blok zatokowo-przedsionkowy
Blok zatokowo-przedsionkowy (blok SA, ang. sinoatrial block) to zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między węzłem zatokowo-przedsionkowym a mięśniówką przedsionków. Zaburzenie to prowadzi do opóźnienia lub całkowitego zablokowania przewodzenia impulsu z węzła zatokowo-przedsionkowego do przedsionków.
Wyróżniamy trzy stopnie bloku zatokowo-przedsionkowego. Blok I stopnia to wydłużenie czasu przewodzenia impulsu, bez widocznych nieprawidłowości w EKG. Blok II stopnia charakteryzuje się okresowym brakiem przewodzenia impulsu do przedsionków, co objawia się w EKG brakującymi zespołami P-QRS-T. Blok III stopnia (całkowity) to zupełny brak przewodzenia z węzła zatokowego do przedsionków.
Przyczynami bloku SA mogą być: choroba niedokrwienna serca, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatia, choroby zwyrodnieniowe układu bodźcotwórczo-przewodzącego, przedawkowanie leków (np. beta-blokerów, antagonistów wapnia), zaburzenia elektrolitowe czy wzmożone napięcie nerwu błędnego. Leczenie zależy od przyczyny, stopnia bloku i objawów klinicznych – od obserwacji po implantację rozrusznika serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivastigmin Orion 1,5 mg
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Rivastigmin Orion (rywastygmina w kapsułkach twardych, dawka 1,5 mg) jest nadwrażliwość na substancję czynną lub inne karbaminiany oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią alergicznych reakcji, w tym anafilaksji oraz alergicznego kontaktowego zapalenia skóry po zastosowaniu plastra z rywastygminą, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do podawania leku w jakiejkolwiek postaci farmaceutycznej. W takich przypadkach ryzyko poważnych reakcji alergicznych jest znaczne, dlatego leczenie rywastygminą należy odstawić lub nie rozpoczynać.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, choroba wrzodowa, choroby przewodu pokarmowego, działanie cholinergiczne, działanie cholinomimetyczne, interakcje lekowe, karbaminiany, nadwrażliwość na substancję czynną, plaster z rywastygminą, przerost gruczołu krokowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcje w miejscu podania, rywastygmina, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, układ cholinergiczny, utrudniony odpływ moczu, wydzielanie soku żołądkowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Donepezil Bluefish 5 mg
Donepezil Bluefish, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w terapii choroby Alzheimera. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane najczęściej ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty), układu nerwowego (bezsenność, zawroty głowy), mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni) oraz ogólne objawy zmęczenia i bólu głowy. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia kardiologiczne, takie jak bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, które mogą manifestować się omdleniami i drgawkami, a także na zaburzenia neuropsychiatryczne (omamy, pobudzenie, agresja) oraz potencjalnie ciężkie powikłania, w tym rabdomiolizę i złośliwy zespół neuroleptyczny.
bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, blok sercowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Alzheimera, donepezil, dysfagia, kinaza kreatynowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśni, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, objawy pozapiramidowe, omamy, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, tabletka powlekana, torsade de pointes, wrzód żołądka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Digoxin Teva
Digoksyna, ze względu na wąski indeks terapeutyczny, wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z zespołem chorej zatoki, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia, hiperkalcemia) oraz u osób w podeszłym wieku i z obniżonym klirensem nerkowym. Toksyczność digoksyny może manifestować się arytmiami, które mogą przypominać pierwotne zaburzenia rytmu, co komplikuje diagnostykę i terapię. Zaleca się regularne oznaczanie stężenia digoksyny w surowicy, jednak interpretacja wyników powinna uwzględniać możliwe interakcje z innymi glikozydami nasercowymi oraz obserwacje kliniczne, zwłaszcza przy stosowaniu glikozydów w ciągu ostatnich 2 tygodni. Dawkowanie wymaga indywidualizacji u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy: niedoczynność wymaga redukcji dawki, natomiast nadczynność może wymagać jej zwiększenia, z późniejszą korektą po kontroli stanu tarczycy.
amyloidoza serca, arytmia, azotemia, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, choroba beri-beri, dysfagia, dziedziczna nietolerancja galaktozy, glikozyd nasercowy, hemodializa, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipoksja, hipomagnezemia, kardiowersja, kardiowersja elektryczna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy digoksyny, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedobór tiaminy, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, stężenie digoksyny w surowicy, stężenie elektrolitów, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cogiton 10 10 mg
Donepezyl, składnik leku Cogiton 10, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwuje się biegunki (≥1/10), kurcze mięśni, zmęczenie, nudności, wymioty oraz bezsenność. Zaburzenia układu nerwowego obejmują omdlenia, zawroty głowy i bezsenność (często), a także rzadziej drgawki i objawy pozapiramidowe. W zakresie zaburzeń psychicznych często występują omamy, pobudzenie, agresywne zachowanie, nietypowe sny i koszmary senne, które zwykle ustępują po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia. Z sercowych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na niezbyt częstą bradykardię, rzadkie bloki zatokowo-przedsionkowe i przedsionkowo-komorowe oraz bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu polimorficzne częstoskurcze komorowe, w tym torsade de pointes, oraz wydłużenie odstępu QT w EKG.
blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba wrzodowa dwunastnicy, częstoskurcz komorowy polimorficzny, donepezyl, drgawki, działania niepożądane, hiperseksualność, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, krwotok żołądkowo-jelitowy, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, objawy pozapiramidowe, pleurothotonus, rabdomioliza, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia psychiczne, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rywastigmina Aurovitas
Podczas stosowania systemu transdermalnego Rywastygmina Aurovitas należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko działań niepożądanych nasilających się wraz ze wzrostem dawki, zwłaszcza podczas jej zwiększania. W przypadku przerwania terapii na ponad 3 dni, wznowienie leczenia powinno odbywać się od dawki 4,6 mg/24 h. Niewłaściwe stosowanie, takie jak nakładanie kolejnego plastra bez usunięcia poprzedniego lub jednoczesne stosowanie wielu plastrów, może prowadzić do poważnych powikłań, w tym hospitalizacji i zgonów. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) są częstsze u kobiet i mogą prowadzić do odwodnienia, wymagającego interwencji dożylnej i ewentualnej modyfikacji dawki. Rywastygmina może powodować bradykardię i zwiększać ryzyko torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca, niedawno przebytym zawałem, bradyarytmiami, zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących leki wydłużające QT. Konieczne jest monitorowanie masy ciała ze względu na ryzyko jej zmniejszenia u chorych na chorobę Alzheimera.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa żołądka, działanie cholinergiczne, działanie cholinomimetyczne, hipokaliemia, inhibitor cholinesterazy, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, niewyrównana niewydolność serca, nudności, objaw pozapiramidowy, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, reakcja skórna, rozsiane alergiczne zapalenie skóry, rumień, skurcz oskrzeli, torsade de pointes, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ristidic
Rywastygmina, stosowana w preparacie Ristidic, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na profil bezpieczeństwa i ryzyko działań niepożądanych, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. W przypadku przerwy w terapii dłuższej niż kilka dni, zaleca się wznowienie leczenia od dawki początkowej 1,5 mg dwa razy na dobę, aby zminimalizować ryzyko wymiotów. Należy monitorować reakcje skórne, zwłaszcza alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, szczególnie u pacjentów wcześniej leczonych plastrami rywastygminy. W razie potwierdzenia alergii konieczne jest wykonanie testu alergicznego przed zmianą formy podania. Rywastygmina może wywoływać nadciśnienie tętnicze, omamy u chorych na Alzheimera oraz nasilenie objawów pozapiramidowych u pacjentów z chorobą Parkinsona, co wymaga dostosowania dawki lub przerwania leczenia. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, są częste i zależne od dawki, a ich nasilenie może prowadzić do odwodnienia i poważnych powikłań, w tym pęknięcia przełyku.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma oskrzelowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, drżenie, dyskineza, działanie niepożądane, hipomagnezemia, inhibitor cholinoesterazy, lek cholinomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nasilone wymioty, niedrożność dróg moczowych, nudność, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, omamy, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, rumień, rywastygmina, spowolnienie ruchowe, torsade de pointes, zaburzenie chodu, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ricordo
Donepezil w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Ricordo) wymaga ostrożności u pacjentów z ciężką demencją, innymi formami otępienia oraz zaburzeniami poznawczymi związanymi z wiekiem, gdyż nie był w tych grupach badany. Lek, jako inhibitor cholinesterazy, może nasilać zwiotczenie mięśni podczas znieczulenia z użyciem pochodnych sukcynylocholiny, co wymaga poinformowania anestezjologa. Wskazane jest monitorowanie kardiologiczne, zwłaszcza u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym lub przedsionkowo-komorowym, ze względu na ryzyko bradykardii, omdleń, drgawek oraz wydłużenia odstępu QTc i torsade de pointes. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wcześniejszym wydłużeniem QTc, chorobami serca (niewyrównana niewydolność, niedawny zawał, bradyarytmie) oraz zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia).
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, demencja, działanie cholinomimetyczne, działanie wagotoniczne, inhibitor cholinesterazy, lek cholinomimetyczny, mioglobinuria, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw pozapiramidowy, obturacyjna choroba płuc, omdlenie i drgawki, ostra niewydolność nerek, otępienie, pogorszenie funkcji poznawczych, przerost prostaty, rabdomioliza, upośledzenie czynności wątroby, wrzód trawienny, wydłużenie odstępu QTc, zespół chorego węzła zatokowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmin NeuroPharma
Podczas stosowania rywastygminy w postaci kapsułek twardych, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta oraz dostosowanie dawkowania, zwłaszcza po przerwach w terapii dłuższych niż 3 dni, kiedy to leczenie należy wznawiać od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych, w tym wymiotów. Należy zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych, w tym alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, szczególnie u pacjentów stosujących plastry z rywastygminą; w takich przypadkach można rozważyć przejście na formę doustną po wykluczeniu alergii i pod ścisłym nadzorem. W razie uogólnionego alergicznego zapalenia skóry, niezależnie od drogi podania, leczenie należy przerwać. Szczególną uwagę należy poświęcić działaniom niepożądanym związanym ze zwiększaniem dawki, takim jak nadciśnienie tętnicze, omamy u chorych na otępienie Alzheimera, czy nasilenie objawów pozapiramidowych (np. drżenia) u pacjentów z otępieniem w przebiegu choroby Parkinsona, które często ustępują po zmniejszeniu dawki.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma oskrzelowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, drżenie, dyskineza, inhibitor cholinoesterazy, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, omamy, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, rywastygmina, spowolnienie ruchowe, uogólnione alergiczne zapalenie skóry, wymioty, zaburzenia chodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bixebra 7,5 mg
Iwabradyna (Bixebra) jest przeciwwskazana u pacjentów z bradykardią (HR <70/min), wstrząsem kardiogennym, świeżym zawałem mięśnia sercowego, ciężkim niedociśnieniem (<90/50 mm Hg), zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, niestabilną lub ostrą niewydolnością serca, niestabilną dławicą piersiową oraz blokiem przedsionkowo-komorowym III stopnia. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz u osób z nadwrażliwością na iwabradynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (45,36 mg w tabletce 5 mg i 68,04 mg w tabletce 7,5 mg). Ze względu na metabolizm przez CYP3A4, iwabradyna jest przeciwwskazana w skojarzeniu z silnymi inhibitorami tego enzymu (np. ketokonazol, klarytromycyna, rytonawir) oraz umiarkowanymi inhibitorami (werapamil, diltiazem), które mogą nasilać jej działanie bradykardyzujące.
antybiotyki makrolidowe, azolowe leki przeciwgrzybicze, blok lewej odnogi pęczka Hisa, blok prawej odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, cytochrom P450, działanie bradykardyzujące, działanie chronotropowe ujemne, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor proteazy HIV, kanał If, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, stymulator serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia śródkomorowego, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół chorego zatoki – Patofizjologia i mechanizm
Zespół chorego zatokowca (SSS) to złożone zaburzenie funkcji węzła zatokowo-przedsionkowego, charakteryzujące się bradyarytmiami, tachyarytmiami oraz zespołem tachykardia-bradykardia. Etiologia obejmuje zarówno czynniki wewnętrzne, takie jak zwyrodnienie i zwłóknienie węzła zatokowego, mutacje genów kanałów jonowych (SCN5A, HCN4, MYH6), jak i czynniki zewnętrzne, w tym farmakologiczne (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, digoksyna) oraz metaboliczne (niedoczynność tarczycy, hiperkaliemia, hipokaliemia). Patofizjologia opiera się na zaburzeniach automatyzmu i przewodzenia impulsów, wynikających z przebudowy elektrycznej i molekularnej węzła SA, nasilanej przez niewydolność serca, migotanie przedsionków oraz dysfunkcję mitochondrialną. Mechanizmy te prowadzą do nieprawidłowej depolaryzacji i przewodzenia impulsów, manifestując się klinicznie jako bradykardia zatokowa, blok zatokowo-przedsionkowy, zatrzymanie zatokowe oraz niekompetencja chronotropowa.
amyloidoza, beta-bloker, blok zatokowo-przedsionkowy, bloker kanału wapniowego, bradyarytmia przedsionkowa, bradykardia zatokowa, digoksyna, dysfunkcja mitochondrialna, dysfunkcja węzła zatokowego, gen HCN4, gen SCN5A, hiperkaliemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipoksja, hipotermia, lek przeciwarytmiczny, migotanie przedsionków, nadwrażliwość zatoki szyjnej, nagła śmierć sercowa, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, omdlenie wazowagalne, rozrusznik serca, sarkoidoza, tachyarytmia przedsionkowa, udar mózgu, węzeł zatokowy, zatrzymanie zatokowe, zespół tachykardia-bradykardia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pamigen
Chlorowodorek donepezylu (Pamigen) nie był badany u pacjentów z zaawansowanym otępieniem Alzheimera, innymi typami otępienia czy zaburzeniami poznawczymi związanymi z wiekiem, co wymaga ostrożności przy jego stosowaniu w tych grupach. Lek może nasilać zwiotczenie mięśni podczas znieczulenia ogólnego, zwłaszcza w połączeniu z sukcynylocholiną, dlatego anestezjolog powinien być poinformowany o terapii. Donepezyl, jako inhibitor cholinesterazy, może wywoływać bradykardię, szczególnie u pacjentów z zespołem chorej zatoki, blokiem zatokowo-przedsionkowym lub przedsionkowo-komorowym, a także może powodować omdlenia, drgawki, wydłużenie odstępu QTc i torsade de pointes. Zaleca się monitorowanie EKG u pacjentów z wydłużonym QTc, chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz przyjmujących leki wpływające na QTc. Donepezyl może również nasilać objawy pozapiramidowe i wywoływać drgawki, a w rzadkich przypadkach prowadzić do złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwpsychotyczne.
astma oskrzelowa, blok sercowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, drgawka, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinesterazy, mioglobinuria, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, ostra niewydolność nerek, otępienie naczyniopochodne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rabdomioliza, skurcz oskrzeli, wpływ wagotoniczny, wydłużenie odstępu QTc, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fixapost (50 mcg + 5 mg)/ml
Lek Fixapost, zawierający 50 µg/ml latanoprostu oraz 5 mg/ml tymololu maleinianu, jest stosowany w terapii jaskry, jednak jego zastosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Przede wszystkim nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, zwłaszcza na makrogologlicerolu hydroksystearynian (50 mg/ml). Ze względu na obecność tymololu, nieselektywnego beta-adrenolityku, lek jest przeciwwskazany u chorych z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa (aktualna lub w wywiadzie), ciężka POChP oraz rekatywną chorobą dróg oddechowych, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli i zaostrzenia objawów. Ponadto, Fixapost nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, w tym bradykardią zatokową, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia bez rozrusznika, jawnie niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym, ze względu na ryzyko nasilenia dysfunkcji układu sercowo-naczyniowego.
alfa-2-agonista, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, działanie niepożądane, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, latanoprost i tymolol, makrogologlicerolu hydroksystearyniat, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, olej rycynowy polioksylowany, POChP, reakcja alergiczna, receptory beta-adrenergiczne, rozrusznik serca, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, substancje czynne, wchłanianie ogólnoustrojowe, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Donectil ODT 10 mg
Donectil ODT (chlorowodorek donepezylu 10 mg) stosowany w terapii choroby Alzheimera wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które obejmują głównie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty), układu mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni), neurologiczne (bezsenność) oraz ogólnoustrojowe (zmęczenie). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, polimorficzny częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Ponadto, obserwowano napady drgawek, objawy pozapiramidowe, złośliwy zespół neuroleptyczny, kamptokormię oraz rabdomiolizę, która często pojawia się w ścisłym związku czasowym z rozpoczęciem leczenia lub zwiększeniem dawki. Zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby, wymagają rozważenia odstawienia leku.
bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, częstoskurcz torsade de pointes, hiperseksualność, jadłowstręt, kamptokormia, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśni, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, objaw pozapiramidowy, omam, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neurologiczne, zachowanie agresywne, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone libido - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Iwabradyna Synthon 5 mg
Iwabradyna Synthon (5 mg, tabletki powlekane) zawiera iwabradynę w formie chlorowodorku i jest przeciwwskazana u pacjentów z bradykardią (HR <70/min w spoczynku), wstrząsem kardiogennym, świeżym zawałem mięśnia sercowego, ciężkim niedociśnieniem (ciśnienie <90/50 mm Hg), niestabilną lub ostrą niewydolnością serca oraz niestabilną dławicą piersiową. Leku nie należy stosować u osób z zaburzeniami przewodzenia serca, takimi jak zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy czy blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, a także u pacjentów wymagających stymulatora serca narzucającego rytm. Ponadto, iwabradyna jest przeciwwskazana u chorych z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko nieprzewidywalnych stężeń leku i działań niepożądanych. Tabletki zawierają 1,344 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antybiotyk makrolidowy, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chlorowodorek iwabradyny, cytochrom P450 3A4, diltiazem, dławica piersiowa, dysfagia, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pochodne azolowe, stymulator serca, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa serca, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Donecept
Donecept, zawierający chlorowodorek donepezylu, jest inhibitorem cholinoesterazy stosowanym w terapii choroby Alzheimera, jednak wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką postacią otępienia, innymi typami zaburzeń pamięci oraz u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Lek może powodować bradykardię, blok serca, wydłużenie odstępu QTc oraz torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, zaburzeniami przewodnictwa nadkomorowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią. Zaleca się monitorowanie EKG oraz ostrożność u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca, niedawnym zawałem mięśnia sercowego i przyjmujących leki wpływające na odstęp QTc. Donecept może nasilać działanie zwiotczających mięśnie leków stosowanych podczas znieczulenia ogólnego, dlatego konieczne jest poinformowanie anestezjologa o jego stosowaniu.
astma, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, ciężka postać otępienia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, fosfokinaza kreatynowa, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor cholinoesterazy, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek cholinomimetyczny, napad drgawkowy, niedrożność ujścia pęcherza moczowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewyrównana niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, pochodna sukcynylocholiny, rabdomioliza, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie elektrolitowe, zahamowanie zatokowe, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doneprion
Doneprion, zawierający donepezylu chlorowodorek w dawkach 5 mg i 10 mg, jest inhibitorem cholinesterazy stosowanym w leczeniu otępienia, jednak brak jest badań dotyczących jego stosowania u pacjentów z ciężką postacią choroby Alzheimera, innymi typami otępienia czy zaburzeniami pamięci związanymi ze starzeniem. Ze względu na mechanizm działania, lek może nasilać efekt zwiotczenia mięśni podczas znieczulenia ogólnego, zwłaszcza przy stosowaniu pochodnych sukcynylocholiny, co wymaga poinformowania anestezjologa. Donepezyl może wywoływać efekt wagotoniczny prowadzący do bradykardii, szczególnie u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym lub przedsionkowo-komorowym. Zgłaszano przypadki omdleń, napadów drgawek, wydłużenia odstępu QTc oraz torsade de pointes, co wymaga ostrożności u pacjentów z wcześniejszym wydłużeniem QTc, chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz podczas stosowania leków wpływających na QTc. Monitorowanie EKG jest zalecane w tych grupach.
blok przedsionkowo-komorowy, blok sercowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba wrzodowa, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, donepezylu chlorowodorek, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinesterazy, mioglobinuria, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, objaw pozapiramidowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, otępienie w chorobie Alzheimera, rabdomioliza, wydłużenie odstępu QTc, zespół chorego węzła zatokowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivohart 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Ivohart (dawki 5 mg i 7,5 mg), jest przeciwwskazana u pacjentów z bradykardią spoczynkową (HR <70/min), zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, blokiem przedsionkowo-komorowym III stopnia, rytmem narzuconym przez stymulator serca, wstrząsem kardiogennym, świeżym zawałem mięśnia sercowego, niestabilną lub ostrą niewydolnością serca oraz niestabilną dławicą piersiową. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie <90/50 mmHg) oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i zaburzeń metabolizmu. Tabletki zawierają laktozę jednowodną (50 mg w dawce 5 mg i 75 mg w dawce 7,5 mg), co wyklucza ich podanie u osób z nietolerancją laktozy.
Ze względu na metabolizm iwabradyny przez CYP3A4, stosowanie leku jest przeciwwskazane z silnymi inhibitorami tego enzymu, takimi jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), makrolidy (klarytromycyna, erytromycyna doustna, jozamycyna, telitromycyna), inhibitory proteazy HIV (nelfinawir, rytonawir) oraz nefazodon. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 o działaniu chronotropowo ujemnym (werapamil, diltiazem) również są przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilonej bradykardii. Iwabradyna jest także przeciwwskazana w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji, ze względu na potencjalne ryzyko teratogenności i przenikania leku do mleka matki. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania iwabradyny w praktyce klinicznej.
antybiotyki makrolidowe, azolowe pochodne przeciwgrzybicze, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia spoczynkowa, cytochrom P450, częstość akcji serca, diltiazem, dławica piersiowa, działanie teratogenne, erytromycyna, hipotensja, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, iwabradyna, jozamycyna, ketokonazol, klarytromycyna, laktacja, nadwrażliwość, nefazodon, nelfinawir, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, rytonawir, stymulator serca, telitromycyna, werapamil, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół chorego zatoki – Objawy
Zespół chorego zatoki (SSS) to zespół zaburzeń rytmu serca wynikających z dysfunkcji węzła zatokowo-przedsionkowego, objawiający się bradykardią, tachykardią, pauzami zatokowymi oraz blokiem zatokowo-przedsionkowym. Objawy kliniczne, takie jak zawroty głowy, omdlenia (występujące u około 50% pacjentów), palpitacje, zmęczenie, duszność wysiłkowa i ból w klatce piersiowej, wynikają z niedostatecznej perfuzji narządów, zwłaszcza mózgu. U ponad połowy chorych rozwija się zespół tachykardia-bradykardia, charakteryzujący się naprzemiennymi epizodami bradykardii i tachykardii, co zwiększa ryzyko omdleń i powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym udaru mózgu. Diagnostyka wymaga potwierdzenia dysfunkcji węzła zatokowego oraz korelacji z objawami, gdyż bezobjawowa bradykardia nie jest wystarczająca do rozpoznania SSS.
ablacja serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, dławica piersiowa, incydent zakrzepowo-zatorowy, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, niewydolność chronotropowa, niewydolność serca, omdlenie, palpitacje, perfuzja narządów, rozrusznik serca, rytm serca, splątanie, stan przedomdleniowy, tachyarytmia przedsionkowa, trzepotanie przedsionków, udar mózgu, węzeł zatokowo-przedsionkowy, węzeł zatokowy, wszczepienie rozrusznika, zakrzep, zatrzymanie zatokowe, zawroty głowy, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół chorego zatoki, zespół tachykardia-bradykardia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ricordo 10 mg
Donepezil w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Ricordo) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty), układu nerwowego (bezsenność, zawroty głowy) oraz mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni). Często obserwuje się także zmęczenie, które może wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak rabdomioliza, związaną czasowo z rozpoczęciem terapii lub zwiększeniem dawki, oraz zaburzenia kardiologiczne, w tym bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy, polimorficzny częstoskurcz komorowy (w tym Torsade de Pointes) i wydłużenie odstępu QT, które mogą zagrażać życiu. Wystąpienie omdleń lub napadów padaczkowych wymaga pilnej diagnostyki kardiologicznej.
agresywne zachowanie, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, drgawki, hiperseksualność, jadłowstręt, kamptokormia, kinaza kreatynowa, krwotok z przewodu pokarmowego, kurcze mięśni, nietrzymanie moczu, nudności, objawy pozapiramidowe, omamy, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, torsade de pointes, uszkodzenie wątroby, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Rywastygmina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Rywastygmina, inhibitor cholinesterazy, jest stosowana w leczeniu otępienia w chorobie Alzheimera oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Dostępna jest w formie kapsułek doustnych (1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg, 6 mg) oraz plastrów transdermalnych (4,6 mg/24 h, 9,5 mg/24 h, 13,3 mg/24 h). W terapii należy przestrzegać ścisłych zasad dawkowania, zwłaszcza po przerwach dłuższych niż 3 dni, rozpoczynając ponownie od dawki początkowej (kapsułki 1,5 mg dwa razy dziennie, plastry 4,6 mg/24 h), aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, takich jak nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko przedawkowania, zwłaszcza w przypadku nieprawidłowego stosowania plastrów (np. naklejenie nowego plastra bez usunięcia poprzedniego), co może prowadzić do ciężkich powikłań wymagających hospitalizacji, a nawet zgonu.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka, dyskineza, działanie niepożądane, hipokaliemia, inhibitor cholinesterazy, lek cholinomimetyczny, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, nudności i wymioty, objaw pozapiramidowy, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, rumień, rywastygmina, system transdermalny, torsade de pointes, wydłużenie QT, wydzielanie soku żołądkowego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon substancji czynnych
Donepezyl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Donepezyl, inhibitor cholinesterazy stosowany w leczeniu otępienia w chorobie Alzheimera, wymaga ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane i przeciwwskazania. Leczenie powinno być prowadzone przez doświadczonego lekarza, z regularną oceną korzyści terapeutycznych i monitorowaniem pacjenta, zwłaszcza w kontekście ryzyka bradykardii, bloków serca, wydłużenia odstępu QTc oraz napadów drgawkowych. Donepezyl może nasilać zwiotczenie mięśni podczas znieczulenia ogólnego oraz wywoływać objawy pozapiramidowe, a także zwiększać ryzyko zespołu złośliwego neuroleptycznego (ZZN), szczególnie u pacjentów jednocześnie leczonych lekami przeciwpsychotycznymi. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi, astmą, obturacyjną chorobą płuc oraz u osób z ryzykiem choroby wrzodowej przewodu pokarmowego. Donepezyl nie powinien być stosowany łącznie z innymi inhibitorami acetylocholinesterazy ani agonistami/antagonistami układu cholinergicznego.
astma, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, choroba wrzodowa, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, działanie wagotoniczne, fosfokinaza kreatynowa, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor acetylocholinesterazy, inhibitor cholinesterazy, krwawienie z przewodu pokarmowego, mioglobinuria, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedrożność ujścia pęcherza moczowego, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, objaw pozapiramidowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, otępienie naczyniopochodne, otępienie w chorobie Alzheimera, pochodna sukcynylocholiny, rabdomioliza, sztywność mięśni, układ cholinergiczny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia elektrolitowe, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Astorid 20 mg
Torasemid w dawce 20 mg (preparat Astorid) jest diuretykiem pętlowym o określonych przeciwwskazaniach, które należy bezwzględnie uwzględnić w kwalifikacji pacjentów do terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na torasemid lub składniki pomocnicze (tabletki zawierają 186 mg laktozy), niewydolność nerek z bezmoczem, nefrotoksyczne uszkodzenia nerek, ciężką dysfunkcję wątroby (śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy), hipowolemię, hiponatremię, hipokaliemię, niedociśnienie oraz zaburzenia rytmu serca takie jak blok zatokowo-przedsionkowy i blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°. Ponadto, stosowanie torasemidu jest przeciwwskazane u pacjentów z dną moczanową, w okresie karmienia piersią oraz w przypadku jednoczesnego stosowania aminoglikozydów i cefalosporyn ze względu na ryzyko nefrotoksyczności. Należy również unikać stosowania u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami opróżniania pęcherza moczowego, np. z powodu rozrostu gruczołu krokowego, ze względu na ryzyko zatrzymania moczu.
aminoglikozyd, bezmocz, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, cefalosporyna, dna moczanowa, działanie niepożądane, hiperurikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, hipowolemia, karmienie piersią, kwas moczowy, laktoza, lek diuretyczny, lek moczopędny, nadwrażliwość, niedociśnienie, rozrost gruczołu krokowego, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, substancja nefrotoksyczna, torasemid, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie opróżniania pęcherza moczowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivares 5 mg
Lek Ivares (iwabradyna) w dawkach 5 mg i 7,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią (częstość akcji serca <70/min), wstrząsem kardiogennym, świeżym zawałem mięśnia sercowego, niestabilną lub ostrą niewydolnością serca oraz niestabilną dławicą piersiową. Przeciwwskazania obejmują również zaburzenia przewodzenia takie jak zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy i blok przedsionkowo-komorowy III stopnia. Nie należy stosować leku u pacjentów z elektrostymulacją serca, ciężkim niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie <90/50 mmHg) oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko nieprzewidywalnych stężeń iwabradyny i działań niepożądanych. Ponadto, obecność oleju rycynowego uwodornionego (1,60 mg w tabletce 5 mg i 2,40 mg w tabletce 7,5 mg) wymaga ostrożności u osób z alergią na ten składnik.
antagonista wapnia, antagonista wapnia niedihydropirydynowy, antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, ciężkie niedociśnienie, cyprofloksacyna, cytochrom P450 3A4, diltiazem, elektrostymulacja serca, erytromycyna, farmakokinetyka, flukonazol, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, Ivares, iwabradyna, jozamycyna, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm działania iwabradyny, nadwrażliwość, nefazodon, nelfinawir, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność wątroby, olej rycynowy uwodorniony, ostra niewydolność serca, reakcja alergiczna, rytonawir, substancja czynna, tabletka powlekana, telitromycyna, werapamil, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odcinka QT, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon substancji czynnych
Karteolol – Przeciwwskazania stosowania
Karteolol, będący beta-adrenolitykiem stosowanym miejscowo w postaci kropli do oczu o stężeniu 2%, wykazuje potencjalne ogólnoustrojowe działanie, co wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na karteolol lub składniki pomocnicze (np. benzalkoniowy chlorek 0,00165 mg/kroplę w Carteol LP 2%), astmę oskrzelową (obecną lub w wywiadzie), ciężką POChP, jawna lub zdiagnozowaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia niekontrolowany rozrusznikiem, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, bradykardię zatokową oraz nieleczony guz chromochłonny. W przypadku guza chromochłonnego konieczne jest wcześniejsze zastosowanie alfa-adrenolityków, aby uniknąć ryzyka nasilenia nadciśnienia tętniczego i powikłań sercowo-naczyniowych. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie zebrać wywiad dotyczący chorób układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, a także ocenić ryzyko reakcji alergicznych związanych z substancjami pomocniczymi.
alfa-adrenolityk, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba obturacyjna dróg oddechowych, choroba Raynauda, działanie beta-adrenolityczne, guz chromochłonny, hipoglikemia, karteololu chlorowodorek, miastenia gravis, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego