Właściwości farmakodynamiczne
Furaginum Hasco Forte 100 mg/5 ml

Furaginum Hasco Forte to preparat zawierający furazydynę (100 mg/5 ml), pochodną nitrofuranu o działaniu bakteriostatycznym na szerokie spektrum bakterii Gram-dodatnich (m.in. Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus aureus, Enterococcus faecalis) oraz Gram-ujemnych z rodziny Enterobacteriaceae (Salmonella, Shigella, Proteus, Klebsiella, Escherichia, Enterobacter). Lek wykazuje również działanie przeciwpierwotniakowe i w mniejszym stopniu przeciwgrzybicze. Naturalna oporność dotyczy m.in. Pseudomonas aeruginosa i większości szczepów Proteus vulgaris, co ogranicza zastosowanie w niektórych zakażeniach. Efektywność furazydyny jest zależna od pH środowiska – optymalna przy pH kwaśnym (5,5), co ma znaczenie kliniczne zwłaszcza w terapii zakażeń układu moczowego.

Ogólna charakterystyka leku Furaginum Hasco Forte

Furaginum Hasco Forte jest preparatem zawierającym jako substancję czynną furazydynę (Furazidinum), wcześniej znaną pod nazwą furagina, w dawce 100 mg/5 ml w postaci zawiesiny doustnej o barwie żółtej. Lek należy do grupy farmakoterapeutycznej: leki przeciwbakteryjne działające ogólnie, pochodne nitrofuranu (kod ATC: J01XE03).1

Struktura chemiczna i charakterystyka farmakologiczna

Furazydyna (nitrofuryloakrylidyno-amino-hydantoina) jest pochodną nitrofuranu, charakteryzującą się obecnością grupy nitrowej w pozycji 5 pierścienia furanu, co jest wspólną cechą wszystkich leków z tej grupy. Struktura chemiczna warunkuje specyficzne właściwości przeciwbakteryjne preparatu.2

Spektrum działania przeciwbakteryjnego

Furazydyna wykazuje działanie bakteriostatyczne na szeroki zakres drobnoustrojów, obejmujący zarówno bakterie Gram-dodatnie jak i Gram-ujemne. Wśród wrażliwych bakterii Gram-dodatnich znajdują się:

  • Staphylococcus epidermidis
  • Staphylococcus aureus
  • Enterococcus faecalis

Z kolei wśród bakterii Gram-ujemnych wrażliwość wykazują przedstawiciele rodziny Enterobacteriaceae, w tym:

  • Salmonella
  • Shigella
  • Proteus
  • Klebsiella
  • Escherichia
  • Enterobacter

Oprócz działania przeciwbakteryjnego, furazydyna charakteryzuje się również działaniem przeciwpierwotniakowym, a w znacznie mniejszym stopniu również przeciwgrzybiczym.3

Mikroorganizmy naturalnie oporne

Warto podkreślić, że nie wszystkie patogeny są wrażliwe na działanie furazydyny. Do organizmów naturalnie opornych należą:

  • Pseudomonas aeruginosa (pałeczki ropy błękitnej)
  • Większość szczepów Proteus vulgaris (pałeczki odmieńca)

Ta naturalna oporność niektórych drobnoustrojów warunkuje ograniczenia w zastosowaniu leku w określonych typach zakażeń.4

Zależność działania od środowiska

Efektywność terapeutyczna furazydyny jest silnie uwarunkowana pH środowiska, w którym działa lek. Najsilniejsze działanie bakteriostatyczne wykazuje w środowisku kwaśnym (pH 5,5), natomiast w środowisku zasadowym aktywność przeciwbakteryjna ulega znacznemu osłabieniu. Ta właściwość może mieć istotne znaczenie kliniczne przy stosowaniu leku, szczególnie w zakażeniach układu moczowego, gdzie pH moczu może się zmieniać.5

Mechanizm działania na poziomie komórkowym

Mechanizm działania furazydyny, podobnie jak innych pochodnych nitrofuranu, nie został do końca wyjaśniony, jednak badania wskazują na złożony charakter oddziaływania na komórki bakteryjne. Proces ten można podzielić na kilka etapów:

  1. Redukcja leku – pochodne nitrofuranu ulegają redukcji przez bakteryjne flawoproteiny do aktywnych metabolitów
  2. Interakcja z białkami bakteryjnymi – powstałe aktywne metabolity inaktywują lub przekształcają bakteryjne białka rybosomalne
  3. Zaburzenie syntezy makrocząsteczek – dochodzi do hamowania syntezy białek komórkowych, kwasów nukleinowych (DNA i RNA)
  4. Wpływ na ścianę komórkową – zakłócenie procesów biosyntezy ściany komórkowej bakterii

Silne działanie bakteriostatyczne furazydyny jest związane szczególnie z obecnością aromatycznego podstawnika z grupą nitrową w cząsteczce leku.6

Rozwój oporności bakteryjnej

Jedną z najważniejszych cech farmakodynamicznych furazydyny jest bardzo niskie ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej. Od czasu wprowadzenia pochodnych nitrofuranu do terapii w 1953 roku, nie zaobserwowano istotnego klinicznie problemu narastania oporności na te leki. Zjawisko to można wytłumaczyć złożonym i wielokierunkowym mechanizmem działania tych związków na komórki bakteryjne.

Przypuszcza się, że nabycie oporności na pochodne nitrofuranu wymagałoby jednoczesnego wystąpienia wielu mutacji w genomie bakterii, co w praktyce jest zjawiskiem letalnym dla większości drobnoustrojów. Ta właściwość czyni furazydynę cennym lekiem w dobie narastającej oporności bakterii na antybiotyki.7

Brak oporności krzyżowej

Istotną zaletą furazydyny jest brak występowania oporności krzyżowej z innymi lekami przeciwzakaźnymi, w tym z sulfonamidami. Oznacza to, że szczepy bakterii oporne na antybiotyki z innych grup mogą pozostawać wrażliwe na działanie furazydyny, co zwiększa jej potencjalne zastosowanie w leczeniu zakażeń wywołanych przez patogeny wielolekooporne.8

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl