propofol
Propofol (2,6-diizopropilfenol) to dożylny lek anestetyczny o działaniu hipnotycznym, stosowany powszechnie do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz do sedacji podczas zabiegów diagnostycznych i terapeutycznych. Charakteryzuje się szybkim początkiem działania (30-60 sekund) oraz krótkim czasem działania, co wynika z jego właściwości farmakokinetycznych i szybkiej redystrybucji w organizmie.
Mechanizm działania propofolu polega głównie na nasileniu hamującego działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) poprzez aktywację receptorów GABA-A w ośrodkowym układzie nerwowym. Lek ten zmniejsza metabolizm mózgowy, przepływ krwi mózgowej oraz ciśnienie śródczaszkowe, co czyni go przydatnym w neuroanestezji.
Do najczęstszych działań niepożądanych propofolu należą: hipotonia, depresja oddechowa oraz ból w miejscu podania. Rzadziej występującym, ale poważnym powikłaniem jest zespół infuzji propofolu (PRIS), charakteryzujący się kwasicą metaboliczną, rabdomiolizą, hiperkaliemią i niewydolnością serca. Propofol może również wywoływać reakcje alergiczne, szczególnie u osób uczulonych na soję lub orzechy ziemne, gdyż jest emulgowany w roztworze zawierającym olej sojowy.
Ze względu na brak działania przeciwbólowego, propofol jest zazwyczaj stosowany w skojarzeniu z lekami przeciwbólowymi (opioidami) podczas znieczulenia ogólnego. Lek powinien być podawany wyłącznie przez doświadczony personel medyczny w warunkach zapewniających możliwość natychmiastowej interwencji w przypadku wystąpienia powikłań oddechowych lub krążeniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius jest emulsją dożylnej indukcji i podtrzymania znieczulenia oraz sedacji, zawierającą 10 mg propofolu w 1 ml, dostępną w ampułko-strzykawkach o pojemnościach 10 ml (100 mg), 20 ml (200 mg) i 50 ml (500 mg). Podawanie leku wymaga ścisłego monitorowania funkcji życiowych i dostępu do sprzętu resuscytacyjnego, a dawki należy indywidualizować w zależności od wieku, stanu klinicznego i grupy ASA pacjenta. Indukcja u dorosłych poniżej 55 lat zwykle wymaga 1,5-2,5 mg/kg mc., u starszych i pacjentów z ASA III-IV dawka jest redukowana do minimum 1 mg/kg mc., podawana wolniej (około 20 mg co 10 sekund). Podtrzymanie znieczulenia odbywa się za pomocą infuzji 4-12 mg/kg mc./godz. lub bolusów 25-50 mg, z dalszą redukcją dawek u pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami sercowymi. Sedacja wymaga dawek 0,5-1,0 mg/kg mc. na wstępie i infuzji 1,5-4,5 mg/kg mc./godz., z bolusami 10-20 mg w razie potrzeby. U dzieci dawki indukcyjne wynoszą 2,5-4 mg/kg mc., a podtrzymujące infuzje 9-15 mg/kg mc./godz., z koniecznością dostosowania u pacjentów z ASA III-IV.
ampułko-strzykawka, atrakurium, ból w miejscu wstrzyknięcia, depresja krążeniowo-oddechowa, drobnoustroje, emulsja do wstrzykiwań, farmakodynamika propofolu, farmakokinetyka, hipowolemia, indukcja znieczulenia, infuzja ciągła, infuzja dożylna, infuzja sterowana docelowym stężeniem, intensywna opieka medyczna, kaniula, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, linia infuzyjna, miwakurium, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, powtarzane wstrzyknięcie, premedykacja, propofol, sedacja podczas zabiegów, sprzęt resuscytacyjny, środek konserwujący, system TCI, wentylacja mechaniczna, wprowadzenie do znieczulenia, zaburzenie czynności serca, zestaw do infuzji, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sojourn
Sojourn (sewofluran 100%, płyn do sporządzania inhalacji parowej) jest wziewnym środkiem znieczulającym wymagającym ścisłego monitorowania i specjalistycznego personelu medycznego podczas podawania. Ze względu na ryzyko depresji oddechowej, zwłaszcza w połączeniu z opioidami lub innymi lekami o podobnym działaniu, konieczne jest ciągłe monitorowanie czynności oddechowej oraz dostęp do sprzętu do utrzymania drożności dróg oddechowych i sztucznej wentylacji. Monitorowanie parametrów życiowych obejmuje EKG, pomiary ciśnienia tętniczego, saturacji krwi oraz końcowo-wydechowego stężenia CO₂, co pozwala na bieżącą ocenę stanu pacjenta i adekwatności wentylacji. Dawkowanie sewofluranu powinno być indywidualnie dostosowywane, a podawanie preparatu wymaga stosowania specjalnie kalibrowanych parowników.
atropina, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, elektrokardiografia, halogenowe środki znieczulające, halotan, końcowo-wydechowe stężenie CO2, lek wagolityczny, majaczenie pooperacyjne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, parownik kalibrowany, pobudzenie psychoruchowe, propofol, rozszerzenie naczyń krwionośnych, saturacja krwi, sewofluran, stabilność hemodynamiczna, sztuczna wentylacja, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Provive 20 mg/ml
Provive (propofol) 20 mg/ml jest emulsją dożylnej infuzji stosowaną głównie do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 3 lat. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego oraz grupy ryzyka ASA. U dorosłych do 55 lat dawka indukcyjna wynosi 1,5–2,5 mg/kg podawana powoli (20–50 mg/min), a do podtrzymania znieczulenia stosuje się infuzję ciągłą w zakresie 4-12 mg/kg/h. U pacjentów starszych i z grupy wysokiego ryzyka dawki i szybkość podawania są zmniejszane. W sedacji na OIT dawki wahają się od 0,3 do 4 mg/kg/h, z maksymalną zalecaną dawką 4 mg/kg/h. U dzieci dawka indukcyjna wynosi 2,5 mg/kg (u młodszych 2,5–4 mg/kg), a do podtrzymania znieczulenia stosuje się 9-15 mg/kg/h, z możliwością zwiększenia u młodszych dzieci. Dodatkowa analgezja jest zwykle wymagana, a dawki należy stopniowo redukować, aby uniknąć objawów odstawienia.
bodziec bólowy, depresja krążeniowo-oddechowa, emulsja do wstrzykiwań, farmakokinetyka i farmakodynamika, głębokość znieczulenia, indukcja znieczulenia ogólnego, infuzja ciągła, intensywna terapia, klasyfikacja ASA, objawy odstawienia, podanie dożylne, podeszły wiek, podtrzymanie znieczulenia, premedykacja, propofol, sedacja na oddziale intensywnej terapii, sedacja podstawowa, system TCI, Target Controlled Infusion, wstrzyknięcie w bolusie, wybudzanie pacjenta, zespół przeciążenia tłuszczem - Leksykon leków
Interakcje leku – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron Kabi 2 mg/ml, metabolizowany głównie przez enzymy cytochromu P-450 (CYP3A4, CYP2D6, CYP1A2), wykazuje niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych dzięki kompensacyjnemu metabolizmowi przez wiele enzymów. Nie wymaga zwykle modyfikacji dawkowania, nawet przy genetycznym niedoborze CYP2D6. Jednakże, istotne są interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. antracykliny, erytromycyna, ketokonazol, amiodaron) oraz beta-blokerami (atenolol, tymolol), które mogą zwiększać ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, stosowanie ondansetronu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI) niesie ryzyko zespołu serotoninowego, a jednoczesne podanie z apomorfiną jest przeciwwskazane z powodu ryzyka głębokiej hipotensji i utraty świadomości.
alfentanyl, antracykliny, apomorfina, arytmia serca, beta-bloker, błona śluzowa żołądka, cytochrom P-450, enzymy CYP, furosemid, hipotensja, induktor enzymatyczny, kardiotoksyczność, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek serotoninergiczny, leki przeciwpadaczkowe, lidokaina, niedobór CYP2D6, ondansetron, propofol, SNRI, SSRI, temazepam, tiopental, tramadol, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tigecycline AptaPharma 50 mg
Tigecycline AptaPharma jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającego 50 mg tygecykliny w 10 ml fiolce. Po rekonstytucji w 5,3 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, 5% roztworu glukozy lub płynu Ringera z mleczanami, uzyskuje się roztwór o stężeniu 10 mg/ml i pH 5,0–6,5. Do infuzji dożylnej należy podać 5 ml roztworu (50 mg tygecykliny), a w przypadku dawki 100 mg – roztwory z dwóch fiolek rozcieńczone w 100 ml. Roztwór powinien być klarowny, pomarańczowy, bez widocznych cząstek stałych. Tygecyklinę podaje się dożylnie, stosując odrębny przewód lub łącznik typu Y, który należy przepłukać 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy przed i po infuzji. Nie zaleca się jednoczesnego podawania przez ten sam łącznik amfoterycyny B, diazepamu, inhibitorów pompy protonowej (esomeprazol, omeprazol) oraz roztworów o pH >7.
amfoterycyna B, amikacyna, chlorowodorek dopaminy, chlorowodorek lidokainy, chlorowodorek ranitydyny, diazepam, dobutamina, ezomeprazol, gentamycyna, haloperydol, infuzja dożylna, kompleks lipidowy amfoterycyny, łącznik typu Y, metoklopramid, morfina, noradrenalina, omeprazol, piperacylina z tazobaktamem, płyn Ringera z mleczanami, propofol, proszek liofilizowany, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, teofilina, tobramycyna, tygecyklina - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diprivan 10 mg/ml
Przedawkowanie propofolu, substancji czynnej Diprivanu 10 mg/ml, emulsji do wstrzykiwań, stanowi poważne zagrożenie dla życia z powodu silnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ krążenia. Główne objawy przedawkowania to depresja oddechowa, objawiająca się spadkiem częstości i objętości oddechowej, aż do całkowitego zatrzymania oddychania, oraz depresja krążeniowa, manifestująca się hipotensją i bradykardią, które mogą prowadzić do załamania krążenia. W przypadku depresji oddechowej konieczne jest wdrożenie wentylacji kontrolowanej z tlenem, często z intubacją i mechaniczna wentylacją, natomiast w depresji krążeniowej zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji Trendelenburga, podanie płynów zwiększających objętość osocza oraz zastosowanie leków wazopresyjnych. Dodatkowo, depresja OUN objawia się głęboką sedacją i utratą przytomności, wymagającą monitorowania funkcji życiowych i zapewnienia drożności dróg oddechowych.
bradykardia, ciśnienie tętnicze, depresja krążeniowa, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, Diprivan, drożność dróg oddechowych, emulsja do wstrzykiwań, gospodarka kwasowo-zasadowa, hipotensja, intubacja dotchawicza, leki wazopresyjne, objętość osocza, parametry hemodynamiczne, pozycja Trendelenburga, propofol, saturacja krwi tlenem, sedacja, spadek ciśnienia tętniczego, utrata przytomności, wentylacja kontrolowana, wentylacja mechaniczna, zahamowanie OUN, załamanie krążenia, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Propofol 2% MCT/LCT Fresenius przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych ani toksycznych przy wielokrotnym podawaniu. Parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie, a badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani genotoksyczności leku. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań dotyczących potencjału rakotwórczego, co pozostawia niepewność co do długoterminowego ryzyka nowotworowego. Ponadto, propofol nie wykazuje działania teratogennego, co jest istotne przy rozważaniu jego stosowania u kobiet w ciąży. W badaniach tolerancji miejscowej zaobserwowano uszkodzenia tkanek po podaniu domięśniowym oraz odczyn zapalny i włóknienie po podaniu pozanaczyniowym, co podkreśla konieczność ścisłego przestrzegania drogi dożylnej podania.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, deficyt poznawczy, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórka nerwowa, naciek zapalny, pacjent pediatryczny, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, podanie domięśniowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, propofol, środek znieczulający, synaptogeneza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, wada rozwojowa, włóknienie tkanek, znieczulenie lekkie - Leksykon substancji czynnych
Propofol – Wskazania do stosowania
Propofol jest krótko działającym, dożylnym anestetykiem stosowanym do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji podczas zabiegów diagnostycznych, chirurgicznych i na oddziałach intensywnej terapii (OIT). Preparaty o stężeniu 10 mg/ml są wskazane u dorosłych i dzieci powyżej 1 miesiąca życia, natomiast preparaty o stężeniu 20 mg/ml – u dorosłych i dzieci powyżej 3 lat. Sedacja na OIT jest ograniczona do pacjentów powyżej 16 roku życia. Propofol charakteryzuje się szybkim początkiem działania i krótkim czasem eliminacji, co umożliwia szybkie wybudzenie pacjenta, istotne zwłaszcza w procedurach ambulatoryjnych i neurochirurgicznych. Wskazania obejmują także pacjentów z podwyższonym ryzykiem nudności i wymiotów pooperacyjnych oraz tych, u których inne leki sedacyjne są przeciwwskazane lub wywołują działania niepożądane.
analgezja, anestezjologia, biopsja, bolus, endoskopia, farmakokinetyka, gastroskopia, indukcja znieczulenia, infuzja ciągła, intensywna terapia, kolonoskopia, nadwrażliwość na propofol, nudności pooperacyjne, okres półtrwania, poziom sedacji, propofol, Propofol MCT/LCT, Propofol-Lipuro, saturacja krwi, sedacja, sedacja w OIT, sedacja zabiegowa, tomografia komputerowa, wentylacja mechaniczna, wymiana gazowa, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Provive 10 mg/ml
Przedawkowanie propofolu (Provive, 10 mg/ml) może prowadzić do zapaści krążeniowo-oddechowej, manifestującej się głęboką depresją oddechową oraz zaburzeniami hemodynamicznymi. W takich przypadkach konieczne jest natychmiastowe wdrożenie terapii podtrzymującej funkcje życiowe, w tym kontrolowanego oddychania z użyciem powietrza wzbogaconego tlenem oraz mechanicznej wentylacji, jeśli to konieczne. Depresja krążeniowa wymaga ułożenia pacjenta w pozycji Trendelenburga, a w ciężkich przypadkach podania substytutów osocza i leków wazopresorowych w celu stabilizacji ciśnienia tętniczego i poprawy perfuzji narządowej.
ciśnienie tętnicze, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, hipoksja, intubacja, lek wazopresorowy, oddychanie kontrolowane, oddział intensywnej terapii, perfuzja mózgowa, powrót żylny, pozycja Trendelenburga, propofol, rzut serca, saturacja krwi, substytut osocza, wentylacja mechaniczna, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowo-oddechowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexmedetomidine Altan 4 mcg/ml
Deksmedetomidyna Altan jest wskazana do sedacji dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) wymagających sedacji na poziomie od 0 do -3 w skali Richmond Agitation-Sedation Scale (RASS), co odpowiada pobudzeniu w reakcji na głos. Lek podaje się wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel. U pacjentów zaintubowanych i znieczulonych dawka początkowa wynosi 0,7 μg/kg m.c./h, z możliwością dostosowania w zakresie 0,2-1,4 μg/kg m.c./h, przy czym nie należy przekraczać dawki maksymalnej 1,4 μg/kg m.c./h. Zaleca się unikanie dawki nasycającej w sedacji OIOM ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Stabilny poziom sedacji może być osiągnięty po około godzinie od zmiany dawki. Stosowanie leku dłużej niż 14 dni wymaga regularnej oceny klinicznej. U pacjentów osłabionych wskazane jest rozważenie mniejszej dawki początkowej, a w przypadku braku odpowiedniej sedacji po maksymalnej dawce należy rozważyć alternatywne środki sedacyjne.
analgezja miejscowa, bezdech, bradykardia, dawka wysycająca, deksmedetomidyna, depresja oddechowa, desaturacja krwi tlenem, duszność, faza dystrybucji, infuzja dożylna, infuzja nasycająca, infuzja podtrzymująca, lek przeciwbólowy, midazolam, nadciśnienie, niedociśnienie, niedrożność dróg oddechowych, OIOM, okres półtrwania, opioid, pacjent w podeszłym wieku, propofol, pulsoksymetria, sedacja proceduralna, sedacja z zachowaniem świadomości, skala RASS, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Provive 20 mg/ml
Przedkliniczne badania nad propofolem (Provive, 20 mg/ml) wykazały, że podawanie tego leku w dawkach wywołujących płytkie do umiarkowanego znieczulenie podczas krytycznych okresów rozwoju mózgu, zwłaszcza w fazie synaptogenezy, może indukować apoptozę neuronów w modelach zwierzęcych, w tym u naczelnych. Obserwowane neurotoksyczne efekty wiążą się z potencjalnymi długotrwałymi deficytami funkcji poznawczych, takimi jak zaburzenia pamięci i zdolności uczenia się. Mechanizmy tych zmian nie są jeszcze w pełni poznane, jednak wyniki te podkreślają ryzyko związane z ekspozycją na propofol w okresach intensywnego rozwoju układu nerwowego.
badanie przedkliniczne, deficyt poznawczy, funkcje poznawcze, małpy naczelne, neurotoksyczność propofolu, obumieranie komórek nerwowych, pacjent pediatryczny, połączenie synaptyczne, propofol, rozwijający się mózg, rozwój mózgu, środek znieczulający, synaptogeneza, układ nerwowy, zaburzenia pamięci, zdolność uczenia się - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Propofol 2% MCT/LCT Fresenius to emulsja olej w wodzie zawierająca 20 mg propofolu/ml, stosowana do dożylnego wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego oraz sedacji. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach po 50 ml (1000 mg propofolu). Indukcja znieczulenia u dorosłych poniżej 55 lat wymaga dawki 1,5-2,5 mg/kg mc., podawanej stopniowo co 10 sekund w dawkach 20-40 mg, natomiast u pacjentów powyżej 55 lat i z grupy ryzyka ASA III-IV dawka minimalna to 1 mg/kg mc. Podtrzymanie znieczulenia odbywa się infuzją ciągłą w dawkach 4-12 mg/kg mc./godz., z możliwością redukcji dawki przy zabiegach małoinwazyjnych lub u pacjentów z obniżoną wydolnością krążeniowo-oddechową. U dzieci dawki indukcyjne wahają się od 2,5 do 4 mg/kg mc., a dawki podtrzymujące od 9 do 15 mg/kg mc./godz., z koniecznością indywidualnego dostosowania w zależności od wieku i stanu klinicznego.
anestezjologia, atrakurium, bolus, emulsja olej w wodzie, emulsja tłuszczowa, filtr mikrobiologiczny, hipowolemia, infuzja ciągła, infuzja dożylna, infuzja sterowana docelowym stężeniem, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, oddział intensywnej opieki medycznej, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, propofol, pulsoksymetria, sprzęt resuscytacyjny, środek przeciwbakteryjny, system TCI, wentylacja mechaniczna, wydolność krążeniowo-oddechowa, zabiegi chirurgiczne, zaburzenia czynności serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to emulsja olej w wodzie zawierająca 10 mg/ml propofolu, stosowana do indukcji i podtrzymania sedacji. Przedawkowanie propofolu prowadzi do poważnych zaburzeń układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, w tym depresji oddechowej (niedotlenienie, niewydolność oddechowa) oraz depresji czynności serca (hipotensja, zmniejszenie rzutu serca, arytmie). Dawki propofolu muszą być precyzyjnie obliczane względem masy ciała pacjenta, zwłaszcza że dostępne opakowania zawierają od 200 mg (20 ml) do 1000 mg (100 ml) substancji czynnej. Ze względu na lipofilny charakter propofolu, toksyczne efekty mogą utrzymywać się po zakończeniu podawania leku.
arytmia, depresja oddechowa, depresja układu sercowo-naczyniowego, drożność dróg oddechowych, emulsja olej w wodzie, hipotensja, intubacja dotchawicza, lek inotropowy, lek wazopresyjny, monitorowanie EKG, niedotlenienie, niewydolność oddechowa, objętość wewnątrznaczyniowa, parametry hemodynamiczne, płyn infuzyjny, pozycja Trendelenburga, propofol, przedawkowanie propofolu, sinica, suplementacja tlenem, sztuczna wentylacja, utlenowanie krwi, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zmniejszony rzut serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Provive 10 mg/ml
Provive 10 mg/ml to emulsja do wstrzykiwań lub infuzji zawierająca propofol w stężeniu 10 mg/ml, dostępna w fiolkach o pojemnościach 10 ml (100 mg propofolu), 20 ml (200 mg), 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Substancją nośnikową jest oczyszczony olej sojowy w stężeniu 100 mg/ml, co jest istotne u pacjentów z alergią na soję. Preparat zawiera także glicerol, lecytynę z jaja kurzego, sodu oleinian, sodu wodorotlenek oraz wodę do wstrzykiwań. Emulsja ma fizykochemiczne parametry: osmolalność 250-390 mOsm/kg oraz pH w zakresie 6,00-8,50, co zapewnia zgodność z płynami ustrojowymi. Propofol może być podawany nierozcieńczony lub po rozcieńczeniu, z zastosowaniem precyzyjnych pomp infuzyjnych w celu kontroli dawkowania i uniknięcia przedawkowania.
alfentanyl, atrakurium, biureta, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, filtr membranowy, fiolka szklana, guma bromobutylowa, kroplomierz, lecytyna, lek zwiotczający mięśnie, miwakurium, olej sojowy, osmolalność, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, pompa wolumetryczna, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, sodu oleinian, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Propofol 2% MCT/LCT Fresenius to emulsja do wstrzykiwań/infuzji zawierająca 20 mg/ml propofolu, dostępna w ampułko-strzykawce o pojemności 50 ml (1000 mg substancji czynnej). Formulacja oparta jest na emulsji typu olej w wodzie, z fizykochemicznymi parametrami pH 7,5-8,5 oraz osmolarnością 270-330 mOsmol/kg. Substancje pomocnicze obejmują m.in. oczyszczony olej sojowy (50 mg/ml), triglicerydy MCT/LCT, fosfolipidy jaja kurzego, glicerol, kwas oleinowy oraz minimalne ilości sodu (do 0,06 mg/ml). Produkt jest pakowany w ampułko-strzykawki z kopolimeru cykloolefinowego, z elementami gumy bromobutylowej i polipropylenu, co zapewnia stabilność i bezpieczeństwo podania.
ampułko-strzykawka, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, fosfolipidy jaja, glicerol, guma bromobutylowa, kopolimer cykloolefinowy, kwas oleinowy, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy, osmolarność, płyn infuzyjny, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, substancja czynna, substancja pomocnicza, triglicerydy kwasów tłuszczowych, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon substancji czynnych
Propofol – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Propofol, stosowany jako środek anestetyczny, wywołuje zaburzenia świadomości, które mogą utrzymywać się do 12 godzin po zakończeniu znieczulenia ogólnego, co istotnie wpływa na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Czas ten może ulegać modyfikacjom w zależności od dawki, czasu trwania znieczulenia oraz indywidualnych cech pacjenta. W związku z tym, po podaniu propofolu zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności wymagających precyzji przez co najmniej 12 godzin, a także unikanie spożywania alkoholu i pracy w potencjalnie niebezpiecznych warunkach. Pacjent powinien być pod obserwacją medyczną odpowiednio dostosowaną do jego stanu klinicznego, co pozwala na ocenę ustąpienia działania leku oraz wykluczenie powikłań.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Remifentanil B. Braun 5 mg
Remifentanyl, będący selektywnym agonistą receptorów opioidowych μ z grupy opioidów (kod ATC: N01AH06), charakteryzuje się szybkim początkiem działania i bardzo krótkim czasem efektu farmakologicznego. W badaniach klinicznych u noworodków i niemowląt (≤ 8 tygodni, ASA I-II) poddawanych pyloromiotomii, remifentanyl podawany w infuzji ciągłej 0,4 μg/kg/min wykazał korzystny profil bezpieczeństwa, nie powodując wzrostu stężenia histaminy w surowicy, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. W porównaniu z halotanem, remifentanyl zapewnił krótszy, choć statystycznie nieistotny, czas wybudzenia, co potwierdza jego efektywność w znieczuleniu ogólnym u tej populacji pacjentów. W trzech randomizowanych badaniach klinicznych u dzieci w wieku od 0,5 do 16 lat, stosowanie remifentanylu w technice całkowitego znieczulenia dożylnego (TIVA) w połączeniu z propofolem (dawki 0,125-1,0 µg/kg/min remifentanylu i 3-10 mg/kg/godz. propofolu) w porównaniu do znieczulenia wziewnego (sewofluran lub desfluran z N₂O) wykazało korzystniejszy lub porównywalny czas ekstubacji (np. 11,8 ± 4,2 min vs. 15,0 ± 5,6 min przy operacjach dolnej części jamy brzusznej, p < 0,05). Profil hemodynamiczny różnił się w zależności od kombinacji leków: niedociśnienie tętnicze było częstsze przy remifentanyl/sewofluran, natomiast rzadkoskurcz przy remifentanyl/propofol. W operacjach laryngologicznych wyższa częstość akcji serca obserwowano przy desfluran/N₂O w porównaniu z remifentanyl/propofol. Wyniki te podkreślają skuteczność i bezpieczeństwo remifentanylu w pediatrii oraz wskazują na konieczność indywidualizacji techniki znieczulenia w zależności od profilu hemodynamicznego i rodzaju zabiegu.
agonista receptora opioidowego μ, antagonista receptora opioidowego, całkowite znieczulenie dożylne, chirurgia pediatryczna, desfluran, ekstubacja, halotan, nalokson, niedociśnienie tętnicze, podtlenek azotu, profil farmakodynamiczny, profil farmakokinetyczny, profil hemodynamiczny, propofol, pyloromiotomia, reakcja alergiczna, remifentanyl, rzadkoskurcz, sewofluran, stężenie histaminy, TIVA, znieczulenie wziewne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Plofed 1% 10 mg/ml
Preparat Plofed 1% zawiera 10 mg/ml propofolu w postaci emulsji do wstrzykiwań/infuzji o białym, nieprzezroczystym zabarwieniu. Każda fiolka ma pojemność 20 ml, co odpowiada 200 mg substancji czynnej. Emulsja zawiera substancje pomocnicze takie jak olej sojowy (100 mg/ml), glicerol, kwas oleinowy, lecytynę oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat może być podawany bez rozcieńczenia lub po rozcieńczeniu w stosunku 1:4 z 5% roztworem glukozy, 0,9% roztworem NaCl lub mieszaniną 0,18% NaCl i 4% glukozy, co daje stężenie propofolu 2 mg/ml. Sporządzanie mieszaniny wymaga zachowania aseptyki, a po rozcieńczeniu preparat jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 12 godzin w temperaturze do 25°C.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Atropinum sulfuricum WZF 1 mg/ml
Atropina, jako lek o działaniu cholinolitycznym, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do nasilenia jej efektów antycholinergicznych oraz modyfikacji skuteczności innych leków. Szczególnie istotne jest współistnienie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwskurczowymi o działaniu cholinolitycznym, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona, przeciwhistaminowymi I generacji, pochodnymi fenotiazyny, dizopiramidem oraz chinidyną, co może skutkować nasileniem działań niepożądanych takich jak tachykardia, suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu, hipertermia oraz zaburzenia rytmu serca. W przypadku propofolu obserwuje się zmniejszenie odpowiedzi częstości akcji serca na dożylne podanie atropiny, co wymaga monitorowania czynności serca. Równoczesne stosowanie dobutaminy i innych amin katecholowych z atropiną zwiększa ryzyko zespołu Tako-tsubo, zwłaszcza u pacjentów w stanie stresu lub hiperadrenergicznym.
alkohol etylowy, aminy katecholowe, chinidyna, choroba Parkinsona, dizopiramid, dobutamina, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, echokardiografia obciążeniowa, EKG, farmakokinetyka leków, indeks terapeutyczny, kardiomiopatia stresowa, lek przeciwarytmiczny, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwskurczowe, ośrodkowy układ nerwowy, pochodne fenotiazyny, propofol, splątanie, tachykardia, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zespół Tako-tsubo - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, zawierający 10 mg propofolu/ml emulsji, jest stosowany do znieczulenia ogólnego i sedacji, wywierając istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co może czasowo zaburzać zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Po podaniu propofolu pacjent powinien pozostawać pod nadzorem medycznym do momentu ustąpienia efektów sedacyjnych, co według charakterystyki produktu leczniczego zwykle następuje po upływie 12 godzin. Lekarz ma obowiązek przekazać pacjentowi jasne zalecenia, w tym zakaz prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przez co najmniej 12 godzin, unikanie pracy w niebezpiecznych warunkach, konieczność posiadania osoby towarzyszącej przy wypisie oraz zakaz spożywania alkoholu, który może nasilić działanie leku.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka propofolu, działanie na ośrodkowy układ nerwowy, działanie sedacyjne, efekt sedacyjny, eliminacja leku, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, funkcja wątroby i nerek, funkcje poznawcze i motoryczne, ośrodkowy układ nerwowy, produkt leczniczy, propofol, sedacja, właściwości farmakodynamiczne, zabieg ambulatoryjny, zdolność psychomotoryczna, znieczulenie ogólne, znieczulenie propofolem - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cisatracurium Accord 5 mg/ml
Cisatracurium Accord jest lekiem do stosowania wyłącznie pod nadzorem anestezjologa, wymagającym monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i zapewnienia możliwości intubacji oraz wentylacji kontrolowanej. Dawkowanie dla dorosłych do intubacji wynosi 0,15 mg/kg m.c., z czasem do 90% bloku T1 wynoszącym 2,6 min przy znieczuleniu propofolem, a czasem do maksymalnego bloku 3,5 min. Dawki podtrzymujące 0,03 mg/kg m.c. wydłużają blok o około 20 minut. U dzieci (1 miesiąc–12 lat) dawka początkowa to również 0,15 mg/kg m.c., z krótszym czasem działania i szybszym ustępowaniem bloku niż u dorosłych. Infuzja cisatrakurium w dawce początkowej 3 μg/kg m.c./min (0,18 mg/kg m.c./h) pozwala utrzymać blok nerwowo-mięśniowy na poziomie 89-99% odpowiedzi T1, z zalecanymi szybkościami infuzji dostosowanymi do masy ciała i stężenia leku (np. dla 70 kg: 1,2–6,3 ml/h przy stężeniu 2 mg/ml). Podawanie leku z izofluranem lub enfluranem może wymagać zmniejszenia dawki infuzyjnej nawet o 40%.
anestezjolog, blok nerwowo-mięśniowy, choroba sercowo-naczyniowa, enfluran, fluorowęglowodór, halotan, inhibitor acetylocholinoesterazy, intubacja dotchawicza, izofluran, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oddział intensywnej terapii, pomostowanie tętnic wieńcowych, propofol, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stymulacja elektryczna nerwu łokciowego, suksametonium, tiopental sodu, utlenowanie krwi tętniczej, wentylacja kontrolowana, zabieg kardiochirurgiczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Propofol-Lipuro 2% (20 mg/ml) emulsja do wstrzykiwań lub infuzji 20 mg/ml
Propofol wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne podczas znieczulenia ogólnego i sedacji. Szczególnie ważne jest zmniejszenie dawki propofolu przy jednoczesnym stosowaniu znieczulenia regionalnego (rdzeniowego, nadtwardówkowego) ze względu na sumowanie efektów depresyjnych na układ krążenia i oddechowy. Wysokie ryzyko nasilenia działania sedacyjnego i depresji oddechowej występuje przy łączeniu propofolu z lekami premedykacji, takimi jak benzodiazepiny (midazolam, diazepam) i opioidy (fentanyl, remifentanyl). Podobnie wziewne środki anestetyczne (sewofluran, desfluran, izofluran) potęgują działanie znieczulające i depresyjne na układ krążenia, co wymaga redukcji dawki propofolu i/lub anestetyka wziewnego. W przypadku stosowania rifampicyny obserwuje się zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego podczas indukcji znieczulenia, co wiąże się z indukcją enzymów cytochromu P450 i przyspieszonym metabolizmem propofolu. U pacjentów przyjmujących walproinian wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki propofolu, aby uniknąć działań niepożądanych.
benzodiazepiny, blokada nerwowo-mięśniowa, bupiwakaina, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, depresja układu krążenia, dysfagia, działanie hipotensyjne, działanie sedacyjne, efekt sedacyjny, fentanyl, izofluran, leki przeciwdrobnoustrojowe, leki przeciwpadaczkowe, midazolam, niedociśnienie, premedykacja, propofol, rifampicyna, rokuronium, sewofluran, środki wazopresyjne, walproinian, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diprivan 10 mg/ml
Diprivan (propofol 10 mg/ml) jest anestetykiem stosowanym do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia, charakteryzującym się zazwyczaj łagodnym profilem działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanym efektem ubocznym jest niedociśnienie tętnicze, występujące bardzo często (≥1/10), co wymaga monitorowania ciśnienia krwi i ewentualnej interwencji terapeutycznej. Pobudzenie, klasyfikowane jako często występujące (≥1/100 do <1/10), pojawia się głównie podczas indukcji znieczulenia i ma zwykle łagodny przebieg. Dodatkowo, objawy związane z procedurą znieczulenia mogą występować często, a reakcje nadwrażliwości na olej sojowy (100 mg/ml w emulsji) zawarty w preparacie mają częstość nieznaną, co jest istotne u pacjentów z alergią na tę substancję. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA i obejmuje układy krążenia, nerwowy, metabolizm oraz ogólne zaburzenia.
Diprivan, emulsja olej w wodzie, interwencja terapeutyczna, klasyfikacja MedDRA, lek anestetyczny, monitorowanie ciśnienia krwi, nadwrażliwość na substancje, niedociśnienie tętnicze, olej sojowy, parametry hemodynamiczne, podtrzymanie znieczulenia, propofol, reakcja nadwrażliwości, środek anestetyczny, substancja pomocnicza, znieczulenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Diprivan 10 mg/ml
Diprivan, zawierający 10 mg/ml propofolu, jest podawany wyłącznie dożylnie, a dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała, stanu ogólnego pacjenta oraz klasyfikacji ASA. Indukcja znieczulenia u dorosłych poniżej 55 lat wymaga dawki 1,5-2,5 mg/kg mc. lub 40 mg co 10 sekund, natomiast u pacjentów powyżej 55 lat i z ASA III/IV dawki są mniejsze (około 20 mg co 10 sekund). Podtrzymanie znieczulenia odbywa się wlewem ciągłym (4-12 mg/kg mc./h) lub powtarzanymi bolusami (25-50 mg). Sedacja na OIT u dorosłych (>16 lat) wymaga wlewu 0,3-4,0 mg/kg mc./h, natomiast u dzieci dawki indukcyjne i podtrzymujące są wyższe (indukcja 2,5-4 mg/kg mc., podtrzymanie 9-15 mg/kg mc./h), z koniecznością zmniejszenia dawek u pacjentów z ASA III/IV. Stosowanie Diprivanu u dzieci poniżej 16 lat na OIT jest przeciwwskazane.
alfentanyl, emulsja do wstrzykiwań, indukcja znieczulenia, kaniula dożylna, klasyfikacja ASA, leki znieczulające, lidokaina, oddział intensywnej terapii, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sedacja z zachowaniem świadomości, wlew dożylny, wstrzyknięcie bolus, zatrzymanie czynności serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Provive 20 mg/ml
Propofol, szeroko stosowany w anestezjologii, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne są synergistyczne efekty z benzodiazepinami, opioidami (w tym fentanylem), lekami parasympatolitycznymi oraz wziewnymi środkami znieczulającymi, które mogą prowadzić do wydłużenia czasu znieczulenia, depresji układu oddechowego oraz nasilenia działań niepożądanych układu krążenia. W przypadku opioidów obserwuje się zwiększone ryzyko bezdechu i wydłużony czas jego trwania, a fentanyl dodatkowo może podnosić stężenie propofolu we krwi. Ryfampicyna może wywołać ciężkie niedociśnienie tętnicze po indukcji znieczulenia, natomiast suksametonium i neostygmina w połączeniu z propofolem mogą powodować bradykardię, a nawet zatrzymanie akcji serca. U pacjentów leczonych cyklosporyną istnieje ryzyko leukoencefalopatii związanej z emulsjami tłuszczowymi propofolu. Alkohol etylowy wykazuje synergistyczne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co zwiększa ryzyko niewydolności oddechowej i krążeniowej oraz wydłuża czas wybudzania.
alkohol etylowy, anestezjologia, benzodiazepiny, bezdech, bradykardia, cyklosporyna, depresja oddechowa, fentanyl, hipotensja, leki przeciwbólowe, leukoencefalopatia, neostygmina, niedociśnienie tętnicze, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, premedykacja, propofol, ryfampicyna, środki znieczulające miejscowo, środki zwiotczające mięśnie, suksametonium, wziewne środki znieczulające, zatrzymanie czynności serca, znieczulenie ogólne, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Interakcje leku – Plofed 1% 10 mg/ml
Propofol, substancja czynna Plofed 1%, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami stosowanymi w anestezjologii, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Współpodawanie propofolu z lekami uspokajającymi (benzodiazepiny, opioidy), anestetykami wziewnymi oraz opioidowymi lekami przeciwbólowymi nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, zwiększając ryzyko depresji oddechowej i krążeniowej. W takich przypadkach zaleca się zmniejszenie dawki propofolu oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Podobnie, podczas stosowania propofolu jako uzupełnienia znieczulenia regionalnego (podpajęczynówkowego, zewnątrzoponowego) wskazane jest podawanie mniejszych dawek ze względu na możliwe nasilenie działania hipotensyjnego. U pacjentów przyjmujących walproinian również rekomenduje się redukcję dawki propofolu z uwagi na potencjalne zwiększenie jego stężenia w osoczu i nasilenie działania.
anestetyk wziewny, benzodiazepina, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie hipotensyjne, działanie uspokajające, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, niedociśnienie tętnicze, opioid, Plofed, premedykacja, propofol, ryfampicyna, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, walproinian, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Podtlenek azotu Messer nie mniej niż 98%
Podtlenek azotu Messer (dinitrogenii oxidum) to gaz medyczny skroplony o zawartości substancji czynnej ≥98,0% (V/V), stosowany głównie w anestezjologii. Jego podstawowe wskazania obejmują indukcję i podtrzymanie znieczulenia ogólnego, zawsze w skojarzeniu z innymi anestetykami wziewnymi (np. sewofluran, desfluran) lub dożylnymi (np. propofol). Takie połączenie umożliwia optymalizację efektu anestetycznego przy jednoczesnym zmniejszeniu dawek poszczególnych leków, co może ograniczać ryzyko działań niepożądanych. Podtlenek azotu nie jest stosowany jako monoterapia w znieczuleniu ogólnym.
analgezja, analgezja okołoporodowa, anestetyk wziewny, anestetyki, ból porodowy, desfluran, Dinitrogenii oxidum, działanie niepożądane, gaz medyczny, indukcja znieczulenia, interwencja medyczna, lek dożylny, mieszanina tlenowa, płytkie znieczulenie, podtlenek azotu, podtrzymanie znieczulenia, procedura diagnostyczna, propofol, sewofluran, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Provive 20 mg/ml
Przedawkowanie propofolu (Provive 20 mg/ml) stanowi poważne zagrożenie ze względu na jego silne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ krążeniowo-oddechowy. Głównym powikłaniem jest zapaść krążeniowo-oddechowa, objawiająca się jednoczesną depresją oddechową i krążeniową, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania obejmują znaczące spowolnienie lub zatrzymanie oddychania ze spadkiem saturacji, hipotensję, bradykardię oraz zaburzenia rytmu serca, które mogą prowadzić do wstrząsu. W ciężkich przypadkach konieczne jest wdrożenie zaawansowanych procedur resuscytacyjnych oraz intensywne monitorowanie parametrów życiowych, takich jak ciśnienie tętnicze, częstość pracy serca, saturacja oraz funkcje oddechowe.
bradykardia, ciśnienie tętnicze, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, hipotensja, intubacja, lek anestetyczny, lek wazopresyjny, oddychanie kontrolowane, ośrodkowy układ nerwowy, pozycja Trendelenburga, propofol, saturacja krwi tlenem, sinica, substytut osocza, układ krążeniowo-oddechowy, wentylacja mechaniczna, wstrząs, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowo-oddechowa, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Dexmedetomidine Altan 4 mcg/ml
Deksmedetomidyna (4 µg/ml) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, szczególnie z lekami znieczulającymi wziewnie (np. izofluran), propofolem, benzodiazepinami (np. midazolam) oraz opioidami (np. alfentanil), prowadząc do nasilenia efektów uspokajających, znieczulających i depresji układu sercowo-oddechowego. Mimo braku istotnych interakcji farmakokinetycznych z wymienionymi lekami, zaleca się rozważenie redukcji dawek oraz ścisłe monitorowanie pacjentów. Dodatkowo, deksmedetomidyna może nasilać działanie hipotensyjne i bradykardię w połączeniu z beta-adrenolitykami (np. esmolol), co wymaga ostrożności i monitorowania parametrów hemodynamicznych. Wskazane jest indywidualizowanie dawkowania i uwzględnienie potencjalnych synergizmów farmakodynamicznych, zwłaszcza u pacjentów dorosłych, gdyż badania dotyczą wyłącznie tej grupy wiekowej.
alfentanil, benzodiazepina, bradykardia, CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, deksmedetomidyna, depresja oddechowa, działanie hipotensyjne, esmolol, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izofluran, lek beta-adrenolityczny, lek znieczulający, midazolam, mikrosomy wątroby ludzkiej, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, propofol, środek znieczulający wziewny, układ sercowo-oddechowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Provive 10 mg/ml
Provive to emulsja do wstrzykiwań/infuzji zawierająca propofol w stężeniu 10 mg/ml, stosowana do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych oraz dzieci powyżej 1 miesiąca życia. Lek umożliwia szybkie wprowadzenie w stan znieczulenia oraz jego utrzymanie podczas procedur medycznych. Ponadto, Provive jest wykorzystywany do sedacji pacjentów poddawanych zabiegom diagnostycznym i chirurgicznym, zarówno jako monoterapia, jak i w połączeniu ze znieczuleniem miejscowym lub regionalnym. W przypadku pacjentów mechanicznie wentylowanych na oddziałach intensywnej terapii, lek jest przeznaczony wyłącznie dla osób powyżej 16 roku życia, wymagających kontrolowanego obniżenia świadomości. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 10 ml (100 mg propofolu), 20 ml (200 mg), 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg), o osmolalności 250-390 mOsm/kg i pH 6,00-8,50.
emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, indukcja znieczulenia, indukcja znieczulenia ogólnego, lek anestezjologiczny, monoterapia, nadwrażliwość na soję, oddział intensywnej opieki medycznej, oddział intensywnej terapii, olej sojowy oczyszczony, propofol, sedacja, sedacja pacjentów wentylowanych, wentylacja mechaniczna, znieczulenie miejscowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Propofol 1% Fresenius 10 mg/ml
Stosowanie propofolu u kobiet ciężarnych wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa oraz zdolność leku do przenikania przez łożysko, co może prowadzić do osłabienia czynności życiowych noworodka. Propofol nie jest zalecany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, np. podczas zabiegu przerwania ciąży, gdzie jego stosowanie jest dopuszczalne. Dawkowanie powinno być ograniczone do poniżej 2,5 mg/kg masy ciała przy wprowadzeniu do znieczulenia oraz poniżej 6 mg/kg masy ciała/godzinę przy podtrzymaniu znieczulenia, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych u matki i płodu. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na toksyczny wpływ propofolu na reprodukcję, co należy uwzględnić w ocenie bilansu korzyści i ryzyka.
bilans korzyści i ryzyka, czynności życiowe noworodka, dawkowanie leku, działanie niepożądane, karmienie piersią, podtrzymanie znieczulenia, propofol, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przerwanie ciąży, świadoma zgoda pacjenta, test ciążowy, toksyczność reprodukcyjna, znieczulenie, znieczulenie propofolem - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to dożylny anestetyk ogólny w postaci emulsji olej w wodzie, zawierający 10 mg propofolu/ml. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach o pojemnościach 10 ml (100 mg), 20 ml (200 mg) oraz 50 ml (500 mg). Wskazania obejmują indukcję i podtrzymanie znieczulenia ogólnego u pacjentów od 1 miesiąca życia, sedację podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u pacjentów powyżej 1 miesiąca życia oraz sedację pacjentów wentylowanych mechanicznie na oddziałach intensywnej terapii (OIT) u osób powyżej 16 roku życia. Preparat charakteryzuje się pH 7,5-8,5 oraz osmolalnością 270-330 mOsmol/kg, co jest zbliżone do wartości fizjologicznych, a jego skład obejmuje olej sojowy oczyszczony (50 mg/ml) i sód (maksymalnie 0,06 mg/ml).
anestezjologia, emulsja, emulsja olej w wodzie, farmakokinetyka, indukcja znieczulenia, intensywna terapia, lek dożylny, oddział intensywnej opieki medycznej, olej sojowy oczyszczony, pacjent pediatryczny, propofol, sedacja na OIT, sedacja przy wentylacji mechanicznej, środek sedacyjny, wentylacja mechaniczna, wstrzykiwanie i infuzja, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propofol Baxter 10 mg/ml
Przedawkowanie propofolu, dostępnego w postaci emulsji do wstrzykiwań Propofol Baxter (10 mg/ml), stanowi poważne zagrożenie dla układu oddechowego i krążenia. Główne objawy to depresja oddechowa, prowadząca do bezdechu, oraz depresja krążeniowa manifestująca się hipotensją, bradykardią i zaburzeniami rytmu serca. W skrajnych przypadkach może dojść do wstrząsu i niewydolności perfuzji tkankowej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku, z niewydolnością serca, odwodnione oraz przyjmujące inne leki depresyjne na OUN. Propofol dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 20 ml, 50 ml i 100 ml, zawierających odpowiednio 200 mg, 500 mg i 1000 mg substancji czynnej, co wymaga precyzyjnego dawkowania ze względu na wąski indeks terapeutyczny.
bezdech, bradykardia, częstość oddechów, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, diureza, drożność dróg oddechowych, efekt chronotropowy, efekt inotropowy, emulsja do wstrzykiwań, hipotensja, lek wazopresyjny, napięcie naczyniowe, niewydolność krążenia, niewydolność serca, objętość osocza, objętość wewnątrznaczyniowa, oliguria, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, płynoterapia, pozycja Trendelenburga, propofol, przedawkowanie propofolu, saturacja, spadek ciśnienia tętniczego, sztuczna wentylacja, tlenoterapia, wstrząs, zaburzenie perfuzji tkankowej, zaburzenie rytmu serca