olanzapina
Olanzapina to atypowy lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, stosowany w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów dopaminergicznych (D2, D4) oraz serotoninergicznych (5-HT2A, 5-HT2C), a także receptorów histaminowych, muskarynowych i adrenergicznych.
Lek wykazuje skuteczność w redukcji objawów pozytywnych (urojenia, halucynacje) i negatywnych (wycofanie społeczne, spłycenie afektu) schizofrenii. W chorobie afektywnej dwubiegunowej stosowany jest zarówno w leczeniu ostrych epizodów maniakalnych, jak i w terapii podtrzymującej. Olanzapina dostępna jest w formie tabletek doustnych, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej oraz w postaci iniekcji domięśniowych o przedłużonym uwalnianiu.
Profil działań niepożądanych olanzapiny obejmuje przyrost masy ciała, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, dyslipidemia), sedację oraz objawy pozapiramidowe (choć występują rzadziej niż przy klasycznych neuroleptykachy). U pacjentów leczonych długotrwale konieczne jest monitorowanie parametrów metabolicznych, masy ciała oraz obwodu talii ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju zespołu metabolicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine +pharma 10 mg
Olanzapine +pharma jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (75,4 mg w tabletce 5 mg oraz 150,79 mg w tabletce 10 mg). Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym czy świądem, stanowiąc zagrożenie życia. Kolejnym istotnym przeciwwskazaniem jest obecność jaskry z wąskim kątem przesączania, gdyż olanzapina może nasilić objawy choroby lub wywołać ostry atak poprzez wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. U pacjentów z anatomiczną predyspozycją do jaskry lub z wywiadem choroby należy rozważyć alternatywne metody leczenia.
alternatywne metody leczenia, badanie okulistyczne, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra z wąskim kątem przesączania, konsultacja okulistyczna, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, odstawienie leku, olanzapina, ostry atak jaskry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wysypka skórna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapina Stada 10 mg
Olanzapina Stada, dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, jest atypowym neuroleptykiem stosowanym głównie w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej u dorosłych. W schizofrenii lek jest wskazany zarówno w fazie ostrej, jak i w leczeniu podtrzymującym, szczególnie u pacjentów wykazujących dobrą odpowiedź na terapię. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina znajduje zastosowanie w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie w fazie maniakalnej. Tabletki zawierają substancję czynną olanzapinę (5 mg lub 10 mg) oraz substancje pomocnicze, takie jak laktoza bezwodna (116,6 mg w tabletce 5 mg i 233,2 mg w tabletce 10 mg) oraz lecytyna sojowa (0,128 mg i 0,256 mg odpowiednio), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tych składników.
atypowy neuroleptyk, choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod afektywny, epizod manii, gonitwa myśli, laktoza bezwodna, lecytyna sojowa, leczenie długoterminowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, napęd psychoruchowy, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, odpowiedź terapeutyczna, olanzapina, ostra psychoza, podwyższony nastrój, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, stabilizacja stanu psychicznego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapine Lekam 5 mg
Olanzapine Lekam jest dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, oferowanych w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg olanzapiny. Tabletki mają charakterystyczny jasnożółty lub żółty kolor, są nieznacznie nakrapiane i posiadają unikalne oznaczenia wytłoczone na jednej stronie: OV1 dla 5 mg, OV2 dla 10 mg, OV3 dla 15 mg oraz OV4 dla 20 mg. Każda dawka zawiera odpowiednio 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg lub 6 mg aspartamu (E951) jako substancji słodzącej, co jest istotne w kontekście pacjentów z fenyloketonurią. Substancje pomocnicze obejmują mannitol (E421), krospowidon, talk oraz magnezu stearynian, które wspomagają rozpad tabletki i jej stabilność farmaceutyczną.
aspartam, blister farmaceutyczny, krospowidon, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, olanzapina, produkt leczniczy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, substancja słodząca, substancja wypełniająca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zolafren 20 mg
Zolafren jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających olanzapinę w dawkach 15 mg oraz 20 mg. Tabletki 15 mg mają średnicę 8 mm, są żółte i obustronnie wypukłe, natomiast tabletki 20 mg mają średnicę 9 mm, również są żółte i obustronnie wypukłe, ale dodatkowo posiadają kreskę dzielącą po obu stronach. Substancją pomocniczą istotną z klinicznego punktu widzenia jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi 106,38 mg w tabletce 15 mg oraz 141,84 mg w tabletce 20 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń tabletek zawiera celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z laktozy jednowodnej, tytanu dwutlenku (E 171), hypromelozy, makrogolu 400 oraz żelaza tlenku żółtego (E 172).
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, interakcja niepożądana, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, makrogol, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozpuszczająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Interakcje leku – Zolafren 5 mg
Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z induktorami i inhibitorami tego enzymu. Induktory, takie jak palenie tytoniu i karbamazepina, mogą zwiększać klirens olanzapiny, prowadząc do obniżenia jej stężenia w osoczu, co wymaga monitorowania stanu klinicznego i ewentualnego zwiększenia dawki. Natomiast inhibitory CYP1A2, zwłaszcza fluwoksamina i cyprofloksacyna, powodują znaczący wzrost stężenia maksymalnego (Cmax) olanzapiny o 54-77% oraz pola pod krzywą (AUC) o 52-108%, co wskazuje na konieczność rozważenia redukcji dawki początkowej olanzapiny. Węgiel aktywowany obniża biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub po olanzapinie. Nie stwierdzono istotnego wpływu na farmakokinetykę olanzapiny ze strony inhibitorów CYP2D6 (fluoksetyna), leków zobojętniających kwas solny, cymetydyny, litu, biperydenu oraz walproinianu.
biodostępność leku, biperyden, choroba Parkinsona, cymetydyna, CYP1A2, cyprofloksacyna, depresja OUN, diazepam, farmakokinetyka leku, fluoksetyna, fluwoksamina, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP2D6, interakcja lekowa, karbamazepina, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lek zobojętniający kwas solny, lit pierwiastek, odstęp QTc, olanzapina, otępienie, palenie tytoniu, teofilina, walpronian, warfaryna, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine +pharma 5 mg
Olanzapine +pharma, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek, zawiera olanzapinę jako substancję czynną. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (75,4 mg w tabletce 5 mg oraz 150,79 mg w tabletce 10 mg). Ponadto, stosowanie olanzapiny jest przeciwwskazane u osób z ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na potencjalne działanie midriatyczne i ryzyko ostrego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, co może prowadzić do utraty wzroku. Przed przepisaniem leku konieczna jest dokładna ocena wywiadu alergologicznego oraz ocena ryzyka okulistycznego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine +pharma 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w tabletkach 5 mg i 10 mg, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych obejmujących ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz oddechowy. Do bardzo częstych objawów (≥1/10) należą częstoskurcz (>100/min), pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Znaczące klinicznie objawy to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie i niedociśnienie) oraz zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków). Najcięższym powikłaniem jest zatrzymanie krążenia i oddychania, które może skutkować zgonem. Opisano zgony po dawkach jednorazowych do 450 mg, choć zdarzają się powroty do zdrowia po dawkach około 2 g, co wskazuje na indywidualne różnice w tolerancji i współistniejące czynniki ryzyka.
adrenalina, akatyzja, arytmia, aspiracja treści żołądkowej, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, hipowentylacja, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor beta, śpiączka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anzorin
Olanzapina (Anzorin) wykazuje stopniową skuteczność terapeutyczną, obserwowaną od kilku dni do kilku tygodni od rozpoczęcia leczenia, co wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z psychozą i zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem, ze względu na dwukrotnie wyższe ryzyko śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższą częstość zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo) w badaniach u osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat). Olanzapina nie jest zalecana w psychozie związanej z agonistami dopaminy u chorych na chorobę Parkinsona, ze względu na nasilenie parkinsonizmu i zwiększoną częstość omamów, bez przewagi skuteczności nad placebo. Dawki stosowane w badaniach wynosiły od 2,5 mg/dobę do maksymalnie 15 mg/dobę.
agonista dopaminy, aminotransferazy wątrobowe, aspartam, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, cukrzyca, dyslipidemia, działanie antycholinergiczne, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, odstęp QT, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, rabdomioliza, walproinian, zaburzenia lipidowe, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zolafren 5 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Zolafren, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, dlatego decyzja o terapii powinna opierać się na dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka. Lek należy stosować jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególnie istotne jest poinformowanie pacjentki o konieczności zgłoszenia ciąży lub planowania ciąży w trakcie leczenia. Noworodki narażone na olanzapinę w trzecim trymestrze są obarczone ryzykiem wystąpienia objawów pozapiramidowych i odstawiennych, takich jak pobudzenie, zaburzenia napięcia mięśniowego (hipertonia lub hipotonia), drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu, co wymaga starannej obserwacji po urodzeniu.
badanie farmakokinetyczne, drżenie, ekspozycja na lek, ekspozycja niemowlęcia na lek, hipertonia, hipotonia, objawy odstawienne, objawy pozapiramidowe, olanzapina, pobudzenie, profil bezpieczeństwa, senność, stan stacjonarny, termin porodu, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zespół zaburzeń oddechowych, Zolafren - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arpixor 15 mg
Aripiprazol (Arpixor) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej zgłaszanymi objawami są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów stosujących doustną formę leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy pozapiramidowe (EPS), takie jak parkinsonizm, dystonia, akatyzja i dyskineza, które w badaniach klinicznych pojawiały się u 14,8-26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem, w zależności od wskazania i porównania z innymi lekami (np. haloperidolem czy olanzapiną). Akatyzja występowała u 12,1% pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi oraz u 6,2% pacjentów ze schizofrenią, co jest istotnie wyższe niż w grupach placebo (odpowiednio 3,2% i 3,0%). Dystonia, szczególnie w początkowym okresie terapii, może manifestować się długotrwałymi skurczami mięśni szyi, trudnościami w przełykaniu i oddychaniu, z większym ryzykiem u młodszych mężczyzn. Ponadto, arypiprazol może powodować zarówno wzrost, jak i spadek stężenia prolaktyny, a także przejściowe podwyższenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK) u 3,5% pacjentów (vs. 2,0% placebo).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, dyskineza, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, haloperydol, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica cukrzycowa, leukopenia, myśli samobójcze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, olanzapina, parkinsonizm, patologiczny hazard, późne dyskinezy, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, skurcz krtani, skurcz mięśni szyi, śpiączka cukrzycowa, światłowstręt, tachykardia, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Demencja ciałek lewy’ego – Leczenie
Demencja z ciałkami Lewy’ego (DLB) jest drugą najczęstszą formą demencji neurodegeneracyjnej, charakteryzującą się postępującym upośledzeniem funkcji poznawczych, zaburzeniami ruchowymi, fluktuacjami świadomości, halucynacjami wzrokowymi oraz zaburzeniami snu REM. Leczenie DLB wymaga wielodyscyplinarnego podejścia, łączącego farmakoterapię (inhibitory cholinesterazy, memantynę, lewodopę/karbidopę), terapie niefarmakologiczne (fizjoterapia, terapia zajęciowa, terapia mowy) oraz wsparcie psychologiczne i społeczne. Inhibitory cholinesterazy, takie jak rywastygmina (zatwierdzona przez FDA do leczenia otępienia w chorobie Parkinsona), donepezyl (5-10 mg/dobę) i galantamina, poprawiają funkcje poznawcze i zmniejszają halucynacje, wiążąc się ze zmniejszoną śmiertelnością (iloraz szans 0,28, p=0,03), choć zwiększają ryzyko działań niepożądanych (iloraz szans 1,64, p=0,0003). Memantyna, antagonista NMDA, stosowana w umiarkowanej i ciężkiej DLB, wykazuje poprawę funkcji poznawczych i neuropsychiatrycznych, potwierdzoną w badaniach kontrolowanych placebo.
ambroksol, antagonista receptora NMDA, bezdech senny, choroba Alzheimera, demencja z ciałkami Lewy’ego, donepezyl, galantamina, halucynacja wzrokowa, inhibitor cholinesterazy, klonazepam, klozapina, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, melatonina, memantyna, miejsce sinawe, neflamapimod, nietrzymanie moczu, nilotynib, objaw pozapiramidowy, olanzapina, ondansetron, otępienie w chorobie Parkinsona, risperidon, rywastygmina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia behawioralno-poznawcza, zaburzenie zachowania w fazie snu REM, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ranofren 5 mg
Olanzapina (Ranofren, 5 mg) stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiących piersią wymaga starannej oceny ryzyka i korzyści. Brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania olanzapiny w ciąży, dlatego decyzja o kontynuacji terapii powinna być indywidualna i oparta na przewadze korzyści terapeutycznych dla matki nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na stosowanie leku w trzecim trymestrze ciąży, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe (drżenia, hipertonia lub hipotonia), objawy odstawienia (pobudzenie psychoruchowe), senność, zaburzenia oddychania oraz trudności w karmieniu, które mogą wymagać intensywnej obserwacji i interwencji medycznej po porodzie.
drżenie mięśniowe, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, hipertonia, hipertonia mięśniowa, hipotonia, hipotonia mięśniowa, laktacja, lek przeciwpsychotyczny, objawy pozapiramidowe, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, stan stacjonarny, trzeci trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenie karmienia, zaburzenie oddychania, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolaxa 5 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Zolaxa (dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1% pacjentów) to senność, przyrost masy ciała przekraczający 7% wyjściowej masy ciała, eozynofilia, leukopenia, neutropenia, oraz zaburzenia metaboliczne obejmujące wzrost stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów. Dodatkowo zgłaszano objawy neurologiczne (zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), działanie antycholinergiczne, niedociśnienie ortostatyczne, przemijające podwyższenie aminotransferaz wątrobowych, wysypkę, bóle stawów, astenie, gorączkę, obrzęki oraz zmiany w parametrach biochemicznych, takie jak podwyższona aktywność fosfatazy zasadowej, gamma-glutamylotransferazy, fosfokinazy kreatyninowej i stężenie kwasu moczowego. Ryzyko działań niepożądanych jest szczególnie istotne u pacjentów z cukrzycą, dyslipidemią, chorobami sercowo-naczyniowymi, zaburzeniami hematologicznymi oraz chorobami wątroby.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, astenia, ból stawów, cukromocz, dna moczanowa, dyskineza, dyslipidemia, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, gorączka, hemoglobina glikowana, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, hipotonia ortostatyczna, kwas moczowy, lek mielosupresyjny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk, olanzapina, parkinsonizm, profil lipidowy, przyrost masy ciała, senność, wysypka skórna, wzmożony apetyt, zawroty głowy, zmęczenie przewlekłe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapine APC 20 mg
Olanzapine APC to preparat zawierający olanzapinę, atypowy lek przeciwpsychotyczny z grupy tienobenzodiazepin, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Tabletki charakteryzują się szybkim rozpadem po umieszczeniu w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z dysfagią. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol (E 421) w ilościach od 60 mg do 240 mg oraz aspartam (E 951) od 2,4 mg do 9,6 mg, proporcjonalnie do dawki olanzapiny. Obecność aspartamu wymaga uwagi u pacjentów z fenyloketonurią, natomiast mannitol jest bezpieczny u chorych z cukrzycą. Tabletki mają jednolity, żółty kolor, średnicę 6 mm i są oznaczone odpowiednio cyframi wskazującymi dawkę.
aromat pomarańczowy, aspartam, blister, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, krospowidon, krzemionka koloidalna, lek przeciwpsychotyczny atypowy, mannitol, olanzapina, środek poślizgowy, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearylofumaran sodu, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tienobenzodiazepina - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zolafren 10 mg
Produkt leczniczy Zolafren zawierający olanzapinę, stosowany w dawkach 5 mg i 10 mg, może wywoływać działania niepożądane istotne z punktu widzenia zdolności psychomotorycznych, takie jak senność i zawroty głowy. Choć nie przeprowadzono dedykowanych badań oceniających bezpośredni wpływ olanzapiny na prowadzenie pojazdów mechanicznych i obsługę maszyn, jej profil bezpieczeństwa wskazuje na potencjalne ryzyko wydłużenia czasu reakcji, obniżenia czujności oraz zaburzeń koordynacji ruchowej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów rozpoczynających terapię, po zmianie dawki, stosujących inne leki o działaniu ośrodkowym oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na zwiększoną wrażliwość na działania sedatywne.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olpinat
Olanzapina, zawarta w produkcie Olpinat, wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, co wymaga uważnego monitorowania pacjentów pod kątem skuteczności i działań niepożądanych. Szczególnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z otępieniem i objawami psychotycznymi ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie zwiększone ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo), zwłaszcza u osób powyżej 65 lat i z otępieniem naczyniowym lub mieszanym. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie jest zalecana ze względu na nasilenie parkinsonizmu i brak przewagi nad placebo w leczeniu psychozy. Istnieje ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), wymagającego natychmiastowego odstawienia leku przy podejrzeniu objawów takich jak wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości i niestabilność autonomiczna.
aktywność antycholinergiczna, aminotransferazy wątrobowe, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dysfagia, dyslipidemia, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, neutropenia, niedrożność porażenna jelit, niewydolność wątroby, odstęp QTc, olanzapina, ostra niewydolność nerek, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, przejściowy atak niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, rabdomioliza, schizofrenia, zaburzenia przemiany lipidów, zaburzenie świadomości, zakrzep z zatorem, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olanzapina Viatris 20 mg
Olanzapina Viatris, dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, nie była przedmiotem specyficznych badań klinicznych oceniających jej wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mimo to, ze względu na znane działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, które mogą znacząco obniżać koncentrację, wydłużać czas reakcji oraz zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową, istnieje istotne ryzyko upośledzenia tych zdolności. Ryzyko to może być większe przy wyższych dawkach leku oraz w początkowym okresie terapii, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, jednoczesne stosowanie leków, koordynacja wzrokowo-ruchowa, nasilenie objawów, obsługiwanie maszyn, odpowiedzialność zawodowa, olanzapina, olanzapina viatris, orientacja przestrzenna, początkowy okres leczenia, senność, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapin Krka 10 mg
Produkt leczniczy Olanzapin Krka zawiera substancję czynną olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, dostępnych w formie tabletek o średnicach odpowiednio 7 mm, 9 mm, 11 mm i 12 mm. Tabletki są okrągłe, obustronnie lekko wypukłe, o barwie lekko żółtej z możliwymi żółtymi plamkami, z nadrukiem wskazującym dawkę. Substancją pomocniczą jest m.in. laktoza jednowodna, której zawartość wzrasta proporcjonalnie do dawki: 80,9 mg w tabletkach 5 mg, 161,8 mg w 10 mg, 242,7 mg w 15 mg oraz 323,5 mg w 20 mg. Pozostałe substancje pomocnicze to celuloza, skrobia żelowana kukurydziana, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących i poprawiających właściwości fizyczne tabletek.
blistry aluminiowe, celuloza w proszku, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, ochrona przed światłem, okres trwałości, olanzapina, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana kukurydziana, środek poprawiający sypkość, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka, wypełniacz tabletkowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w formie tabletek do rozpadu w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjenta. Objawy kliniczne są zróżnicowane i obejmują tachykardię (>10% przypadków), pobudzenie psychoruchowe, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Dodatkowo mogą wystąpić majaczenie, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego, arytmie serca (<2% przypadków), a nawet zatrzymanie krążenia i oddychania. Dawki toksyczne wykazują dużą zmienność indywidualnej tolerancji – zgony odnotowano po dawce 450 mg, jednak przeżycia po dawkach nawet około 2 g wskazują na konieczność indywidualnej oceny każdego przypadku.
akatyzja, aspiracja treści żołądkowej, biodostępność, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie, dysfagia, dystonia, dyzartria, halucynacja, hipertermia, hipoksemia, kwasica oddechowa, majaczenie, nadciśnienie, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, olanzapin, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, śpiączka, sztywność mięśniowa, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zatrzymanie krążenia, zespół ostrej niewydolności oddechowej, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine APC 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, co wskazuje na duży margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych. U psów i małp tolerowano dawki doustne do 100 mg/kg bez śmiertelności, choć obserwowano objawy neurologiczne typowe dla neuroleptyków, takie jak sedacja, ataksja, drżenia czy zaburzenia świadomości. W badaniach toksyczności wielokrotnej u myszy, szczurów i psów stwierdzono hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, z rozwojem tolerancji na niektóre efekty. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane ze zwiększonym stężeniem prolaktyny, wpływające na narządy rozrodcze. W hematologii u psów przy ekspozycji 12-15 razy większej niż u ludzi przy dawce 12 mg/dobę zaobserwowano odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, bez uszkodzenia szpiku kostnego.
cykl płciowy, dawka śmiertelna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametry reprodukcyjne, prolaktyna, prostracja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzaran 10 mg
Olanzapina, stosowana u dorosłych, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, z których najczęstsze (≥1%) to senność, przyrost masy ciała, eozynofilia, wzrost stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów. Przyrost masy ciała jest istotnym klinicznie efektem, obserwowanym zarówno w krótkotrwałym leczeniu (mediana 47 dni: wzrost ≥7% u 22,2% pacjentów), jak i długotrwałym (≥48 tygodni: wzrost ≥7% u 64,4%, ≥15% u 31,7%, ≥25% u 12,3%). Występują również zaburzenia metaboliczne, takie jak podwyższenie cholesterolu całkowitego (≥6,2 mmol/l), glukozy na czczo (≥7 mmol/l) oraz triglicerydów (≥2,26 mmol/l), często przechodzące z wartości granicznych do wysokich. Neurologicznie obserwuje się parkinsonizm, akatyzję i dystonię, choć rzadziej niż przy stosowaniu haloperydolu. Nagłe odstawienie olanzapiny może powodować objawy odstawienne, takie jak pocenie się, bezsenność i drżenie. W trakcie terapii notuje się także podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i prolaktyny (około 30% pacjentów w badaniach do 12 tygodni). U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem zwiększa się ryzyko zgonów i zdarzeń naczyniowo-mózgowych, a u chorych z chorobą Parkinsona nasila się parkinsonizm i omamy.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, bradykardia, cholesterol, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba dwubiegunowa, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, glukoza, halucynacje wzrokowe, hiperprolaktynemia, kwas moczowy, kwasica ketonowa, letarg, leukopenia, migotanie komór, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, prolaktyna, psychoza polekowa, rabdomioliza, senność, triglicerydy, trombocytopenia, wydłużenie odcinka QTc, wzmożone łaknienie, zakrzep z zatorami, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny u noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Interakcje leku – Olanzapin Krka 20 mg
Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co czyni jej farmakokinetykę podatną na interakcje z lekami wpływającymi na aktywność tego enzymu. Induktory CYP1A2, takie jak karbamazepina i palenie tytoniu, mogą obniżać stężenia olanzapiny w osoczu, co wymaga monitorowania stanu klinicznego i ewentualnego zwiększenia dawki. Z kolei inhibitory CYP1A2, np. fluwoksamina i cyprofloksacyna, znacząco zwiększają Cmax olanzapiny o 54-77% oraz AUC o 52-108%, co wskazuje na konieczność rozważenia zmniejszenia dawki początkowej. Węgiel aktywowany obniża biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub po leku. Inhibitory CYP2D6 (fluoksetyna), leki zobojętniające zawierające glin lub magnez oraz cymetydyna nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę olanzapiny.
alkohol etylowy, antagonista dopaminy, biperyden, choroba Parkinsona, cymetydyna, CYP1A2, cyprofloksacyna, diazepam, działanie depresyjne, fluoksetyna, fluwoksamina, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, karbamazepina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek zobojętniający, lit, makrolidy, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, palenie tytoniu, teofilina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, walproinian, warfaryna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapin Krka 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny wykazały typowe dla neuroleptyków działania na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak sedacja, drżenia, drgawki kloniczne oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. Mediana dawki śmiertelnej wynosiła około 210 mg/kg mc. u myszy i 175 mg/kg mc. u szczurów, natomiast psy i małpy tolerowały dawki do 100 mg/kg mc. bez zgonów, choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiopulmonarne. W badaniach długoterminowych (do 1 roku) u myszy, szczurów i psów stwierdzono hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym przemijającą neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę. Zwiększone stężenie prolaktyny u szczurów wiązało się z przemijającymi zmianami w narządach rozrodczych i nabłonku pochwy.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, opóźnienie rozwoju płodu, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, prostracja, sedacja, szpik kostny, zaburzenia endokrynologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olzapin 5 mg
Produkt leczniczy Olzapin dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierających substancję czynną olanzapinę (Olanzapinum). Tabletki mają żółty kolor, okrągły kształt oraz gładką, obustronnie wypukłą powierzchnię, przeznaczone są do podania doustnego. W składzie pomocniczym tabletek 5 mg znajduje się 35 mg laktozy jednowodnej oraz 0,0004 mg laku aluminiowego żółcieni pomarańczowej, natomiast tabletki 10 mg zawierają 70 mg laktozy jednowodnej i 0,0008 mg tego samego barwnika. Substancje pomocnicze podzielone są na składniki rdzenia (laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa, stearynian magnezu, laurylosiarczan sodu) oraz otoczki (alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek E171, lecytyna sojowa, talk, guma ksantan, laki aluminiowe E104 i E110, tlenek żelaza żółty E172).
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, lak aluminiowy żółcieni pomarańczowej, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, olanzapina, otoczka tabletki, podanie doustne, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, sodu laurylosiarczan, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olpinat 10 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Olpinat, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepiny (kod ATC: N05AH03), wykazującym działanie przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Charakteryzuje się szerokim spektrum powinowactwa do receptorów OUN, w tym serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (m1-m5), adrenergicznych (α1) oraz histaminowych (H1), z wyraźną selektywnością do receptorów 5HT2 nad D2 (Ki < 100 nM). Farmakologicznie olanzapina zmniejsza aktywność neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowiowe (A9), co tłumaczy jej skuteczność przeciwpsychotyczną przy niskim ryzyku objawów pozapiramidowych. W badaniach przedklinicznych wykazano także jej potencjał anksjolityczny, co wyróżnia ją spośród innych neuroleptyków.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod maniakalny, epizod mieszany, haloperydol, katalepsja, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, lit farmakologiczny, neuroleptyk klasyczny, neuron dopaminergiczny, objawy pozapiramidowe, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stan lękowy, triglicerydy, układ mezolimbiczny, walproinian sodu, warunkowy odruch unikania, zaburzenie motoryczne, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zolaxa Rapid 10 mg
Zolaxa Rapid to preparat zawierający olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Tabletki są żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, o lekko chropowatej powierzchni, co ułatwia ich szybkie rozpuszczenie w ślinie bez konieczności popijania wodą. Taka forma podania jest szczególnie korzystna dla pacjentów z dysfagią lub trudnościami w połykaniu tradycyjnych tabletek. Substancją pomocniczą jest m.in. aspartam (E 951), którego zawartość waha się od 0,35 mg w tabletce 5 mg do 1,40 mg w tabletce 20 mg, co wymaga uwagi u pacjentów z fenyloketonurią. Pozostałe składniki to celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, aromat mięty pieprzowej oraz magnezu stearynian.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranofren 10 mg
Olanzapina, substancja czynna preparatu Ranofren 10 mg, jest atypowym neuroleptykiem stosowanym w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej u dorosłych pacjentów. W schizofrenii lek ten kontroluje objawy pozytywne (omamy, urojenia, zaburzenia myślenia) oraz negatywne (wycofanie społeczne, spłycenie afektu, zubożenie mowy), a także stabilizuje stan psychiczny, co umożliwia utrzymanie remisji i zapobieganie nawrotom. W chorobie afektywnej dwubiegunowej Ranofren 10 mg jest wskazany w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie w fazie maniakalnej. Preparat dostępny jest w formie tabletek zawierających 10 mg olanzapiny, z dodatkiem 150,79 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
atypowy neuroleptyk, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod manii, faza maniakalna, laktoza jednowodna, leczenie podtrzymujące, nawrót choroby, nietolerancja laktozy, objawy negatywne, objawy psychotyczne, objawy wytwórcze, olanzapina, omam, ostra faza schizofrenii, profilaktyka nawrotów, psychiatra, Ranofren, remisja, schizofrenia, spłycenie afektu, tabletka, urojenie, wycofanie społeczne, zaburzenie myślenia, zaburzenie psychiczne, zubożenie mowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzin 10 mg
Stosowanie olanzapiny u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka, ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku w tym okresie. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności zgłoszenia planowanej lub zaistniałej ciąży oraz o potencjalnym ryzyku dla płodu i noworodka, zwłaszcza przy kontynuacji terapii w trzecim trymestrze. Noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, takie jak hipertonia lub hipotonia, drżenie, pobudzenie psychoruchowe, senność, zaburzenia oddechowe oraz trudności w karmieniu. W związku z tym konieczna jest ścisła obserwacja noworodków po porodzie oraz przygotowanie personelu położniczego i neonatologicznego na możliwość wystąpienia tych działań niepożądanych.
drżenie, ekspozycja na lek, hipertonia, hipotonia, karmienie piersią, lek przeciwpsychotyczny, objaw pozapiramidowy, olanzapina, płodność, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie leku do mleka, senność, stan stacjonarny, trudności w karmieniu, trzeci trymestr, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie oddechowe, zaburzenie ruchowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Interakcje leku – Zolaxa 5 mg
Olanzapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, mogą zwiększać stężenie olanzapiny w osoczu o 54-77% (Cmax) oraz 52-108% (AUC), co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki początkowej leku. Z kolei induktory CYP1A2, np. karbamazepina i palenie tytoniu, obniżają stężenie olanzapiny, co może wymagać zwiększenia dawki. Węgiel aktywny zmniejsza dostępność biologiczną olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany z co najmniej 2-godzinnym odstępem czasowym. Nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych z inhibitorami CYP2D6 (fluoksetyna), lekami zobojętniającymi kwas solny, cymetydyną, litem, biperydenem oraz walproinianem.
antagonista dopaminy, biperyden, choroba Parkinsona, cymetydyna, cyprofloksacyna, depresja oddechowa, diazepam, działanie sedatywne, fluoksetyna, fluwoksamina, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, interakcja z alkoholem, izoenzym CYP1A2, karbamazepina, lek zobojętniający kwas solny, lit, odstęp QTc, olanzapina, otępienie, palenie tytoniu, repolaryzacja serca, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian, warfaryna, węgiel aktywny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzapin Krka 20 mg
Olanzapin Krka, zawierający olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania olanzapiny w ciąży są ograniczone, a brak badań kontrolowanych wymusza indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności zgłoszenia planowanej lub zaistniałej ciąży oraz monitorować stan matki i płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ekspozycję płodu w trzecim trymestrze, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, pobudzenie, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu. Monitorowanie noworodka po porodzie jest niezbędne ze względu na zmienną intensywność i czas trwania tych objawów.
choroba psychiczna, dawkowanie olanzapiny, drażliwość, drżenie, ekspozycja na lek, grupa kontrolna, hipertonia, hipotonia, lek przeciwpsychotyczny, nawrót choroby, objawy odstawienne, objawy pozapiramidowe, olanzapina, ruchy mimowolne, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia karmienia, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia oddechowe, zaburzenia ruchowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zolaxa 5 mg
Farmakoterapia olanzapiną u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących wymaga szczegółowej oceny ryzyka i korzyści. Olanzapina powinna być stosowana w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, zwłaszcza z uwagi na ograniczone dane kliniczne i brak kontrolowanych badań w tej populacji. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze ciąży, gdyż noworodki narażone na olanzapinę mogą wykazywać objawy pozapiramidowe i odstawienne, takie jak pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia napięcia mięśniowego (hipertonia lub hipotonia), drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu. Konieczne jest staranne monitorowanie stanu noworodka po porodzie, często wymagające specjalistycznej opieki neonatologicznej.
badanie farmakokinetyczne, drżenie, ekspozycja na substancję czynną, farmakoterapia, hipertonia, hipotonia, lek przeciwpsychotyczny, monitorowanie noworodka, niewydolność oddechowa, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie leku do mleka, stan stacjonarny, trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenie karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olanzapin Krka 20 mg
Olanzapina, substancja czynna w preparacie Olanzapin Krka (dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg), może istotnie wpływać na zdolność pacjentów do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań oceniających bezpośredni wpływ tego leku na sprawność psychomotoryczną, znane działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, mogą wydłużać czas reakcji, obniżać koncentrację oraz zaburzać koordynację ruchową i ocenę odległości. Ryzyko tych objawów jest szczególnie istotne w początkowym okresie terapii lub po zwiększeniu dawki, co wymaga indywidualnej oceny pacjenta oraz monitorowania podczas wizyt kontrolnych.
dawkowanie olanzapiny, działania niepożądane olanzapiny, działanie niepożądane, indywidualna ocena pacjenta, interakcje lekowe, nasilenie działań niepożądanych, obniżona koncentracja, obsługiwanie maszyn, olanzapina, początkowy okres leczenia, schorzenia współistniejące, senność, sprawność psychomotoryczna, terapia olanzapiną, wydłużony czas reakcji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia oceny odległości, zawroty głowy, zwiększenie dawki