polip nosa
Polip nosa to łagodna narośl tkanki wyścielającej jamę nosową, powstająca najczęściej w wyniku przewlekłego stanu zapalnego błony śluzowej. Polipy nosowe zwykle rozwijają się obustronnie i występują głównie u pacjentów z przewlekłym zapaleniem zatok przynosowych, astmą, nietolerancją aspiryny lub alergicznym nieżytem nosa.
Klinicznie polipy nosa mogą objawiać się uczuciem zatkania nosa, upośledzeniem węchu, wyciekiem wydzieliny z nosa, bólami głowy oraz chrapaniem. Diagnostyka opiera się na badaniu endoskopowym nosa oraz obrazowaniu radiologicznym (tomografia komputerowa zatok przynosowych), które pozwala ocenić zasięg zmian i zaplanować leczenie.
W terapii polipów nosa stosuje się leczenie farmakologiczne (glikokortykosteroidy donosowe i ogólnoustrojowe) oraz chirurgiczne (funkcjonalna endoskopowa chirurgia zatok). Leczenie zwykle ma charakter długotrwały, gdyż polipy mają tendencję do nawrotów. Skuteczne postępowanie wymaga często kompleksowego podejścia uwzględniającego leczenie chorób współistniejących, zwłaszcza astmy i alergicznego nieżytu nosa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Coxitex 30 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Coxitex (dawki 30 mg, 60 mg, 90 mg, 120 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, aktywną chorobą wrzodową żołądka/dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. Nie należy go stosować u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ, w tym skurczem oskrzeli, ostrym nieżytem nosa, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Coxitex jest przeciwwskazany w ciąży i laktacji ze względu na ryzyko teratogenne i przenikanie do mleka matki. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (albuminy <25 g/l lub Child-Pugh ≥10), ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u dzieci poniżej 16. roku życia.
choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, etorykoksyb, inhibitor COX-2, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na etorykoksyb, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, stężenie albumin, TIA, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nalgesin PRO
Stosowanie produktu Nalgesin PRO (naproksen sodowy) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, owrzodzeń i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u osób w podeszłym wieku, pacjentów z historią owrzodzeń, stosujących leki przeciwzakrzepowe, kortykosteroidy, SSRI lub kwas acetylosalicylowy. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz rozważenie terapii osłonowej inhibitorami pompy protonowej lub mizoprostolem u pacjentów z podwyższonym ryzykiem. Produkt jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny <30 ml/min, a u pacjentów z zaburzeniami nerek, wątroby, niewydolnością serca oraz u osób starszych konieczne jest monitorowanie funkcji nerek i dostosowanie dawki.
agregacja płytek krwi, alkoholowa choroba wątroby, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Crohna, incydent zakrzepowy tętnic, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, perforacja przewodu pokarmowego, polekowy ból głowy, polip nosa, przesączanie kłębuszkowe, reakcja anafilaktyczna, reaktywność oskrzeli, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Arcoxia 30 mg
Etorykoksyb (Arcoxia) jest selektywnym inhibitorem COX-2, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (obecna w dawkach od 1,3 mg do 5,3 mg w zależności od dawki leku: 30 mg, 60 mg, 90 mg, 120 mg). Przeciwwskazania obejmują także reakcje alergiczne na NLPZ i ASA, takie jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy oraz pokrzywka. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit, ze względu na ryzyko zaostrzenia tych stanów.
albumina w surowicy, astma aspirynowa, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, etorykoksyb, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na etorykoksyb, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, reakcja alergiczna, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olfen żel
Olfen żel, zawierający diklofenak dietyloamoniowy, powinien być stosowany wyłącznie na nieuszkodzoną skórę, unikając kontaktu z oczami i błonami śluzowymi. Mimo miejscowego zastosowania, przy aplikacji na duże powierzchnie lub długotrwałej terapii istnieje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Produkt można stosować z nieokluzyjnymi opatrunkami, natomiast okluzyjne opatrunki zwiększają wchłanianie substancji czynnej i ryzyko działań niepożądanych. W przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów po 3-5 dniach, konieczna jest konsultacja lekarska. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową, POChP, polipami nosa, katarem siennym oraz nadwrażliwością na NLPZ, ze względu na ryzyko napadów astmy, obrzęku Quinckego i pokrzywki.
alkohol benzylowy, astma analgetyczna, astma oskrzelowa, diklofenak, diklofenak dietyloamoniowy, działanie ogólnoustrojowe, glikol propylenowy, katar sienny, nadwrażliwość na leki przeciwbólowe, nadwrażliwość na światło, obrzęk Quinckego, opatrunek okluzyjny, POChP, pokrzywka, polip nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja skórna, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie stawów - Leksykon chorób i schorzeń
Utrata lub zmiana węchu – Leczenie
Utrata lub zmiana węchu (anosmia, hiposmia) może mieć etiologię wirusową, urazową, zapalną, polipowatą lub związaną ze starzeniem. Szczególnie istotna jest anosmia w przebiegu COVID-19, gdzie utrata węchu jest często przejściowa, ale może utrzymywać się dłużej niż kilka tygodni. Diagnostyka obejmuje badanie endoskopowe jam nosowych, testy węchowe oraz obrazowanie (CT, MRI) w celu wykluczenia guzów lub innych patologii. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje farmakoterapię (kortykosteroidy miejscowe i ogólnoustrojowe, leki przeciwhistaminowe, antybiotyki), płukanie nosa roztworem soli fizjologicznej z dodatkiem steroidów oraz interwencje chirurgiczne (usuwanie polipów, korekcja przegrody, endoskopowa chirurgia zatok). W przypadku powirusowej utraty węchu, wczesne zastosowanie kortykosteroidów zwiększa szanse na odzyskanie funkcji węchowej.
akupunktura, alergiczny nieżyt nosa, anosmia, blokada zwoju gwiaździstego, choroba neurodegeneracyjna, depresja, endoskopowa chirurgia zatok, gabapentyna, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, kortykosteroid, kwas alfa-liponowy, kwasy omega-3, lek przeciwhistaminowy, lek zmniejszający przekrwienie, neuroplastyczność, osocze bogatopłytkowe, otolaryngolog, parosmia, płukanie nosa, polip nosa, receptor węchowy, rezonans magnetyczny, SARS-CoV-2, skrzywienie przegrody nosowej, teofilina, test węchowy, tomografia komputerowa, witamina A, zaburzenie węchu, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół churga-straussa – Etiologia i przyczyny
Zespół Churga-Straussa, obecnie określany jako eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (EGPA), to rzadkie układowe zapalenie naczyń małych i średnich, głównie w układzie oddechowym, o podłożu autoimmunologicznym. Patogeneza choroby wiąże się z nadmierną aktywnością limfocytów Th2 i eozynofilią, a u 30-40% pacjentów stwierdza się obecność MPO-ANCA, co koreluje z fenotypem zapalenia naczyń i objawami takimi jak mononeuropatia mnogą czy zajęcie nerek. W przypadku pacjentów ANCA-negatywnych dominuje fenotyp eozynofilowy z częstszym zapaleniem mięśnia sercowego. Genetycznie EGPA wykazuje zróżnicowanie: podtyp MPO-ANCA-dodatni jest silnie związany z allelami HLA-DQ, natomiast podtyp ANCA-ujemny wykazuje inną ekspresję genów, m.in. GPA33 i TSLP. Czynniki środowiskowe, takie jak ekspozycja na krzemionkę (iloraz szans 3,26) czy pył zbożowy, oraz leki (np. antagoniści receptorów leukotrienowych) mogą inicjować lub zaostrzać chorobę, choć ich rola jest dyskusyjna. Kluczowymi czynnikami ryzyka są astma (obecna u niemal wszystkich pacjentów), alergie, eozynofilia oraz wiek 38-54 lata.
alergen środowiskowy, alergiczny nieżyt nosa, antagonista receptora leukotrienowego, antybiotyk makrolidowy, Aspergillus, badanie asocjacji genomowej, choroba autoimmunologiczna, choroba Crohna, choroba nerek, dupilumab, eozynofilia, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, interleukina-10, karbamazepina, kardiomiopatia restrykcyjna, klarytromycyna, limfocyt T pomocniczy, limfopoetyna zrębu grasicy, mesalazyna, mieloperoksydaza, mononeuropatia mnoga, montelukast, narażenie na krzemionkę, omalizumab, polip nosa, przeciwciała przeciw cytoplazmie neutrofilów, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, rozpuszczalnik organiczny, stwardniające zapalenie dróg żółciowych, układ oddechowy, układowe zapalenie naczyń, zafirlukast, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zarodniki grzybów, zastoinowa niewydolność serca, zespół Churga-Straussa - Leksykon chorób i schorzeń
Przemieszczenie przegrody nosowej – Diagnostyka i diagnoza
Przemieszczenie przegrody nosowej, występujące u około 80% populacji, diagnozuje się przede wszystkim na podstawie szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego przeprowadzanego przez otolaryngologa. Kluczowe metody diagnostyczne obejmują rynoskopię przednią, endoskopię nosową oraz badania obrazowe takie jak tomografia komputerowa (CT) i stożkowa tomografia komputerowa (CBCT). CT umożliwia ocenę stopnia i kształtu deformacji (np. C-kształtna, S-kształtna) oraz współistniejących patologii zatok, przy czym nowoczesne skanery pozwalają na uzyskanie obrazów w 20-40 sekund przy dawce promieniowania stanowiącej 10% standardowej. CBCT pozwala na precyzyjne obliczenie kąta i wskaźnika odchylenia przegrody. Dodatkowo, metody funkcjonalne takie jak rynometria akustyczna i rynomanometria dostarczają informacji o drożności nosa, jednak mają ograniczoną czułość i specyficzność w porównaniu do badań endoskopowych i obrazowych.
alergiczny nieżyt nosa, bezdech senny, ciągłe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych, endoskop, endoskopia nosowa, infekcja zatok, krwawienie z nosa, lek przeciwhistaminowy, obrzęk alergiczny, otolaryngolog, polip nosa, przemieszczenie przegrody nosowej, przerost małżowin nosowych, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, rynomanometria, rynometria akustyczna, rynoplastyka, rynoskopia przednia, septoplastyka, septorynoplastyka, skrzywienie przegrody nosowej, steroid donosowy, stożkowa tomografia komputerowa, tomografia komputerowa, wziernik nosowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibufen dla dzieci FORTE o smaku malinowym 200 mg/5 ml
Przeciwwskazania do stosowania zawiesiny doustnej Ibufen dla dzieci FORTE (200 mg ibuprofenu w 5 ml) obejmują nadwrażliwość na ibuprofen, inne NLPZ oraz substancje pomocnicze, takie jak maltitol ciekły (2,4 g/5 ml) i sodu benzoesan (5 mg/5 ml). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z reakcjami nadwrażliwości po NLPZ (np. skurcz oskrzeli, astma oskrzelowa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka), aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, nawracającym krwawieniem z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością serca (klasa IV NYHA), aktywnym krwawieniem, skazą krwotoczną, niewyjaśnionymi zaburzeniami układu krwiotwórczego, ciężką niewydolnością wątroby i nerek oraz ciężkim odwodnieniem. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i powikłań okołoporodowych oraz u niemowląt poniżej 5 kg masy ciała.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, dysfagia, dziedziczna nietolerancja fruktozy, krwawienie, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewód tętniczy Botalla, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie układu krwiotwórczego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Hasco
Produkt Ibuprofen Hasco w dawce 200 mg (kapsułki miękkie) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej), wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu porfiryn, chorobami przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnieniem tętniczym, łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u osób z zaburzeniami krzepnięcia. Stosowanie ibuprofenu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, perforacje, a także ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych przy dawkach powyżej 1200 mg/dobę, szczególnie przy dawce 2400 mg/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u dzieci i młodzieży odwodnionych ryzyko nefrotoksyczności jest zwiększone. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas oraz unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ i lekami zwiększającymi ryzyko krwawień (kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, inhibitory wychwytu serotoniny, kwas acetylosalicylowy).
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dziedziczna nietolerancja fruktozy, hematuria, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor cyklooksygenazy-2, jałowe zapalenie opon mózgowych, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nefropatia analgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, owrzodzenie, perforacja, pokrzywka, polip nosa, porfiria, porfiria przerywana ostra, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, proteinuria, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie zatok, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva, zawierający rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii i rabdomiolizy, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, nadużywanie alkoholu czy jednoczesne stosowanie fibratów. Dawka 40 mg rozuwastatyny wiąże się z większym ryzykiem proteinurii kanalikowej oraz ciężkich zaburzeń czynności nerek. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe, zwłaszcza gdy wartości przekraczają 5-krotną górną granicę normy (GGN). W przypadku wystąpienia objawów mięśniowych lub znacznego wzrostu CK (>5 x GGN) należy przerwać terapię. Po ustąpieniu objawów możliwe jest ponowne wprowadzenie statyny w najmniejszej dawce z uważną obserwacją. Należy unikać jednoczesnego stosowania z gemfibrozylem, kwasem fusydowym oraz inhibitorami proteazy bez odpowiedniej modyfikacji dawki ze względu na ryzyko rabdomiolizy i zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę.
ból mięśni, choroba wrzodowa, ciężkie skórne działanie niepożądane, dziedziczna choroba mięśni, hiperglikemia, inhibitor proteazy, kinaza kreatynowa, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas fusydowy, leczenie przeciwcukrzycowe, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, martwicza miopatia immunologiczna, miopatia, nadużywanie alkoholu, nadwrażliwość na leki przeciwbólowe, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, osłabienie mięśniowe, polip nosa, proteinuria, rabdomioliza, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, uszkodzenie mięśni, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krążenia sercowo-naczyniowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Napritum 500 mg
Lek Napritum zawierający naproksen w dawkach 250 mg i 500 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego, a także u osób z historią co najmniej dwóch epizodów owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Przeciwwskazania obejmują również nadwrażliwość na naproksen, naproksen sodowy lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (60,83 mg w tabletce 250 mg i 121,66 mg w tabletce 500 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów z astmą aspirynową, zapaleniem błony śluzowej nosa, polipami nosa oraz pokrzywką po zastosowaniu NLPZ, które mogą prowadzić do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Naproksen jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), ciężką niewydolnością serca oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku i zaostrzenia choroby.
astma, astma aspirynowa, choroba wrzodowa, czynność skurczowa macicy, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, retencja płynów, tabletka leku, trymestr ciąży, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon chorób i schorzeń
Ostre zapalenie zatok – Zapobieganie i profilaktyka
Ostre zapalenie zatok (sinusitis acuta) to najczęściej wirusowe zapalenie błony śluzowej zatok przynosowych, z bakteryjnym powikłaniem w 0,5-2% przypadków. Profilaktyka opiera się na przestrzeganiu higieny (regularne mycie rąk), unikaniu kontaktu z chorymi, szczepieniach przeciw grypie i pneumokokom (PCV21 zalecana powyżej 50. roku życia), oraz na prawidłowym nawilżaniu błony śluzowej (codzienne płukanie izotonicznym roztworem soli, odpowiednie nawodnienie, inhalacje parą wodną, stosowanie nawilżaczy powietrza). Leczenie alergii (leki przeciwhistaminowe, donosowe glikokortykosteroidy, immunoterapia) oraz unikanie dymu tytoniowego i zanieczyszczeń powietrza są kluczowe w zmniejszaniu ryzyka infekcji zatok. Zaleca się także zdrowy styl życia wzmacniający odporność, w tym zbilansowaną dietę, aktywność fizyczną, odpowiednią ilość snu i redukcję stresu.
alergiczny nieżyt nosa, antybiotykoterapia, atrezja nozdrzy tylnych, dekongestant, donosowy glikokortykosteroid, dym tytoniowy, efekt z odbicia, etiologia wirusowa, immunoterapia swoista, infekcja bakteryjna, infekcja górnych dróg oddechowych, izotoniczny roztwór soli, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, ostre zapalenie zatok, polip nosa, roztwór soli fizjologicznej, sinusitis acuta, skrzywienie przegrody nosa, szczepienie przeciwko grypie, szczepienie przeciwko pneumokokom, zanieczyszczenie powietrza, zatoki przynosowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aclexa 200 mg
Lek Aclexa (celekoksyb), będący selektywnym inhibitorem COX-2, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na celekoksyb, sulfonamidy, substancje pomocnicze (w tym laktozę w dawkach 24 mg w kapsułce 100 mg oraz 47 mg w kapsułce 200 mg) oraz u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ lub kwasie acetylosalicylowym, obejmującymi astmę, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz chorobami zapalnymi jelit (IBD), ze względu na ryzyko zaostrzenia tych schorzeń.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, działanie teratogenne, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na celekoksyb, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na sulfonamidy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, polip nosa, skala Child-Pugh, stężenie albumin, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Laboratoria PolfaŁódź Przeziębienie i Grypa 500 mg + 300 mg + 200 mg
Preparat Laboratoria PolfaŁódź PRZEZIĘBIENIE I GRYPA w formie proszku musującego zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 300 mg kwasu askorbowego oraz 200 mg wapnia. Jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na salicylany, a także u osób z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, stanami zapalnymi przewodu pokarmowego, skazami krwotocznymi oraz zaburzeniami krzepnięcia krwi. Ze względu na działanie przeciwpłytkowe kwasu acetylosalicylowego, preparat nie powinien być stosowany równocześnie z lekami przeciwzakrzepowymi. Ponadto, przeciwwskazania obejmują zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej (cukrzyca, mocznica, tężyczka), hiperkalcemię, astmę oskrzelową z polipami nosa, ciężką niewydolność nerek, wątroby i serca oraz fenyloketonurię z powodu obecności aspartamu. Preparat zawiera również 178 mg sodu na saszetkę, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cukrzyca, dieta niskosodowa, działanie przeciwpłytkowe, encefalopatia, fenyloketonuria, grypa, hiperkalcemia, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, lek przeciwzakrzepowy, mocznica, nadwrażliwość na salicylany, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ospa wietrzna, polip nosa, reakcja alergiczna, skaza krwotoczna, stłuszczenie wątroby, tężyczka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zespół Reye’a - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwory nosa i zatok przynosowych – Zapobieganie i profilaktyka
Nowotwory nosa i zatok przynosowych, mimo że rzadkie, wymagają wczesnego wykrycia i profilaktyki, zwłaszcza u pacjentów z ekspozycją na czynniki ryzyka takie jak azbest, nikiel, formaldehyd, pył drzewny czy palenie tytoniu. Kluczowe działania profilaktyczne obejmują stosowanie środków ochrony osobistej w środowisku zawodowym, całkowite zaprzestanie palenia tytoniu oraz ograniczenie spożycia alkoholu. Szczepienia przeciwko HPV mogą dodatkowo zmniejszyć ryzyko nowotworów głowy i szyi, w tym nosa i zatok. Zalecenia dotyczą także zdrowego stylu życia, w tym diety bogatej w warzywa i owoce, regularnej aktywności fizycznej oraz unikania alergenów i drażniących substancji w środowisku domowym, co może zapobiegać powstawaniu polipów nosa – potencjalnego czynnika ryzyka nowotworów.
czynnik środowiskowy, immunoterapia, klasyfikacja histopatologiczna, kontrola lekarska, krwawienie z nosa, lek przeciwalergiczny, nawilżacz powietrza, nowotwór głowy i szyi, nowotwór nosa i zatok przynosowych, nowotwór złośliwy, palenie tytoniu, polip nosa, profilaktyka antybiotykowa, profilowanie molekularne, promieniowanie jonizujące, przewlekłe zapalenie zatok, środek ochrony osobistej, szczepienie przeciwko HPV, test alergiczny, tomografia komputerowa, wirus brodawczaka ludzkiego, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Napro Forte
Podczas stosowania naproksenu sodowego, w tym preparatu Apo-Napro Forte, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, zaburzeniami krzepnięcia, chorobami sercowo-naczyniowymi, niewydolnością nerek i wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Ryzyko poważnych powikłań, takich jak krwawienia, owrzodzenia, perforacje przewodu pokarmowego, reakcje anafilaktyczne, niewydolność nerek czy ciężkie reakcje skórne, wzrasta wraz z dawką leku oraz obecnością czynników ryzyka. U pacjentów z niewydolnością nerek klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku. Zaleca się monitorowanie funkcji nerek, wątroby oraz parametrów krzepnięcia, a także unikanie jednoczesnego stosowania innych NLPZ i leków zwiększających ryzyko krwawień (np. warfaryny, SSRI, kortykosteroidów).
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny, astma, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca, czas krwawienia, hemodializa, hemostaza, hiperlipidemia, hipowolemii, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, kortykosteroid doustny, krwawienie, krwiomocz, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ospa wietrzna, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, owrzodzenie, perforacja, polip nosa, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flamexin 20 mg
Flamexin, zawierający 191,2 mg piroksykamu z β-cyklodekstryną (odpowiadający 20 mg piroksykamu), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na piroksykam lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (102,8 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi reakcjami alergicznymi, takimi jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Ponadto, Flamexin nie powinien być stosowany u osób z aktywnymi lub przebytymi chorobami przewodu pokarmowego, w tym owrzodzeniem, chorobą wrzodową, zapaleniem jelit, krwawieniami, perforacją oraz nowotworami przewodu pokarmowego ze względu na ryzyko powikłań krwotocznych. Równoczesne stosowanie z innymi NLPZ, kwasem acetylosalicylowym w dawkach przeciwbólowych oraz lekami przeciwzakrzepowymi jest przeciwwskazane.
Flamexin jest również przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym, ciężką niewydolnością wątroby i nerek, a także u osób z ciężkimi chorobami hematologicznymi, skazą krwotoczną i zaburzeniami krzepnięcia. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży, podejrzeniu ciąży oraz podczas karmienia piersią. Produkt jest przeciwwskazany w populacji pediatrycznej. W grupie osób starszych oraz u pacjentów z łagodniejszymi postaciami wymienionych schorzeń należy zachować szczególną ostrożność lub rozważyć alternatywne terapie ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Pacjenci z wywiadem reakcji alergicznych na inne leki powinni być monitorowani, a w razie wątpliwości stosowanie Flamexinu należy unikać.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, piroksykam, pokrzywka, polip nosa, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skaza krwotoczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie uchyłków, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ultrapiryna
Stosowanie kwasu acetylosalicylowego w dawce 325 mg (Ultrapiryna, tabletki dojelitowe) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem krwawień, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, nadwrażliwością na NLPZ oraz u osób leczonych jednocześnie lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny, heparyna). Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat ze względu na ryzyko zespołu Reye’a, zwłaszcza podczas infekcji wirusowych. Zaleca się przerwanie terapii co najmniej 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, aby zmniejszyć ryzyko krwawień. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową, polipami nosa, przewlekłymi schorzeniami układu oddechowego oraz u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6-PD) ze względu na ryzyko hemolizy.
astma oskrzelowa, białkomocz, choroba wrzodowa żołądka, czas krzepnięcia, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dna moczanowa, działanie przeciwpłytkowe, enzym wątrobowy, hemofilia, hemoliza, hiperkaliemia, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwreumatyczne, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór witaminy K, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, ospa wietrzna, pochodna kumaryny, pokrzywka, polip nosa, środek przeciwzakrzepowy, wirus grypy, zespół Reye’a - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mel 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub aspartam (1,75 mg w preparacie MEL 7,5 mg), a także u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, w tym astmą aspirynową, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym i pokrzywką. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują aktywne lub nawracające krwawienia z przewodu pokarmowego, chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy z co najmniej dwoma epizodami owrzodzeń lub krwawień, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężką niewydolność nerek u pacjentów niedializowanych, ciężką niewydolność serca oraz stany zwiększonego ryzyka krwawień, w tym krwawienia śródczaszkowego. Ponadto, meloksykam jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią, a także u dzieci i młodzieży poniżej 15 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
antykoagulant, aspartam, astma, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, dekompensacja niewydolności serca, farmakokinetyka leku, funkcja płytek krwi, hepatotoksyczność, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwawe wymioty, krwawienie w obrębie mózgu, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na meloksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, polipragmazja, przewód tętniczy płodu, reakcja skórna, retencja płynów, stolec smolisty, trymestr ciąży, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepliwości krwi, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kostarox 30 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (0,53 mg w tabletce 30 mg do 2,13 mg w tabletce 120 mg). Niewskazane jest stosowanie u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy czynnej chorobie wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, krwawieniach z przewodu pokarmowego oraz zapaleniu błony śluzowej jelit ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań krwotocznych.
akumulacja leku, albumina w surowicy, bronchospazm, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, cyklooksygenaza-2, działanie teratogenne, etorykoksyb, farmakokinetyka, hepatotoksyczność, inhibitor COX-2, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, Kostarox, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, nieżyt nosa, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip nosa, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, skala Childa-Pugha, skurcz oskrzeli, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocain-Egis 10% (100 mg/ml)
Lidocain-EGIS w postaci 10% aerozolu na skórę (38 g roztworu zawierającego 3,8 g lidokainy) jest wskazany do znieczulenia powierzchniowego skóry i błon śluzowych w różnych dziedzinach medycyny, w tym stomatologii, otorynolaryngologii, ginekologii, położnictwie oraz dermatologii. Pojedyncze rozpylenie dostarcza 4,6 mg lidokainy, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Preparat jest stosowany m.in. do znieczulenia miejsc wstrzyknięć, przygotowania do otwarcia ropni, ekstrakcji zębów mlecznych, usuwania kamienia nazębnego, a także do zmniejszenia odruchu gardłowego podczas procedur stomatologicznych i laryngologicznych. W otorynolaryngologii preparat znajduje zastosowanie w leczeniu krwawień z nosa oraz jako znieczulenie uzupełniające przed zabiegami chirurgicznymi zatok i migdałków.
aerozol na skórę, d-limonen, elektrokauteryzacja, glikol propylenowy, kamień nazębny, łagodny nowotwór, lidokaina, nacięcie krocza, odruch gardłowy, olejek mięty pieprzowej, otorynolaryngologia, płukanie zatok, polip nosa, punkcja zatoki szczękowej, ropień okołomigdałkowy, ropień powierzchowny, substancja czynna, wycięcie migdałków, wycisk stomatologiczny, zabieg endoskopowy, zdjęcie RTG, znieczulenie miejscowe, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nimefort 100 mg
Lek Nimefort, zawierający 100 mg nimesulidu w postaci tabletek, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na nimesulid, substancje pomocnicze (laktoza jednowodna 153,7 mg, sód w postaci dokuzynianu 0,007 mg, karboksymetyloskrobia sodowa typ A 1,47 mg) oraz u osób z reakcjami alergicznymi na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, które mogą manifestować się skurczem oskrzeli, zapaleniem błony śluzowej nosa, pokrzywką czy polipami nosa. Ze względu na hepatotoksyczność, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z uszkodzeniem wątroby w wywiadzie, zaburzeniami czynności wątroby, alkoholizmem, uzależnieniem lekowym oraz podczas jednoczesnego stosowania innych hepatotoksycznych substancji. Ponadto, Nimefort nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym lub nawracającym krwawieniem z przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka, ciężkimi zaburzeniami krzepnięcia, krwawieniami w OUN, ciężką niewydolnością serca i nerek, a także u dzieci poniżej 12 lat, kobiet w III trymestrze ciąży oraz karmiących piersią.
alkoholizm, choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane, hemostaza, hepatotoksyczność, infekcja wirusowa, karmienie piersią, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, krzyżowa nadwrażliwość, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nimesulid, NLPZ, objawy grypopodobne, owrzodzenie, perforacja, pokrzywka, polip nosa, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie wątroby, wrzód trawienny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Azelin (137 mcg + 50 mcg)/ dawkę donosową
Lek Azelin w postaci aerozolu do nosa zawiera azelastyny chlorowodorek (137 µg/dawkę) oraz flutykazonu propionian (50 µg/dawkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik, w tym substancje czynne oraz pomocnicze, zwłaszcza chlorek benzalkoniowy (0,014 mg/dawkę), który może wywoływać reakcje alergiczne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze zwróceniem uwagi na wcześniejsze reakcje na leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy oraz na konserwanty. Objawy nadwrażliwości obejmują miejscowe reakcje błony śluzowej nosa, nasilenie nieżytu, zmiany skórne oraz objawy ogólnoustrojowe, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniej terapii.
azelastyna, azelastyny chlorowodorek, chlorek benzalkoniowy, flutykazon, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, infekcja górnych dróg oddechowych, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip nosa, reakcja nadwrażliwości, skrzywienie przegrody nosa, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny, zawiesina donosowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Anapran 275 mg
Lek Anapran, zawierający naproksen sodowy w dawkach 275 mg i 550 mg, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na naproksen, substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną: 21,65 mg w tabletce 275 mg i 43,30 mg w tabletce 550 mg oraz sód: 25,1 mg i 50,2 mg odpowiednio) oraz na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, zwłaszcza u pacjentów z objawami astmy oskrzelowej, nieżytu nosa, polipów nosa lub pokrzywki. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także czynna lub przebyta choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, ze względu na ryzyko perforacji i krwawień z przewodu pokarmowego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek, gdzie zaburzenia metabolizmu i eliminacji naproksenu mogą prowadzić do kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, dekompensacja układu krążenia, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, nadciśnienie płucne noworodka, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na naproksen, naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, perforacja, pokrzywka, polip nosa, powikłanie sercowo-naczyniowe, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, skaza krwotoczna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Farmalider
Ibuprofen Farmalider 20 mg/ml zawiesina doustna powinna być stosowana w najniższej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić bez objawów ostrzegawczych. Szczególnie narażeni są pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby z historią wrzodów, a także pacjenci przyjmujący leki zwiększające ryzyko krwawień (glikokortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, SSRI, leki przeciwpłytkowe). W takich przypadkach zaleca się stosowanie najmniejszej dawki oraz rozważenie leków ochronnych, np. inhibitorów pompy protonowej lub mizoprostolu.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, glikokortykosteroid, gorączka sienna, hiperlipidemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nefropatia analgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, obrzęk Quinckego, ospa wietrzna, ostra porfiria przerywana, ostra uogólniona osutka krostkowa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polekowy ból głowy, polip nosa, porfiria, rumień wielopostaciowy, toczeń układowy rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową
Tafen Nasal to aerozol do nosa zawierający 50 μg budezonidu w każdej dawce donosowej, stosowany miejscowo jako kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym. Preparat jest wskazany u dorosłych i dzieci powyżej 6 roku życia w leczeniu sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, polipów nosa oraz u dorosłych w niealergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa. Lek łagodzi objawy takie jak uczucie zatkania nosa, wyciek wydzieliny, świąd, kichanie oraz zaburzenia węchu, szczególnie w przypadkach przewlekłych. Preparat zawiera także substancje pomocnicze: parahydroksybenzoesan metylu (50 μg/dawkę), parahydroksybenzoesan propylu (10 μg/dawkę) oraz glikol propylenowy (5 mg/dawkę), które mogą wywoływać reakcje niepożądane u niektórych pacjentów.
aerozol do nosa, alergen, budezonid, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, choroba przewlekła, działanie przeciwzapalne, glikol propylenowy, kortykosteroid miejscowy, niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, polip nosa, roztocze kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, uczulenie na pyłki roślin, zaburzenie węchu, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon substancji czynnych
Omeprazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), jest szeroko stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, GERD oraz zespół Zollingera-Ellisona. Typowe dawki terapeutyczne wynoszą 20 mg, natomiast w ciężkich przypadkach stosuje się dawki do 40 mg. Lek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z objawami sugerującymi nowotwory przewodu pokarmowego, gdyż omeprazol może maskować symptomy i opóźniać diagnozę. Należy unikać jednoczesnego stosowania z atazanawirem, a w przypadku konieczności kojarzenia terapii zaleca się zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg z rytonawirem 100 mg, przy jednoczesnym ograniczeniu dawki omeprazolu do 20 mg. Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19, co może wpływać na metabolizm leków takich jak klopidogrel, dlatego ich łączne stosowanie nie jest zalecane. Długotrwałe stosowanie IPP wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, której objawy mogą obejmować tężyczkę, drgawki i arytmie, a także zmniejszeniem wchłaniania witaminy B12, co jest istotne u pacjentów z ryzykiem niedoborów. Ponadto, u pacjentów leczonych powyżej 3 miesięcy obserwowano przypadki ostrego zapalenia cewkowo-śródmiąższowego nerek (TIN), które może prowadzić do niewydolności nerek i wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
achlorhydria, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, atazanawir, Campylobacter, choroba wrzodowa, chromogranina A, ciężkie skórne działania niepożądane, Clostridium difficile, cukrzyca, digoksyna, diuretyk, dysfagia, eradykacja H. pylori, GERD, guz neuroendokrynny, hiperlipidemia, hipomagnezemia, inhibitor COX-2, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, klopidogrel, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, pokrzywka, polip nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rytonawir, Salmonella, smolisty stolec, tężyczka, toksyczna rozpływna martwica naskórka, witamina B12, wymioty krwiste, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół Zollingera-Ellisona, złamanie kości biodrowej, zmniejszenie masy ciała - Leksykon chorób i schorzeń
Niedrożność kanalika łzowego – Etiologia i przyczyny
Niedrożność kanalika łzowego to stan patologiczny charakteryzujący się częściowym lub całkowitym zablokowaniem odpływu łez z powierzchni oka do jamy nosowej, co prowadzi do zastoju płynu łzowego. Wrodzona niedrożność, występująca u 5-20% noworodków, najczęściej wynika z nieotwarcia błony w miejscu zastawki Hasnera, zwężenia kanalika (dacryostenosis), braku lub nieprawidłowego rozwoju punktów łzowych oraz niepełnego połączenia kanalika z jamą nosową. U większości niemowląt dochodzi do samoistnego ustąpienia niedrożności w ciągu pierwszego roku życia wraz z dalszym rozwojem układu drenażu łez. U dorosłych niedrożność jest zwykle nabyta i związana z procesami starzenia, przewlekłymi stanami zapalnymi (np. zapalenie zatok, spojówek, dacryocystitis), urazami twarzy, zmianami rozrostowymi (polipy, guzy, torbiele mucocele) oraz obecnością kamieni łzowych (dacryoliths) zbudowanych z komórek nabłonka, lipidów, śluzu i soli mineralnych.
alergiczny nieżyt nosa, choroba ziarniniakowa, dacryocystitis, dacryostenosis, docetaksel, dorzolamid, fluorouracyl, jaskra, kamień łzowy, mucocele, nabyta niedrożność kanalika łzowego, niedrożność kanalika łzowego, pilokarpina, polip nosa, punkt łzowy, radioterapia, sarkoidoza, skrzywienie przegrody nosowej, terapia radioaktywnym jodem, timolol, toczeń, torbiel śluzowa, trifluridyna, trisomia 21, uraz oczodołu, wrodzona niedrożność kanalika łzowego, zapalenie spojówek, zapalenie zatok przynosowych, zastawka Hasnera, zespół CHARGE, zespół Downa, zespół suchego oka, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, złamanie nosa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketoprofen Dompé 50 mg
Ketoprofen Dompé w postaci granulatu do sporządzania roztworu doustnego (50 mg ketoprofenu, odpowiadające 80 mg ketoprofenu z lizyną) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum przeciwwskazań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze (m.in. mannitol 1700 mg, sód 9,55 mg, sacharoza 9 mg). Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie u osób z astmą oskrzelową, reakcjami anafilaktycznymi, chorobami przewodu pokarmowego (czynna choroba wrzodowa, krwawienia, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), ciężką niewydolnością serca, wątroby (marskość, ciężkie zapalenie) oraz nerek. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z leukopenią, niedoborem płytek krwi, skazą krwotoczną, zaburzeniami hemostazy oraz podczas intensywnego leczenia diuretycznego ze względu na ryzyko powikłań hematologicznych i nefrotoksyczności.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, czynniki krzepnięcia, ketoprofen z lizyną, leczenie diuretyczne, leukopenia, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip nosa, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności płytek krwi, zaburzenie hemostatyczne, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doloxib 90 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Doloxib dostępnego w dawkach 30, 60, 90 i 120 mg, jest selektywnym inhibitorem COX-2. Przed zastosowaniem leku konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na etorykoksyb lub inne składniki preparatu oraz reakcji alergicznych po NLPZ i innych inhibitorach COX-2, takich jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka. Doloxib jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego, zapaleniem błony śluzowej jelit, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (albumina <25 g/l lub ≥10 pkt wg Childa-Pugha) oraz poważnym upośledzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min).
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, etorykoksyb, inhibitor COX-2, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip nosa, skala Childa-Pugha, skurcz oskrzeli, upośledzenie funkcji nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon chorób i schorzeń
Niealergiczny nieżyt nosa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Niealergiczny nieżyt nosa (vasomotor rhinitis) to przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, objawiające się przekrwieniem, wodnistym wyciekiem, kichaniem oraz uczuciem zatkanego nosa, bez podłoża alergicznego potwierdzonego testami skórnymi lub serologicznymi. Diagnostyka opiera się na wykluczeniu alergii oraz identyfikacji czynników wyzwalających, takich jak silne zapachy, dym papierosowy, zmiany atmosferyczne, leki czy zmiany hormonalne. Kluczowe diagnozy pielęgniarskie obejmują nieefektywne oczyszczanie dróg oddechowych, zaburzenia komfortu i snu oraz ryzyko powikłań (zapalenie zatok, infekcje ucha). Opieka pielęgniarska koncentruje się na edukacji pacjenta, prawidłowym stosowaniu leków donosowych (kortykosteroidy: flutikazon, mometazon, beklometazon; leki przeciwhistaminowe: azelastyna; antycholinergiczne: bromek ipratropium; preparaty złożone jak Dymista), płukaniu nosa roztworem soli fizjologicznej oraz modyfikacji środowiska (nawilżanie powietrza, eliminacja drażniących czynników). Należy unikać długotrwałego stosowania donosowych leków obkurczających (max 3-4 dni) ze względu na ryzyko rhinitis medicamentosa.
ablacja nerwu nosowego tylnego, alergolog, anosmia, bromek ipratropium, donosowy lek przeciwhistaminowy, infekcja ucha środkowego, kapsaicyna donosowa, kortykosteroid donosowy, krioterapia, nawilżacz powietrza, niealergiczny nieżyt nosa, nieżyt polekowy, obrzęk błony śluzowej nosa, otolaryngolog, płukanie nosa, polip nosa, przekrwienie nosa, rhinitis medicamentosa, roztwór soli fizjologicznej, skrzywiona przegroda nosowa, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, test alergiczny, vasomotor rhinitis, wyciek z nosa, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Traumon
Produkt leczniczy Traumon w postaci aerozolu na skórę zawiera 100 mg/ml etofenamatu i wymaga szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Nie należy aplikować leku na uszkodzoną skórę, wypryskowe zmiany zapalne, błony śluzowe ani do oczu. Po aplikacji zaleca się dokładne umycie rąk, aby uniknąć podrażnień. Pacjentom zaleca się unikanie ekspozycji leczonych obszarów na promieniowanie UV przez cały okres terapii oraz przez 2 tygodnie po jej zakończeniu, ze względu na ryzyko fotouczulenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową, POChP, katarem siennym, przewlekłym obrzękiem błony śluzowej nosa oraz przewlekłymi infekcjami dróg oddechowych, stosując lek wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim.
astma oskrzelowa, błona śluzowa, dysfagia, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, etofenamat, glikol propylenowy, infekcja dróg oddechowych, katar sienny, obrzęk błony śluzowej nosa, oparzenie, POChP, podrażnienie skóry, polip nosa, promieniowanie UV, uszkodzenie skóry, wchłanianie ogólnoustrojowe, wyprysk zapalny - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Wskazania do stosowania
Budezonid jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań, głównie w leczeniu stanów zapalnych układu oddechowego i przewodu pokarmowego. W terapii astmy oskrzelowej stosuje się go zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z długo działającymi β2-mimetykami (np. formoterolem), zwłaszcza gdy monoterapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Nie jest natomiast wskazany do łagodzenia ostrych napadów astmy. W leczeniu POChP budezonid stosuje się u dorosłych z FEV1 <70% wartości należnej i zaostrzeniami choroby, również w terapii skojarzonej z β2-mimetykami. Postacie farmaceutyczne obejmują inhalatory proszkowe (np. Budesonide Easyhaler, Pulmicort Turbuhaler), aerozole inhalacyjne (np. Ribuspir) oraz zawiesiny do nebulizacji, które są szczególnie przydatne u pacjentów niemogących stosować inhalatorów oraz w leczeniu zespołu krupu i zaostrzeń POChP.
5-ASA, aerozol inhalacyjny, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, choroba Crohna, choroba zapalna jelit, długo działający β2-mimetyk, formoterol, glikokortykosteroid, indukcja remisji, inhalator proszkowy, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, klinicysta szpitalny, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ostre zapalenie krtani, ostry napad astmy, pianka doodbytnicza, POChP, polip nosa, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pseudokrup, stan astmatyczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Etodal
Etodal w postaci żelu zawiera 100 mg/g etofenamatu i wymaga zachowania licznych środków ostrożności podczas stosowania. Preparat nie powinien być aplikowany na uszkodzoną skórę, zmiany wypryskowe, błony śluzowe, oczy ani do jamy ustnej. Po aplikacji konieczne jest dokładne umycie rąk, aby zapobiec przeniesieniu substancji na inne wrażliwe obszary. Należy unikać ekspozycji leczonych miejsc na promieniowanie UV oraz światło słoneczne podczas terapii i przez 2 tygodnie po jej zakończeniu ze względu na ryzyko reakcji fotowrażliwości. Produkt zawiera glikol propylenowy, który może wywoływać podrażnienia skóry u osób wrażliwych, co wymaga monitorowania i ewentualnego przerwania leczenia.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, błona śluzowa, glikol propylenowy, katar sienny, nadreaktywność dróg oddechowych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ogólnoustrojowe działanie niepożądane, POChP, podrażnienie skóry, polip nosa, promieniowanie UV, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie, reakcja fotowrażliwości, wchłanianie ogólnoustrojowe, wypryskowe zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egidon 30 mg
Etorykoksyb, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg w postaci tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ lub inhibitorach COX-2, takimi jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. W zakresie chorób układu sercowo-naczyniowego przeciwwskazania obejmują zastoinową niewydolność serca klasy II-IV wg NYHA, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze powyżej 140/90 mmHg, chorobę niedokrwienną serca, chorobę tętnic obwodowych oraz chorobę naczyń mózgowych.
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, ciąża, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, etorykoksyb, inhibitor cyklooksygenazy-2, karmienie piersią, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, miażdżyca tętnic obwodowych, nadwrażliwość na substancję czynną, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, przemijający atak niedokrwienny, reakcja alergiczna, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aspimag 150 mg + 21 mg
Preparat Aspimag, zawierający kwas acetylosalicylowy (150 mg) i tlenek magnezu (21 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym salicylany i sacharozę, a także u dzieci i młodzieży z zakażeniami wirusowymi (np. grypa, ospa wietrzna) ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. Ponadto, stosowanie jest zabronione u osób ze skazą krwotoczną, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz w ostatnim trymestrze ciąży, gdzie może powodować przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, zahamowanie czynności skurczowej macicy oraz zwiększone ryzyko krwawień. Lek zawiera sacharozę, co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją fruktozy lub zaburzeniami metabolizmu sacharozy.
choroba von Willebranda, choroba wrzodowa żołądka, cyklooksygenaza płytkowa, depresja oddechowa, dna moczanowa, hemofilia, hipermagnezemia, kwas acetylosalicylowy z tlenkiem magnezu, kwas moczowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, perforacja żołądka, polip nosa, prostaglandyna, przewód tętniczy płodu, salicylan, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, trombocytopenia, tromboksan A2, trymestr ciąży, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zakażenie wirusowe, zespół Reye’a, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roticox 120 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, zwłaszcza po reakcjach alergicznych na NLPZ, takich jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Nie należy go stosować u osób z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego, zapaleniem błony śluzowej jelit oraz u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w tym chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych, incydentami naczyniowo-mózgowymi, zastoinową niewydolnością serca w klasie II-IV wg NYHA oraz niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym powyżej 140/90 mmHg mimo leczenia.
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, etorykoksyb, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip nosa, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca