zespół Stevensa-Johnsona
Zespół Stevensa-Johnsona (SJS) to ciężka, zagrażająca życiu reakcja nadwrażliwości, charakteryzująca się martwicą naskórka i błon śluzowych. Schorzenie to zaliczane jest do grupy toksycznych nekroliz naskórka, a jego ciężką postacią jest toksyczna nekroliza naskórka (TEN), gdy oddzielenie naskórka obejmuje ponad 30% powierzchni ciała.
Zespół Stevensa-Johnsona najczęściej występuje jako reakcja na leki, szczególnie na sulfonamidy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwpadaczkowe i niektóre antybiotyki. Może być również wywołany przez infekcje, zwłaszcza Mycoplasma pneumoniae, lub rzadziej przez szczepienia czy choroby autoimmunologiczne.
Klinicznie SJS manifestuje się gorączką, bólami głowy i mięśni, a następnie pojawiają się zmiany skórne w postaci pęcherzy, rumieni i nadżerek, często z zajęciem co najmniej dwóch błon śluzowych. Powikłania mogą obejmować wtórne infekcje, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność wielonarządową oraz powikłania oczne, które mogą prowadzić do ślepoty.
Leczenie zespołu Stevensa-Johnsona opiera się na natychmiastowym odstawieniu leku wywołującego reakcję, intensywnej opiece wspomagającej podobnej do stosowanej u pacjentów z oparzeniami, właściwym nawodnieniu, odżywianiu oraz zapobieganiu i leczeniu infekcji. W niektórych przypadkach stosuje się immunosupresję, w tym glikokortykosteroidy, immunoglobuliny dożylne czy cyklosporynę, jednak ich skuteczność pozostaje przedmiotem dyskusji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Loper 2 mg
Loper zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku i jest stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki. Bezpieczeństwo leku oceniono w 31 badaniach klinicznych na 3076 pacjentach ≥12 lat, gdzie najczęstsze działania niepożądane (≥1%) to zatwardzenie (2,7% w ostrej, 2,2% w przewlekłej biegunce), wzdęcia (1,7% i 2%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1% i 1,2%). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%). Wśród poważnych działań wymienia się reakcje anafilaktyczne, niedrożność jelit, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka) oraz ostre zapalenie trzustki. Profil bezpieczeństwa u dzieci (10 dni – 13 lat, N=607) jest zgodny z dorosłymi.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, glossodynia, hipertonia, leki przeciwbiegunkowe, loperamid, niedrożność jelita, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, otępienie, perforacja jelit, pokrzywka, przewlekła biegunka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, świąd, toksyczna rozpływna martwica naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zatrzymanie moczu, zatwardzenie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asikreba
Sunitynib (Asikreba) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane, w tym ciężkie reakcje skórne (np. SJS, TEN, EM), krwotoki (zwłaszcza z nosa i guzów), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), nadciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe >200 mmHg, rozkurczowe >110 mmHg), kardiomiopatię z obniżeniem LVEF, wydłużenie QT i ryzyko torsade de pointes. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami lub induktorami CYP3A4 ze względu na zmiany stężenia leku w osoczu. Przed terapią i w trakcie leczenia należy wykonywać badania morfologii krwi, czynności tarczycy, parametrów wątrobowych (AlAT, AspAT, bilirubina) oraz monitorować ciśnienie tętnicze i funkcję serca (LVEF). W przypadku ciężkich działań niepożądanych, takich jak SJS, TEN, niewydolność serca, ciężkie krwotoki, zapalenie trzustki czy mikroangiopatia zakrzepowa, konieczne jest przerwanie leczenia. U pacjentów z czynnikami ryzyka kardiologicznego lub wcześniejszymi incydentami sercowymi sunitynib stosować ze szczególną ostrożnością, a u wszystkich pacjentów zaleca się okresowe badania kardiologiczne i kontrolę elektrolitów.
czynnik krzepnięcia, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok płucny, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutrofil, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rozwarstwienie tętnicy, rumień wielopostaciowy, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flumycon
Flukonazol, stosowany w produkcie Flumycon, nie jest zalecany w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20%) w porównaniu do gryzeofulwiny. W przypadku kryptokokozy pozauśrodkowonerkowej oraz głębokich grzybic endemicznych (parakokcydioidomykoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) dostępne dane kliniczne są niewystarczające do precyzyjnego ustalenia dawkowania, co wymaga ostrożności klinicznej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania zgodnie z charakterystyką produktu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hepatotoksyczności, w tym ciężkich uszkodzeń wątroby, które mogą wystąpić niezależnie od dawki czy czasu terapii; objawy takie jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczka wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej. Flukonazol może wydłużać odstęp QT, zwłaszcza u pacjentów z chorobami mięśnia sercowego, zaburzeniami elektrolitowymi (np. hipokaliemia) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków metabolizowanych przez CYP3A4, co zwiększa ryzyko torsade de pointes.
astenia, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hepatotoksyczność, hipokaliemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, jadłowstręt, komorowe zaburzenie rytmu serca, kryptokokoza, niedobór laktazy, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, parakokcydioidomykoza, prednizon, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca reakcja skórna, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – AzitroLEK
AzitroLEK (azytromycyna w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, anafilaksji oraz poważnych reakcji skórnych takich jak AGEP, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka (TEN) i DRESS. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednią terapię. U pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, które może prowadzić do niewydolności wątroby; objawy takie jak żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, skłonność do krwawień czy encefalopatia wątrobowa wymagają natychmiastowej diagnostyki i odstawienia leku. U noworodków do 42. dnia życia zgłaszano przerostowe zwężenie odźwiernika (IHPS), a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (GFR < 10 ml/min) obserwowano 33% wzrost ekspozycji na azytromycynę, co wymaga ostrożności. Ponadto, azytromycyna może wywoływać wydłużenie odstępu QT i ryzyko torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z wrodzonym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardią lub stosujących inne leki wydłużające QT.
anafilaksja, astenia, biegunka wywołana przez Clostridioides difficile, choroby przenoszone drogą płciową, ciężka reakcja alergiczna, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hipomagnezemia, miastenia, Mycobacterium avium complex, nadkażenie, obrzęk naczynioruchowy, oporność krzyżowa, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie ucha środkowego, piorunujące zapalenie wątroby, przerostowe zwężenie odźwiernika, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie neurologiczne, zakażenie skóry i tkanki podskórnej, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie zatok, zatrucie sporyszem, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivanoptim
Stosowanie rywaroksabanu (Rivanoptim) wymaga ścisłego nadzoru klinicznego, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, takich jak osoby z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/min), chorobami nowotworowymi przewodu pokarmowego lub układu moczowo-płciowego, a także u pacjentów stosujących jednocześnie silne inhibitory CYP3A4 i P-gp (np. ketokonazol, rytonawir). W przypadku ciężkiego krwotoku konieczne jest przerwanie terapii. Monitorowanie hemoglobiny i hematokrytu jest zalecane w celu wykrywania utajonych krwawień. Rywaroksaban nie jest zalecany u dzieci z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami nerek (eGFR <50 mL/min/1,73 m²) oraz u pacjentów z zespołem antyfosfolipidowym, a także u osób po przezcewnikowej wymianie zastawki aorty (TAVR). W trakcie leczenia należy unikać stosowania NLPZ, ASA, inhibitorów agregacji płytek oraz SSRI/SNRI ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia.
antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, badanie hemoglobiny, brak laktazy, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba zapalna jelit, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciśnienie tętnicze krwi, embolektomia, glikoproteina p, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, klirens kreatyniny, krwawienie płucne, krwawienie z błon śluzowych, krwiak podpajęczynówkowy, krwiak zewnątrzoponowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwzakrzepowe, leczenie trombolityczne, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze krwi, niedokrwistość, nieprawidłowe krwawienie z pochwy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, objaw krwawienia, owrzodzenie przewodu pokarmowego, polekowa reakcja z eozynofilią, powikłanie krwotoczne, proteza zastawki serca, przeciwciało antykardiolipinowe, przeciwciało przeciwko β2 glikoproteinie-I, przemijający napad niedokrwienny, przesączanie kłębuszkowe, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, przezskórna interwencja wieńcowa, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzeli, rywaroksaban, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, utajone krwawienie, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zakrzepica żył mózgowych, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biseptol 960 800 mg + 160 mg
Biseptol 960, zawierający sulfametoksazol 800 mg i trimetoprim 160 mg, jest lekiem przeciwbakteryjnym z grupy sulfonamidów i diaminopirymidyn. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na kotrimoksazol, sulfonamidy, trimetoprim lub składniki pomocnicze, a także u osób z uszkodzeniem miąższu wątroby, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min), niedokrwistością megaloblastyczną z niedoboru kwasu foliowego oraz u dzieci poniżej 2 miesięcy ze względu na ryzyko encefalopatii bilirubinowej. Ponadto, jednoczesne stosowanie z dofetylidem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
Biseptol 960, dofetylid, encefalopatia bilirubinowa, klirens kreatyniny, kotrimoksazol, lek antyarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, nadwrażliwość, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, reduktaza dihydrofolianu, sulfametoksazol, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trimetoprim, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie miąższu wątroby, wydłużenie odstępu QT, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Terbinafine Aurobindo 250 mg
Terbinafina chlorowodorek (Terbinafine Aurobindo 250 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą mieć różne nasilenie i częstość występowania. Najczęstsze objawy obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (≥1/10) takie jak wzdęcia, niestrawność, nudności, bóle brzucha i biegunka oraz zmniejszenie apetytu. Rzadkie, ale poważne działania to zapalenie trzustki, niewydolność wątroby (≥1/10000 do <1/1000), zapalenie wątroby, żółtaczka i cholestaza. Reakcje skórne, w tym wysypka i pokrzywka, występują bardzo często (≥1/10), natomiast ciężkie reakcje skórne jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka są bardzo rzadkie (<1/10000). Neurologiczne działania niepożądane obejmują bóle głowy (≥1/100 do <1/10), zaburzenia smaku (hipogeuzja, ageuzja) oraz bardzo rzadko zawroty głowy i parestezje. Ponadto, terbinafina może powodować poważne zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, małopłytkowość, pancytopenia) oraz reakcje immunologiczne, w tym reakcje anafilaktyczne i toczeń rumieniowaty.
ageuzja, anosmia, chlorowodorek terbinafiny, cholestaza, choroba posurowicza, CYP2D6, cytochrom P450, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, hipogeuzja, induktory enzymów wątrobowych, inhibitory cytochromu P450, inhibitory MAO, kinaza kreatynowa, łuszczyca, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, niedosłuch, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SSRI, szum w uszach, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cezarius 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Cezarius, wykazuje szeroki profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 3416 pacjentach oraz danymi po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, występujące bardzo często (≥1/10) lub często (≥1/100 do <1/10). Profil bezpieczeństwa jest spójny u dorosłych i dzieci, choć u dzieci w wieku 4-16 lat częściej notuje się wymioty (11,2%), agresję (8,2%), drażliwość (11,7% u niemowląt i dzieci <4 lat) oraz zaburzenia zachowania. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię i neutropenię, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami hematologicznymi. Ponadto, należy zwrócić uwagę na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
ataksja, drgawki, dyspepsja, jadłowstręt, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, myśli samobójcze, neutropenia, niewydolność wątroby, padaczka, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, rumień wielopostaciowy, splątanie, topiramat, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diagen 60 mg
Produkt leczniczy Diagen zawierający gliklazyd w dawce 60 mg (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu) jest związany przede wszystkim z ryzykiem hipoglikemii, która stanowi najczęstsze działanie niepożądane. Hipoglikemia manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (ból głowy, drżenie, niedowłady, zaburzenia czucia, zawroty głowy, afazja), poznawczych (osłabiona koncentracja, zaburzenia świadomości, spowolnienie reakcji), psychicznych (pobudzenie, agresja, depresja), sensorycznych (zaburzenia widzenia i mowy) oraz autonomicznych (pocenie się, niepokój, tachykardia, nadciśnienie). W ciężkich przypadkach może dojść do majaczenia, drgawek, utraty świadomości, śpiączki, a nawet zgonu. Leczenie hipoglikemii polega na podaniu węglowodanów, przy czym sztuczne substancje słodzące nie są skuteczne. W przypadku ciężkiej lub długotrwałej hipoglikemii wskazana jest hospitalizacja. Ponadto, gliklazyd może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcia), które można ograniczyć przez przyjmowanie leku podczas śniadania.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, biegunka, ból brzucha, bradykardia, dławica piersiowa, drgawki, enzym wątrobowy, erytrocytopenia, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuroglikopenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność wątroby, objaw gastroenterologiczny, objawy autonomiczne, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pobudzenie adrenergiczne, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja skórna, rumień, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wykwit plamkowo-grudkowy, wysypka, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie krwi, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sensoryczne, zaburzenie wątroby, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Thyrozol 10 mg
Lek Thyrozol, zawierający tiamazol, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejszym powikłaniem są zaburzenia hematologiczne, w tym agranulocytoza występująca w 0,3-0,6% przypadków, która może pojawić się nawet po kilku tygodniach lub miesiącach terapii i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Bardzo rzadko obserwuje się trombocytopenię, pancytopenię oraz uogólnioną limfadenopatię. Rzadko może wystąpić autoimmunologiczny zespół insulinowy z hipoglikemią, zaburzenia smaku, zapalenie nerwu, polineuropatia, zapalenie naczyń, ostry obrzęk ślinianki, ostre zapalenie trzustki oraz żółtaczka cholestatyczna i toksyczne zapalenie wątroby, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Należy różnicować objawy cholestazy z zaburzeniami wywołanymi nadczynnością tarczycy, takimi jak podwyższenie GGTP i fosfatazy alkalicznej.
agranulocytoza, autoimmunologiczny zespół insulinowy, ból stawów, fosfataza alkaliczna, gammaglutamylotranspeptydaza, gorączka polekowa, limfadenopatia uogólniona, łysienie, nadczynność tarczycy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, polineuropatia, skórna reakcja alergiczna, terapia tyreostatyczna, Thyrozol, tiamazol, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, uogólnione zapalenie skóry, zaburzenie smaku, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Etiagen
Kwetiapina (Etiagen) wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa, który wymaga indywidualnej oceny w zależności od diagnozy i dawki. Nie jest zalecana u pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak wzrost apetytu, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia, wzrost ciśnienia tętniczego oraz zmiany w funkcji tarczycy. U dorosłych obserwuje się ryzyko objawów pozapiramidowych, akatyzji, senności, niedociśnienia ortostatycznego, zespołu bezdechu sennego, neutropenii (granulocyty <1,0 x 10⁹/l wymagają przerwania terapii), zaburzeń metabolicznych (wzrost masy ciała, hiperglikemia, dyslipidemia) oraz potencjalnego wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z chorobami serca lub stosujących inne leki wydłużające QT. Należy monitorować parametry metaboliczne (masa ciała, glikemia, profil lipidowy) oraz liczbę granulocytów, a także zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
agranulocytoza, akatyzja, bezdech senny, choroba zakrzepowo-zatorowa, dysfagia, działania niepożądane skórne, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia, jaskra, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, mania dwubiegunowa, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nieżyt nosa, objawy pozapiramidowe, późne dyskinezy, przerost prostaty, rumień wielopostaciowy, schizofrenia, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia psychotyczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospamox 1000 mg
Ospamox, zawierający amoksycylinę w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i nudności (często ≥1/100 do <1/10), oraz wysypka skórna (często). Wymioty występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Należy zwrócić szczególną uwagę na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), oraz ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza), neurologiczne (hiperkineza, drgawki), wątrobowe (zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa) oraz nefrologiczne (śródmiąższowe zapalenie nerek, krystaluria). Występowanie działań niepożądanych o częstości nieznanej obejmuje m.in. zapalenie jelit indukowane lekiem, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz zespół Kounisa.
agranulocytoza, amoksycylina, anafilaksja, biegunka, choroba posurowicza, drgawki, dysfagia, eozynofilia, hiperkineza, IgA dermatoza, kandydoza, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, włochaty język, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Micafungin Accord
Mykafungina wymaga ścisłej oceny klinicznej i regularnego monitorowania, zwłaszcza funkcji wątroby, ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, w tym wzrost aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz potencjalne powstawanie ognisk zmienionych hepatocytów i nowotworów wątrobowokomórkowych, co zaobserwowano w badaniach na szczurach przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej u ludzi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, przewlekłymi chorobami wątroby (marskość, zaawansowane włóknienie, wirusowe zapalenie), wrodzonymi niedoborami enzymatycznymi oraz u dzieci poniżej 1. roku życia, które wykazują zwiększoną podatność na uszkodzenie wątroby. W przypadku istotnego i utrzymującego się wzrostu aktywności aminotransferaz zaleca się wczesne przerwanie terapii, aby zminimalizować ryzyko progresji do nowotworów wątroby.
aminotransferazy, dezoksycholan amfoterycyny B, hemoliza śródnaczyniowa, hepatotoksyczność, itrakonazol, marskość wątroby, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nifedypina, nowotwór wątrobowokomórkowy, ogniska zmienionych hepatocytów, reakcja anafilaktyczna, syrolimus, toksyczna nekroliza naskórka, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie wątroby, wrodzony niedobór enzymatyczny, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Profenid 100 mg
Ketoprofen, substancja czynna Profenid 100 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują różne układy i narządy. W zakresie hematologicznym rzadko występuje niedokrwistość z krwawienia, a z częstością nieznaną obserwuje się agranulocytozę, trombocytopenię, zahamowanie czynności szpiku, niedokrwistość hemolityczną oraz leukopenię. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, również należą do działań o nieznanej częstości, stanowiąc zagrożenie życia. Zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, omamy, stan splątania i zaburzenia nastroju, oraz neurologiczne (bóle i zawroty głowy, senność, parestezje, jałowe zapalenie opon mózgowych, drgawki) występują z różną częstością. W obrębie układu sercowo-naczyniowego odnotowano niewydolność serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń i zapalenie naczyń. Ze strony układu oddechowego rzadko pojawia się duszność i napad astmy, a z częstością nieznaną skurcz oskrzeli i zapalenie błony śluzowej nosa. Częstość występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego jest wysoka i obejmuje niestrawność, nudności, bóle brzucha i wymioty, a także zaparcia, biegunkę, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, owrzodzenia i poważne powikłania jak krwawienia, perforacje i zapalenie trzustki. Doustne stosowanie ketoprofenu w dawce 200 mg/dobę zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, które rośnie wraz z dawką.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Crohna, dyspepsja, hiperkaliemia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy obwodowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluconazole Hasco 5 mg/ml
Fluconazole Hasco w postaci syropu (5 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flukonazol, inne pochodne azolowe oraz substancje pomocnicze, takie jak maltitol ciekły (723 mg/ml), glikol propylenowy (60,797 mg/ml), sodu benzoesan (1,808 mg/ml) i etanol zawarty w aromacie truskawkowym. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z interakcjami lekowymi, zwłaszcza przy dawkach flukonazolu ≥400 mg/dobę, gdzie jednoczesne stosowanie z terfenadyną jest zabronione ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Ponadto, flukonazol nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT i metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna i erytromycyna, ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, erytromycyna, flukonazol, glikol propylenowy, itrakonazol, lek przeciwgrzybiczy, nadwrażliwość na flukonazol, nietolerancja maltitolu, pimozyd, pochodna azolowa, syrop flukonazolu, terfenadyna, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acenol Forte 500 mg
Acenol Forte (paracetamol 500 mg) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układ immunologiczny, hematologiczny, gastroenterologiczny, wątrobowy, skórny, nerkowy oraz ogólnoustrojowy. Reakcje uczuleniowe, takie jak wysypka, pokrzywka i osutki, występują rzadko, natomiast wstrząs anafilaktyczny odnotowano z częstością nieznaną. Bardzo rzadko obserwuje się hematologiczne zaburzenia, w tym małopłytkowość, methemoglobinemię, leukopenię, pancytopenię i agranulocytozę. Hemoliza pojawia się sporadycznie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, zwłaszcza u osób z populacji śródziemnomorskiej i rasy czarnej. W zakresie układu pokarmowego bardzo rzadko występują nudności, wymioty i zaburzenia trawienia. Uszkodzenie wątroby, manifestujące się wzrostem aktywności aminotransferaz, może pojawić się nawet przy dawkach terapeutycznych, szczególnie u pacjentów z chorobą alkoholową lub stosujących lek przewlekle.
Acenol Forte, agranulocytoza, aminotransferazy, białe krwinki, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dysfagia, enzymopatia krwinkowa, granulocyt, hemoliza, hipotermia, leukopenia, małopłytkowość, methemoglobinemia, niewydolność nerek, nudności, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, paracetamol, płytki krwi, pokrzywka, reakcja uczuleniowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, układ chłonny, układ immunologiczny, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia nerek, zaburzenia trawienia, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego (krwawienia, owrzodzenia, perforacje) oraz układu sercowo-naczyniowego (zawał mięśnia sercowego, udar). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, w podeszłym wieku, z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu oraz u osób stosujących jednocześnie kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe lub SSRI. Diklofenak może wywoływać reakcje alergiczne, w tym zespół Kounisa, oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. W trakcie terapii zaleca się monitorowanie czynności wątroby i nerek, zwłaszcza u pacjentów z ich zaburzeniami, a także kontrolę wskaźników hematologicznych ze względu na możliwe hamowanie agregacji płytek krwi.
agregacja płytek krwi, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, embolia cutis medicamentosa, incydent zakrzepowy tętnic, inhibitor cyklooksygenazy-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, mieszana choroba tkanki łącznej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieszczelność zespolenia żołądkowo-jelitowego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotowrażliwości, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie hemostazy, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil SUN 5 mg
Stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg w formie tabletek powlekanych wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej obejmują ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni. Częstość tych objawów jest zależna od dawki i zwykle ma charakter przejściowy o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. W badaniach klinicznych, obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do istotnych działań niepożądanych należą również reakcje nadwrażliwości (niezbyt często), obrzęk naczynioruchowy (rzadko), zaburzenia widzenia, szum w uszach, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, a także priapizm (rzadko). U pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę obserwowano nieznacznie większą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych klinicznie konsekwencji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celbic 100 mg
Lek Celbic zawierający celekoksyb w dawce 100 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Dane pochodzą z 12 badań kontrolowanych placebo i/lub substancją czynną, obejmujących pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów i reumatoidalnym zapaleniem stawów, z dawkami celekoksybu od 100 mg do 800 mg/dobę, a także z długoterminowych badań profilaktyki polipów gruczolakowatych (400 mg/dobę). Analiza 38 102 pacjentów wykazała działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), obejmujących m.in. zakażenia, zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, pancytopenia), reakcje alergiczne (wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne, neurologiczne, sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia rytmu), żołądkowo-jelitowe (krwawienia, wrzody, perforacje), wątrobowe (niewydolność, zapalenie), skórne (zespół Stevensa-Johnsona), nerkowe (ostra niewydolność, zapalenie) oraz inne powikłania.
celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieselektywny NLPZ, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, perforacja jelit, polipy gruczolakowate, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, uszkodzenie wątroby, wrzód dwunastnicy, wrzód przełyku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Sulfacetamid – Działania niepożądane
Sulfacetamid stosowany w okulistyce, głównie w formie kropli do oczu o stężeniu 10% (100 mg/ml), może wywoływać liczne działania niepożądane, głównie miejscowe. Najczęściej obserwuje się łzawienie, pieczenie, kłucie, przekrwienie i zapalenie spojówek, a także przejściowe niewyraźne widzenie i ból w okolicy oka. Objawy te pojawiają się bezpośrednio po aplikacji i mają zwykle charakter przemijający. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk powiek, rumień wielopostaciowy, wysypka skórna czy świąd, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji specjalistycznej. Długotrwałe stosowanie sulfacetamidu niesie ryzyko poważnych powikłań, w tym grzybiczego lub bakteryjnego owrzodzenia rogówki, co może prowadzić do trwałych zaburzeń widzenia i wymaga regularnego monitorowania pacjentów.
astygmatyzm nieregularny, bakterie oporne, bliznowacenie rogówki, ból oka, krople do oczu, łzawienie, niewyraźne widzenie, obrzęk powiek, owrzodzenie rogówki, perforacja gałki ocznej, pieczenie oka, przekrwienie spojówek, przewlekłe zapalenie spojówek, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sulfacetamid, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wysypka skórna, zapalenie spojówek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Belupo 5 mg
Stosowanie tadalafilu, analizowane na podstawie danych z ponad 12 000 pacjentów (8022 na tadalafil i 4422 na placebo), wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, najczęściej obejmujących ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie koreluje z dawką leku. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i umiarkowany. Szczególnie ból głowy pojawia się najczęściej w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia układu nerwowego (np. zawroty głowy, udar, omdlenia), narządu wzroku (np. NAION, okluzja naczyń siatkówki), serca (częstoskurcz, zawał mięśnia sercowego), układu naczyniowego (niedociśnienie, zaczerwienienie twarzy), przewodu pokarmowego (niestrawność, wymioty), skóry (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowe (ból pleców i mięśni) oraz zaburzenia układu rozrodczego (priapizm, przedłużony wzwód). Analiza EKG wykazała nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę, jednak większość tych zmian była bezobjawowa.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, inhibitor PDE5, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voltaren 25 mg/ml
Voltaren (diklofenak sodowy) w formie roztworu do iniekcji i infuzji wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Najczęstsze reakcje miejscowe to podrażnienie, ból i stwardnienie w miejscu podania, natomiast rzadziej obserwuje się obrzęk, zanik tkanki czy ropnie. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze, zwłaszcza przy dawkach ≥150 mg/dobę i długotrwałym stosowaniu. Ponadto, mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), powikłania żołądkowo-jelitowe (krwawienia, perforacje wrzodów), wątrobowe (piorunujące zapalenie, martwica) oraz nerkowe (ostra niewydolność, zespół nerczycowy). Rzadko, ale istotnie, mogą pojawić się reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, choroba Crohna, choroba Schönleina-Henocha, diklofenak sodowy, embolia cutis medicamentosa, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prazol 40 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Prazol 40 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, najczęściej obejmujących ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności/wymioty (1-10% pacjentów). Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia i trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytozę i pancytopenię. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występują rzadko i wymagają natychmiastowej interwencji. Omeprazol może także powodować hiponatremię (rzadko) oraz hipomagnezemię (częstość nieznana), co jest istotne przy długotrwałej terapii. W zakresie układu nerwowego najczęściej zgłaszany jest ból głowy, a rzadziej bezsenność, pobudzenie, splątanie, depresja, agresja i omamy. Zaburzenia widzenia i zawroty głowy również należą do możliwych działań niepożądanych.
agranulocytoza, apatia, duszność, encefalopatia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, glikozuria, grzybica przewodu pokarmowego, hematuria, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omeprazol, pancytopenia, parestezja, polip dna żołądka, proteinuria, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie wątroby, zawrót głowy błędnikowy, zawrót głowy ośrodkowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydroxychloroquine sulfate Accord
Hydroksychlorochina wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń psychicznych (występujących zwykle w ciągu pierwszego miesiąca terapii), retinotoksyczności zależnej od dawki (bezpieczna dawka do 6,5 mg/kg masy ciała na dobę), hipoglikemii, zaburzeń pozapiramidowych oraz wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących inne leki wydłużające QT. Zaleca się kompleksowe badania okulistyczne przed rozpoczęciem leczenia i co najmniej co 6 miesięcy, a także przerwanie terapii w przypadku wystąpienia nieprawidłowości okulistycznych, kardiomiopatii, ciężkich reakcji skórnych (SCAR) czy zaburzeń rytmu serca. Maksymalna dawka dobowa powinna wynosić 400 mg (6 mg/kg masy ciała) rocznie, a u pacjentów z ryzykiem należy rozważyć częstsze badania kontrolne.
badanie okulistyczne, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, ciężkie skórne działania niepożądane, fundoskopia, hipoglikemia, kardiomiopatia, morfologia krwi, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, oftalmoskopia, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, ototoksyczność, piorunująca niewydolność wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, porfiria skórna późna, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, retinopatia, retinotoksyczność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uszkodzenie komórek wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia psychiczne, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depakine Chrono 500 333 mg + 145 mg
Walproinian sodu, zawarty w lekach Depakine Chrono 500 (333 mg sodu walproinianu i 145 mg kwasu walproinowego) oraz Depakine Chrono 300 (200 mg sodu walproinianu i 87 mg kwasu walproinowego), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy krwiotwórczy, nerwowy, metaboliczny, wątrobowy oraz przewód pokarmowy. Najczęstsze działania hematologiczne to niedokrwistość i trombocytopenia, z rzadszymi, ale poważnymi powikłaniami jak pancytopenia, zespół mielodysplastyczny czy niewydolność szpiku. Monitorowanie parametrów krzepnięcia jest kluczowe, gdyż często obserwuje się zmniejszenie aktywności czynników krzepnięcia oraz wydłużenie PT, APTT, TT i INR. W zakresie metabolizmu często występuje hiponatremia i zwiększenie masy ciała, które może być związane z zespołem policystycznych jajników. Istotne jest także ryzyko hiperamonemii, zarówno izolowanej, jak i z objawami neurologicznymi, oraz hipokarnitynemii.
agranulocytoza, aplazja krwinek czerwonych, ataksja, Depakine Chrono, drżenie, encefalopatia, halucynacje, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hipokarnitynemia, hiponatremia, kwas walproinowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadpobudliwość psychoruchowa, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość makrocytowa, nietrzymanie moczu, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezje, parkinsonizm, rumień wielopostaciowy, SIADH, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, walproinian sodu, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół policystycznych jajników, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Moxinea
Przed zastosowaniem moksyfloksacyny (Moxinea 400 mg) konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z łagodniejszymi zakażeniami oraz u osób z historią poważnych działań niepożądanych po chinolonach lub fluorochinolonach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z predyspozycjami do tętniaka i rozwarstwienia aorty, chorobami zastawkowymi serca, zaburzeniami tkanki łącznej (np. zespół Marfana, Ehlersa-Danlosa), nadciśnieniem tętniczym czy reumatoidalnym zapaleniem stawów. Ryzyko to wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu układowych kortykosteroidów. Moksyfloksacyna może wydłużać odstęp QTc o średnio 6 ms ± 26 ms (1,4% pacjentów), co wymaga ostrożności u kobiet, osób starszych, pacjentów z hipokaliemią lub ryzykiem arytmii. W przypadku zaburzeń rytmu serca należy przerwać leczenie i wykonać EKG. Ponadto, istnieje ryzyko reakcji anafilaktycznych, ciężkich reakcji skórnych (SCAR), zapalenia wątroby o piorunującym przebiegu oraz neuropatii czuciowej i ruchowej, które mogą być nieodwracalne. Wystąpienie objawów takich jak ból, pieczenie, mrowienie, osłabienie czy żółtaczka wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej i przerwania terapii.
biegunka wywołana przez Clostridium difficile, chinolon, choroba Behçeta, encefalopatia wątrobowa, fluorochinolon, gronkowiec złocisty oporny na metycylinę, kortykosteroid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, nadwrażliwość na światło, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedomykalność zastawki serca, niewydolność wątroby, ostra uogólniona wysypka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, polineuropatia czuciowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień jajowodowo-jajnikowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śpiączka hipoglikemiczna, stopa cukrzycowa, tętniak i rozwarstwienie aorty, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie powięzi, zapalenie ścięgna, zapalenie szpiku kostnego, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Marfana, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flucorta
Flukonazol (Flucorta) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdzie konieczne może być dostosowanie dawkowania. Hepatotoksyczność, choć rzadka, może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, niezależnie od dawki dobowej, długości terapii, wieku czy płci pacjenta. Objawy takie jak znaczna astenia, jadłowstręt, przedłużające się nudności, wymioty oraz żółtaczka powinny skłonić do natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej. Flukonazol może wydłużać odstęp QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z chorobami mięśnia sercowego, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QT lub metabolizowanych przez CYP3A4. Przeciwwskazane jest łączenie flukonazolu z halofantryną ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca.
astenia, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hipomagnezemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, jadłowstręt, kryptokokoza, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, parakokcydioidomikoza, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zakażenie grzybicze układowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 2,5 mg + 2,5 mg
Piramil Biso to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), którego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane obu składników. Najczęstsze działania niepożądane bisoprololu to ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, osłabienie i zmęczenie. Ramipryl natomiast charakteryzuje się przede wszystkim uporczywym suchym kaszlem oraz reakcjami niedociśnieniowymi. Poważne działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię lub agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA, z uwzględnieniem częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, astma oskrzelowa, bisoprolol, bradykardia, dławica piersiowa, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pemfigoid, przemijający atak niedokrwienny, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, suchy kaszel, zaburzenia przewodzenia, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Naproxen Hasco
Stosowanie naproksenu wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, zaburzeniami krążenia obwodowego, astmą oskrzelową lub chorobami alergicznymi. Lek może wywoływać poważne działania niepożądane, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, owrzodzenia czy perforacje, które mogą mieć charakter śmiertelny. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz regularne monitorowanie stanu zdrowia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, niewydolnością wątroby i nerek (klirens kreatyniny >20 ml/min). Naproksen może również zwiększać ryzyko zatorów tętniczych (np. zawał serca, udar) przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach, co wymaga szczególnej kontroli u pacjentów z chorobami układu krążenia i czynnikami ryzyka (np. palenie tytoniu, cukrzyca).
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, ciężka reakcja skórna, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, maskowanie objawów choroby, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, reakcja nadwrażliwości, redukcja dawki steroidów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oka, zaburzenie płodności, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zator tętnicy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Max Sprint 400 mg
Ibuprom Max Sprint zawiera ibuprofen w dawce 400 mg i należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), które charakteryzują się specyficznym profilem działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, obejmujące niestrawność, ból brzucha, nudności (częstość niezbyt często: 1/1000 do <1/100), a także poważne powikłania, takie jak owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, perforacje oraz krwawienia (bardzo rzadko: <1/10 000), które mogą manifestować się smołowatymi stolcami lub krwawymi wymiotami i wymagają natychmiastowej interwencji. Objawy neurologiczne, takie jak bóle głowy (niezbyt często) oraz zawroty głowy, zaburzenia snu i jałowe zapalenie opon mózgowych (rzadko), również wymagają uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Bardzo rzadko zgłaszano depresję, reakcje psychotyczne oraz szumy uszne, które mogą wskazywać na ototoksyczność.
agranulocytoza, alergiczny zawał mięśnia sercowego, anemia, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężkie skórne działania niepożądane, dysfagia, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Aflofarm 100 mg
Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy, w tym ciężkie powikłania takie jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości. Hipoglikemia jest istotnym efektem ubocznym, szczególnie podczas terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7%–13,8%) oraz insuliną (9,6%). Inne często obserwowane działania niepożądane to ból głowy (często), zawroty głowy i zaparcia (niezbyt często), a także liczne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i pemfigoid pęcherzowy, które mogą stanowić zagrożenie dla życia. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną, częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna z placebo, z nieznacznym wzrostem zapalenia trzustki (0,3% vs. 0,2%) oraz ciężkiej hipoglikemii u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik (2,7% vs. 2,5%).
artropatia, badanie TECOS, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, cukrzyca typu 2, farmakonadzór, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Proxacin 1% 10 mg/ml
Proxacin 1% zawiera cyprofloksacynę w stężeniu 10 mg/ml i może powodować szerokie spektrum działań niepożądanych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Najczęstsze objawy to nudności, biegunka, wymioty, przemijające podwyższenie aktywności aminotransferaz oraz wysypka i reakcje w miejscu podania. Szczególnie niebezpieczne są długotrwałe i nieodwracalne powikłania obejmujące zapalenie i zerwanie ścięgien, neuropatie, zaburzenia psychiczne (depresja, omamy, reakcje psychotyczne), a także poważne zdarzenia kardiologiczne, takie jak tętniak i rozwarstwienie aorty. U pacjentów leczonych dożylnie lub sekwencyjnie częściej obserwuje się wymioty, małopłytkowość, splątanie, napady padaczkowe, zaburzenia słuchu i widzenia oraz niewydolność nerek. W populacji pediatrycznej istotne jest ryzyko artropatii, z częstym występowaniem bólu i zapalenia stawów.
agranulocytoza, aminotransferazy, ból stawów, Clostridioides difficile, cyprofloksacyna, fluorochinolon, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, komorowe zaburzenia rytmu, krystaluria, leukocytoza, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, napad padaczkowy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niedomykalność zastawek serca, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, polineuropatia, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śpiączka hipoglikemiczna, tętniak aorty, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zerwanie ścięgna, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bulgaplin
Pregabalina (Bulgaplin) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, u których może być konieczne dostosowanie dawek leków hipoglikemizujących w przypadku przyrostu masy ciała. Należy monitorować poziom glukozy we krwi. Istnieje ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęku naczynioruchowego oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Często obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, senność, splątanie i zaburzenia psychiczne, co zwiększa ryzyko urazów, zwłaszcza u osób starszych. Występują również zaburzenia widzenia, które mogą ustąpić po odstawieniu leku. Zgłaszano przypadki niewydolności nerek i zastoinowej niewydolności serca, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Pregabalina może nasilać depresję ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza w połączeniu z opioidami, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonu (iloraz szans 1,68; 95% CI 1,19-2,36), nawet przy dawkach ≤ 300 mg (iloraz szans 1,52; 95% CI 1,04-2,22).
ból neuropatyczny ośrodkowy, cukrzyca, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, lek hipoglikemizujący, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, napad padaczkowy grand mal, niedrożność jelita, niepożądana reakcja skórna, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, porażenna niedrożność jelit, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie lekowe, wada wrodzona, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie psychiczne, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlessa 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia) w dawce 8 mg + 5 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy), układu krążenia (obrzęki, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), układu oddechowego (suchy kaszel, duszność), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowego (obrzęk stawów, kurcze mięśni). Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana jako często (≥1/100 do <1/10), a ich nasilenie i ryzyko kliniczne należy oceniać indywidualnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności wątroby i nerek.
amlodypina, antagonista wapnia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, diplopia, duszność, dyspepsja, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, kurcze mięśni, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezje, peryndopryl, senność, świąd, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, wykwit skórny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia wypróżnień, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Controloc 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, podawany dożylnie w postaci roztworu do wstrzykiwań (Controloc), może wywoływać działania niepożądane u około 5% pacjentów. Do najważniejszych należą agranulocytoza (rzadko), małopłytkowość, leukopenia i pancytopenia (częstość nieznana), które zwiększają ryzyko infekcji i krwawień. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, wymagają natychmiastowej interwencji. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, mogą prowadzić do objawów nerwowo-mięśniowych, np. skurczów mięśni, co wymaga monitorowania zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto obserwuje się zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferazy, γ-GT), podwyższone stężenie bilirubiny oraz ryzyko uszkodzenia wątroby i niewydolności tego narządu.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, charakterystyka produktu leczniczego, Controloc, depresja, dezorientacja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, polip dna żołądka, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie psychiczne, zakrzepowe zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Movalis
Stosowanie meloksykamu (Movalis) wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego oraz nerek. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, unikając jednoczesnego podawania innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności. Maksymalna dawka dobowa nie powinna być przekraczana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień, owrzodzeń i perforacji przewodu pokarmowego, zwłaszcza u osób starszych oraz z historią choroby wrzodowej, gdzie wskazane jest rozważenie terapii ochronnej (mizoprostol, inhibitory pompy protonowej). Meloksykam jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących leki zwiększające ryzyko krwawień, takie jak heparyna w dawkach leczniczych, antykoagulanty, inne NLPZ oraz kwas acetylosalicylowy w dawkach ≥ 500 mg jednorazowo lub ≥ 3 g/dobę.
aminotransferaza, antagonista receptora angiotensyny, antagonista witaminy K, bilirubina, brak laktazy, choroba Crohna, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, heparyna, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, martwica rdzenia nerki, meloksykam, mizoprostol, nefropatia toczniowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, owrzodzenie, pemetreksed, perforacja, sartan, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Aurovitas 600 mg
Darunavir Aurovitas 600 mg, stosowany w terapii HIV w połączeniu z rytonawirem, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których ponad połowa pacjentów (51,3%) doświadczyła co najmniej jednego zdarzenia niepożądanego podczas terapii trwającej średnio 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane obejmują biegunkę (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), wysypkę oraz bóle głowy. Profil bezpieczeństwa jest podobny zarówno u pacjentów wcześniej leczonych, jak i nieleczonych, z wyjątkiem częstszego występowania łagodnych nudności u tych ostatnich. Długoterminowa terapia (do 192 tygodni) nie wykazała nowych zagrożeń. Wśród ciężkich działań niepożądanych wymagających szczególnej uwagi klinicznej wymienia się ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości, zapalenie wątroby oraz ciężką biegunkę prowadzącą do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.
darunawir, darunawir z rytonawirem, enzymy wątrobowe, inhibitor proteazy, kreatynina, krystalopatia nerkowa, lek przeciwwirusowy, małopłytkowość, martwica kości, morfologia krwi, nadwrażliwość na lek, neutropenia, ostra niewydolność nerek, terapia HIV, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krwi, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia nerek, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia serca, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon substancji czynnych
Hydroksychlorochina – Działania niepożądane
Hydroksychlorochina siarczan, stosowana w leczeniu chorób reumatycznych, dermatologicznych oraz w profilaktyce malarii, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zwykle zależne od dawki i w większości przypadków odwracalne. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności i ból brzucha ≥ 1/10, biegunka i wymioty ≥ 1/100 do <1/10), zaburzenia psychiczne (chwiejność emocjonalna ≥ 1/100 do <1/10, nerwowość ≥ 1/1 000 do <1/100), neurologiczne (ból głowy ≥ 1/100 do <1/10, zawroty głowy ≥ 1/1 000 do <1/100) oraz okulistyczne (niewyraźne widzenie ≥ 1/100 do <1/10, retinopatia niezbyt często ≥ 1/1 000 do <1/100). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się hematologiczne (zahamowanie czynności szpiku, agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna), kardiologiczne (wydłużenie odstępu QT, kardiomiopatia, zaburzenia przewodzenia), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz potencjalnie nieodwracalne uszkodzenia słuchu i wzroku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z łuszczycą, chorobami serca, wątroby, porfirią, cukrzycą oraz zaburzeniami psychicznymi.
agranulocytoza, blok przedsionkowo-komorowy, choroba dermatologiczna, choroba reumatyczna, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, fosfolipidoza nerkowa, hipoglikemia, jadłowstręt, kardiomiopatia, leukopenia, łuszczyca, makulopatia, malaria, małopłytkowość, miopatia, napad drgawkowy, neuromiopatia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunująca niewydolność wątroby, pokrzywka, polekowe uszkodzenie wątroby, porfiria, retinopatia, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, utrata słuchu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie przewodu pokarmowego, zachowanie samobójcze, zahamowanie szpiku kostnego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Sweeta, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elecoxel 200 mg
Elecoxel, zawierający celekoksyb, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony danymi z 12 badań klinicznych (do 12 tygodni, dawki 100-800 mg/dobę), badań długoterminowych (do 3 lat, dawka 400 mg/dobę) oraz obserwacji porejestracyjnych obejmujących ponad 70 milionów pacjentów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zakażenia górnych dróg oddechowych, hipercholesterolemia, bezsenność, zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, objawy ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej obserwowano poważne reakcje, takie jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, krwawienia z przewodu pokarmowego, reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczną nekrolizę naskórka. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z MedDRA, a ich częstość występowania waha się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, ból brzucha, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, drgawki, dyspepsja, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, inhibitor COX-2, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do gałki ocznej, krwotok śródmózgowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polip gruczolakowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketoprofen-SF 50 mg
Ketoprofen, jako NLPZ stosowany w dawce 50 mg w postaci kapsułek twardych, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej grupy leków, z istotnym wpływem dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność oraz ból brzucha, a także poważne powikłania, takie jak owrzodzenia, perforacje i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek (ostra niewydolność, zespół nerczycowy, martwica brodawek nerkowych) oraz zaburzeń czynności wątroby (zapalenie, wzrost aminotransferaz i bilirubiny). Ponadto, ketoprofen może wywoływać reakcje nadwrażliwości, od wysypki i świądu po ciężkie reakcje anafilaktyczne, a także reakcje fotoalergiczne i fototoksyczne. Zgłaszano także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella.
agranulocytoza, astma, błoniaste zwężenie jelita, choroba Crohna, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja, powikłania gastroenterologiczne, powikłania zakrzepowo-zatorowe, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ciloxan 3 mg/ml
Stosowanie kropli do oczu Ciloxan (cyprofloksacyna 3 mg/ml) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to uczucie dyskomfortu w oku (około 6% pacjentów), zaburzenia smaku (około 3%) oraz złogi w rogówce (około 3%). Działania te zwykle nie wymagają przerwania leczenia. Inne często występujące objawy obejmują przekrwienie oka, a niezbyt często obserwuje się m.in. bóle głowy, uszkodzenie rogówki, światłowstręt, obrzęk powiek, suchość oka, świąd, zwiększone łzawienie oraz zaburzenia widzenia. Rzadziej mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, zapalenia rogówki i spojówek, a także objawy toksycznego działania na oko. W przypadku pacjentów z owrzodzeniami rogówki możliwe jest powstawanie białego osadu, który ustępuje przy kontynuacji terapii i nie wpływa negatywnie na proces zdrowienia.
anafilaksja, astenopia, chlorowodorek, cyprofloksacyna, fluorochinolon, fototoksyczność, jęczmień, kortykosteroid, krople do oczu, naciek rogówki, niedoczulica oka, obrzęk gardła, obrzęk oka, obrzęk powiek, owrzodzenie rogówki, parestezja skórna, podwójne widzenie, pokrzywka, punkcikowe zapalenie rogówki, reakcja nadwrażliwości, ścięgno Achillesa, światłowstręt, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, uszkodzenie rogówki, zaburzenie nabłonka rogówki, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół Stevensa-Johnsona, złogi rogówki, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meropenem Genoptim 500 mg
Meropenem, antybiotyk z grupy karbapenemów, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 4872 pacjentów i 5026 zastosowań. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka (2,3%), wysypka skórna (1,4%), nudności/wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach laboratoryjnych obserwowano trombocytozę u 1,6% oraz podwyższenie enzymów wątrobowych w zakresie 1,5-4,3%. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, z uwzględnieniem m.in. zakażeń drożdżakowych, zaburzeń hematologicznych (trombocytemia, eozynofilia, agranulocytoza), reakcji nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzeń neurologicznych (ból głowy, drgawki), oraz poważnych reakcji skórnych (zespół Stevensa-Johnsona, DRESS). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale ciężkie powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit, reakcje anafilaktyczne i drgawki, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami neurologicznymi lub niewydolnością nerek.
agranulocytoza, aminotransferaza, anafilaksja, biegunka, bilirubina, Clostridioides difficile, dehydrogenaza mleczanowa, drgawka, drożdżyca jamy ustnej, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, karbapenem, kreatynina, leukopenia, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, meropenem, mocznik, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn zapalny, osutka krostkowa, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, trombocytemia, trombocytopenia, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie okrężnicy poantybiotykowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Zentiva 10 mg
Hydroksyzyna, stosowana w dawkach do 50 mg/dobę, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane związane z depresyjnym lub paradoksalnym pobudzeniem OUN, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W badaniach klinicznych na 735 pacjentach częstość występowania najczęstszych działań niepożądanych wynosiła: senność 13,74% (vs 2,7% placebo), ból głowy 1,63% (vs 1,9% placebo), zmęczenie 1,36% (vs 0,63% placebo) oraz suchość w jamie ustnej 1,22% (vs 0,63% placebo). Dodatkowo, hydroksyzyna może wywoływać działania niepożądane charakterystyczne dla jej głównego metabolitu – cetyryzyny, takie jak trombocytopenia, agresywność, depresja, tiki, dystonia, parestezje, napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, biegunka, zaburzenia mikcji, astenia, obrzęki oraz zwiększenie masy ciała.
częstoskurcz komorowy, drgawki, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, mimowolne oddawanie moczu, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, rotacja gałek ocznych, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu komorowego, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Propyfenazon – Działania niepożądane
Propyfenazon, pochodna pirazolonu, jest stosowany jako lek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i przeciwzapalny, często w preparatach złożonych z paracetamolem i kofeiną. Jego stosowanie wiąże się z ryzykiem reakcji nadwrażliwości, od łagodnych zmian skórnych (rumień, wysypka, świąd, pokrzywka) po ciężkie, zagrażające życiu stany, takie jak wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Długotrwała terapia może prowadzić do uszkodzenia wątroby (w tym niewydolności, zwłóknienia i marskości) oraz zaburzeń czynności nerek, szczególnie przy przedawkowaniu. Często obserwowane są także dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz objawy neurologiczne (bóle głowy, zaburzenia snu, drżenie mięśniowe, zawroty głowy, senność).
agranulocytoza, ból głowy, drżenie mięśniowe, lek przeciwbólowy, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, methemoglobinemia, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, paracetamol, plamica małopłytkowa, pochodne pirazolonu, pokrzywka, propyfenazon, reakcja nadwrażliwości, rumień, senność, skurcz oskrzeli, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie snu, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diclac 150 Duo
Diclac 150 Duo, zawierający diklofenak, powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce i przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko powikłań, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Istotne jest monitorowanie pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, osób w podeszłym wieku oraz tych przyjmujących leki zwiększające ryzyko krwawień (kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe, SSRI). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego należy natychmiast przerwać leczenie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczny jest ścisły nadzór i regularne monitorowanie enzymów wątrobowych, a w przypadku utrzymujących się nieprawidłowości lub objawów klinicznych leczenie należy przerwać. Diklofenak może również powodować zatrzymanie płynów i obrzęki, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca, nerek, nadciśnieniem tętniczym oraz u osób starszych.
agregacja płytek krwi, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, brak laktazy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, diklofenak, enzym wątrobowy, hiperlipidemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, perforacja przewodu pokarmowego, polip nosa, porfiria wątrobowa, powikłania żołądkowo-jelitowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemostazy, zakrzepica tętnic, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry