Dawkowanie i sposób podawania
Dexmedetomidine Altan 4 mcg/ml
Deksmedetomidyna Altan jest wskazana do sedacji dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) wymagających sedacji na poziomie od 0 do -3 w skali Richmond Agitation-Sedation Scale (RASS), co odpowiada pobudzeniu w reakcji na głos. Lek podaje się wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel. U pacjentów zaintubowanych i znieczulonych dawka początkowa wynosi 0,7 μg/kg m.c./h, z możliwością dostosowania w zakresie 0,2-1,4 μg/kg m.c./h, przy czym nie należy przekraczać dawki maksymalnej 1,4 μg/kg m.c./h. Zaleca się unikanie dawki nasycającej w sedacji OIOM ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Stabilny poziom sedacji może być osiągnięty po około godzinie od zmiany dawki. Stosowanie leku dłużej niż 14 dni wymaga regularnej oceny klinicznej. U pacjentów osłabionych wskazane jest rozważenie mniejszej dawki początkowej, a w przypadku braku odpowiedniej sedacji po maksymalnej dawce należy rozważyć alternatywne środki sedacyjne.
- Dawkowanie w sedacji dorosłych pacjentów w Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej
- Dawkowanie w sedacji proceduralnej u niezaintubowanych pacjentów
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Dzieci i młodzież
- Sposób podawania
- Tabela dawkowania produktu Dexmedetomidine Altan
- sedacja dorosłego pacjenta oddziału intensywnej opieki medycznej
- sedacja niezaintubowanego pacjenta podczas procedury diagnostycznej
- sedacja niezaintubowanego pacjenta podczas zabiegu chirurgicznym
- sedacja niezaintubowanego pacjenta przed procedurą diagnostyczną
- sedacja niezaintubowanego pacjenta przed zabiegiem chirurgicznym
Dawkowanie w sedacji dorosłych pacjentów w Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej
Dexmedetomidine Altan jest wskazany do sedacji dorosłych pacjentów w OIOM wymagających poziomu sedacji nie głębszego niż pobudzenie w reakcji na głos (poziom od 0 do -3 w skali Richmond Agitation-Sedation (RASS)). Lek może być podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych przez personel medyczny wyspecjalizowany w leczeniu pacjentów wymagających intensywnej opieki.1
U pacjentów już zaintubowanych i znieczulonych zaleca się rozpoczęcie stosowania deksmedetomidyny w początkowej dawce dożylnej 0,7 mikrogramów/kg m.c./h. Dawkę należy następnie stopniowo dostosowywać w zakresie od 0,2 do 1,4 mikrogramów/kg m.c./h, w zależności od reakcji pacjenta, aby osiągnąć pożądany poziom sedacji. U pacjentów osłabionych należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej. Należy pamiętać, że deksmedetomidyna jest bardzo silnym lekiem, a szybkość infuzji podaje się w dawce na godzinę. Po dostosowaniu dawki, osiągnięcie stabilnego poziomu sedacji może trwać nawet godzinę.2
Dawka maksymalna
Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 1,4 mikrogramów/kg m.c./h. Pacjentom, u których nie udało się uzyskać odpowiedniego poziomu sedacji po podaniu maksymalnej dawki deksmedetomidyny, należy zastosować inny środek do sedacji. Należy zaznaczyć, że nie zaleca się stosowania dawki wysycającej produktu Dexmedetomidine Altan do sedacji w Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej, ponieważ wiąże się to ze zwiększeniem ryzyka działań niepożądanych.3
Czas stosowania
Brak doświadczenia w stosowaniu produktu Dexmedetomidine Altan dłużej niż przez 14 dni. Stosowanie leku przez dłuższy okres powinno być regularnie poddawane ponownej ocenie. W razie potrzeby można podawać propofol lub midazolam do czasu ustalenia klinicznych skutków deksmedetomidyny.4
Dawkowanie w sedacji proceduralnej u niezaintubowanych pacjentów
Dexmedetomidine Altan jest również wskazany do sedacji niezaintubowanych pacjentów przed i/lub podczas procedur diagnostycznych lub zabiegów chirurgicznych wymagających sedacji, np. sedacji proceduralnej/z zachowaniem świadomości. Lek powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny przeszkolony w opiece anestezjologicznej nad pacjentami w sali operacyjnej lub podczas procedur diagnostycznych.5
Jeśli Dexmedetomidine Altan jest podawany do wywołania sedacji z zachowaną świadomością, pacjenci powinni być stale monitorowani przez osoby, które nie są zaangażowane w procedury diagnostyczne ani zabiegi chirurgiczne. Pacjentów należy monitorować w sposób ciągły pod kątem wczesnych objawów niedociśnienia, nadciśnienia, bradykardii, depresji oddechowej, niedrożności dróg oddechowych, bezdechu, duszności i/lub desaturacji krwi tlenem.6
Powinien być dostępny dodatkowy tlen do natychmiastowego podania w razie wskazania. Należy monitorować wysycenie krwi tlenem za pomocą pulsoksymetrii. Dexmedetomidine Altan jest podawany w infuzji nasycającej, a następnie w infuzji podtrzymującej.7
W zależności od zabiegu można zastosować jednocześnie miejscową analgezję, aby osiągnąć pożądany efekt kliniczny. Dodatkowa analgezja lub zastosowanie leku przeciwbólowego (np. opioidy, midazolam lub propofol) zalecane jest w przypadku bolesnych zabiegów lub gdy konieczne jest głębokie uspokojenie. Farmakokinetyczny okres półtrwania produktu Dexmedetomidine Altan w fazie dystrybucji wynosi około 6 minut, co należy wziąć pod uwagę przy ocenie właściwego czasu dostosowania dawki, uwzględniając działanie innych podawanych leków.8
Rozpoczynanie sedacji proceduralnej
Sedację proceduralną rozpoczyna się od podania w infuzji nasycającej dawki 1 mikrogram/kg m.c. przez 10 minut. W przypadku mniej inwazyjnych procedur, takich jak zabiegi okulistyczne, może wystarczyć dawka 0,5 mikrograma/kg m.c. przez 10 minut.9
Podtrzymanie sedacji proceduralnej
Infuzję podtrzymującą rozpoczyna się zwykle od dawki 0,6-0,7 mikrograma/kg m.c./h i stopniowo dostosowuje do uzyskania pożądanego działania klinicznego, w zakresie dawek od 0,2 mikrograma/kg m.c./h do 1 mikrograma/kg m.c./h. Szybkość infuzji podtrzymującej należy dostosować do docelowego poziomu sedacji.10
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Należy jednak pamiętać, że ryzyko wystąpienia niedociśnienia jest większe w tej grupie pacjentów, choć ograniczone dane dotyczące sedacji proceduralnej nie wskazują wyraźnej zależności od dawki.11
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Dexmedetomidine Altan.12
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Deksmedetomidyna jest metabolizowana w wątrobie i należy stosować ją ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. W tej grupie pacjentów można rozważać stosowanie zmniejszonej dawki podtrzymującej.13
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Dexmedetomidine Altan u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Z tego powodu nie jest możliwe podanie zaleceń dawkowania w tej grupie wiekowej.14
Sposób podawania
Produkt leczniczy Dexmedetomidine Altan podaje się dożylnie. Lek jest dostarczany gotowy do użycia i nie należy go rozcieńczać przed użyciem. Nie należy go mieszać z innymi lekami.15
Deksmedetomidynę należy podawać wyłącznie w infuzji dożylnej przy użyciu kontrolowanego urządzenia do infuzji. Nie należy jej podawać w bolusie.16
Tabela dawkowania produktu Dexmedetomidine Altan
| Wskazanie | Dawka nasycająca | Dawka podtrzymująca | Dawka maksymalna | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Sedacja dorosłych pacjentów w OIOM | Nie zaleca się dawki wysycającej | Dawka początkowa: 0,7 μg/kg m.c./h Zakres dawkowania: 0,2-1,4 μg/kg m.c./h |
1,4 μg/kg m.c./h | – U pacjentów osłabionych należy rozważyć mniejszą dawkę początkową – Stabilny poziom sedacji może być osiągnięty po godzinie od zmiany dawki – Brak doświadczenia w stosowaniu dłuższym niż 14 dni |
| Sedacja proceduralna u niezaintubowanych pacjentów | 1,0 μg/kg m.c. przez 10 minut
Lub 0,5 μg/kg m.c. przez 10 minut (dla mniej inwazyjnych procedur) |
Dawka początkowa: 0,6-0,7 μg/kg m.c./h Zakres dawkowania: 0,2-1,0 μg/kg m.c./h |
1,0 μg/kg m.c./h | – Szybkość infuzji podtrzymującej należy dostosować do docelowego poziomu sedacji – Należy uwzględnić okres półtrwania w fazie dystrybucji (ok. 6 minut) przy dostosowywaniu dawki – Dostępność dodatkowego tlenu i monitorowanie pulsoksymetrii są konieczne |
| Szczególne grupy pacjentów: | ||||
| Pacjenci w podeszłym wieku | Zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki, ale należy mieć na uwadze zwiększone ryzyko niedociśnienia | |||
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek | Nie jest konieczne dostosowanie dawki | |||
| Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby | Należy rozważyć zmniejszenie dawki podtrzymującej | |||
| Dzieci i młodzież (0-18 lat) | Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności – brak zaleceń dawkowania | |||
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania