olanzapina
Olanzapina to atypowy lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, stosowany w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów dopaminergicznych (D2, D4) oraz serotoninergicznych (5-HT2A, 5-HT2C), a także receptorów histaminowych, muskarynowych i adrenergicznych.
Lek wykazuje skuteczność w redukcji objawów pozytywnych (urojenia, halucynacje) i negatywnych (wycofanie społeczne, spłycenie afektu) schizofrenii. W chorobie afektywnej dwubiegunowej stosowany jest zarówno w leczeniu ostrych epizodów maniakalnych, jak i w terapii podtrzymującej. Olanzapina dostępna jest w formie tabletek doustnych, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej oraz w postaci iniekcji domięśniowych o przedłużonym uwalnianiu.
Profil działań niepożądanych olanzapiny obejmuje przyrost masy ciała, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, dyslipidemia), sedację oraz objawy pozapiramidowe (choć występują rzadziej niż przy klasycznych neuroleptykachy). U pacjentów leczonych długotrwale konieczne jest monitorowanie parametrów metabolicznych, masy ciała oraz obwodu talii ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju zespołu metabolicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zolafren 20 mg
Olanzapina (Zolafren) stosowana u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa w ciąży. Lek powinien być podawany jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególnie istotne jest poinformowanie pacjentek o konieczności zgłoszenia zajścia w ciążę lub planowania ciąży podczas terapii. Noworodki narażone na olanzapinę w trzecim trymestrze wykazują ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych i odstawiennych, takich jak pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia napięcia mięśniowego (hipertonia lub hipotonia), drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu. Stan tych noworodków wymaga starannego monitorowania przez personel medyczny.
drżenie, farmakokinetyka leku, hipertonia, hipotonia, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, olanzapina, opieka neonatologiczna, pobudzenie psychoruchowe, stan stacjonarny, stosunek korzyści do ryzyka, trzeci trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenia karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anzorin 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Anzorin (5 mg/tabletka), stanowi poważny stan kliniczny z szerokim spektrum objawów, od umiarkowanych zaburzeń świadomości po zagrażające życiu stany, w tym śpiączkę i zatrzymanie krążenia. Dawki śmiertelne zaczynają się już od około 450 mg (90 tabletek), choć opisano przeżycia po dawkach do 2 g (400 tabletek), co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej tolerancji. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości. Dodatkowo mogą wystąpić delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze oraz rzadkie zaburzenia rytmu serca (<2%). W najcięższych przypadkach możliwe jest zatrzymanie krążenia i oddychania.
adrenalina, agresywność, akatyzja, arytmia, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, hipertermia, hipoksja, leczenie objawowe, monitorowanie czynności życiowych, monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, sztywność mięśni, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapin Krka 20 mg
Produkt leczniczy Olanzapin Krka zawiera substancję czynną olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, dostępnych w formie tabletek o średnicach odpowiednio 7 mm, 9 mm, 11 mm i 12 mm. Każda tabletka zawiera również substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wzrasta proporcjonalnie do dawki: 80,9 mg w dawce 5 mg, 161,8 mg w 10 mg, 242,7 mg w 15 mg oraz 323,5 mg w 20 mg. Tabletki są lekko żółte, obustronnie wypukłe, z wyraźnym oznaczeniem dawki na powierzchni, co ułatwia identyfikację preparatu. Produkt jest pakowany w blistry z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC i dostępny w opakowaniach zawierających od 14 do 70 tabletek, choć nie wszystkie wielkości muszą być dostępne w obrocie.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzaran 5 mg
Olanzapina (Olanzaran) powinna być stosowana u kobiet w wieku rozrodczym z zachowaniem szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentek planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania olanzapiny w ciąży, dlatego lek ten należy stosować wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych (hipertonia lub hipotonia), zespołu odstawiennego, drżenia, senności, zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu, zwłaszcza gdy lek był stosowany w III trymestrze ciąży. Noworodki te wymagają wnikliwej obserwacji po urodzeniu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olzapin 20 mg
Stosowanie olanzapiny w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo leku dla płodu. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności zgłaszania zajścia w ciążę oraz o potencjalnym ryzyku działań niepożądanych u noworodków, zwłaszcza gdy lek był stosowany w trzecim trymestrze. Do najczęstszych objawów u noworodków należą: objawy pozapiramidowe, odstawienia, zaburzenia napięcia mięśniowego, pobudzenie psychoruchowe, drżenia, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz zaburzenia karmienia. Decyzja o kontynuacji terapii powinna być indywidualna, oparta na analizie korzyści dla matki i ryzyka dla płodu, a noworodki powinny być pod ścisłą obserwacją po porodzie.
antykoncepcja, drżenie, ekspozycja na lek, karmienie piersią, lek przeciwpsychotyczny, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płód, płodność, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie leków do mleka, senność, trymestr ciąży, zaburzenia karmienia, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olanzapin Krka 5 mg
Olanzapina, stosowana w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg (produkt Olanzapin Krka), może istotnie wpływać na funkcje psychomotoryczne, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ olanzapiny na zdolność prowadzenia pojazdów, znany profil działań niepożądanych, takich jak senność i zawroty głowy, wskazuje na potencjalne ryzyko upośledzenia koncentracji, koordynacji ruchowej oraz czasu reakcji. Wyższe dawki (15 mg, 20 mg), indywidualna wrażliwość pacjenta, wiek oraz jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu sedatywnym mogą nasilać te objawy, co wymaga szczególnej ostrożności w ocenie zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, lek przeciwpsychotyczny, lek sedatywny, mechanizm działania leku, Olanzapin Krka, olanzapina, orientacja przestrzenna, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna dibenzodiazepiny, przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów, senność, substancja czynna, terapia olanzapiną, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olzapin 15 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny wykazały profil bezpieczeństwa typowy dla neuroleptyków, obejmujący toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na układ krwiotwórczy oraz funkcje reprodukcyjne. Dawki śmiertelne (LD50) wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, podczas gdy psy i małpy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiologiczne. Przewlekłe podawanie (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) powodowało hamowanie OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz odwracalne zmiany hematologiczne, w tym neutropenię i trombocytopenię u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. Zmiany hormonalne u szczurów obejmowały hiperprolaktynemię z odwracalnymi zmianami w narządach rozrodczych.
cytopenia, działanie cytotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, komórka szpiku kostnego, lek neuroleptyczny, leukocytopenia, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, parametr hematologiczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine APC 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki doustne do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności ostrej obejmowały sedację, drżenia, drgawki, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) dominowały objawy hamowania OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalna neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
cytopenia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine APC 20 mg
Przy kwalifikowaniu pacjenta do terapii Olanzapine APC kluczowe jest wykluczenie absolutnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na olanzapinę (dostępną w dawkach 5, 10, 15 i 20 mg) oraz na substancje pomocnicze, w szczególności aspartam (od 2,40 mg do 9,60 mg) i mannitol (od 60 mg do 240 mg w zależności od dawki). U pacjentów z alergią na te składniki należy rozważyć alternatywne preparaty. Ponadto, ze względu na właściwości antycholinergiczne olanzapiny, lek jest przeciwwskazany u osób z ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania, gdyż może powodować mydriasis i nagły wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu okulistycznego oraz konsultacji specjalistycznej w przypadku wątpliwości.
aspartam, ciecz wodnista, ciężka demencja, ciśnienie wewnątrzgałkowe, delirium, działanie przeczyszczające, efekt osmotyczny, jaskra z wąskim kątem przesączania, komora przednia oka, konsultacja specjalistyczna, lek przeciwpsychotyczny, mannitol, mydriaza, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, olanzapina, ostry napad jaskry, rozszerzenie źrenicy, ryzyko aspiracji, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, właściwość antycholinergiczna, wywiad alergologiczny, wywiad okulistyczny, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olpinat 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, substancji czynnej leku Olpinat, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszy, szczurach, psach i małpach. Dawki śmiertelne (LD50) wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów i małp dawki do 100 mg/kg wywoływały objawy neurologiczne i kardiologiczne, takie jak sedacja, ataksja, drżenia, tachykardia i zaburzenia oddychania. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) obserwowano hamowanie OUN, objawy antycholinergiczne, zmiany hematologiczne (np. neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę) oraz odwracalne zmiany hormonalne związane ze wzrostem prolaktyny, prowadzące do zmian morfologicznych narządów rozrodczych u szczurów. Wartości AUC u psów z cytopenią były 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg.
ataksja, badanie toksykologiczne, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, jadłowstręt, komórka progenitorowa, leukocyt, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie reprodukcyjne, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Olanzapine Aurovitas jest dostępna w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierających 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 20 mg olanzapiny jako substancji czynnej. Tabletki charakteryzują się żółtym kolorem, okrągłym kształtem i płaską powierzchnią ze ściętymi krawędziami, z oznaczeniem „C” po jednej stronie oraz kodem numerycznym odpowiadającym dawce po drugiej stronie (od 51 do 54). W składzie pomocniczym istotny jest aspartam (E 951), którego zawartość wzrasta proporcjonalnie do dawki: od 0,50 mg w tabletkach 5 mg do 2,00 mg w tabletkach 20 mg. Pozostałe substancje pomocnicze to m.in. mannitol, potasu poliakrylan, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna oraz aromat ananasowy, które wspierają rozpad, rozpuszczalność, spoistość i smak preparatu.
aspartam, blister, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, poliakrylan potasu, środek pochłaniający wilgoć, stearylofumaran sodu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine Lekam 5 mg
Olanzapine Lekam jest lekiem przeciwpsychotycznym wskazanym do leczenia schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u dorosłych pacjentów. W terapii schizofrenii stosuje się go zarówno w fazie ostrej, jak i w leczeniu podtrzymującym, co pozwala na utrzymanie poprawy klinicznej u pacjentów wykazujących odpowiedź na lek. W zaburzeniach dwubiegunowych olanzapina jest stosowana w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu od średniego do ciężkiego oraz profilaktycznie w celu zapobiegania nawrotom u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie w fazie maniakalnej. Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla populacji dorosłych, co ma istotne znaczenie kliniczne.
aspartam, dysfagia, epizod maniakalny, epizod manii, faza maniakalna, fenyloketonuria, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, nasilenie choroby, nawrót zaburzenia dwubiegunowego, olanzapina, ostra faza choroby, podwyższony nastrój, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia podtrzymująca, wzmożona aktywność psychoruchowa, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zolaxa Rapid 10 mg
Zolaxa Rapid, zawierająca olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wskazanym do leczenia schizofrenii (zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej) oraz choroby afektywnej dwubiegunowej, szczególnie w epizodach manii o nasileniu średnim do ciężkiego i profilaktyce nawrotów. Tabletki zawierają aspartam (E 951) w ilościach od 0,35 mg do 1,40 mg, co wymaga ostrożności u pacjentów z fenyloketonurią. Postać farmaceutyczna umożliwia podanie leku bez popijania, co jest korzystne u pacjentów z dysfagią, ryzykiem nieprzestrzegania zaleceń lub podejrzeniem ukrywania leku.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, diagnoza schizofrenii, dysfagia, epizod maniakalny, epizod manii, fenyloketonuria, interwencja psychospołeczna, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych, objawy psychotyczne, olanzapina, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, terapia długoterminowa, zaburzenia połykania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Egolanza 10 mg
Stosowanie olanzapiny (lek Egolanza) u kobiet w okresie rozrodczym wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza u pacjentek planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania olanzapiny w ciąży, co wymaga indywidualnej oceny stanu klinicznego i nasilenia objawów psychiatrycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ekspozycję płodu w trzecim trymestrze, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, zaburzenia napięcia mięśniowego, pobudzenie psychoruchowe, drżenie mięśniowe, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz zaburzenia karmienia. W związku z tym noworodki wymagają starannej obserwacji i monitorowania po urodzeniu.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, drżenie mięśniowe, ekspozycja na substancję czynną, karmienie piersią, lek przeciwpsychotyczny, napięcie mięśniowe, objawy pozapiramidowe, objawy psychiatryczne, olanzapina, olanzapina w ciąży, pobudzenie psychoruchowe, stan stacjonarny, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia karmienia, zaburzenia napięcia mięśniowego, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzaran 10 mg
Olanzaran (olanzapina) jest wskazany w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u dorosłych. W schizofrenii stosuje się go zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej, mającej na celu utrzymanie poprawy klinicznej. W zaburzeniach dwubiegunowych olanzapina jest efektywna w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów, którzy dobrze odpowiedzieli na leczenie podczas epizodu maniakalnego. Lek dostępny jest w formie tabletek 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 131 mg i 262 mg laktozy bezwodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod maniakalny, epizod manii, laktoza bezwodna, leczenie długoterminowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, nietolerancja laktozy, objaw maniakalny, olanzapina, ostra faza choroby, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, substancja pomocnicza, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zapobieganie nawrotom - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olzapin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u myszy, szczurów, psów i małp, z dawkami śmiertelnymi około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów. Psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, natomiast u małp dawki powyżej 100 mg/kg wywoływały zaburzenia świadomości. W badaniach wielokrotnych obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz odwracalne zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę, przy czym AUC u psów była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono zwiększenie prolaktyny skutkujące zmniejszeniem masy jajników i macicy oraz zmianami morfologicznymi w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
anoreksja, ataksja, cykl rujowy, cytopenia, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, działanie antycholinergiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hamowanie OUN, komórki progenitorowe szpiku, leukocyt, mioza, neuroleptyk atypowy, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, opóźnienie rozwoju płodu, prolaktyna, prostracja, sedacja, ślinotok, śpiączka, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zolafren-Swift 5 mg
Lek Zolafren-Swift zawierający olanzapinę dostępny jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (ODT) w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Olanzapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii (zarówno fazy ostrej, jak i terapii podtrzymującej), epizodów manii o nasileniu średnim i ciężkim oraz w profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej. Tabletki ODT umożliwiają szybkie rozpuszczenie w jamie ustnej bez konieczności popijania, co jest szczególnie korzystne u pacjentów z dysfagią, niewspółpracujących lub w stanach wymagających szybkiego podania leku. Dodatkowo, tabletki można rozpuścić w wodzie lub innym napoju, co zwiększa komfort podawania u pacjentów z trudnościami w połykaniu. Zawartość aspartamu w dawkach wynosi od 2,40 mg (5 mg tabletka) do 9,60 mg (20 mg tabletka), a alkoholu benzylowego od 0,03 mg do 0,1 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z określonymi schorzeniami metabolicznymi.
alkohol benzylowy, aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod manii, gonitwa myśli, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, objawy maniakalne, objawy negatywne, objawy pozytywne, olanzapina, pacjent niewspółpracujący, podwójna diagnoza, schizofrenia, stan pobudzenia, tabletka ODT, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie nastroju, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzapin Krka 15 mg
Olanzapina powinna być stosowana u kobiet w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych z grupą kontrolną. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko działań niepożądanych u noworodków matek leczonych olanzapiną w trzecim trymestrze, takich jak objawy pozapiramidowe i odstawienne, w tym pobudzenie psychoruchowe, zmiany napięcia mięśniowego, drżenia, senność, zaburzenia oddechowe oraz trudności w karmieniu. Stan noworodków powinien być starannie monitorowany po porodzie przez personel medyczny.
dawka olanzapiny, drżenie, ekspozycja na lek, lek przeciwpsychotyczny, objawy odstawienne, objawy pozapiramidowe, obniżone napięcie mięśni, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, stan stacjonarny, substancja czynna, trymestr ciąży, wzmożone napięcie mięśni, zaburzenia karmienia, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zolafren 20 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Zolafren, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny (kod ATC: N05A H03), wykazującym szerokie spektrum działania: przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Mechanizm działania opiera się na wysokim powinowactwie do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), adrenergicznych (α1) oraz histaminowych (H1) z wartościami Ki <100 nM. Olanzapina wykazuje wyższe powinowactwo do receptorów 5HT2 niż D2, co przekłada się na skuteczność w leczeniu objawów negatywnych schizofrenii oraz mniejsze ryzyko objawów pozapiramidowych. Badania PET i SPECT potwierdzają selektywne blokowanie receptorów D2 w układzie mezolimbicznym przy jednoczesnym ograniczonym wpływie na drogi prążkowia, co jest kluczowe dla profilu terapeutycznego i bezpieczeństwa leku.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepiny i oksazepiny, działanie antagonistyczne, działanie przeciwmaniakalne, działanie przeciwpsychotyczne, epizod maniakalny, epizod mieszany, haloperydol, klozapina, lek normotymiczny, lek przeciwpsychotyczny, lit, nawrót choroby dwubiegunowej, neuroleptyk, objawy depresyjne, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozapiramidowe, olanzapina, pozytronowa tomografia emisyjna, przyrost masy ciała, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, risperidon, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stabilizacja nastroju, stężenie prolaktyny, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, układ dopaminergiczny, układ mezolimbiczny, walproinian, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie psychotyczne, Zolafren - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zylena 10 mg
Olanzapina, klasyfikowana w grupie psycholeptyków (ATC: N05AH03), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący antagonizm receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych (H1) z wysokim powinowactwem (Ki <100 nM). Szczególnie istotne jest jej większe powinowactwo do receptorów 5HT2 w porównaniu z D2, co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną przy mniejszym ryzyku objawów pozapiramidowych. Elektrofizjologiczne badania wskazują na selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych w układzie mezolimbicznym (A10) z minimalnym wpływem na drogi prążkowia (A9), co tłumaczy korzystny profil tolerancji. Olanzapina wykazuje ponadto działanie przeciwmaniakalne i stabilizujące nastrój, a także właściwości anksjolityczne potwierdzone w testach przedklinicznych.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepina, działanie przeciwpsychotyczne, epizod mieszany, haloperydol, lek psycholeptyczny, lek stabilizujący nastrój, lit, nawrót choroby dwubiegunowej, objawy maniakalne, objawy pozapiramidowe, olanzapina, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, terapia skojarzona, triglicerydy, walproinian sodu, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren-Swift 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny (Zolafren-Swift) może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonów po dawkach ≥450 mg, choć zdarzają się przeżycia po dawkach do 2 g. Objawy kliniczne obejmują często tachykardię (>10%), pobudzenie/agresję, dyzartrię, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Rzadziej występują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego, arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania (<10%). Objawy rozwijają się szybko i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ze względu na brak swoistej odtrutki, leczenie jest objawowe i wspomagające, z koniecznością monitorowania funkcji sercowo-naczyniowych, oddechowych i neurologicznych.
adrenalina, biodostępność olanzapiny, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, leczenie drgawek, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, okres półtrwania leku, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapina Stada 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych i kardiologicznych. Najczęściej obserwuje się częstoskurcz, pobudzenie lub agresję, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości, w tym sedację i śpiączkę. Rzadziej występują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego i rytmu serca, a także zatrzymanie krążenia i oddychania. Dawki toksyczne zaczynają się już od niewielkiego przekroczenia zalecanej dawki, a dawka ≥450 mg może być śmiertelna. W historii klinicznej odnotowano zgony po dawkach około 450 mg oraz przeżycia po dawkach nawet do 2 g, co podkreśla indywidualną zmienność tolerancji i konieczność szybkiej interwencji.
adrenalina, akatyzja, arytmia, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, dystonia, dyzartria, lek przeciwpsychotyczny, napad padaczkowy, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, równowaga wodno-elektrolitowa, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolaxa Rapid 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolaxa Rapid (dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej), wiąże się z występowaniem licznych objawów o różnym stopniu nasilenia. Do bardzo częstych objawów (>10% przypadków) należą: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Znaczące klinicznie objawy obejmują delirium, drgawki, śpiączkę, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego oraz arytmie serca (<2% przypadków). Skrajnie niebezpieczne jest zatrzymanie krążenia i oddychania, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. W literaturze opisano zgony po dawkach jednorazowych ≥450 mg, ale także powroty do zdrowia po dawkach około 2 g olanzapiny.
adrenalina, aktywność beta-agonistyczna, arytmia serca, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, dyzartria, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, objawy przedawkowania, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, resuscytacja, śpiączka, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolaxa Rapid - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapine Aurovitas
Olanzapina, stosowana w leczeniu zaburzeń psychotycznych, wymaga uważnego monitorowania stanu klinicznego pacjentów, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii. U osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) z psychozą lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem, badania kontrolowane placebo wykazały dwukrotnie wyższą śmiertelność w grupie leczonej olanzapiną (3,5% vs 1,5%), niezależnie od dawki (średnia 4,4 mg/dobę) i czasu trwania leczenia. Zwiększone ryzyko zgonów i zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) dotyczyło szczególnie pacjentów powyżej 65-75 lat oraz z otępieniem naczyniowym lub mieszanym. Olanzapina nie jest zalecana u pacjentów z psychozą indukowaną agonistami dopaminy w chorobie Parkinsona ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamów oraz brak potwierdzonej skuteczności. Ponadto, istnieje ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN) objawiającego się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
agonista dopaminy, aminotransferaza wątrobowa, choroba mieloproliferacyjna, działanie przeciwcholinergiczne, fenyloketonuria, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, odstęp QT, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm, późna dyskineza, prolaktyna, psychoza, śpiączka, udar mózgu, zaburzenia lipidowe, zakrzepica żylna, zapalenie wątroby, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół odstawienny, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Depresja psychotyczna – Epidemiologia
Depresja psychotyczna (PD) jest ciężkim podtypem dużej depresji (MDD), charakteryzującym się współwystępowaniem objawów depresyjnych oraz psychotycznych, takich jak urojenia i halucynacje o tematyce depresyjnej. Epidemiologicznie, częstość występowania PD wynosi od 0,35% do 1% populacji ogólnej, z wyższymi wskaźnikami w populacjach geriatrycznych (do 45% wśród hospitalizowanych). Objawy psychotyczne występują u 14-20% pacjentów z dużą depresją, a w warunkach szpitalnych nawet u 25-45%. Średni wiek zachorowania to około 29 lat, bez wyraźnych różnic płciowych, choć pacjenci z PD częściej należą do mniejszości rasowych/etnicznych i mają niższy poziom wykształcenia. Czynniki ryzyka obejmują rodzinny wywiad psychoz (HR=12,85) i choroby afektywnej dwubiegunowej, a także psychospołeczne determinanty, takie jak samotne zamieszkiwanie (aOR=2,26), bezrobocie (aOR=2,12) i doświadczenia traumatyczne w dzieciństwie (aOR=2,57). Biologicznie, wyższe poziomy TSH oraz obecność neurologicznych miękkich objawów (aOR=1,15) korelują z PD.
bezsenność, choroba afektywna dwubiegunowa, czynniki ryzyka depresji, depresja niepsychotyczna, depresja oporna na leczenie, depresja psychotyczna, duża depresja, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, objawy depresyjne, objawy psychotyczne, olanzapina, poziom TSH, próba samobójcza, przyrost masy ciała, schizofrenia, sertralina, terapia elektrowstrząsowa, urojenia i halucynacje, wiek zachorowania, współchorobowość - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olpinat 10 mg
Olpinat, zawierający 10 mg olanzapiny, może istotnie wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, głównie poprzez działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy, które obniżają sprawność psychomotoryczną. Brak dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ leku na te zdolności nie wyklucza ryzyka, dlatego konieczne jest zachowanie ostrożności. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie olanzapiny na ośrodkowy układ nerwowy, zwracając uwagę na możliwość wystąpienia objawów szczególnie w początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawkowania, oraz zalecić wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu indywidualnej oceny wpływu leku.
- Leksykon chorób i schorzeń
Schizofrenia – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Schizofrenia to złożone zaburzenie psychiczne manifestujące się objawami pozytywnymi (halucynacje, urojenia, dezorganizacja myślenia i mowy), negatywnymi (anhedonia, wycofanie społeczne, apatia) oraz poznawczymi (deficyty uwagi, pamięci i koncentracji). Choroba zwykle ujawnia się w późnej adolescencji lub wczesnej dorosłości i wymaga kompleksowej oceny, w tym badania stanu psychicznego, oceny ryzyka samobójstwa oraz funkcjonowania w codziennych czynnościach (ADL). Leczenie opiera się na farmakoterapii lekami przeciwpsychotycznymi – typowymi (np. haloperidol) i atypowymi (np. arypiprazol, olanzapina, kwetiapina) – które hamują receptory dopaminergiczne, zmniejszając nasilenie objawów psychotycznych. Monitorowanie działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe czy niedociśnienie ortostatyczne, jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i poprawy przestrzegania terapii. Wsparcie psychospołeczne, w tym terapia poznawczo-behawioralna, trening umiejętności społecznych oraz rehabilitacja zawodowa, stanowią integralną część leczenia, poprawiając funkcjonowanie i jakość życia pacjentów.
arypiprazol, asertywne leczenie środowiskowe, badanie stanu psychicznego, choroba sercowo-naczyniowa, czynności życia codziennego, deficyt samoopieki, dezorganizacja mowy, dyskineza, haloperidol, halucynacja, halucynacja nakazująca, koordynowana opieka specjalistyczna, kwetiapina, lek atypowy, lek przeciwpsychotyczny, nawrót choroby, niedociśnienie ortostatyczne, objaw negatywny, objaw poznawczy, objaw pozytywny, ocena psychospołeczna, olanzapina, rehabilitacja zawodowa, ruch mimowolny, ryzyko przemocy, ryzyko samobójcze, samookaleczenie, sedacja, terapia indywidualna, terapia poznawczo-behawioralna, terapia rodzinna, testowanie rzeczywistości, trening umiejętności społecznych, urojenie, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie interakcji społecznej, zaburzenie mobilności fizycznej, zaburzenie myślenia, zaburzenie odżywiania, zaburzenie percepcji sensorycznej, zaburzenie procesu myślowego, zachowanie autodestrukcyjne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Olanzapine Aurovitas jest dostępny w postaci niepowlekanych tabletek zawierających olanzapinę w dawkach 5 mg oraz 10 mg. Tabletki o mocy 5 mg zawierają 5 mg olanzapiny oraz 90,50 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 10 mg zawierają 10 mg olanzapiny i 181,00 mg laktozy jednowodnej. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną, krospowidon (Typ B), hydroksypropylocelulozę o niskiej lepkości oraz magnezu stearynian, które wpływają na rozpad, spójność i właściwości fizyczne tabletek. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor, są okrągłe i obustronnie wypukłe, o wielkości około 6,5 mm (5 mg) i 8 mm (10 mg), z oznakowaniem „OA” oraz odpowiednio cyfrą „5” lub „10”.
blister formowany na zimno, hydroksypropyloceluloza, krospowidon, laktoza jednowodna, odpad farmaceutyczny, okres ważności leku, olanzapina, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka niepowlekana, uwalnianie substancji czynnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapin Krka 15 mg
Olanzapin Krka dostępny jest w formie tabletek o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, z wyraźnym oznaczeniem dawki na powierzchni tabletki, co ułatwia identyfikację. Substancją czynną jest olanzapina, a każda dawka zawiera proporcjonalną ilość laktozy jednowodnej: odpowiednio 80,9 mg dla 5 mg, 161,8 mg dla 10 mg, 242,7 mg dla 15 mg oraz 323,5 mg dla 20 mg. Tabletki mają lekko żółte zabarwienie, są okrągłe i obustronnie lekko wypukłe, różnią się średnicą od 7 mm (5 mg) do 12 mm (20 mg). W skład substancji pomocniczych wchodzą m.in. laktoza jednowodna, celuloza w proszku, skrobia żelowana kukurydziana, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
celuloza w proszku, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres trwałości leku, Olanzapin Krka, olanzapina, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ranofren 10 mg
Przed zastosowaniem olanzapiny w postaci leku Ranofren 10 mg, zawierającego 10 mg substancji czynnej oraz 150,79 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, należy bezwzględnie wykluczyć nadwrażliwość na olanzapinę lub substancje pomocnicze. Przeciwwskazaniem jest także ryzyko jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na potencjał leku do wywołania ostrego napadu jaskry poprzez działanie antycholinergiczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. po zawale mięśnia sercowego, niestabilnej chorobie wieńcowej, ciężkiej niewydolności serca) ze względu na ryzyko ortostatycznych spadków ciśnienia tętniczego.
brak laktazy, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, demencja, działanie antycholinergiczne, hiperglikemia, incydent mózgowo-naczyniowy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kontrola glikemii, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na olanzapinę, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, olanzapina, ortostatyczny spadek ciśnienia, ostry napad jaskry, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, stan przedcukrzycowy, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zolaxa Rapid 20 mg
Zolaxa Rapid to preparat zawierający olanzapinę w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Substancją pomocniczą jest m.in. aspartam (E 951), którego zawartość wynosi odpowiednio 0,35 mg, 0,70 mg, 1,05 mg oraz 1,40 mg na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją tej substancji. Tabletki charakteryzują się żółtym zabarwieniem, okrągłym, obustronnie wypukłym kształtem oraz szybkim rozpadem w jamie ustnej, co ułatwia podawanie leku pacjentom z dysfagią, eliminując konieczność popijania wodą. Składniki pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, aromat mięty pieprzowej oraz magnezu stearynian, wspierają odpowiednią strukturę i smak preparatu.
aromat mięty pieprzowej, aspartam, blistry, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, krospowidon, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja słodząca, substancja wypełniająca, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, Zolaxa Rapid - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olanzaran 10 mg
Lek Olanzaran, zawierający olanzapinę w dawkach 5 mg i 10 mg, może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie poprzez działania niepożądane takie jak ospałość i zawroty głowy. Te objawy mogą obniżać czujność, wydłużać czas reakcji oraz zaburzać koordynację ruchową, co stanowi istotne ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej. Brak dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ leku na prowadzenie pojazdów nie wyklucza konieczności zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowej fazie terapii oraz u pacjentów w podeszłym wieku, stosujących wyższe dawki (10 mg) lub terapię skojarzoną z innymi lekami o działaniu ośrodkowym.
Lekarz przepisujący Olanzaran ma obowiązek szczegółowego poinformowania pacjenta o potencjalnym ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn, a także odnotowania tego w dokumentacji medycznej. Zaleca się indywidualizację zaleceń, uwzględniając wiek, dawkę leku oraz współistniejące schorzenia. W trakcie wizyt kontrolnych konieczne jest monitorowanie występowania działań niepożądanych oraz aktualizacja zaleceń dotyczących bezpieczeństwa. W przypadku pacjentów z grup podwyższonego ryzyka lekarz powinien rozważyć czasowe przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Dodatkowo, należy uwzględnić potencjalne interakcje z alkoholem i innymi lekami, które mogą nasilać upośledzenie zdolności psychomotorycznych.
badania kliniczne, choroby współistniejące, dawka leku, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, działanie leku, efekt sedacyjny, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, konsultacja medyczna, kumulacja leku, leki o działaniu ośrodkowym, leki psychotropowe, modyfikacja dawki, monitorowanie pacjenta, odpowiedź na leczenie, olanzapina, Olanzaran, ospałość, początkowy okres leczenia, profil farmakologiczny, terapia lekowa, terapia skojarzona, wpływ leku, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zwiększenie dawki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zolafren 20 mg
Lek Zolafren, zawierający olanzapinę, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim, stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wynosi 106,38 mg w tabletce 15 mg oraz 141,84 mg w tabletce 20 mg. Należy zatem szczególnie uważać u pacjentów z historią reakcji alergicznych na te składniki. Drugim kluczowym przeciwwskazaniem jest ryzyko rozwoju jaskry z wąskim kątem przesączania – u pacjentów z anatomicznymi predyspozycjami, wywiadem rodzinnym lub płytką komorą przednią oka terapia olanzapiną może wywołać ostry napad jaskry, stanowiący nagłe zagrożenie okulistyczne.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzin 5 mg
Produkt leczniczy Olanzin zawiera substancję czynną olanzapinę w dawkach 5 mg oraz 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o średnicy odpowiednio 8 mm (oznaczenie „O1”) i 10 mm (oznaczenie „O3”). Skład pomocniczy różni się w zależności od dawki, z laktozą w ilości 116,6 mg dla dawki 5 mg oraz 233,2 mg dla dawki 10 mg, a także lecytyną sojową w ilości 0,128 mg i 0,256 mg odpowiednio. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, magnezu stearynian oraz składniki otoczki: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), talk, lecytynę sojową (E322) i gumę ksantan, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy lub alergią na soję.
alergia na soję, alkohol poliwinylowy, blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, emulgator, guma ksantan, krospowidon, laktoza, lecytyna sojowa, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, otoczka tabletki, pochłaniacz wilgoci, rdzeń tabletki, środek ostrożności, środek rozsadzający, stabilizator otoczki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana