutagenne, genotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, lek znieczulający amidowy, lek znieczulający miejscowy, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał teratogenny, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, toksyczność miejscowa, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arlevert 20 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Arlevert, zawierający 20 mg cynaryzyny i 40 mg dimenhydraminy, przeszedł konwencjonalne badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Badania przedkliniczne dotyczące wpływu na płodność oraz rozwój zarodka i płodu również nie ujawniły znaczących działań niepożądanych. Wyjątkiem jest pojedyncze badanie na szczurach, w którym cynaryzyna spowodowała zmniejszenie wielkości miotów, zwiększenie liczby resorpcji płodów oraz obniżenie masy urodzeniowej, co wymaga dalszej weryfikacji. Wyniki te stanowią podstawę do oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania Arlevertu.
badanie przedkliniczne, cynaryzyna i dimenhydramina, działanie niepożądane, genotoksyczność, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa substancji czynnej, rakotwórczość, resorpcja płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melatonina Biofarm 3 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne melatoniny obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych ustalono dawkę LD50 po podaniu doustnym u myszy na poziomie 1250 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niskie ryzyko toksyczności przy standardowych dawkach terapeutycznych. Nie stwierdzono potencjału teratogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania melatoniny w okresie rozwoju prenatalnego.
badanie farmakologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, gonady męskie, LD50, melatonina, objawy toksyczne, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ rozrodczy samca, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zmniejszenie masy jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toramide 10 mg
Badania przedkliniczne torasemidu wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach i szczurach, stosowanie dużych dawek torasemidu prowadziło do odwracalnych zmian, takich jak zmniejszenie masy ciała (prawdopodobnie z powodu odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych), wzrost stężenia kreatyniny i mocznika oraz zmiany nerkowe, w tym rozszerzenie kanalików nerkowych i śródmiąższowe zapalenie nerek. W badaniach reprodukcyjnych stwierdzono brak działania teratogennego u szczurów, natomiast u królików podawanie wysokich dawek ciężarnym samicom wiązało się z wadami rozwojowymi płodów, przy braku wpływu na płodność. Wyniki te wskazują na zróżnicowany potencjał teratogenny zależny od gatunku, co należy uwzględnić w kontekście klinicznym.
diureza, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, kanaliki nerkowe, kreatynina i mocznik, lek moczopędny, mutagenność, nasilona diureza, odwodnienie, potencjał karcinogenny, potencjał teratogenny, rakotwórczość, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, torasemid, wady rozwojowe płodu, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Fair-Med 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne temozolomidu na szczurach i psach wykazały wieloaspektową toksyczność obejmującą mielosupresję (istotne zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi), zaburzenia hematopoezy, dysfunkcje układu siateczkowo-śródbłonkowego, uszkodzenia jąder oraz zmiany w nabłonku przewodu pokarmowego. Dawki wywołujące toksyczność były zróżnicowane w zależności od schematu dawkowania (pojedynczy cykl 5 dni podawania + 23 dni przerwy, 3 i 6 cykli wielokrotnych). Wysokie dawki powodowały śmiertelność 60-100% oraz zwyrodnienie siatkówki, które jednak uznano za klinicznie nieistotne ze względu na dawki bliskie dawkom śmiertelnym i brak podobnych efektów w badaniach klinicznych. Warto podkreślić, że większość efektów toksycznych była przemijająca, z wyjątkiem nieodwracalnych uszkodzeń męskiego układu rozrodczego oraz zmian siatkówki. Indeks terapeutyczny temozolomidu jest wąski, gdyż dawki stosowane klinicznie u ludzi są zbliżone do minimalnych dawek śmiertelnych u zwierząt.
aberracja chromosomowa, alkilacja DNA, działanie mutagenne, efekt toksyczny, embriotoksyczność, gruczolak podstawnokomórkowy, hematopoeza, indeks terapeutyczny, leukocyt, limfocyt krwi obwodowej, mielosupresja, płytka krwi, potencjał onkogenny, potencjał teratogenny, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, środek alkilujący, szpik kostny, temozolomid, toksyczność ogólna, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clarithromycin Genoptim 500 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny obejmowały ocenę ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności, wpływu na rozrodczość, teratogenność oraz mutagenność na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy). Dawka śmiertelna (LD50) przekraczała 5 g/kg mc. w toksyczności ostrej. W badaniach podostrych i przewlekłych tolerancja różniła się między gatunkami: naczelne tolerowały 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni i 35 mg/kg mc./dobę przez miesiąc bez działań niepożądanych, szczury tolerowały do 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, a psy do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni. Dawki toksyczne wywoływały objawy takie jak wymioty, osłabienie, ślinotok, odwodnienie i zmiany w zachowaniu. U małp podawanie 400 mg/kg mc./dobę przez 28 dni spowodowało śmierć 2/10 zwierząt oraz żółte przebarwienie kału. Głównym narządem uszkodzonym była wątroba, z podwyższeniem enzymów wątrobowych (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, γ-GT, dehydrogenaza mleczanowa), które normalizowały się po odstawieniu leku. Inne zmiany narządowe były rzadkie, choć u psów obserwowano zaczerwienienie spojówek i łzawienie, a przy bardzo dużych dawkach zmętnienie i obrzęk rogówki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badania płodności, cykl rujowy, dawka śmiertelna LD50, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, łzawienie, mutagenność, obrzęk rogówki, potencjał teratogenny, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra i przewlekła, uszkodzenie wątroby, wczesne poronienie, zaczerwienienie spojówek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Debridat 7,87 mg/g
Obecne dane dotyczące stosowania trimebutyny (Debridat, 7,87 mg/g granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) w okresie ciąży są ograniczone i nie obejmują kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych. Badania na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozwój płodu. Decyzja o zastosowaniu leku w ciąży powinna być oparta na indywidualnej ocenie bilansu korzyści i ryzyka, stosując trimebutynę jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cyxodil 160 mcg/dawkę inh.
W terapii przewlekłej astmy u kobiet w okresie rozrodczym, stosowanie wziewnego glikokortykosteroidu cyklezonidu (Cyxodil) wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny bilansu korzyści i ryzyka. Dostępne dawki preparatu to 80, 160 oraz 320 μg na dawkę inhalacyjną, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjentki. Pomimo braku wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu cyklezonidu na płodność i rozwój płodu, badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne glikokortykosteroidów, które jednak nie mogą być bezpośrednio przeniesione na populację ludzką przy stosowaniu zalecanych dawek wziewnych. W trakcie ciąży zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, a noworodki matek leczonych cyklezonidem powinny być monitorowane pod kątem niedoczynności nadnerczy. Informacja o stosowaniu leku powinna być przekazana zarówno lekarzowi prowadzącemu ciążę, jak i neonatologowi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viantan –
Badania niekliniczne produktu leczniczego Viantan wykazały niski profil toksyczności, z działaniami niepożądanymi pojawiającymi się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne podawanie składników aktywnych (witamin) nie wskazywało na istotne ryzyko toksyczne w dawkach terapeutycznych. Brak dedykowanych badań mutagenności i rakotwórczości jest uzasadniony znanym profilem farmakologicznym i toksykologicznym witamin, które nie wykazują potencjału mutagennego ani rakotwórczego w standardowej praktyce klinicznej.
dane toksykologiczne, dawka terapeutyczna, efekt toksyczny, embriotoksyczność, kompleks witamin, kwas glikocholowy, margines bezpieczeństwa, mieszane micele, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, śmiertelność potomstwa, spontaniczne poronienie, teratogenność, zaburzenie rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tafen Nasal 64 mcg 64 mcg/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu zawartego w preparacie Tafen Nasal 64 μg wykazały brak specyficznych zagrożeń toksycznych przy przewlekłym stosowaniu, co jest zgodne z profilem innych glikokortykosteroidów stosowanych miejscowo. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału do indukcji mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, a analizy karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów po długotrwałej ekspozycji na budezonid w dawkach terapeutycznych. W związku z tym preparat cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście toksyczności przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału onkogennego.
aberracja chromosomowa, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, glikokortykosteroid, karcynogeneza, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wada układu szkieletowego, zagrożenie karcynogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Holoxan 2 g
Przedkliniczne badania toksyczności ifosfamidu wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) po podaniu dootrzewnowym wynosi 520-760 mg/kg u myszy oraz 150-300 mg/kg u szczurów, natomiast powtarzane dawki dożylne ≥100 mg/kg u szczurów wywołują objawy toksyczności. Toksyczność przewlekła obejmuje uszkodzenia wielonarządowe, w tym hematotoksyczność (szpik kostny i komórki krwiotwórcze), zmiany patologiczne w przewodzie pokarmowym, nefrotoksyczność i uszkodzenia pęcherza moczowego, hepatotoksyczność oraz negatywny wpływ na gonady. Profil toksyczności przedklinicznej koreluje z obserwowanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów podczas terapii ifosfamidem.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gonady, hepatotoksyczność, ifosfamid, komórki krwiotwórcze, LD50, lek alkilujący, narządy rozrodcze, pęcherz moczowy, potencjał mutagenny i onkogenny, potencjał teratogenny, substancja genotoksyczna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, układ moczowy, układ pokarmowy, uszkodzenie płodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Soloxelam 7,5 mg
Midazolam, substancja czynna leku Soloxelam, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz w okresie laktacji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania midazolamu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak u ludzi obserwowano toksyczny wpływ na płód, zwłaszcza przy podawaniu dużych dawek w III trymestrze lub podczas porodu. Ryzyko obejmuje u matki zwiększone ryzyko aspiracji, u płodu niemiarową czynność serca, a u noworodka obniżone napięcie mięśniowe, osłabiony odruch ssania, hipotermię oraz depresję oddechową. Midazolam przenika do mleka matki w ilości około 0,6% stężenia we krwi, co przy pojedynczej dawce zwykle nie wymaga przerwania karmienia piersią, jednak przy długotrwałej terapii zaleca się indywidualną ocenę ryzyka i korzyści oraz ewentualne czasowe wstrzymanie karmienia. Ponadto midazolam może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjentek w ciąży i karmiących.
amnezja następcza, aspiracja płynów, ataksja, benzodiazepiny, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, duszność, flumazenil, hipotermia, modele zwierzęce, niedociśnienie tętnicze, niemiarowa czynność serca, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obniżone napięcie mięśniowe, potencjał teratogenny, przerwanie karmienia piersią, reakcje paradoksalne, rozszerzenie naczyń, skurcz krtani, stężenie w mleku, toksyczny wpływ na rozród, trzeci trymestr ciąży, węgiel aktywowany, zatrzymanie czynności oddechowej, zatrzymanie czynności serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosynephrin-Pos 10% 100 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku fenylefryny zawartego w Neosynephrin-POS 10% wykazały, że miejscowa toksyczność oka jest zależna od stężenia substancji. Roztwory o stężeniu 2,5% i 10% powodowały cytotoksyczność śródbłonka rogówki, nadmierne rogowacenie oraz obrzęk i zgrubienie rogówki u królików i kotów, natomiast roztwór 0,125% nie wywoływał takich efektów. U ludzi stosowanie 2,5% roztworu wiązało się z obniżeniem częściowego ciśnienia tlenu, jednak bez istotnych zmian w przepływie krwi przez plamkę oka przy zalecanym stosowaniu. Brak jest danych dotyczących toksyczności przewlekłej u zwierząt, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu fenylefryny. Badania in vitro nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe badania na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego, choć u szczurów zaobserwowano dawkozależne przewlekłe zapalenia wątroby i prostaty.
badanie toksykologiczne, chlorowodorek fenylefryny, ciśnienie parcjalne tlenu, działanie mutagenne, działanie niepożądane, inhibitor anhydrazy węglanowej, nadmierne rogowacenie, obkurczenie naczyń, obrzęk rogówki, położenie odwrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność miejscowa, toksyczność przewlekła, ukrwienie macicy, uszkodzenie płodu, zaburzenie wzrostu płodowego, zmiany neoplastyczne