olanzapina
Olanzapina to atypowy lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, stosowany w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów dopaminergicznych (D2, D4) oraz serotoninergicznych (5-HT2A, 5-HT2C), a także receptorów histaminowych, muskarynowych i adrenergicznych.
Lek wykazuje skuteczność w redukcji objawów pozytywnych (urojenia, halucynacje) i negatywnych (wycofanie społeczne, spłycenie afektu) schizofrenii. W chorobie afektywnej dwubiegunowej stosowany jest zarówno w leczeniu ostrych epizodów maniakalnych, jak i w terapii podtrzymującej. Olanzapina dostępna jest w formie tabletek doustnych, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej oraz w postaci iniekcji domięśniowych o przedłużonym uwalnianiu.
Profil działań niepożądanych olanzapiny obejmuje przyrost masy ciała, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, dyslipidemia), sedację oraz objawy pozapiramidowe (choć występują rzadziej niż przy klasycznych neuroleptykachy). U pacjentów leczonych długotrwale konieczne jest monitorowanie parametrów metabolicznych, masy ciała oraz obwodu talii ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju zespołu metabolicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzapine Lekam 10 mg
Olanzapine Lekam, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania olanzapiny w ciąży ogranicza bazę dowodową, dlatego lek powinien być stosowany jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególnie istotne jest monitorowanie noworodków matek stosujących olanzapinę w trzecim trymestrze, ze względu na ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych i odstawiennych, takich jak pobudzenie psychoruchowe, hipertonia, hipotonia, drżenie, senność, zaburzenia oddechowe oraz trudności w karmieniu.
charakterystyka produktu leczniczego, drżenie, ekspozycja na lek, hipertonia, hipotonia, karmienie piersią, lek przeciwpsychotyczny, napięcie mięśniowe, objawy pozapiramidowe, olanzapina, Olanzapine Lekam, opieka neonatologiczna, pobudzenie psychoruchowe, senność, stan stacjonarny, trudności w karmieniu, trzeci trymestr ciąży, układ pozapiramidowy, wiek rozrodczy, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Interakcje leku – Olpinat 10 mg
Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu i karbamazepina, mogą obniżać stężenia olanzapiny w osoczu, co może wymagać zwiększenia dawki. Natomiast inhibitory CYP1A2, w szczególności fluwoksamina i cyprofloksacyna, powodują istotny wzrost Cmax (o 54-77%) i AUC (o 52-108%) olanzapiny, co wskazuje na konieczność rozważenia redukcji dawki leku. Węgiel aktywowany zmniejsza biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu czasowego między podaniem tych substancji. Nie stwierdzono istotnych interakcji z inhibitorami CYP2D6 (fluoksetyna), lekami zobojętniającymi (glin, magnez) ani cymetydyną.
agonista dopaminy, biperyden, choroba Parkinsona, cymetydyna, cyprofloksacyna, diazepam, efekt farmakodynamiczny, farmakokinetyka olanzapiny, fluoksetyna, fluwoksamina, funkcja poznawcza, indukcja enzymatyczna, izoenzym CYP1A2, karbamazepina, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lit, objawy pozapiramidowe, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, teofilina, walproinian, warfaryna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranofren 10 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Ranofren, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepin (kod ATC: N05AH03). Charakteryzuje się wysokim powinowactwem do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), adrenergicznych (α1) oraz histaminowych (H1), z przewagą wiązania do receptorów 5HT2 nad D2, co tłumaczy jej korzystny profil kliniczny i mniejsze ryzyko objawów pozapiramidowych. W badaniach elektrofizjologicznych olanzapina selektywnie hamuje aktywność neuronów dopaminergicznych w układzie mezolimbicznym (A10), minimalnie wpływając na drogi prążkowia (A9), co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną przy niskim ryzyku zaburzeń motorycznych. Działanie przeciwpsychotyczne obserwuje się w dawkach niższych niż te wywołujące katalepsję, a lek dodatkowo wykazuje właściwości przeciwlękowe.
cholinergiczny receptor muskarynowy, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepiny, dysfagia, działanie przeciwmaniakalne, działanie przeciwpsychotyczne, efekt przeciwlękowy, epizod mieszany, haloperydol, katalepsja, klasyczny neuroleptyk, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, neuron dopaminergiczny, objawy maniakalne, objawy pozapiramidowe, olanzapina, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, remisja objawów manii, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stabilizator nastroju, terapia skojarzona, układ mezolimbiczny, walproinian sodu, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olzapin 15 mg
Olanzapina, dostępna w postaci tabletek powlekanych w dawkach 15 mg i 20 mg (produkt Olzapin), nie była przedmiotem specyficznych badań klinicznych oceniających jej wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Niemniej jednak, znane działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, mogą znacząco upośledzać funkcje psychomotoryczne, w tym koncentrację, refleks, koordynację ruchową oraz równowagę, co stanowi istotne ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności. W związku z tym, pacjenci powinni być poinformowani o konieczności zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w okresie inicjacji leczenia, przy zmianach dawkowania (np. zwiększenie dawki z 15 mg do 20 mg) oraz podczas jednoczesnego stosowania innych leków o działaniu ośrodkowym lub spożywania alkoholu, które mogą nasilać działanie sedatywne olanzapiny.
działania niepożądane olanzapiny, działanie sedatywne, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, inicjacja leczenia, interakcje lekowe, koncentracja i refleks, koordynacja ruchowa, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, przeciwwskazania do obsługi maszyn, przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów, senność, terapia olanzapiną, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmiana dawkowania - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zolaxa 20 mg
Olanzapina w postaci tabletek powlekanych Zolaxa, dostępna w dawkach 15 mg i 20 mg, stosowana jest w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej (ChAD) oraz w profilaktyce nawrotów ChAD. Dawkowanie początkowe wynosi 10 mg/dobę dla schizofrenii oraz profilaktyki nawrotów, natomiast w monoterapii epizodu manii zaleca się 15 mg/dobę, a w terapii skojarzonej 10 mg/dobę. Dawka dobowa może być modyfikowana w zakresie 5-20 mg, dostosowując ją do indywidualnej odpowiedzi klinicznej pacjenta, przy czym zwiększenie dawki nie powinno następować częściej niż co 24 godziny. Lek można podawać niezależnie od posiłków, co ułatwia przestrzeganie schematu terapeutycznego.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zolaxa 20 mg
W terapii preparatem Zolaxa zawierającym olanzapinę w dawkach 15 mg i 20 mg, lekarz powinien bezwzględnie informować pacjentów o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Mimo braku dedykowanych badań oceniających ten wpływ, znany profil działań niepożądanych olanzapiny, w szczególności senność i zawroty głowy, może znacząco upośledzać funkcje psychomotoryczne, wydłużać czas reakcji oraz zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową. Objawy te są szczególnie istotne w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego i obsługi urządzeń mechanicznych, zwłaszcza na początku terapii oraz podczas długotrwałego stosowania leku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapina Viatris 15 mg
Olanzapina Viatris, dostępna w formie tabletek ulegających rozpadowi o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane efekty to senność, zwiększenie masy ciała, eozynofilia, podwyższone stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy (hiperglikemia) i triglicerydów, a także glukozuria i zwiększony apetyt. Neurologicznie mogą wystąpić zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskinezy oraz rzadziej drgawki i dystonia. Z klinicznego punktu widzenia istotne są poważne, choć rzadkie, działania niepożądane, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, powikłania cukrzycowe (w tym kwasica ketonowa i śpiączka), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QTc, częstoskurcz komorowy, migotanie komór), powikłania zakrzepowo-zatorowe, zapalenie wątroby oraz ciężkie reakcje skórne (DRESS) i rabdomioliza. U noworodków matek stosujących olanzapinę w III trymestrze mogą pojawić się objawy odstawienia.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, bradykardia, brak miesiączki, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, cholesterol, częstoskurcz komorowy, DRESS, drgawki, dyskinezy, dystonia, dyzartria, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, GGTP, ginekomastia, glukoza, glukozuria, hipotermia, jąkanie, kinaza kreatyninowa, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, olanzapina, parkinsonizm, powikłanie cukrzycowe, późne dyskinezy, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja fotouczuleniowa, senność, triglicerydy, uszkodzenie wątrobowokomórkowe, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia erekcji, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie libido, zwiększenie masy ciała, zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej, zwiększony apetyt - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asduter 30 mg
Arypiprazol, należący do grupy innych leków przeciwpsychotycznych (ATC: N05AX12), wykazuje unikalny mechanizm działania jako częściowy agonista receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5-HT1A oraz antagonista receptorów 5-HT2A. Jego farmakodynamiczny profil potwierdzono badaniami PET, które wykazały dawkozależne zmniejszenie wiązania ligandu receptora D2/D3 w jądrze ogoniastym i skorupie. Skuteczność arypiprazolu w leczeniu schizofrenii potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących 1228 dorosłych pacjentów, gdzie wykazał on istotną poprawę objawów psychotycznych w porównaniu z placebo oraz porównywalną skuteczność i lepszą tolerancję w stosunku do haloperydolu (utrzymanie efektu terapeutycznego u 77% vs 73%). Arypiprazol nie powoduje klinicznie istotnego przyrostu masy ciała (13% pacjentów z przyrostem ≥7% masy ciała vs 33% przy olanzapinie) ani istotnych zmian lipidowych. W badaniach na 28 242 pacjentach częstość hiperprolaktynemii wynosiła 0,3%, podobnie jak w grupie placebo (0,2%), a hipoprolaktynemia występowała u 0,4% leczonych.
epizod maniakalny, haloperydol, hiperprolaktynemia, hipoprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, lipoproteina niskiej gęstości, lipoproteina wysokiej gęstości, lit, objawy psychotyczne, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, pozytonowa tomografia emisyjna, profil lipidowy, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninowy 5-HT1A, receptor serotoninowy 5-HT2A, remisja objawów maniakalnych, schizofrenia, skala manii Younga, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, stabilizator nastroju, triglicerydy, układ dopaminergiczny, walproinian, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie autystyczne, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, zespół pozapiramidowy, zespół Tourette’a - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie osobowości schizotypowe – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Schizotypalne zaburzenie osobowości (STPD) charakteryzuje się przewlekłym wzorcem deficytów społecznych i interpersonalnych, z towarzyszącymi zniekształceniami poznawczymi, myśleniem magicznym oraz ekscentrycznym zachowaniem. Objawy pojawiają się zwykle w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości i utrzymują się przez całe życie, prowadząc do znacznego upośledzenia funkcjonowania. Diagnostyka opiera się na szczegółowej ocenie psychologicznej, uwzględniającej funkcjonowanie społeczne, procesy myślowe, nastrój, zachowania ekscentryczne oraz ryzyko samobójstwa i samookaleczenia. Współwystępujące zaburzenia, takie jak depresja, lęk społeczny czy nadużywanie substancji, są powszechne i wymagają równoległego leczenia. Kompleksowa opieka powinna być prowadzona przez interdyscyplinarny zespół, obejmujący psychiatrów, psychologów, pielęgniarki psychiatryczne oraz pracowników socjalnych, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb pacjenta.
aripiprazol, diagnozy pielęgniarskie, dialektyczna terapia behawioralna, fluoksetyna, izolacja społeczna, klaster A zaburzeń osobowości, kwetiapina, lęk społeczny, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwpsychotyczne atypowe, myślenie magiczne, nieskuteczne radzenie sobie, ocena pielęgniarska, olanzapina, proces pielęgniarski, restrukturyzacja poznawcza, risperidon, ryzyko samobójstwa, ryzyko samookaleczenia, terapia grupowa, terapia oparta na uważności, terapia poznawczo-behawioralna, terapia psychodynamiczna, terapia rodzinna, trening umiejętności społecznych, zaburzenia procesów myślowych, zniekształcenia poznawcze - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egolanza 10 mg
Lek Egolanza zawiera olanzapinę w dawkach 5 mg (7,03 mg olanzapiny dichlorowodorku trójwodnego) oraz 10 mg (14,06 mg olanzapiny dichlorowodorku trójwodnego) w postaci tabletek powlekanych. Podstawowymi przeciwwskazaniami do stosowania są nadwrażliwość na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (40,98 mg w tabletce 5 mg i 81,97 mg w tabletce 10 mg), co jest istotne u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub anatomicznymi predyspozycjami do jej rozwoju, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i zagrożenia dla narządu wzroku.
działanie niepożądane, Egolanza, indywidualizacja terapii, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza jednowodna, linia dzieląca, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, olanzapina, olanzapina dichlorowodorek trójwodny, politerapia, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, wywiad lekarski - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapina Viatris
Olanzapina wykazuje poprawę stanu klinicznego pacjentów zwykle po kilku dniach do tygodni terapii, jednak wymaga ścisłego monitorowania pod kątem działań niepożądanych i odpowiedzi na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów geriatrycznych z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotny wzrost ryzyka zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo). U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina może nasilać parkinsonizm i omamy, nie wykazując przewagi nad placebo w leczeniu psychozy. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się m.in. hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością układu autonomicznego, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, obserwowano rzadkie przypadki hiperglikemii, kwasicy ketonowej i śpiączki, co wymaga monitorowania glikemii na początku terapii, po 12 tygodniach oraz corocznie, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka.
aminotransferaza wątrobowa, aspartam, benzodiazepina, cukrzyca, dysfagia, dyslipidemia, fenyloketonuria, hiperglikemia, kinaza kreatynowa, kwasica ketonowa, mioglobinuria, nagły zgon sercowy, niedociśnienie ortostatyczne, odstęp QT, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, parkinsonizm, późna dyskineza, przemijający atak niedokrwienny, psychoza w chorobie Parkinsona, udar mózgu, zapalenie płuc, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olanzapine Bluefish 15 mg
Olanzapina, lek z grupy psycholeptyków (ATC: N05AH03), wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne jako antagonista receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych H1. Charakteryzuje się wyższym powinowactwem do receptorów 5HT2 niż D2 (Ki <100 nM), co przekłada się na selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowia (A9), redukując ryzyko zaburzeń motorycznych. W badaniach przedklinicznych olanzapina osłabiała warunkowy odruch unikania w dawkach niższych niż wywołujące katalepsję, a także wykazywała działanie anksjolityczne, co odróżnia ją od innych leków przeciwpsychotycznych.
cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diwalproinian, dysfagia, działanie anksjolityczne, epizod mieszany, haloperydol, katalepsja, lek normotymiczny, lek przeciwmaniakalny, lek przeciwpsychotyczny, lit, mania, objawy pozytywne i negatywne, olanzapina, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, remisja objawów manii, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stabilizator nastroju, triglicerydy, układ mezolimbiczny, walproinian sodu, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zolafren 10 mg
Lek Zolafren zawiera olanzapinę w dawkach 5 mg i 10 mg w postaci tabletek powlekanych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na olanzapinę lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (75,72 mg w tabletce 5 mg i 70,92 mg w tabletce 10 mg) oraz barwnik E110 (0,0046 mg w obu dawkach), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania, gdyż działanie antycholinergiczne olanzapiny może indukować mydrię i wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, co u predysponowanych pacjentów może prowadzić do ostrego napadu jaskry – stanu nagłego zagrażającego wzrokowi.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza jednowodna, lek neuroleptyczny, lek przeciwpsychotyczny, mydriaza, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, olanzapina, ostry napad jaskry, płytka komora przednia oka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tabletka powlekana, wąski kąt przesączania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine Bluefish 15 mg
Olanzapine Bluefish to preparat zawierający olanzapinę, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 15 mg, przeznaczony do stosowania u dorosłych pacjentów z schizofrenią oraz chorobą afektywną dwubiegunową. W leczeniu schizofrenii lek wykazuje skuteczność zarówno w fazie początkowej, jak i w terapii długoterminowej, szczególnie w leczeniu podtrzymującym, zapobiegając nawrotom choroby. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina jest wskazana do terapii średnio nasilonych i ciężkich epizodów maniakalnych oraz profilaktyki nawrotów maniakalnych i depresyjnych u pacjentów z dobrą odpowiedzią na leczenie.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod manii, laktoza jednowodna, leczenie podtrzymujące, nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych, nietolerancja składników, olanzapina, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapin Krka 10 mg
Olanzapin Krka dostępny jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierających olanzapinę w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Tabletki charakteryzują się jednolitym żółtym kolorem i marmurkową strukturą, różniąc się średnicą proporcjonalną do dawki (od 5,5 mm do 10 mm). Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon oraz aspartam (E 951), którego zawartość jest proporcjonalna do dawki olanzapiny i wynosi od 0,50 mg w tabletce 5 mg do 2,00 mg w tabletce 20 mg. Tabletki są pakowane w blistry Aluminium/OPA/Aluminium/PVC, dostępne w opakowaniach od 14 do 70 sztuk, z okresem trwałości 5 lat przy przechowywaniu w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem i wilgocią.
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, krospowidon, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, środek poślizgowy, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozpadowa, substancja smarująca, substancja wypełniająca, sztuczny słodzik, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wapnia krzemian - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zolafren 10 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Zolafren, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny (kod ATC: N05A H03), wykazującym działanie przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Mechanizm działania opiera się na wysokim powinowactwie do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), adrenergicznych (α1) oraz histaminowych (H1). Szczególnie istotne jest większe powinowactwo do receptorów 5HT2 niż D2, co przekłada się na mniejsze ryzyko objawów pozapiramidowych. Badania neuroobrazowe (PET, SPECT) potwierdziły selektywne blokowanie receptorów D2 w układzie mezolimbicznym, co koreluje z efektem terapeutycznym i ograniczeniem działań niepożądanych motorycznych. Olanzapina wykazuje także działanie przeciwlękowe, co wyróżnia ją spośród innych neuroleptyków.
badanie elektrofizjologiczne, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod maniakalny, epizod mieszany, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, nawrót choroby dwubiegunowej, neuroleptyk klasyczny, objawy negatywne, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne, olanzapina, pozytronowa tomografia emisyjna, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, trudność w połykaniu, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olanzapine Bluefish 5 mg
Olanzapine Bluefish, zawierająca olanzapinę, jest lekiem psycholeptycznym z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepiny (kod ATC: N05AH03), wykazującym działanie przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Farmakodynamika olanzapiny obejmuje wysokie powinowactwo (Ki <100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), adrenergicznych (α1) oraz histaminowych (H1). Lek wykazuje selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych w układzie mezolimbicznym (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowia (A9), co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną z niskim ryzykiem zaburzeń pozapiramidowych. Badania PET i SPECT potwierdziły większe wysycenie receptorów 5HT2A niż D2 po podaniu dawki 10 mg, a także specyficzne wzorce wiązania u pacjentów ze schizofrenią, porównywalne do klozapiny.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepiny, dysfagia, działanie niepożądane, działanie przeciwpsychotyczne, epizod mieszany, lek psycholeptyczny, lek stabilizujący nastrój, lit, mania, monoterapia, neuroleptyk, neuron dopaminergiczny, olanzapina, pozytonowa tomografia emisyjna, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, walproinian sodu, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapine Bluefish 10 mg
Olanzapine Bluefish (olanzapina) w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (dawki 5 mg, 10 mg, 15 mg) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥1% pacjentów) to senność, zwiększenie masy ciała (bardzo często ≥7% wzrost masy ciała u 22,2% po 47 dniach i 64,4% po 48 tygodniach), eozynofilia, hiperprolaktynemia (około 30% pacjentów z łagodnym wzrostem do dwukrotnej górnej granicy normy), hiperlipidemia (cholesterol całkowity ≥6,2 mmol/l, triglicerydy ≥2,26 mmol/l), hiperglikemia (glukoza na czczo ≥7 mmol/l), glukozuria, zwiększone łaknienie, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskineza, leukopenia, neutropenia, hipotonia ortostatyczna, działania antycholinergiczne, przejściowe podwyższenie aminotransferaz (AlAT, AspAT), wysypka, astenia, obrzęki i gorączka. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. W badaniach klinicznych obserwowano także ryzyko rozwoju lub zaostrzenia cukrzycy, z rzadkimi przypadkami kwasicy ketonowej i śpiączki, a także złośliwy zespół neuroleptyczny (rzadko). Nagłe odstawienie olanzapiny może wywołać objawy odstawienne, takie jak pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności i wymioty.
akatyzja, bradykardia, choroba afektywna dwubiegunowa, dyskineza, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, ginekomastia, glukozuria, hipercholesterolemia, hiperfagia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipotonia ortostatyczna, kwasica ketonowa, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, olanzapina, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, senność, tachykardia komorowa, wydłużenie odstępu QTc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia noworodkowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Interakcje leku – Olanzapin Krka 5 mg
Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu i karbamazepina, mogą obniżać stężenia olanzapiny w osoczu, co skutkuje umiarkowanym wzrostem klirensu i wymaga monitorowania stanu klinicznego oraz ewentualnej korekty dawki. Inhibitory CYP1A2, zwłaszcza fluwoksamina, znacząco zwiększają Cmax (o 54-77%) i AUC (o 52-108%) olanzapiny, co wskazuje na konieczność rozważenia zmniejszenia dawki początkowej. Węgiel aktywowany obniża dostępność biologiczną olanzapiny o 50-60%, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniami. Inne inhibitory CYP1A2, takie jak cyprofloksacyna, również mogą podnosić stężenia olanzapiny, co wymaga ostrożności.
agonista dopaminy, arytmia komorowa, biperyden, choroba Parkinsona, cymetydyna, cyprofloksacyna, depresja ośrodka oddechowego, diazepam, elektrokardiografia, fluoksetyna, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, izoenzym CYP1A2, karbamazepina, lit, objawy pozapiramidowe, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, palenie tytoniu, pole pod krzywą stężenia, stężenie maksymalne, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian, warfaryna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Anzorin 10 mg
Lek Anzorin zawiera olanzapinę w dawce 10 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym aspartam (3 mg na tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także ryzyko jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na antycholinergiczne działanie olanzapiny, które może nasilać objawy lub wywołać ostry napad jaskry. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie wykluczyć alergię na olanzapinę oraz składniki pomocnicze, a u pacjentów z fenyloketonurią uwzględnić obecność aspartamu jako źródła fenyloalaniny, co może wymagać wyboru innej formy leku lub alternatywnego preparatu przeciwpsychotycznego.
aspartam, charakterystyka produktu leczniczego, działanie antycholinergiczne, farmakoterapia, fenyloalanina, fenyloketonuria, interakcja lekowa, jaskra z wąskim kątem przesączania, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na olanzapinę, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, olanzapina, ostry napad jaskry, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zolafren-Swift 10 mg
Zolafren-Swift to preparat zawierający olanzapinę w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Tabletki są żółte, okrągłe i płaskie, z oznaczeniem dawki na jednej stronie. Substancje pomocnicze obejmują mannitol, aspartam, krospowidon, substancję poprawiającą smak i zapach (zawierającą alkohol benzylowy), krzemionkę koloidalną bezwodną oraz sodu stearylofumaran. Zawartość aspartamu w tabletkach wynosi odpowiednio 2,40 mg (5 mg dawka), 4,80 mg (10 mg), 7,20 mg (15 mg) i 9,60 mg (20 mg), natomiast alkohol benzylowy występuje w ilościach 0,03 mg, 0,06 mg, 0,1 mg i 0,1 mg dla kolejnych dawek. Tabletki można przyjmować bez popijania wodą lub rozpuścić w płynie.
alkohol benzylowy, aspartam, krospowidon, krzemionka koloidalna, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności preparatu, olanzapina, sodu stearylofumaran, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja słodząca, substancja wypełniająca, substancje pomocnicze, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, Zolafren - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine +pharma 10 mg
Lek Olanzapine +pharma, zawierający olanzapinę w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek, jest wskazany do leczenia schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej u dorosłych pacjentów. W terapii schizofrenii może być stosowany zarówno w fazie ostrej, jak i w leczeniu podtrzymującym, szczególnie u pacjentów wykazujących dobrą odpowiedź na leczenie początkowe. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina jest skuteczna w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów maniakalnych i depresyjnych u pacjentów, którzy dobrze reagowali na terapię w fazie ostrej. Tabletki 5 mg posiadają rowek umożliwiający podział dawki, co pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia.
choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod manii, laktoza jednowodna, napęd psychoruchowy, nietolerancja laktozy, odpowiedź terapeutyczna, olanzapina, profilaktyka nawrotów, przyspieszony tok myślenia, psychiatra, psychoza, rowek dzielący, schizofrenia, terapia podtrzymująca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zylena 10 mg
Olanzapina, zawarta w preparacie Zylena w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazana do leczenia schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W terapii schizofrenii lek może być stosowany zarówno w fazie początkowej, jak i w leczeniu podtrzymującym u dorosłych pacjentów, u których uzyskano dobrą odpowiedź na leczenie. W chorobie afektywnej dwubiegunowej Zylena jest skuteczna w leczeniu epizodów manii o nasileniu od średniego do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie podczas manii.
aktywność psychoruchowa, aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dawkowanie leku, dysfagia, epizod manii, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, objawy maniakalne, olanzapina, podwyższony nastrój, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia długoterminowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapin Krka 7,5 mg
Olanzapin Krka to lek w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg olanzapiny. Każda tabletka zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej oraz aspartamu (E 951) w ilości proporcjonalnej do dawki: od 0,50 mg w tabletce 5 mg do 2,00 mg w tabletce 20 mg. Tabletki mają żółty kolor, marmurkową strukturę i różnią się średnicą od 5,5 mm (5 mg) do 10 mm (20 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, hydroksypropylocelulozę, wapnia krzemian oraz magnezu stearynian, które wpływają na strukturę, rozpad i stabilność tabletki.
aspartam, blister leku, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, krospowidon, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres trwałości leku, olanzapin, olanzapina, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wapnia krzemian - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Egolanza 5 mg
Olanzapina w postaci produktu leczniczego Egolanza (tabletki powlekane 5 mg i 10 mg) może wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Mimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających ten wpływ, znany profil działań niepożądanych olanzapiny wskazuje na ryzyko wystąpienia senności oraz zawrotów głowy, które mogą obniżać czujność, czas reakcji, koordynację ruchową i orientację przestrzenną. W związku z tym lekarze powinni informować pacjentów o potencjalnym ryzyku oraz monitorować indywidualną reakcję na lek, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, efekt sedatywny, historia choroby, modyfikacja dawkowania, okres stosowania leku, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, profil działań niepożądanych, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletki powlekane, tolerancja leku, wrażliwość pacjenta, współistnienie schorzeń, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapina Aurobindo 7,5 mg
Olanzapina Aurobindo w dawce 7,5 mg w formie tabletek powlekanych zawiera olanzapinę jako substancję czynną i jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym 135,75 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na możliwość pogorszenia stanu okulistycznego i rozwoju powikłań. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu pacjenta, zwłaszcza w kontekście wywiadu okulistycznego i alergicznego.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapin Krka 15 mg
Produkt leczniczy Olanzapin Krka dostępny jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierających olanzapinę w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Formulacja tabletek umożliwia szybkie rozpuszczanie w jamie ustnej, co jest korzystne dla pacjentów z trudnościami w połykaniu. Substancją słodzącą jest aspartam (E 951), którego zawartość wynosi od 0,50 mg w dawce 5 mg do 2,00 mg w dawce 20 mg. Tabletki mają żółtą, marmurkową barwę, różnią się średnicą od 5,5 mm (5 mg) do 10 mm (20 mg) i zawierają substancje pomocnicze takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, wapnia krzemian oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i mechaniczne preparatu.
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, krospowidon, krzemian wapnia, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres trwałości leku, olanzapina, opakowanie tekturowe, środek rozluźniający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja przeciwzbrylająca, substancja smarująca, substancja wiążąca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapina Viatris
Olanzapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta w pierwszych tygodniach terapii. Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z psychozą lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższe ryzyko śmiertelności (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotny wzrost zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w porównaniu z placebo, szczególnie u osób powyżej 65-75 lat. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina może nasilać objawy parkinsonizmu i omamy, nie wykazując przewagi nad placebo w leczeniu psychozy. Zespół neuroleptycznego złośliwego (ZZN) jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem, objawiającym się m.in. hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości, wymagającym natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, olanzapina może indukować hiperglikemię, zaostrzenie cukrzycy, zmiany w profilu lipidowym oraz przemijające podwyższenie aminotransferaz (AlAT, AspAT), co wymaga regularnego monitorowania glikemii, lipidów i funkcji wątroby zgodnie z zaleceniami (glukoza: na początku, po 12 tygodniach i co rok; lipidy: na początku, po 12 tygodniach i co 5 lat; masa ciała: na początku, po 4, 8, 12 tygodniach i kwartalnie).
agonista dopaminy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferaza wątrobowa, aspartam, choroba Parkinsona, cukrzyca, działanie przeciwcholinergiczne, fenyloketonuria, hipereozynofilia, hiperglikemia, kinaza kreatynowa, kwasica ketonowa, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, odstęp QTc, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, zaburzenie przemiany lipidów, zapalenie wątroby, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Olanzapine Aurovitas, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg w postaci niepowlekanych tabletek, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym wskazanym wyłącznie dla dorosłych pacjentów. Główne zastosowanie obejmuje leczenie schizofrenii zarówno w fazie ostrej, jak i terapii podtrzymującej, gdzie kontynuacja leczenia u pacjentów z dobrą odpowiedzią kliniczną jest kluczowa dla stabilizacji stanu psychicznego i zapobiegania nawrotom. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina jest stosowana w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego oraz profilaktycznie w celu zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych i depresyjnych. Tabletki zawierają laktozę jednowodną (90,50 mg w dawce 5 mg i 181,00 mg w dawce 10 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aktywność psychoruchowa, choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod afektywny, epizod maniakalny, epizod manii, gonitwa myśli, laktoza jednowodna, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, nietolerancja laktozy, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, olanzapina, ostra faza schizofrenii, schizofrenia, terapia podtrzymująca, terapia profilaktyczna, zachowania impulsywne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zolaxa Rapid 15 mg
Olanzapina (Zolaxa Rapid) u kobiet w wieku rozrodczym wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza w kontekście planowania ciąży lub jej wystąpienia podczas terapii. Brak kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania olanzapiny w ciąży ogranicza możliwość precyzyjnej oceny bezpieczeństwa, dlatego lek powinien być stosowany wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ekspozycję w trzecim trymestrze, gdyż noworodki mogą wykazywać działania niepożądane takie jak zaburzenia napięcia mięśniowego, neurologiczne (drżenie, pobudzenie psychoruchowe), zaburzenia snu, oddychania oraz karmienia. Objawy te mogą wynikać zarówno z działania leku, jak i zespołu odstawienia, co wymaga intensywnego monitorowania stanu noworodka po porodzie.
charakterystyka produktu leczniczego, drżenie, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, hipertonia, hipotonia mięśniowa, karmienie piersią, lek przeciwpsychotyczny, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, stan stacjonarny, trzeci trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenie karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddychania, zaburzenie snu, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Abilium 15 mg
Arypiprazol, dostępny w dawkach 10 mg i 15 mg (kapsułki twarde), jest lekiem psycholeptycznym z grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05AX12). Jego skuteczność w leczeniu schizofrenii i zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I wynika z złożonego mechanizmu działania, obejmującego częściowe agonistyczne działanie na receptory dopaminowe D2 i serotoninowe 5HT1a oraz antagonizm wobec receptorów serotoninowych 5HT2a. W badaniach klinicznych arypiprazol wykazał istotną skuteczność w redukcji objawów psychotycznych w porównaniu z placebo, a także w utrzymaniu poprawy klinicznej podczas długotrwałej terapii (52 tygodnie), z odsetkiem utrzymujących odpowiedź na poziomie 77%. Ponadto, w 26-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo, arypiprazol zmniejszał ryzyko nawrotu schizofrenii (34% vs 57% placebo).
arypiprazol, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, dysfagia, haloperydol, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, hipoprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, nawrót schizofrenii, objawy pozytywne i negatywne, objawy psychotyczne, olanzapina, powinowactwo receptorowe, profil lipidowy, prolaktyna, przyrost masy ciała, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninowy 5HT1a, receptor serotoninowy 5HT2a, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, stężenie lipidów, triglicerydy, zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zolafren 15 mg
Dawkowanie olanzapiny (Zolafren) powinno być indywidualnie dostosowane do wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie. W leczeniu schizofrenii zaleca się dawkę początkową 10 mg/dobę, natomiast w epizodzie manii dawka początkowa wynosi 15 mg/dobę w monoterapii lub 10 mg/dobę w terapii skojarzonej. W profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej dawka początkowa to 10 mg/dobę, z kontynuacją dawki stosowanej w leczeniu epizodu manii. Dawka dobowa może być modyfikowana w zakresie 5-20 mg, przy czym zwiększanie dawki powinno odbywać się ostrożnie, nie częściej niż co 24 godziny, po ponownej ocenie stanu klinicznego. Tabletki powlekane dostępne są w dawkach 15 mg i 20 mg, zawierają laktozę jednowodną (odpowiednio 106,38 mg i 141,84 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba afektywna dwubiegunowa, dawka początkowa, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, epizod depresji, epizod manii, epizod mieszany, laktoza jednowodna, leczenie manii, leczenie schizofrenii, monoterapia, nawrót choroby, nietolerancja laktozy, objawy afektywne, objawy odstawienne, ocena stanu klinicznego, olanzapina, schizofrenia, stan kliniczny pacjenta, tabletka powlekana, terapia skojarzona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z dawkami ostrymi od 450 mg do około 2 g doustnie, które mogą prowadzić do zgonu lub ciężkich powikłań. Objawy kliniczne są zróżnicowane i obejmują tachykardię (>10%), pobudzenie/agresywność (>10%), dyzartrię (>10%), objawy pozapiramidowe (>10%), obniżony poziom świadomości (>10%) od sedacji do śpiączki, a także potencjalnie zagrażające życiu stany, takie jak delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego, arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Występuje szerokie spektrum objawów neurologicznych, kardiologicznych i oddechowych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
adrenalina, akatyzja, arytmia, biodostępność, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, Olanzapin Krka, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zolafren 5 mg
W codziennej praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie wpływu olanzapiny (substancji czynnej produktu Zolafren) na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Mimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających ten aspekt, znane działania niepożądane olanzapiny, takie jak senność i zawroty głowy, mogą znacząco upośledzać sprawność psychomotoryczną. Produkt dostępny jest w dawkach 5 mg i 10 mg, przy czym wyższa dawka wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia tych objawów. Lekarz powinien indywidualizować zalecenia, uwzględniając dawkę, charakter pracy pacjenta oraz współistniejące schorzenia i stosowane leki, które mogą nasilać działania niepożądane.
bezpieczeństwo terapii, charakterystyka produktu leczniczego, dawka leku, dawkowanie, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, funkcja psychomotoryczna, koordynacja ruchowa, olanzapina, produkt leczniczy, reakcja na lek, schorzenie współistniejące, senność, senność i zawroty głowy, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, Zolafren - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zylena 20 mg
Olanzapina, dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (produkt leczniczy Zylena), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane (≥1% pacjentów) to senność, przyrost masy ciała, eozynofilia, hiperprolaktynemia, hiperlipidemia (wzrost cholesterolu, triglicerydów), hiperglikemia, cukromocz, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, leukopenia, neutropenia, dyskineza, niedociśnienie ortostatyczne oraz przejściowe podwyższenie aminotransferaz wątrobowych. Przyrost masy ciała jest szczególnie istotny klinicznie: po 47 dniach terapii 22,2% pacjentów doświadczyło wzrostu masy ciała o ≥7%, a po 48 tygodniach odsetek ten wzrósł do 64,4%. Długotrwałe stosowanie wiąże się także z istotnym pogorszeniem profilu metabolicznego, w tym wzrostem stężenia glukozy na czczo do ≥7 mmol/L oraz lipidów, co wymaga monitorowania parametrów metabolicznych podczas terapii.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, bradykardia, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, cholesterol, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, glukoza, indeks masy ciała, kwasica ketonowa, leukopenia, migotanie komór, nadwrażliwość na światło, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, olanzapina, omamy wzrokowe, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, profil lipidowy, prolaktyna, psychoza polekowa, rabdomioliza, senność, triglicerydy, uszkodzenie wątrobowo-komórkowe, walproinian, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia erekcji, zaburzenia przemiany lipidów, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia u noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine Bluefish 10 mg
Olanzapine Bluefish w formie tabletek do rozpadu w jamie ustnej (dawki 5 mg, 10 mg, 15 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną i aspartam (E 951). Zawartość laktozy w tabletkach wynosi odpowiednio 94,2 mg, 188,4 mg i 282,6 mg, a aspartamu 1,25 mg, 2,5 mg i 3,75 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz fenyloketonurią. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u osób z jaskrą z wąskim kątem przesączania ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby i powikłań okulistycznych.
aspartam, choroby układu sercowo-naczyniowego, fenyloalanina, fenyloketonuria, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na olanzapinę, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, olanzapina, reakcja alergiczna, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapina Viatris 20 mg
Olanzapina Viatris jest dostępna w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Tabletki zawierają substancję czynną olanzapinę oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, aspartam (E 951) oraz sodu laurylosiarczan. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość aspartamu, która wynosi odpowiednio 1,975 mg w dawce 5 mg, 3,950 mg w dawce 10 mg, 5,925 mg w dawce 15 mg oraz 7,900 mg w dawce 20 mg, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią. Tabletki są łatwe do identyfikacji dzięki wytłoczonym oznaczeniom („M” oraz „OE1”–„OE4”) i charakteryzują się szybkim rozpadem w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu.
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, fenyloketonuria, forma farmaceutyczna, krospowidon, krzemionka koloidalna, laurylosiarczan sodu, mannitol, objawy negatywne, olanzapina, olanzapina viatris, pacjent psychiatryczny, podanie doustne, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, tabletki jasnożółte, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej