blok zatokowo-przedsionkowy
Blok zatokowo-przedsionkowy (blok SA, ang. sinoatrial block) to zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między węzłem zatokowo-przedsionkowym a mięśniówką przedsionków. Zaburzenie to prowadzi do opóźnienia lub całkowitego zablokowania przewodzenia impulsu z węzła zatokowo-przedsionkowego do przedsionków.
Wyróżniamy trzy stopnie bloku zatokowo-przedsionkowego. Blok I stopnia to wydłużenie czasu przewodzenia impulsu, bez widocznych nieprawidłowości w EKG. Blok II stopnia charakteryzuje się okresowym brakiem przewodzenia impulsu do przedsionków, co objawia się w EKG brakującymi zespołami P-QRS-T. Blok III stopnia (całkowity) to zupełny brak przewodzenia z węzła zatokowego do przedsionków.
Przyczynami bloku SA mogą być: choroba niedokrwienna serca, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatia, choroby zwyrodnieniowe układu bodźcotwórczo-przewodzącego, przedawkowanie leków (np. beta-blokerów, antagonistów wapnia), zaburzenia elektrolitowe czy wzmożone napięcie nerwu błędnego. Leczenie zależy od przyczyny, stopnia bloku i objawów klinicznych – od obserwacji po implantację rozrusznika serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycardil 120 120 mg
Oxycardil 120 zawiera diltiazemu chlorowodorek w dawce 120 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest małopłytkowość (≥1/10), co zwiększa ryzyko krwawień. Często (≥1/100 do <1/10) występują zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak nerwowość, bezsenność oraz zmiany nastroju, w tym depresja. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) mogą pojawić się bóle głowy, zawroty głowy, objawy pozapiramidowe i mioklonie. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) odnotowano poważne zaburzenia rytmu serca, w tym blok przedsionkowo-komorowy, kołatanie serca, bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy oraz zastoinową niewydolność serca. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie ortostatyczne oraz zapalenie naczyń.
blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, diltiazemu chlorowodorek, enzymy wątrobowe, ginekomastia, kołatanie serca, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, liszajowate rogowacenie skóry, małopłytkowość, MedDRA, mioklonia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra uogólniona wysypka krostkowa, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, rumień złuszczający, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amiodaron hameln 50 mg/ml
Amiodaron Hameln w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (50 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane podczas dożylnego podawania to zapalenie żył w miejscu infuzji, bradykardia zależna od dawki oraz niedociśnienie, które może być umiarkowane lub, w przypadku przedawkowania lub zbyt szybkiego podania, ciężkie i prowadzić do wstrząsu. Reakcje miejscowe obejmują ból, rumień, obrzęk, martwicę, zakrzepowe zapalenie żył oraz zakażenia. Amiodaron może indukować poważne zaburzenia rytmu serca, w tym blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, a także zaostrzenie istniejących arytmii, które mogą skutkować zatrzymaniem akcji serca. Ponadto, lek może powodować zaburzenia funkcji tarczycy (nadczynność i niedoczynność), zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH), a także poważne powikłania płucne, takie jak śródmiąższowe zapalenie płuc, zwłóknienie i ostry zespół zaburzeń oddechowych dorosłych, które mogą zakończyć się zgonem.
agranulocytoza, aminotransferaza, amiodaron chlorowodorek, ARDS, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, ciężka bradykardia, DRESS, drżenie pozapiramidowe, guz rzekomy mózgu, mikrozłogi rogówki, nadciśnienie śródczaszkowe, nadczynność tarczycy, neuropatia czuciowo-ruchowa, neuropatia nerwu wzrokowego, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, SIADH, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie funkcji tarczycy, zahamowanie zatokowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dilzem retard 90 mg
Stosowanie Dilzem Retard (90 mg diltiazemu chlorowodorku, tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować. Najczęstsze objawy dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym blok przedsionkowo-komorowy (I-III stopnia, możliwy blok odnogi pęczka Hisa), kołatanie serca oraz nagłe zaczerwienienie twarzy. Niezbyt często obserwuje się bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie ortostatyczne oraz rzadko blok zatokowo-przedsionkowy i zastoinową niewydolność serca. W zakresie układu nerwowego często występują ból i zawroty głowy, a także nerwowość i bezsenność w sferze psychicznej. Często zgłaszane są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia, niestrawność, ból żołądka i nudności. Niezbyt często notuje się podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, ALAT, LDH, fosfataza zasadowa), a z nieznaną częstością zapalenie wątroby oraz reakcje skórne o różnym nasileniu, w tym rumień, pokrzywkę i ciężkie zespoły skórne (Stevens-Johnson, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka).
antagonista kanału wapniowego, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, diltiazem chlorowodorek, enzymy wątrobowe, ginekomastia, kołatanie serca, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, małopłytkowość, mioklonie, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra uogólniona wysypka krostkowa, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pamigen 10 mg
Produkt leczniczy Pamigen, zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do bardzo często występujących należą biegunka, nudności, wymioty oraz kurcze mięśni, a także znużenie i bezsenność. Często obserwuje się bradykardię, natomiast niezbyt często występują blok zatokowo-przedsionkowy i blok przedsionkowo-komorowy. Z nieznaną częstością mogą pojawić się poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak polimorficzny częstoskurcz komorowy, w tym torsade de pointes, oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Ponadto, niezbyt często obserwuje się halucynacje, pobudzenie, agresję oraz nietypowe sny i koszmary senne, które zwykle ustępują po redukcji dawki lub odstawieniu leku.
anoreksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok sercowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, drgawka, działanie niepożądane, halucynacja, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśni, nadmierne wydzielanie śliny, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, nudność, objaw pozapiramidowy, omdlenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, świąd, tabletka powlekana, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmin NeuroPharma
Podczas terapii rywastygminą (wodorowinian rywastygminy) zawartą w produkcie Rivastigmin NeuroPharma, kluczowe jest ścisłe przestrzeganie zaleceń dawkowania oraz monitorowanie pacjenta, zwłaszcza po przerwach w leczeniu dłuższych niż 3 dni, kiedy to terapia powinna być wznowiona od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę. Należy zwracać uwagę na reakcje skórne po zastosowaniu plastrów transdermalnych, w tym alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, które wymaga przerwania leczenia i ewentualnej zmiany na formę doustną po negatywnym teście alergicznym. Działania niepożądane związane z dawką obejmują nadciśnienie tętnicze i omamy u pacjentów z chorobą Alzheimera oraz nasilenie objawów pozapiramidowych u chorych z otępieniem w przebiegu choroby Parkinsona. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, są częste, szczególnie na początku terapii lub przy zwiększaniu dawki, a ich nasilenie może prowadzić do odwodnienia wymagającego interwencji medycznej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dyskineza, inhibitor cholinoesterazy, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, rumień, spowolnienie ruchowe, wodorowinian rywastygminy, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie chodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Doperil 5 mg
Lek Apo-Doperil zawierający donepezyl w dawkach 5 mg lub 10 mg jest stosowany w terapii choroby Alzheimera, jednak jego profil bezpieczeństwa obejmuje szereg działań niepożądanych, które należy monitorować. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i nudności (bardzo często, ≥1/10), a także wymioty i zaburzenia żołądkowe (często, ≥1/100 do <1/10). Inne często występujące objawy to kurcze mięśni, zmęczenie oraz bezsenność. Wśród poważniejszych, choć rzadszych działań niepożądanych znajdują się zaburzenia rytmu serca (bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy), napady padaczkowe, omdlenia oraz złośliwy zespół neuroleptyczny, wymagający natychmiastowej interwencji. Dodatkowo, mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, pobudzenie i agresywne zachowanie, które zwykle ustępują po redukcji dawki lub odstawieniu leku.
agresja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Alzheimera, donepezyl, działanie cholinergiczne, inhibitor cholinesterazy, jadłowstręt, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcze mięśni, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, nudności, objawy pozapiramidowe, omamy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pobudzenie, rabdomioliza, układ cholinergiczny, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodu pokarmowego, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bixebra 5 mg
Iwabradyna (Bixebra) jest przeciwwskazana u pacjentów z bradykardią (HR <70/min), wstrząsem kardiogennym, świeżym zawale mięśnia sercowego, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, blokiem przedsionkowo-komorowym III stopnia, niestabilną lub ostrą niewydolnością serca oraz niestabilną dławicą piersiową. Nie należy jej stosować u osób z ciężkim niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie <90/50 mm Hg), ciężką niewydolnością wątroby oraz u pacjentów zależnych od stymulatora serca, gdzie częstość akcji serca jest narzucona przez urządzenie. Ponadto, preparat zawiera laktozę (45,36 mg w tabletce 5 mg i 68,04 mg w tabletce 7,5 mg), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Monitorowanie częstości pracy serca jest kluczowe, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami przewodzenia, aby uniknąć nadmiernej bradykardii i powikłań kardiologicznych.
antagonista wapnia, antybiotyki makrolidowe, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, cytochrom P450, diltiazem, dławica piersiowa, inhibitory enzymatyczne, inhibitory proteazy, iwabradyna, leki przeciwgrzybicze, nadwrażliwość na lek, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostry zespół wieńcowy, perfuzja tkankowa, stymulator serca, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dilzem 120 retard 120 mg
Diltiazem chlorowodorek w postaci Dilzem 120 retard, jako antagonista kanału wapniowego, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą zaburzenia psychiczne, takie jak nerwowość i bezsenność (często ≥1/100 do <1/10), a także zmiany nastroju, w tym depresja, które wymagają szczególnej uwagi u pacjentów z predyspozycjami psychicznymi. Zaburzenia układu nerwowego, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), obejmują bóle i zawroty głowy oraz objawy pozapiramidowe, takie jak drżenie i sztywność. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) obserwuje się poważne zaburzenia serca, w tym blok przedsionkowo-komorowy (I-III stopnia), bradykardię, kołatanie serca oraz zastoinową niewydolność serca, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują m.in. nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie naczyń, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, wymioty, rozrost dziąseł), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
antagonista kanału wapniowego, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, diltiazem, ginekomastia, konwencja MedDRA, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, liszajowate rogowacenie skóry, mioklonia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra uogólniona wysypka krostkowa, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, rumień złuszczający, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivabradine Genoptim 5 mg
Lek Ivabradine Genoptim jest przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią (HR <70/min), wstrząsem kardiogennym, świeżym zawałem mięśnia sercowego, ciężkim niedociśnieniem (<90/50 mm Hg), zaburzeniami przewodzenia (zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia), niestabilną lub ostrą niewydolnością serca, niestabilną dławicą piersiową oraz u osób ze stymulatorem serca. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na metabolizm wątrobowy iwabradyny oraz u kobiet w ciąży, karmiących piersią i u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Tabletki zawierają laktozę (62 mg w dawce 5 mg i 93 mg w dawce 7,5 mg), co wyklucza ich stosowanie u osób z nietolerancją laktozy.
antybiotyki makrolidowe, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, diltiazem, działanie teratogenne, flukonazol, fotopsja, inhibitor cytochromu P450, inhibitor proteazy HIV, lek anestetyczny, lek antyarytmiczny, lek hipotensyjny, nadwrażliwość na iwabradynę, niedociśnienie, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odstęp QT, pochodne azolowe, rozrusznik serca, stężenie leku w osoczu, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycardil 60 60 mg
Lek Oxycardil 60 zawiera diltiazem chlorowodorek w dawce 60 mg i może powodować działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z konwencją MedDRA. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest małopłytkowość (≥1/10), co zwiększa ryzyko krwawień. Często (≥1/100 do <1/10) występują zaburzenia psychiczne i neurologiczne, takie jak nerwowość, bezsenność, zmiany nastroju, bóle i zawroty głowy, objawy pozapiramidowe oraz mioklonie. W zakresie układu sercowo-naczyniowego mogą pojawić się blok przedsionkowo-komorowy (I-III stopnia), bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy oraz zastoinowa niewydolność serca. Dodatkowo obserwuje się niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie naczyń, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, wymioty, biegunka), suchość błony śluzowej jamy ustnej, rozrost dziąseł, podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, ALAT, LDH, fosfataza zasadowa) oraz zapalenie wątroby. Reakcje skórne obejmują rumień, pokrzywkę, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, wysypki, a także poważniejsze zmiany jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, diltiazem chlorowodorek, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, ginekomastia, kołatanie serca, konwencja MedDRA, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, liszajowate rogowacenie skóry, małopłytkowość, mioklonia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra uogólniona wysypka krostkowa, płytki krwi, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień, rumień wielopostaciowy, rumień złuszczający, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Iwabradyna Synthon 7,5 mg
Iwabradyna Synthon w dawce 7,5 mg jest przeciwwskazana u pacjentów z bradykardią (HR <70/min), wstrząsem kardiogennym, świeżym zawałem mięśnia sercowego, ciężkim niedociśnieniem tętniczym (<90/50 mm Hg), zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, niestabilną lub ostrą niewydolnością serca, niestabilną dławicą piersiową oraz blokiem przedsionkowo-komorowym III stopnia. Nie zaleca się jej stosowania u pacjentów wymagających stałej stymulacji serca oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku. Preparat zawiera laktozę jednowodną (2,016 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Przed terapią konieczna jest ocena częstości pracy serca, ciśnienia tętniczego, funkcji wątroby, rytmu serca oraz wykluczenie ciąży u kobiet w wieku rozrodczym.
antybiotyki makrolidowe, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba wieńcowa, diltiazem, dysfagia, erytromycyna, inhibitory CYP3A4, inhibitory cytochromu P450, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, iwabradyna, ketokonazol, klarytromycyna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, niedociśnienie, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostra niewydolność serca, pochodne azolowe, rytm serca, stymulator serca, werapamil, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon chorób i schorzeń
Bradykardia – Patofizjologia i mechanizm
Bradykardia definiowana jest jako częstość akcji serca poniżej 60 uderzeń na minutę (bpm), choć praktyczniejszą granicą jest 50 bpm, gdyż większość pacjentów z HR 50-60 bpm pozostaje bezobjawowa. Etiologia bradykardii obejmuje dysfunkcję węzła zatokowo-przedsionkowego (SA), zaburzenia przewodzenia węzła przedsionkowo-komorowego (AV) oraz bloki w układzie Hisa-Purkinjego. Dysfunkcja węzła SA (zespół chorego węzła zatokowego) wiąże się z włóknieniem, amyloidozą, hipoplazją i może manifestować się zarówno bradykardią, jak i tachykardią. Bloki SA i AV klasyfikowane są według stopnia zaawansowania, od opóźnień przewodzenia do całkowitego braku przewodzenia impulsów. Bradykardia może mieć podłoże genetyczne (mutacje w genach HCN4, kanałach Ca2+), metaboliczne (hiperkaliemia, hiponatremia), neurologiczne (wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, uraz rdzenia szyjnego) oraz być efektem działania leków (beta-blokery, digoksyna, blokery kanału wapniowego). Względna bradykardia obserwowana jest w wielu chorobach zakaźnych i stanach zapalnych, gdzie cytokiny wpływają na funkcję węzła zatokowego i autonomiczny układ nerwowy.
amyloidoza, blok AV pierwszego stopnia, blok AV trzeciego stopnia, blok dwupęczkowy, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, blok trójpęczkowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia odruchowa, dysautonomia, dysfunkcja węzła zatokowego, dysrefleksja autonomiczna, gen HCN4, hiperkaliemia, hiponatremia, kanały sodowe, migotanie przedsionków, nerw błędny, niedoczynność tarczycy, odruch Cushinga, torsade de pointes, układ Hisa-Purkinjego, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, względna bradykardia, zatrzymanie zatokowe, zespół chorego węzła zatokowego, zespół długiego QT - Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Działania niepożądane
Propafenon, lek antyarytmiczny stosowany w terapii zaburzeń rytmu serca, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wynikają z jego wpływu na układ sercowo-naczyniowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Do najczęstszych należą zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia (blok zatokowo-przedsionkowy, przedsionkowo-komorowy, śródkomorowy), kołatanie serca, bradykardia, tachykardia, a także poważne arytmie, takie jak tachykardia komorowa i migotanie komór, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Propafenon może również nasilać niewydolność serca, szczególnie u pacjentów z już istniejącą chorobą, ze względu na swoje działanie inotropowe ujemne. Ponadto, lek może powodować niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne oraz liczne objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym ból głowy, omdlenia, ataksję, parestezje, drgawki i objawy pozapiramidowe.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok śródkomorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, cholestaza, działanie antyarytmiczne, działanie proarytmiczne, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, granulocytopenia, hepatotoksyczność, kołatanie serca, lek antyarytmiczny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, propafenon, stan splątania, tachykardia, tachykardia komorowa, trombocytopenia, trzepotanie przedsionków, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawrót głowy obwodowy, zespół toczeniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aricept 5 mg
Donepezyl, substancja czynna leku Aricept stosowanego w terapii choroby Alzheimera w dawkach 5 mg lub 10 mg, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować u pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty – bardzo często), układu nerwowego (kurcze mięśni, zawroty głowy, omdlenia – często), zaburzeń psychicznych (bezsenność, halucynacje, pobudzenie, agresywne zachowanie – często) oraz ogólnych (zmęczenie, ból głowy – często). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne powikłania, takie jak bradykardia (<60 uderzeń/min), blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, rabdomioliza oraz zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby. W przypadku wystąpienia omdleń lub napadów drgawkowych wskazana jest diagnostyka kardiologiczna, a przy niewyjaśnionych zaburzeniach wątroby rozważenie odstawienia leku.
anoreksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dolegliwości przewodu pokarmowego, donepezyl, halucynacja, hiperseksualność, hipertermia, kamptokormia, kinaza kreatynowa, krwotok żołądkowo-jelitowy, nadmierne wydzielanie śliny, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, objaw pozapiramidowy, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, sztywność mięśni, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neurologiczne, zachowanie agresywne, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone libido - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół chorego zatoki – Diagnostyka i diagnoza
Zespół chorego zatoki (ZCZ) to dysfunkcja węzła zatokowo-przedsionkowego, manifestująca się bradykardią zatokową (<50/min), zatrzymaniami zatokowymi (>3 s), blokiem zatokowo-przedsionkowym, niewydolnością chronotropową oraz zespołem tachy-brady. Diagnostyka opiera się na wykazaniu korelacji między objawami hipoperfuzji narządowej (zawroty głowy, omdlenia, zmęczenie) a dokumentowanymi zaburzeniami rytmu serca. Podstawowe badania to spoczynkowe EKG oraz 24-48-godzinne monitorowanie Holterowskie, które pozwalają na rejestrację epizodów bradyarytmii i tachyarytmii. W przypadku rzadkich objawów stosuje się dłuższe monitorowanie za pomocą rejestratorów zdarzeń (do 30 dni) lub wszczepialnych rejestratorów pętlowych (do 3 lat). Próba wysiłkowa ocenia niewydolność chronotropową, definiowaną jako maksymalna częstość rytmu serca <80% wartości przewidywanej dla wieku, często nieprzekraczająca 120/min. Badanie elektrofizjologiczne (EPS) może potwierdzić dysfunkcję węzła zatokowego, m.in. przy CSNRT >275 ms i czasie przewodzenia zatokowo-przedsionkowego >200 ms.
antykoagulacja, badanie elektrofizjologiczne, badanie holterowskie, bezdech senny, blok zatokowo-przedsionkowy, bloker kanału wapniowego, bradyarytmia przedsionkowa, bradykardia zatokowa, dysfunkcja węzła zatokowego, echokardiografia przezprzełykowa, EKG spoczynkowe, hipoperfuzja narządowa, masaż zatoki szyjnej, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, niedoczynność tarczycy, niewydolność chronotropowa, niewydolność serca, próba wysiłkowa, rejestrator zdarzeń, tachykardia przedsionkowa, test pochyleniowy, trzepotanie przedsionków, udar mózgu, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wszczepialny rejestrator pętlowy, wszczepienie stymulatora serca, zaburzenia elektrolitowe, zatrzymanie zatokowe, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół chorego zatoki, zespół tachy-brady - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amiodaron Accord 30 mg/ml
Amiodaron Accord w stężeniu 30 mg/ml (10 ml ampułko-strzykawka zawiera 300 mg chlorowodorku amiodaronu oraz 20 mg/ml alkoholu benzylowego) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amiodaron, jod (ok. 112 mg jodu w jednej dawce) lub substancje pomocnicze. Przeciwwskazania obejmują zaburzenia przewodzenia serca (bradykardia zatokowa, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy wysokiego stopnia, zespół Brugadów, wydłużenie QT), zaburzenia czynności tarczycy, ciężką niewydolność oddechową, zapaść krążeniową, niedociśnienie, niewydolność serca, kardiomiopatię oraz hipokaliemię. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 3 lat, noworodków i wcześniaków ze względu na obecność alkoholu benzylowego. Amiodaron jest również przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią, z wyjątkiem sytuacji ratunkowych, takich jak migotanie komór oporne na defibrylację.
alergia na jod, alkohol benzylowy, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorowodorek amiodaronu, choroba węzła zatokowego, ciężka niewydolność oddechowa, czynność tarczycy, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, frakcja wyrzutowa, hipokaliemia, inhibitor MAO, kardiomiopatia, kortykosteroid, migotanie komór, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności tarczycy, zapaść krążeniowa, zespół Brugadów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Donectil 10 mg
Donectil, zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg lub 10 mg, jest stosowany w terapii choroby Alzheimera, jednak wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Do często obserwowanych należą zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy i bezsenność, oraz objawy ze strony układu pokarmowego, w tym biegunka, nudności i wymioty. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, jak omdlenia (wymagające wykluczenia bloku serca lub długich zahamowań zatokowych), napady drgawek, objawy pozapiramidowe, a także zaburzenia psychiczne, w tym omamy, pobudzenie, agresja oraz hiperseksualność. Donectil może również powodować kardiologiczne działania niepożądane, takie jak bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, a w bardzo rzadkich przypadkach polimorficzny częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Wśród innych istotnych działań wymienia się rabdomiolizę, zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby) oraz zwiększone ryzyko urazów i upadków.
bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, dolegliwość brzuszna, hiperseksualność, jadłowstręt, kamptokormia, kinaza kreatynowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśniowy, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, nudności, objaw pozapiramidowy, omam, omdlenie, pleurothotonus, pobudzenie, polimorficzny częstokurcz komorowy, przeziębienie, rabdomioliza, świąd, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zachowanie agresywne, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie, zwiększone libido - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fimodigo
Produkt leczniczy Fimodigo (fingolimod 0,5 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko bradyarytmii oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym rzadkich przypadków pełnego bloku przedsionkowo-komorowego. Po podaniu pierwszej dawki obserwuje się spowolnienie akcji serca, które pojawia się w ciągu pierwszej godziny, osiąga maksimum do 6 godzin i stopniowo ustępuje w ciągu kolejnych tygodni, zwykle powracając do wartości wyjściowych w ciągu miesiąca. Monitorowanie kardiologiczne obejmuje wyjściowe EKG, pomiar ciśnienia tętniczego, ciągłe monitorowanie EKG oraz pomiar tętna i ciśnienia co godzinę przez 6 godzin po podaniu dawki. W przypadku bradykardii możliwe jest zastosowanie atropiny lub izoprenaliny podawanych pozajelitowo, a pacjent powinien pozostać pod obserwacją do następnego dnia w odpowiednio wyposażonym ośrodku. Monitorowanie należy przedłużyć, jeśli częstość akcji serca po 6 godzinach jest niższa niż 45 uderzeń/min u dorosłych, 55 uderzeń/min u dzieci i młodzieży ≥12 lat lub 60 uderzeń/min u dzieci 10–<12 lat, lub jeśli występują blok przedsionkowo-komorowy II stopnia lub wyższy, odstęp QTc ≥500 ms, bądź blok III stopnia w trakcie leczenia.
amiodaron, badanie EKG, bezdech senny, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, chinidyna, ciśnienie tętnicze, digoksyna, diltiazem, dizopyramid, fingolimod, inhibitor cholinesterazy, inhibitor kanału wapniowego, inwersja załamka T, iwabradyna, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, odstęp QT, pilokarpina, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, sotalol, torsades de pointes, werapamil, wydłużenie QT, zaburzenie przewodzenia, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memorion 5 mg
Lek Memorion zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg lub 10 mg jest stosowany w terapii chorób neurodegeneracyjnych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Do najczęstszych należą biegunka, nudności, wymioty, skurcze mięśni, zmęczenie oraz bezsenność. Istotne są również zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy, a także wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Wśród działań niepożądanych odnotowano także napady drgawek, objawy pozapiramidowe, złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN), kamptokormię oraz poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawienia i wrzody żołądka i dwunastnicy. Rabdomioliza, choć rzadka, stanowi poważne zagrożenie, szczególnie w początkowym okresie leczenia lub przy zwiększaniu dawki donepezylu.
bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, choroba neurodegeneracyjna, donepezil, działanie cholinergiczne, działanie niepożądane, hiperseksualność, jadłowstręt, kamptokormia, krwawienie z przewodu pokarmowego, mięśniowa kinaza kreatynowa, nadmierne wydzielanie śliny, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, nudność, objaw pozapiramidowy, omam, omdlenie, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, skurcz mięśni, świąd, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gastryczne, zaburzenie hepatologiczne, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone libido - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rywastygmina Aurovitas
System transdermalny rywastygminy (Rywastygmina Aurovitas, plaster) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na zależność częstości i nasilenia działań niepożądanych od dawki. W przypadku przerwania terapii na ponad 3 dni, wznowienie leczenia powinno odbywać się od dawki początkowej 4,6 mg/24 h. Niewłaściwe stosowanie, takie jak nakładanie nowego plastra bez usunięcia poprzedniego lub jednoczesne stosowanie wielu plastrów, może prowadzić do poważnych powikłań, włącznie z hospitalizacją i zgonem. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), szczególnie u kobiet i pacjentów z odwodnieniem, które mogą wymagać dożylnego nawodnienia lub modyfikacji dawki. Zaleca się regularne monitorowanie masy ciała, ze względu na ryzyko jej zmniejszenia u chorych na chorobę Alzheimera. Bradykardia wywołana rywastygminą zwiększa ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca, niedawnym zawałem, bradyarytmiami, zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących leki wydłużające QT.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, grudka, inhibitor cholinesterazy, lek cholinomimetyczny, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, obrzęk, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, pęcherz, przedłużenie odstępu QT, rumień, substancja cholinergiczna, system transdermalny rywastygminy, torsade de pointes, wydzielanie soku żołądkowego, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polfenon 150 mg
Propafenon chlorowodorek, substancja czynna leku Polfenon (dostępnego w dawkach 150 mg i 300 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy (bardzo często, ≥1/10), zaburzenia przewodzenia serca (często, ≥1/100 do <1/10), bradykardia zatokowa oraz kołatanie serca. Istotne są również proarytmiczne efekty, takie jak tachykardia komorowa (niewystępująca często, ≥1/1000 do <1/100), migotanie komór i torsade de pointes (częstość nieznana). Dodatkowo, mogą pojawić się poważne zaburzenia przewodzenia (blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy, blok śródkomorowy) oraz niewydolność serca (częstość nieznana). W związku z tym konieczne jest regularne monitorowanie EKG i ocena funkcji serca podczas terapii propafenonem.
agranulocytoza, astenia, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok śródkomorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia zatokowa, cholestaza, drgawki, duszność, działanie proarytmiczne, hipotensja ortostatyczna, kołatanie serca, lek antyarytmiczny, leukopenia, migotanie komór, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, parestezja, pokrzywka, propafenon chlorowodorek, rumień, stan splątania, tachykardia komorowa, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużony odstęp QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pamigen
Chlorowodorek donepezylu, substancja czynna leku Pamigen, jest inhibitorem cholinesterazy stosowanym w terapii otępienia, jednak wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane i specyficzne przeciwwskazania. Lek nie był badany u pacjentów z zaawansowanym otępieniem Alzheimera, innymi typami otępienia ani zaburzeniami poznawczymi związanymi z wiekiem. Donepezyl może nasilać zwiotczenie mięśni podczas znieczulenia ogólnego, zwłaszcza w połączeniu z sukcynylocholiną, oraz wywoływać wagotoniczne efekty sercowe, takie jak bradykardia, co wymaga monitorowania u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia serca (np. blok zatokowo-przedsionkowy). Zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QTc i torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z wcześniejszym wydłużeniem QTc, chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących leki wpływające na QTc, co uzasadnia konieczność monitorowania EKG. Donepezyl może także nasilać ryzyko drgawek, objawów pozapiramidowych oraz złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki przeciwpsychotyczne. Ponadto, ze względu na działanie cholinomimetyczne, lek wymaga ostrożności u chorych z astmą, POChP oraz u osób z ryzykiem choroby wrzodowej lub zaburzeniami mikcji związanymi z rozrostem gruczołu krokowego.
blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, brak laktazy, choroba wrzodowa, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, donepezyl, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor acetylocholinesterazy, inhibitor cholinesterazy, mioglobinuria, nadkomorowe zaburzenia przewodzenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewyrównana niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, ostra niewydolność nerek, otępienie naczyniopochodne, otępienie w chorobie Alzheimera, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rabdomioliza, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, substancja cholinomimetyczna, układ cholinergiczny, wpływ wagotoniczny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Raenom 7,5 mg
Lek Raenom zawierający iwabradynę (bromowodorek) w dawkach 5 mg i 7,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią (częstość pracy serca <70/min), zespołem chorego węzła zatokowego, blokami przedsionkowo-komorowymi i zatokowo-przedsionkowymi, wstrząsem kardiogennym, ostrym zawałem mięśnia sercowego, ciężkim niedociśnieniem (<90/50 mmHg), niestabilną lub ostrą niewydolnością serca oraz niestabilną dławicą piersiową. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na iwabradynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (44,607 mg w tabletce 5 mg i 41,675 mg w tabletce 7,5 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru. Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami tego enzymu (np. ketokonazol, klarytromycyna, rytonawir) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko bradykardii i powikłań. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak werapamil i diltiazem, mogą nasilać efekt bradykardyzujący i również stanowią przeciwwskazanie do terapii.
antybiotyki makrolidowe, azolowe pochodne przeciwgrzybicze, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, cytochrom P450 3A4, częstość akcji serca, diltiazem, dysfagia, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, iwabradyna, ketokonazol, klarytromycyna, laktoza, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, stymulator serca, układ krążenia, werapamil, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego