mannitol
Mannitol to sześciowodorotlenowy alkohol cukrowy (poliol) stosowany w medycynie przede wszystkim jako lek osmotycznie czynny. Dzięki swojej strukturze chemicznej i niemożności przekraczania bariery krew-mózg w stanie nienaruszonym, mannitol zwiększa osmolalność osocza, prowadząc do przemieszczania wody z przestrzeni wewnątrzkomórkowej do naczyń krwionośnych.
W neurochirurgii i neurologii mannitol jest używany do redukcji obrzęku mózgu i obniżania ciśnienia śródczaszkowego. Typowe dawki w tym wskazaniu wynoszą 0,25-1,0 g/kg masy ciała w postaci 20% roztworu podawanego dożylnie. Efekt przeciwobrzękowy pojawia się w ciągu 15-30 minut i może utrzymywać się przez 3-6 godzin.
Mannitol znajduje również zastosowanie w nefrologii jako diuretyk osmotyczny w leczeniu ostrej niewydolności nerek, rabdomiolizy oraz w zapobieganiu nefropatii kontrastowej. W okulistyce roztwory mannitolu są stosowane do obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego w ostrych stanach jaskry.
Do głównych przeciwwskazań stosowania mannitolu należą: ciężkie odwodnienie, aktywne krwawienie śródczaszkowe, ciężka niewydolność serca oraz niewydolność nerek z anurią. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia elektrolitowe, odwodnienie, nudności, wymioty oraz – rzadziej – ostrą niewydolność nerek i zastoinową niewydolność serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Gerodaza 25 mg/ml
Gerodaza to lek zawierający azacytydynę w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/ml. Dostępny jest w fiolkach zawierających 100 mg lub 150 mg substancji czynnej, co po rekonstytucji daje zawiesinę o jednolitym stężeniu 25 mg/ml. Substancją pomocniczą jest mannitol. Produkt należy przechowywać w stanie nieotwartym do 3 lat bez specjalnych wymagań temperaturowych. Po rekonstytucji stabilność chemiczna i fizyczna zawiesiny wynosi 45 minut w 25°C i 8 godzin w 2–8°C, jeśli użyto nieschłodzonej wody do wstrzykiwań, lub do 32 godzin w 2–8°C, jeśli woda była schłodzona. Ze względów mikrobiologicznych preparat należy stosować natychmiast po przygotowaniu lub przechowywać zgodnie z powyższymi limitami czasowymi i temperaturowymi.
azacytydyna, fiolka ze szkła, guma bromobutylowa, igła do wstrzyknięć podskórnych, lek przeciwnowotworowy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, powierzchnia ciała, proszek do sporządzania zawiesiny, proszek liofilizowany, stabilność użytkowa, substancja cytotoksyczna, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Montelukast Teva 4 mg
Montelukast Teva 4 mg to lek w postaci tabletek do rozgryzania i żucia, zawierający 4,16 mg montelukastu sodowego, co odpowiada 4 mg montelukastu jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny kształt łukowatego trójkąta, są różowo nakrapiane i oznaczone numerami „93” oraz „7424” dla jednoznacznej identyfikacji. Substancje pomocnicze obejmują m.in. aspartam (E951) w ilości 0,5 mg na tabletkę, co jest istotne ze względu na potencjalne działania niepożądane u wrażliwych pacjentów. Pozostałe składniki to m.in. mannitol, sodu laurylosiarczan, hydroksypropyloceluloza, żelaza tlenek czerwony, aromat wiśniowy, karboksymetyloskrobia sodowa oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących, barwników i ułatwiających rozpad tabletki.
aspartam, działanie niepożądane, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laurylosiarczan sodu, mannitol, montelukast sodu, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja aktywna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka do rozgryzania i żucia, tlenek żelaza czerwony - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Varilrix nie mniej niż 10^3,3 PFU wirusa ospy wietrznej, szczep Oka/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Varilrix, zawierająca żywy atenuowany wirus ospy wietrznej szczepu Oka, jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami odporności, zarówno humoralnymi, jak i komórkowymi. Dotyczy to m.in. osób z całkowitą liczbą limfocytów poniżej 1200/mm³, pacjentów z białaczką, chłoniakiem, dyskrazją krwi, klinicznymi objawami zakażenia HIV oraz osób poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu, w tym dużymi dawkami kortykosteroidów. Szczególną uwagę należy zwrócić na dzieci zakażone HIV z obniżonym odsetkiem limfocytów T CD4+ (poniżej 25% u dzieci <12 miesięcy, poniżej 20% u dzieci 12-35 miesięcy oraz poniżej 15% u dzieci 36-59 miesięcy). Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym neomycynę, aminokwasy (fenyloalaninę), laktozę bezwodną, sorbitol (6 mg/dawka) oraz mannitol, a także ciąża i planowanie ciąży w ciągu miesiąca po szczepieniu ze względu na ryzyko przeniesienia wirusa na płód.
agammaglobulinemia, AIDS, białaczka, chłoniak, dyskrazja krwi, dziedziczna nietolerancja fruktozy, fenyloalanina, fenyloketonuria, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie immunosupresyjne, limfocyty T CD4+, mannitol, nadwrażliwość na substancję czynną, neomycyna, niedobór odporności, rekonstytucja, sorbitol, substancja pomocnicza, wirus ospy wietrznej szczep OKA, zaburzenia układu immunologicznego, zakażenie wirusem HIV, złożony niedobór odporności - Leksykon leków
Skład i postać leku – DoppelSept Gardło 5 mg + 5 mg
DoppelSept Gardło to preparat w formie tabletek do ssania, zawierający dwie substancje czynne: 5 mg benzokainy oraz 5 mg chlorheksydyny dichlorowodorku na tabletkę. Benzokaina działa miejscowo znieczulająco, natomiast chlorheksydyna wykazuje właściwości przeciwbakteryjne, co czyni produkt skutecznym w łagodzeniu dolegliwości bólowych i zwalczaniu infekcji w obrębie gardła. Tabletki mają średnicę 13 mm, grubość 4,1 mm, są biało-żółte z pomarańczowym smakiem i zawierają substancje pomocnicze takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, magnezu stearynian oraz słodziki (sodu cyklaminian i sacharyna sodowa), a także aromaty mentolowy i pomarańczowy, które poprawiają akceptowalność preparatu przez pacjentów.
benzokaina, celuloza mikrokrystaliczna, chlorheksydyna, cyklaminian sodu, działanie przeciwbakteryjne, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, powidon, preparat złożony, produkt leczniczy, sacharyna sodowa, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka do ssania, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 25 mg
Telmisartan HCT EGIS to lek złożony stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy). Dostępny jest w trzech dawkach: 40 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu, 80 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 80 mg telmisartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki różnią się kształtem, wymiarami i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze, takie jak magnezu stearynian, potasu wodorotlenek, meglumina, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa, celuloza mikrokrystaliczna oraz mannitol, zapewniają odpowiednią postać farmaceutyczną, stabilność oraz właściwości mechaniczne tabletek.
antagonista receptora angiotensyny II, celuloza mikrokrystaliczna, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, hydrochlorotiazyd, karboksymetyloskrobia sodowa, mannitol, meglumina, nadciśnienie tętnicze, powidon, stearynian magnezu, tabletka doustna, telmisartan, układ renina-angiotensyna, wodorotlenek potasu, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapine APC 15 mg
Olanzapine APC to preparat zawierający olanzapinę w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 20 mg substancji czynnej. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, w tym aspartam (E 951) w ilościach od 2,40 mg do 9,60 mg oraz mannitol (E 421) od 60 mg do 240 mg, w zależności od dawki. Pozostałe składniki to m.in. krospowidon (superdezintegrant), aromat pomarańczowy, krzemionka koloidalna bezwodna oraz sodu stearylofumaran, które wspomagają rozpad tabletki i poprawiają właściwości organoleptyczne oraz technologiczne preparatu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Montelukast Bluefish Pharma 4 mg
Montelukast Bluefish Pharma w dawce 4 mg to tabletki do rozgryzania i żucia, zawierające montelukast sodowy jako substancję czynną, stosowany jako antagonista receptorów leukotrienowych w terapii astmy oskrzelowej. Każda tabletka zawiera 4 mg montelukastu oraz 1,2 mg aspartamu (E 951) jako substancji pomocniczej o znanym działaniu. Tabletki mają jasnoróżowy kolor z nakrapianiem, owalny kształt, są obustronnie wypukłe i oznaczone znakami „I” oraz „112”. Preparat zawiera również inne substancje pomocnicze, takie jak mannitol, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza, tlenek żelaza czerwony, celuloza mikrokrystaliczna, aromat wiśniowy oraz stearynian magnezu, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i organoleptyczne leku. Tabletki przeznaczone są do podawania doustnego, z zaleceniem rozgryzania i żucia przed połknięciem, co ułatwia stosowanie u pacjentów pediatrycznych.
antagonista receptorów leukotrienowych, aromat wiśniowy, aspartam, astma oskrzelowa, celuloza mikrokrystaliczna, grupa pediatryczna, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, sól sodowa, stearynian magnezu, substancja rozpadowa, tabletka do rozgryzania i żucia, tlenek żelaza czerwony - Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Przeciwwskazania stosowania
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol jest składnikiem kompleksu inozyny pranobeksu, obecnego w leku Eloprine 500 mg w tabletkach, w stosunku molowym 1:3 z inozyną i solami kwasu 4-acetamidobenzoesowego. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatów zawierających tę substancję jest nadwrażliwość na składniki leku, objawiająca się m.in. wysypką, świądem, obrzękami twarzy, warg, gardła i języka oraz trudnościami w oddychaniu. Ponadto, stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z aktywnym napadem dny moczanowej lub hiperurykemią, ze względu na ryzyko nasilenia objawów tych schorzeń. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z wywiadem nawracającej dny moczanowej, predyspozycjami genetycznymi do zaburzeń metabolizmu kwasu moczowego oraz chorobami nerek upośledzającymi eliminację kwasu moczowego.
allopurynol, choroba nerek, dna moczanowa, duszność, Eloprine, hiperurykemia, inozyna pranobeksu, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas moczowy, lek immunosupresyjny, mannitol, N, N-2-dimetyloamino-2-propanol, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukrów, obrzęk twarzy, reakcja alergiczna, wysypka skórna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zanacodar Combi 80 mg + 25 mg
Zanacodar Combi to lek w postaci dwuwarstwowych tabletek o mocy 80 mg telmisartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Każda tabletka zawiera 99,67 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, powidon K 25, krospowidon, magnezu stearynian, megluminę, sodu wodorotlenek, celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę, karboksymetyloskrobię sodową oraz żółty barwnik (E 172), które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność leku.
celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, mannitol, meglumina, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon, regulator pH, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, telmisartan, wodorotlenek sodu - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pyogenes – Przeciwwskazania stosowania
Preparat Broncho-Vaxom dla dzieci zawiera liofilizowane lizat bakteryjny Streptococcus pyogenes oraz inne szczepy, takie jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae ssp. pneumoniae i ssp. ozaenae, Staphylococcus aureus, Streptococcus sanguinis oraz Moraxella catarrhalis. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym galusan propylu (E 310), sodu glutaminian (E 621) oraz mannitol. Reakcje alergiczne mogą dotyczyć zarówno Streptococcus pyogenes, jak i pozostałych składników liofilizatu OM-85, co wymaga rezygnacji z terapii u pacjentów z udokumentowaną alergią na lizaty bakteryjne.
Broncho-Vaxom, charakterystyka produktu leczniczego, galusan propylu, glutaminian sodu, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, lizat bakteryjny, mannitol, Moraxella catarrhalis, nadwrażliwość na substancje, preparat immunomodulujący, reakcja alergiczna, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mannitol 15% Baxter 150 mg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania mannitolu w roztworze do infuzji o stężeniu 150 mg/ml (15%) są ograniczone i nie obejmują szczegółowych badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera informacji dotyczących potencjalnego działania mutagennego, karcynogennego czy teratogennego tego preparatu. Roztwór mannitolu jest bezbarwny, przejrzysty, o osmolarności około 823 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,5-7,0, co jest istotne z punktu widzenia jego fizykochemicznych właściwości i bezpieczeństwa podawania dożylnie.
badania przedkliniczne, dane farmakokinetyczne, dane farmakologiczne, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, mannitol, osmolarność roztworu, parametry fizykochemiczne, pH roztworu, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Nikozipix 1,5 mg
Produkt leczniczy Nikozipix zawiera cytyzynę w dawce 1,5 mg w postaci tabletek powlekanych i zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego nie wywiera istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Oznacza to, że stosowanie tego leku nie ogranicza możliwości prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn wymagających zwiększonej koncentracji i koordynacji ruchowej. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak aspartam (0,12 mg), glicerol (0,135 mg) oraz mannitol (40 mg), które nie wpływają klinicznie na zdolności psychomotoryczne. Mimo braku przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów, lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności obserwacji indywidualnej reakcji organizmu po pierwszych dawkach, zwłaszcza w kontekście możliwych interakcji z innymi lekami lub chorobami współistniejącymi.
- Leksykon chorób i schorzeń
Borelioza mózgu przenoszona przez kleszcze – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Borelioza mózgu przenoszona przez kleszcze (TBE) to wirusowa infekcja OUN o dwufazowym przebiegu, z pierwszą fazą grypopodobną pojawiającą się 7-14 dni po ukąszeniu, a drugą fazą obejmującą zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (37,3%), zapalenie mózgu (49,2%), zapalenie rdzenia kręgowego (2,7%) lub ich kombinacje (10,5%). Objawy neurologiczne mogą obejmować sztywność karku, niedowłady (10,1%), porażenia nerwów czaszkowych (4,5%), ataksję, drgawki i zaburzenia świadomości. Diagnostyka opiera się na wykryciu przeciwciał IgM w płynie mózgowo-rdzeniowym i/lub surowicy metodą ELISA, pojawiających się od 6 dnia objawów i utrzymujących do 10 miesięcy. Leczenie jest objawowe i wspierające, obejmujące hospitalizację, kontrolę ciśnienia śródczaszkowego, leczenie przeciwdrgawkowe, nawadnianie oraz w ciężkich przypadkach mannitol i glikokortykosteroidy (z ograniczonym zastosowaniem deksametazonu). Immunoglobuliny dożylne mogą być rozważane w ciężkich przebiegach. Śmiertelność wynosi 0,5-2% dla podtypu europejskiego, a powikłania neurologiczne utrzymują się u 60% pacjentów, z długotrwałymi objawami takimi jak zmęczenie (17%), osłabienie (13,4%) i zaburzenia poznawcze.
ataksja, borelioza mózgu, centralny układ nerwowy, ciśnienie śródczaszkowe, drgawki, glikokortykosteroidy, immunoglobulina dożylna, kleszczowe zapalenie mózgu, leki przeciwwymiotne, mannitol, niepasteryzowane produkty mleczne, obciążenie chorobą, obrzęk mózgu, odleżyna, porażenie nerwu czaszkowego, przeciwciała IgM, punkcja lędźwiowa, sztywność karku, ukąszenie kleszcza, usuwanie kleszcza, zaburzenie koncentracji, zaburzenie mowy, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – AuroMirta ORO 30 mg
AuroMirta ORO to lek zawierający mirtazapinę w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Każda tabletka zawiera odpowiednio 15 mg, 30 mg lub 45 mg substancji czynnej oraz aspartam w ilościach 3 mg, 6 mg i 9 mg, odpowiednio do dawki. Tabletki zawierają także substancje pomocnicze takie jak krospowidon (typ B) wspomagający szybkie rozpuszczanie, mannitol nadający słodkawy smak, celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Preparat posiada aromaty truskawkowo-guaranowy oraz miętowy, które zawierają maltodekstrynę, glikol propylenowy, sztuczne substancje smakowe i zapachowe, kwas octowy oraz skrobię kukurydzianą.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ayupil 25 mg
Produkt leczniczy Ayupil zawiera klozapinę w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępnych w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 100 mg oraz 200 mg. Klozapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w terapii schizofrenii opornej na leczenie. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna, krospowidon, aspartam (E 951) w dawkach odpowiednio 1,6 mg, 3,1 mg, 12,4 mg i 24,8 mg, aromat mięty pieprzowej oraz barwnik żółty tlenek żelaza (E 172). Postać farmaceutyczna ułatwia podawanie leku pacjentom z trudnościami w połykaniu, gdyż tabletki szybko rozpadają się w jamie ustnej bez konieczności popijania wodą.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hitaxa 5 mg
Hitaxa (desloratadyna) w dawce 5 mg, w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, posiada wyraźne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – desloratadynę, a także na loratadynę, z uwagi na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, w tym mannitol (133,5 mg/tabletkę), aspartam (3 mg/tabletkę) oraz glikol propylenowy (0,75 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią (ze względu na aspartam), nietolerancją cukrów (z uwagi na mannitol) oraz nadwrażliwością na barwniki, które nadają tabletkom ceglastoczerwoną barwę.
aspartam, desloratadyna, fenyloketonuria, glikol propylenowy, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, mannitol, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nietolerancja cukrów, nietolerancja substancji, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Eltrombopag Glenmark 50 mg
Eltrombopag Glenmark jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 25 mg i 50 mg, zawierających odpowiednio 25 mg lub 50 mg eltrombopagu z olaminą. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem: 25 mg są ciemnoróżowe, okrągłe, o średnicy około 8 mm, z symbolem „II”, natomiast 50 mg są różowe, okrągłe, o średnicy około 10 mm, z symbolem „III”. Substancją pomocniczą o istotnym znaczeniu klinicznym jest izomalt (E 953) w ilości 58 mg w tabletce 25 mg oraz 117 mg w tabletce 50 mg, co może mieć wpływ u pacjentów z określonymi schorzeniami. Pozostałe substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, mannitol, powidon, wapnia krzemian, karboksymetyloskrobię sodową, magnezu stearynian, hypromelozę oraz barwniki (dwutlenek tytanu, tlenki żelaza czerwony i żółty) i triacetynę.
blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, eltrombopag, eltrombopag olamina, hypromeloza, izomalt, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, triacetyna, tytanu dwutlenek, wapnia krzemian, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Montelukast, jako antagonista receptora leukotrienowego, jest stosowany w leczeniu astmy oraz alergicznego nieżytu nosa, jednak nie jest wskazany do terapii ostrych napadów astmy. Pacjenci powinni mieć dostęp do krótkodziałających β-agonistów wziewnych jako leków doraźnych. Nie należy nagle odstawiać glikokortykosteroidów podczas stosowania montelukastu, gdyż brak jest dowodów na możliwość redukcji ich dawki. Należy monitorować pacjentów pod kątem rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych, takich jak układowa eozynofilia i zespół Churga-Straussa, zwłaszcza przy zmianach w terapii glikokortykosteroidami. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy takie jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, nasilenie objawów płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatie.
alergiczny nieżyt nosa, alkohol benzylowy, antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, astma przewlekła, działanie przeczyszczające, eozynofilia układowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikokortykosteroid, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, laktoza, mannitol, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, pulmonolog, reakcja alergiczna, skłonność samobójcza, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Straussa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ayupil 200 mg
Ayupil to preparat zawierający klozapinę, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 100 mg oraz 200 mg. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna, krospowidon, aspartam (E 951), aromat mięty pieprzowej, żółty tlenek żelaza (E 172) oraz magnezu stearynian. Zawartość aspartamu w poszczególnych dawkach wynosi odpowiednio: 1,6 mg (12,5 mg), 3,1 mg (25 mg), 12,4 mg (100 mg) oraz 24,8 mg (200 mg). Forma tabletek ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu, umożliwiając szybkie uwalnianie substancji czynnej bez konieczności popijania wodą. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor i są oznaczone wytłoczonymi symbolami identyfikującymi dawkę.
aspartam, blister PVC/PVDC/Aluminium, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, klozapina, krospowidon, krzemionka koloidalna, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, olejek mięty pieprzowej, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja wypełniająca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tlenek żelaza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Debretin Forte 200 mg
Debretin Forte to lek w postaci tabletek powlekanych zawierający 200 mg trimebutyny maleinianu jako substancji czynnej. Tabletki mają podłużny, obustronnie wypukły kształt, są białe lub prawie białe, o wymiarach 14,9-15,4 mm na 7,2-7,7 mm, z linią podziału umożliwiającą podział na dawki po 100 mg. Formulacja zawiera substancje pomocnicze takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa, hypromeloza, kwas winowy, krzemionka koloidalna, stearynian cynku oraz składniki otoczki (hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, triacetyna, aromat miętowy), które zapewniają stabilność, odpowiednie właściwości farmaceutyczne oraz maskują smak substancji czynnej. Tabletki są pakowane w blistry Aluminium/PVC/PVDC, dostępne w opakowaniach po 60 lub 100 sztuk.
blister Aluminium/PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, kwas winowy, linia podziału, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian cynku, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, trimebutyna maleinian - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zanacodar 40 mg
Zanacodar to preparat zawierający telmisartan, antagonista receptora angiotensyny II, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg w formie tabletek o podłużnym kształcie i białym lub lekko żółtawym zabarwieniu. Tabletki zawierają odpowiednio 3,4 mg oraz 6,7 mg sodu jako substancji pomocniczej o znanym działaniu. Substancje pomocnicze obejmują powidon (K 25), megluminę, wodorotlenek sodu (E524), mannitol (E421), stearynian magnezu (E470b) oraz krospowidon (E1202). Produkt jest pakowany w blistry Aluminium/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 14 do 98 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 2 lata od daty produkcji. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących przechowywania, co umożliwia przechowywanie w temperaturze pokojowej.
antagonista receptora angiotensyny II, blister, interakcja lekowa, krospowidon, mannitol, meglumina, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, powidon, regulator kwasowości, solubilizacja, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka, telmisartan, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Zentiva 3,5 mg
Produkt leczniczy Bortezomib Zentiva dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającego 3,5 mg bortezomibu w każdej fiolce. Substancja czynna występuje jako ester mannitolu i kwasu boronowego, a jedyną substancją pomocniczą jest mannitol (E421), pełniący funkcję stabilizatora. Roztwór przygotowuje się aseptycznie, rozpuszczając proszek w 0,9% roztworze chlorku sodu: do podania dożylnego w 3,5 ml rozpuszczalnika (stężenie 1 mg/ml), a do podania podskórnego w 1,4 ml (stężenie 2,5 mg/ml). Roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny, o pH 4-7, a czas rozpuszczania nie przekracza 2 minut. Ze względu na cytotoksyczność bortezomibu, podczas przygotowania konieczne jest stosowanie środków ochrony osobistej. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku, a niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.
bortezomib, ester mannitolu, fiolka, guma bromobutylowa, lek cytotoksyczny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, personel medyczny, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, precypitat, roztwór chlorku sodu, stabilność chemiczna, technika aseptyczna, właściwość cytotoksyczna, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Milukante 4 mg
Milukante to lek zawierający 4 mg montelukastu sodowego w formie tabletek do rozgryzania i żucia, co ułatwia podawanie preparatu zwłaszcza dzieciom. Tabletki mają jasno różowy, owalny i dwuwypukły kształt. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 4,8 mg aspartamu (E 951) oraz 104,51 mg mannitolu (E 421), które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją tych składników. Pozostałe składniki to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, hydroksypropyloceluloza, disodu edetynian, talk oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność leku.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Milukante
Montelukast w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, stosowany w terapii astmy, nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, które wymagają stosowania krótkodziałających β-agonistów wziewnych. Nagłe odstawienie glikokortykosteroidów, zarówno wziewnych, jak i doustnych, na rzecz montelukastu jest niewskazane ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo takiego postępowania. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem objawów zespołu Churga-Straussa, takich jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie funkcji płuc, powikłania kardiologiczne oraz neuropatia, zwłaszcza przy zmianach w dawkowaniu glikokortykosteroidów. Pacjenci z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy powinni unikać NLPZ mimo stosowania montelukastu. Produkt zawiera aspartam (6 mg/tabletkę), mannitol (130 mg/tabletkę) oraz mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z fenyloketonurią oraz zaburzeniami przewodu pokarmowego.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, depresja, dysfagia, eozynofilia, eozynofilia układowa, fenyloketonuria, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, mannitol, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, skłonność samobójcza, wysypka naczyniowa, zapalenie naczyń krwionośnych, zdarzenie neuropsychiatryczne, zespół Churga-Straussa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bilagra ORO 20 mg
Bilagra ORO to lek przeciwhistaminowy drugiej generacji zawierający bilastynę w dawkach 10 mg i 20 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Tabletki te charakteryzują się szybkim rozpadem pod wpływem śliny, co eliminuje konieczność popijania wodą, co może zwiększyć komfort stosowania u pacjentów. Tabletki 10 mg są okrągłe o średnicy około 7,5 mm z wytłoczeniem „10”, natomiast tabletki 20 mg mają kształt owalny o wymiarach około 10,3 mm × 5,5 mm z wytłoczeniem „20”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz aromat winogronowy zawierający śladowe ilości dwutlenku siarki, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję.
Bilagra ORO, bilastyna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek siarki, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, magnezu glinokrzemian, mannitol, nadwrażliwość, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja słodząca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, sukraloza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, właściwości przeciwalergiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Daforbis 10 mg
Daforbis to doustny lek przeciwcukrzycowy zawierający dapagliflozynę, inhibitor kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2), dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg. Tabletki 5 mg mają żółty, okrągły kształt o średnicy około 7 mm, natomiast tabletki 10 mg są żółte, romboidalne, o wymiarach około 11 x 8 mm. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna w ilości 25 mg w dawce 5 mg oraz 50 mg w dawce 10 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki zawierają także celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan, krzemionkę koloidalną bezwodną i mannitol w rdzeniu oraz alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 6000, talk i żelaza tlenek żółty (E 172) w otoczce. Lek jest dostępny w blistrach (14, 28, 30, 98 tabletek) oraz butelkach HDPE (30 lub 90 tabletek) z odpowiednimi zabezpieczeniami i środkami pochłaniającymi wilgoć. Okres ważności wynosi 4 lata dla blistrów i 2 lata dla butelek, a przechowywanie odbywa się w temperaturze pokojowej bez specjalnych wymagań.
alkohol poliwinylowy, blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, dapagliflozyna, dwutlenek tytanu, inhibitor SGLT2, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, lek przeciwcukrzycowy, makrogol, mannitol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, polietylen wysokiej gęstości, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza, żel krzemionkowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Romilast 4 mg
Romilast 4 mg to preparat zawierający montelukast sodowy w dawce 4 mg, dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, przeznaczonych głównie dla populacji pediatrycznej. Tabletki mają owalny kształt, są obustronnie wypukłe, o charakterystycznym różowo-czerwonym marmurkowym wyglądzie z wytłoczonym napisem „MT4” oraz aromacie wiśniowym, co zwiększa akceptowalność leku. Każda tabletka zawiera 1,2 mg aspartamu (E 951) oraz 165,17 mg mannitolu (E 421), co wymaga uwagi ze strony personelu medycznego ze względu na potencjalne reakcje alergiczne lub nietolerancje. Substancje pomocnicze obejmują również celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, kroskarmelozę sodową, tlenek żelaza czerwony (E 172) oraz magnezu stearynian.
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, forma farmaceutyczna, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, kroskarmeloza sodowa, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka do rozgryzania, tlenek żelaza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Euthyrox N 112 mcg 112 mcg
Produkt leczniczy Euthyrox N zawiera lewotyroksynę sodową w dawkach 88 µg, 112 µg oraz 137 µg, dostępnych w formie białawych, okrągłych tabletek z rowkiem dzielącym, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania. Tabletki oznaczone są odpowiednio jako „EM 88”, „EM 112” i „EM 137”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, kwas cytrynowy bezwodny, żelatynę, kroskarmelozę sodową, magnezu stearynian oraz mannitol (E 421), które wpływają na stabilność, rozpad i właściwości organoleptyczne preparatu. Lek dostępny jest w blistrach PVC/Aluminium, w opakowaniach po 50 lub 100 tabletek.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Fevarin 100 mg
Fevarin to lek zawierający 100 mg maleinianu fluwoksaminy w każdej tabletce powlekanej owalnego kształtu, białej do prawie białej barwy, z linią podziału umożliwiającą podział na dwie równe dawki. Substancje pomocnicze w tabletkach obejmują mannitol, skrobię kukurydzianą i żelowaną, sodu stearylofumaran oraz krzemionkę koloidalną bezwodną, które zapewniają odpowiednią masę, spoistość i właściwości produkcyjne. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę, makrogol 6000, talk oraz dwutlenek tytanu, co gwarantuje stabilność i estetykę produktu. Fevarin jest dostępny w blistrach PVC/PVDC/Aluminium po 15 lub 30 tabletek, przechowywanych w temperaturze do 25°C, z okresem ważności wynoszącym 3 lata od daty produkcji. Produkt nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych, co eliminuje ryzyko interakcji z opakowaniem lub składnikami pomocniczymi. Nie wymaga specjalnych procedur utylizacji; po upływie terminu ważności lub w przypadku niewykorzystania leku należy stosować się do standardowych zasad usuwania produktów leczniczych. Fevarin stanowi stabilną i dobrze opracowaną formę fluwoksaminy, odpowiednią do stosowania zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi, z zachowaniem właściwych warunków przechowywania.
blister PVC/PVDC/Aluminium, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krzemionka koloidalna, makrogol, maleinian fluwoksaminy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, środek rozsadzający, stearylofumaran sodu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, talk - Leksykon leków
Skład i postać leku – Auropect COMFORT 375 mg
Auropect COMFORT to preparat mukolityczny dostępny w postaci twardych kapsułek żelatynowych o rozmiarze nr 1, zawierających 375 mg karbocysteiny jako substancji czynnej. Karbocysteina wykazuje działanie rozrzedzające wydzielinę oskrzelową, co ułatwia jej odkrztuszanie. Kapsułki zawierają jednorodny biały proszek oraz substancje pomocnicze takie jak mannitol, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, sodu laurylosiarczan, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny oraz barwników: tlenków żelaza czerwonego i żółtego (E172) oraz dwutlenku tytanu (E171), nadających kapsułce matowo żółty, nieprzezroczysty kolor. Kapsułki pakowane są w blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 20, 30, 50 lub 120 sztuk.
Auropect COMFORT, blister PVC/PVDC/Aluminium, kapsułka żelatynowa twarda, karbocysteina, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, odkrztuszanie, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, sodu laurylosiarczan, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, tytanu dwutlenek, wydzielina oskrzelowa, żelatyna, żelaza tlenek czerwony, związek mukolityczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Isoprinosine 500 mg
Isoprinosine w dawce 500 mg, zawierający inozynę pranobeks, wykazuje działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące, co czyni go skutecznym w leczeniu zakażeń wirusowych, zwłaszcza wywołanych przez wirusy Herpes simplex typu I i II oraz Herpes varicella-zoster. Lek jest stosowany zarówno w terapii ostrych infekcji, jak i profilaktyce nawrotów, szczególnie u pacjentów z częstymi epizodami opryszczki (>6 epizodów rocznie) oraz u osób z immunosupresją. Ponadto, Isoprinosine jest wskazany w terapii podostrego stwardniającego zapalenia mózgu (SSPE) wywołanego wirusem odry, gdzie hamuje replikację wirusa i moduluje odpowiedź immunologiczną, spowalniając progresję choroby. Lek wspomaga również funkcje układu odpornościowego u pacjentów z wrodzonymi i nabytymi deficytami immunologicznymi, po immunosupresji oraz w okresie rekonwalescencji po ciężkich chorobach.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, celiakia, chemioterapia, cytokiny, działanie immunomodulujące, działanie przeciwwirusowe, faza prodromalna, Herpes simplex typu I, Herpes simplex typu II, Herpes varicella-zoster, immunosupresja, inozyna pranobeksu, limfocyty T, mannitol, nawracająca infekcja wirusowa, neuralgia popółpaścowa, odpowiedź immunologiczna, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, ostra infekcja, podostre stwardniające zapalenie mózgu, półpasiec, replikacja wirusów, skrobia pszeniczna, SSPE, terapia immunomodulująca, terapia immunosupresyjna, terapia przeciwwirusowa, wirus herpes, wirus odry, wrodzone zaburzenie odporności, zakażenie skóry i błon śluzowych, zakażenie wirusowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pemetrexed Eugia 500 mg
Pemetrexed Eugia jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dawkach 100 mg i 500 mg (pemetreksed disodowy 2,5-wodny). Po rekonstytucji stężenie wynosi 25 mg/ml, a każda fiolka zawiera odpowiednio około 11 mg lub 54 mg sodu jako substancji pomocniczej. Preparat zawiera mannitol, kwas solny i wodorotlenek sodu do ustalenia pH (6,6–7,8). Roztwór po rekonstytucji i rozcieńczeniu do 100 ml 0,9% NaCl podaje się wyłącznie dożylnie w ciągu 10 minut. Przygotowanie wymaga aseptycznych warunków, a roztwór należy wizualnie ocenić pod kątem cząstek stałych i zmiany barwy przed podaniem.
guma bromobutylowa, kwas solny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, niezgodność fizyczna, pemetreksed, podanie pozajelitowe, polichlorek winylu, proszek do sporządzania koncentratu, rekonstytucja roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór Ringera z mleczanami, trwałość fizykochemiczna, warunki aseptyczne, wlew dożylny, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Submena 100 mcg
Submena to preparat zawierający fentanyl w formie cytrynianu mikronizowanego, dostępny w dawkach 100, 200, 400 oraz 800 mikrogramów fentanylu, odpowiadających odpowiednio 157, 314, 628 i 1257 mikrogramom cytrynianu fentanylu. Tabletki podjęzykowe różnią się kształtem i wymiarami (od 6 mm okrągłych do 10 x 6 mm kapsułek), co ułatwia identyfikację dawki i zwiększa bezpieczeństwo stosowania. Substancje pomocnicze, takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, wspierają stabilność, rozpad i właściwości farmaceutyczne tabletek. Podjęzykowa droga podania umożliwia szybkie wchłanianie fentanylu, omijając efekt pierwszego przejścia wątrobowego, co jest kluczowe w leczeniu bólu przebijającego.
blister jednodawkowy, ból przebijający, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian fentanylu, efekt pierwszego przejścia, fentanyl, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, lek przeciwbólowy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, śluzówka jamy ustnej, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka podjęzykowa, układ wrotny wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Actelsar 80 mg
Lek Actelsar jest dostępny w formie tabletek doustnych zawierających telmisartan w dawkach 40 mg oraz 80 mg. Tabletki 40 mg są białe, owalne, obustronnie wypukłe, z linią podziału umożliwiającą podział na dwie dawki po 20 mg oraz oznaczone logo T. Tabletki 80 mg mają podobny kształt i kolor, oznaczone logo T1, jednak nie posiadają linii podziału. Substancją czynną jest telmisartan, a skład pomocniczy obejmuje magnezu stearynian, kroskarmelozę sodową, mannitol (E 421), powidon (K-29/32) oraz potasu wodorotlenek, które pełnią funkcje poślizgową, rozsadzającą, wypełniającą, wiążącą oraz regulującą pH. Opakowania leku występują w formie blistrów aluminiowych (14-100 tabletek) oraz pojemników HDPE z pochłaniaczem wilgoci (30 lub 250 tabletek).
blister aluminiowy, kroskarmeloza sodowa, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres trwałości, polietylen niskiej gęstości, polietylen wysokiej gęstości, powidon, regulator pH, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka doustna, telmisartan, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Astmodil 4 mg
Astmodil to lek w postaci tabletek do rozgryzania i żucia, zawierający 4 mg montelukastu sodowego jako substancji czynnej. Tabletki są przeznaczone głównie dla pacjentów pediatrycznych, ułatwiając podanie leku dzięki formie do żucia i aromatowi wiśniowemu, co poprawia akceptację terapii. W składzie leku znajdują się substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak aspartam (0,50 mg/tabletkę), glukoza (8,104 mg/tabletkę), alkohol benzylowy (0,065 mg/tabletkę), etanol (0,032 mg/tabletkę) oraz d-limonen, które mogą wywoływać reakcje u pacjentów z nietolerancjami lub alergiami. Pozostałe substancje pomocnicze pełnią funkcje technologiczne, wpływając na stabilność i właściwości farmaceutyczne produktu.
alkohol benzylowy, aspartam, Astmodil, biodostępność leku, celuloza mikrokrystaliczna, d-limonen, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, niezgodność farmaceutyczna, polietylen niskiej gęstości, polietylen wysokiej gęstości, postać farmaceutyczna, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja o znanym działaniu, substancja pomocnicza, tabletka do rozgryzania i żucia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvasterol 10 mg
Atorvasterol to preparat zawierający atorwastatynę w formie soli wapniowej, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami: 10 mg i 20 mg są okrągłe, białe, odpowiednio 7 mm i 9 mm średnicy, natomiast 40 mg jest owalna o wymiarach 8,2 mm x 17 mm, wszystkie obustronnie wypukłe. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują m.in. mannitol, celulozę mikrokrystaliczną, wapnia węglan, powidon, kroskarmelozę sodową, sodu laurylosiarczan, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171) oraz makrogol 6000. Preparat jest przeznaczony do podania doustnego i dostępny w różnych wielkościach opakowań blistrowych (od 4 do 500 tabletek), z okresem ważności 2 lata i zalecanym przechowywaniem w temperaturze do 25°C.
atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laurylosiarczan sodu, makrogol, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lisinoratio 20 20 mg
Lisinoratio to preparat zawierający lizynopryl w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, dostępny w formie tabletek o charakterystycznym, okrągłym i obustronnie wypukłym kształcie z rowkiem dzielącym. Tabletki różnią się kolorem w zależności od dawki: 5 mg są białe, 10 mg jasnoróżowe, a 20 mg różowe, co ułatwia ich identyfikację. Substancją pomocniczą wspólną dla wszystkich dawek są m.in. mannitol, wapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian. Tabletki o wyższych dawkach zawierają dodatkowo barwniki PB-24823 Pink (10 mg) oraz PB-24824 Pink (20 mg), złożone z żelaza(III) tlenku, żelaza(II, III) tlenku i żelaza(III) wodorotlenku w różnych proporcjach.
blister Al/PVC, dawka leku, kroskarmeloza sodowa, lizynopryl, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tlenek żelaza, wapnia wodorofosforan, warunki przechowywania leku, wodorotlenek żelaza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dobutamin Sandoz 250 mg
Dobutamin Sandoz (250 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na dobutaminę lub mannitol, a także u osób z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) ze względu na ryzyko gwałtownego wzrostu ciśnienia tętniczego. Ponadto, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), gdyż interakcja ta może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego i poważnych zaburzeń rytmu serca. Przed podaniem dobutaminy konieczne jest dokładne wykluczenie tych stanów oraz ocena stosowanych leków, aby uniknąć poważnych powikłań.
W sytuacjach klinicznych wymagających szczególnej ostrożności, takich jak ciężkie zaburzenia rytmu serca, nieleczone nadciśnienie tętnicze, świeży zawał mięśnia sercowego, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu oraz stany z hipowolemią, należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed zastosowaniem dobutaminy. U pacjentów leczonych beta-adrenolitykami efekt inotropowy dobutaminy może być osłabiony, co wymaga rozważenia alternatywnych leków. Decyzja o zastosowaniu Dobutamin Sandoz powinna być poprzedzona szczegółowym wywiadem, wykluczeniem przeciwwskazań oraz indywidualną oceną stanu klinicznego pacjenta.
arytmia, beta-adrenolityk, ciśnienie tętnicze, dobutamina, guz chromochłonny nadnerczy, hipowolemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, kardiomiopatia przerostowa, katecholamina, lek inotropowy, mannitol, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, receptor adrenergiczny, roztwór do infuzji, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Adamed 3,5 mg
Bortezomib Adamed 3,5 mg jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającego 3,5 mg bortezomibu w fiolce. Po rekonstytucji roztwór może być podawany dożylnie (1 mg/ml po dodaniu 3,5 ml 0,9% NaCl) lub podskórnie (2,5 mg/ml po dodaniu 1,4 ml 0,9% NaCl). Preparat nie zawiera substancji konserwujących, co wymaga aseptycznego przygotowania przez wykwalifikowany personel. Produkt nie może być podawany dooponowo ze względu na ryzyko zgonów. Roztwór po rekonstytucji powinien być przezroczysty, bezbarwny, o pH 4-7, a przed podaniem należy wykluczyć obecność osadu lub zmiany zabarwienia. Niewłaściwy roztwór należy odrzucić.
bortezomib, ester mannitolu, fiolka, guma bromobutylowa, kontrola wzrokowa leku, kwas boronowy, lek cytotoksyczny, mannitol, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, precypitat, produkt leczniczy, rekonstytucja, rekonstytucja produktu leczniczego, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, technika aseptyczna, warunki aseptyczne, wytrącenie precypitatu - Leksykon substancji czynnych
Haemophilus influenzae – Interakcje
Preparat Broncho-Vaxom dla dzieci zawiera 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakteryjnych, w tym Haemophilus influenzae, i charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa pod względem interakcji lekowych. Dotychczasowe dane kliniczne i farmakologiczne nie wykazały istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi, w tym z lekami immunosupresyjnymi, gdzie potencjalna interakcja farmakodynamiczna pozostaje jedynie teoretyczna i niepotwierdzona klinicznie. Ponadto, brak jest udokumentowanych interakcji z alkoholem etylowym, co jednak nie jest istotne klinicznie ze względu na pediatryczne przeznaczenie preparatu. W składzie preparatu znajdują się także substancje pomocnicze, takie jak galusan propylu (E310), sodu glutaminian (E621) oraz mannitol, które nie wykazały dotychczas klinicznie istotnych interakcji.
Broncho-Vaxom, choroba współistniejąca, efekt immunostymulujący, galusan propylu, glutaminian sodu, Haemophilus influenzae, interakcja farmakodynamiczna, interakcja międzylekowa, interakcja z alkoholem, Klebsiella pneumoniae, lek immunosupresyjny, liofilizat OM-85, mannitol, Moraxella catarrhalis, populacja pediatryczna, produkt immunostymulujący, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mannitol 20% Fresenius 200 mg/ml
Produkt leczniczy Mannitol 20% Fresenius, zawierający 200 mg/ml mannitolu (co odpowiada 200 g mannitolu w 1000 ml roztworu), charakteryzuje się osmolarnością 1098 mOsmol/l. Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa tego preparatu jest ograniczona, a w Charakterystyce Produktu Leczniczego brak jest szczegółowych danych przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. Mannitol jako substancja czynna jest jednak dobrze znanym osmotycznie czynnym środkiem, stosowanym w praktyce klinicznej od wielu lat, co stanowi podstawę do oceny jego profilu farmakologicznego i bezpieczeństwa.