żywienie pozajelitowe
Żywienie pozajelitowe (inaczej żywienie parenteralne) to forma terapii żywieniowej polegająca na dostarczaniu pacjentowi niezbędnych składników odżywczych bezpośrednio do układu krwionośnego, z pominięciem przewodu pokarmowego. Jest to metoda stosowana u pacjentów, u których odżywianie drogą przewodu pokarmowego jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.
Wskazania do żywienia pozajelitowego obejmują: rozległe resekcje jelita cienkiego, niedrożność przewodu pokarmowego, ciężkie zapalenie trzustki, zespół krótkiego jelita, niewydolność jelit oraz stany przed- i pooperacyjne. Terapia może być prowadzona jako całkowite żywienie pozajelitowe (TPN) lub jako uzupełnienie żywienia dojelitowego.
Mieszaniny do żywienia pozajelitowego zawierają aminokwasy, glukozę, emulsje tłuszczowe, elektrolity, pierwiastki śladowe, witaminy oraz wodę. Mogą być podawane przez dostęp obwodowy (żyły kończyn górnych) lub centralny (najczęściej żyła główna górna), w zależności od przewidywanego czasu terapii i osmolarności preparatu.
Podczas prowadzenia żywienia pozajelitowego kluczowe jest monitorowanie parametrów biochemicznych, stanu nawodnienia i gospodarki elektrolitowej pacjenta oraz zapobieganie powikłaniom, takim jak zakażenia odcewnikowe, zaburzenia metaboliczne czy zespół ponownego odżywienia. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, jeśli tylko przewód pokarmowy jest sprawny, preferowane jest żywienie dojelitowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sodu fluorek – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Sodu fluorek jest składnikiem produktów do żywienia pozajelitowego, takich jak Pediaven NN1 (44,2 µg na 250 ml roztworu, co odpowiada 0,18 mg na 1000 ml) oraz Peditrace (57 μg/ml koncentratu, tj. 2 μg fluoru na ml). Stanowi on źródło fluoru, pierwiastka niezbędnego w diecie, szczególnie u pacjentów pediatrycznych wymagających żywienia pozajelitowego. Zawartość fluoru w Pediaven NN1 wynosi 20,0 µg na 250 ml (80 µg na 1000 ml), natomiast w Peditrace 2 μg/ml (3,00 μmol). Charakterystyki Produktów Leczniczych wskazują, że w punkcie 4.6 „Wpływ na płodność, ciążę i laktację” widnieje adnotacja „Nie dotyczy”, co oznacza brak specjalnych ostrzeżeń dotyczących stosowania tych preparatów u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Multimel N6-900E
Produkt Multimel N6-900E jest przeznaczony do żywienia pozajelitowego i dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała, wydatku energetycznego oraz zdolności metabolizowania składników. U dorosłych maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml/kg mc., co odpowiada 1,36 g aminokwasów, 4,8 g glukozy, 1,6 g tłuszczów, 1,28 mmol sodu i 0,96 mmol potasu na kg masy ciała. Dla pacjenta o masie 70 kg maksymalna dawka to 2800 ml emulsji. U dzieci powyżej 2 lat dawkowanie zależy od wieku, stanu nawodnienia i zapotrzebowania na azot, z maksymalną dawką dobową 45 ml/kg dla obu grup wiekowych (2-11 i 12-18 lat), ograniczoną przez stężenie magnezu. Szybkość wlewu nie powinna przekraczać 2,0 ml/kg/h u młodzieży, a u dzieci do 11 lat do 3,0 ml/kg/h, z ograniczeniem przez stężenie glukozy.
emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, katabolizm, leczenie żywieniowe, osmolarność, podanie dożylne, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stan nawodnienia, stan odżywienia, szybkość wlewu, wartość energetyczna, wartość energetyczna niebiałkowa, worek trójkomorowy, wydatek energetyczny, wysoka osmolarność, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olimel N12E
OLIMEL N12E jest emulsją do infuzji stosowaną w całkowitym żywieniu pozajelitowym, wymagającą szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko powikłań, w tym reakcji alergicznych na białka soi, jaja kurzego oraz glukozę z kukurydzy. W przypadku objawów alergii (poty, gorączka, dreszcze, ból głowy, wysypka, duszności) infuzję należy natychmiast przerwać. Nie wolno mieszać ani podawać ceftriaksonu jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń, aby uniknąć wytrącania osadów, które mogą prowadzić do zatorów płucnych i niewydolności oddechowej. Zaleca się monitorowanie roztworu, zestawu infuzyjnego i cewnika pod kątem osadów oraz natychmiastowe przerwanie infuzji w przypadku objawów niewydolności oddechowej. Dodatkowo, nie należy dodawać innych leków do emulsji bez uprzedniej oceny kompatybilności i stabilności.
amoniak we krwi, ceftriakson, cholestaza, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, fosfolipidy z jaja kurzego, glikemia, hiperglikemia, kwas foliowy, leukocytoza, niedobór folianu, niewydolność oddechowa, olej sojowy, osad w naczyniach płucnych, osmolarność surowicy, płytki krwi, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa alergiczna, równowaga kwasowo-zasadowa, sepsa, technika aseptyczna, triglicerydy, zakażenie dostępu żylnego, zator naczyń płucnych, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Olej rybny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oleju rybnego, stosowanego w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Omegaven, SMOFlipid oraz SmofKabiven (w tym EF i Peripheral), nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych przy zalecanych dawkach. Testy farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej oraz genotoksyczności potwierdziły brak działania teratogennego, embriotoksycznego oraz negatywnego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, choć specyficzne badania dotyczące wpływu samego oleju rybnego na reprodukcję nie były prowadzone. W badaniach tolerancji miejscowej odnotowano jedynie słabo nasilone, przemijające reakcje zapalne po podaniu dotętniczym, okołożylnym, podskórnym i domięśniowym, a także umiarkowany potencjał uczulający na skórę w testach na świnkach morskich. Nie stwierdzono natomiast ryzyka reakcji anafilaktycznych po podaniu systemowym.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie anafilaktyczne, emulsja tłuszczowa, kwas omega-3, leczenie substytucyjne, martwica tkanek, podanie dotętnicze, podanie pozanaczyniowe, potencjał uczulający, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne, wpływ teratogenny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kabiven –
Kabiven jest preparatem do żywienia pozajelitowego przeznaczonym dla dorosłych oraz dzieci powyżej 2 roku życia, stosowanym w sytuacjach, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Wskazania obejmują m.in. ciężkie urazy twarzoczaszki, zaburzenia świadomości, zaburzenia wchłaniania, zespół krótkiego jelita, niedrożność przewodu pokarmowego, ostre zapalenie trzustki oraz ciężką niewydolność wielonarządową. Kabiven dostarcza pełnowartościowy zestaw składników odżywczych w formie trójkomorowego worka, zawierającego roztwór aminokwasów z elektrolitami, emulsję tłuszczową (Intralipid 20%) oraz roztwór glukozy 19%. Preparat dostępny jest w czterech objętościach od 1026 ml do 2566 ml, co pozwala na dostosowanie podaży aminokwasów (34–85 g), azotu (5,4–13,5 g), tłuszczów (40–100 g) oraz węglowodanów (100–250 g). Całkowita wartość energetyczna wynosi od 900 do 2300 kcal, z energią pozabiałkową od 800 do 2000 kcal.
aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, emulsja tłuszczowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, Intralipid, katabolizm białkowy, leczenie żywieniowe, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność wielonarządowa, olej sojowy, ostre zapalenie trzustki, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, uraz twarzoczaszki, wstrząs, zaburzenia świadomości, zaburzenia wchłaniania, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cynku siarczan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Siarczan cynku jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak SmofKabiven i jego warianty, wymagającym ścisłego monitorowania parametrów klinicznych pacjenta. Zaleca się kontrolę stężenia triglicerydów w surowicy, które podczas infuzji nie powinno przekraczać 4 mmol/l, aby uniknąć zespołu przedawkowania tłuszczu. Preparaty te należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki tłuszczowej, niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniem trzustki, nieprawidłową czynnością wątroby, niedoczynnością tarczycy oraz posocznicą. Ze względu na obecność oleju sojowego, oleju rybnego i fosfolipidów z jaja kurzego, istnieje ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji w przypadku wystąpienia objawów takich jak gorączka, dreszcze, wysypka czy duszność.
bilans płynów, bilirubina, cukrzyca, dehydrogenaza mleczanowa, egzogenna insulina, eliminacja tłuszczów, enzymatyczne próby wątrobowe, fosfolipidy jaja kurzego, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, krzepnięcie krwi, kwasica mleczanowa, niedoczynność tarczycy, niedożywienie, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, obrzęk płuc, olej rybny, olej sojowy, osmolarność surowicy, posocznica, pseudoaglutynacja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja zapalna, retencja elektrolitów, równowaga kwasowo-zasadowa, siarczan cynku, triglicerydy, zaburzenia gospodarki tłuszczowej, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół przedawkowania tłuszczu, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-metionina – Interakcje
L-metionina, aminokwas siarkowy obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E (4,68 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (5,85 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (1,10 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (5,6 g/1000 ml) oraz Vaminolact (1,3 g/1000 ml), nie wykazuje bezpośrednich interakcji farmakologicznych. Jednak preparaty zawierające L-metioninę i elektrolity (sód, potas, wapń) – zwłaszcza Aminomel – mogą wchodzić w istotne interakcje z lekami wpływającymi na gospodarkę elektrolitową. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu z diuretykami oszczędzającymi potas (amiloryd, spironolakton, triamteren), inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz lekami immunosupresyjnymi (takrolimus, cyklosporyna). Wapń zawarty w preparatach może nasilać toksyczność glikozydów naparstnicy, a także prowadzić do hiperkalcemii w połączeniu z tiazydowymi diuretykami i witaminą D. Preparaty zawierające sód wymagają ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z kortykosteroidami ze względu na ryzyko zatrzymania sodu i wody, co może nasilać obrzęki i nadciśnienie tętnicze.
aminokwas siarkowy, antagoniści receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, cykl metioninowy, diuretyki oszczędzające potas, działania niepożądane leków, działanie toksyczne, funkcja nerek, glikozydy naparstnicy, gospodarka elektrolitowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitory konwertazy angiotensyny, kortykosteroidy, L-metionina, leki immunosupresyjne, obrzęk, stężenie elektrolitów, suplementacja potasu, tiazydowe leki moczopędne, układ sercowo-naczyniowy, witamina D, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie sodu, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wapnia chlorek (Calcii chloridum), stosowany głównie w postaci chlorku wapnia dwuwodnego w różnych produktach leczniczych, takich jak roztwory do infuzji, dializy otrzewnowej, emulsje do infuzji oraz kleje tkankowe, nie wykazuje bezpośredniego, istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Analiza charakterystyk produktów leczniczych (ChPL) wskazuje, że większość preparatów zawierających wapnia chlorek, w tym Sterofundin ISO, Tetraspan, Optilyte oraz produkty do żywienia pozajelitowego (np. SmofKabiven, Kabiven Peripheral, Olimel), określa wpływ tej substancji na zdolności psychomotoryczne jako nieistotny lub nieokreślony. Wyjątkiem są produkty stosowane w dializoterapii, takie jak Physioneal czy Extraneal, gdzie działania niepożądane związane z chorobą podstawową (schyłkowa niewydolność nerek) i procedurą dializy mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów, jednak nie jest to efekt bezpośredni działania wapnia chlorku.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek wapnia dwuwodny, dializa otrzewnowa, dializoterapia, emulsja do infuzji, hemodializa, klej tkankowy, niedociśnienie, roztwór do hemofiltracji, roztwór do infuzji, schyłkowa niewydolność nerek, wapnia chlorek, zaburzenia koncentracji, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zawroty głowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Supliven –
Supliven to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający precyzyjnie określone mikroelementy niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Preparat charakteryzuje się osmolalnością około 3100 mOsm/kg wody oraz pH 2,5. W 1 ml roztworu znajduje się m.in. 5,33 μg chromu(III), 0,10 mg miedzi(II), 0,54 mg żelaza(III), 19,8 μg manganu(II), 16,6 μg jodu, 0,21 mg fluoru, 4,85 μg molibdenu(VI), 17,3 μg selenu oraz 1,05 mg cynku. Zawartość sodu wynosi 120 μg, a potasu 3,9 μg w 1 ml. Supliven zawiera również ksylitol, kwas solny i wodę do wstrzykiwań jako substancje pomocnicze. Produkt jest dostępny w ampułkach po 10 ml, pakowanych po 20 sztuk w opakowaniu zbiorczym.
chlorek chromu, chlorek cynku, chlorek manganu, chlorek miedzi, chlorek żelaza, dysfagia, fluorek sodu, jodek potasu, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, mikroelement, molibdenian sodu, osmolalność, selenin sodu, stabilność chemiczna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, zgodność farmaceutyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Sód – Wskazania do stosowania
Sód, jako kluczowy elektrolit, odgrywa istotną rolę w utrzymaniu homeostazy wodno-elektrolitowej oraz funkcjonowaniu komórek. W praktyce klinicznej jest stosowany przede wszystkim w żywieniu pozajelitowym (np. Finomel, Multimel N6-900E) u pacjentów z niedożywieniem lub katabolizmem, gdzie jego zawartość w preparatach wynosi od 32 do 80 mmol na opakowanie. Roztwory chlorku sodu 0,9% (154 mmol/l) są wykorzystywane do uzupełniania utraty izotonicznego płynu pozakomórkowego i sodu. W terapii nerkozastępczej stosuje się m.in. Biphozyl (zawartość sodu nieokreślona), a w dializie otrzewnowej preparaty balance o stężeniach sodu 134 mmol/l. Sód jest także składnikiem leków przeciwwirusowych (Acix 500 – 48,8 mg/fiolkę), antybiotyków (Floxitrat) oraz preparatów do oczyszczania jelit (np. Eziclen – 494,42 mmol w dwóch butelkach, Moviprep – 181,6 mmol/l). W diagnostyce obrazowej wykorzystuje się radiofarmaceutyki zawierające sód, a w stomatologii preparaty fluorku sodu do profilaktyki próchnicy i remineralizacji zębów.
bakteryjne zapalenie zatok, choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, czynnik IX, dializa otrzewnowa, dnawe zapalenie stawów, hemofilia B, homeostaza wodno-elektrolitowa, katabolizm, łuszczyca, nadwrażliwość szyjek zębowych, nerwica naczyniowa, niedobór żelaza, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, opryszczkowe zapalenie mózgu, ostre uszkodzenie nerek, półpasiec, powikłane zakażenie skóry, pozaszpitalne zapalenie płuc, pozytonowa tomografia emisyjna, preparat przeczyszczający, profilaktyka próchnicy, przerzut nowotworowy, przewlekła choroba dróg oddechowych, przewlekła choroba nerek, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, remineralizacja zmian próchnicowych, reumatoidalne zapalenie stawów, równowaga elektrolitowa, rybia łuska, terapia nerkozastępcza, wyprysk przewlekły, zaburzenie ukrwienia obwodowego, zakażenie wirusem opryszczki, zapalenie korzonków nerwowych, zapalenie mięśni, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie przydatków, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, znieczulenie zewnątrzoponowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vitalipid N Adult
Vitalipid N Adult to sterylny koncentrat do sporządzania emulsji do infuzji typu olej w wodzie, zawierający witaminy rozpuszczalne w tłuszczach: A (330 IU/10 ml), D2 (20 IU/10 ml), E (1 IU/10 ml) oraz K1 (15 μg/10 ml). Preparat charakteryzuje się osmolalnością około 300 mOsm/kg wody oraz pH około 8, co jest istotne przy łączeniu z innymi preparatami do żywienia pozajelitowego. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 10 ml, co czyni go odpowiednim dla pacjentów wymagających diety niskosodowej, np. z niewydolnością serca czy nadciśnieniem tętniczym. Należy bezwzględnie unikać podawania preparatu nierozcieńczonego, stosując się do zaleceń dotyczących przygotowania emulsji do infuzji.
all-rac-α-tokoferol, dieta niskosodowa, emulsja do infuzji, ergokalcyferol, fitomenadion, fosfolipid jaja kurzego, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na soję, niewydolność serca, olej sojowy, osmolalność, reakcja krzyżowa, retynolu palmitynian, sterylny koncentrat, witamina A, witamina D2, witamina E, witamina K1, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wywiad alergologiczny, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Mangan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Mangan (Mn), jako pierwiastek śladowy obecny w wielu produktach leczniczych, odgrywa istotną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu i jest stosowany głównie w żywieniu pozajelitowym. Analiza charakterystyk produktów leczniczych wykazała, że preparaty zawierające mangan w dawkach fizjologicznych, takie jak Addamel N (0,5 μmol/ml, 99,0 μg/ml manganu(II) chlorku czterowodnego), Supliven (0,10 μmol/ml, 19,8 μg/ml) oraz Elevit PRONATAL (2,52 mg manganu siarczanu jednowodnego na tabletkę), nie wykazują wpływu lub wywierają nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Produkty stosowane w żywieniu pozajelitowym (np. Nutryelt, Pediaven G20, Tracutil) zawierają mangan w różnych stężeniach, jednak ze względu na ich zastosowanie wyłącznie w warunkach szpitalnych, kwestia wpływu na zdolności psychomotoryczne jest nieistotna i w ChPL oznaczona jako „Nie dotyczy”.
Addamel N, charakterystyka produktu leczniczego, dawka fizjologiczna, Elevit Pronatal, funkcja psychomotoryczna, manganu chlorek czterowodny, manganu glukonian, manganu siarczan jednowodny, Nutryelt, Nutryelt Pediatric, Pediaven G20, Pediaven NN2, Peditrace Novum, pierwiastek śladowy, suplementacja pierwiastków śladowych, Supliven, Tracutil, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-cysteina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
L-cysteina, aminokwas stosowany w żywieniu pozajelitowym, występuje w preparatach takich jak Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free (560 mg/l L-cysteiny) oraz Vaminolact (1,0 g/l L-cysteiny + L-cystyny). Brak jest bezpośrednich badań klinicznych dotyczących jej wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz laktację, jednak dane z badań porównywalnych roztworów aminokwasów nie wykazują istotnego ryzyka stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. W przypadku Vaminolact, ze względu na specyficzny profil aminokwasowy odzwierciedlający białko mleka ludzkiego, wpływ na płodność, ciążę i laktację nie jest oceniany. Brak jest również danych dotyczących wpływu L-cysteiny na funkcje reprodukcyjne u kobiet i mężczyzn.
- Leksykon substancji czynnych
L-cystyna – Wskazania do stosowania
L-cystyna, aminokwas siarkowy, odgrywa kluczową rolę w metabolizmie i jest istotnym składnikiem keratyny, co uzasadnia jej zastosowanie w leczeniu niedoborów aminokwasów siarkowych oraz schorzeń włosów i paznokci. Preparat Revalid zawiera 50 mg L-cystyny na kapsułkę, w połączeniu z DL-metioniną (100 mg), wapniem D-pantotenianem (50 mg), witaminami z grupy B oraz mikroelementami (żelazo, cynk, miedź), co wspiera odbudowę struktury włosów i paznokci. W żywieniu pozajelitowym L-cystyna jest obecna w roztworach do infuzji: Vamin 18 Electrolyte-Free (560 mg/1000 ml dla dorosłych) oraz Vaminolact (1,0 g/1000 ml dla pacjentów pediatrycznych), stosowanych w stanach katabolizmu, niedożywienia, ograniczonego przyjmowania płynów oraz niewydolności przewodu pokarmowego. Wskazania obejmują m.in. łysienie telogenowe, łamliwość włosów i paznokci, a także potrzeby metaboliczne w okresach intensywnego wzrostu lub rekonwalescencji.
aminokwas siarkowy, aseptyka, DL-metionina, dysfagia, gospodarka białkowa, hiperkatabolizm, katabolizm, keratyna, L-cystyna, łamliwość paznokci, łysienie telogenowe, niedobór aminokwasów, niedożywienie, niewydolność narządów, niewydolność przewodu pokarmowego, Revalid, roztwór aminokwasowy, schorzenie dermatologiczne, stan niedoborowy, stan septyczny, utrata masy mięśniowej, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact, wapń D-pantotenian, wcześniactwo, zaburzenie wchłaniania, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Nutriflex Special
Nutriflex special to roztwór do infuzji zawierający kompleksową mieszaninę aminokwasów (izoleucyna 4,11–6,17 g, leucyna 5,48–8,22 g, lizyna 3,98–5,97 g, metionina 3,42–5,13 g, fenyloalanina 6,15–9,23 g, treonina 3,18–4,77 g, tryptofan 1,00–1,50 g, walina 4,54–6,81 g) oraz glukozę jednowodną (240–360 g) w objętościach 1000 ml i 1500 ml. Preparat dostarcza odpowiednią wartość energetyczną: energia z aminokwasów wynosi 1172–1757 kJ (280–420 kcal), z węglowodanów 4017–6025 kJ (960–1440 kcal), a energia całkowita 5198–7782 kJ (1240–1860 kcal). Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego (punkt 4.7), Nutriflex special nie wywiera istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa terapii żywienia pozajelitowego.
aminokwas, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, elektrolit, fenyloalanina, glukoza jednowodna, infuzja długotrwała, izoleucyna, leucyna, lizyna, metionina, Nutriflex special, roztwór do infuzji, treonina, tryptofan, walina, wartość energetyczna, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Vitalipid N Infant –
Vitalipid N Infant to sterylny koncentrat do sporządzania emulsji do infuzji typu olej w wodzie, zawierający witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, stosowany w warunkach szpitalnych jako składnik żywienia pozajelitowego. W 1 ml koncentratu znajduje się 135,3 μg palmitynianu retinolu (odpowiadającego 69 μg witaminy A, czyli 230 IU), 20 μg fitomenadionu (witamina K1), 1,0 μg ergokalcyferolu (witamina D2, 40 IU) oraz 0,64 mg all-rac-α-tokoferolu (witamina E, 0,7 IU). Preparat charakteryzuje się osmolalnością około 300 mOsm/kg wody oraz pH około 8, co nie wpływa na funkcje kognitywne ani motoryczne pacjenta.
alfa-tokoferol, emulsja olej w wodzie, ergokalcyferol, fitomenadion, funkcja kognitywna, funkcja psychomotoryczna, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania emulsji do infuzji, osmolalność, retynolu palmitynian, sterylny koncentrat, terapia żywieniowa, witamina A, witamina D2, witamina E, witamina K1, witamina rozpuszczalna w tłuszczach, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cynku chlorek – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorek cynku, będący składnikiem preparatu Peditrace, dostarczany jest w dawce 521 μg na 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji, co odpowiada 250 μg jonów cynku (3,82 μmol). Preparat ten należy do grupy dożylnych roztworów uzupełniających (kod ATC: B05XA) i jest stosowany w celu utrzymania lub uzupełnienia fizjologicznego stężenia cynku u pacjentów, zwłaszcza tych wymagających żywienia pozajelitowego. Roztwór charakteryzuje się niskim pH 2,0 oraz osmolalnością 38 mOsm/kg wody, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa podania i kompatybilności z innymi preparatami stosowanymi w żywieniu pozajelitowym.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aminoplasmal Hepa 10%
Aminoplasmal Hepa 10% to specjalistyczny roztwór do infuzji aminokwasów, dedykowany pacjentom z marskością wątroby i zaburzeniami metabolicznymi. Preparat zawiera 100 g/l aminokwasów o zmodyfikowanym profilu, w tym wysokie stężenia aminokwasów rozgałęzionych (BCAA: leucyna 13,6 g, izoleucyna 8,8 g, walina 10,6 g na 1000 ml) oraz ograniczone ilości aminokwasów aromatycznych (fenyloalanina 1,6 g, acetylotyrozyna 0,86 g) i metioniny (1,2 g). Roztwór charakteryzuje się osmolarnością 875 mOsm/l, pH 5,5–6,5 oraz wartością energetyczną 400 kcal/l (1675 kJ/l). Zawiera także elektrolity: octany 51 mmol/l, chlorki 10 mmol/l oraz 0,3–2,3 mmol sodu na 1000 ml. Aminoplasmal Hepa 10% wspomaga normalizację profilu aminokwasowego, poprawiając tolerancję białek i biosyntezę białek, co jest kluczowe w leczeniu encefalopatii wątrobowej i innych powikłań neurologicznych marskości wątroby.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas, aminokwas aromatyczny, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas rozgałęziony, arginina, asparagina jednowodna, BCAA, biosynteza, chlorowodorek ornityny, encefalopatia wątrobowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, marskość wątroby, metionina, octan lizyny, osmolarność, prolina, roztwór do perfuzji, seryna, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, substytut krwi, treonina, tryptofan, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nephrotect
Nephrotect, roztwór do infuzji zawierający 100 g/l aminokwasów (w tym L-izoleucynę 5,80 g, L-leucynę 12,80 g, L-lizynę 12,00 g, L-metioninę 2,00 g, L-fenyloalaninę 3,50 g, L-treoninę 8,20 g, L-tryptofan 3,00 g, L-walinę 8,70 g oraz aminokwasy częściowo egzogenne i endogenne), charakteryzuje się całkowitą zawartością azotu 16,3 g/l, wartością energetyczną 1600 kJ/l (400 kcal/l) oraz osmolarnością teoretyczną 960 mOsm/l. Produkt ten nie posiada wiarygodnych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także brak jest badań przedklinicznych oceniających wpływ na reprodukcję i rozwój płodu. Wobec tego lekarz powinien przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki, zaawansowanie ciąży oraz potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka karmionego piersią.
acetylocysteina, alanina, aminokwas, aminokwas częściowo egzogenny, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, fenyloalanina, glicylotyrozyna, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwasowość roztworu, leucyna, lizyny octan, metionina, osmolarność, parametry kliniczne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, prolina, roztwór do infuzji, seryna, terapia infuzyjna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe