pobudzenie
Pobudzenie w kontekście medycznym odnosi się do stanu podwyższonej aktywności organizmu, najczęściej dotyczącego układu nerwowego. Jest to reakcja fizjologiczna, która może obejmować zwiększoną czujność, gotowość do działania, przyspieszone funkcje życiowe i wzmożoną aktywność procesów poznawczych.
W neurologii i psychiatrii pobudzenie może być objawem wielu zaburzeń, w tym stanów lękowych, manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej, psychoz, zaburzeń neurodegeneracyjnych czy stanów związanych z używaniem substancji psychoaktywnych. Klinicznie manifestuje się niepokojem ruchowym, przyspieszoną mową, drażliwością, wzmożoną reaktywnością na bodźce i trudnościami z koncentracją.
Diagnostyka różnicowa pobudzenia obejmuje ocenę przyczyn somatycznych (np. infekcje, zaburzenia metaboliczne, działania niepożądane leków) oraz psychiatrycznych. Leczenie zależy od etiologii i może obejmować farmakoterapię (np. benzodiazepiny, neuroleptyki), techniki behawioralne lub usunięcie czynnika wywołującego.
W przypadku ostrego pobudzenia psychoruchowego kluczowe jest szybkie wdrożenie interwencji terapeutycznej, aby zapobiec eskalacji objawów i potencjalnym zachowaniom autoagresywnym lub agresywnym. Postępowanie w takich sytuacjach wymaga często multidyscyplinarnego podejścia i uwzględnienia zasad bezpieczeństwa zarówno pacjenta, jak i personelu medycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Anapran EC 500 mg
Przedawkowanie naproksenu, dostępnego w preparacie Anapran EC (tabletki dojelitowe 250 mg lub 500 mg), może prowadzić do licznych powikłań klinicznych, głównie ze strony przewodu pokarmowego (ból nadbrzuszny, zgaga, nudności, wymioty, krwawienia) oraz układu nerwowego (ból głowy, dezorientacja, pobudzenie, senność, zawroty głowy, szumy uszne, omdlenia, a rzadko drgawki). W ciężkich przypadkach obserwuje się ostrą niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby, depresję oddechową oraz śpiączkę. Opisano także pojedyncze przypadki wydłużenia czasu protrombinowego z powodu hipoprotrombinemii, prawdopodobnie wskutek hamowania syntezy czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K. Nie ustalono jednoznacznej dawki naproksenu zagrażającej życiu, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny ryzyka u pacjentów.
biegunka, ból głowy, ból nadbrzuszny, czynnik krzepnięcia, depresja oddechowa, dezorientacja, diureza, drgawki, działanie hepatotoksyczne, hemodializa, hipoksemia, hipoprotrombinemii, krwawienie z przewodu pokarmowego, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nudności, omdlenie, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie, senność, śpiączka, szum w uszach, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wydłużenie czasu protrombinowego, wymioty, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Bluefish 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, w tym preparatu Olanzapine Bluefish, może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, które często wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy bardzo często występujące (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresja, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Znaczące klinicznie objawy obejmują delirium, drgawki, śpiączkę, prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, a także zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków). Zgony odnotowano już po dawkach około 450 mg, choć zdarzają się przeżycia po dawkach do 2 g przyjętych doustnie.
agresja, akatyzja, antidotum, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, leczenie objawowe, monitorowanie czynności życiowych, monitorowanie EKG, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niestabilność autonomiczna, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, parkinsonizm, płukanie żołądka, pobudzenie, resuscytacja, śpiączka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapalenie płuc, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clemastinum Hasco 1 mg/10 ml
Lek Clemastinum Hasco w postaci syropu (1 mg/10 ml) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu nerwowego, takimi jak sedacja, senność, bóle i zawroty głowy oraz zaburzenia koordynacji, które występują często i mogą znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Rzadziej obserwuje się splątanie, niepokój, drżenia, bezsenność, zaburzenia widzenia, szumy uszne, drgawki i zaburzenia koncentracji, co wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów z padaczką. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują bóle żołądka, nudności, zaparcia, biegunki, wymioty oraz brak łaknienia, co może prowadzić do niedoborów pokarmowych i odwodnienia. W układzie oddechowym najczęściej występuje zwiększenie gęstości wydzieliny, a także uczucie ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech i suchość błon śluzowych, co może nasilać objawy u pacjentów z astmą lub POChP.
agranulocytoza, anoreksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból żołądka, drgawka, drżenie, dysuria, działanie antycholinergiczne, fotosensytyzacja, gęsta wydzielina oskrzelowa, hipotensja, klemastyna, kołatanie serca, leukopenia, nadmierna potliwość, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność nosa, nudność, pobudzenie, POChP, pokrzywka, przerost prostaty, sedacja, skurcz dodatkowy, splątanie, świąd, świszczący oddech, szum w uszach, tachykardia, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy błędnikowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sermion 10 mg
Lek Sermion zawierający nicergolinę w dawce 10 mg w postaci tabletek drażowanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, co potwierdzono na podstawie analizy danych z 8 kontrolowanych badań klinicznych obejmujących 1246 pacjentów z łagodnym do umiarkowanego otępieniem. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest dyskomfort w obrębie jamy brzusznej (≥1/100, <1/10), natomiast działania takie jak pobudzenie, stan splątania, bezsenność, senność, zawroty głowy, bóle głowy, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry twarzy, zaparcia, biegunka, nudności oraz zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi występują niezbyt często (≥1/1000, <1/100). Działania o częstości nieznanej, takie jak wysypka, włóknienie czy uczucie gorąca, wymagają szczególnej uwagi klinicznej ze względu na brak precyzyjnych danych epidemiologicznych.
badanie podwójnie zaślepione, bezsenność, biegunka, ból głowy, compliance pacjenta, dyskomfort jamy brzusznej, działanie niepożądane, hiperurykemia, Integrated Summary of Safety, monitorowanie leku, nicergolina, niedociśnienie tętnicze, nudności, otępienie, pobudzenie, senność, Sermion, stan splątania, świąd, tabletka drażowana, terminologia MedDRA, uczucie gorąca, włóknienie, wysypka, zaczerwienienie skóry twarzy, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alventa 150 mg
Alventa, zawierająca chlorowodorek wenlafaksyny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych. Najczęściej (>1/10) obserwuje się nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym nocne poty. Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół odstawienny po nagłym przerwaniu terapii, objawiający się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, lękiem, nudnościami, drżeniem, bólami głowy, objawami grypopodobnymi oraz nadciśnieniem. U pacjentów pediatrycznych (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami takimi jak zmniejszenie apetytu i masy ciała, podwyższenie ciśnienia tętniczego, wzrost cholesterolu, myśli samobójcze, zwiększona wrogość oraz samookaleczenia. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes, migotanie komór), wydłużenie odstępu QT, kardiomiopatię stresową, rabdomiolizę, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), oraz zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia).
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, depersonalizacja, drgawki, drżenie, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie, nadmierne pocenie, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie ADH, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, objawy grypopodobne, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, podwyższone ciśnienie krwi, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Klozapol 25 mg
Klozapina (Klozapol, tabletki 25 mg i 100 mg) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na rozwój płodu. Jednak stosowanie klozapiny w III trymestrze ciąży wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych (wzmożone napięcie mięśniowe, drżenia), objawów odstawienia (pobudzenie, obniżone napięcie mięśniowe, senność) oraz zaburzeń fizjologicznych (niewydolność oddechowa, zaburzenia odżywiania). Objawy te mogą wymagać intensywnej opieki medycznej i przedłużonej hospitalizacji, dlatego noworodki powinny być starannie monitorowane po porodzie.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Quetiapine Aurovitas 25 mg
Stosowanie kwetiapiny u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji, wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka. Dane dotyczące ekspozycji na kwetiapinę w pierwszym trymestrze ciąży (300-1000 zakończonych ciąż) nie wykazują jednoznacznego zwiększenia ryzyka wad wrodzonych, jednak brak jest wystarczających dowodów potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leku w tym okresie. Badania przedkliniczne wskazują na toksyczne działanie na układ rozrodczy zwierząt, co uzasadnia stosowanie kwetiapiny w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W trzecim trymestrze istnieje ryzyko wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych, odstawienia, zaburzeń krążeniowych, drżeń, senności, niewydolności oddechowej oraz trudności w odżywianiu, co wymaga dokładnej obserwacji klinicznej noworodka po porodzie.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tantum Verde Smak miodowo-pomarańczowy 3 mg
Przedawkowanie benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej w produkcie leczniczym Tantum Verde Smak miodowo-pomarańczowy (3 mg na pastylkę), jest rzadko obserwowane, głównie w populacji pediatrycznej. Przedawkowanie na poziomie około 300 mg (około 100-krotność dawki pojedynczej pastylki) może wywołać objawy neurologiczne i gastroenterologiczne, takie jak pobudzenie, drgawki, potliwość, niezborność, drżenie oraz wymioty. Objawy te wynikają z toksycznego działania benzydaminy na ośrodkowy układ nerwowy i układ współczulny, co wymaga szybkiej interwencji medycznej.
Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje usunięcie niewchłoniętego leku poprzez wywołanie wymiotów (do 30 minut od spożycia) lub płukanie żołądka w warunkach szpitalnych, a także monitorowanie funkcji życiowych i stanu neurologicznego pacjenta. Leczenie objawowe powinno być ukierunkowane na kontrolę drgawek (leki przeciwdrgawkowe), uspokojenie pacjenta oraz zapewnienie bezpieczeństwa przy zaburzeniach koordynacji. Kluczowe jest również odpowiednie nawodnienie, zarówno doustne, jak i dożylne, z monitorowaniem bilansu płynów i elektrolitów. Ze względu na ryzyko poważnych objawów neurologicznych, hospitalizacja i obserwacja pacjentów z podejrzeniem przedawkowania benzydaminy są wskazane do czasu ustąpienia symptomów.
ataksja, benzydaminy chlorowodorek, bilans płynów i elektrolitów, drgawki, drżenie, lek przeciwdrgawkowy, lek uspokajający, nawodnienie organizmu, niezborność, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, potliwość, przedawkowanie benzydaminy, usunięcie niewchłoniętego leku, wymioty, zatrucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memotropil 800 mg
Memotropil 800 mg (piracetam) w formie tabletek powlekanych posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych z udziałem ponad 3000 pacjentów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), z wieloma zdarzeniami o nieznanej częstości. Najważniejsze działania niepożądane obejmują zaburzenia krwotoczne (częstość nieznana), reakcje anafilaktoidalne i nadwrażliwość, które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Wśród zaburzeń psychicznych najczęściej obserwuje się nerwowość (często), depresję (niezbyt często) oraz pobudzenie, lęk, splątanie i omamy (częstość nieznana). Dodatkowo, u pacjentów z padaczką może dojść do nasilenia napadów, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji terapii.
astenia, ataksja, badanie farmakokliniczne, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, depresja, hiperkinezja, krzepnięcie krwi, leczenie przeciwpadaczkowe, lęk, lek przeciwzakrzepowy, Memotropil, nadwrażliwość, nerwowość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, piracetam, pobudzenie, podwójnie ślepa próba, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, substancja pomocnicza, świąd, tabletka powlekana, wymioty, zaburzenie błędnika, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levothyroxine Accord 150 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej manifestuje się przede wszystkim objawami nadczynności tarczycy, wynikającymi z nadmiernej stymulacji układu współczulnego oraz bezpośredniego działania hormonów tarczycy na tkanki. Kluczowym markerem diagnostycznym jest podwyższone stężenie trójjodotyroniny (T3), które przewyższa wartość diagnostyczną podwyższonego T4 lub wolnej frakcji T4 (fT4). Typowe objawy obejmują tachykardię (>100 uderzeń/min), niepokój, pobudzenie, hiperkinezję oraz w ciężkich przypadkach napady drgawkowe i ostrą psychozę, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami psychiatrycznymi. Długotrwałe nadużywanie lewotyroksyny może prowadzić do poważnych powikłań sercowo-naczyniowych, w tym nagłej śmierci sercowej.
dysfagia, działanie beta-sympatykomimetyczne, hiperkineza, hormon tarczycy, lek beta-adrenolityczny, Levothyroxine, lewotyrokyna sodowa, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, niepokój, ostra psychoza, plazmafereza, pobudzenie, poziom T4, stężenie T3, stymulacja układu współczulnego, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sonoxen FORTE 25 mg
Doksylamina wodorobursztynian, substancja czynna leku Sonoxen FORTE, wywołuje najczęściej łagodne i przemijające działania niepożądane, z największym nasileniem w pierwszych dniach terapii. Najczęściej obserwowane objawy to senność (bardzo często, ≥1/10) oraz działania przeciwcholinergiczne, takie jak suchość w ustach i zaparcia (często, ≥1/100 do <1/10), niewyraźne widzenie (często), zatrzymanie moczu (często) oraz zawroty głowy (często). Rzadziej występują drżenia i napady drgawkowe (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 65. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych wynikające z chorób współistniejących i polipragmazji. Działania niepożądane można kontrolować poprzez redukcję dawki dobowej leku.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból mięśniowy, doksylamina wodorobursztynian, drżenie, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk obwodowy, parestezja, pobudzenie, podwójne widzenie, refluks dwunastniczo-żołądkowy, senność, suchość w ustach, szum uszny, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie oskrzelowe, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dormicum 7,5 mg
Midazolam, substancja czynna leku Dormicum, jest benzodiazepiną, która może wywoływać liczne działania niepożądane o nieznanej częstości występowania. Do najważniejszych należą reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, oraz zaburzenia psychiczne takie jak stan splątania, dezorientacja, zaburzenia emocjonalne i nastroju, które zwykle pojawiają się na początku terapii i ustępują z czasem. Istotne są reakcje paradoksalne (np. niepokój ruchowy, pobudzenie, agresja, omamy), szczególnie u osób starszych, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Midazolam niesie ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, nawet przy dawkach terapeutycznych, a nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do zespołu abstynencyjnego objawiającego się bezsennością z odbicia, lękiem i niepokojem ruchowym. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują senność, ból głowy, zawroty głowy, ataksja oraz niepamięć następcza, której ryzyko wzrasta przy wyższych dawkach.
ataksja, benzodiazepina, bezsenność z odbicia, ból głowy, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, diplopia, Dormicum, koszmar nocny, midazolam, nadaktywność, niepamięć następcza, niepokój ruchowy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśni, ostry zespół wieńcowy, pobudzenie, podwójne widzenie, reakcja nadwrażliwości, reakcja paradoksalna, reakcja skórna, sedacja pooperacyjna, senność dzienna, stan splątania, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaburzenie emocjonalne, zaburzenie nastroju, zaburzenie popędu płciowego, zaburzenie przewodu pokarmowego, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy, zespół abstynencyjny, zespół Kounisa, zespół z odbicia, złamanie kości, zmniejszona czujność, znużenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gliatilin 400 mg
Cholina alfosceran, składnik leku Gliatilin, jest dobrze tolerowany nawet podczas długotrwałej terapii, pełniąc rolę prekursora związków biologicznych. Działania niepożądane występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), obejmując zaburzenia psychiczne takie jak niepokój, pobudzenie i bezsenność oraz nudności ze strony układu pokarmowego. Objawy te pojawiają się zwykle w pierwszych dniach lub tygodniach leczenia i mają charakter przemijający. Nudności prawdopodobnie wynikają z wtórnego pobudzenia układu dopaminergicznego.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Grindeks 5 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z największą częstością i nasileniem w pierwszych dwóch tygodniach terapii, które następnie zwykle ulegają zmniejszeniu. Najczęstsze objawy obejmują bóle głowy (≥1/10), nudności (bardzo często), zaburzenia snu, zawroty głowy, parestezje oraz drżenia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią lub chorobami serca. W zakresie układu psychicznego często występują lęk, niepokój ruchowy, zmniejszenie popędu płciowego, a u kobiet brak orgazmu. Należy monitorować ryzyko manii, myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się także po przerwaniu leczenia. Wśród działań niepożądanych żołądkowo-jelitowych dominują nudności, biegunka, zaparcia i suchość w jamie ustnej, a także krwawienia z przewodu pokarmowego (niezbyt często).
akatyzja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, drażliwość, drgawka, drżenie, dyskinezja, gorączka, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, lęk, łysienie, mania, mlekotok, myśl samobójcza, nadmierna potliwość, nadmierne pocenie, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój ruchowy, nietypowy sen, nudność, obniżone libido, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, siniak, splątanie, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czuciowe, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół serotoninowy, złamanie kości, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Benzydamine neo-angin smak cytrynowy 3 mg
Przedawkowanie benzydaminy chlorowodorku, szczególnie u pacjentów pediatrycznych, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne. Dawka toksyczna u dzieci wynosi około 300 mg, co odpowiada około 100-krotności dawki terapeutycznej zawartej w pojedynczej pastylce Benzydamine neo-angin smak cytrynowy (3 mg benzydaminy chlorowodorku, co odpowiada 2,68 mg benzydaminy). Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia neurologiczne i ogólnoustrojowe, takie jak pobudzenie, drgawki, pocenie się, ataksja, drżenie oraz wymioty. Występują one przy dawkach około 300 mg i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ze względu na atrakcyjny wygląd pastylek (żółty kolor, średnica około 19 mm), istnieje ryzyko przypadkowego spożycia przez dzieci, co podkreśla konieczność ostrożnego przechowywania leku w warunkach domowych.
ataksja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diaphoreza, drgawka, drżenie, dysfagia, funkcje życiowe, hospitalizacja pacjenta, interwencja medyczna, leczenie wspomagające, napad padaczkowy, objaw kliniczny, objaw neurologiczny, pacjent pediatryczny, płukanie żołądka, pobudzenie, powikłanie zdrowotne, przedawkowanie benzydaminy, przewód pokarmowy, stan neurologiczny, wymioty, wywoływanie wymiotów, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenie koordynacji ruchowej, zagrożenie dla zdrowia - Leksykon substancji czynnych
Klorazepat – Działania niepożądane
Klorazepat soli dwupotasowej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg (kapsułki) oraz 20 mg/2 ml (roztwór do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość występowania jest indywidualnie zmienna i zależy od dawki. Do najczęstszych należą zaburzenia psychiczne, takie jak drażliwość, pobudzenie, splątanie oraz reakcje paradoksalne, zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Ponadto obserwuje się senność, zawroty głowy, obniżone napięcie mięśniowe oraz zaburzenia funkcji poznawczych (osłabienie pamięci, niepamięć następcza, zaburzenia uwagi i mowy). Wśród działań skórnych dominują grudkowo-plamkowe i swędzące wysypki, a w zakresie zaburzeń ogólnych – osłabienie i upadki, co jest szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uzależnienia fizycznego i zespołu odstawienia, który jest bardziej gwałtowny przy benzodiazepinach o krótkim okresie półtrwania.
agresja, amnezja, ataksja, bradyfrenia, drażliwość, halucynacje, klasyfikacja MedDRA, klorazepat dwupotasowy, nadużywanie benzodiazepin, nadwrażliwość, niepamięć następcza, obniżone napięcie mięśniowe, pobudzenie, podwójne widzenie, reakcja paradoksalna, splątanie, stłumienie emocji, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka swędząca, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia libido, zaburzenia mowy, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia uwagi, zespół odstawienia, zespół z odbicia, zmniejszona czujność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Neurol 0,25 0,25 mg
Alprazolam, jako benzodiazepina, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza tych planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane epidemiologiczne wskazują, że ekspozycja na benzodiazepiny w pierwszym trymestrze nie zwiększa istotnie ryzyka poważnych wad rozwojowych, choć istnieją doniesienia o dwukrotnym wzroście ryzyka rozszczepu wargi i podniebienia. Stosowanie dużych dawek w II i III trymestrze może prowadzić do ograniczenia ruchów płodu i zaburzeń rytmu serca, a podanie alprazolamu w ostatnim okresie ciąży wiąże się z ryzykiem zespołu wiotkiego dziecka u noworodka, objawiającego się hipotonią osiową i trudnościami ze ssaniem, które mogą utrzymywać się do 3 tygodni. Wysokie dawki mogą dodatkowo powodować depresję oddechową, bezdech i hipotermię. Po urodzeniu mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak nadpobudliwość, pobudzenie i drżenie, zależne od okresu półtrwania leku.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Topiramate Neuraxpharm 100 mg
Przedawkowanie topiramatu, stosowanego w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg (tabletki powlekane Topiramate Neuraxpharm), może prowadzić do szerokiego spektrum objawów, głównie neurologicznych, psychiatrycznych i somatycznych. Do najczęstszych należą drgawki, senność, dyzartria, zaburzenia widzenia (w tym diplopia), ataksja, stupor, hipotensja, bóle brzucha, pobudzenie, zawroty głowy oraz depresja. Objawy te zależą od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Mimo że w większości przypadków nie obserwowano ciężkich następstw klinicznych, istnieją udokumentowane przypadki śmiertelne, zwłaszcza przy jednoczesnym przedawkowaniu innych substancji leczniczych.
aspiracja treści żołądkowej, ataksja, ból brzucha, depresja, diplopia, drgawki, dyzartria, hemodializa, hipotensja, lek przeciwpadaczkowy, letarg, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, senność, stupor, tabletka powlekana, topiramat, węgiel aktywowany, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Aflofarm 100 mg
Hydroksyzyna, stosowana w postaci syropu o stężeniu 2 mg/mL (Hydroxyzinum Aflofarm), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z jej wpływem na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. Najczęściej obserwowanym działaniem jest senność (≥1/10), która może znacząco ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Często występują również ból głowy, uspokojenie oraz uczucie zmęczenia i znużenia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej pojawiają się poważniejsze objawy neurologiczne, takie jak drgawki i dyskineza (≥1/10 000 do <1/1 000), a także zaburzenia psychiczne, w tym pobudzenie, stan splątania, dezorientacja i omamy. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego obejmują suchość w jamie ustnej (≥1/100 do <1/10), nudności, zaparcia i wymioty. Ze strony układu sercowo-naczyniowego rzadko obserwuje się tachykardię i hipotensję, a z nieznaną częstością – poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT.
bezsenność, ból głowy, dezorientacja, drgawki, drżenie, dysfagia, dyskineza, działanie przeciwcholinergiczne, hipotensja, komorowe zaburzenia rytmu serca, małopłytkowość, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, niezborność ruchów, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, ruchy mimowolne, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, substancja czynna, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka rumieniowa, zaburzenia akomodacji, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hemopoezy, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia poznawcze, zapalenie skóry, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Glenmark 10 mg
Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku Memantine Glenmark, stanowi poważny stan kliniczny, którego objawy zależą od dawki i obejmują głównie ośrodkowy układ nerwowy oraz przewód pokarmowy. Umiarkowane przedawkowanie (105-200 mg/dobę przez 3 dni) może powodować zmęczenie, osłabienie i biegunkę, natomiast dawki powyżej 140 mg wywołują objawy neurologiczne takie jak splątanie, ospałość, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. Duże przedawkowanie (400 mg) prowadzi do nasilonych objawów neurologicznych, w tym psychozy, stanu przeddrgawkowego, stuporu i utraty świadomości. Bardzo duże dawki (2000 mg) mogą wywołać śpiączkę trwającą nawet 10 dni, podwójne widzenie oraz pobudzenie. Mimo powagi objawów, dostępne dane kliniczne wskazują na możliwość pełnego wyzdrowienia bez trwałych następstw neurologicznych przy odpowiednim leczeniu.
agresja, biegunka, krążenie jelitowo-wątrobowe, nadpobudliwość OUN, omamy, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zakwaszenie moczu, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fentanyl WZF 50 mcg/ml
Fentanyl WZF w dawce 50 mikrogramów/ml, podawany dożylnie, jest silnym opioidem o szerokim spektrum działań niepożądanych, które zostały ocenione u 376 pacjentów w 20 badaniach klinicznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥5%) to nudności (26,1%), wymioty (18,6%), sztywność mięśniowa (10,4%), niedociśnienie i nadciśnienie (po 8,8%), bradykardia (6,1%) oraz sedacja (5,3%). Działania te klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (≥10%) do bardzo rzadkich (<0,01%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji ośrodka oddechowego, która może wystąpić zarówno bezpośrednio po podaniu, jak i do 24 godzin po zastosowaniu zewnątrzoponowym lub podpajęczynówkowym, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji oddechowych. Sztywność mięśniowa, w tym mięśni międzyżebrowych, może dodatkowo utrudniać wentylację, zwiększając ryzyko powikłań oddechowych.
alergiczne zapalenie skóry, anestetyk, arytmia, bezdech, ból głowy, ból żył, bradykardia, czkawka, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, dreszcze, drgawka, dysfagia, dyskinezja, działanie niepożądane leku, hiperwentylacja, hipotermia, majaczenie, mioklonia, nadciśnienie, nastrój euforyczny, neuroleptyk, niedociśnienie, niepokój ruchowy, nudności, omam, opioid, piloerekcja, pobudzenie, podanie podpajęczynówkowe, podanie zewnątrzoponowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, saturacja krwi, sedacja, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, świąd, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie widzenia, zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zawrót głowy, zespół odstawienia - Leksykon substancji czynnych
Tietyloperazyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie tietyloperazyny, substancji czynnej preparatu Torecan dostępnego w formie tabletek powlekanych, czopków (6,5 mg) oraz roztworu do wstrzykiwań (6,5 mg/ml), wywołuje objawy charakterystyczne dla fenotiazyn, obejmujące zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. Objawy te mogą mieć różne nasilenie: od łagodnych, takich jak suchość jamy ustnej i zawroty głowy, przez umiarkowane (splątanie, niedociśnienie ortostatyczne), aż po ciężkie, zagrażające życiu stany, w tym śpiączkę, brak odruchów, częstoskurcz, depresję oddychania oraz zapaść krążeniową. Dodatkowo mogą wystąpić ostre dystonie, drgawki i pobudzenie psychoruchowe, będące specyficznymi objawami neurotoksycznymi fenotiazyn.
adrenalina, benzodiazepina, biperyden, brak odruchów, częstoskurcz, depresja oddychania, dezorientacja, diazepam, drgawki, działanie antycholinergiczne, działanie neurotoksyczne, fenotiazyna, klonazepam, lek obkurczający naczynia, lek przeciwparkinsonowski, lek wazopresyjny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność krążenia, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra dystonia, pobudzenie, pochodna fenotiazyny, reakcja dystoniczna, roztwór do wstrzykiwań, śpiączka, splątanie, środek krwiozastępczy, suchość jamy ustnej, tabletka powlekana, tietyloperazyna, Torecan, zapaść, zapaść krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esopol 40 mg
Esomeprazol, substancja czynna leku Esopol 40 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały zidentyfikowane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w praktyce klinicznej. W zakresie hematologicznym mogą wystąpić rzadko leukopenia i trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytoza i pancytopenia, stanowiące poważne zagrożenie życia. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, również należą do rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu powikłań. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, mogą występować z różną częstością i mają istotne znaczenie kliniczne. W sferze neurologicznej najczęściej obserwuje się bóle głowy, a rzadziej zawroty głowy, parestezje, senność oraz zaburzenia smaku. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują często ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia, nudności, wymioty oraz polipy dna żołądka o charakterze łagodnym. Niezbyt często obserwuje się suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnej i zakażenia grzybicze przewodu pokarmowego, a także mikroskopowe zapalenie okrężnicy o nieznanej częstości.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, dysgeuzja, encefalopatia, esomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, łysienie, martwica toksyczna naskórka, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, pancytopenia, parestezje, pobudzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, toczeń rumieniowaty skórny, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zakażenie grzybicze przewodu pokarmowego, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona, złamania kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concerta 18 mg
Metylofenidat chlorowodorek, substancja czynna leku Concerta, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych badaniami klinicznymi oraz zgłoszeniami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i psychiki, w tym bezsenność, nerwowość i ból głowy (≥1/10), a także labilność emocjonalna, agresja, pobudzenie, lęk, depresja, drażliwość i tiki (≥1/100 do <1/10). Metylofenidat może powodować istotne zmiany hemodynamiczne, takie jak wzrost ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca (≥1/10), a w rzadkich przypadkach zgłaszano nagłą śmierć sercową (<1/10 000). U dzieci długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do opóźnienia wzrastania i umiarkowanego zmniejszenia przyrostu masy ciała (≥1/10), co wymaga regularnej kontroli antropometrycznej. Ponadto, częstość występowania zaburzeń hematologicznych, takich jak niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia i plamica małopłytkowa, wynosi ≥1/100 do <1/10, a reakcje nadwrażliwości pojawiają się niezbyt często (≥1/1000 do <1/100).
agresja, bezsenność, ból głowy, ból głowy napięciowy, bruksizm, ciśnienie tętnicze krwi, częstomocz, depresja, drażliwość, drgawka, dysfemia, dyskineza, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperaktywność psychoruchowa, jadłowstręt, jąkanie, krwiomocz, krwotok mózgowy, labilność emocjonalna, lęk, leukopenia, mania, metylofenidat chlorowodorek, myśl samobójcza, nagła śmierć sercowa, nerwowość, niedokrwienne zaburzenie neurologiczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrastania, pancytopenia, parestezja, plamica małopłytkowa, pobudzenie, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruch choreoatetotyczny, stan maniakalny, substancja czynna, tik, trombocytopenia, zaburzenie erekcji, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie libido, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie układu krwiotwórczego, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acodin Duo (50 mg + 15 mg)/5 ml
Przedawkowanie leku ACODIN Duo, zawierającego dekstrometorfanu bromowodorek (15 mg/5 ml) oraz dekspantenol (50 mg/5 ml), może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych obejmujących układ pokarmowy (nudności, wymioty), ośrodkowy układ nerwowy (dystonia, ataksja, oczopląs, senność, osłupienie), układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, wydłużenie QTc) oraz zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, psychoza toksyczna). W ciężkich przypadkach obserwuje się stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka, depresja oddechowa i drgawki. Objawy te wynikają z działania dekstrometorfanu na receptory NMDA, transportery serotoniny oraz mechanizmy opioidowe, co może prowadzić także do rozwoju zespołu serotoninowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych.
ataksja, benzodiazepiny, dekspantenol, dekstrometorfanu bromowodorek, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, hipertermia, kardiotoksyczność, nalokson, oczopląs, omamy wzrokowe, pobudzenie, pochodna morfiny, psychoza toksyczna, receptor NMDA, śpiączka, splątanie, tachykardia, transporter serotoniny, układ serotoninergiczny, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Kwas folinowy – Działania niepożądane
Kwas folinowy, stosowany w postaci folinianu wapnia, pełni rolę antidotum na toksyczność antagonistów kwasu foliowego oraz wspomaga terapię przeciwnowotworową, zwłaszcza w skojarzeniu z 5-fluorouracylem (5-FU). Dostępny jest w formie roztworów do wstrzykiwań/infuzji oraz kapsułek twardych. Profil bezpieczeństwa obejmuje szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym bardzo rzadkie reakcje anafilaktoidalne i anafilaktyczne, rzadkie zaburzenia psychiatryczne (bezsenność, pobudzenie, depresja), zwiększenie częstości napadów drgawkowych u pacjentów z padaczką oraz rzadkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Niezbyt często obserwowano gorączkę po podaniu dożylnym, a z nieznaną częstością zgłaszano ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, zwłaszcza w terapii skojarzonej z innymi lekami.
5-fluorouracyl, antagonista kwasu foliowego, bezsenność, biegunka, Calcium Folinate Kabi, Calcium folinate Kalceks, Calcium folinate Sandoz, Calciumfolinat-Ebewe, depresja, folinian wapnia, gorączka, hiperamonemia, kwas folinowy, leukopenia, napad drgawkowy, neurotoksyczność, niewydolność szpiku kostnego, odwodnienie, padaczka, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, terapia przeciwnowotworowa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty i nudności, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błon śluzowych, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie jamy ustnej, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Zyprazydon – Działania niepożądane
Zyprazydon, substancja czynna leku Zypsila (dostępnego w dawkach 20 mg, 40 mg, 60 mg i 80 mg), jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii oraz epizodów manii w zaburzeniu dwubiegunowym. Na podstawie danych klinicznych z udziałem około 6500 dorosłych pacjentów, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były bezsenność, senność, ból głowy oraz pobudzenie. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia pozapiramidowe (dystonia, parkinsonizm, dyskinezy, akatyzja), które mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie pacjenta. Szczególną uwagę zwraca rzadki, ale poważny złośliwy zespół neuroleptyczny oraz ryzyko napadów toniczno-klonicznych (<1%). Wydłużenie odstępu QT w EKG, obserwowane u 12,3% pacjentów (30-60 ms) i >60 ms u 1,6%, stanowi istotne zagrożenie kardiologiczne, w tym ryzyko torsade de pointes. Hiperprolaktynemia występowała głównie w trakcie długoterminowego leczenia, zwykle bez konieczności przerwania terapii.
akatyzja, akinezja, atypowy lek przeciwpsychotyczny, bezsenność, ból głowy, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, dyskinezy późne, dystonia, eozynofilia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipomania, limfopenia, nadwrażliwość, napad paniki, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedowidzenie, noworodkowy zespół odstawienny, objawy depresyjne, parkinsonizm, pobudzenie, priapizm, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, schizofrenia, senność, skurcz krtani, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie dwubiegunowe, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Linefor 25 mg
Przedawkowanie pregabaliny, substancji czynnej leku Linefor, manifestuje się głównie objawami neurologicznymi i psychiatrycznymi, takimi jak senność (bardzo często), splątanie, pobudzenie i niepokój (często), a także napady padaczkowe (niezbyt często) i w rzadkich przypadkach śpiączka. Zaburzenia świadomości obejmują spektrum od nadmiernej sedacji i spowolnienia psychoruchowego do głębokiej utraty świadomości z brakiem reakcji na bodźce. Paradoksalnie, pomimo właściwości przeciwpadaczkowych pregabaliny w dawkach terapeutycznych, przedawkowanie może wywołać napady toniczno-kloniczne. Monitorowanie stanu pacjenta powinno uwzględniać ocenę funkcji życiowych oraz objawów neurologicznych, które mogą wskazywać na ciężkie zatrucie.
drgawki toniczno-kloniczne, drożność dróg oddechowych, funkcje życiowe, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwdrgawkowe, napad padaczkowy, niepokój, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, pregabalina, przedawkowanie pregabaliny, senność, śpiączka, splątanie, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabcin Trend 250 mg + 30 mg + 2 mg
Tabcin Trend, zawierający paracetamol 250 mg, pseudoefedrynę chlorowodorek 30 mg oraz chlorfeniraminę maleinian 2 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Wśród objawów neurologicznych obserwuje się zarówno łagodne (senność, zawroty głowy), jak i poważne powikłania, takie jak zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) oraz zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). Istotne są również rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, które mogą prowadzić do zgonu. Paracetamol wykazuje potencjał hepatotoksyczny, z ryzykiem niewydolności wątroby, zapalenia oraz martwicy, szczególnie przy przedawkowaniu lub przewlekłym stosowaniu u pacjentów z czynnikami ryzyka. Dodatkowo, mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, trombocytopenia czy anemia aplastyczna, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, astma analgetyczna, bezsenność, ból głowy, bradykardia, ciężka reakcja skórna, drżenie, halucynacja, kołatanie serca, leukopenia, marskość wątroby, martwica wątroby, nadciśnienie, napad padaczkowy, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pobudzenie, rumień, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie nerek, wstrząs, wymioty, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, zespół zaburzeń oddechowych, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tramadol Aurobindo 50 mg
Przedawkowanie tramadolu wywołuje objawy charakterystyczne dla zatrucia opioidami, takie jak mioza, wymioty, zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), drgawki toniczno-kloniczne oraz depresja oddechowa, która może prowadzić do zatrzymania oddechu. Dodatkowo, w niektórych przypadkach obserwuje się zespół serotoninowy objawiający się hipertermią, drżeniem, hiperrefleksją i zaburzeniami świadomości. Stopień zagrożenia dla życia pacjenta jest szczególnie wysoki w przypadku zapaści krążeniowej, drgawek oraz depresji oddechowej, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
depresja oddechowa, diazepam, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, drgawki uogólnione, drżenie, hemodializa, hemofiltracja, hiperrefleksja, hipertermia, hipotensja, interwencja medyczna, intubacja dotchawicza, lek przeciwbólowy, lek przeciwbólowy o działaniu ośrodkowym, mioza, nalokson, opioid, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie tramadolu, śpiączka, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie przytomności, zaburzenie świadomości, zagrożenie kliniczne, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hedecton 700 mg/100 ml
Przedawkowanie syropu Hedecton, zawierającego 700 mg suchego wyciągu z liści bluszczu pospolitego na 100 ml, może wywołać objawy takie jak nudności, biegunka, pobudzenie oraz agresja. W dokumentacji opisano przypadek 4-letniego dziecka, które po spożyciu 43 ml syropu (odpowiadającego 1,8 g substancji roślinnej) rozwinęło agresję i biegunkę. Objawy te wynikają z farmakologicznego działania wysokich dawek wyciągu i obejmują zarówno dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, jak i zaburzenia zachowania, co jest szczególnie istotne w populacji pediatrycznej.
agresja, aktywność psychoruchowa, biegunka, bluszcz pospolity, dawka progowa, działanie farmakologiczne, Hedecton, leczenie objawowe, nudności, objawy kliniczne, objawy niepożądane, objawy żołądkowo-jelitowe, pacjent pediatryczny, pobudzenie, pobudzenie OUN, podrażnienie błony śluzowej, uzupełnienie elektrolitów, wyciąg z bluszczu pospolitego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Teikoplanina BRADEX 200 mg* *odpowiada 200 000 IU
Przedawkowanie teikoplaniny, szczególnie w populacji pediatrycznej, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. W dokumentacji medycznej opisano przypadek niemowlęcia (29 dni) otrzymującego dożylnie 400 mg teikoplaniny (95 mg/kg masy ciała), co znacznie przekracza standardowe dawkowanie i skutkowało objawem pobudzenia psychoruchowego. Ze względu na brak specyficznego antidotum, leczenie przedawkowania opiera się na terapii objawowej oraz monitorowaniu funkcji życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek i układu nerwowego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lorazepam TZF 2,5 mg
Przedawkowanie lorazepamu, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, prowadząc do depresji ośrodkowego układu nerwowego o różnym nasileniu. Objawy łagodnego zatrucia obejmują ospałość, splątanie, senność, letarg, ataksję, dyzartrię, hipotonię mięśniową oraz spadek ciśnienia tętniczego, natomiast ciężkie zatrucie może skutkować depresją ośrodka oddechowego, niewydolnością oddechową, zaburzeniami hemodynamicznymi, utratą przytomności, śpiączką, a nawet zgonem. W fazie ustępowania zatrucia możliwe jest wystąpienie silnego pobudzenia, co wymaga odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
antagonista benzodiazepin, ataksja, ciężkie zatrucie, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja ośrodkowego układu oddechowego, depresja układu sercowo-naczyniowego, dializa, drgawki, dyzartria, flumazenil, hipotonia mięśni, letarg, lorazepam, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ospałość, płukanie żołądka, pobudzenie, procedura nerkozastępcza, przedawkowanie benzodiazepin, przedawkowanie lorazepamu, reakcja paradoksalna, senność, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, splątanie, utrata przytomności, węgiel aktywowany, zatrucie lorazepamem, zatrucie wieloma substancjami - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Remifentanil B. Braun
Remifentanyl jest silnym opioidowym lekiem przeciwbólowym, którego stosowanie powinno być ograniczone do oddziałów wyposażonych w sprzęt do monitorowania i wspomagania funkcji krążeniowo-oddechowych. Podawanie leku wymaga personelu medycznego z doświadczeniem w stosowaniu opioidów oraz umiejętnościami resuscytacji. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania powyżej 3 dni, nie zaleca się dłuższego podawania remifentanylu u pacjentów na oddziałach intensywnej terapii. Charakterystyczną cechą remifentanylu jest szybkie ustępowanie działania (efekt przeciwbólowy zanika w ciągu 5-10 minut po zakończeniu podawania), co wymaga wcześniejszego wprowadzenia alternatywnych środków przeciwbólowych i sedatywnych, aby zapobiec hiperalgezji i zaburzeniom hemodynamicznym. W przypadku nagłego odstawienia, szczególnie po dłuższym stosowaniu, mogą wystąpić objawy odstawienia takie jak tachykardia i nadciśnienie, które skutecznie leczy się stopniowym zmniejszaniem dawki.
agonista receptorów opioidowych, antagonista receptorów opioidowych, asystolia, bezdech, bloker przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, dysfagia, hiperalgezja, hipowolemia, lek przeciwbólowy, lek przeciwcholinergiczny, lek sedatywny, lek wazopresyjny, lek znieczulający, nadciśnienie, niewydolność wątroby, pobudzenie, remifentanyl, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, sztywność mięśniowa, tachykardia, zaburzenie czynności płuc, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hascovir control MAX 400 mg
Lek Hascovir control MAX zawiera acyklowir w dawce 400 mg i może powodować działania niepożądane o różnej częstości występowania, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W zakresie hematologicznym bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się niedokrwistość, leukopenię oraz małopłytkowość, co wymaga kontroli morfologii krwi przy długotrwałej terapii. Reakcje anafilaktyczne występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i stanowią poważne zagrożenie życia. Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się bóle głowy, zawroty głowy oraz objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i bóle brzucha. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) mogą wystąpić duszność, przemijające podwyższenie bilirubiny i enzymów wątrobowych, a także obrzęk naczynioruchowy i zaburzenia funkcji nerek (wzrost mocznika i kreatyniny). Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się poważne powikłania, takie jak encefalopatia, śpiączka, zapalenie wątroby, ostra niewydolność nerek oraz ciężkie zaburzenia neuropsychiatryczne (drgawki, omamy, objawy psychotyczne).
acyklowir, ataksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, działania niepożądane, eliminacja nerkowa, encefalopatia, enzymy wątrobowe, erytrocyty, farmakoterapia, fotowrażliwość, funkcje wątroby, gorączka, hemoglobina, hiperbilirubinemia, hiperurykemia, klasyfikacja MedDRA, kreatynina, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwistość, nudności, objawy psychotyczne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność nerek, płytki krwi, pobudzenie, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcje skórne, senność, śpiączka, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, transaminazy, układ krwiotwórczy, układ oddechowy, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia krwi i układu chłonnego, zaburzenia mowy, zaburzenia nerek i dróg moczowych, zaburzenia psychiczne, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kventiax 25 mg tabletki powlekane 25 mg
Stosowanie kwetiapiny (produkt leczniczy Kventiax) u kobiet w okresie reprodukcyjnym, zwłaszcza w ciąży, wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne obejmujące około 300-1000 zakończonych ciąż nie wskazują na istotne zwiększenie ryzyka wad rozwojowych płodu, jednak brak jest jednoznacznych dowodów bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na układ rozrodczy, co należy uwzględnić w decyzji terapeutycznej. Kwetiapina powinna być stosowana w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na stosowanie leku w trzecim trymestrze, gdyż u noworodków mogą wystąpić objawy pozapiramidowe, odstawienne oraz zaburzenia takie jak pobudzenie, hipertonia, hipotonia, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych i trudności w karmieniu, co wymaga intensywnej obserwacji po porodzie.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, drżenie, działanie niepożądane, hipertonia, hipotonia, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, napięcie mięśniowe, objawy pozapiramidowe, okres reprodukcyjny, pobudzenie, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, prolaktyna, przenikanie kwetiapiny do mleka, senność, toksyczność kwetiapiny, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa, zaburzenia karmienia, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Biomentin 10 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Biomentin, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, zależnych od dawki. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka. Dawki jednorazowe poniżej 140 mg mogą wywoływać umiarkowane objawy neurologiczne i psychiatryczne, w tym splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy, zaburzenia chodu, wymioty i biegunkę. Przy dawce 400 mg jednorazowo występują ciężkie objawy, takie jak niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, senność, osłupienie oraz utrata świadomości. Najcięższe przypadki, jak przy dawce 2000 mg, mogą prowadzić do śpiączki trwającej do 10 dni, a po wybudzeniu do podwójnego widzenia i pobudzenia. Pomimo poważnych objawów, dokumentowane przypadki zakończyły się powrotem pacjentów do zdrowia.
biegunka, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, omamy, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, psychoza, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, substancja czynna, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prospan 26 mg
Przedawkowanie preparatu Prospan, zawierającego 26 mg wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix L.) w postaci pastylek miękkich, może prowadzić do objawów toksycznych, głównie ze strony przewodu pokarmowego oraz układu nerwowego. Dawki przekraczające trzykrotność zalecanej dawki dobowej wywołują nudności, wymioty, biegunkę oraz pobudzenie psychoruchowe, manifestujące się niepokojem i drażliwością. Wystąpienie tych objawów wymaga wdrożenia leczenia objawowego, gdyż nie istnieje swoiste antidotum dla substancji czynnej preparatu.
aktywność psychoruchowa, antidotum, biegunka, częstotliwość wypróżnień, dolegliwości przewodu pokarmowego, dyskomfort w nadbrzuszu, działania niepożądane, Hedera helix, konsystencja stolca, leczenie objawowe, nudności, objawy niepożądane, odruch wymiotny, opróżnienie żołądka, pobudzenie, pobudzenie psychoruchowe, stan kliniczny pacjenta, układ nerwowy, wyciąg z liści bluszczu, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Heviran 800 mg
Lek Heviran, zawierający acyklowir w dawkach 200 mg, 400 mg lub 800 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), skóry (świąd, wysypka, w tym fotouczuleniowa) oraz objawy ogólne, takie jak zmęczenie i gorączka. Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, duszność, przemijające zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie bilirubiny i enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia nerek (zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny). Bardzo rzadko odnotowuje się poważne powikłania hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), ciężkie zaburzenia neurologiczne (pobudzenie, dezorientacja, drgawki, encefalopatia, śpiączka) oraz ostra niewydolność nerek. Monitorowanie parametrów hematologicznych, wątrobowych i nerkowych jest wskazane zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka lub przy długotrwałej terapii.
acyklowir, ataksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból nerki, dezorientacja, drgawka, drżenie, duszność, dyzartria, encefalopatia, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, gorączka, kreatynina, lek przeciwwirusowy, leukopenia, małopłytkowość, mocznik, monitoring działań niepożądanych, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, niedokrwistość, nudność, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerki, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Teva 37,5 mg
Venlafaxine Teva, chlorowodorek wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych wynikających z farmakodynamicznego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy oraz inne układy organizmu. Do bardzo częstych działań należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy (częstość porównywalna z placebo) oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenia, ból głowy, objawy grypopodobne, zaburzenia widzenia i nadciśnienie tętnicze, które mogą mieć nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, ale u niektórych pacjentów utrzymywać się dłużej. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami jak ból brzucha, pobudzenie, wybroczyny czy krwawienia z nosa, a także zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bóle mięśni, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, drżenia, duszność, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipomania, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, migotanie komór, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, objawy odstawienne, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, późne dyskinezy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, redukcja masy ciała, rumień wielopostaciowy, samookaleczanie, skurcze miokloniczne, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Egolanza 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny (preparat Egolanza) stanowi poważne zagrożenie dla życia, objawiające się szerokim spektrum symptomów ze strony OUN, układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie/agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Istotne klinicznie symptomy obejmują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Przedawkowanie może prowadzić do zgonu nawet po jednorazowej dawce <450 mg, choć odnotowano przeżycia po dawce około 2 g. Brak danych dotyczących przedawkowania u dzieci i młodzieży wymaga szczególnej ostrożności w tej grupie.
adrenalina, agresywność, akatyzja, aspiracyjne zapalenie płuc, beta-agonista, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, hipertermia, nadciśnienie, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, odtrutka, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, sztywność mięśniowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny