wzdęcie brzucha
Wzdęcie brzucha, nazywane również meteoryzm, to powszechny objaw charakteryzujący się zwiększonym gromadzeniem się gazów w przewodzie pokarmowym, prowadzący do uczucia pełności, napięcia i dyskomfortu w jamie brzusznej. Najczęściej towarzyszy mu widoczne powiększenie obwodu brzucha oraz uczucie rozpierania.
Etiologia wzdęć jest wieloczynnikowa i obejmuje przyczyny fizjologiczne, dietetyczne oraz patologiczne. Do najczęstszych należą: spożywanie pokarmów wzdymających (roślin strączkowych, kapustnych, cebuli), nadmierne połykanie powietrza (aerofagia), zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zespół jelita drażliwego, nietolerancje pokarmowe (np. laktozy, fruktozy), przewlekłe zaparcia oraz dysbioza jelitowa.
Diagnostyka wzdęć brzucha powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach badania dodatkowe jak testy oddechowe (wodorowy, metanowy), badania obrazowe jamy brzusznej czy endoskopowe. Istotna jest ocena charakteru wzdęć, czynników nasilających i łagodzących objawy oraz współwystępowanie innych dolegliwości gastrycznych.
W leczeniu wzdęć kluczowe znaczenie ma modyfikacja diety (eliminacja pokarmów wzdymających, spożywanie mniejszych porcji), zwiększenie aktywności fizycznej oraz farmakoterapia (preparaty zawierające dimetykon, simetikon, węgiel aktywowany, probiotyki). W przypadkach wzdęć wynikających z chorób organicznych konieczne jest wdrożenie odpowiedniego leczenia przyczynowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół jelita drażliwego – Zapobieganie i profilaktyka
Zespół jelita drażliwego (ZJD) to przewlekłe zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, charakteryzujące się nawracającym bólem brzucha i zmianami w rytmie wypróżnień, dotykające 10-15% populacji, z przewagą u kobiet. Kluczowym elementem profilaktyki zaostrzeń jest indywidualizacja diety, w tym stosowanie diety low FODMAP, która u około 75% pacjentów przynosi znaczną poprawę objawów. W zależności od dominujących objawów (zaparcia, biegunka, ból) zaleca się odpowiednie modyfikacje żywieniowe, takie jak zwiększenie spożycia błonnika rozpuszczalnego (np. łuski babki płesznik 1 łyżka dwa razy dziennie, siemię lniane, guma guar 5 g/dzień) u pacjentów z zaparciami, lub ograniczenie błonnika i tłustych pokarmów u osób z biegunką. Regularne, mniejsze posiłki, unikanie produktów wzdymających, ograniczenie kofeiny do 2-3 filiżanek dziennie oraz prowadzenie dziennika żywieniowego są zalecane u wszystkich chorych.
aktywność fizyczna, alosetron, babka płesznik, biegunka, błonnik rozpuszczalny, dieta lekkostrawna, dieta low FODMAP, dyskomfort w jamie brzusznej, dziennik żywieniowy, FODMAP, hipnoterapia ukierunkowana na jelita, laktoza, leczenie dietetyczne, lek przeciwdepresyjny, loperamid, lubiproston, medytacja mindfulness, mikrobiota jelitowa, olejek miętowy, probiotyk, rifaksymina, samokontrola, suplement ziołowy, technika relaksacyjna, tegaserod, terapia poznawczo-behawioralna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wzdęcie brzucha, zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Bryonia cretica – Wskazania do stosowania
Bryonia cretica jest składnikiem homeopatycznym wykorzystywanym w preparacie Nux vomica-Homaccord, stosowanym wspomagająco w łagodnych dolegliwościach trawiennych, takich jak wzdęcia i odbijania. W preparacie występuje w różnych potencjach homeopatycznych (D4, D6, D10, D15, D30, D200, D1000), każda w ilości 0,2 g na 100 g produktu, co zgodnie z zasadami homeopatii ma znaczenie terapeutyczne. Bryonia cretica działa synergistycznie z innymi składnikami homeopatycznymi, m.in. Strychnos nux vomica, Lycopodium clavatum oraz Citrullus colocynthis, tworząc kompleksowe podejście do leczenia zaburzeń funkcjonalnych układu pokarmowego.
alkoholizm, Bryonia cretica, Citrullus colocynthis, dolegliwość trawienna, działanie synergistyczne, etanol, homeopatia, krople doustne, Lycopodium clavatum, Nux vomica-Homaccord, potencja D4, potencja D6, potencja homeopatyczna, produkt homeopatyczny, Strychnos nux vomica, wzdęcia, wzdęcie brzucha, zaburzenie trawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cykloftyal 10 mg/ml
Cykloftyal, zawierający 10 mg/ml cyklopentolatu chlorowodorku w postaci kropli do oczu, może powodować liczne działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas terapii. Miejscowe reakcje obejmują nadwrażliwość na światło, przemijające pieczenie oka, reakcje alergiczne manifestujące się trwałym podrażnieniem, niewyraźnym widzeniem i przekrwieniem, a także zaburzenia widzenia i wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, co jest szczególnie istotne u pacjentów z predyspozycją do jaskry. Dodatkowo mogą wystąpić zapalenia powiek, spojówek oraz punktowe zapalenie rogówki. Wszystkie te objawy mają częstość występowania nieznaną i mogą wymagać interwencji medycznej, zwłaszcza przy utrzymywaniu się symptomów.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklopentolat, halucynacja, jaskra, krople do oczu, niewyraźne widzenie, pieczenie oka, przekrwienie oka, punktowe zapalenie rogówki, reakcja alergiczna, splątanie, suchość w ustach, światłowstręt, tachykardia, ubytek nabłonka rogówki, wysypka skórna, wzdęcie brzucha, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej, zapalenie powiek i spojówek, zapalenie spojówek, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Reasec 2,5 mg + 25 mcg
Reasec, zawierający difenoksylatu chlorowodorek 2,5 mg oraz atropiny siarczan 0,025 mg, jest wskazany wyłącznie do objawowego leczenia biegunek. Terapia przyczynowa powinna być preferowana, gdy to możliwe. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, a także u dzieci poniżej 4 lat, ze względu na wąski margines terapeutyczno-toksyczny, szczególnie u dzieci poniżej 2 roku życia. Reasec nie powinien być stosowany w biegunce wywołanej przez enterotoksynogenne bakterie (np. toksykogenne szczepy Escherichia coli, Salmonella, Shigella), ostrej czerwonce, ostrym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, rzekomobłoniastym zapaleniu jelit oraz w stanach podniedrożnościowych, niedrożności przepuszczającej, wzdęciu brzucha, megacolon i zwężeniu odźwiernika.
antybiotyki o szerokim spektrum, astma oskrzelowa, atropiny siarczan, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, difenoksylatu chlorowodorek, działanie antycholinergiczne, Escherichia coli, jaskra z wąskim kątem, laktoza jednowodna, leczenie przyczynowe, lek przeciwcholinergiczny, marskość wątroby, megacolon, miastenia, nadwrażliwość na substancje czynne, niedrożność przepuszczająca, nietolerancja cukrów, okrężnica olbrzymia, ostra czerwonka, ostre zapalenie wątroby, przerost prostaty, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, shigella, stan podniedrożnościowy, tachykardia, toksyczne rozdęcie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wzdęcie brzucha, zatrzymanie moczu, żółtaczka mechaniczna, zwężenie odźwiernika - Leksykon chorób i schorzeń
Rak jajnika – Objawy
Rak jajnika, często określany jako „cichy zabójca”, charakteryzuje się trudnościami w wczesnej diagnostyce ze względu na niespecyficzne i subtelne objawy, które mogą być mylnie przypisywane innym schorzeniom, takim jak zespół jelita drażliwego czy problemy gastrologiczne. Około 80% przypadków diagnozowanych jest w zaawansowanym stadium, co znacząco pogarsza rokowanie. Kluczowe symptomy obejmują utrzymujące się wzdęcie brzucha, szybkie uczucie sytości, częstsze oddawanie moczu oraz ból brzucha lub miednicy promieniujący do ud. Wczesne stadium (I) cechuje się łagodnymi dolegliwościami, a 5-letni wskaźnik przeżycia wynosi około 93%, natomiast w stadium IV, z przerzutami do odległych narządów, wskaźnik ten spada do około 31%. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, markerze CA-125 oraz obrazowaniu (USG, TK, MRI), jednak brak jest skutecznego testu przesiewowego.
badanie cytologiczne, badanie miednicy, biopsja, ból miednicy, duszność, dyspareunia, jajowód, jama otrzewnowa, krwawienie z pochwy, marker CA-125, niedrożność jelit, niewyjaśniona utrata wagi, nowotwór układu rozrodczego, płyn w opłucnej, przerzut nowotworowy, rak jajnika, rak nabłonkowy jajnika, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, węzeł chłonny, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, wzdęcie brzucha, zaawansowane stadium choroby, zaburzenia miesiączkowania, zapalenie żołądka, zespół jelita drażliwego, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Biegunka związana z antybiotykami – Zapobieganie i profilaktyka
Biegunka związana z antybiotykami (AAD) dotyka 5-35% pacjentów leczonych antybiotykami, a w niektórych grupach nawet do 40%. Definiowana jest jako wystąpienie ≥3 wodnistych stolców dziennie podczas lub do 2 tygodni po antybiotykoterapii. Profilaktyka AAD opiera się na racjonalnym stosowaniu antybiotyków oraz suplementacji probiotykami, które zmniejszają ryzyko AAD o 37-51%. Najskuteczniejsze szczepy to Lactobacillus rhamnosus GG, Saccharomyces boulardii, Lactobacillus casei oraz Bacillus licheniformis, przy dawkach ≥5 mld CFU/dzień, optymalnie powyżej 10 mld CFU/dzień. Suplementację probiotyków należy rozpocząć w ciągu 24-48 godzin od rozpoczęcia antybiotykoterapii, z zachowaniem około 2-godzinnego odstępu między podaniem antybiotyku a probiotyku (z wyjątkiem S. boulardii). Szczególnie wskazane jest stosowanie probiotyków u osób starszych (>65 lat), dzieci, pacjentów z historią AAD lub infekcji C. difficile, osób przyjmujących antybiotyki długoterminowo oraz mieszkańców domów opieki.
antybiotykoterapia, biegunka związana z antybiotykami, choroba zastawkowa serca, fidaksomycyna, higiena rąk, infekcja Clostridioides difficile, infekcja wirusowa, jednostki tworzące kolonie, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus casei, Lactobacillus rhamnosus GG, laktoferyna, loperamid, mikroflora jelitowa, odwodnienie, probiotyki, przeszczep mikrobioty kałowej, racjonalne stosowanie antybiotyków, Saccharomyces boulardii, subsalicylan bizmutu, wankomycyna, wzdęcie brzucha, zaburzenia odporności, zespół krótkiego jelita - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kalinox 50% + 50%
Kalinox, będący mieszaniną 50% podtlenku azotu (N2O) i 50% tlenu (O2), jest przeciwwskazany u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym, zaburzeniami świadomości uniemożliwiającymi współpracę, niewyjaśnionymi zaburzeniami neurologicznymi oraz w stanach klinicznych sprzyjających gromadzeniu się gazu, takich jak urazy głowy, szczękowo-twarzowe, odma opłucnowa, choroby obturacyjne płuc, zator powietrzny, choroba dekompresyjna oraz po zabiegach okulistycznych z użyciem gazów (SF6, C3F8, C2F6) w okresie poniżej 3 miesięcy. Ponadto, Kalinox nie powinien być stosowany u pacjentów z udokumentowanym i nieleczonym niedoborem witaminy B12 lub kwasu foliowego ze względu na ryzyko nasilenia anemii megaloblastycznej i neuropatii, a także u osób wymagających wentylacji 100% tlenem, gdyż zawartość tlenu w mieszaninie wynosi jedynie 50% i może prowadzić do hipoksemii.
anemia megaloblastyczna, choroba dekompresyjna, choroba obturacyjna płuc, choroba przewodu pokarmowego, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie śródgałkowe, encefalografia, hipoksemia, hipoksja, neuropatia, niedobór kwasu foliowego, niedobór witaminy B12, odma opłucnowa, podtlenek azotu, tlenoterapia, ucho środkowe, ucho wewnętrzne, uraz głowy, uraz szczękowo-twarzowy, wentylacja pacjenta, wzdęcie brzucha, zabieg okulistyczny, zaburzenia lękowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości, zatoki przynosowe, zator powietrzny, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mensinorm Set 900 j.m.
Mensinorm Set (900 j.m.) to preparat zawierający ludzki hormon folikulotropowy (FSH) i luteinizujący (LH) pozyskiwane z moczu kobiet po menopauzie, wzbogacony o ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG) w celu zwiększenia aktywności LH. W trakcie terapii obserwuje się szereg działań niepożądanych, z których najczęstsze to ból głowy (≥1/10), wzdęcia brzucha (≥1/10), nudności, zmęczenie, zawroty głowy oraz ból w miejscu wstrzyknięcia (≥1/100 do ≤1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), który występuje często i może mieć przebieg od łagodnego do ciężkiego, objawiając się powiększeniem jajników, torbielami, ostrym bólem brzucha, a w cięższych przypadkach wodobrzuszem, wysiękiem opłucnowym, hipowolemią, skrętem jajników oraz rzadkimi powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi.
ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból pleców, dyskomfort brzucha, dyskomfort jelitowy, gonadotropina kosmówkowa, hipowolemia, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, nudności, powiększenie jajników, reakcja alergiczna, retencja płynów, skręt jajnika, system MedDRA, tkliwość piersi, torbiel jajnika, uderzenia gorąca, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, wzdęcie brzucha, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zawroty głowy, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sandostatin LAR 20 mg
Sandostatin LAR zawiera oktreotyd w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg, stosowany w formie zawiesiny do wstrzykiwań. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, wzdęcia), układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), wątroby i dróg żółciowych (kamica żółciowa u 15-30% pacjentów długotrwale leczonych, błotko żółciowe) oraz zaburzeń metabolizmu (hiperglikemia, hipoglikemia, zaburzenia tolerancji glukozy). Kamica żółciowa, wynikająca z hamowania kurczliwości pęcherzyka żółciowego i zmniejszenia wydzielania żółci, często przebiega bezobjawowo, ale w przypadku objawowej kamicy zaleca się leczenie kwasami żółciowymi lub interwencję chirurgiczną. Terapia może także powodować niedoczynność tarczycy (obniżenie TSH, całkowitej i wolnej T4) oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie, obrzęk). Bradykardia i zmiany w EKG są częstymi obserwacjami, choć bez jednoznacznego związku przyczynowego z oktreotydem.
analog somatostatyny, anoreksja, biegunka, biegunka tłuszczowa, błotko żółciowe, bradykardia, cholecystitis, dyspepsja, gospodarka węglowodanowa, guz neuroendokrynny, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hipoglikemia, hormon T4, kamica żółciowa, kwas żółciowy, małopłytkowość, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, niedrożność jelit, nietolerancja glukozy, oktreotyd octan, ostre zapalenie trzustki, podwyższone aminotransferazy, schorzenia pęcherzyka żółciowego, steatorrhea, TSH, wstrząs anafilaktyczny, wydłużony odstęp QT, wzdęcie brzucha, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, zespół rakowiaka, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gaviscon o smaku mięty Saszetki (500 mg + 267 mg + 160 mg)/10 ml
Przedawkowanie preparatu Gaviscon o smaku mięty w saszetkach, zawierającego alginian sodu 500 mg, wodorowęglan sodu 267 mg oraz węglan wapnia 160 mg na 10 ml, manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak wzdęcie brzucha i dyskomfort w jamie brzusznej. Mechanizm tych objawów wiąże się z nadmierną produkcją żelu alginianowego w kwaśnym środowisku żołądka, co prowadzi do zwiększenia objętości treści żołądkowej i uczucia rozpierania. Dodatkowo, obecność metylu parahydroksybenzoesanu (E218) 40 mg/10 ml oraz propylu parahydroksybenzoesanu (E216) 6 mg/10 ml może potencjalnie wywołać reakcje niepożądane przy znacznym przedawkowaniu, choć nie jest to szczegółowo opisane w dokumentacji produktu.
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba hirschsprunga – Objawy
Choroba Hirschsprunga to wrodzona aganglionoza jelita grubego, najczęściej odbytniczo-esiczego, objawiająca się brakiem komórek nerwowych w mięśniówce okrężnicy, co prowadzi do zaburzeń motoryki i niedrożności jelita. Występuje u około 1 na 5000 żywych urodzeń. Typowym objawem jest brak wydalenia smółki w ciągu pierwszych 24-48 godzin życia u 80-90% noworodków, a także wzdęcie brzucha, wymioty, zaparcia i objawy enterokolitis związanej z chorobą Hirschsprunga (HAEC), która dotyka 30-50% pacjentów i charakteryzuje się gorączką, biegunką, wymiotami i ryzykiem sepsy z 25-30% śmiertelnością. W ciężkich przypadkach może dojść do toksycznego megacolon, perforacji jelita i sepsy. Diagnostyka i leczenie chirurgiczne, polegające na usunięciu aganglionowego odcinka jelita, są kluczowe dla poprawy rokowania.
biegunka, choroba Hirschsprunga, enterokolitis, ileostomia, jelito grube, komórka nerwowa, niedożywienie, niedrożność jelita grubego, nietrzymanie kału, perforacja, przeszczep jelita, przewlekłe zaparcie, resekcja jelita, sepsa, smółka, stomia, toxic megacolon, wzdęcie brzucha, zahamowanie rozwoju, złóg kałowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Moviprep
Stosowanie leku Moviprep, zawierającego makrogol i elektrolity, wiąże się z ryzykiem zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz powikłań kardiologicznych, szczególnie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), niewydolnością serca stopnia III/IV wg NYHA, zaburzeniami rytmu serca, chorobami układu krążenia lub tarczycy. Produkt zawiera 363,2 mmol sodu (8,4 g) i 28,4 mmol potasu (1,1 g) na 2 litry roztworu, co stanowi 420% dziennego zalecanego spożycia sodu wg WHO. Należy monitorować elektrolity, funkcję nerek oraz EKG przed i po terapii, zwłaszcza u pacjentów osłabionych, z ryzykiem arytmii lub odwodnienia, które musi być wyrównane przed podaniem leku. Biegunka jest spodziewanym efektem działania leku, jednak w przypadku objawów takich jak obrzęk, duszności czy nasilenie niewydolności serca, konieczna jest szybka diagnostyka i interwencja terapeutyczna.
arytmia, aspiracja treści pokarmowej, biegunka, bisakodyl, choroba tarczycy, choroba układu krążenia, dysfagia, EKG, elektrolity w osoczu, fenyloketonuria, klirens kreatyniny, krwawienie z odbytu, makrogol, migotanie przedsionków, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, nieswoista choroba zapalna jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, odruch gardłowy, odwodnienie, środek przeczyszczający osmotyczny, wzdęcie brzucha, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przytomności, zadławienie, zarzucanie pokarmu, zgłębnik żołądkowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zafrilla 2 mg
Stosowanie dienogestu 2 mg (Zafrilla) wiąże się z częstymi zmianami profilu krwawień menstruacyjnych, szczególnie w początkowych miesiącach terapii. W pierwszych 90 dniach leczenia u 38,3% pacjentek obserwowano przedłużone krwawienia, a u 35,2% nieregularne, natomiast brak miesiączki wystąpił u 1,7%. W czwartym okresie referencyjnym (około 360 dni) odsetek pacjentek z brakiem miesiączki wzrósł do 28,2%, a częstość przedłużonych krwawień spadła do 4,0%. Pomimo tych obiektywnych zmian, pacjentki rzadko zgłaszały je jako działania niepożądane. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (9,0%), dyskomfort piersi (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) oraz trądzik (5,1%).
amenorrhea, autonomiczny układ nerwowy, BMD, ból głowy, dienogest, duszność, dyskomfort piersi, dysplazja włóknisto-torbielowata sutka, gęstość mineralna kości, grzybica pochwy, hirsutyzm, kołatanie serca, krwawienie z macicy, łysienie, migrena, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieregularne krwawienia, nudności, obniżony nastrój, szumy uszne, torbiel jajnika, trądzik, uderzenia gorąca, utrata libido, wzdęcie brzucha, zaburzenia pigmentacji, zakażenie dróg moczowych, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie dziąseł, zapalenie żołądka i jelit, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Stoperan 2 mg
Lek Stoperan (loperamid chlorowodorek 2 mg, kapsułki twarde) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Nie należy go stosować w stanach, gdzie spowolnienie perystaltyki jelit jest niebezpieczne, takich jak niedrożność jelit, okrężnica olbrzymia (megacolon) oraz toksyczne rozszerzenie okrężnicy (megacolon toxicum). Przeciwwskazania obejmują także ostre stany zapalne przewodu pokarmowego, w tym ostre wrzodziejące zapalenie jelita grubego, ostry rzut krwotocznego zapalenia jelita grubego oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit, szczególnie wywołane przez Clostridioides difficile. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w ostrych zakażeniach przewodu pokarmowego z krwią w kale i gorączką, takich jak czerwonka oraz bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy wywołane przez Salmonella, Shigella i Campylobacter, ze względu na ryzyko nasilenia stanu zapalnego i pogorszenia przebiegu choroby.
antybiotykoterapia, Campylobacter, Clostridioides difficile, czerwonka, krwotoczne zapalenie jelita grubego, laktoza jednowodna, lek przeciwbiegunkowy, loperamid, megacolon, megacolon toxicum, nadwrażliwość, niedrożność jelit, nietolerancja laktozy, odwodnienie, ostry brzuch, perystaltyka jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, shigella, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wzdęcie brzucha, zapalenie jelita cienkiego, zapalenie okrężnicy, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mensinorm Set 150 j.m.
Mensinorm Set, zawierający ludzki hormon folikulotropowy (FSH) i ludzki hormon luteinizujący (LH) w dawkach 75 j.m. i 150 j.m., jest stosowany w terapii zaburzeń płodności. W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (≥10% pacjentek), wzdęcie brzucha (≥10%), nudności, zmęczenie, zawroty głowy oraz ból w miejscu wstrzyknięcia. Działania te miały zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter i nie wymagały przerwania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), który może wystąpić podczas leczenia, najczęściej w łagodnej postaci z niewielkim powiększeniem jajników i bólem brzucha. Jednakże odnotowano również pojedyncze przypadki ciężkiej postaci OHSS, charakteryzującej się powiększeniem jajników, torbielami, wodobrzuszem, wysiękiem opłucnowym, hipowolemią, wstrząsem oraz powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi, które mogą prowadzić do skrętu jajnika lub pęknięcia torbieli z krwotokiem do otrzewnej, a nawet zgonem.
ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból pleców, ból w miejscu wstrzyknięcia, dyskomfort brzucha, gonadotropina menopauzalna, hipowolemia, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, krwotok do otrzewnej, Mensinorm Set, nudności, pęknięcie torbieli jajnika, podanie domięśniowe, podanie podskórne, powiększenie jajników, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja uogólniona, skręt jajnika, tkliwość piersi, torbiel jajnika, uderzenia gorąca, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, wzdęcie brzucha, zaburzenie płodności, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zawroty głowy, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Podtlenek Azotu Medyczny SPAWMET 98%
Podtlenek azotu medyczny SPAWMET (98,0%, gaz medyczny, skroplony) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas jego stosowania. Do bardzo często występujących należą nudności, wymioty oraz wzdęcie brzucha, a także niedotlenienie utrzymujące się przez kilka minut po zakończeniu podawania. Często obserwuje się zaburzenia ucha środkowego oraz nadciśnienie śródgałkowe, ból oka, niedrożność tętnicy siatkówki i zaburzenia widzenia. Wśród bardzo rzadkich działań niepożądanych wymienia się m.in. niedokrwistość megaloblastyczną, granulocytopenię (po podawaniu dłuższym niż 24 godziny), martwicę wątroby, niedobór witaminy B12 oraz zwiększenie poziomu homocystyny we krwi, co może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych. U personelu medycznego przy powtarzającej się ekspozycji istnieje ryzyko bezpłodności oraz licznych wad wrodzonych.
arytmia, bezpłodność, ciśnienie śródczaszkowe, degeneracja rdzenia kręgowego, encefalopatia, granulocytopenia, halucynacje, martwica wątroby, mielopatia, nadciśnienie śródgałkowe, nastrój euforyczny, neuropatia obwodowa, niedobór witaminy B12, niedociśnienie, niedokrwistość megaloblastyczna, niedotlenienie, niedrożność tętnicy siatkówki, niewydolność serca, nudności i wymioty, odma opłucnowa, osłabienie mięśni, padaczka, paraplegia, podtlenek azotu medyczny, polineuropatia, stan splątania, wstrząs, wzdęcie brzucha, zaburzenia psychotyczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Stoperan Junior 0,2 mg/ml
Preparat Stoperan Junior, zawierający loperamidu chlorowodorek w stężeniu 0,2 mg/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak glicerol (756 mg/ml), glikol propylenowy (5,8 mg/ml), maltodekstryna (3,6 mg/ml) oraz śladowe ilości siarczynów (E 220). Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Ponadto, Stoperan Junior jest przeciwwskazany w ostrych stanach zapalnych jelit, takich jak ostra czerwonka z krwią w kale i gorączką, ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelit, bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy (Salmonella, Shigella, Campylobacter) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit, gdzie hamowanie perystaltyki może pogorszyć przebieg choroby.
antybiotyk o szerokim spektrum, Campylobacter, czerwonka, dwutlenek siarki, glikol propylenowy, loperamidu chlorowodorek, megacolon, megacolon toxicum, nadwrażliwość, niedrożność jelit, perystaltyka jelit, rozdęcie okrężnicy, roztwór doustny, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, shigella, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczne rozdęcie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelit, wzdęcie brzucha, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie jelita cienkiego, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirena 52 mg
System terapeutyczny domaciczny Mirena, zawierający 52 mg lewonorgestrelu i uwalniający 20 µg/24h w pierwszym roku stosowania, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w początkowym okresie terapii i z czasem ustępują. Najczęstsze objawy dotyczą zaburzeń krwawienia miesiączkowego, takich jak plamienia, skąpe krwawienia lub całkowity brak miesiączki, który występuje u około 17% pacjentek w pierwszym roku i wzrasta do 34% po 8 latach stosowania. Nieregularne krwawienia obserwuje się u 10% kobiet po 8 latach, a przedłużające się krwawienia u 3%. Łagodne torbiele jajników, występujące u około 12% pacjentek, zazwyczaj są bezobjawowe i samoistnie ustępują w ciągu 3 miesięcy. W badaniu obejmującym 362 kobiety stosujące Mirenę ponad 5 lat, profil działań niepożądanych pozostawał stabilny w okresie 6-8 lat, co wskazuje na brak istotnych zmian w długoterminowym bezpieczeństwie stosowania.
ból głowy, ból miednicy, ból piersi, ból pleców, ból podbrzusza, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, ciąża pozamaciczna, hiperpigmentacja skóry, hirsutyzm, krwawienie maciczne, krwawienie miesiączkowe, lewonorgestrel, łysienie, migrena, nastrój depresyjny, nieprawidłowe krwawienie z pochwy, nieregularne krwawienie, nudności, obniżone libido, obrzęk, ostuda, paciorkowiec grupy A, pęcherzyk jajnikowy, perforacja macicy, plamienie, pokrzywka, rak piersi, rozmaz Papanicolaou, sepsa, skąpe krwawienie, świąd, system terapeutyczny domaciczny, terminologia MedDRA, tkliwość piersi, torbiel jajnika, trądzik, upławy, wyprysk, wzdęcie brzucha, zaburzenie krwawienia miesiączkowego, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie szyjki macicy, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arthryl 1500 mg
Produkt leczniczy Arthryl zawierający 1500 mg glukozaminy siarczanu w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego charakteryzuje się dobrą tolerancją kliniczną, z częstością działań niepożądanych na poziomie 15%, porównywalną do placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i obejmują biegunki, zaparcia, nudności, wzdęcia, ból brzucha, niestrawność oraz wymioty. Inne zgłaszane objawy to bóle głowy, senność, zawroty głowy, a także reakcje skórne takie jak rumień, świąd, wysypka, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka. Rzadziej występują reakcje alergiczne, zaburzenia rytmu serca (tachykardia), zaostrzenie astmy, żółtaczka oraz zaburzenia metaboliczne, w tym niedostateczna kontrola glikemii u pacjentów z cukrzycą. W trakcie terapii mogą pojawić się nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, takie jak wzrost aktywności enzymów wątrobowych, wahania wskaźnika INR oraz podwyższone stężenie glukozy we krwi.
Arthryl, arytmia, astma, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cukrzyca, dysfunkcja wątroby, dyspepsja, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia, hiperglikemia, insomnia, leczenie przeciwzakrzepowe, MedDRA, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, senność, siarczan glukozaminy, świąd, tachykardia, wskaźnik INR, wysypka skórna, wzdęcie brzucha, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół dyspeptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – ClinOleic 20% –
ClinOleic 20% to emulsja do infuzji zawierająca 20 g oleju z oliwek i sojowego na 100 ml, dostarczająca 4 g niezbędnych kwasów tłuszczowych. W badaniach klinicznych (n=274) oraz w raportach po wprowadzeniu do obrotu odnotowano liczne działania niepożądane, z których najczęstsze to nudności i wymioty (>2%). Zaburzenia hematologiczne obejmują leukopenię (≥1/1 000 do <1/100) oraz trombocytopenię (częstość nieznana), co może zwiększać ryzyko infekcji i krwawień. Często obserwuje się hiperglikemię, hiperproteinemie i hiperlipidemię, a także cholestazę i niekiedy cytolityczne zapalenie wątroby. Reakcje nadwrażliwości, duszność, biegunka, pokrzywka i świąd występują z nieznaną częstością. W trakcie terapii mogą pojawić się także zmiany w parametrach laboratoryjnych, takie jak obniżenie ciśnienia tętniczego, wzrost bilirubiny, trójglicerydów, nieprawidłowe testy wątrobowe oraz skrócenie czasu protrombinowego, co wymaga regularnego monitorowania.
anemia, biegunka, ból brzucha, cholestaza, cytolityczne zapalenie wątroby, czas protrombinowy, dreszcze, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, emulsja do infuzji, hepatomegalia, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperproteinemia, kamica żółciowa, koagulopatia, leukopenia, marskość wątroby, nadwrażliwość, nieprawidłowe testy wątrobowe, niewydolność wątroby, niezbędne kwasy tłuszczowe, nudności i wymioty, pokrzywka, śpiączka, stłuszczenie wątroby, świąd, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wzdęcie brzucha, zaburzenia krzepliwości krwi, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zespół przeciążenia tłuszczami, zwłóknienie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Laktuloza – Dawkowanie i sposób podawania
Laktuloza jest syntetycznym disacharydem o działaniu osmotycznym, stosowanym doustnie w leczeniu zaparć oraz encefalopatii wątrobowej. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania, wieku pacjenta oraz formy farmaceutycznej. W terapii zaparć u dorosłych i młodzieży dawka początkowa wynosi 15-45 ml (10-30 g laktulozy) na dobę, a dawka podtrzymująca 15-30 ml (10-20 g laktulozy). U dzieci dawki są odpowiednio niższe, np. u niemowląt do 5 ml (do 3 g laktulozy). W encefalopatii wątrobowej u dorosłych stosuje się dawki znacznie wyższe: 3-4 razy dziennie po 30-45 ml (20-30 g laktulozy na dawkę), z dawką podtrzymującą dostosowaną do uzyskania 2-3 luźnych stolców na dobę. Preparaty takie jak Lactulosum Hasco i Aflofarm mają podobne schematy dawkowania, z dawkami początkowymi do 45 ml i podtrzymującymi 15 ml syropu. Laktuloza wykazuje minimalne wchłanianie (0,2%), co eliminuje konieczność modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek czy wątroby.
dawka podtrzymująca, działanie przeczyszczające, encefalopatia wątrobowa, forma farmaceutyczna, laktuloza, lek przeczyszczający, luźny stolec, narażenie ogólnoustrojowe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odruch wypróżniania, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wzdęcie brzucha, zaparcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nasiona Lnu –
W praktyce klinicznej stosowanie nasion lnu (Linum usitatissimum L., semen) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne przeciwwskazania, zwłaszcza w kontekście patologii przewodu pokarmowego. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują obecność krwi w kale, niedrożność jelit (zarówno potencjalną, jak i istniejącą), atonię jelit, megacolon oraz nieprawidłowe zwężenia przewodu pokarmowego, które mogą ulec pogorszeniu pod wpływem nasion lnu. Ponadto, nagłe zmiany w charakterze wypróżnień trwające ponad 2 tygodnie, sugerujące poważne schorzenia takie jak nowotwory czy choroby zapalne jelit, stanowią wskazanie do odroczenia terapii do czasu pełnej diagnostyki. Ryzyko zadławienia lub aspiracji dyskwalifikuje pacjentów z chorobami przełyku, dysfagią oraz zaburzeniami gardła od stosowania tego preparatu.
alergia, aspiracja do dróg oddechowych, atonia jelit, ból brzucha, choroba przełyku, choroba serca, choroba zapalna jelit, dysfagia, krew w kale, krwawienie z przewodu pokarmowego, megacolon, nasiona lnu, niedrożność jelit, nowotwór przewodu pokarmowego, okrężnica olbrzymia, utrata masy ciała, wzdęcie brzucha, zaburzenie gardła, zaburzenie rytmu wypróżniania, zatrzymanie stolca, zmiana zwyczajów wypróżniania, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Alginian sodu – Przedawkowanie
Alginian sodu, stosowany w preparatach takich jak Gaviscon (zawierających 500 mg/10 ml alginianu sodu wraz z wodorowęglanem sodu i węglanem wapnia), charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa. Przedawkowanie objawia się głównie dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, przede wszystkim wzdęciem brzucha o różnym nasileniu oraz, w przypadku Gaviscon o smaku mięty Saszetki, dodatkowym dyskomfortem w jamie brzusznej. Nie opisano specyficznych dawek wywołujących objawy, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa i indywidualną wrażliwość pacjentów. Brak jest doniesień o ciężkich powikłaniach lub reakcjach zagrażających życiu, co potwierdza relatywnie łagodny przebieg przedawkowania alginianu sodu.
choroba przewodu pokarmowego, dyskomfort w jamie brzusznej, gromadzenie się gazów, leczenie objawowe, lek prokinetyczny, lek przeciwwzdęciowy, mięśniówka gładka przewodu pokarmowego, monitorowanie parametrów życiowych, napięcie powłok brzusznych, uczucie pełności, uczucie rozpierania, układ pokarmowy, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, wzdęcie brzucha, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki kwasowo-zasadowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Itokin 50 mg
Itokin w dawce 50 mg itoprydu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia objawów czynnościowej niestrawności u dorosłych, takich jak wzdęcia, uczucie nadmiernej pełności w żołądku, ból w nadbrzuszu, dyskomfort, brak łaknienia, zgaga, nudności oraz wymioty. Lek działa na zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego i jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów powyżej 18. roku życia. Tabletki mają średnicę 7 mm i zawierają 58,7 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u osób z nietolerancją laktozy.
ból nadbrzusza, brak łaknienia, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, czynnościowa niestrawność, dyspepsja czynnościowa, itopryd chlorowodorek, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, nowotwór przewodu pokarmowego, nudności, tabletka powlekana, wymioty, wzdęcie brzucha, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki, zgaga - Leksykon chorób i schorzeń
Zaparcie – Objawy
Zaparcie (constipation) definiuje się jako oddawanie mniej niż 3 stolców tygodniowo lub trudności z defekacją, z przewlekłym przebiegiem trwającym co najmniej 3 miesiące. Charakterystyczne objawy to twarde, suche stolce, nadmierne parcie, ból podczas wypróżniania, uczucie przeszkody w odbytnicy oraz tenesmus. Towarzyszą im często bóle brzucha o charakterze skurczowym, wzdęcia, uczucie pełności, nudności, a w cięższych przypadkach wymioty. Czynniki ryzyka obejmują m.in. ciążę, starzenie się, zmiany hormonalne, dietę ubogą w błonnik, niedostateczne nawodnienie, brak aktywności fizycznej oraz stosowanie leków takich jak opioidy czy leki przeciwdepresyjne. Zaparcie może mieć charakter okazjonalny lub przewlekły, z podtypami obejmującymi slow-transit constipation oraz dyssynergic defecation, a także może być objawem zespołu jelita drażliwego z zaparciem (IBS-C).
ból podczas defekacji, hemoroidy, hiperkalcemia, impakcja kałowa, mięśnie dna miednicy, nadmierne parcie, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, przewlekłe zaparcie, szczelina odbytu, tenesmus, trudności z wypróżnieniem, wypadanie odbytnicy, wzdęcie brzucha, zaburzenia defekacji, zapalenie uchyłków, zaparcie, zespół jelita drażliwego, żylaki odbytu - Leksykon chorób i schorzeń
Torbiel jajnika – Objawy
Torbiel jajnika to płynna struktura, często funkcjonalna, powstająca w trakcie cyklu miesiączkowego, która w 70-80% przypadków ulega samoistnej regresji w ciągu 2-3 miesięcy. Torbiele o średnicy powyżej 4-6 cm niosą ryzyko powikłań takich jak skręcenie jajnika (torsja, ryzyko około 15%), pęknięcie czy krwawienie do wnętrza torbieli. Objawy kliniczne obejmują ból miednicy, uczucie pełności, zaburzenia mikcji i defekacji, a w przypadku powikłań – ostry, jednostronny ból, nudności, wymioty, gorączkę oraz objawy wstrząsu. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych i monitorowaniu zmian wielkości torbieli, szczególnie u kobiet po menopauzie, gdzie ryzyko transformacji nowotworowej jest wyższe.
anemia, badanie ultrasonograficzne, ból miednicy, ciałko żółte, cykl miesiączkowy, częstomocz, dojrzewanie płciowe, dyspareunia, krwawienie wewnętrzne, krwawienie z pochwy, mastalgia, nowotwór złośliwy, nudności, pęknięcie torbieli, rak jajnika, ruptura torbieli, skręcenie jajnika, torbiel, torbiel funkcjonalna, torbiel jajnika, torbiel krwotoczna, torbiel pęcherzykowa, torsja jajnika, wzdęcie brzucha, zaburzenia wypróżniania, zaburzenie miesiączkowania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Meteospasmyl 60 mg + 300 mg
Lek Meteospasmyl, zawierający alwerynę cytrynian 60 mg oraz symetykon 300 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z objawami niedrożności przewodu pokarmowego, takimi jak silny ból brzucha o charakterze kolkowym, wymioty zastoinowe, zatrzymanie stolca i gazów, znaczne wzdęcie brzucha oraz nieprawidłowe szmery perystaltyczne. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze preparatu. Przed zastosowaniem leku konieczne jest dokładne badanie kliniczne w celu wykluczenia tych stanów, gdyż stosowanie leku w takich sytuacjach może prowadzić do pogorszenia stanu pacjenta oraz maskować objawy poważnych schorzeń, np. ostrego brzucha, zapalenia wyrostka robaczkowego, perforacji przewodu pokarmowego czy niedokrwienia jelit.
alweryny cytrynian, ból brzucha, działanie przeciwwzdęciowe, działanie spazmolityczne, endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego, kolka brzuszna, kolonoskopia, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość, niedokrwienie jelit, niedrożność jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, objawy alarmujące, ostry brzuch, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja alergiczna, symetykon, wymioty, wzdęcie brzucha, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie wyrostka robaczkowego, zatrzymanie stolca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gaviscon Duo (500 mg + 213 mg + 325 mg)/10 ml
Przedawkowanie Gaviscon Duo, zawierającego alginian sodu (500 mg), wodorowęglan sodu (213 mg) oraz węglan wapnia (325 mg) na 10 ml dawki, manifestuje się przede wszystkim wzdęciem brzucha spowodowanym uwalnianiem dwutlenku węgla w wyniku reakcji wodorowęglanu sodu i węglanu wapnia z kwasem solnym żołądka. Profil toksyczności leku jest niski, a substancje czynne charakteryzują się minimalną absorpcją systemową lub są fizjologicznie obecne w organizmie. W przypadku przedawkowania nie jest konieczne stosowanie specyficznych metod eliminacji leku, a leczenie powinno być objawowe, ukierunkowane na złagodzenie dyskomfortu i wzdęcia, z zastosowaniem pozycji ułatwiającej odprowadzenie gazów oraz ewentualnie leków prokinetycznych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Prokit 50 mg
Prokit, zawierający 50 mg chlorowodorku itoprydu w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia objawów czynnościowej niestrawności (dyspepsji) u dorosłych, takich jak wzdęcia, uczucie nadmiernej pełności w żołądku, ból i dyskomfort w nadbrzuszu, brak łaknienia, zgaga oraz nudności i wymioty. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w terapii objawowej choroby refluksowej przełyku (GERD), zarówno jako monoterapia, jak i w skojarzeniu z inhibitorami pompy protonowej u pacjentów z niewystarczającą kontrolą objawów. Prokit nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
ból nadbrzusza, brak apetytu, chlorowodorek itoprydu, choroba refluksowa przełyku, czynnościowa niestrawność, dyskomfort brzuszny, dyspepsja, dyspepsja czynnościowa, GERD, inhibitor pompy protonowej, itopryd, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, refluks żołądkowo-przełykowy, uczucie pełności w żołądku, wzdęcie brzucha, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Predox 50 mg
Predox, zawierający 50 mg itoprydu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia objawów czynnościowej dyspepsji u dorosłych, niezwiązanej z chorobą wrzodową. Lek jest stosowany w przypadku dolegliwości takich jak wzdęcia, uczucie nadmiernej pełności w żołądku, ból w nadbrzuszu, dyskomfort w jamie brzusznej, brak łaknienia, zgaga, nudności oraz wymioty. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć obecność choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, gdyż w takich przypadkach konieczne jest inne postępowanie terapeutyczne. Predox nie jest zalecany dla pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
badanie endoskopowe, badanie obrazowe, ból nadbrzusza, brak łaknienia, choroba wrzodowa, czynnościowa niestrawność, dyskomfort jamy brzusznej, dyspepsja czynnościowa, gazy w przewodzie pokarmowym, itopryd, itoprydu chlorowodorek, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, nudności, objawy dyspeptyczne, opróżnianie żołądka, perystaltyka przewodu pokarmowego, uczucie pełności w żołądku, wymioty, wzdęcie brzucha, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Forlax 10 g 10 g
Lek FORLAX 10 g (makrogol 4000) wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze łagodnym i przemijającym, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dorosłych to ból brzucha, wzdęcie, biegunka, nudności (częstość ≥1/100 do <1/10), a rzadziej wymioty oraz nagła potrzeba oddania stolca lub nietrzymanie stolca (częstość ≥1/1000 do <1/100). U dzieci w wieku 6 miesięcy do 15 lat profil działań niepożądanych jest podobny, z częstym występowaniem bólu brzucha i biegunki, która może powodować bolesność okolicy odbytu. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i rumień, mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, hipokaliemia, hiponatremia, makrogol, nietrzymanie stolca, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, rumień, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie brzucha, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zapaść sercowo-naczyniowa - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina pępkowa – Objawy
Przepuklina pępkowa charakteryzuje się uwypukleniem w okolicy pępka spowodowanym przedostawaniem się tkanki tłuszczowej, płynu lub fragmentu jelita przez osłabioną ścianę brzucha. U niemowląt i dzieci objawia się najczęściej bezbolesnym, miękkim wybrzuszeniem, które może się zmniejszać lub znikać w spoczynku, a samoistne zamknięcie następuje u około 90% przypadków przed 5. rokiem życia. Wskazaniem do interwencji chirurgicznej u dzieci jest przepuklina większa niż 1,5 cm, utrzymująca się po 4-5 roku życia lub powodująca dolegliwości bólowe. U dorosłych przepuklina pępkowa zwykle powoduje dyskomfort, ból i uczucie ucisku, nie ulega samoistnemu zamknięciu i wymaga leczenia chirurgicznego, gdyż około 65% pacjentów będzie wymagało operacji ze względu na ryzyko powiększania się przepukliny i powikłań.
ciśnienie w jamie brzusznej, dopływ tętniczy, kolka niemowlęca, niedociśnienie, obrzęk, odprowadzenie przepukliny, operacja przepukliny, przepuklina pępkowa, tachykardia, uwięźnięcie przepukliny, uwięźnięta przepuklina, uwypuklenie pępka, worek przepuklinowy, wzdęcie brzucha, zadzierzgnięcie przepukliny, zawał sieci większej - Leksykon chorób i schorzeń
Biegunka związana z antybiotykami – Objawy
Biegunka związana z antybiotykami (AAD) dotyczy około 20% pacjentów stosujących antybiotykoterapię, z częstością wahającą się od 5% do 39%, a u dzieci nawet do 35-80%. Objawy pojawiają się zwykle około tygodnia po rozpoczęciu leczenia, choć mogą wystąpić już po kilku godzinach lub nawet do 10 tygodni po zakończeniu terapii. Klinicznie AAD manifestuje się luźnymi, wodnistymi stolcami (≥3 na dobę) oraz łagodnymi dolegliwościami brzusznymi, które zazwyczaj ustępują samoistnie po zakończeniu antybiotykoterapii. Jednak u 10-25% przypadków AAD jest spowodowana infekcją Clostridioides difficile, charakteryzującą się cięższym przebiegiem: do 10-15 wypróżnień na dobę, bólem brzucha, gorączką <38,3°C, obecnością krwi lub śluzu w stolcu oraz ryzykiem powikłań takich jak pseudomembranous colitis, toxic megacolon, perforacja jelita, sepsa i niewydolność narządowa.
amoksycylina, ampicylina, antybiotykoterapia, bakterie komensalne, biegunka związana z antybiotykami, ból brzucha, cefalosporyny, Clostridioides difficile, fluorochinolony, inhibitory pompy protonowej, klindamycyna, mikroflora jelitowa, niewydolność narządowa, oddział intensywnej terapii, odwodnienie, penicyliny, perforacja jelita, posocznica, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne rozdęcie okrężnicy, uszkodzenie nerek, wodnisty stolec, wzdęcie brzucha, zakażenie Clostridioides difficile, zapalenie okrężnicy - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherzyka żółciowego – Objawy
Rak pęcherzyka żółciowego jest rzadkim, ale agresywnym nowotworem, który w około 80% przypadków diagnozowany jest w zaawansowanym stadium z powodu braku charakterystycznych objawów we wczesnej fazie choroby. Wczesne stadium (0-I) cechuje się ograniczeniem guza do błony śluzowej lub mięśniowej pęcherzyka, co wiąże się z 5-letnim przeżyciem na poziomie 66-80%, a w przypadku całkowitego usunięcia guza T1a nawet blisko 100%. Objawy zaawansowanego raka obejmują ból w prawym górnym kwadrancie brzucha (występujący u 50-90% pacjentów), żółtaczkę z towarzyszącymi ciemnym moczem, jasnymi stolcami i świądem skóry, nudności, wymioty oraz niezamierzoną utratę masy ciała (obserwowaną u 40% pacjentów). Diagnostyka jest utrudniona przez niespecyficzność symptomów, które często przypominają kamicę żółciową lub zapalenie pęcherzyka żółciowego, a także przez anatomiczne położenie pęcherzyka. Około 1% cholecystektomii wykonywanych z powodu kamicy ujawnia przypadkowo raka pęcherzyka żółciowego.
anoreksja, badanie obrazowe, błona śluzowa, ból w prawym górnym kwadrancie brzucha, cholecystektomia, drogi żółciowe, inwazja naczyń limfatycznych, kamica żółciowa, mutacja genetyczna, niestrawność, nowotwór, nudności i wymioty, pęcherzyk żółciowy, polipy pęcherzyka żółciowego, przerzuty do węzłów chłonnych, przerzuty odległe, przewód pokarmowy, rak in situ, rak pęcherzyka żółciowego, stopień histologiczny, świąd, układ limfatyczny, układ odpornościowy, ultrasonografia, węzły chłonne, wzdęcie brzucha, zapalenie pęcherzyka żółciowego, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Działania niepożądane
Kwas mykofenolowy (MPA), stosowany w postaci mykofenolanu sodu (Myfortic) lub sodu mykofenolanu (Marelim), jest kluczowym lekiem immunosupresyjnym po przeszczepieniach narządów, jednak jego stosowanie wiąże się z istotnym ryzykiem działań niepożądanych. Do najczęstszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia (bardzo często), niedokrwistość i trombocytopenia (często), które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zwiększonego ryzyka zakażeń oportunistycznych. Zakażenia CMV występują u 21,6% pacjentów po przeszczepieniu nerki de novo oraz u 1,9% podczas terapii podtrzymującej. Ponadto obserwuje się zakażenia drożdżakowe, wirusem Herpes simplex, nefropatię związaną z wirusem BK oraz postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) związaną z wirusem JC. Długoterminowo MPA zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych, zwłaszcza chłoniaków (0,9–1,3%) i raków skóry (0,9–1,8%). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym przewlekła biegunka, krwotok z przewodu pokarmowego i perforacja jelita, wymagają szczególnej uwagi i mogą stanowić zagrożenie życia.
anomalia Pelgera-Hueta, atypowe prątki, biegunka, ból brzucha, chłoniak, cholestyramina, choroba limfoproliferacyjna, cukrzyca, gruźlica, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, jadłowstręt, krwiomocz, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, leukopenia, limfopenia, martwica kanalików nerkowych, mielosupresja, mięsak Kaposi, mykofenolan sodu, nadciśnienie tętnicze, nefropatia wirusowa BK, neutropenia, niedokrwistość, niedrożność jelita, niestrawność, nowotwór złośliwy, nudności, obrzęk płuc, ostry zespół zapalny, owrzodzenie trawienne, pancytopenia, perforacja jelita, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak podstawnokomórkowy, rak skóry, refluks żołądkowo-przełykowy, samoistne poronienie, sekwestrant kwasów żółciowych, sodu mykofenolan, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, wada wrodzona, wirus cytomegalii, wirus herpes simplex, wirus JC, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, wymioty, wzdęcie brzucha, zakażenie drożdżakowe, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wirusowe, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie szpiku, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zaparcie - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy i masy adneksem – Diagnostyka i diagnoza
Guzy i masy adneksem, rozwijające się głównie w jajnikach, jajowodach i okolicznych tkankach, wymagają precyzyjnej diagnostyki w celu różnicowania zmian łagodnych od złośliwych. Podstawą diagnostyki jest szczegółowy wywiad, badanie ginekologiczne oraz przezpochwowe USG, które cechuje się czułością 93,5% i swoistością 91,5%. Charakterystyczne cechy ultrasonograficzne sugerujące złośliwość to obecność komponentu litego, grube przegrody (>2-3 mm), obustronność zmian, przepływ Dopplera w części litej oraz wodobrzusze. W diagnostyce stosuje się standaryzowane systemy klasyfikacji, takie jak GI-RADS, IOTA, O-RADS oraz model predykcji ryzyka ADNEX (AUC 0,954), które wspomagają ocenę ryzyka złośliwości. Markery nowotworowe, zwłaszcza CA-125, mają ograniczoną specyficzność, z czułością około 50% w stadium I i 90% w zaawansowanym raku jajnika, a ich interpretacja wymaga uwzględnienia innych stanów podwyższających ich poziom. Algorytmy takie jak RMI (przy punkcie odcięcia 200 czułość 85,4%, swoistość 96,9%) oraz ROMA wspierają ocenę ryzyka nowotworu.
alfa-fetoproteina, badanie fizykalne, badanie ginekologiczne, beta-hCG, ból brzucha, choroba zapalna miednicy, ciąża ektopowa, dehydrogenaza mleczanowa, elastografia, endometrioma, guzy adneksem, hydrosalpinx, krążące komórki nowotworowe, laparoskopia diagnostyczna, marker CA-125, markery nowotworowe, menarche, menopauza, mięśniak macicy, morfologia krwi, niepłodność, PET-CT, potworniak, rak jajnika, rezonans magnetyczny, ropień jajowodowo-jajnikowy, skręt jajnika, tomografia komputerowa, torbiel jajnika, układ moczowy, USG przezpochwowe, wodobrzusze, wywiad medyczny, wzdęcie brzucha - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Laremid 2 mg
Lek Laremid (loperamidu chlorowodorek) w dawce 2 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (100 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Preparatu nie należy stosować u dzieci poniżej 6. roku życia ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ostrych stanach zapalnych przewodu pokarmowego, takich jak ostra czerwonka z krwią w kale i gorączką, ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy wywołane Salmonella, Shigella i Campylobacter oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z antybiotykoterapią, gdzie hamowanie perystaltyki może pogorszyć przebieg choroby lub maskować objawy.
antybiotykoterapia, czerwonka, laktoza jednowodna, loperamid, megacolon, megacolon toxicum, nadwrażliwość, niedrożność jelit, nietolerancja laktozy, patogeny jelitowe, perystaltyka jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wzdęcie brzucha, zaburzenia pasażu jelitowego, zapalenie jelita cienkiego, zapalenie przewodu pokarmowego, zaparcie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Loper
Loperamid (chlorowodorek loperamidu) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u dzieci poniżej 6. roku życia, u których istnieje wysokie ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. W przypadku biegunki u dzieci priorytetem jest uzupełnianie płynów i elektrolitów. Nie zaleca się długotrwałego stosowania loperamidu bez ustalenia przyczyny biegunki, a brak poprawy po 48 godzinach terapii wymaga przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie ze względu na zmniejszony metabolizm i ryzyko toksyczności ośrodkowego układu nerwowego. U chorych z AIDS stosowanie loperamidu wymaga przerwania terapii przy pierwszych objawach wzdęcia brzucha z uwagi na ryzyko toksycznego rozszerzenia okrężnicy.
AIDS, arytmia komorowa, całkowity niedobór laktazy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, loperamidu chlorowodorek, nagłe zatrzymanie krążenia, odwodnienie i utrata elektrolitów, ośrodkowy układ nerwowy, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie zespołu QRS, wzdęcie brzucha, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakaźne zapalenie okrężnicy, zdarzenie kardiologiczne, zespół Brugadów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Glistnik – Wskazania do stosowania
Substancja czynna glistnik (Chelidonium) jest składnikiem preparatu Iberogast, który zawiera ekstrakt z ziela glistnika w proporcji 1:2,5-3,5, ekstrahowany 30% etanolem (v/v), w ilości 10 ml na 100 ml płynu doustnego. Iberogast jest wskazany w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, przede wszystkim dyspepsji czynnościowej oraz zespołu jelita nadwrażliwego. Preparat jest stosowany w przypadku objawów takich jak dolegliwości skurczowe jamy brzusznej i jelit, ból brzucha o charakterze funkcjonalnym, uczucie pełności w nadbrzuszu, wzdęcia, nudności oraz zgaga. Kompleksowy mechanizm działania glistnika w połączeniu z innymi ekstraktami roślinnymi (m.in. Iberis amara, rumianek, mięta pieprzowa) wpływa na poprawę motoryki przewodu pokarmowego.
ból brzucha, dolegliwość skurczowa, dyspepsja czynnościowa, ekstrakt roślinny, ekstrakt z ziela glistnika, glistnik, Iberogast, nudności, płyn doustny, uczucie pełności, wzdęcie brzucha, zaburzenie czynnościowe jelit, zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zespół jelita nadwrażliwego, zgaga - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba hirschsprunga – Epidemiologia
Choroba Hirschsprunga (HD) jest jedną z najczęstszych wrodzonych przyczyn niedrożności przewodu pokarmowego u noworodków, z częstością występowania około 1 na 5000 żywych urodzeń, choć w różnych populacjach obserwuje się zakres od 1:1500 do 1:7000. Występuje z wyraźną przewagą płci męskiej (stosunek 4:1), która zmienia się w zależności od długości zajętego odcinka jelita. HD dotyka wszystkie rasy, jednak częstość jest wyższa u Amerykanów pochodzenia azjatyckiego i osób rasy czarnej (odpowiednio do 2,5 i 4,1 na 10 000 żywych urodzeń). Choroba ma silny komponent genetyczny, z mutacjami w genie RET i innych genach związanych z rozwojem komórek nerwowych jelita, a ryzyko rodzinne jest istotnie podwyższone, zwłaszcza przy długoodcinkowej postaci choroby. HD najczęściej diagnozuje się w okresie noworodkowym (90% przypadków), a złotym standardem diagnostycznym pozostaje biopsja ssąca odbytnicy.
aganglionoza, agenezja nerek, choroba Hirschsprunga, enterocolitis, komórki grzebienia nerwowego, komórki zwojowe, nerwiak zarodkowy, niedrożność przewodu pokarmowego, nietrzymanie kału, niewydolność jelit, płukanie okrężnicy, proto-onkogen RET, smółka, trisomia 21, ubytek przegrody międzykomorowej, uchyłek Meckela, uchyłek pęcherza moczowego, wcześniak, wnętrostwo, wodogłowie, wzdęcie brzucha, zajęcie okrężnicy, zaparcie, zarośnięcie odbytu, zespół Downa, zespół mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej, zespół Mowata-Wilsona, zespół Ondyny, zespół Waardenburga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Menopur 75 j.m. FSH + 75 j.m. LH
Przedawkowanie Menopuru, zawierającego 75 j.m. FSH i 75 j.m. LH, prowadzi do zespołu hiperstymulacji jajników (OHSS), który może mieć przebieg od łagodnego do ciężkiego, zagrażającego życiu. Objawy obejmują powiększenie jajników, ból i wzdęcie brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, zaburzenia hematologiczne (hemokoncentracja, ryzyko zakrzepicy), elektrolitowe, oligurię, zaburzenia funkcji wątroby, a także poważne powikłania jak pęknięcie jajnika czy niestabilność hemodynamiczną (hipotensja lub hipertensja). Diagnostyka powinna obejmować USG jajników, badania laboratoryjne (morfologia, elektrolity, funkcje nerek i wątroby, układ krzepnięcia), RTG klatki piersiowej oraz monitorowanie diurezy.
ból brzucha, drenaż opłucnowy, estradiol, gonadotropina menopauzalna, hemokoncentracja, heparyna drobnocząsteczkowa, hipertensja, hipotensja, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, intensywna terapia, leczenie przeciwzakrzepowe, menotropina, morfologia krwi, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, nudności i wymioty, oliguria, paracenteza, pęcherzyk jajnikowy, pęknięcie jajnika, powiększenie jajników, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rtg klatki piersiowej, skręt jajnika, stężenie elektrolitów, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, wzdęcie brzucha, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji wątroby, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dissenten 2 mg
Lek Dissenten zawiera chlorowodorek loperamidu w dawce 2 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko zaburzeń perystaltyki jelit i niedrożności. Przeciwwskazania obejmują także ostre stany zapalne przewodu pokarmowego, takie jak ostra czerwonka z gorączką i krwawieniem, ostre wrzodziejące zapalenie jelita grubego, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z antybiotykoterapią oraz bakteryjne zapalenie jelita grubego wywołane przez inwazyjne szczepy Salmonella, Shigella i Campylobacter. W tych przypadkach hamowanie perystaltyki przez loperamid może prowadzić do zatrzymania patogenów, nasilenia stanu zapalnego i powikłań ogólnoustrojowych.
Stosowanie Dissenten jest również przeciwwskazane w sytuacjach, gdzie zmniejszenie motoryki przewodu pokarmowego może powodować poważne powikłania, takich jak niedrożność jelit, okrężnica olbrzymia (megacolon) oraz ostre rozdęcie okrężnicy (toxic megacolon). Pacjent powinien być poinformowany o konieczności natychmiastowego przerwania terapii w przypadku wystąpienia zaparcia, wzdęcia brzucha lub objawów niedrożności jelit, które stanowią bezpośrednie zagrożenie zdrowia i życia. Wskazane jest szybkie zgłoszenie się do lekarza nawet po zakończeniu leczenia, aby zapobiec poważnym powikłaniom związanym z hamowaniem perystaltyki jelit przez loperamid.
bakteria Campylobacter, bakteria Salmonella, bakteria Shigella, chlorowodorek loperamidu, choroba zapalna jelit, Clostridioides difficile, czerwonka, hamowanie perystaltyki jelit, lek przeciwbiegunkowy, megacolon, nadwrażliwość na loperamid, niedrożność jelit, niedrożność jelita, okrężnica olbrzymia, ostre rozdęcie okrężnicy, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne rozdęcie okrężnicy, toxic megacolon, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wzdęcie brzucha, zaburzenie pasażu jelitowego, zaburzenie perystaltyki jelit, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acarbose Aurovitas 50 mg
Akarboza, stosowana w dawkach dobowych 150-300 mg, najczęściej wywołuje działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, związane z jej mechanizmem hamowania rozkładu węglowodanów w jelicie cienkim. Do najczęstszych należą gazy, burczenie i wzdęcie brzucha (bardzo często, ≥10%), a także biegunka i bóle żołądkowo-jelitowe (często, ≥1% do <10%). Objawy te mogą nasilać się po spożyciu sacharozy i nieprzestrzeganiu diety cukrzycowej. Rzadziej obserwuje się nudności, wymioty, niestrawność (niezbyt często, ≥0,1% do <1%) oraz poważniejsze powikłania, takie jak podniedrożność lub niedrożność jelit (rzadko, ≥0,01% do <0,1%), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również przypadki odmy pęcherzykowej jelit oraz reakcji nadwrażliwości, w tym wysypki i pokrzywki (częstość nieznana).
akarboza, aminotransferaza, biegunka, ból żołądkowo-jelitowy, burczenie w brzuchu, dieta cukrzycowa, gazy jelitowe, małopłytkowość, nadwrażliwość na lek, niedrożność jelit, niestrawność, nudności, obrzęk, odma pęcherzykowa jelit, osutka krostkowa, reakcja nadwrażliwości, uszkodzenie wątroby, wymioty, wzdęcie brzucha, zaburzenia krwi, zaburzenia układu odpornościowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, żółtaczka