świąd skóry
Świąd skóry (pruritus) to nieprzyjemne uczucie, które prowokuje chęć drapania. Jest jednym z najczęstszych objawów dermatologicznych i może towarzyszyć wielu schorzeniom skórnym lub być objawem chorób ogólnoustrojowych.
Z perspektywy patofizjologicznej świąd jest przekazywany przez specyficzne włókna nerwowe C do rdzenia kręgowego, a następnie do kory mózgowej. W jego powstawaniu uczestniczą różne mediatory, w tym histamina, serotonina, proteazy, neuropeptydy i cytokiny prozapalne. Mechanizmy świądu dzieli się na pruritoreceptywny, neurogenny, neuropatyczny i psychogenny.
Etiologia świądu jest zróżnicowana i obejmuje dermatozy (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, świerzb), choroby ogólnoustrojowe (choroby wątroby, nerek, tarczycy, nowotwory), zaburzenia neurologiczne i psychiczne. Diagnostyka wymaga szczegółowego wywiadu, badania fizykalnego oraz niejednokrotnie badań laboratoryjnych i obrazowych.
Leczenie świądu powinno być ukierunkowane na przyczynę. Terapia obejmuje leczenie choroby podstawowej, stosowanie leków przeciwświądowych (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy, leki immunomodulujące), odpowiednią pielęgnację skóry oraz unikanie czynników nasilających objawy. W przypadkach opornych rozważa się stosowanie fototerapii, leków przeciwdepresyjnych lub przeciwpadaczkowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zidenac 1 mg/g
Zidenac w postaci żelu zawiera 1 mg/g dimetyndenu maleinianu i jest wskazany do miejscowego, krótkotrwałego łagodzenia świądu skóry w przebiegu różnych dermatoz, takich jak pokrzywka, reakcje na ukąszenia owadów, oparzenia słoneczne oraz powierzchowne oparzenia pierwszego stopnia (zaczerwienienie bez pęcherzy). Substancja czynna działa jako antagonista receptorów histaminowych H1, co skutecznie blokuje mediatory reakcji alergicznej i zmniejsza świąd oraz odczyn zapalny. Żel, dzięki swojej formie, umożliwia szybkie przenikanie dimetyndenu maleinianu do zmienionej chorobowo skóry, zapewniając szybkie działanie przeciwświądowe.
bąbel pokrzywkowy, benzalkoniowy chlorek, choroba skóry, dermatoza, dimetyndenu maleinian, działanie przeciwhistaminowe, efekt przeciwświądowy, glikol propylenowy, mediator reakcji alergicznej, odczyn zapalny, oparzenie pierwszego stopnia, oparzenie słoneczne, pokrzywka, powierzchowne oparzenie skóry, promieniowanie UV, receptor histaminowy H1, świąd skóry, ukąszenie owada - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medispirant stepspray (10 mg + 10 mg + 20 mg)/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Medispirant stepspray w dawce 10 mg mentolu, 10 mg kwasu salicylowego oraz 20 mg metenaminy na gram płynu na skórę wykazały brak działania drażniącego i alergizującego. Testy aplikacyjne potwierdziły, że preparat nie wywołuje miejscowych reakcji niepożądanych takich jak rumień, obrzęk czy świąd, zarówno w miejscu aplikacji, jak i w odległych lokalizacjach skóry. Produkt w postaci roztworu etanolowego charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, nie powodując efektów ogólnoustrojowych związanych z absorpcją składników aktywnych przez skórę.
absorpcja przez skórę, działanie alergizujące, działanie drażniące, efekty ogólnoustrojowe, kwas salicylowy, mentol, metenaminę, nadwrażliwość skórna, obrzęk skóry, płyn na skórę, potencjał alergizujący, profil bezpieczeństwa, reakcja niepożądana, roztwór etanolowy, rumień, substancja pomocnicza, świąd skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydroxyzinum Bluefish 10 mg
Hydroxyzinum Bluefish to lek w postaci tabletek powlekanych dostępny w dawkach 10 mg oraz 25 mg, zawierający chlorowodorek hydroksyzyny jako substancję czynną. Wskazaniem do stosowania u dorosłych jest objawowe leczenie stanów lękowych, szczególnie gdy objawy psychiczne i somatyczne wpływają negatywnie na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Ponadto, lek jest zalecany w objawowym leczeniu świądu u pacjentów od 6 roku życia, w tym dzieci, młodzieży i dorosłych, w przebiegu różnych schorzeń dermatologicznych. Tabletki 10 mg mają średnicę 5,0 mm, natomiast tabletki 25 mg są kapsułkowate o wymiarach 10,0 mm x 4,0 mm i posiadają linię podziału umożliwiającą podzielenie dawki. Hydroxyzinum Bluefish zawiera laktozę jednowodną w ilości 22 mg w tabletce 10 mg oraz 55 mg w tabletce 25 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon chorób i schorzeń
Dermografizm – Objawy
Dermografizm, znany również jako dermatographia lub urticaria factitia, to jedna z najczęstszych form pokrzywki fizykalnej, dotykająca 2-5% populacji. Charakteryzuje się pojawieniem podniesionych, zapalnych linii lub bąbli na skórze w miejscu mechanicznego drażnienia, które rozwijają się zwykle w ciągu 1-5 minut, osiągają maksimum w 5-10 minut i ustępują w ciągu 15-30 minut. Wyróżnia się dermografizm prosty (bez świądu) oraz objawowy, gdzie towarzyszy intensywny świąd, pieczenie i mrowienie, mogące utrzymywać się od kilku godzin do dni. Czynniki nasilające objawy to ekstremalne temperatury, suche powietrze, gorące kąpiele, stres, tarcie ubrań oraz wysiłek fizyczny. Różne typy dermografizmu obejmują m.in. dermografizm opóźniony, wywołany zimnem, czerwony, mieszkowy, wysiłkowy oraz rodzinny, zróżnicowane pod względem czasu trwania i nasilenia objawów.
atopowe zapalenie skóry, choroba autoimmunologiczna, choroba zapalna, dermografizm, dermografizm opóźniony, dermografizm prosty, mastocytoza układowa, mikrobiota jelitowa, objawowy dermografizm, obrzęk skóry, pokrzywka, pokrzywka fizykalna, świąd skóry, tarcie skóry, zaczerwienienie skóry, zespół aktywacji komórek tucznych, zespół hipereozynofilowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Physiotens 0,4 0,4 mg
Produkt leczniczy Physiotens 0,4 mg zawiera moksonidynę i jest związany z występowaniem działań niepożądanych, które należy monitorować w celu zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Najczęściej obserwowane objawy to suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, osłabienie oraz senność, które zwykle ulegają zmniejszeniu po kilku tygodniach stosowania, wskazując na rozwój tolerancji. Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA na podstawie badań klinicznych z udziałem 886 pacjentów. Bardzo częstym działaniem jest bradykardia (≥1/10), a częstymi objawami są szumy uszne, ból głowy, zawroty głowy, senność, niedociśnienie (w tym ortostatyczne), suchość jamy ustnej, biegunka, nudności, wymioty i dyspepsja (≥1/100 do <1/10). Niezbyt częste działania obejmują wysypkę, świąd, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, obrzęki, bóle pleców i karku, bezsenność oraz nerwowość (≥1/1000 do <1/100).
badania kontrolowane placebo, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból karku, ból pleców, bradykardia, dysfagia, dyspepsja, działanie niepożądane, MedDRA, moksonidyna, monitoring działań niepożądanych, nerwowość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, senność, suchość jamy ustnej, świąd skóry, szumy uszne, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Femistelin 10 mg
Dehydroepiandrosteron (DHEA) w preparacie Femistelin 10 mg charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa przy prawidłowym stosowaniu. Działania niepożądane występują rzadko i są zazwyczaj zależne od dawki, ustępując po odstawieniu leku. U kobiet częściej obserwuje się objawy androgenne, takie jak hirsutyzm czy łysienie kątowe typu męskiego. Do rzadkich działań niepożądanych należą zaburzenia miesiączkowania, niekorzystne zmiany profilu lipidowego (spadek HDL), retencja wody i soli, hiperkalcemia, bóle głowy, niepokój, zmiany nastroju, nudności, wymioty, a także bardzo rzadko hepatomegalia, zapalenie wątroby, zaburzenia rytmu serca, obniżenie tonu głosu oraz objawy manii. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), z większością objawów w kategorii rzadko (≥1/10000 do <1/100). W badaniach klinicznych nie stwierdzono wpływu DHEA na wyniki badań laboratoryjnych moczu i krwi ani zaburzeń czynności nerek czy wątroby.
beta-adrenolityk, dehydroepiandrosteron, DHEA, działania niepożądane, efekt androgenny, HDL cholesterol, hepatomegalia, hiperkalcemia, hirsutyzm, łysienie kątowe, objawy manii, obniżenie tonu głosu, profil lipidowy, retencja wody, świąd skóry, trądzik, trądzikowate zapalenie skóry, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zmiany łojotokowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vratizolin 30 mg/g
Krem Vratizolin zawiera denotywir w stężeniu 30 mg/g jako substancję czynną i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na denotywir lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się miejscowymi objawami skórnymi, takimi jak rumień, świąd czy obrzęk w miejscu aplikacji, które wykraczają poza typową reakcję na lek. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność substancji pomocniczych, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub podrażnienia, w tym alkohol cetylowy (58,5 mg/g), alkohol stearylowy (58,5 mg/g), glikol propylenowy (175 mg/g), metylu parahydroksybenzoesan (1 mg/g), propylu parahydroksybenzoesan (0,5 mg/g) oraz sodu laurylosiarczan (10 mg/g). Pacjenci z historią atopowego zapalenia skóry lub innych chorób alergicznych skóry są szczególnie narażeni na ryzyko wystąpienia nadwrażliwości na te składniki.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, atopowe zapalenie skóry, choroba alergiczna skóry, denotywir, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, laurylosiarczan sodu, miejscowa reakcja skórna, nadwrażliwość na substancję czynną, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, podrażnienie skóry, reakcja nadwrażliwości, rumień skórny, świąd skóry, test płatkowy, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Linomag 1g/g
Linomag 1g/g w postaci płynu na skórę to preparat dermatologiczny zawierający 100 g oleju lnianego pierwszego tłoczenia w 100 g płynu, co zapewnia wysoką koncentrację substancji czynnej. Olej lniany wykazuje właściwości nawilżające, natłuszczające oraz łagodzące stany zapalne skóry. Preparat jest wskazany jako terapia wspomagająca w leczeniu wyprysku, wyprzeń, odparzeń, stanów nadmiernej suchości skóry oraz łuszczycy. Działa poprzez zmniejszenie świądu, zaczerwienienia, łuszczenia się naskórka oraz przyspiesza regenerację uszkodzonego naskórka, co jest szczególnie istotne w przypadku skóry atopowej i wrażliwej, w tym u niemowląt i dzieci.
choroba zapalna skóry, len zwyczajny, łuszczenie naskórka, łuszczyca, natłuszczanie skóry, nawilżanie skóry, odparzenie, olej lniany, pielęgnacja skóry, rogowacenie naskórka, skóra atopowa, sucha skóra, świąd skóry, wrażliwa skóra, wykwity skórne, wyprysk, wyprzenie, złuszczanie naskórka, zmiany łuszczycowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adablix 20 mg
Bilastyna, lek przeciwhistaminowy z grupy R06AX29, wykazuje selektywne powinowactwo do obwodowych receptorów H1, bez działania sedatywnego i muskarynowego. Dawka terapeutyczna 20 mg raz na dobę skutecznie łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek (kichanie, wydzielina, świąd, zaczerwienienie) oraz przewlekłej idiopatycznej pokrzywki (świąd, bąble, dyskomfort) przez 24 godziny. Badania kliniczne potwierdziły jej bezpieczeństwo kardiologiczne, nawet przy dawkach do 200 mg/dobę, bez istotnego wpływu na odstęp QTc czy funkcje sercowo-naczyniowe, także w połączeniu z inhibitorami P-glikoproteiny (ketokonazol, erytromycyna). Profil bezpieczeństwa w zakresie ośrodkowego układu nerwowego jest porównywalny z placebo, bez sedacji i zaburzeń psychomotorycznych, co potwierdzają badania u osób dorosłych i starszych (≥ 65 lat).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, bąble pokrzywkowe, bilastyna, działanie uspokajające, erytromycyna, inhibitor P-glikoproteiny, ketokonazol, kichanie, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, odcinek QTc, odstęp QTc, parametry elektrokardiograficzne, pokrzywka, przekrwienie spojówek, przewlekła idiopatyczna pokrzywka, receptor H1, świąd skóry, świąd spojówek, wydzielina z nosa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Deslodyna 5 mg
Deslodyna, zawierająca 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji stosowanym u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w leczeniu objawowym alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i całorocznego) oraz pokrzywki (ostrej i przewlekłej idiopatycznej). Lek skutecznie łagodzi objawy takie jak wodnisty wyciek z nosa, uczucie zatkania, kichanie, świąd nosa, zaczerwienienie i łzawienie oczu, a także świąd, bąble, zaczerwienienie i obrzęk skóry. Nie jest wskazany do stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, alkohol benzylowy, aspartam, bąbel pokrzywkowy, całoroczny alergiczny nieżyt nosa, desloratadyna, dysfagia, fenyloketonuria, glikol propylenowy, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, mannitol, obrzęk skóry, pokrzywka, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła idiopatyczna, schorzenie alergiczne, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, środek przeczyszczający, świąd nosa, świąd oczu, świąd skóry, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wodnisty wyciek z nosa, zaczerwienienie skóry, zatkanie nosa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clemastinum WZF 1 mg
Clemastinum WZF w dawce 1 mg w postaci tabletek jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji, stosowanym w leczeniu schorzeń alergicznych związanych z nadmiernym uwalnianiem histaminy. Podstawowym wskazaniem jest alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, zarówno sezonowe, jak i całoroczne, objawiające się obrzękiem, wodnistym wyciekiem, kichaniem oraz świądem. Ponadto lek znajduje zastosowanie w dermatologii, m.in. w kontaktowym zapaleniu skóry, świądzie, pokrzywce oraz atopowym wyprysku, gdzie łagodzi objawy takie jak rumień, wysypka pęcherzykowa i intensywny świąd. Clemastinum WZF jest również wskazany w leczeniu obrzęku naczynioruchowego (obrzęku Quinckego), stanowiącego nagły i potencjalnie zagrażający życiu obrzęk tkanek miękkich twarzy, krtani i jamy ustnej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, fumaran, kontaktowe zapalenie skóry, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, nietolerancja laktozy, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk tkanek miękkich, pokrzywka, reakcja alergiczna skóry, schorzenie alergiczne, świąd skóry, uwalnianie histaminy, wyciek z nosa, wyprysk atopowy, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aleric Deslo Active 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna leku Aleric Deslo Active (5 mg tabletki powlekane), jest długo działającym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, nie przenikającym do OUN, co eliminuje działanie sedatywne i pozwala na zachowanie pełnej sprawności psychofizycznej. W badaniach in vitro wykazano jej zdolność do hamowania uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszej weryfikacji. Bezpieczeństwo kardiologiczne potwierdzono w badaniach z dawkami do 20 mg/dobę przez 14 dni oraz 45 mg/dobę przez 10 dni, bez istotnego wpływu na przewodnictwo sercowe i odstęp QTc. Desloratadyna nie wykazuje interakcji klinicznie istotnych z ketokonazolem i erytromycyną, a jej podawanie nie nasila zaburzeń psychomotorycznych ani senności, także w połączeniu z alkoholem.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista histaminy, antagonista receptora H1, arytmia, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cytokina zapalna, działanie sedatywne, działanie uspokajające, etiologia, granulocyt zasadochłonny, grupa farmakoterapeutyczna, interakcja lekowa, interleukina-13, interleukina-4, interleukina-6, interleukina-8, komórka śródbłonka, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, patofizjologia, pokrzywka, profil farmakodynamiczny, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, przewodnictwo elektryczne serca, selektyna P, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sprawność psychoruchowa, stężenie w osoczu, substancja czynna, świąd skóry, tabletka powlekana, układ krążenia, uwalnianie histaminy, właściwość przeciwalergiczna, wydłużenie odstępu QTc, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, zmiana pokrzywkowa - Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, zapalna dermatoza charakteryzująca się suchością, świądem i podrażnieniem skóry, z okresami zaostrzeń i remisji. Występuje u 10-30% dzieci i 2-10% dorosłych globalnie, rozpoczynając się zwykle we wczesnym dzieciństwie. Kompleksowa ocena pielęgniarska powinna obejmować ocenę stanu skóry (kolor, faktura, temperatura, nawilżenie), stopień nasilenia AZS (łagodny, umiarkowany, ciężki), obecność infekcji, czynniki wyzwalające (alergeny, drażniące substancje), poziom świądu i dyskomfortu oraz edukację pacjenta i rodziny. Kluczowe diagnozy pielęgniarskie to zaburzenie integralności skóry, ryzyko infekcji, zaburzenia komfortu i snu związane ze świądem oraz niska samoocena. Celem terapii jest utrzymanie integralności skóry, redukcja stanu zapalnego i świądu, zapobieganie infekcjom oraz edukacja pacjenta w zakresie samodzielnego zarządzania chorobą.
alergeny skórne, atopowe zapalenie skóry, dupilumab, egzema herpeticum, emolient, fototerapia, immunosupresant, infekcja skóry, inhibitor kalcyneuryny, integralność skóry, lek biologiczny, lek przeciwhistaminowy, miejscowy kortykosteroid, mokry opatrunek, niska samoocena, ocena pielęgniarska, pielęgniarka dermatologiczna, problem psychologiczny, przerwanie ciągłości naskórka, remisja choroby, ryzyko infekcji, środek przeciwdrobnoustrojowy, stan skóry, sucha skóra, świąd skóry, terapia systemowa, wirus opryszczki zwykłej, współpraca interdyscyplinarna, wywiad motywacyjny, zaburzenia snu, zapalna choroba skóry, zespół multidyscyplinarny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bexon (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Lek Bexon, zawierający tiaminy chlorowodorek, pirydoksyny chlorowodorek oraz cyjanokobalaminę (50 mg/mL + 50 mg/mL + 0,5 mg/mL), stosowany w formie roztworu do wstrzykiwań domięśniowych, może wywoływać różnorodne działania niepożądane o częstości występowania określonej jako częstość nieznana lub rzadka. Do najważniejszych działań niepożądanych należą reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, duszność, wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk naczynioruchowy, a także reakcje rzekomoanafilaktyczne wywołane przez alkohol benzylowy (substancję pomocniczą w ilości 20 mg/mL). W obrębie układu nerwowego mogą pojawić się zawroty głowy i senność, natomiast w układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się bradykardię, tachykardię oraz zaburzenia rytmu serca, szczególnie przy przypadkowym podaniu dożylnym lub przedawkowaniu. Dodatkowo, mogą wystąpić wymioty, nasilone pocenie się, trądzik, świąd skóry, pokrzywka oraz skurcze mięśni.
alkohol benzylowy, bradykardia, cyjanokobalamina, duszność, nadmierne pocenie, obrzęk naczynioruchowy, pirydoksyny chlorowodorek, podanie domięśniowe, podanie dożylne, pokrzywka, produkt leczniczy, przedawkowanie, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, senność, skurcz mięśni, substancja pomocnicza, świąd skóry, tachykardia, tiaminy chlorowodorek, trądzik, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – balance 1,5% z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l 1,5% glukozy + 1,25 mmol/l wapnia
Przedawkowanie roztworu do dializy otrzewnowej balance (1,5%/2,3%/4,25% glukozy, wapń 1,25/1,75 mmol/l) może prowadzić do poważnych zaburzeń homeostazy, w tym odwodnienia, przewodnienia oraz zaburzeń elektrolitowych. Nadmierne usuwanie płynów w wyniku zbyt częstych wymian lub stosowania roztworów o wysokim stężeniu glukozy skutkuje tachykardią, hipotensją, suchością błon śluzowych i zmniejszonym wypełnieniem żył szyjnych. Z kolei niewystarczająca dializa lub przerwanie leczenia może wywołać przewodnienie z obrzękami obwodowymi, dusznością, nadciśnieniem tętniczym i dekompensacją krążenia. Zaburzenia elektrolitowe manifestują się zaburzeniami rytmu serca, osłabieniem mięśniowym, drętwieniem kończyn i zaburzeniami świadomości, co wymaga pilnej korekty elektrolitowej i monitorowania EKG.
dekompensacja krążenia, dializa otrzewnowa, drętwienie kończyn, drgawki, duszność, hemodializa, hipotensja, mocznica, nadciśnienie tętnicze, niewydolność narządowa, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, oddech Kussmaula, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, powikłanie kardiologiczne, przewodnienie, roztwór do dializy otrzewnowej, spadek ciśnienia tętniczego, suchość błon śluzowych, świąd skóry, tachykardia, toksyna mocznicowa, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Kwiat cynamonowca – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty złożone zawierające kwiat cynamonowca (Cinnamomum cassia), takie jak Melisana Klosterfrau Original, wymagają szczególnej uwagi ze względu na ryzyko reakcji fotosensybilizujących, wynikających z obecności furokumaryn w korzeniu arcydzięgla (Angelica archangelica L.) – składniku często współwystępującym w tych preparatach. Ekspozycja na promieniowanie UV podczas stosowania tych produktów może prowadzić do zapalenia skóry, dlatego pacjentów należy instruować o unikaniu długotrwałego nasłonecznienia i intensywnego naświetlania leczonych obszarów. Preparat Melisana Klosterfrau Original zawiera 66,8% (V/V) etanolu, co może wywoływać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, ból żołądka, nudności i odruchy wymiotne, zwłaszcza przy przyjmowaniu na czczo. W związku z tym nie zaleca się stosowania tego preparatu doustnie bezpośrednio przed posiłkiem.
fotosensybilizacja, furokumaryna, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat cynamonowca, liść melisy, nasienie kardamonu, nasienie muszkatołowca, natłuszczanie skóry, nudności, preparat ziołowy, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, świąd skóry, test uczuleniowy, wysuszenie skóry, zapalenie skóry, zgaga - Leksykon substancji czynnych
żywokost lekarski – Działania niepożądane
Żywokost lekarski (Symphytum officinale) jest składnikiem preparatów miejscowych, takich jak Traumeel S w potencji homeopatycznej D4, stosowanych w terapii dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego. Pomimo korzystnego profilu terapeutycznego, preparaty te mogą wywoływać rzadkie działania niepożądane, głównie o charakterze miejscowych reakcji alergicznych. Do najczęściej obserwowanych należą zapalenie skóry, zaczerwienienie, obrzęk oraz świąd w miejscu aplikacji. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej również występują sporadycznie, co wymaga od personelu medycznego zachowania czujności i odpowiedniego informowania pacjentów o potencjalnych ryzykach.
działanie niepożądane, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, obrzęk tkanek, potencja homeopatyczna, reakcja alergiczna miejscowa, reakcja nadwrażliwości, rumień skórny, świąd skóry, Traumeel, układ mięśniowo-szkieletowy, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia skóry, zapalenie skóry, żywokost lekarski - Leksykon substancji czynnych
Szczaw zwyczajny – Działania niepożądane
Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) jest składnikiem preparatów alergoidowych stosowanych w immunoterapii swoistej, takich jak Catalet C (zawiesina do iniekcji) oraz Perosall C (roztwór podjęzykowy). Terapia tymi preparatami może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, zarówno miejscowe (np. świąd, rumień, obrzęk 5-10 cm, podskórne ziarniniaki utrzymujące się do 6 tygodni), jak i ogólnoustrojowe (gorączka, pokrzywka, obrzęk Quincke’go, reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny). Reakcje miejscowe po podaniu pozajelitowym pojawiają się do 20 minut lub w kolejnych dniach, natomiast ziarniniaki związane z wodorotlenkiem glinu mogą utrzymywać się dłużej. W przypadku podjęzykowego stosowania Perosall C obserwuje się krótkotrwałe objawy takie jak świąd gardła, pieczenie jamy ustnej, obrzęk warg, nasilenie nieżytu spojówek i nosa, zaostrzenie astmy oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana, co wynika z ograniczonych danych klinicznych.
astma, guzki podskórne, immunoterapia, immunoterapia swoista, mieszanka alergenowa, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, pieczenie jamy ustnej, pieczenie oczu, podanie podjęzykowe, podanie pozajelitowe, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, preparat alergoidowy, preparat biologiczny, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, świąd skóry, świszczący oddech, szczaw zwyczajny, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziarniniak - Leksykon chorób i schorzeń
Chilblains to choroba znana również jako pernio lub perniosis. w języku polskim można ją określać jako „obmrożenie” lub „pernioza”, choć nie jest to t – Objawy
Chilblains, znane również jako pernio lub perniosis, to zapalna choroba małych naczyń skóry wywołana ekspozycją na zimne, wilgotne powietrze, objawiająca się bolesnymi, zapalnymi zmianami skórnymi, najczęściej na dłoniach i stopach. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 12-24 godzin po ekspozycji i obejmują czerwone, fioletowe lub niebieskawe grudki, obrzęk, pieczenie, swędzenie oraz ból nasilający się w cieple. Przebieg choroby dzieli się na fazy: początkową, przekrwienia, zastojową/siniczą (2-3 tydzień) oraz owrzodzenia, z ryzykiem infekcji wtórnej i bliznowacenia przy przewlekłych postaciach. Typowy epizod trwa 1-3 tygodnie, a nawroty są częste, zwłaszcza u osób z predyspozycjami, takimi jak słabe krążenie obwodowe, wiek, płeć żeńska czy nagłe zmiany temperatury.
bliznowacenie skóry, blokery kanału wapniowego, infekcja wtórna, kortykosteroidy miejscowe, martwica tkanek, naciek limfocytarny, nifedypina, objaw Raynauda, obrzęk skóry właściwej, obrzęk zapalny, odmrożenie, owrzodzenie, owrzodzenie skóry, pęcherze skórne, pernioza, pieczenie skóry, przekrwienie, świąd skóry, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, wakuolizacja naskórka, zaburzenia szpiku kostnego, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, zmiany zapalne skóry, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Izotziaja 0,5 mg/g
Izotziaja w postaci żelu o stężeniu 0,5 mg/g zawierającego izotretynoinę wykazuje profil działań niepożądanych głównie związanych z miejscowym podrażnieniem skóry. Najczęściej obserwowane reakcje to pieczenie, zaczerwienienie, świąd, zmiany rumieniowe oraz złuszczanie naskórka, które mają charakter przemijający i ustępują wraz z adaptacją skóry do preparatu. Substancje pomocnicze, takie jak butylohydroksytoluen (E 321) oraz etanol 96%, mogą dodatkowo wpływać na nasilenie tych objawów. W przypadku nasilenia działań niepożądanych zaleca się modyfikację schematu leczenia, obejmującą zmniejszenie częstości aplikacji, czasowe przerwanie terapii lub całkowite odstawienie preparatu po konsultacji lekarskiej.
aplikacja leku, butylohydroksytoluen, działanie niepożądane, izotretynoina, kontrola dermatologiczna, łuszczenie skóry, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nadwrażliwość skóry, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, przekrwienie skóry, rumień skóry, świąd skóry, terapia miejscowa, złuszczanie naskórka, zmiany rumieniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rupiron 10 mg
Rupiron zawierający 10 mg rupatadyny fumaranu jest lekiem przeciwhistaminowym stosowanym w objawowym leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. Preparat dostępny jest w formie jasnołososiowych tabletek z wytłoczeniem „R10” i przeznaczony jest dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia. Wskazania obejmują objawy takie jak katar, kichanie, świąd i uczucie zatkanego nosa w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa oraz bąble pokrzywkowe, świąd i zaczerwienienie w pokrzywce. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Każda tabletka zawiera 55 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, katar, kichanie, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, nietolerancja laktozy, pokrzywka, reakcja alergiczna, rupatadyna, schorzenie alergiczne, świąd, świąd nosa, świąd skóry, wyciek z nosa, wysypka skórna, zaczerwienienie skóry, zapalenie śluzówki nosa, zatkany nos - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pokrzyku – Działania niepożądane
Korzeń pokrzyku (Atropa belladonna L., radix) zawiera alkaloid tropanowy – atropinę, wykazującą działanie antycholinergiczne i spazmolityczne, stanowiący składnik preparatów leczniczych, takich jak czopki Hemorol. Stosowanie ekstraktów z korzenia pokrzyku wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które klasyfikowane są według MedDRA ze względu na układy i narządy oraz częstość występowania, która w przypadku większości z nich jest nieznana. Do najistotniejszych działań niepożądanych należą zaburzenia krwi i układu chłonnego, w tym methemoglobinemia objawiająca się sinicą i obniżoną saturacją krwi tlenem, oraz poważne reakcje immunologiczne, takie jak duszność, obrzęk naczynioruchowy (choroba Quinckego), zapaść naczyniowa i wstrząs anafilaktyczny, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alkaloid tropanowy, atropina, choroba Quinckego, ciężka reakcja alergiczna, duszność, działanie antycholinergiczne, działanie spazmolityczne, hipoksja tkankowa, korzeń pokrzyku, MedDRA, methemoglobinemia, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność krążeniowa, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, reakcja hematologiczna, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, sinica, spadek ciśnienia tętniczego, świąd skóry, świszczący oddech, tachykardia, trudność w oddychaniu, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie funkcji narządów, zaburzenie transportu tlenu, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Daktarin 20 mg/g
Produkt leczniczy Daktarin w postaci pudru leczniczego zawiera azotan mikonazolu w stężeniu 20 mg/g, wykazujący szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego i przeciwbakteryjnego. Mikonazol skutecznie zwalcza dermatofity oraz drożdżaki, a także bakterie Gram-dodatnie, zarówno pałeczki, jak i ziarenkowce. Mechanizm działania polega na hamowaniu biosyntezy ergosterolu, kluczowego składnika błony komórkowej grzybów, oraz modyfikacji innych lipidów błonowych, co prowadzi do zaburzenia integralności błony i śmierci komórki grzyba. Dzięki temu preparat jest efektywny w leczeniu infekcji skórnych, w tym grzybic wtórnie zakażonych bakteriami.
- Leksykon substancji czynnych
Kostrzewa łąkowa – Działania niepożądane
Kostrzewa łąkowa (Festuca pratensis) jest składnikiem preparatów alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej, obecnych m.in. w Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Immunoterapia z jej udziałem może wywoływać szeroki zakres działań niepożądanych, od łagodnych reakcji skórnych (wyprysk atopowy) po ciężkie, zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne, które mogą pojawić się w ciągu kilku minut po podaniu preparatu. Reakcje miejscowe w miejscu iniekcji obejmują wczesne objawy takie jak świąd, rumień i obrzęk o średnicy 5-10 cm, pojawiające się do 20 minut po podaniu, oraz późne reakcje w postaci podskórnych ziarniniaków utrzymujących się do 6 tygodni, związane z obecnością wodorotlenku glinu. W przypadku mnogich guzków-ziarniniaków zaleca się przerwanie terapii. Ponadto, preparaty mogą nasilać objawy ze strony układu oddechowego (kichanie, kaszel, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej) oraz zaostrzać istniejące schorzenia alergiczne, takie jak astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa i atopowe zapalenie skóry.
alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergoidy pyłku traw, astma oskrzelowa, choroba posurowicza, egzema atopowa, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, kostrzewa łąkowa, niewydolność oddechowa, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk Quinckego, obrzęk węzłów chłonnych, pokrzywka uogólniona, reakcja alergiczna, świąd skóry, świszczący oddech, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, ziarniniak - Leksykon leków
Działania niepożądane – Motti 2,5 % + 2,5 %
Krem Motti zawiera lidokainę i prylokainę w stężeniu 25 mg/g każda i jest stosowany miejscowo. Profil bezpieczeństwa leku charakteryzuje się głównie miejscowymi reakcjami w miejscu aplikacji, które występują często (≥1/100 do <1/10) i mają charakter przemijający. Do najczęstszych działań niepożądanych należą uczucie pieczenia, świąd, rumień, obrzęk, ocieplenie oraz bladość skóry w miejscu podania. Rzadziej obserwuje się methemoglobinemię (≥1/10 000 do <1/1 000), reakcje nadwrażliwości, podrażnienie rogówki, plamicę i wybroczyny, zwłaszcza u dzieci z atopowym zapaleniem skóry lub mięczakiem zakaźnym po dłuższym stosowaniu. Methemoglobinemia jest szczególnie istotna u noworodków i niemowląt (0-12 miesięcy), zwłaszcza przy przedawkowaniu, i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
atopowe zapalenie skóry, choroby oczu, choroby skóry, działanie niepożądane, hemoglobina, lidokaina i prylokaina, methemoglobinemia, mięczak zakaźny, nadzór farmakoterapeutyczny, obrzęk skóry, parestezja, pediatria, pieczenie skóry, plamica, podrażnienie rogówki, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd skóry, terminologia MedDRA, układ chłonny, układ immunologiczny, wybroczyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hotlec (100 mg + 10 mg + 5 mg + 5 mg)/g
Lek Hotlec w postaci maści zawiera w 1 g: 100 mg salicylanu metylu, 10 mg kamfory, 5 mg olejku sosnowego oraz 5 mg olejku terpentynowego i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Zalecana jednorazowa dawka wynosi 2-4 g (około 3-5 cm maści), aplikowana 1-3 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 12 g. Szczególnie rekomendowane jest stosowanie maści na noc ze względu na jej działanie miejscowo rozgrzewające, co może zwiększyć komfort pacjenta i skuteczność terapii. Produkt należy delikatnie wmasować w bolące miejsca, unikając aplikacji na uszkodzoną skórę, błony śluzowe, okolice oczu oraz otwarte rany. Po aplikacji konieczne jest dokładne umycie rąk, aby zapobiec podrażnieniom spowodowanym kontaktem z oczami lub błonami śluzowymi.
dolegliwości bólowe, działanie rozgrzewające, kamfora, maść Hotlec, nasilenie objawów, olejek sosnowy, olejek terpentynowy, opatrunek okluzyjny, podrażnienie skóry, reakcja skórna, salicylan metylu, stosowanie miejscowe na skórę, świąd skóry, wchłanianie substancji czynnej, wysypka skórna, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Desloratadine Genepharm 2,5 mg
Desloratadine Peseri w dawce 2,5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany do leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i przewlekłego) oraz pokrzywki, w tym idiopatycznej przewlekłej. Substancja czynna, desloratadyna, wykazuje działanie antyhistaminowe, skutecznie redukując objawy takie jak kichanie, świąd, wyciek z nosa, zaczerwienienie i łzawienie oczu oraz świąd skóry, zaczerwienienie i bąble pokrzywkowe. Tabletki o wymiarach 6,4 mm x 2,4 mm, ceglastoczerwone, z wytłoczeniem „2,5”, zawierają również 1,5 mg aspartamu, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, aspartam, bąble pokrzywkowe, dermatoza, desloratadyna, dysfagia, działanie antyhistaminowe, efekt sedatywny, fenyloketonuria, łzawienie oczu, pokrzywka, pokrzywka idiopatyczna przewlekła, reakcja nadwrażliwości, stan alergiczny, świąd skóry, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wyciek z nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Viru-Merz 10 mg/g
Produkt leczniczy Viru-Merz (10 mg/g, żel) zawierający chlorowodorek tromantadyny wykazuje profil bezpieczeństwa, w którym najczęstszym działaniem niepożądanym jest kontaktowe zapalenie skóry, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Objawy tej reakcji obejmują świąd, nasilone napięcie skóry, ból, zaczerwienienie oraz tworzenie guzków w miejscu aplikacji, co klinicznie może imitować zaostrzenie opryszczki zwykłej. Wystąpienie tych objawów wymaga różnicowania, aby uniknąć niepotrzebnego leczenia przeciwwirusowego. Diagnostyka alergologiczna, w tym testy skórne z tromantadyną, powinna być przeprowadzana nie wcześniej niż 4 tygodnie po zakończeniu terapii, aby zapobiec błędnym wynikom. Dodatkowo, preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu, który może wywoływać reakcje alergiczne typu późnego, co stanowi niezależne ryzyko działań niepożądanych.
alergolog, chlorowodorek tromantadyny, diagnostyka alergologiczna, guzki skórne, kontaktowe zapalenie skóry, nadkażenie bakteryjne, napięcie skóry, niepożądane działanie leku, parahydroksybenzoesan metylu, reakcja alergiczna typu późnego, ropień, świąd skóry, test skórny, Viru-Merz, wirus opryszczki zwykłej, wynik fałszywie dodatni, wynik fałszywie ujemny, zaczerwienienie skóry, zakażenie wirusowe skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pevaryl 10 mg/g
Stosowanie kremu Pevaryl, zawierającego 10 mg/g ekonazolu azotanu jako substancji czynnej, jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ekonazol lub składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność kwasu benzoesowego (2 mg/g) oraz butylohydroksyanizolu (0,052 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne lub podrażnienia skóry, oczu i błon śluzowych. Pacjentom z historią reakcji alergicznych na ekonazol azotan należy odradzić stosowanie leku, a w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak rumień wykraczający poza obszar aplikacji, nasilony świąd, obrzęk, pokrzywka, wysypka lub duszność, należy natychmiast przerwać terapię i zasięgnąć konsultacji medycznej.
błona śluzowa, butylohydroksyanizol, duszność, ekonazol azotan, krem Pevaryl, kwas benzoesowy, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy nadwrażliwości, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna miejscowa, rumień miejscowy, substancja pomocnicza, świąd skóry, wysypka skórna - Leksykon substancji czynnych
Glicerol – Działania niepożądane
Glicerol, stosowany zarówno miejscowo (np. emoliumLEK z 200 mg/g kremu), jak i parenteralnie (np. Omegaven z 2,5 g/100 ml emulsji), wykazuje różnorodne działania niepożądane zależne od drogi podania i dawki. Preparaty miejscowe wywołują często przemijające reakcje skórne, takie jak pieczenie, świąd, kłucie i zaczerwienienie, które ustępują po zaprzestaniu stosowania lub adaptacji skóry. Preparaty parenteralne mogą powodować szersze spektrum działań niepożądanych, w tym małopłytkowość, hemolizę, retikulocytozę, bóle brzucha, nudności, wymioty, reakcje anafilaktyczne, hipertriglicerydemię, zaburzenia krążenia (niedociśnienie lub nadciśnienie), a także objawy metaboliczne i hematologiczne przy długotrwałym stosowaniu, zwłaszcza u niemowląt. W przypadku wzrostu triglicerydów powyżej 3 mmol/l zaleca się przerwanie lub zmniejszenie dawki infuzji.
ból brzucha, bradykardia odruchowa, ciśnienie śródgałkowe, czas protrombinowy, dysgeuzja, emulsja do infuzji, enzym wątrobowy, erytrodermia, hemoliza, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nitrogliceryna, nudności i wymioty, pieczenie skóry, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retikulocytoza, splenomegalia, świąd skóry, trądzik różowaty, trombocytopenia, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krążenia, zapalenie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotebal Max 10 mg
Biotebal Max, zawierający biotynę w dawce 10 mg, cechuje się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym zarówno badaniami klinicznymi, jak i doświadczeniem postmarketingowym. Jedynym udokumentowanym działaniem niepożądanym są bardzo rzadkie reakcje alergiczne, w szczególności pokrzywka, występujące u ≤1/10 000 pacjentów. Objawy te obejmują bąble pokrzywkowe, świąd skóry, zaczerwienienie oraz obrzęk. W dokumentacji stosuje się klasyfikację częstości działań niepożądanych, gdzie reakcje alergiczne zaliczono do kategorii bardzo rzadkich (≤1/10 000). Preparat zawiera również laktozę jednowodną (107,8 mg/tabletkę), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
bąbel pokrzywkowy, biotyna, czujność kliniczna, działanie niepożądane, farmakoterapia, laktoza jednowodna, niepożądane działanie produktu leczniczego, nietolerancja laktozy, personel medyczny, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, stosunek korzyści do ryzyka, świąd skóry, układ immunologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Produkt leczniczy Neosine duo zawiera inozynę pranobeks (1000 mg) oraz jony cynku w postaci cynku glukonianu (6,25 mg Zn). W trakcie terapii obserwuje się działania niepożądane związane głównie z inozyną pranobeksem, w tym często występujące nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, podwyższenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej, wzrost stężenia azotu mocznikowego (BUN), swędzenie, wysypkę, bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie oraz bóle stawów. Rzadziej notuje się biegunki, zaparcia, nerwowość, senność lub bezsenność oraz wielomocz. Charakterystycznym, stałym działaniem niepożądanym inozyny pranobeks jest zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy i moczu, które normalizuje się kilka dni po odstawieniu leku.
aminotransferazy, azot mocznikowy we krwi, ból nadbrzusza, ból stawów, bóle głowy, cynk glukonian, dyspepsja, działania niepożądane leku, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, kwas moczowy, niedobór miedzi, nudności i wymioty, poliuria, świąd skóry, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry – Diagnostyka i diagnoza
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry, dotykająca 10-20% dzieci i 3-5% dorosłych, charakteryzująca się świądem, suchością skóry oraz zmianami wypryskopodobnymi. Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym i wywiadzie, z wykorzystaniem kryteriów Hanifina i Rajki, UK Working Party oraz Amerykańskiej Akademii Dermatologii (AAD). Kluczowe cechy diagnostyczne według AAD to obecność świądu, typowych zmian wypryskowych oraz przewlekły lub nawracający przebieg choroby. Dodatkowo uwzględnia się wczesny wiek zachorowania, atopową predyspozycję, podwyższoną reaktywność IgE oraz suchość skóry. Lokalizacja zmian różni się wiekowo: u niemowląt dominują policzki i skóra owłosiona głowy, u starszych dzieci i dorosłych – zgięcia kończyn. Do oceny nasilenia stosuje się skale SCORAD, EASI oraz IGA.
alergia pokarmowa, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, chłoniak T-komórkowy skóry, cienie alergiczne, EASI, fałd Dennie-Morgana, genodermatoza, grzybica skóry, IgA, kontaktowe zapalenie skóry, kryteria Hanifina i Rajki, kryteria UK Working Party, lichenifikacja, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nadkażenie bakteryjne, pruritus, reaktywność IgE, rogowacenie przymieszkowe, rybia łuska, SCORAD, Staphylococcus aureus, świąd skóry, świerzb, świerzbiączka guzkowa, testy płatkowe, testy punktowe, wyprysk, xerosis, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zmiany wypryskopodobne - Leksykon substancji czynnych
Tymotka łąkowa – Przedawkowanie
Tymotka łąkowa (Phleum pratense) jest istotnym alergenem pyłkowym stosowanym w immunoterapii alergenowej, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Przedawkowanie tych preparatów, szczególnie przy nieprzestrzeganiu zalecanych dawek, odstępów między nimi lub błędnej drodze podania (np. donaczyniowej zamiast podskórnej), może prowadzić do nasilenia reakcji miejscowych (obrzęk, rumień, świąd) oraz ogólnoustrojowych, w tym potencjalnie zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego. Nasilenie objawów koreluje z dawką, np. powyżej 25 JS/ml dla Catalet T, 10 JS/ml dla Perosall T13 oraz 600 SU/ml dla Pollinex+Rye, a ciężkie reakcje mogą wystąpić przy stężeniach 10000 JS/ml, 5000 JS/ml i 4000 SU/ml odpowiednio dla tych preparatów.
adrenalina, alergen pyłkowy, choroba alergiczna, duszność, hipotensja, immunoterapia alergenowa, katar, łzawienie, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obturacja oskrzeli, płynoterapia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, świąd skóry, tlenoterapia, tymotka łąkowa, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu i krążenia