Właściwości farmakokinetyczne
Furaginum Hasco Forte 100 mg/5 ml
Furazydyna, będąca pochodną nitrofuranu, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem głównie w jelicie cienkim poprzez dyfuzję bierną, z istotnym wpływem obecności pokarmu na biodostępność. Po podaniu doustnym dawki 200 mg na czczo, maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) wynosi 1,45 μg/ml i osiągane jest po 30 minutach, natomiast po posiłku Cmax wzrasta dwukrotnie do 3,0 μg/ml. Okres półtrwania (t1/2) furazydyny wynosi około 1 godziny, a terapeutyczne stężenia przeciwbakteryjne utrzymują się głównie w układzie moczowym, z ograniczonym przenikaniem do tkanek obwodowych. Wiązanie z białkami osocza jest zmienne (60-90%), a substancja przenika przez barierę krew-mózg, łożysko oraz jest obecna w mleku kobiecym i żółci. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, ale także w mięśniach i ścianie jelit, a metabolity są nieaktywne przeciwbakteryjnie i częściowo neutralizowane.
Właściwości farmakokinetyczne furazydyny
Furazydyna (poprzednio nazywana furaginą) wykazuje charakterystyczne dla pochodnych nitrofuranu właściwości farmakokinetyczne. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji substancji czynnej zawartej w produkcie Furaginum Hasco Forte (100 mg/5 ml, zawiesina doustna).1
Wchłanianie
Furazydyna podlega wchłanianiu głównie w jelicie cienkim poprzez mechanizm dyfuzji biernej. Badania farmakokinetyczne wykazały istotne różnice w parametrach wchłaniania w zależności od obecności pokarmu. Po jednorazowym doustnym podaniu 200 mg furazydyny na czczo, maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko – po 30 minutach i wynosi 1,45 μg/ml. Spożywanie pokarmu znacząco wpływa na biodostępność substancji czynnej – stężenie maksymalne furazydyny osiągane po posiłku jest dwukrotnie wyższe i osiąga wartość 3 μg/ml.2
Charakterystyczny profil stężeń we krwi wskazuje na utrzymywanie się wysokiego stężenia furazydyny przez około 1 godzinę od momentu podania, po czym następuje szybki spadek stężenia z okresem półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) wynoszącym 1 godzinę.3
Dystrybucja
Dystrybucja pochodnych nitrofuranu, w tym furazydyny, charakteryzuje się stosunkowo niskimi stężeniami w krwi i tkankach obwodowych ze względu na szybką eliminację substancji. Ważną cechą jest fakt, że stężenia terapeutyczne wystarczające do działania przeciwbakteryjnego nie są osiągane w tkankach poza układem moczowym.4
W literaturze naukowej istnieją rozbieżne dane dotyczące stopnia wiązania furazydyny z białkami osocza. Różni autorzy określają ten parametr w szerokim zakresie od 60% do 90%. Pochodne nitrofuranu, w tym furazydyna, wykazują zdolność do przenikania przez ważne bariery biologiczne, w tym barierę krew-mózg oraz łożysko. Substancja oraz jej metabolity zostały również wykryte w mleku kobiecym oraz żółci.5
Metabolizm
Metabolizm nitrofuranów, w tym furazydyny, zachodzi w kilku lokalizacjach w organizmie. Głównym narządem odpowiedzialnym za biotransformację jest wątroba, jednak procesy metaboliczne zachodzą również w tkance mięśniowej oraz w ścianie jelit. Metabolity powstające w wyniku tych przemian i wydalane następnie z moczem nie wykazują już aktywności przeciwbakteryjnej, charakterystycznej dla związku macierzystego. Dodatkowo część metabolitów ulega procesowi neutralizacji przez organizm.6
Eliminacja
Profil stężeń furazydyny w moczu wykazuje znaczące różnice w zależności od obecności pokarmu podczas podania leku. W pierwszych 2 godzinach po podaniu stężenie furazydyny w moczu osiąga wartość 27,5 μg/ml w warunkach na czczo, natomiast po spożyciu posiłku wzrasta do 38,0 μg/ml. Po upływie 6-8 godzin od momentu podania stężenie furazydyny w moczu ulega istotnemu obniżeniu do poziomu 2-3 μg/ml. Nawet po 8-12 godzinach stężenie utrzymuje się powyżej minimalnego poziomu 1 μg/ml.7
Badania nad odzyskiem substancji czynnej wykazały, że w ciągu pierwszych 8 godzin od podania wydalane jest z moczem 8,4% dawki podanej na czczo, natomiast po 24 godzinach wartość ta wzrasta jedynie do 9,1%. W przypadku podania leku po posiłku, wydalanie jest efektywniejsze i wynosi odpowiednio 13,0% po 8 godzinach oraz 13,3% po 24 godzinach.8
Czynniki wpływające na farmakokinetykę
Nitrofurany, w tym furazydyna, są wydalane przez nerki w procesie wydzielania kanalikowego. W przypadku upośledzenia funkcji wydzielniczej nerek, większa część przyjętej dawki leku podlega procesom metabolicznym.9
Istotnym czynnikiem wpływającym na farmakokinetykę furazydyny jest pH moczu. Pochodne nitrofuranu ulegają rozkładowi w moczu o odczynie słabo kwaśnym oraz w moczu o odczynie zasadowym. Proces ten ogranicza wchłanianie zwrotne, przyspiesza wydzielanie oraz hamuje przenikanie substancji do tkanek.10
Odwrotne zjawisko obserwuje się w środowisku kwaśnego moczu, które sprzyja przekształceniu nitrofuranów w cząsteczki dobrze rozpuszczalne w lipidach. Zwiększa to ich przenikanie do tkanek, wchłanianie zwrotne oraz kumulację tkankową, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka działań toksycznych. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania furazydyny z kwasem askorbinowym lub innymi lekami zakwaszającymi mocz.11
Parametry farmakokinetyczne w zależności od posiłku
| Parametr farmakokinetyczny | Podanie na czczo | Podanie po posiłku |
|---|---|---|
| Stężenie maksymalne w surowicy (Cmax) | 1,45 μg/ml | 3,0 μg/ml |
| Stężenie w moczu po 2h | 27,5 μg/ml | 38,0 μg/ml |
| Wydalanie z moczem po 8h | 8,4% dawki | 13,0% dawki |
| Wydalanie z moczem po 24h | 9,1% dawki | 13,3% dawki |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania