metabolit
Metabolit to każdy produkt powstający w wyniku przemian metabolicznych (metabolizmu) zachodzących w organizmie. Metabolity są wynikiem biochemicznych reakcji rozkładu substancji (katabolizmu) lub syntezy związków (anabolizmu) w komórkach.
W diagnostyce medycznej oznaczanie metabolitów ma kluczowe znaczenie. Badanie poziomów metabolitów w płynach ustrojowych (krew, mocz, płyn mózgowo-rdzeniowy) dostarcza informacji o stanie zdrowia pacjenta, funkcjonowaniu narządów i obecności chorób metabolicznych. Przykładowo, podwyższony poziom glukozy we krwi może wskazywać na cukrzycę, a obecność określonych metabolitów w moczu może świadczyć o chorobach wątroby czy nerek.
Metabolity dzielimy na pierwotne (powstające bezpośrednio w szlakach metabolicznych) i wtórne (będące wynikiem dalszych przemian). W farmakologii szczególnie istotne są metabolity leków, które mogą wykazywać działanie farmakologiczne (metabolity aktywne) lub być nieaktywne. Wiedza o metabolitach leków jest kluczowa przy ustalaniu dawkowania, przewidywaniu interakcji lekowych i dostosowywaniu terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Amiodaron – Przedawkowanie
Amiodaron, lek przeciwarytmiczny klasy III, w przypadku przedawkowania dożylnego może wywołać poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia oporna na atropinę, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie odstępu QT oraz torsades de pointes, a także objawy ze strony układu krążenia (niedociśnienie) i przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia). W wyjątkowych przypadkach obserwuje się nadczynność tarczycy, niewydolność krążenia i uszkodzenie wątroby. Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu, konieczne jest długotrwałe monitorowanie EKG i stanu pacjenta, a dializa jest nieskuteczna w usuwaniu leku i jego metabolitów. W przypadku doustnego przedawkowania wskazane jest także płukanie żołądka w celu ograniczenia wchłaniania substancji.
adrenomimetyk, amiodaron dożylny, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dializa, farmakokinetyka amiodaronu, glukagon, hepatotoksyczność, interwencja medyczna, lek przeciwarytmiczny, lek wazopresyjny, metabolit, nadczynność tarczycy, niedociśnienie, niewydolność krążenia, oddział intensywnej terapii, okres półtrwania, płukanie żołądka, polimorficzny częstoskurcz komorowy, przedawkowanie amiodaronu, stymulacja serca, torsades de pointes, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Imatinib Altan 100 mg
Podczas konsultacji dotyczącej stosowania Imatinib Altan u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących, lekarz powinien szczegółowo omówić konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii z uwagi na potencjalne ryzyko teratogenne. Dane kliniczne są ograniczone, jednak zgłaszano przypadki samoistnych poronień oraz wad wrodzonych u dzieci matek przyjmujących imatynib. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ leku na reprodukcję, co podkreśla konieczność ostrożności. Imatinibu nie należy stosować w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a pacjentka musi być poinformowana o możliwych zagrożeniach dla płodu. W kontekście karmienia piersią, imatynib i jego aktywny metabolit przenikają do mleka matki, z proporcjami stężenia w mleku do osocza wynoszącymi odpowiednio 0,5 i 0,9, co przekłada się na około 10% dawki terapeutycznej dla niemowlęcia. Ze względu na nieznane skutki narażenia niemowląt, karmienie piersią podczas terapii jest przeciwwskazane.
antykoncepcja, badanie niekliniczne, dawka lecznicza, gametogeneza, Imatinib Altan, imatynib, karmienie piersią, metabolit, narażenie niemowlęcia, płodność, przenikanie imatynibu, reprodukcja, samoistne poronienie, stężenie leku w mleku, stężenie w osoczu, terapia imatynibem, wada wrodzona, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Loratan pro 10 mg
Loratadyna, podawana doustnie, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego oraz znacznym metabolizmem pierwszego przejścia, głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga w ciągu 1-1,5 godziny, a jej aktywny metabolit, desloratadyna, w 1,5-3,7 godziny. Loratadyna wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (97-99%), natomiast desloratadyna umiarkowane (73-76%). Średni okres półtrwania loratadyny u zdrowych osób wynosi 8,4 godziny (zakres 3-20 godzin), a desloratadyny 28 godzin (zakres 8,8-92 godzin). Eliminacja zachodzi głównie przez wydalanie z moczem (40% dawki) i kałem (42% dawki) w ciągu około 10 dni. Wchłanianie loratadyny może być opóźnione przez posiłki, jednak nie wpływa to na skuteczność kliniczną. Interakcje z ketokonazolem, erytromycyną i cymetydyną zwiększają stężenia loratadyny, nie powodując jednak istotnych zmian klinicznych ani zaburzeń elektrokardiograficznych.
aktywny metabolit, biodostępność, cytochrom P450, dekarboetoksyloratadyna, desloratadyna, eliminacja leku, farmakokinetyka leku, hemodializa, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, loratadyna, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania, okres półtrwania dystrybucji, pole powierzchni pod krzywą, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła poalkoholowa choroba wątroby, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Irbesartan Aurovitas 150 mg
Irbesartan wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym, wynoszącą 60-80%, niezależnie od spożycia pokarmu, co ułatwia stosowanie leku w praktyce klinicznej. Lek charakteryzuje się silnym wiązaniem z białkami osocza (~96%) oraz objętością dystrybucji w zakresie 53-93 litrów, co wskazuje na efektywną penetrację do tkanek. Metabolizm irbesartanu zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymu CYP2C9, a metabolity, w tym glukuronid irbesartanu (około 6% metabolitów), stanowią niewielką część całkowitej puli. Farmakokinetyka leku jest liniowa w dawkach od 10 do 600 mg, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po 1,5-2 godzinach, okresem półtrwania 11-15 godzin oraz klirensem całkowitym 157-176 ml/min. Stan stacjonarny osiągany jest po 3 dniach stosowania raz na dobę, z kumulacją nieprzekraczającą 20%.
białko osocza, biodostępność, CYP2C9, cytochrom P450, dawkowanie leku, efekt pierwszego przejścia, elementy morfotyczne krwi, farmakokinetyka, glukuronid, hemodializa, irbesartan, klirens całkowity, klirens nerkowy, lek przeciwnadciśnieniowy, marskość wątroby, metabolit, nadciśnienie tętnicze, objętość dystrybucji, stężenie leku w osoczu, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami - Leksykon substancji czynnych
Agomelatyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Agomelatyna, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, jest dostępna w wielu preparatach, jednak jej stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące stosowania agomelatyny w ciąży są bardzo ograniczone (mniej niż 300 udokumentowanych przypadków), co uniemożliwia pełną ocenę bezpieczeństwa. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani poród, jednak ze względów bezpieczeństwa zaleca się unikanie stosowania agomelatyny w okresie ciąży. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o braku wystarczających danych klinicznych i rozważyć alternatywne metody leczenia depresji. W przypadku karmienia piersią brak jest jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających przenikanie agomelatyny do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wykazały obecność substancji i jej metabolitów w mleku, co sugeruje potencjalne ryzyko dla noworodków i niemowląt. W związku z tym konieczne jest indywidualne podejście do decyzji o kontynuacji terapii lub karmienia piersią, uwzględniające korzyści i ryzyko dla matki i dziecka.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symazide MR 60 mg 60 mg
Symazide MR 60 mg, zawierający gliklazyd w formie o zmodyfikowanym uwalnianiu, nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo jego stosowania w tym okresie. Chociaż badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, zaleca się, aby pacjentki planujące ciążę lub będące w ciąży przechodziły na insulinoterapię, która jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu cukrzycy ciężarnych. Konwersja z doustnych leków hipoglikemizujących na insulinę powinna nastąpić optymalnie przed zajściem w ciążę lub natychmiast po jej potwierdzeniu, aby zminimalizować ryzyko wad wrodzonych związanych z niewyrównaną glikemią.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Apenal 500 mg
Paracetamol, substancja czynna preparatu Apenal, charakteryzuje się szeroką dystrybucją tkankową oraz zdolnością przenikania przez barierę łożyskową i do mleka matki, co ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących. W dawkach terapeutycznych wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza, jednakże ten wskaźnik wzrasta proporcjonalnie do stężenia leku we krwi, co może wpływać na farmakokinetykę przy wysokich dawkach. Tylko frakcja niezwiązana z białkami jest farmakologicznie aktywna, co należy uwzględnić podczas dawkowania.
bariera łożyskowa, biotransformacja, dawka terapeutyczna, dawkowanie leku, dystrybucja tkankowa, farmakokinetyka, glukuronid, laktacja, metabolit, mleko matki, paracetamol, reakcja sprzęgania, siarczan, stężenie leku we krwi, substancja czynna, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Medikinet CR 10 mg 10 mg
Metylofenidat chlorowodorek w produkcie Medikinet CR wykazuje dwufazowy profil farmakokinetyczny, wynikający z mechanizmu zmodyfikowanego uwalniania. Po podaniu dawki 20 mg po śniadaniu u dorosłych, obserwuje się szybki wzrost stężenia leku w osoczu (Cmax 6,4 ng/ml) osiągający maksimum po około 2,75 h (tmax), a następnie fazę plateau trwającą 3-4 godziny, podczas której stężenie nie spada poniżej 75% maksymalnego poziomu. Całkowita dostępność biologiczna wynosi około 30% (zakres 11-51%) z powodu intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. Parametry farmakokinetyczne, takie jak Cmax i AUC (48,9 ng·h/ml), są proporcjonalne do dawki, co umożliwia przewidywalne dostosowanie dawkowania. Pokarm opóźnia wchłanianie (tmax o 1,5 h przy posiłku wysokotłuszczowym), jednak nie wpływa na całkowitą biodostępność, dlatego lek należy podawać podczas lub po śniadaniu, unikając podawania na czczo.
dostępność biologiczna, droga wydalania, enancjomer, farmakokinetyka leku, faza plateau, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, klirens, kwas 2-fenylo-2-piperydylooctowy, kwas rytalinowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit, metabolizm pierwszego przejścia, metylofenidat chlorowodorek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole powierzchni pod krzywą, profil farmakokinetyczny, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zespół hiperkinetyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Adaring (0,12 mg + 0,015 mg)/24 h
System terapeutyczny dopochwowy Adaring, uwalniający średnio 0,120 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, jest przeznaczony wyłącznie do antykoncepcji i nie jest wskazany w ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania systemu, konieczne jest natychmiastowe jego usunięcie. Badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego przy stosowaniu złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych przed lub we wczesnej ciąży. Stężenia hormonów płciowych w jamie macicy u pacjentek stosujących Adaring są porównywalne do tych obserwowanych przy doustnej antykoncepcji hormonalnej, jednak brak jest danych dotyczących wyników zakończenia ciąż u tych pacjentek.
antykoncepcja poporodowa, działanie teratogenne, etonogestrel i etynyloestradiol, hormon płciowy, karmienie piersią, krwawienie miesiączkowe, laktacja, metabolit, niepłodność, okres poporodowy, stężenie hormonów płciowych, system terapeutyczny dopochwowy, zapobieganie ciąży, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
żelatyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparaty zawierające zmodyfikowaną płynną żelatynę, takie jak Gelaspan i Geloplasma, stosowane jako koloidy w infuzjach, nie wykazują udokumentowanego wpływu na płodność u ludzi ani w modelach zwierzęcych. Jednakże brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących ich bezpieczeństwa u kobiet ciężarnych, co wymaga szczególnej ostrożności. Stosowanie tych preparatów w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji zagrożenia życia, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, zwłaszcza że Geloplasma jest przeciwwskazana w ostatnim okresie ciąży ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych, które mogą prowadzić do niedociśnienia matki i zagrożenia życia płodu lub noworodka. Profilaktyczne stosowanie żelatyny do zapobiegania hipowolemii podczas porodu z zastosowaniem znieczulenia ogólnego lub zewnątrzoponowego jest niewskazane.
ciężka reakcja anafilaktyczna, hipowolemia, koloid, metabolit, niedociśnienie, preparat zastępujący osocze, produkt leczniczy, przenikanie do mleka ludzkiego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, stan zagrożenia życia, toksyczność płodowa, zmodyfikowana płynna żelatyna, znieczulenie ogólne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Concor Cor 7,5 7,5 mg
Bisoprolol, substancja czynna leku Concor Cor, charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 90% po podaniu doustnym, z niemal całkowitym wchłanianiem (>90%) i niskim efektem pierwszego przejścia (około 10%). Objętość dystrybucji wynosi 3,5 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest umiarkowane (~30%), co ogranicza ryzyko interakcji lekowych na poziomie białek osocza. Eliminacja bisoprololu odbywa się równolegle przez metabolizm wątrobowy (50%) oraz wydalanie nerkowe w postaci niezmienionej (50%), co umożliwia stosowanie standardowego dawkowania u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniem funkcji wątroby i nerek. Całkowity klirens wynosi około 15 l/h, a okres półtrwania 10-12 godzin, co pozwala na wygodne dawkowanie raz na dobę. Farmakokinetyka bisoprololu jest liniowa i niezależna od wieku pacjenta, co ułatwia stosowanie leku u osób starszych.
białka osocza, biodostępność, bisoprolol, compliance, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka, farmakokinetyka liniowa, interakcja lekowa, klasyfikacja NYHA, klirens, metabolit, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewlekła niewydolność serca, stan równowagi dynamicznej, wydalanie nerkowe, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lipofundin MCT/LCT 10% 10%
Preparat Lipofundin MCT/LCT 10% jest emulsją do infuzji zawierającą 50 g oleju sojowego oraz 50 g triglicerydów nasyconych na 1000 ml, stosowaną jako element żywienia pozajelitowego. U kobiet w ciąży, karmiących piersią lub planujących ciążę, dostępne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania są bardzo ograniczone, co wymaga ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Składniki aktywne i ich metabolity przenikają do mleka kobiecego, jednak przy dawkach terapeutycznych nie przewiduje się negatywnego wpływu na noworodki czy niemowlęta. Z uwagi na brak danych klinicznych dotyczących wpływu na płodność u ludzi oraz ograniczone wyniki badań na modelach zwierzęcych, lekarz powinien poinformować pacjentki o niepewności dotyczącej bezpieczeństwa i potencjalnego ryzyka stosowania preparatu w tych grupach.
emulsja do infuzji, kompatybilność fizjologiczna, kwas linolowy, kwas α-linolenowy, Lipofundin MCT/LCT, metabolit, nadciśnienie indukowane ciążą, niezbędny kwas tłuszczowy, olej sojowy oczyszczony, osmolarność teoretyczna, pH, płyn ustrojowy, toksyczny wpływ na rozród, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, wartość kaloryczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Bifonazol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Bifonazol, substancja czynna o działaniu przeciwgrzybiczym zawarta w preparatach Canespor, Canespor Onychoset oraz Steper pro, nie wykazuje w badaniach przedklinicznych i farmakokinetycznych szkodliwego wpływu na organizm matki ani rozwijający się płód. Niemniej jednak brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania bifonazolu u kobiet w ciąży, co skutkuje zaleceniem unikania jego stosowania zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży, okresie krytycznym dla rozwoju płodu. W odniesieniu do płodności, badania niekliniczne nie wykazały negatywnego wpływu bifonazolu na zdolność rozrodczą zarówno u samców, jak i samic zwierząt laboratoryjnych, co pozwala na stosowanie leków zawierających bifonazol u pacjentów planujących potomstwo bez obaw o zaburzenia płodności.
badanie farmakodynamiczne, badanie farmakodynamiczne i toksykologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bifonazol, Canespor, Canespor Onychoset, działanie przeciwgrzybicze, karmienie piersią, leczenie przeciwgrzybicze, metabolit, Steper pro, terapia przeciwgrzybicza, trymestr ciąży - Leksykon substancji czynnych
Sulfatiazol srebrowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Sulfatiazol srebrowy, zawarty w kremie Argosulfan w stężeniu 20 mg/g, nie posiada wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży. Brak jest badań zarówno na zwierzętach, jak i u ludzi, które oceniałyby wpływ miejscowego stosowania tej substancji na rozwój płodu. W związku z tym Argosulfan nie powinien być rutynowo stosowany w okresie ciąży, chyba że potencjalna korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa ryzyko dla płodu. W takich przypadkach decyzję o terapii należy podejmować indywidualnie, minimalizując powierzchnię aplikacji i czas leczenia, aby ograniczyć ekspozycję płodu na lek.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Carvedilol Orion 12,5 mg
Karwedylol, jako beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i okresie laktacji. Doświadczenie kliniczne jest ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Mechanizm działania karwedylolu, polegający na zmniejszeniu przepływu krwi przez łożysko, niesie ryzyko poważnych powikłań, takich jak wewnątrzmaciczna śmierć płodu, przedwczesne porody oraz działania niepożądane u noworodków, w tym hipoglikemię, niedociśnienie tętnicze, bradykardię, depresję układu oddechowego i hipotermię. Zaleca się przerwanie leczenia 2-3 dni przed planowanym porodem, a w przypadku kontynuacji terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie noworodka przez pierwsze 2-3 dni życia pod kątem funkcji sercowo-oddechowych i metabolicznych.
beta-adrenolityk, bradykardia, Carvedilol Orion, depresja oddechowa, działania niepożądane u noworodka, farmakoterapia, hipoglikemia, hipotermia, karmienie piersią, karwedylol, lipofilność, metabolit, niedociśnienie tętnicze, poród niewczesny, poród przedwczesny, powikłania sercowo-płucne, przenikanie do mleka matki, przepływ łożyskowy, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sugammadex Delfarma 100 mg/ml
Sugammadeks charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w dawkach od 1 do 16 mg/kg podawanych dożylnie, z objętością dystrybucji u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynoszącą około 11-14 litrów. Lek nie wiąże się z białkami osocza ani erytrocytami, a jego eliminacja odbywa się wyłącznie przez nerki w postaci niezmienionej, bez udziału metabolizmu. Okres półtrwania wynosi około 2 godziny, a klirens osoczowy około 88 mL/min. Ponad 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin, głównie z moczem (96%), co potwierdza nerkową drogę eliminacji. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek stężenia sugammadeksu utrzymują się dłużej, a całkowita ekspozycja na lek jest nawet 17-krotnie większa niż u osób z prawidłową funkcją nerek, co wiąże się z wydłużonym okresem półtrwania do 24 godzin i zmniejszonym klirensem do około 8 mL/min.
biotransformacja, bolus dożylny, chorobliwa otyłość, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, czynność nerek, eliminacja leku, faza eliminacji, kinetyka liniowa, klirens, klirens kreatyniny, kompleks z rokuronium, metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, stan stacjonarny, sugammadeks, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek, znieczulenie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Clonazepamum TZF 1 mg/ml
Klonazepam, substancja czynna leku Clonazepamum TZF, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego efektywność terapeutyczną. Po podaniu dożylnym osiąga szybkie maksymalne stężenie we krwi, co umożliwia szybki początek działania. Lek wiąże się z białkami osocza w około 85%, a jego objętość dystrybucji wynosi około 3 l/kg, co świadczy o efektywnym przenikaniu do tkanek. Klonazepam przenika przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, łożysko oraz do mleka kobiecego, co ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
bariera krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, białko osocza, biodostępność, biotransformacja, dawkowanie leku, dystrybucja w organizmie, działanie ośrodkowe, działanie terapeutyczne, enzym wątrobowy, klonazepam, metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie przez łożysko, właściwość farmakokinetyczna, wydalanie z moczem - Leksykon substancji czynnych
Histydyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Histydyna, aminokwas egzogenny stosowany w roztworach do żywienia pozajelitowego, może być podawana kobietom w ciąży i karmiącym piersią, jednak dostępne dane kliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa w tych grupach są ograniczone. Nie przeprowadzono ukierunkowanych badań na zwierzętach oceniających wpływ histydyny na reprodukcję i rozwój, co utrudnia pełną ocenę ryzyka. W przypadku konieczności stosowania żywienia pozajelitowego z histydyną u kobiet ciężarnych, decyzja powinna być oparta na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z zaleceniem ścisłego monitorowania stanu klinicznego oraz parametrów biochemicznych pacjentki. Dotychczas nie wykazano istotnego negatywnego wpływu histydyny na przebieg ciąży ani rozwój płodu, a dawki terapeutyczne nie powinny stanowić zagrożenia dla noworodków i niemowląt karmionych piersią, mimo że aminokwasy i ich metabolity przenikają do mleka matki.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Maxipulmon 3 mg/ml
Butamiratu cytrynian, zawarty w Maxipulmon w dawce 3 mg/ml, wykazuje szybkie i efektywne wchłanianie po podaniu doustnym, z wykrywalnym stężeniem w osoczu już po 5-10 minutach i osiągnięciem maksymalnego stężenia w ciągu godziny dla dawek 22,5-90 mg. Substancja ulega całkowitej hydrolizie do dwóch aktywnych metabolitów: kwasu fenylo-2-masłowego oraz dietyloaminoetoksyetanolu, które również wykazują działanie przeciwkaszlowe. Kwas fenylo-2-masłowy osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 1,5 godziny, a dietyloaminoetoksyetanol po około 0,67 godziny, przy czym oba metabolity różnią się stopniem wiązania z białkami osocza (odpowiednio 89,3-91,6% i 28,8-45,7%). Butamiratu charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (81-112 l), co wpływa na jego farmakokinetykę i biodostępność.
bariera łożyskowa, biodostępność, butamiratu cytrynian, dietyloaminoetoksyetanol, działanie przeciwkaszlowe, hydroksylacja, hydroliza, klirens leku, kwas fenylo-2-masłowy, kwas glukuronowy, Maxipulmon, metabolit, metabolizm substancji, nerkowa droga eliminacji, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sylvie 30 30 mcg + 75 mcg
Produkt leczniczy Sylvie 30 zawiera 30 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 75 mikrogramów gestodenu i jest przeciwwskazany w czasie ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas stosowania preparatu, należy natychmiast przerwać jego stosowanie. Dane epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego przy nieumyślnym stosowaniu złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych we wczesnej ciąży, co może być istotne w celu zmniejszenia niepokoju pacjentki. Po porodzie należy uwzględnić zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, co wymaga indywidualnego ustalenia momentu rozpoczęcia ponownej antykoncepcji hormonalnej.
antykoncepcja hormonalna, dane epidemiologiczne, działanie teratogenne, etynyloestradiol, gestoden, karmienie piersią, laktacja, metabolit, ostrożność medyczna, przeciwwskazanie w ciąży, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, steroidowy środek antykoncepcyjny, wada wrodzona, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cisplatin – Ebewe 1 mg/ml
Cisplatyna, zawarta w produkcie leczniczym Cisplatin-Ebewe w stężeniu 1 mg/ml, charakteryzuje się szybkim rozprzestrzenianiem do tkanek po podaniu dożylnym, z najwyższymi stężeniami w wątrobie, gruczole krokowym oraz nerkach. Mniejsze stężenia obserwuje się w pęcherzu moczowym, mięśniach, jądrach, trzustce i śledzionie, a najniższe w jelitach, nadnerczach, sercu, płucach, mózgu i móżdżku. Ponad 90% cisplatyny w osoczu wiąże się nieodwracalnie z białkami w ciągu 2 godzin, co wpływa na jej nieliniową farmakokinetykę oraz ogranicza aktywność przeciwnowotworową do frakcji wolnej. Metabolizm leku przebiega nieenzymatycznie, co odróżnia go od innych cytostatyków.
cisplatyna, dawka terapeutyczna, dystrybucja tkankowa, działanie przeciwnowotworowe, eliminacja nerkowa, eliminacja z osocza, farmakokinetyka, faza dystrybucji, faza eliminacji, frakcja związana z białkami, koncentrat do infuzji, lek przeciwnowotworowy, metabolit, okres półtrwania, platyna, podanie dożylne, proces nieenzymatyczny, stężenie leku, upośledzona funkcja nerek, wiązanie z białkami, wodobrzusze, wydalanie nerkowe, wydalanie w moczu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Chlormadinon octan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chlormadinon octan, stosowany w dawce 2 mg w połączeniu z 0,03 mg etynyloestradiolu (np. w preparacie Clormetin), jest progestagenem przeciwwskazanym w okresie ciąży oraz laktacji. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie ciąży, a w przypadku jej wystąpienia podczas stosowania leku, należy natychmiast przerwać terapię. Dane epidemiologiczne i kliniczne, obejmujące ponad 330 kobiet, nie wykazały teratogennego ani toksycznego wpływu chlormadinonu octanu na płód, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na toksyczność reprodukcyjną, co uzasadnia bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania w ciąży. Ponadto, w okresie poporodowym należy uwzględnić zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przy ponownym włączaniu antykoncepcji hormonalnej zawierającej chlormadinon octan.
antykoncepcja hormonalna, chlormadinon octan, ciąża, Clormetin, działanie teratogenne, estrogeny z progestagenami, etynyloestradiol, laktacja, metabolit, mleko kobiece, progestagen, steroidowy środek antykoncepcyjny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na płód, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rantudil Forte 60 mg
Acemetacyna (Rantudil Forte 60 mg), jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wykazuje potencjalnie niekorzystny wpływ na płodność kobiet, dlatego nie zaleca się jej stosowania u pacjentek planujących ciążę. W przypadku trudności z zajściem w ciążę lub diagnostyki niepłodności, wskazane jest rozważenie odstawienia leku i zastosowanie alternatywnej terapii. Mechanizm działania acemetacyny może prowadzić do zwiększonego ryzyka poronień, wad rozwojowych serca oraz wytrzewień wrodzonych, ze wzrostem ryzyka wad sercowo-naczyniowych z mniej niż 1% do około 1,5%, zależnie od dawki i czasu terapii. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają ryzyko obumarcia zapłodnionego jaja i zarodka oraz występowania wad rozwojowych w okresie organogenezy.
acemetacyna, działanie antyagregacyjne, działanie toksyczne na układ krążenia, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, karmienie piersią, małowodzie, metabolit, mleko kobiece, model zwierzęcy, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, niepłodność, organogeneza, płodność kobiet, poronienie, powikłanie krwotoczne, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, Rantudil Forte, rozwój płodu, wada rozwojowa serca, wada sercowo-naczyniowa, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie wrodzone, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek płodu, zahamowanie czynności skurczowej macicy, zapłodnione jajo, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Preductal MR 35 mg
Produkt leczniczy Preductal MR zawierający trimetazydynę dichlorowodorek 35 mg w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu, jednak z uwagi na brak danych klinicznych zaleca się unikanie stosowania trimetazydyny w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze. W przypadku konieczności kontynuacji terapii należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka, a w razie zajścia w ciążę podczas leczenia rozważyć zmianę na alternatywne leki o lepiej poznanym profilu bezpieczeństwa. Brak jest również danych farmakokinetycznych dotyczących przenikania trimetazydyny do mleka kobiecego, dlatego lek nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią, a pacjentki powinny być poinformowane o konieczności przerwania laktacji lub wyboru innej terapii.
dane farmakokinetyczne, działanie teratogenne, metabolit, mleko kobiece, model zwierzęcy, parametr rozrodczy, parametry spermy, pierwszy trymestr, Preductal MR, profil bezpieczeństwa w ciąży, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczny wpływ na rozwój zarodka, trimetazydyna dichlorowodorek, wczesny rozwój zarodkowy, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Chlorprothixen Hasco 50 mg
Chloroprotyksen chlorowodorek, substancja czynna preparatu Chlorprothixen Hasco w dawkach 15 mg i 50 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z początkiem działania terapeutycznego już po 30 minutach. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji oraz zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, co jest kluczowe dla jego działania na ośrodkowy układ nerwowy. Ponad 99% chloroprotyksenu wiąże się z białkami osocza, co może wpływać na interakcje lekowe. Metabolizm leku jest intensywny i zachodzi głównie w wątrobie, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Biologiczny okres półtrwania wynosi od 8 do 12 godzin, co umożliwia dawkowanie 2-3 razy na dobę.
bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, białka osocza, biodostępność, biotransformacja, chloroprotyksen, chloroprotyksen chlorowodorek, lek przeciwpsychotyczny, metabolit, metabolizm pierwszego przejścia, neuroleptyk, okres półtrwania biologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, przewód pokarmowy, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tamoptim 0,4 mg
Tamsulosyna chlorowodorek w dawce 0,4 mg, dostępna w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Tamoptim), charakteryzuje się prawie całkowitą biodostępnością oraz liniową kinetyką farmakokinetyczną. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga około 6 godzin po podaniu pojedynczej dawki po obfitym posiłku, a stan stacjonarny ustala się po 5 dniach stosowania, przy czym Cmax w stanie stacjonarnym jest o około 2/3 wyższe niż po dawce pojedynczej. Lek wykazuje bardzo wysokie (>99%) wiązanie z białkami osocza oraz niewielką objętość dystrybucji (~0,2 l/kg), co wskazuje na ograniczoną dystrybucję do tkanek i dominujące pozostawanie w kompartmencie naczyniowym. Zaleca się przyjmowanie leku po śniadaniu, aby zapewnić stabilność wchłaniania i minimalizować zmienność farmakokinetyczną, która jest znacząca między poszczególnymi pacjentami. Metabolizm tamsulosyny zachodzi głównie w wątrobie, z niewielkim efektem pierwszego przejścia, co przekłada się na wysoką biodostępność. Metabolity leku nie wykazują istotnej aktywności terapeutycznej ani toksyczności. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki, z około 9% dawki wydalanej w postaci niezmienionej z moczem. Okres półtrwania tamsulosyny wynosi około 10 godzin po pojedynczej dawce podanej po posiłku i wydłuża się do około 13 godzin w stanie stacjonarnym. Niska indukcja enzymów mikrosomalnych wątrobowych sugeruje ograniczone ryzyko interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami metabolizowanymi w wątrobie, co jest istotne przy terapii polipragmazją u pacjentów w podeszłym wieku.
białko osocza, biodostępność, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka tamsulosyny, faza eliminacji, interakcja farmakokinetyczna, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kompartment naczyniowy, liniowa kinetyka, maksymalne stężenie leku, metabolit, mikrosomalny enzym wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stan stacjonarny, tamsulosyna chlorowodorek, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Romilast 4 mg
Montelukast, substancja czynna produktu leczniczego Romilast (tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg), wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogennego działania, a dane z badań kohortowych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych, choć istnieją ograniczenia metodologiczne tych badań. Stosowanie montelukastu w ciąży jest wskazane jedynie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Montelukast przenika do mleka szczurów, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania do mleka kobiecego, dlatego stosowanie u kobiet karmiących piersią powinno być ograniczone do sytuacji bezwzględnej konieczności, z dokładną oceną korzyści i ryzyka. Profil bezpieczeństwa montelukastu opiera się na badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży (tabletki 10 mg), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat (tabletki 5 mg) oraz 851 dzieci w wieku 2-5 lat (tabletki 4 mg).
aktywność psychoruchowa, anafilaksja, badania przedkliniczne, badanie kliniczne, badanie kohortowe, dializa otrzewnowa, dyspepsja, hemodializa, laktacja, metabolit, model zwierzęcy, montelukast, nudności i wymioty, przenikanie do mleka, reakcja nadwrażliwości, Romilast, skłonność do krwawień, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, układ chłonny, układ immunologiczny, wada wrodzona, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxar 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mezylanu doksazosyny obejmowały długoterminowe testy karcynogenności, mutagenności oraz wpływu na płodność. W badaniach karcynogenności stosowano maksymalne tolerowane dawki do 40 mg/kg mc/dobę u szczurów i 120 mg/kg mc/dobę u myszy, co odpowiada ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC) odpowiednio 8- i 4-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 16 mg/dobę. Wyniki nie wykazały działania rakotwórczego. Testy mutagenności, obejmujące analizę na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym, również nie potwierdziły potencjału mutagennego doksazosyny ani jej metabolitów, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem do praktyki klinicznej.
dawka leku, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, karcynogeneza, metabolit, mezylan doksazosyny, mutagenność, odwracalność efektu, płodność, płodność męska, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, poziom chromosomalny, poziom subchromosomalny, profil bezpieczeństwa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Olanzapine APC 10 mg
Olanzapina w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wykazuje biorównoważność z tabletkami powlekanymi, co umożliwia ich zamienne stosowanie. Lek charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu w ciągu 5-8 godzin, a obecność pokarmu nie wpływa na jego absorpcję. Olanzapina wiąże się w około 93% z białkami osocza, głównie albuminami i α1-kwaśną glikoproteiną, co wpływa na dystrybucję i czas działania leku. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez sprzęganie i utlenianie, z udziałem enzymów CYP1A2 i CYP2D6, a głównym metabolitem jest 10-N-glukuronid, nieprzenikający bariery krew-mózg. Aktywność farmakologiczna zależy przede wszystkim od niezmienionej olanzapiny.
albumina, bariera krew-mózg, biorównoważność, cytochrom P450 2D6, cytochrom P450-CYP1A2, dostępność biologiczna, ekspozycja na lek, indukcja enzymatyczna, klirens kreatyniny, klirens leku, klirens osoczowy, marskość wątroby, metabolit, metabolizm leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, schizofrenia, skala Childs Pugh, sprzęganie i utlenianie, stężenie maksymalne, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wiązanie z białkami osocza, zdarzenie niepożądane, zmienność osobnicza, α1-kwaśna glikoproteina - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Quator 5 mg
Tadalafil, substancja czynna produktu Quator, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Objętość dystrybucji wynosi około 77 litrów, a 94% leku wiąże się z białkami osocza. Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a okres półtrwania wynosi około 16 godzin, co umożliwia długotrwałe działanie. Tadalafil jest eliminowany głównie z kałem (około 61% dawki) oraz w mniejszym stopniu z moczem (około 36% dawki). Ekspozycja na lek (AUC) wzrasta proporcjonalnie w dawkach 2,5-20 mg, natomiast przy dawkach 20-40 mg obserwuje się nasycenie procesów farmakokinetycznych. Stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania, z ekspozycją około 1,5-krotnie wyższą niż po pojedynczej dawce.
ADME, AUC, badanie farmakodynamiczne, Cmax, cukrzyca, CYP3A4, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, fosfodiesteraza typu 5, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens tadalafilu, marskość wątroby, metabolit, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent diabetologiczny, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugha, stan stacjonarny, tętnicze nadciśnienie płucne, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Furaginum Hasco Forte 100 mg/5 ml
Furazydyna, będąca pochodną nitrofuranu, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem głównie w jelicie cienkim poprzez dyfuzję bierną, z istotnym wpływem obecności pokarmu na biodostępność. Po podaniu doustnym dawki 200 mg na czczo, maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) wynosi 1,45 μg/ml i osiągane jest po 30 minutach, natomiast po posiłku Cmax wzrasta dwukrotnie do 3,0 μg/ml. Okres półtrwania (t1/2) furazydyny wynosi około 1 godziny, a terapeutyczne stężenia przeciwbakteryjne utrzymują się głównie w układzie moczowym, z ograniczonym przenikaniem do tkanek obwodowych. Wiązanie z białkami osocza jest zmienne (60-90%), a substancja przenika przez barierę krew-mózg, łożysko oraz jest obecna w mleku kobiecym i żółci. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, ale także w mięśniach i ścianie jelit, a metabolity są nieaktywne przeciwbakteryjnie i częściowo neutralizowane.
bariera krew-mózg, biodostępność, biotransformacja, działanie przeciwbakteryjne, działanie toksyczne, furazydyna, kumulacja tkankowa, kwas askorbinowy, leki zakwaszające mocz, metabolit, mleko kobiece, okres półtrwania, pochodna nitrofuranu, stężenie maksymalne, stężenie terapeutyczne, tkanka mięśniowa, układ moczowy, wchłanianie zwrotne, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Anagrelide Sandoz 0,5 mg
Anagrelid, stosowany w leczeniu nadpłytkowości, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii, ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania anagrelidu w ciąży oraz potencjalne ryzyko dla płodu potwierdzone badaniami na modelach zwierzęcych. Stosowanie Anagrelide Sandoz 0,5 mg w okresie ciąży nie jest zalecane, a w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii konieczne jest indywidualne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka. Ponadto, brak jest danych potwierdzających przenikanie anagrelidu do mleka kobiecego u ludzi, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość takiego zjawiska, co wymaga przerwania karmienia piersią podczas leczenia lub rozważenia alternatywnych metod żywienia dziecka.
anagrelid, antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciąża, dawka terapeutyczna, karmienie piersią, metabolit, model zwierzęcy, nadpłytkowość, płodność, przenikanie do mleka, stosunek korzyści-ryzyko, terapia anagrelidem, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zaburzenie zagnieżdżania zarodka, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kłącze Perzu –
Kłącze perzu (Agropyron repens (L.) P.Beauv., rhizoma) jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym stosowanym jako terapia wspomagająca w łagodnych dolegliwościach układu moczowego. Preparat w formie ziół do zaparzania o stężeniu 1g/g, zawierający 1g kłącza perzu na 1g produktu, wykazuje działanie diuretyczne oraz poprawiające przepływ moczu w drogach moczowych. Wskazany jest u pacjentów z niespecyficznymi, łagodnymi objawami ze strony układu moczowego, wymagających zwiększenia diurezy i usprawnienia funkcji wydalniczych nerek, bez zastępowania leczenia przyczynowego schorzeń.
diureza, dolegliwość układu moczowego, drogi moczowe, eliminacja toksyn, funkcja wydalnicza nerek, kłącze perzu, leczenie przyczynowe, lek moczopędny, metabolit, odpływ moczu, przepływ moczu, terapia objawowa, terapia pomocnicza, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwość diuretyczna, wydalanie moczu, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Monoprost 50 mcg/ml
Latanoprost, ester izopropylowy kwasu latanoprostowego o masie cząsteczkowej 432,58, jest prolekiem stosowanym miejscowo w postaci kropli do oczu (MONOPROST 50 µg/ml). Po aplikacji do worka spojówkowego ulega całkowitej hydrolizie w rogówce, co aktywuje farmakologicznie substancję czynną. Maksymalne stężenie latanoprostu w cieczy wodnistej osiągane jest około 2 godziny po podaniu. Dystrybucja leku ogranicza się głównie do przedniego odcinka oka (komora przednia, spojówki, powieki), z minimalnym przenikaniem do tylnego odcinka, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych w obrębie siatkówki i ciała szklistego. W badaniu klinicznym u 30 pacjentów z jaskrą lub nadwrażliwością stężenia latanoprostu w osoczu 30 minut po podaniu były poniżej granicy oznaczalności (40 pg/ml), potwierdzając minimalną absorpcję ogólnoustrojową.
absorpcja ogólnoustrojowa, biotransformacja, ciało szkliste, ciecz wodnista, jaskra, komora przednia oka, komora tylna oka, kwas latanoprostowy, latanoprost, metabolit, metabolizm wewnątrzgałkowy, okres półtrwania, podanie miejscowe do oka, podanie oczne, powieka, prolek, przedni odcinek oka, rogówka, siatkówka, spojówka, worek spojówkowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – EpiPen Jr. 0,15 mg/dawkę
Epinefryna, naturalny katecholaminowy hormon produkowany przez rdzeń nadnerczy, jest główną substancją czynną preparatu EpiPen Jr. w dawce 150 μg (0,15 mg) podawanej w objętości 0,3 ml (stężenie 500 μg/ml). Po podaniu domięśniowym lub podskórnym epinefryna ulega szybkiemu metabolizmowi głównie przez enzymy COMT i MAO, z okresem półtrwania w osoczu około 2,5 minuty. Mimo krótkiego okresu półtrwania, efekt kliniczny utrzymuje się dłużej ze względu na miejscowy skurcz naczyń, który opóźnia wchłanianie leku. Zaleca się delikatne rozmasowanie miejsca wstrzyknięcia w celu przyspieszenia absorpcji. Epinefryna jest wydalana głównie z moczem w postaci metabolitów.
badanie farmakokinetyczne, enzym, epinefryna, EpiPen, farmakokinetyka, katecholo-O-metylotransferaza, metabolit, monoaminooksydaza, narażenie na epinefrynę, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podanie podskórne, rdzeń nadnerczy, skurcz naczyń, skurcz naczyń krwionośnych, stężenie leku, tkanka tłuszczowa, wchłanianie leku, wstrząs anafilaktyczny, wstrzykiwacz automatyczny, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – HERBAPini
Produkt leczniczy HERBAPINI, zawierający fosforan kodeiny, wyciąg płynny z pędów sosny oraz nalewkę z owocu kopru włoskiego, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza ze względu na ryzyko uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu powyżej 7 dni oraz przekraczaniu zalecanych dawek. Nie jest wskazany u osób uzależnionych od opioidów oraz pacjentów przyjmujących agonistów lub antagonistów morfiny. Konieczna jest konsultacja lekarska u pacjentów z niewydolnością nerek, nadczynnością tarczycy, astmą oskrzelową, chorobą obturacyjną płuc, przerostem prostaty, drgawkami, urazami głowy oraz po zabiegach chirurgicznych w obrębie przewodu pokarmowego lub moczowo-płciowego. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ze względu na ryzyko śpiączki. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z inhibitorami MAO oraz ryzyko nasilenia działań niepożądanych u osób z niedoczynnością tarczycy, kory nadnerczy, miastenią, niedociśnieniem i wstrząsem.
agonista morfiny, astma oskrzelowa, choroba Addisona, choroba obturacyjna płuc, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, drgawki, enzym CYP2D6, fosforan kodeiny, guz chromochłonny, inhibitor MAO, kamica żółciowa, metabolit, miastenia, mioza, nadczynność tarczycy, nalewka z kopru włoskiego, niedobór CYP2D6, niedociśnienie, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niewydolność krążenia, niewydolność krążeniowo-oddechowa, niewydolność nerek, ostre zapalenie jelita grubego, perystaltyka jelit, płytki oddech, pobudzenie OUN, pochodna opioidowa, przełom nadciśnieniowy, przerost prostaty, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz dróg żółciowych, śpiączka, splątanie, toksyczne rozdęcie okrężnicy, toksyczność opioidowa, uwalnianie katecholamin, uzależnienie, wyciąg z pędów sosny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie uchyłków, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Interakcje leku – Nintedanib STADA 150 mg
Nintedanib, będący substratem transportera P-gp, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na ten transporter. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol, erytromycyna czy cyklosporyna, zwiększają ekspozycję na nintedanib (np. 1,61-krotny wzrost AUC i 1,83-krotny wzrost Cmaks przy ketokonazolu), co wymaga ścisłego monitorowania tolerancji i ewentualnej modyfikacji dawki. Z kolei silne induktory P-gp (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, ziele dziurawca) obniżają ekspozycję na lek (redukcja do 50,3% AUC i 60,3% Cmaks przy ryfampicynie), co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapii i wskazuje na konieczność rozważenia alternatywnych leków. Nintedanib jest metabolizowany w niewielkim stopniu przez enzymy CYP, a jego metabolity nie wykazują istotnego wpływu na enzymy tego układu, co minimalizuje ryzyko interakcji metabolicznych na tym poziomie. Ponadto, nintedanib nie wpływa znacząco na farmakokinetykę doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych ani bozentanu, co jest istotne w kontekście terapii skojarzonej.
W aspekcie klinicznym, zaleca się przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekowego przed rozpoczęciem terapii nintedanibem, ze szczególnym uwzględnieniem leków OTC i suplementów, zwłaszcza ziołowych. Pacjentów należy informować o konieczności konsultacji przed wprowadzeniem nowych leków oraz o ograniczeniu lub unikaniu spożycia alkoholu, ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i wątroby oraz możliwe zwiększenie obciążenia wątrobowego. W przypadku jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami P-gp wskazane jest ścisłe monitorowanie tolerancji nintedanibu, a przy konieczności stosowania induktorów P-gp – rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych. Znajomość profilu interakcji nintedanibu umożliwia optymalizację leczenia i minimalizację ryzyka działań niepożądanych wynikających z interakcji międzylekowych.
biegunka, bozentan, choroba wątroby, cyklosporyna, cytochrom P450, dysfunkcja, działanie niepożądane, działanie sedatywne, dziurawiec, ekspozycja na lek, enzym wątrobowy, erytromycyna, farmakokinetyka, farmakoterapia, fenytoina, glikoproteina p, hormonalny środek antykoncepcyjny, induktor P-gp, inhibitor P-gp, interakcja międzylekowa, karbamazepina, ketokonazol, metabolit, nadciśnienie płucne, nintedanib, nudność, przewód pokarmowy, ryfampicyna, wymioty - Leksykon substancji czynnych
Olej sojowy oczyszczony – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Olej sojowy oczyszczony (Soiae oleum raffinatum) jest kluczowym składnikiem emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, występując w stężeniach od 20% (Intralipid 20%, 200 g/1000 ml) do 8% (Lipidem, 80 g/1000 ml). W przypadku Intralipidu 20% nie odnotowano działań niepożądanych w ciąży ani podczas laktacji, co czyni go preferowanym preparatem u kobiet ciężarnych i karmiących. Preparaty Kabiven i Kabiven Peripheral, zawierające różne ilości oleju sojowego (od 40 g do 100 g w zależności od pojemności), nie posiadają danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży i laktacji, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Lipidem, mimo ograniczonych danych klinicznych, wykazuje brak szkodliwego wpływu na reprodukcję w badaniach na zwierzętach, jednak jego składniki przenikają do mleka kobiecego, co przy dawkach terapeutycznych nie powinno wpływać na noworodki, choć ogólnie nie zaleca się karmienia piersią podczas żywienia pozajelitowego tym preparatem.
ciąża, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, emulsja tłuszczowa, Intralipid, karmienie piersią, laktacja, Lipidem, metabolit, olej sojowy oczyszczony, płodność, preparat wielokomorowy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, reprodukcja, stan odżywienia, stosunek korzyści do ryzyka, triglicerydy kwasów omega-3, triglicerydy kwasów omega-6, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Carmustine Waymade 100 mg
Karmustyna, stosowana w dawce 100 mg w preparacie Carmustine Waymade, wykazuje istotne działanie genotoksyczne, które wpływa na płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. U pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas całego okresu terapii oraz przez co najmniej 6 miesięcy po jej zakończeniu, ze względu na utrzymujące się ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. Podobne zalecenia dotyczą mężczyzn, u których lek może powodować zaburzenia spermatogenezy i funkcji plemników. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić konsultacje dotyczące zachowania płodności, w tym omówić możliwości kriokonserwacji nasienia oraz planowanie rodziny, gdyż uszkodzenia genetyczne mogą pojawić się już po pierwszej dawce karmustyny.
antykoncepcja, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, karmustyna, kriokonserwacja nasienia, leczenie przeciwnowotworowe, lek przeciwnowotworowy, metabolit, niepłodność, spermatogeneza, terapia przeciwnowotworowa, toksyczność płodowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Staveran 40 40 mg
Chlorowodorek werapamilu, substancja czynna w preparatach Staveran (40, 80 i 120 mg), jest lekiem przeciwarytmicznym, którego stosowanie u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest wystarczających, kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u ciężarnych, choć badania na zwierzętach nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej. Werapamil przenika przez barierę łożyskową, co potwierdzono obecnością leku w krwi pępowinowej, dlatego jego podawanie w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Asolfena 10 mg
Solifenacyna bursztynian, stosowana w dawkach 5 mg i 10 mg (Asolfena), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży ze względu na brak wiarygodnych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa jej stosowania w tym okresie. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu czy przebieg porodu, jednak ze względu na różnice międzygatunkowe i brak danych u ludzi, decyzja o terapii powinna być oparta na dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka. Zaleca się rozważenie alternatywnych metod leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa oraz monitorowanie ciąży, jeśli stosowanie solifenacyny jest niezbędne.
antagonista receptorów muskarynowych, Asolfena, działanie teratogenne, efekt zależny od dawki, karmienie piersią, kobieta w ciąży, laktacja, metabolit, mleko kobiece, płodność, przenikanie solifenacyny, rozwój noworodków, rozwój zarodka i płodu, solifenacyna bursztynian, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, tabletka powlekana - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Debretin Forte 200 mg
Debretin Forte, zawierający trimebutynę maleinian w dawce 200 mg w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 1-2 godziny. Substancja czynna jest efektywnie eliminowana głównie przez nerki, z około 70% dawki wydalanej z moczem w ciągu pierwszych 24 godzin. Szybka eliminacja trimebutyny ma istotne znaczenie kliniczne, wpływając na ustalanie schematów dawkowania oraz minimalizację ryzyka kumulacji leku podczas terapii długoterminowej.
absorpcja leku, czas maksymalnego stężenia, dystrybucja leku, eliminacja leku, klirens leku, metabolit, metabolizm leku, podanie doustne, schemat dawkowania, stężenie maksymalne, stężenie terapeutyczne, trimebutyna maleinian, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie leku, wydalanie nerkowe, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atractin 40 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej produktu Atractin, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednym in vivo. W badaniach karcynogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy poddanych ekspozycji na dawki 6-11-krotnie wyższe niż terapeutyczne u ludzi zaobserwowano rozwój gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały wpływu atorwastatyny na płodność ani działania teratogennego, jednak przy dawkach toksycznych dla matek odnotowano toksyczność dla płodu, opóźnienie rozwoju potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność miotu. Lek przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka u szczurów, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, dawka toksyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, metabolit, nowotwór wątroby, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przeżywalność miotu, rak wątrobowokomórkowy, stężenie osoczowe, substancja czynna, toksyczność płodowa, wartość AUC - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Canephron N
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Canephron N, będącego wyciągiem z ziela tysiącznika, korzenia lubczyku i liścia rozmarynu, są ograniczone i niepełne. Jedynym dostępnym badaniem jest test Amesa, przeprowadzony zarówno z aktywacją metaboliczną, jak i bez niej, który wykazał brak potencjału mutagennego produktu oraz jego metabolitów. Brak jest natomiast danych dotyczących bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję i rozwój oraz potencjału kancerogennego, co ogranicza pełną ocenę ryzyka przedklinicznego tego preparatu.
aktywacja metaboliczna, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, korzeń lubczyku, liść rozmarynu, metabolit, mutacja genetyczna, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, ziele tysiącznika - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Simcovas 40 mg
Symwastatyna, zawarta w leku Simcovas, jest przeciwwskazana w okresie ciąży ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych oraz potencjalne ryzyko wad wrodzonych. Analiza prospektywna około 200 ciąż z ekspozycją na symwastatynę lub inne inhibitory reduktazy HMG-CoA w pierwszym trymestrze nie wykazała istotnego wzrostu częstości wad wrodzonych w porównaniu z populacją ogólną, wykluczając 2,5-krotny lub większy wzrost ryzyka. Mechanizm działania polega na zmniejszeniu u płodu stężenia mewalonianu, prekursora biosyntezy cholesterolu. Leczenie należy przerwać w przypadku zajścia w ciążę lub podejrzenia ciąży, a pacjentki powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii. Przerwanie terapii w ciąży prawdopodobnie nie wpływa istotnie na długoterminowe wyniki leczenia pierwotnej hipercholesterolemii.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Strepsils pomarańczowy z witaminą C 1,2 mg + 0,6 mg
Produkt leczniczy Strepsils pomarańczowy z witaminą C zawiera 1,2 mg alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego oraz 0,6 mg amylometakrezolu na pastylkę. Aktualne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tych substancji u kobiet w ciąży są niewystarczające, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności przy zalecaniu leku w tej grupie. Brak jest badań potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w ciąży, a także danych dotyczących przenikania substancji czynnych do mleka kobiecego, co rodzi potencjalne ryzyko dla niemowląt karmionych piersią. Ponadto, nie ma dostępnych informacji o wpływie tych składników na płodność u kobiet i mężczyzn. W związku z tym zaleca się indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, rozważenie alternatywnych metod leczenia oraz szczegółowe poinformowanie pacjentek o ograniczeniach danych bezpieczeństwa.
4-dichlorobenzylowy, alkohol 2, amylometakrezol, cukrzyca ciążowa, czerwień koszenilowa, długotrwałe stosowanie, dolegliwość gardła, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, metabolit, mleko kobiece, ocena indywidualna, reakcja alergiczna, specjalista rozrodczości, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, wiek rozrodczy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Trifas COR 5 mg
Torasemid charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w surowicy (Cmax) osiąganym w ciągu 1-2 godzin oraz wysoką biodostępnością na poziomie 80-90%. Efekt pierwszego przejścia przez wątrobę jest minimalny (10-20%). Spożycie pokarmu wpływa na obniżenie Cmax i wydłużenie czasu do jego osiągnięcia (tmax), jednak nie zmienia całkowitej biodostępności. Torasemid wykazuje bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (>99%) i ma objętość dystrybucji około 16 litrów, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni wewnątrznaczyniowej. Metabolizowany jest do trzech głównych metabolitów (M1, M3, M5), z których M1 i M3 wykazują słabą aktywność diuretyczną (około 10% całkowitego działania), natomiast M5 jest farmakologicznie nieaktywny.
aktywność farmakologiczna, białka osocza, biodostępność, biotransformacja, dystrybucja leku, działanie farmakodynamiczne, efekt pierwszego przejścia, hemodializa, interakcja lekowa, kinetyka liniowa, klirens, maksymalne stężenie w surowicy, metabolit, metabolity, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie doustne, pole pod krzywą stężenia leku, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hydroxyzinum Adamed 25 mg
Hydroksyzyna przenika przez barierę łożyskową, osiągając wyższe stężenia w organizmie płodu niż u matki, co stanowi poważne zagrożenie dla rozwoju płodu. Dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania hydroksyzyny u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, co skutkuje bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Hydroxyzinum Adamed w okresie ciąży. Stosowanie leku w późnym okresie ciąży lub podczas porodu może prowadzić u noworodków do poważnych zaburzeń, takich jak hipotonia, zaburzenia ruchowe (w tym pozapiramidowe), ruchy kloniczne, zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, niedotlenienie oraz zatrzymanie moczu. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjentkę o tych ryzykach oraz konieczności unikania stosowania leku w ciąży.
antykoncepcja, bariera łożyskowa, cetyryzyna, działanie niepożądane, hipotonia, hydroksyzyna, hydroksyzyny chlorowodorek, metabolit, niedotlenienie noworodka, ośrodkowy układ nerwowy, ruch kloniczny, wiek rozrodczy, zaburzenia reprodukcji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie ruchowe, zahamowanie OUN, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Drotafemme Forte 80 mg
Drotaweryna, substancja czynna preparatu Drotafemme Forte w dawce 80 mg, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym i pozajelitowym, co umożliwia szybkie osiągnięcie efektu terapeutycznego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 45-60 minut, a dostępność biologiczna po pierwszym przejściu wynosi około 65%. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (95-98%), głównie albuminami oraz globulinami gamma i beta, co wpływa na jego dystrybucję w organizmie. Metabolizm drotaweryny odbywa się głównie w wątrobie, a okres półtrwania wynosi od 8 do 10 godzin, co determinuje czas działania terapeutycznego leku.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Condyline 5 mg/ml
Condyline, zawierający podofilotoksynę w stężeniu 5 mg/ml, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na cytostatyczny mechanizm działania substancji czynnej, która hamuje podziały komórkowe. Miejscowa aplikacja leku może prowadzić do wchłaniania ogólnoustrojowego, zwłaszcza przy leczeniu kłykcin na dużych powierzchniach skóry, co zwiększa ryzyko ekspozycji płodu na działanie teratogenne. W okresie laktacji brak jest jednoznacznych danych o przenikaniu podofilotoksyny do mleka kobiecego, jednak ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia oraz cytostatyczne właściwości leku, stosowanie Condyline jest również przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią.