wzdęcia
Wzdęcia to objaw polegający na nadmiernym gromadzeniu się gazów w przewodzie pokarmowym, zwłaszcza w jelitach, co prowadzi do uczucia rozpierania, dyskomfortu, a nawet bólu brzucha. Jest to powszechny problem dotykający wielu pacjentów, niezależnie od wieku czy płci.
Główne przyczyny wzdęć obejmują nieprawidłowe nawyki żywieniowe (zbyt szybkie jedzenie, połykanie powietrza), nietolerancje pokarmowe (np. laktozy, fruktozy), zespół jelita drażliwego, zaburzenia trawienia, nadmierny rozrost bakteryjny jelita cienkiego (SIBO) oraz choroby zapalne jelit. Wzdęcia mogą być również efektem ubocznym stosowania niektórych leków, w tym inhibitorów pompy protonowej czy niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
W diagnostyce wzdęć istotne jest dokładne zebranie wywiadu żywieniowego, wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych oraz, w zależności od współistniejących objawów, przeprowadzenie badań obrazowych i czynnościowych przewodu pokarmowego. W przypadkach nawracających lub szczególnie nasilonych wzdęć, konieczne może być wykonanie testów oddechowych (np. test wodorowy), kolonoskopii czy badań immunologicznych.
Leczenie wzdęć powinno być ukierunkowane na przyczynę. Obejmuje modyfikację diety (eliminacja produktów wzdymających, dieta FODMAP), regularną aktywność fizyczną, zioła karminacyjne (np. kminek, koper, anyż), probiotyki oraz leki zmniejszające napięcie powierzchniowe pęcherzyków gazu (symethicon) lub absorbujące gazy (węgiel aktywowany). W przypadkach spowodowanych chorobami organicznymi, konieczne jest leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dienogest Stragen 2 mg
Dienogest Stragen wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych miesiącach terapii, a ich nasilenie zmniejsza się z czasem. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy (9,0%), dyskomfort w obrębie piersi (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) oraz trądzik (5,1%). Zmiany w profilu krwawień menstruacyjnych są powszechne, z obserwowanymi wzorcami takimi jak brak miesiączki (1,7% w pierwszych 90 dniach, wzrastający do 28,2% w czwartym okresie referencyjnym), rzadkie, częste, nieregularne oraz przedłużone krwawienia. Pomimo tych zmian, pacjentki rzadko zgłaszały je jako działania niepożądane. Istotnym efektem ubocznym, szczególnie u młodszych pacjentek (12-18 lat), jest zmniejszenie gęstości mineralnej kości (BMD) w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (L2-L4) u około 72% badanych po 12 miesiącach terapii.
astenia, autonomiczny układ nerwowy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból pleców, brak miesiączki, densytometria, dienogest, duszność, dyskomfort piersi, dysplazja włóknisto-torbielowata sutka, gęstość mineralna kości, hirsutyzm, kandydoza pochwy, kołatanie serca, kurcz mięśni, łamliwość paznokci, łysienie, migrena, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieregularne krwawienie, nudności, obniżony nastrój, słownik MedDRA, szumy uszne, torbiel jajnika, trądzik, uderzenia gorąca, utrata libido, wzdęcia, wzmożone łaknienie, zaburzenia krwawienia menstruacyjnego, zaburzenia pigmentacji, zaburzenia snu, zakażenie dróg moczowych, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zespół suchego oka - Leksykon substancji czynnych
Ciemiernik – Przedawkowanie
Ciemiernik (Delphinium staphisagria) jest składnikiem homeopatycznego preparatu SONNA stres, dostępnego w rozcieńczeniach D4, D8 i D12, co znacząco redukuje ryzyko toksyczności samej substancji aktywnej. Przedawkowanie tego produktu nie wiąże się z typowymi objawami toksyczności ciemiernika, lecz wynika głównie z nadmiernego spożycia substancji pomocniczej – sorbitolu. Pojedyncza dawka 10 ml syropu zawiera 8,65 g sorbitolu, którego nadmiar może wywołać działanie przeczyszczające (biegunka, luźne stolce) oraz zaburzenia trawienia, takie jak dyskomfort brzuszny, wzdęcia, skurcze jelit i nudności. Mechanizm tych objawów opiera się na osmotycznym działaniu sorbitolu, który przyciąga wodę do światła jelita i przyspiesza perystaltykę.
Acidum phosphoricum, Avena sativa, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, ciemiernik, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie osmotyczne, działanie przeczyszczające, lek przeciwbiegunkowy, nawodnienie, objawy żołądkowo-jelitowe, perystaltyka jelit, produkt homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, skurcz jelita, sorbitol, Strychnos ignatii, substancja pomocnicza, Valeriana officinalis, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia trawienia, Zincum isovalerianicum - Leksykon substancji czynnych
Kminek – Wskazania do stosowania
Kminek (Carum carvi L., fructus) jest składnikiem produktów leczniczych stosowanych głównie w dwóch obszarach terapeutycznych: krótkotrwałym leczeniu sporadycznych zaparć oraz łagodzeniu dolegliwości trawiennych. W preparatach takich jak Normosan i Normosan fix, kminek występuje w ilości 0,490 g na saszetkę 1,4 g i jest stosowany w formie odwaru lub naparu, przeznaczonych dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Radirex PLUS zawiera kminek jako składnik złożonego wyciągu płynnego, stosowanego tradycyjnie w zaparciach. W leczeniu dolegliwości trawiennych, tabletki Labofarm zawierają 150 mg sproszkowanego korzenia mniszka z owocem kminku (2:1), wykorzystywane przy uczuciu pełności, wzdęciach oraz niewystarczającym wydzielaniu żółci i soku żołądkowego. Kminek występuje wyłącznie w preparatach złożonych, co podkreśla jego synergistyczne działanie z innymi roślinnymi składnikami, takimi jak kora kruszyny, liście senesu, korzeń mniszka czy liść mięty pieprzowej.
dolegliwości trawienne, kora kruszyny, korzeń mniszka, korzeń rzewienia, liść mięty pieprzowej, liście senesu, niewystarczające wydzielanie soku żołądkowego, niewystarczające wydzielanie żółci, Normosan, Normosan fix, owoc kminku, owoc kopru włoskiego, Radirex PLUS, tabletki przeciw niestrawności, uczucie pełności, wyciąg płynny, wyciąg z ostropestu, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaparcie, zaparcie sporadyczne, zioła do zaparzania, związki antranoidowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betahistyna Bluefish 24 mg
Betahistyna Bluefish, dostępna w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 24 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), nudności oraz zaburzenia trawienia o podobnej częstości. Objawy te mają zwykle charakter przemijający i mogą ulec złagodzeniu przez przyjmowanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki. Wśród rzadziej występujących reakcji odnotowano wymioty, bóle brzucha, wzdęcia i gazy, które również ustępują po modyfikacji schematu dawkowania.
anafilaksja, betahistyna, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka i jelit, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyspepsja, działanie niepożądane leku, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon chorób i schorzeń
Lamblioza – Objawy
Giardiaza, wywołana przez pierwotniaka Giardia lamblia, jest chorobą pasożytniczą jelita cienkiego o szerokim spektrum klinicznym, od postaci bezobjawowej do ciężkiego, przewlekłego zespołu chorobowego. Objawy pojawiają się zwykle po 3-25 dniach (najczęściej 7-10 dni) od zakażenia i obejmują wodnistą, tłuszczową biegunkę (90% przypadków), bóle brzucha, wzdęcia, nudności, odbijanie o nieprzyjemnym zapachu oraz utratę masy ciała sięgającą 4,5-6,8 kg. U części pacjentów choroba może przybrać postać przewlekłą z utrzymującą się biegunką, zaburzeniami wchłaniania tłuszczów i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K), nietolerancją laktozy (20-40% przypadków) oraz przewlekłym zmęczeniem. Czas trwania objawów u osób immunokompetentnych wynosi zazwyczaj 2-6 tygodni, natomiast u osób z obniżoną odpornością może być dłuższy, a w nieleczonych przypadkach nawet wielomiesięczny lub wieloletni.
biegunka, ból brzucha, dyspepsja, Giardia lamblia, lamblioza, niedobór witamin, niedożywienie, nietolerancja laktozy, nudności, objaw neurologiczny, obniżona odporność, odwodnienie, okres inkubacji, przewlekła biegunka, reakcja alergiczna, reaktywne zapalenie stawów, skurcz jelita, stan podgorączkowy, utrata masy ciała, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rozwoju umysłowego, zaburzenie wchłaniania, zapalenie dróg żółciowych, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ornispar 3 g/5 g
Bezpieczeństwo stosowania L-ornityny L-asparaginianu (Ornispar, 3 g/5 g, granulat do sporządzania roztworu doustnego) zostało potwierdzone w badaniach klinicznych oraz obserwacjach postmarketingowych. Profil działań niepożądanych obejmuje głównie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, które występują z częstością niezbyt częstą (≥1/1000 do <1/100) i obejmują nudności, wymioty, ból żołądka, wzdęcia oraz biegunkę. Objawy te są zwykle łagodne, przemijające i nie wymagają przerwania terapii. Bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszano ból kończyn, który ustępował po odstawieniu leku. Warto zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych takich jak sorbitol (360 mg), izomalt (1070,25 mg) oraz glikol propylenowy (1%), które mogą wpływać na tolerancję preparatu u niektórych pacjentów.
biegunka, ból kończyn, ból żołądka, działanie niepożądane, glikol propylenowy, izomalt, L-ornityna L-asparaginian, monitoring bezpieczeństwa, monitorowanie niepożądanych działań, nudności, objaw przemijający, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, roztwór doustny, sorbitol, substancja pomocnicza, tolerancja leku, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wymioty, wzdęcia, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Carbo Medicinalis VP 300 mg
Carbo medicinalis VP w postaci tabletek zawiera 300 mg węgla aktywnego (Carbo activatus) i jest wskazany do stosowania w leczeniu dolegliwości przewodu pokarmowego, takich jak biegunki, niestrawność oraz wzdęcia. Mechanizm działania opiera się na adsorpcji toksyn bakteryjnych, gazów jelitowych oraz substancji drażniących błonę śluzową jelit, co prowadzi do złagodzenia objawów klinicznych. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, w tym sacharozę (253,5 mg/tabletkę) oraz sód (1,029 mg/tabletkę), co należy uwzględnić przy doborze terapii u pacjentów z przeciwwskazaniami do tych składników.
adsorpcja toksyn, biegunka, dolegliwości trawienne, dyskomfort poposiłkowy, gaz jelitowy, gromadzenie się gazów, niestrawność, objawy biegunkowe, objawy dyspeptyczne, ostra biegunka, przewód pokarmowy, sacharoza, toksyna bakteryjna, wchłanianie do krwiobiegu, węgiel aktywny, właściwości adsorpcyjne, wzdęcia, zaburzenia układu pokarmowego, zatrucie lekami, zatrucie substancją chemiczną - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sandostatin 50 mcg/ml
Leczenie oktreotydem (Sandostatin) wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania przez personel medyczny. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą układu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, gazy), układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), wątroby i dróg żółciowych (kamica żółciowa u 15-30% pacjentów, zapalenie pęcherzyka żółciowego, błotko żółciowe) oraz zaburzeń metabolicznych (hiperglikemia, hipoglikemia, zaburzenia tolerancji glukozy). Działania niepożądane endokrynologiczne obejmują niedoczynność tarczycy z obniżeniem stężenia TSH, całkowitej T4 oraz wolnej T4. Reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zaczerwienienie i obrzęk, występują bardzo często, ale zwykle ustępują w ciągu 15 minut. Rzadko mogą pojawić się objawy przypominające ostrą niedrożność jelit oraz ostre zapalenie trzustki, które ustępuje po odstawieniu leku.
anafilaksja, analog somatostatyny, anoreksja, arytmia, biegunka, błotko żółciowe, ból brzucha, bradykardia, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, duszność, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hipoglikemia, kamica żółciowa, łysienie, małopłytkowość, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, niedrożność jelit, niestrawność, nudności, odwodnienie, oktreotyd, ostre zapalenie trzustki, ostre zapalenie wątroby, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, Sandostatin, stolce tłuszczowe, tachykardia, TSH, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wzdęcia, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia tolerancji glukozy, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zaparcia, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Kłącze galangi – Wskazania do stosowania
Kłącze galangi (Alpinia officinarum Hance) jest istotnym składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau Original, występującym w ilości 285 mg na 100 ml, wchodzącym w skład kompleksowej kompozycji ziołowej zawierającej 65 mg olejków lotnych. Preparat ten jest rekomendowany w leczeniu stanów psychosomatycznych, zwłaszcza nadwrażliwości na zmiany pogody, zaburzeń snu oraz nerwowych dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takich jak wzdęcia i bóle brzucha. Działanie kłącza galangi jest synergistycznie wzmacniane przez obecność liści melisy (536 mg), kłącza imbiru (714 mg), kwiatów goździków (285 mg) oraz kory cynamonowca (321 mg), co przekłada się na uspokojenie, ułatwienie zasypiania, wsparcie układu trawiennego oraz łagodzenie objawów przeziębienia i bólu przy aplikacji miejscowej.
bezsenność, ból mięśniowy, dyspepsja, efekt przeciwbólowy, efekt przeciwzapalny, etanol, infekcja górnych dróg oddechowych, kłącze galangi, kłącze imbiru, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, kwiat goździka, liść melisy, medycyna tradycyjna, nadwrażliwość na zmiany pogody, nerwica, nerwoból, olejek eteryczny, płyn doustny, problem z zasypianiem, przeziębienie, wspomaganie trawienia, wzdęcia, zaburzenie psychosomatyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Raphacholin Forte 250 mg
Raphacholin Forte, zawierający 250 mg kwasu dehydrocholowego w tabletce powlekanej, jest wskazany w leczeniu zaburzeń funkcji wątroby związanych z niedostatecznym wydzielaniem żółci (cholestaza czynnościowa). Kwas dehydrocholowy stymuluje produkcję i wydzielanie żółci, co poprawia trawienie tłuszczów oraz funkcjonowanie wątroby. Preparat znajduje zastosowanie także w terapii niestrawności objawiającej się wzdęciami, bólami brzucha, odbijaniem i nudnościami, szczególnie po spożyciu tłustych, ciężkostrawnych posiłków. Ponadto, Raphacholin Forte działa jako łagodny środek przeczyszczający, zwiększając perystaltykę jelit i ułatwiając pasaż treści pokarmowej, co jest korzystne u pacjentów z przewlekłymi lub nawracającymi zaparciami o charakterze czynnościowym.
ból brzucha, dysfunkcja wątroby, dyspepsja, kwas dehydrocholowy, niestrawność, nudności, odbijanie, perystaltyka jelit, przewód pokarmowy, środek przeczyszczający, tabletka powlekana, wydzielanie żółci, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia trawienia tłuszczów, zaburzenia wypróżniania, zaparcia, zaparcia czynnościowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ceclor MR 375 mg
Przedawkowanie cefakloru w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu Ceclor MR (dawki 375 mg, 500 mg, 750 mg) objawia się głównie dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, niespecyficzne zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz biegunka. Mechanizmy tych objawów obejmują podrażnienie błony śluzowej żołądka i jelit, zaburzenia mikroflory jelitowej oraz reakcje obronne organizmu na toksyczne stężenia leku. Nasilenie symptomów koreluje z przyjętą dawką cefakloru, co wymaga precyzyjnej oceny klinicznej w celu ustalenia stopnia zatrucia.
biegunka, ból brzucha, cefaklor, dializa otrzewnowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, hemodializa, hemoperfuzja z węglem aktywowanym, nawadnianie, nudności, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej żołądka, postępowanie przeciwwymiotne, równowaga elektrolitowa, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, terapia podtrzymująca, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Intas 150 mg
Lacosamide Eignapharma, stosowany w terapii padaczki, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, występujące u ≥10% pacjentów. W badaniach klinicznych ponad 60% pacjentów leczonych lakozamidem doświadczyło przynajmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35% w grupie placebo. Działania te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i wykazują zależność od dawki, co umożliwia ich kontrolę poprzez modyfikację dawkowania. Istotnym aspektem jest wydłużenie odstępu PR w EKG, które może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń czy bradykardii, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia. W populacji pediatrycznej (4–16 lat) oraz u osób starszych (≥65 lat) profil bezpieczeństwa jest zbliżony, choć u seniorów częściej obserwuje się upadki, drżenia i biegunki oraz wyższy odsetek przerwania terapii (21,0% vs. 9,2% u młodszych dorosłych). W trakcie leczenia należy monitorować funkcję wątroby, gdyż u 0,7% pacjentów odnotowano wzrost aktywności AlAT ≥3x ULN.
agranulocytoza, aktywność AlAT, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, częściowy napad padaczkowy, drgawki, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, oczopląs, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parametry wątrobowe, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, stan splątania, stłuczenie, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dekristol 20 000 IU
Dekristol w postaci miękkich kapsułek zawiera 500 mikrogramów cholekalcyferolu (20 000 IU witaminy D3) i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według MedDRA. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych na olej arachidowy, substancję pomocniczą, które mogą manifestować się jako obrzęk naczynioruchowy lub obrzęk krtani, stanowiący zagrożenie życia. Hiperkalcemia i hiperkalciuria występują niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) i są związane z przedawkowaniem witaminy D3, co wymaga monitorowania gospodarki wapniowej podczas terapii. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia, wzdęcia, nudności, ból brzucha i biegunka, również występują niezbyt często i zwykle ustępują po dostosowaniu dawki lub przerwaniu leczenia.
biegunka, ból brzucha, cholekalcyferol, działanie niepożądane, farmakovigilance, gospodarka wapniowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kalcyfikacja tkanek miękkich, MedDRA, nadwrażliwość na leki, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, olej arachidowy, pokrzywka, przedawkowanie witaminy D3, reakcja alergiczna, świąd, witamina D3, wysypka, wzdęcia, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 1000 mg
Lek Salofalk zawierający mesalazynę w dawkach 1000 mg, 1,5 g oraz 3 g, może powodować liczne działania niepożądane, które wymagają uważnego monitorowania. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia i małopłytkowość, które występują bardzo rzadko, ale stanowią zagrożenie życia. Reakcje nadwrażliwości obejmują wysypkę alergiczną, gorączkę polekową, toczeń rumieniowaty oraz pancolitis. Wśród działań niepożądanych neurologicznych najczęściej obserwuje się ból głowy i zawroty głowy, a rzadziej neuropatię obwodową. Rzadkie, ale poważne powikłania to zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia oraz alergiczne i zwłóknieniowe reakcje płucne, takie jak duszność, kaszel, skurcz oskrzeli, zapalenie pęcherzyków płucnych i płucna eozynofilia. Często występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, a także rzadkie ostre zapalenie trzustki. Monitorowanie funkcji wątroby i nerek jest niezbędne ze względu na ryzyko cholestatycznego zapalenia wątroby, zapalenia wątroby oraz ostrych i przewlekłych zapaleń śródmiąższowych nerek.
agranulocytoza, astenia, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, enzymy trzustkowe, eozynofilia, eozynofilia płucna, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mesalazyna, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, nudności, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, SCAR, skurcz oskrzeli, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, wyprysk atopowy, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon substancji czynnych
Sewelamer – Działania niepożądane
Sewelamer, stosowany głównie u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (CKD), wykazuje skuteczność w kontroli poziomu fosforanów, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, głównie ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość >1/100 do <1/10) to nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparcia, niestrawność, wzdęcia i ból brzucha, które zwykle mają charakter łagodny lub umiarkowany. Bardziej poważne, choć bardzo rzadkie (<1/10 000), powikłania obejmują biegunkę, zablokowanie jelit, niedrożność, podniedrożność oraz perforację jelit, stanowiące zagrożenie życia i wymagające pilnej interwencji chirurgicznej. Reakcje nadwrażliwości, również bardzo rzadkie, mogą przebiegać od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (6-18 lat) jest zbliżony do dorosłych, choć brak szczegółowych danych dotyczących częstości działań niepożądanych w tej grupie.
adherencja do leczenia, biegunka, ból brzucha, ból nadbrzusza, chlorowodorek sewelameru, kalcyfikacja naczyń, niedrożność jelit, niestrawność, nudności, odwodnienie, perforacja jelita, podniedrożność jelit, populacja pediatryczna, przewlekła choroba nerek, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sewelamer, świąd, węglan sewelameru, wtórna nadczynność przytarczyc, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia mineralizacji kości, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie otrzewnej, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Makrogol 3350 – Działania niepożądane
Makrogol 3350, substancja czynna leku AuroGo (13,7 g proszku do sporządzania roztworu doustnego), wykazuje działania niepożądane głównie ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność i wzdęcia, wynikające z jego farmakologicznego mechanizmu zwiększania objętości treści jelitowej i nasilenia motoryki przewodu pokarmowego. Częstość występowania tych działań jest nieznana. Biegunka może być łagodzona przez zmniejszenie dawki. Istotnym zagrożeniem są reakcje alergiczne, w tym anafilaksja z dusznością i objawami skórnymi, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz interwencji medycznej. Ponadto, stosowanie makrogolu 3350 wiąże się z ryzykiem odwodnienia oraz zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia i hiponatremia, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, osób starszych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Hipokaliemia może prowadzić do arytmii, osłabienia mięśni i pogorszenia funkcji nerek, natomiast hiponatremia do objawów neurologicznych, włącznie ze splątaniem i drgawkami.
AuroGo, biegunka, ból brzucha, drgawki, duszność, funkcja nerek, hipokaliemia, hiponatremia, makrogol 3350, motoryka przewodu pokarmowego, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, perystaltyka jelit, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, śpiączka, splątanie, świąd, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Alweryna – Wskazania do stosowania
Cytrynian alweryny, stosowany w dawce 60 mg, wykazuje działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie, co czyni go skutecznym w leczeniu zespołu jelita drażliwego (IBS), bolesnej uchyłkowatości jelita grubego oraz bolesnego miesiączkowania. Preparaty dostępne na rynku polskim, takie jak Meteospasmyl (60 mg alweryny + 300 mg symetykonu), NO-IBS (60 mg alweryny) oraz Spasmolina (60 mg alweryny), różnią się wskazaniami i składem. Meteospasmyl jest szczególnie zalecany w stanach skurczowych z towarzyszącymi wzdęciami dzięki obecności symetykonu, natomiast Spasmolina posiada najszersze spektrum działania, obejmujące również stany skurczowe dróg żółciowych i moczowych.
ból brzucha, bolesne miesiączkowanie, cytrynian alweryny, drogi moczowe, drogi żółciowe, działanie antycholinergiczne, działanie atropinowe, działanie przeciwpieniące, działanie spazmolityczne, jaskra, przerost gruczołu krokowego, skurcz macicy, stany skurczowe mięśni gładkich, symetykon, uchyłkowatość jelita grubego, wzdęcia, zaburzenia wypróżniania, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Podtlenek azotu – Działania niepożądane
Podtlenek azotu, stosowany jako analgetyk i anestetyk, może wywoływać istotne działania niepożądane, zwłaszcza przy długotrwałej lub powtarzanej ekspozycji. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość megaloblastyczna, leukopenia, granulocytopenia oraz pancytopenia, związane z inhibicją syntetazy metioniny przez inaktywację witaminy B12. Neurologiczne powikłania obejmują zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), polineuropatię, mielopatię oraz podostre zwyrodnienie rdzenia kręgowego, szczególnie u pacjentów z niedoborem witaminy B12. Podtlenek azotu może także indukować zaburzenia psychiczne, takie jak euforia, halucynacje, stany splątania oraz ryzyko uzależnienia, zwłaszcza u personelu medycznego. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności i wymioty, występują często, a wzdęcia – niezbyt często, wynikające z szybkiego przenikania gazu do przestrzeni gazowych organizmu i zwiększenia ich objętości lub ciśnienia.
arytmia, bezpłodność, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, euforia, gaz rozweselający, granulocytopenia, halucynacje, hiperhomocysteinemia, leukopenia, mielopatia, nadciśnienie śródgałkowe, napady padaczkowe, niedobór witaminy B12, niedociśnienie, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność serca, nudności, odma opłucnowa, pancytopenia, podtlenek azotu, polineuropatia, stan splątania, syntetaza metioniny, trąbka Eustachiusza, ucho środkowe, uzależnienie, wstrząs, wymioty, wzdęcia, zaburzenia psychotyczne, zawroty głowy, zwyrodnienie rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Espumisan 100 mg/ml 100 mg/ml
Espumisan 100 mg/ml to doustny preparat w formie mlecznobiałej emulsji o małej lepkości, zawierający 100 mg symetykonu na mililitr jako substancję czynną. Symetykon, związek krzemoorganiczny o właściwościach przeciwpieniących, działa poprzez obniżenie napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazu w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do ich rozpadu i uwolnienia gazów, skutecznie łagodząc wzdęcia i nadmierne gromadzenie gazów. Produkt zawiera także substancje pomocnicze takie jak makrogolu stearynian, glicerolu monostearynian, kwas sorbinowy, sodu wodorotlenek, sodu chlorek, karbomery, sodu cytrynian, sukraloza oraz wodę oczyszczoną, które stabilizują emulsję, regulują pH i poprawiają smak.
emulsja, glicerolu monostearynian, gromadzenie gazów, karbomer, krople doustne, kwas sorbinowy, makrogolu stearynian, napięcie powierzchniowe, niezgodność farmaceutyczna, pęcherzyki gazu, przewód pokarmowy, sodu chlorek, sodu cytrynian, sodu wodorotlenek, sukraloza, symetykon, właściwości przeciwpieniące, wzdęcia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Owoc Kopru włoskiego –
Owoc kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Miller sp. vulgare var. vulgare) w dawce 2 g na saszetkę stanowi tradycyjny produkt leczniczy roślinny, stosowany w objawowym leczeniu łagodnych, skurczowych dolegliwości żołądkowo-jelitowych, zwłaszcza w przypadku wzdęć i nadmiernego gromadzenia się gazów. Preparat wykazuje działanie rozkurczowe i karminacyjne, co przyczynia się do redukcji dyskomfortu związanego z gazami w przewodzie pokarmowym. Ponadto, wykazuje właściwości spazmolityczne, co umożliwia jego zastosowanie w łagodzeniu bolesnych skurczów menstruacyjnych (dysmenorrhea o łagodnym nasileniu).
bolesne miesiączkowanie, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dysmenorrhea, działanie karminacyjne, działanie mukolityczne, działanie rozkurczowe, działanie sekretolityczne, działanie spazmolityczne, Foeniculum vulgare, gazy w przewodzie pokarmowym, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel produktywny, kaszel przy przeziębieniu, odkrztuszanie wydzieliny, środek wykrztuśny, wzdęcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Buscofem 400 mg
Ibuprofen, stosowany zarówno krótkotrwale (do 1200 mg/dobę doustnie lub 1800 mg/dobę w czopkach), jak i długotrwale w wysokich dawkach w chorobach reumatycznych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującym wpływem na układ pokarmowy. Najczęściej obserwowane objawy obejmują nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność oraz bóle brzucha. Poważniejsze powikłania, takie jak wrzody trawienne, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwawienia (manifestujące się smolistymi stolcami lub krwistymi wymiotami), mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Ibuprofen może również zaostrzać przewlekłe choroby zapalne jelit, takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Ryzyko powikłań jest ściśle związane z dawką i czasem stosowania leku, co wymaga ostrożności w terapii długoterminowej.
biegunka, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba reumatyczna, dyspepsja, hematemeza, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nudności, obrzęk, perforacja przewodu pokarmowego, stolec smolisty, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcie, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Duspatalin Gastro 135 mg
Duspatalin Gastro, zawierający 135 mg mebeweryny chlorowodorku w tabletce, jest wskazany do objawowego leczenia bólu brzucha oraz dyskomfortu w jamie brzusznej, w tym wzdęć, uczucia rozpierania, zaburzeń rytmu wypróżnień oraz zmian konsystencji stolca (biegunka i/lub zaparcie) wynikających z nieprawidłowej motoryki przewodu pokarmowego. Lek jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 10 roku życia, z przeciwwskazaniem do stosowania u młodszych pacjentów. Terapia powinna być ograniczona do maksymalnie 5 dni bez nadzoru lekarskiego, a w przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów konieczna jest dalsza diagnostyka i konsultacja medyczna. Tabletki zawierają również 97 mg laktozy oraz sacharozę, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tych substancji.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Aflavic Max 1000 mg
Produkt leczniczy Aflavic Max zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy w formie tabletek i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), obejmując biegunkę, niestrawność, nudności oraz wymioty, które mają zwykle charakter przejściowy. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, ból głowy i złe samopoczucie, również występują rzadko i zazwyczaj ustępują bez interwencji. Reakcje skórne, w tym wysypka, świąd i pokrzywka, mają nieokreśloną częstość występowania i mogą wskazywać na nadwrażliwość na składniki preparatu, co wymaga rozważenia odstawienia leku i konsultacji lekarskiej.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, ból głowy, diosmina, dyskomfort w nadbrzuszu, dyskomfort w żołądku, działanie niepożądane, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadwrażliwość, niestrawność, nudności, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja skórna, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmiana skórna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Carbo Activ Aflofarm 200 mg
Carbo Activ Aflofarm, zawierający 200 mg węgla aktywnego w kapsułkach twardych, jest wskazany w leczeniu zatruć pokarmowych, biegunek oraz zatruć chemicznych i lekowych. Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat zależy od ciężkości stanu klinicznego: w lżejszych zatruciach stosuje się 4-6 kapsułek kilkakrotnie na dobę, w cięższych biegunkach 15-30 kapsułek co godzinę (3-4 razy), a w zatruciach chemicznych i lekowych 10 kapsułek powtarzane kilkakrotnie. W cięższych zatruciach jednorazowa dawka wynosi 4-10 g węgla (20-50 kapsułek) podawanych w formie zawiesiny doustnej lub przez sondę żołądkową podczas płukania żołądka.
- Leksykon substancji czynnych
Diosmektyt – Działania niepożądane
Diosmektyt, substancja czynna preparatu Smecta, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaparcia, które występują u około 7% dorosłych oraz 1% dzieci. Zaparcia manifestują się trudnościami w defekacji, twardym stolcem i rzadszymi wypróżnieniami, a ich przedłużenie może prowadzić do powikłań takich jak impakcja kałowa czy niedrożność przewodu pokarmowego. W przypadku wystąpienia zaparć zaleca się przerwanie terapii, a jeśli kontynuacja jest konieczna, stosowanie zmniejszonych dawek diosmektytu. Ponadto, diosmektyt może wywoływać reakcje skórne o różnym nasileniu, w tym wysypkę (częstość 0,1–1%), pokrzywkę (0,01–0,1%), świąd oraz obrzęk naczynioruchowy o częstości nieznanej, który stanowi potencjalne zagrożenie życia ze względu na ryzyko zajęcia dróg oddechowych.
bąbel pokrzywkowy, badanie kliniczne, ból brzucha, diosmektyt, działanie niepożądane, górne drogi oddechowe, impakcja kałowa, klasyfikacja układów i narządów, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek zapierający, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, pacjent dorosły, pokrzywka, populacja pediatryczna, przerwanie terapii, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja systemowa, Smecta, substancja czynna, świąd, terapia, twardy stolec, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wzdęcia, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Ryfamycyna – Wskazania do stosowania
Ryfamycyna, dostępna na polskim rynku w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Relafalk) zawierających 200 mg ryfamycyny sodowej, jest stosowana przede wszystkim w leczeniu biegunki podróżnych u dorosłych pacjentów. Preparat ten zapewnia kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, co wpływa na skuteczność terapii. Wskazaniem do zastosowania ryfamycyny są objawy takie jak nudności, wymioty, wzdęcia, gazy, uczucie niepełnego wypróżnienia, parcie na stolec, ból i skurcze brzucha. Należy jednak wykluczyć obecność objawów sugerujących inwazyjne zapalenie jelit, takich jak gorączka, krew w stolcu, krew utajona lub leukocyty w stolcu, które stanowią przeciwwskazanie do stosowania tego antybiotyku.
biegunka podróżnych, ból brzucha, działanie przeciwbakteryjne, gorączka, inwazyjne zapalenie jelit, krew utajona w stolcu, krew w stolcu, lecytyna sojowa, lek przeciwbakteryjny, leukocyty w stolcu, nudności, oporność bakterii, parcie na stolec, preparat przeciwbakteryjny, ryfamycyna, ryfamycyna sodowa, skurcze brzucha, substancja pomocnicza, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, uczucie niepełnego wypróżnienia, wymioty, wzdęcia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Espumisan 40 mg/ml
Espumisan w postaci kropli doustnych zawiera 40 mg symetykonu w 1 ml emulsji i jest wskazany do leczenia objawowego dolegliwości żołądkowo-jelitowych związanych z nadmiernym gromadzeniem się gazów w przewodzie pokarmowym, takich jak wzdęcia oraz niemowlęca kolka jelitowa u dzieci powyżej 1 miesiąca życia. Symetykon działa powierzchniowo, obniżając napięcie powierzchniowe pęcherzyków gazów, co prowadzi do ich rozpadu i ułatwia eliminację. Preparat jest również stosowany jako środek wspomagający przygotowanie pacjentów do badań diagnostycznych jamy brzusznej, takich jak badania radiologiczne, ultrasonograficzne oraz gastroskopia, poprawiając jakość obrazowania poprzez redukcję ilości gazów i piany w przewodzie pokarmowym.
badanie diagnostyczne jamy brzusznej, badanie radiologiczne, badanie ultrasonograficzne, dolegliwość układu pokarmowego, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, emulsja leku, gastroskopia, gazy w przewodzie pokarmowym, płukanie żołądka, środek zmniejszający pienienie, symetykon, węgiel aktywny, wzdęcia, zatrucie środkami powierzchniowo-czynnymi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darifenacin Aristo 7,5 mg
Daryfenacyna, dostępna w preparacie Darifenacin Aristo w dawkach 7,5 mg i 15 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antagonistów receptorów muskarynowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej (20,2% przy 7,5 mg, 35% przy 15 mg, 18,7% po dostosowaniu dawki) oraz zaparcia (14,8% przy 7,5 mg, 21% przy 15 mg, 20,9% po dostosowaniu dawki), z wyraźną zależnością od dawki. Pomimo ich częstego występowania, działania te rzadko prowadzą do przerwania terapii (0-0,9% dla suchości w jamie ustnej i 0,6-2,2% dla zaparć). Inne zgłaszane działania niepożądane obejmują bóle głowy, zespół suchego oka, suchość nosa, a także rzadziej zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu czy nadciśnienie tętnicze. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany, a ich częstość zmniejsza się podczas kontynuacji leczenia do 6 miesięcy.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antagonista receptora muskarynowego, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból pęcherza, choroba pęcherzyka żółciowego, daryfenacyna, duszność, halucynacja, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nastrój depresyjny, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, reakcja nadwrażliwości, sucha skóra, suchość jamy ustnej, suchość nosa, świąd, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wysypka, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaburzenia myślenia, zaburzenia smaku, zakażenie dróg moczowych, zamazane widzenie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie pochwy, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, zmienność nastroju - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nasiona lnu –
Nasiona lnu (Linum usitatissimum L., semen) są tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym stosowanym w łagodnym leczeniu dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, łagodne zaburzenia perystaltyki jelit, uczucie pełności po posiłkach oraz łagodne wzdęcia. Preparat dostępny jest w formie ziół do zaparzania, gdzie 1 g produktu zawiera 1 g nasion lnu. Mechanizm działania opiera się na zawartości śluzów roślinnych, które po kontakcie z wodą tworzą żel osłaniający błonę śluzową przewodu pokarmowego, co przyczynia się do łagodzenia objawów.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, dolegliwości trawienne, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie osłaniające, Linum usitatissimum, nasiona lnu, naturalne metody leczenia, produkt leczniczy roślinny, śluzy roślinne, uczucie pełności, wzdęcia, zaburzenia perystaltyki jelit, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Glucobay 50 50 mg
Glucobay 50, zawierający akarbozę w dawce 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się trombocytopenię (≥10%), co może zwiększać ryzyko krwawień. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, rumień czy pokrzywka, występują często (1-10%). Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, choć rzadkie (0,01-1%), obejmują wzdęcia, biegunkę, bóle brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, a także poważniejsze stany jak niedrożność i podniedrożność jelit oraz odma pęcherzykowa jelit. Niezbędne jest ścisłe przestrzeganie diety cukrzycowej, gdyż jej nieprzestrzeganie nasila objawy ze strony przewodu pokarmowego, co może wymagać zmniejszenia dawki lub odstawienia leku.
akarboza, biegunka, ból żołądkowo-jelitowy, dieta cukrzycowa, enzymy wątrobowe, Glucobay 50, niedrożność jelit, niestrawność, nudności, obrzęk, odma pęcherzykowa jelit, osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, płytki krwi, podniedrożność jelit, pokrzywka, reakcja alergiczna, transaminazy wątrobowe, trombocytopenia, wymioty, wzdęcia, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Stoperan S 2 mg + 125 mg
Produkt leczniczy Stoperan S, zawierający loperamidu chlorowodorek 2 mg oraz symetykon odpowiadający 125 mg dimetykonu, jest stosowany w terapii ostrej biegunki z towarzyszącymi dolegliwościami związanymi z nagromadzeniem gazów. Bezpieczeństwo leku oceniono w pięciu badaniach klinicznych na 2040 pacjentach, porównując kombinację loperamid-symetykon z monoterapią i placebo. Dodatkowo, bezpieczeństwo samego loperamidu analizowano u 2755 pacjentów z ostrą biegunką oraz u 321 pacjentów z przewlekłą biegunką, a także u 607 dzieci w wieku od 10 dni do 13 lat. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi dla kombinacji były zaburzenia smaku (2,6%) i nudności (1,6%), natomiast dla loperamidu w ostrej biegunce – zaparcia (2,7%), wzdęcia (1,7%), ból głowy (1,2%) i nudności (1,1%). W przewlekłej biegunce dominowały wzdęcia (2,8%), zaparcia (2,2%), zawroty głowy (1,2%) oraz nudności (1,2%). U dzieci jedynym działaniem niepożądanym występującym u ≥1% pacjentów były wymioty.
ból głowy, chlorowodorek loperamidu, dimetikon, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nagromadzenie gazów, niedrożność jelit, nudności, odwodnienie, ostra biegunka, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, przewlekła biegunka, symetykon, wymioty, wzdęcia, zaburzenia perystaltyki, zaburzenia smaku, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Ziele bożego drzewka – Wskazania do stosowania
Ziele bożego drzewka (Artemisia abrotanum) w formie intraktu, stosowane w preparacie Gastrobonisol w stężeniu 30 g/100 g (intrakt 0,8-1,2:1, ekstrahent: etanol 96% V/V), wykazuje działanie wspomagające procesy trawienne, szczególnie w przypadku niedostatecznego wydzielania soków trawiennych, takich jak sok żołądkowy i żółć. Preparat wskazany jest w leczeniu zaburzeń trawiennych manifestujących się spowolnionym trawieniem, uczuciem ciężkości po posiłkach, wzdęciami oraz niestrawnością, zwłaszcza u pacjentów z hipochlorhydrią lub zaburzeniami wydzielania żółci. Gastrobonisol zawiera również synergistyczne składniki roślinne: sok z korzenia mniszka (20%), nalewkę z owoców ostropestu (15%), sok z ziela krwawnika (15%), nalewkę z ziela dziurawca (10%) oraz nalewkę z liścia mięty (10%), co zwiększa efektywność terapeutyczną w dyspepsji.
Artemisia abrotanum, dolegliwość dyspeptyczna, dolegliwość trawienna, dyskomfort w górnej części brzucha, dyspepsja, Gastrobonisol, hipochlorhydria, intrakt, kwas solny, liść mięty, mniszek, niestrawność, nudności, objaw dyspeptyczny, odbijanie, ostropest, płyn doustny, preparat ziołowy, proces trawienny, sok żołądkowy, spowolnione trawienie, uczucie pełności w nadbrzuszu, wczesne uczucie sytości, wydzielanie soków trawiennych, wzdęcia, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie trawienne, zaburzenie wydzielania żółci, zgaga, ziele bożego drzewka, ziele dziurawca, ziele krwawnika, żółć - Leksykon chorób i schorzeń
Nietolerancja laktozy – Leczenie
Nietolerancja laktozy wynika z niedoboru enzymu laktazy, co prowadzi do niepełnego trawienia laktozy i jej fermentacji w jelicie grubym, skutkując objawami takimi jak wzdęcia, bóle brzucha i biegunka. Wyróżnia się formy pierwotne, wtórne i wrodzone nietolerancji. Leczenie opiera się na modyfikacji diety z uwzględnieniem indywidualnego progu tolerancji laktozy, który u większości pacjentów wynosi 12-15 g laktozy jednorazowo (około 250 ml mleka). Zaleca się stopniowe wprowadzanie produktów mlecznych, preferowanie serów twardych i fermentowanych oraz stosowanie preparatów enzymatycznych zawierających laktazę, które rozkładają laktozę na glukozę i galaktozę. W przypadku nietolerancji wtórnej, leczenie choroby podstawowej może przywrócić zdolność trawienia laktozy, choć proces ten może trwać miesiące.
Aspergillus niger, bakterie jelitowe, bakterie kwasu mlekowego, Bifidobacterium, celiakia, giardioza, jelito cienkie, jelito grube, Lactobacillus, laktaza, metronidazol, niedobór wapnia, nietolerancja laktozy, oś mózg-jelito, probiotyki, produkty bezlaktozowe, terapia genowa, wektor adenowirusowy, witamina D, wzdęcia, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Duphalac Fruit
Produkt leczniczy Duphalac Fruit, zawierający 667 mg/ml laktulozy w roztworze doustnym, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z zespołem żołądkowo-sercowym (Roemhelda) oraz u noworodków ze względu na obecność glikolu propylenowego (14,37 mg w dawce 15 ml). Przed rozpoczęciem terapii wskazana jest konsultacja lekarska w przypadku nieustalonych bólów brzucha lub braku efektu terapeutycznego po kilku dniach stosowania. Należy monitorować pacjentów pod kątem zaburzeń odruchu wypróżniania oraz ryzyka biegunek i zaburzeń elektrolitowych przy nieprawidłowym dawkowaniu lub długotrwałym stosowaniu. Produkt zawiera pozostałości laktozy, galaktozy i fruktozy, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją tych cukrów oraz wymaga ostrożności u osób z nietolerancją laktozy.
biegunka, cukrzyca, dehydrogenaza alkoholowa, efekt terapeutyczny, glikol propylenowy, laktuloza, lek przeczyszczający, niedobór laktazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, objawy brzuszne, odruch wypróżniania, roztwór doustny, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zespół Roemhelda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół żołądkowo-sercowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enterol 250 mg
Enterol 250 mg, zawierający liofilizowane drożdżaki Saccharomyces boulardii CNCM I-745, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Wśród najczęściej zgłaszanych objawów ze strony układu pokarmowego są wzdęcia (rzadko, ≥1/10000 do <1/1000) oraz zaparcia (bardzo rzadko, <1/10000). U pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza tych z wkłuciem centralnym i w stanie krytycznym, istnieje ryzyko wystąpienia fungemii (bardzo rzadko) oraz posocznicy (częstość nieznana), co stanowi poważne zagrożenie życia. Działania niepożądane ze strony skóry obejmują rzadko występującą wysypkę miejscową oraz reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka i świąd (częstość nieznana). Najpoważniejsze reakcje anafilaktyczne, w tym obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy i uogólniona osutka, również występują z częstością nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
fungemia, obniżona odporność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka, perystaltyka jelit, pokrzywka, posocznica, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, Saccharomyces boulardii, świąd, terminologia MedDRA, wkłucie centralne, wysypka miejscowa, wzdęcia, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie skóry, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie pasożytnicze, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramapar 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Tramapar, zawierający tramadol chlorowodorek (37,5 mg) i paracetamol (325 mg), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej (>10%) występują nudności, zawroty głowy oraz senność. Zaburzenia układu nerwowego obejmują bardzo często zawroty głowy i senność, często ból głowy, drżenia, kurcze mięśni, zaburzenia czucia i szumy uszne, a rzadziej ataksję i drgawki. Zespół serotoninowy, choć o nieznanej częstości, stanowi poważne zagrożenie. Zaburzenia psychiczne, takie jak splątanie, zmienność nastrojów, zaburzenia snu, a także depresja i omamy, mogą występować z różną częstością, a ryzyko uzależnienia od leku jest istotne przy długotrwałej terapii. Układ pokarmowy jest szczególnie narażony na działania niepożądane, z bardzo częstymi nudnościami oraz częstymi wymiotami, zaparciami, suchością w jamie ustnej i smolistymi stolcami. Często obserwuje się również nadciśnienie tętnicze, kołatanie serca, tachykardię i zaburzenia rytmu serca.
agranulocytoza, albuminuria, anafilaksja, astma, ataksja, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, bradykardia, czas protrombinowy, czkawka, depresja, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dreszcze, drgawki, drżenie, duszność, dyspepsja, hipoprothrombinemia, kołatanie serca, koszmary senne, kurcz mięśni, lęk, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, paracetamol, parestezje, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, podwyższone aminotransferazy, potliwość, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcje skórne, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, stolec smolisty, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, tramadol chlorowodorek, trombocytopenia, uderzenia gorąca, utrata pamięci, uzależnienie lekowe, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czucia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia przełykania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zmienność nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Krka 40 mg
Atorvastatin Krka, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hiperlipidemii. W badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów przez średnio 53 tygodnie, 5,2% pacjentów przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) >3x GGN u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost CK >10x GGN. Zmiany te były zwykle odwracalne i zależne od dawki. Profil działań niepożądanych obejmuje często występujące objawy takie jak bóle mięśni, stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia), a także rzadkie, ale poważne powikłania jak rabdomioliza, miopatia, zapalenie mięśni, immunozależna miopatia martwicza, niewydolność wątroby, anafilaksja oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona). W populacji pediatrycznej (10-17 lat) profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, badanie czynności wątroby, cholestaza, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, tendinopatia, wzdęcia, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon substancji czynnych
Olejek mięty polnej z obniżoną zawartością mentolu – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek mięty polnej z obniżoną zawartością mentolu (Menthae arvensis aetheroleum partim mentholi privum) jest składnikiem aktywnym preparatu Aromatol, występującym w stężeniu 0,24 g na 100 g roztworu. Produkt zawiera również lewomentol, olejki cytrynowy, cynamonowca cejlońskiego, lawendowy, cytronelowy oraz goździkowy. Preparat przeznaczony jest dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia i może być stosowany doustnie, na skórę, do płukania gardła oraz w inhalacjach parowych. Dawkowanie zależy od drogi podania i wskazania: w dolegliwościach trawiennych zaleca się 10-15 kropli zmieszanych z wodą 1-3 razy na dobę; w formie nacierań 1-3 razy dziennie; do płukania gardła 5 ml rozcieńczone w 250 ml ciepłej wody 1-3 razy na dobę; inhalacje z 5 ml rozcieńczonego w 250 ml gorącej wody do 3 razy dziennie. 1 g roztworu odpowiada około 1,1 ml lub 27 kroplom produktu.
Aromatol, dolegliwości trawienne, inhalacja parowa, interakcja lekowa, koncentrat do sporządzania roztworu, lewomentol, nacieranie, niestrawność, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty polnej, płukanka do gardła, przeciwwskazanie, przeziębienie, ukąszenie owada, wywiad medyczny, wzdęcia, zaburzenia dyspeptyczne, zapalenie gardła - Leksykon substancji czynnych
Norgestrel – Działania niepożądane
Norgestrel, syntetyczny progestagen stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) w połączeniu z estrogenami, jak w preparacie Cyclo-Progynova, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy rozpatrywać w kontekście synergistycznego działania obu hormonów. Do często występujących objawów należą bóle głowy, bóle brzucha, nudności oraz zmiany masy ciała (wzrost lub spadek), obserwowane u 1-10% pacjentek. Często pojawiają się również krwawienia lub plamienia z macicy/pochwy oraz ból i tkliwość piersi. Rzadziej (<0,1%) mogą wystąpić bolesne miesiączkowanie, wydzielina z pochwy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, powiększenie piersi, wysypka, świąd, hirsutyzm, trądzik, nastrój depresyjny, zawroty głowy, niepokój, zmiany libido oraz migrena. Norgestrel może także powodować reakcje nadwrażliwości, zaburzenia widzenia, palpitacje, niestrawność, nietolerancję soczewek kontaktowych, wzdęcia, wymioty, rumień guzowaty, pokrzywkę, kurcze mięśni i zmęczenie.
bolesne miesiączkowanie, choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, estradiolu walerianian, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie maciczne, krwawienie z odstawienia, kurcz mięśnia, nastrój depresyjny, nietolerancja soczewek kontaktowych, norgestrel, nowotwór jajnika, palpitacje, progestagen syntetyczny, rak błony śluzowej trzonu macicy, rak endometrium, rak piersi, rumień guzowaty, terapia estrogenowo-progestagenowa, tkliwość piersi, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wzdęcia, zaburzenie lękowe, zaburzenie widzenia, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmiana masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simetikon Hasco 80 mg
Simetikon Hasco, zawierający 80 mg symetykonu w kapsułce miękkiej, jest wskazany do objawowego leczenia dolegliwości związanych z nadmiernym gromadzeniem się gazów w przewodzie pokarmowym, takich jak wzdęcia, uczucie pełności, odbijanie oraz dyskomfort w jamie brzusznej. Lek działa poprzez obniżenie napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazu, co prowadzi do ich koalescencji i ułatwia eliminację gazów z organizmu. Preparat jest również stosowany jako środek wspomagający w przygotowaniu do badań diagnostycznych jamy brzusznej, takich jak ultrasonografia, radiografia oraz endoskopia, poprawiając jakość obrazowania poprzez redukcję artefaktów spowodowanych obecnością gazów.
badania diagnostyczne jamy brzusznej, badanie obrazowe, błona śluzowa, dyskomfort brzuszny, endoskopia, endoskopia przewodu pokarmowego, gazy jelitowe, kapsułka miękka, koalescencja, nadmiar gazów, nietolerancja substancji, pęcherzyki gazu, postać farmaceutyczna, przewód pokarmowy, radiografia jamy brzusznej, śluz przewodu pokarmowego, substancje pomocnicze, symetykon, treść pokarmowa, ultrasonografia, wchłanianie jelitowe, wzdęcia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Stoperan S 2 mg + 125 mg
Lek Stoperan S zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku oraz 125 mg dimetykonu (w postaci symetykonu) i jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat z ostrą biegunką i objawami wzdęć oraz u młodzieży poniżej 18 lat z ostrą biegunką w przebiegu zespołu jelita drażliwego. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na loperamid, symetykon lub substancje pomocnicze preparatu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ostrych stanach zapalnych jelit, takich jak ostra czerwonka z krwią w kale i gorączką, ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelit po antybiotykoterapii oraz bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy wywołane przez Salmonella, Shigella i Campylobacter.
Stoperan S nie powinien być stosowany, gdy istnieje ryzyko zwolnienia perystaltyki jelit, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niedrożność jelit, rozszerzenie okrężnicy czy toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia zaparcia, wzdęcia brzucha lub objawów niedrożności jelit. Decyzja o zastosowaniu leku wymaga dokładnej oceny klinicznej, zwłaszcza w biegunce infekcyjnej z krwią w kale i gorączką, gdzie preferowane są metody leczenia ukierunkowane na patogen. U pacjentów z chorobami zapalnymi jelit i po antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania konieczne jest szczególne monitorowanie pod kątem zaostrzenia objawów i ryzyka rzekomobłoniastego zapalenia jelit, które stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Stoperanu S.
antybiotykoterapia, bakteryjne zapalenie jelit, biegunka infekcyjna, Campylobacter, czerwonka, dimetikon, loperamidu chlorowodorek, nadwrażliwość, niedrożność jelit, ostra biegunka, perystaltyka jelit, rozszerzenie okrężnicy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, shigella, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelit, wzdęcia, wzdęcie brzucha, zaparcie, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betanil forte 24 mg
Betahistyna dichlorowodorek w dawce 24 mg (Betanil Forte) wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony zarówno w kontrolowanych badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (nudności, dyspepsja) oraz układu nerwowego (bóle głowy). Poza tym zgłaszane są reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, w tym anafilaksja, wymagająca natychmiastowej interwencji. Dodatkowo, po wprowadzeniu leku do obrotu, odnotowano rzadziej występujące dolegliwości żołądkowo-jelitowe (wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, flatulencja) oraz reakcje skórne (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd).
anafilaksja, betahistyna dichlorowodorek, Betanil Forte, ból brzucha, ból głowy, dyspepsja, działanie niepożądane, flatulencja, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acurenal 5 mg
Chinapryl (Acurenal), inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia neurologiczne (ból głowy 7,2%, zawroty głowy 5,5%), objawy ze strony układu oddechowego (kaszel 3,9%, zapalenie błony śluzowej nosa 3,2%) oraz zmęczenie (3,5%), nudności/wymioty (2,8%) i ból mięśni (2,2%). Często występują zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hiperkaliemia i hiponatremia, a także podwyższone stężenia kreatyniny i mocznika, szczególnie u pacjentów stosujących jednocześnie diuretyki. Rzadkie, ale poważne działania obejmują agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczną, neutropenię, małopłytkowość, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka), a także eozynofilowe zapalenie płuc i zapalenie trzustki, które może być śmiertelne.
agranulocytoza, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, chinapryl, depresja, dławica piersiowa, duszność, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, kreatynina, łuszczycopodobne zapalenie skóry, łysienie, małopłytkowość, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niedowidzenie, niestrawność, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego, obrzęk obwodowy, omdlenie, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość w gardle, suchość w jamie ustnej, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uogólniony obrzęk, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia równowagi, zaburzenia smaku, zaburzenia wzwodu, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie głośni, zapalenie jelit, zapalenie naczyń, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna