olanzapina
Olanzapina to atypowy lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, stosowany w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów dopaminergicznych (D2, D4) oraz serotoninergicznych (5-HT2A, 5-HT2C), a także receptorów histaminowych, muskarynowych i adrenergicznych.
Lek wykazuje skuteczność w redukcji objawów pozytywnych (urojenia, halucynacje) i negatywnych (wycofanie społeczne, spłycenie afektu) schizofrenii. W chorobie afektywnej dwubiegunowej stosowany jest zarówno w leczeniu ostrych epizodów maniakalnych, jak i w terapii podtrzymującej. Olanzapina dostępna jest w formie tabletek doustnych, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej oraz w postaci iniekcji domięśniowych o przedłużonym uwalnianiu.
Profil działań niepożądanych olanzapiny obejmuje przyrost masy ciała, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, dyslipidemia), sedację oraz objawy pozapiramidowe (choć występują rzadziej niż przy klasycznych neuroleptykachy). U pacjentów leczonych długotrwale konieczne jest monitorowanie parametrów metabolicznych, masy ciała oraz obwodu talii ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju zespołu metabolicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zolaxa Rapid 20 mg
W praktyce klinicznej stosowanie olanzapiny (Zolaxa Rapid) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowego omówienia potencjalnych ryzyk i korzyści. Ze względu na brak kontrolowanych badań u kobiet ciężarnych, lek może być stosowany w ciąży jedynie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na trzeci trymestr ciąży, gdyż noworodki narażone na olanzapinę mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, pobudzenie, zmiany napięcia mięśniowego, drżenie, senność, zaburzenia oddechowe oraz problemy z karmieniem. W związku z tym konieczna jest staranna kontrola stanu noworodka po porodzie, często wymagająca opieki neonatologicznej.
badanie farmakokinetyczne, drżenie, dyspnea, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, hipertonia mięśniowa, hipotonia mięśniowa, lek przeciwpsychotyczny, objawy pozapiramidowe, olanzapina, opieka neonatologiczna, pobudzenie psychoruchowe, stan stacjonarny, trymestr ciąży, układ pozapiramidowy, zaburzenia karmienia, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zolafren-Swift 15 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Zolafren-Swift dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, może powodować działania niepożądane istotnie wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Najczęściej obserwowane objawy to senność i zawroty głowy, które upośledzają koncentrację, szybkość reakcji, równowagę oraz koordynację ruchową. Mimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ olanzapiny na te funkcje, obserwacje kliniczne wskazują na potencjalne ryzyko, szczególnie w początkowym okresie terapii oraz przy wyższych dawkach leku. Dodatkowo, interakcje z alkoholem, lekami przeciwhistaminowymi czy benzodiazepinami mogą nasilać upośledzenie sprawności psychomotorycznej.
benzodiazepina, choroba współistniejąca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, efekt sedatywny, farmakoterapia, interakcja lekowa, lek przeciwhistaminowy, olanzapina, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, upośledzenie sprawności psychomotorycznej, zawroty głowy, Zolafren-Swift - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapine +pharma 10 mg
Lek Olanzapine +pharma dostępny jest w formie tabletek doustnych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 5 mg lub 10 mg substancji czynnej – olanzapiny. Tabletki 5 mg są okrągłe, żółte, obustronnie wypukłe i posiadają rowek dzielący, umożliwiający precyzyjne podzielenie dawki na 2,5 mg, natomiast tabletki 10 mg, również okrągłe i żółte, nie mają rowka i nie są przeznaczone do dzielenia. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną (75,4 mg w tabletce 5 mg i 150,79 mg w tabletce 10 mg), celulozę mikrokrystaliczną, stearynian magnezu oraz karboksymetyloskrobię sodową (Typ A). Produkt jest pakowany w blistry z folii wielowarstwowej PA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 28, 30 lub 56 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 2 lata przy przechowywaniu w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, olanzapina, podanie doustne, rowek dzielący, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka doustna, utylizacja leków - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej Zolafrenu, stanowi poważne zagrożenie dla życia, z udokumentowanymi przypadkami zgonów po jednorazowej dawce ≥450 mg, choć zdarzają się też przeżycia po dawkach do około 2 g. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum zaburzeń, głównie ze strony OUN i układu sercowo-naczyniowego, takie jak częstoskurcz, pobudzenie, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki), delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego i rytmu serca (<2% przypadków), a także zatrzymanie krążenia i oddychania. Szczególnie istotne klinicznie są stany zagrożenia życia, wymagające natychmiastowej interwencji.
akatyzja, arytmia serca, aspiracja treści żołądkowej, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dostępność biologiczna, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, hipoksemia, leczenie niedociśnienia, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie olanzapiny, receptor beta-adrenergiczny, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan splątania, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Zolafren-Swift 20 mg
Olanzapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z substancjami wpływającymi na aktywność tego enzymu. Induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu i karbamazepina, mogą obniżać stężenie olanzapiny w osoczu, co wymaga monitorowania stanu klinicznego i ewentualnego zwiększenia dawki. Natomiast inhibitory CYP1A2, zwłaszcza fluwoksamina, powodują znaczący wzrost stężenia olanzapiny (Cmax wzrasta o 54-77%, AUC o 52-108%), co może nasilać działania niepożądane i wymaga rozważenia redukcji dawki. Węgiel aktywny zmniejsza biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany z co najmniej 2-godzinnym odstępem czasowym. Nie stwierdzono istotnego wpływu na farmakokinetykę olanzapiny ze strony inhibitorów CYP2D6 (fluoksetyna), leków zobojętniających kwas solny, czy cymetydyny.
antagonista dopaminy, biperyden, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, cymetydyna, cyprofloksacyna, depresja oddechowa, diazepam, fluoksetyna, fluwoksamina, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym CYP1A2, karbamazepina, lek normotymiczny, lek przeciwpadaczkowy, lit farmakologiczny, objaw pozapiramidowy, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, palenie tytoniu, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian, warfaryna, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zolafren 10 mg
Olanzapina, stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Brak wystarczających, kontrolowanych badań u kobiet ciężarnych oznacza, że lek powinien być stosowany jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na noworodki narażone na olanzapinę w trzecim trymestrze, które mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, takie jak zaburzenia napięcia mięśniowego (hipertonia, hipotonia), drżenia, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu. Zaleca się systematyczną kontrolę stanu zdrowia tych noworodków w okresie poporodowym.
charakterystyka produktu leczniczego, drżenie, ekspozycja na olanzapinę, hipertonia, hipotonia, koordynacja ruchowa, lek przeciwpsychotyczny, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, senność, stan stacjonarny, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zespół zaburzeń oddechowych, Zolafren - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Olanzapine Aurovitas, dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawiera olanzapinę – lek przeciwpsychotyczny. W trakcie konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym należy szczególnie uwzględnić ryzyko i korzyści terapii w kontekście płodności, ciąży oraz karmienia piersią. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania olanzapiny w ciąży, dlatego jej podawanie powinno być rozważane jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Noworodki eksponowane na olanzapinę w trzecim trymestrze mogą wykazywać objawy pozapiramidowe i odstawienne, takie jak pobudzenie, zmiany napięcia mięśniowego, drżenia, senność, zaburzenia oddechowe oraz trudności w karmieniu, co wymaga starannego monitorowania stanu zdrowia dziecka po porodzie.
dawkowanie olanzapiny, drżenie, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, ekspozycja niemowląt, hipertonia mięśniowa, hipotonia mięśniowa, lek przeciwpsychotyczny, objawy pozapiramidowe, olanzapina, Olanzapine Aurovitas, płodność, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie do mleka, senność, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, trzeci trymestr ciąży, układ pozapiramidowy, zaburzenia karmienia, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Egolanza 5 mg
Egolanza to lek zawierający substancję czynną olanzapinę, dostępny w postaci tabletek powlekanych w dawkach 5 mg oraz 10 mg. Tabletki 5 mg zawierają 5 mg olanzapiny (w formie olanzapiny dichlorowodorku trójwodnego 7,03 mg) oraz 40,98 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 10 mg zawierają 10 mg olanzapiny (14,06 mg olanzapiny dichlorowodorku trójwodnego) i 81,97 mg laktozy jednowodnej. Tabletki różnią się wyglądem: 5 mg są żółte, podłużne i mają linię podziału, a 10 mg są żółte, okrągłe i dwuwypukłe. Skład tabletek obejmuje również substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, krospowidon, magnezu stearynian oraz składniki otoczki (hypromeloza, żółcień chinolinowa E104, tytanu dwutlenek E171, makrogol 400).
celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, olanzapina dichlorowodorek trójwodny, plastyfikator, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Olanzapine Aurovitas jest dostępna w formie niepowlekanych, żółtych, okrągłych tabletek o dawkach 5 mg i 10 mg. Dawkowanie leku powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta oraz wskazań terapeutycznych. W leczeniu schizofrenii u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę, natomiast w monoterapii epizodu manii dawka początkowa to 15 mg/dobę podawana jednorazowo. W terapii skojarzonej epizodu manii oraz w profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę. Dawka dobowa może być modyfikowana w zakresie 5-20 mg, w zależności od indywidualnej odpowiedzi klinicznej, przy czym zwiększanie dawki powyżej dawki początkowej powinno odbywać się nie częściej niż co 24 godziny po ponownej ocenie stanu pacjenta.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anzorin 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne olanzapiny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału mutagennego oraz działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów dawki śmiertelne (LD50) wynosiły odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast u psów tolerowano dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiologiczne. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) dominowały objawy hamowania OUN, działania antycholinergicznego oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalna neutropenia i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym ekspozycja (AUC) była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, cytopenia, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórki szpiku kostnego, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, prolaktyna, średnia dawka śmiertelna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zolaxa 5 mg
Zolaxa to lek zawierający olanzapinę w dawkach 5 mg lub 10 mg, dostępny w postaci białych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych. Substancją czynną jest olanzapina, a tabletki zawierają również laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą w ilości 168,33 mg w dawce 5 mg oraz 336,66 mg w dawce 10 mg. Pozostałe składniki pomocnicze obejmują m.in. powidon 30, krospowidon, karboksymetyloskrobię sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniacza, substancji wiążącej, rozpadowej, poprawiającej przepływ i poślizgowej. Otoczka tabletek zawiera alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol, talk oraz barwnik biały, co zapewnia odpowiednią stabilność i wygląd preparatu.
alkohol poliwinylowy, dwutlenek tytanu, karboksymetyloskrobia sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, polimer powlekający, powidon, środek ostrożności, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozpadowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana - Leksykon substancji czynnych
Olanzapina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności ostrej olanzapiny wykazały typowy dla silnych neuroleptyków profil działań niepożądanych, obejmujący sedację, drżenia, drgawki kloniczne, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. Średnia dawka śmiertelna (LD50) wynosiła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę. Wartości AUC u tych psów były 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg, co wskazuje na dawko-zależne efekty hematologiczne bez cytotoksyczności wobec szpiku kostnego.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lek przeciwpsychotyczny, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, prostracja, sedacja, szpik kostny, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapina Aurobindo
Olanzapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, wymagającą monitorowania skuteczności i działań niepożądanych. Nie zaleca się jej stosowania u pacjentów z psychozą lub zaburzeniami zachowania w przebiegu otępienia ze względu na dwukrotnie wyższe ryzyko zgonu (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotnie zwiększone ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w porównaniu do placebo, szczególnie u osób powyżej 65-75 lat. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazuje skuteczności i może nasilać objawy parkinsonizmu. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) – stan z wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, olanzapina może indukować hiperglikemię i zaostrzenie cukrzycy, z ryzykiem kwasicy ketonowej i śpiączki, co wymaga monitorowania glikemii (przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie raz w roku) oraz masy ciała (przed leczeniem, po 4, 8, 12 tygodniach i kwartalnie). Należy także kontrolować profil lipidowy (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat).
agonista dopaminy, aktywność antycholinergiczna, AlAT, aminotransferaza wątrobowa, AspAT, atypowy lek przeciwpsychotyczny, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dysfagia, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, olanzapina, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, rabdomioliza, sedacja, śpiączka, udar, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, uszkodzenie wątrobowokomórkowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przemiany lipidów, zakrzep z zatorami, zakrzepica żylna, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Cytyzyniklina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cytyzyniklina w formie tabletek powlekanych jest wskazana wyłącznie dla pacjentów z silnym motywem do zaprzestania palenia tytoniu, przy czym jednoczesne stosowanie leku i palenie lub używanie nikotyny może nasilać działania niepożądane nikotyny. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze), endokrynologicznymi (guz chromochłonny, nadczynność tarczycy, cukrzyca), układu pokarmowego (choroba wrzodowa, refluks), zaburzeniami psychicznymi (schizofrenia) oraz niewydolnością nerek i wątroby. Ponadto, zaprzestanie palenia może spowolnić metabolizm leków metabolizowanych przez cytochrom CYP1A2, co prowadzi do wzrostu ich stężenia w osoczu, szczególnie istotne dla leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak teofilina, takryna, klozapina i ropinirol.
aspartam, astma, choroba Alzheimera, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cukrzyca, cytochrom CYP1A2, cytyzyna, cytyzyniklina, fenyloalanina, fenyloketonuria, flekainid, fluwoksamina, guz chromochłonny nadnerczy, imipramina, klomipramina, klozapina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, miażdżyca tętnic, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objaw neuropsychiatryczny, olanzapina, opioidowy lek przeciwbólowy, pentazocyna, POChP, ropinirol, schizofrenia, takryna, teofilina, wielopierścieniowy węglowodór aromatyczny, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Anzorin 10 mg
Olanzapina, substancja czynna produktu Anzorin w dawce 10 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje działanie ośrodkowe, które może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających ten wpływ, znany profil farmakodynamiczny i działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, wskazują na realne ryzyko upośledzenia funkcji psychomotorycznych. Senność, będąca częstym efektem ubocznym, obniża czujność i wydłuża czas reakcji, natomiast zawroty głowy mogą zaburzać percepcję przestrzenną, co jest szczególnie niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu.
badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, działanie sedatywne, efekt upośledzający, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, lek o działaniu ośrodkowym, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja przestrzenna, profil farmakodynamiczny, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, zawroty głowy