olanzapina
Olanzapina to atypowy lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, stosowany w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów dopaminergicznych (D2, D4) oraz serotoninergicznych (5-HT2A, 5-HT2C), a także receptorów histaminowych, muskarynowych i adrenergicznych.
Lek wykazuje skuteczność w redukcji objawów pozytywnych (urojenia, halucynacje) i negatywnych (wycofanie społeczne, spłycenie afektu) schizofrenii. W chorobie afektywnej dwubiegunowej stosowany jest zarówno w leczeniu ostrych epizodów maniakalnych, jak i w terapii podtrzymującej. Olanzapina dostępna jest w formie tabletek doustnych, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej oraz w postaci iniekcji domięśniowych o przedłużonym uwalnianiu.
Profil działań niepożądanych olanzapiny obejmuje przyrost masy ciała, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, dyslipidemia), sedację oraz objawy pozapiramidowe (choć występują rzadziej niż przy klasycznych neuroleptykachy). U pacjentów leczonych długotrwale konieczne jest monitorowanie parametrów metabolicznych, masy ciała oraz obwodu talii ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju zespołu metabolicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine Aurovitas 20 mg
Olanzapine Aurovitas, dostępna w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym drugiej generacji stosowanym w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W terapii schizofrenii olanzapina jest wskazana zarówno w leczeniu ostrych epizodów psychotycznych, jak i w długoterminowej terapii podtrzymującej, szczególnie u pacjentów, którzy wykazali dobrą odpowiedź na leczenie w fazie początkowej. W chorobie afektywnej dwubiegunowej lek stosuje się w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu średnim do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów z udokumentowaną skutecznością w fazie ostrej manii. Tabletki zawierają aspartam w ilości proporcjonalnej do dawki (od 0,50 mg w dawce 5 mg do 2,00 mg w dawce 20 mg), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.
choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod maniakalny, epizod manii, fenyloketonuria, indywidualizacja terapii, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, nawrót choroby, objawy maniakalne, obniżona potrzeba snu, olanzapina, ostry epizod psychotyczny, podwyższony nastrój, profilaktyka nawrotów, przyspieszenie toku myślenia, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi, terapia podtrzymująca, zapobieganie nawrotom, zwiększona aktywność psychoruchowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine +pharma 5 mg
Olanzapine +pharma zawiera olanzapinę w dawkach 5 mg i 10 mg, wskazaną przede wszystkim do leczenia schizofrenii u dorosłych, zarówno w fazie początkowej, jak i w długoterminowym leczeniu podtrzymującym. Kontynuacja terapii jest zalecana u pacjentów wykazujących dobrą odpowiedź kliniczną, co pozwala na utrzymanie remisji i zapobieganie nawrotom objawów psychotycznych. Ponadto, olanzapina jest stosowana w chorobie afektywnej dwubiegunowej, szczególnie w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów maniakalnych i depresyjnych u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie manii.
choroba afektywna dwubiegunowa, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod manii, gonitwa myśli, laktoza jednowodna, leczenie podtrzymujące, nasilenie choroby, nietolerancja laktozy, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, odpowiedź kliniczna, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, podwyższony nastrój, profilaktyka nawrotów, psychiatra, rowek dzielący, schizofrenia, zmniejszona potrzeba snu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olanzapine +pharma 5 mg
Olanzapina, składnik preparatu Olanzapine +pharma, wykazuje działania niepożądane, które mogą istotnie obniżać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych należą senność (≥1/100 pacjentów), zawroty głowy, objawy pozapiramidowe (akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), niedociśnienie ortostatyczne oraz działanie antycholinergiczne, które mogą powodować zaburzenia widzenia i koncentracji. W początkowej fazie terapii zaleca się wstrzymanie od prowadzenia pojazdów do czasu ustalenia indywidualnej reakcji pacjenta na lek. Konieczne jest monitorowanie nasilenia objawów oraz informowanie pacjenta o ryzyku związanym z jednoczesnym stosowaniem alkoholu lub innych substancji nasilających działanie uspokajające olanzapiny.
akatyzja, częstoskurcz, dyskineza, dyzartria, działanie antycholinergiczne, mimowolne ruchy, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, parkinsonizm, pobudzenie i agresywność, przedawkowanie olanzapiny, senność, śpiączka, zaburzenia akomodacji oka, zaburzenia koordynacji, zaburzenia widzenia, zasłabnięcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolafren-Swift 5 mg
Olanzapina, substancja czynna preparatu Zolafren-Swift, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością i nasileniem. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1% pacjentów) obejmują senność, zwiększenie masy ciała (do ≥7% u 22,2% pacjentów po 47 dniach i do 64,4% po 48 tygodniach), eozynofilię, leukopenię, neutropenię, wzrost stężenia prolaktyny, cholesterolu (≥6,2 mmol/L), glukozy (≥7 mmol/L) i triglicerydów (≥2,26 mmol/L), cukromocz, akatyzję, parkinsonizm, niedociśnienie ortostatyczne, objawy antycholinergiczne oraz przejściowe podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na rozwój lub nasilenie cukrzycy, złośliwy zespół neuroleptyczny, incydenty zakrzepowo-zatorowe, zapalenie wątroby, rabdomiolizę, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz komorowy, migotanie komór) oraz polekową reakcję z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Nagłe odstawienie olanzapiny może wywołać objawy odstawienne, takie jak pocenie się, bezsenność, drżenie i lęk.
akatyzja, amenorrhea, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, bradykardia, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dyslipidemia, dystonia, dyzartria, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, nadwrażliwość, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, objawy antycholinergiczne, obniżone libido, olanzapina, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, senność, wątrobowokomórkowe uszkodzenie wątroby, wskaźnik BMI, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia pozapiramidowe, zakrzep z zatorami, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egolanza 5 mg
Lek Egolanza, zawierający olanzapinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wynosi 40,98 mg w tabletce 5 mg oraz 81,97 mg w tabletce 10 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z potwierdzoną nietolerancją laktozy, u których stosowanie leku może być niewskazane. Ponadto, bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ryzyko jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na potencjalne ryzyko zaostrzenia choroby i poważnych powikłań okulistycznych związanych z działaniem olanzapiny na układ oka.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Olanzapin Krka 20 mg
Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co czyni ją podatną na interakcje farmakokinetyczne z induktorami (np. palenie tytoniu, karbamazepina) oraz inhibitorami tego enzymu (np. fluwoksamina, cyprofloksacyna). Indukcja CYP1A2 prowadzi do zmniejszenia stężenia olanzapiny w osoczu, co może wymagać zwiększenia dawki, natomiast inhibicja powoduje istotny wzrost Cmax (o 54-77%) i AUC (o 52-108%), wskazując na konieczność redukcji dawki. Węgiel aktywowany obniża biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub po leku. Nie stwierdzono istotnych interakcji z inhibitorami CYP2D6 (fluoksetyna), lekami zobojętniającymi (glin, magnez), cymetydyną, litem, biperydenem oraz walproinianem, co nie wymaga modyfikacji dawkowania.
antagonizm receptorowy, arytmia komorowa, biodostępność, biperyden, choroba Parkinsona, cymetydyna, CYP1A2, cyprofloksacyna, cytochrom P450, diazepam, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, farmakokinetyka, fluoksetyna, fluwoksamina, hipotonia ortostatyczna, karbamazepina, lek zobojętniający, lit pierwiastek, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, palenie tytoniu, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian, warfaryna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine Aurovitas 15 mg
Olanzapine Aurovitas to preparat zawierający olanzapinę, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, przeznaczony wyłącznie dla dorosłych pacjentów. Lek znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej u pacjentów wykazujących dobrą odpowiedź na leczenie. Ponadto, olanzapina jest wskazana w chorobie afektywnej dwubiegunowej do terapii epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów, którzy pozytywnie zareagowali na leczenie w fazie maniakalnej. Tabletki charakteryzują się różną wielkością i oznaczeniami („C” oraz numery od 51 do 54), co ułatwia dobór dawki adekwatnej do stanu klinicznego pacjenta. Warto zwrócić uwagę na obecność aspartamu w dawkach od 0,50 mg (tabletki 5 mg) do 2,00 mg (tabletki 20 mg), co może mieć znaczenie u wybranych grup pacjentów.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba psychiczna, ciężki epizod manii, dysfagia, działanie niepożądane, epizod maniakalny, epizod manii, leczenie podtrzymujące, objawy maniakalne, odpowiedź terapeutyczna, olanzapina, ostra faza choroby, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny wykazały, że dawki ostre LD50 wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć z objawami neurotoksycznymi i kardiologicznymi. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) dominowały objawy ośrodkowego hamowania, działanie przeciwcholinergiczne oraz odwracalne zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy ekspozycji AUC 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg. Zmiany hematologiczne nie wiązały się z toksycznością szpiku kostnego. Wpływ na funkcje rozrodcze obejmował zaburzenia cykli płciowych i zdolności kojarzenia u szczurów przy dawkach 1,1-3 mg/kg, czyli 3-9-krotność maksymalnej dawki klinicznej, bez działania teratogennego. U potomstwa obserwowano opóźnienie rozwoju i przejściowe zmniejszenie aktywności.
ataksja, cykl płciowy, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, komórki progenitorowe szpiku, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Olanzapin Krka 10 mg
Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co determinuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami indukującymi (np. palenie tytoniu, karbamazepina) oraz hamującymi (np. fluwoksamina, cyprofloksacyna) ten enzym. Indukcja CYP1A2 prowadzi do umiarkowanego zmniejszenia stężenia olanzapiny w osoczu, co może wymagać zwiększenia dawki, natomiast hamowanie metabolizmu przez inhibitory CYP1A2 skutkuje znaczącym wzrostem Cmax (o 54-77%) i AUC (o 52-108%), co uzasadnia rozważenie redukcji dawki początkowej olanzapiny. Węgiel aktywowany obniża biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub po leku. Inhibitory innych izoenzymów CYP (np. fluoksetyna – CYP2D6) oraz leki zobojętniające (glin, magnez) nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę olanzapiny.
antagonizm, AUC, biperyden, choroba Parkinsona, Cmax, cymetydyna, CYP1A2, cyprofloksacyna, depresja oddechowa, diazepam, elektrokardiografia, fluoksetyna, fluwoksamina, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP2D6, karbamazepina, leki przeciwparkinsonowskie, lit, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, palenie tytoniu, sedacja, teofilina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, upośledzenie funkcji poznawczych, walproinian, warfaryna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zylena
Olanzapina, substancja czynna preparatu Zylena (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z otępieniem, chorobą Parkinsona oraz w podeszłym wieku. U pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania w przebiegu otępienia (średnia wieku 78 lat) zaobserwowano dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotnie większą częstość zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w porównaniu z placebo, niezależnie od dawki (średnia dobowa 4,4 mg) i czasu leczenia. Olanzapina nie wykazała skuteczności w tych wskazaniach. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina może nasilać objawy parkinsonizmu i omamy, nie przewyższając placebo skutecznością w leczeniu psychozy. Istotne jest monitorowanie ryzyka złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), hiperglikemii, zaburzeń metabolicznych (w tym lipidów), a także funkcji wątroby i morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka. Zaleca się regularne badania stężenia glukozy (przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie raz w roku) oraz lipidów (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat), a także kontrolę masy ciała w określonych odstępach czasowych.
agonista dopaminy, aminotransferaza wątrobowa, chemioterapia, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, działanie przeciwcholinergiczne, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatyninowa, granulocyt obojętnochłonny, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukocyt, lipidy, mioglobinuria, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, odstęp QTc, olanzapina, późna dyskineza, psychoza, radioterapia, sedacja, zakrzep z zatorami, zapalenie wątroby, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aripiprazole Sandoz 15 mg
Aripiprazol Sandoz, klasyfikowany pod kodem ATC N05AX12, jest lekiem psycholeptycznym o unikalnym mechanizmie działania, łączącym częściową agonistyczność receptorów dopaminowych D₂ i serotoninowych 5HT₁ₐ z antagonizmem receptorów 5HT₂ₐ. Wykazuje silne powinowactwo do receptorów D₂, D₃, 5HT₁ₐ i 5HT₂ₐ, a także umiarkowane do receptorów D₄, 5HT₂c, 5HT₇, alfa-1 adrenergicznych oraz H₁ histaminowych, co przekłada się na jego szerokie spektrum działania klinicznego. Badania PET potwierdziły zdolność aripiprazolu do wiązania się z receptorami dopaminowymi w OUN. Lek jest skuteczny w leczeniu schizofrenii, wykazując przewagę nad placebo w redukcji objawów psychotycznych oraz porównywalną skuteczność do haloperydolu w długoterminowej terapii, przy jednoczesnym lepszym profilu tolerancji i wyższym odsetku pacjentów kontynuujących leczenie. W badaniach klinicznych aripiprazol wykazał neutralny wpływ na masę ciała (przyrost ≥7% masy ciała u 13% pacjentów vs 33% w grupie olanzapiny) oraz brak istotnych zmian w profilu lipidowym i minimalny wpływ na stężenie prolaktyny (hiperprolaktynemia u 0,3% vs 0,2% placebo).
cholesterol HDL, epizod maniakalny, epizod mieszany, haloperydol, hiperprolaktynemia, hipoprolaktynemia, jądro ogoniaste, leczenie schizofrenii, olanzapina, pozytonowa tomografia emisyjna, profil lipidowy, przewlekła schizofrenia, raklopryd, rapid cycling, receptor dopaminowy D2, receptor dopaminowy D4, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy 5HT2a, schizofrenia, skala MADRS, skala PANSS, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olzapin 15 mg
Olanzapina stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej konsultacji i przekazania informacji dotyczących potencjalnego wpływu leku na płodność, przebieg ciąży oraz bezpieczeństwo noworodka. Ze względu na brak kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych, decyzja o kontynuacji terapii powinna być indywidualna, oparta na analizie korzyści i ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko działań niepożądanych u noworodków eksponowanych na olanzapinę w trzecim trymestrze, takich jak objawy pozapiramidowe, odstawienne, pobudzenie psychoruchowe, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz zaburzenia karmienia. Zaleca się ścisłe monitorowanie stanu noworodka po porodzie, zwłaszcza gdy matka stosowała olanzapinę w ostatnim trymestrze ciąży.
analiza farmakokinetyczna, badanie przedkliniczne, drżenie, ekspozycja na lek, leczenie olanzapiną, lek przeciwpsychotyczny, niedobór pokarmowy, objaw odstawienia, objawy pozapiramidowe, obniżone napięcie mięśniowe, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, senność, tabletka powlekana, trymestr ciąży, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie karmienia, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zylena 20 mg
Produkt leczniczy Zylena zawiera olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu. Tabletki mają jasnożółty kolor, są obustronnie wypukłe ze ściętymi krawędziami, różnią się wielkością (od 6 mm do 9 mm) oraz oznaczeniem literowym (od „B” do „E”). Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, magnezu stearynian, aromat pomarańczowy oraz aspartam (E951), którego zawartość w poszczególnych dawkach wynosi odpowiednio 0,375 mg (5 mg), 0,750 mg (10 mg), 1,125 mg (15 mg) oraz 1,500 mg (20 mg).
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, krospowidon, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, olejek pomarańczowy, produkt leczniczy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, substancja poślizgowa, substancja słodząca, substancja wypełniająca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olpinat 5 mg
Olanzapina, klasyfikowana w grupie leków przeciwpsychotycznych (ATC: N05AH03), wykazuje szerokie spektrum działania terapeutycznego, obejmujące właściwości przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Substancja ta charakteryzuje się wysokim powinowactwem (Ki < 100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (m1-m5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych (H1). Olanzapina wykazuje przewagę powinowactwa do receptorów 5HT2 nad D2, co przekłada się na skuteczne działanie przeciwpsychotyczne przy niskim ryzyku pozapiramidowych działań niepożądanych. Badania PET i SPECT potwierdzają selektywne wysycenie receptorów serotoninowych 5HT2A oraz niższe wysycenie receptorów D2 w prążkowiu u pacjentów dobrze reagujących na leczenie olanzapiną, co jest porównywalne do efektów klozapiny. W badaniach klinicznych (n=2900) olanzapina wykazała istotną skuteczność w redukcji objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii oraz poprawę nastroju u pacjentów z objawami depresyjnymi (średnia zmiana w Skali Depresji Montgomery-Asberg: -6,0 vs. -3,1 dla haloperydolu, p=0,001).
cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod mieszany, haloperydol, klozapina, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, mania, neuron dopaminergiczny, objawy depresyjne, objawy pozytywne i negatywne, olanzapina, pozytronowa tomografia emisyjna, prolaktyna, receptor cholinergiczny, receptor dopaminowy, receptor serotoninowy, remisja objawów manii, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, układ mezolimbiczny, walproinian sodu, właściwości przeciwlękowe, właściwości przeciwpsychotyczne, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolafren 15 mg
Olanzapina w dawkach 15 mg i 20 mg, stosowana w formie tabletek powlekanych Zolafren, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z częstością występowania ≥1% u pacjentów dorosłych. Najczęściej obserwowane są zaburzenia metaboliczne, takie jak zwiększenie masy ciała oraz podwyższone stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów. Występują także działania niepożądane ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, neutropenia), a także objawy przeciwcholinergiczne (suchość w ustach, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia widzenia). Przedawkowanie olanzapiny może prowadzić do poważnych objawów, takich jak częstoskurcz, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki), delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa oraz zaburzenia rytmu serca, a dawki rzędu 450 mg mogą być śmiertelne. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoista odtrutka, a leczenie opiera się na płukaniu żołądka, podaniu węgla aktywowanego (redukcja biodostępności o 50-60%) oraz intensywnym monitorowaniu funkcji życiowych, z wykluczeniem stosowania sympatykomimetyków beta-agonistycznych.
agranulocytoza, aminotransferazy wątrobowe, arytmia serca, biodostępność olanzapiny, ciężka reakcja skórna, cukromocz, cukrzyca polekowa, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, działanie hiperglikemizujące, działanie przeciwcholinergiczne, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, olanzapina, przedawkowanie olanzapiny, przyrost masy ciała, śpiączka, sztywność mięśniowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia poznawcze, zachłyśnięcie, zapalenie wątroby, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzapina Viatris 15 mg
Olanzapina Viatris, w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest odpowiednio kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania olanzapiny w ciąży, dlatego lek powinien być stosowany jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych oraz zespołu odstawienia, takich jak pobudzenie psychoruchowe, hipertonia, hipotonia, drżenia, senność, zaburzenia oddechowe i trudności w karmieniu. Noworodki narażone na olanzapinę w trzecim trymestrze wymagają uważnego monitorowania po porodzie.
drżenie, działanie niepożądane u noworodka, ekspozycja na lek, ekspozycja noworodka na lek, hipertonia, hipotonia, objaw pozapiramidowy, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie leku do mleka, senność, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie karmienia, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzapina Viatris 5 mg
Olanzapina powinna być przepisywana kobietom w wieku rozrodczym, ciężarnym oraz karmiącym piersią wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Brak jest wystarczających, kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania olanzapiny w ciąży, dlatego decyzja o terapii powinna uwzględniać indywidualne wskazania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko działań niepożądanych u noworodków, zwłaszcza przy ekspozycji na lek w trzecim trymestrze ciąży, gdzie obserwuje się objawy pozapiramidowe (np. wzmożone lub obniżone napięcie mięśniowe, drżenia), objawy odstawienia (pobudzenie psychoruchowe), a także senność, zaburzenia oddychania i karmienia. Noworodki powinny być uważnie monitorowane po porodzie. Pacjentki muszą być poinformowane o konieczności natychmiastowego zgłoszenia zajścia w ciążę podczas terapii olanzapiną.
drżenie, ekspozycja płodu na leki, hipertonia mięśniowa, hipotonia mięśniowa, lek przeciwpsychotyczny, objawy pozapiramidowe, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, przeciwwskazania do karmienia piersią, przenikanie leków do mleka, senność, trzeci trymestr ciąży, wiek rozrodczy, wpływ leków na płodność, zaburzenia karmienia, zaburzenia oddychania, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapin Krka 10 mg
Olanzapin Krka, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dorosłych to senność, zwiększenie masy ciała (do ≥7% u 22,2% pacjentów w krótkotrwałym leczeniu i 64,4% w długotrwałym), eozynofilia, podwyższone stężenia prolaktyny, cholesterolu (≥6,2 mmol/l), glukozy (≥7 mmol/l) i trójglicerydów (≥2,26 mmol/l), a także objawy pozapiramidowe takie jak akatyzja i parkinsonizm. Istotne są również zmiany metaboliczne, w tym ryzyko rozwoju cukrzycy, czasem z kwasicą ketonową lub śpiączką. Wydłużenie odstępu QTc występuje często, a rzadko mogą pojawić się groźne arytmie, w tym częstoskurcz komorowy i nagła śmierć sercowa. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem zwiększa się ryzyko zgonów i zdarzeń naczyniowo-mózgowych, a u chorych z chorobą Parkinsona obserwuje się nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, astenia, bradykardia, cholestaza wątrobowa, cholesterol całkowity, choroba Parkinsona, cukromocz, drgawki, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, efekt antycholinergiczny, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, fotowrażliwość, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipotensja ortostatyczna, kwas moczowy, kwasica ketonowa, leukopenia, migotanie komór, neutropenia, obrzęk, olanzapina, parkinsonizm, priapizm, profil lipidowy, przyrost masy ciała, rabdomioliza, senność, śpiączka cukrzycowa, tachykardia komorowa, trombocytopenia, wydłużenie QTc, wysypka, zaburzenia erekcji, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zolaxa Rapid 10 mg
Olanzapina, zawarta w preparacie Zolaxa Rapid, jest lekiem przeciwpsychotycznym z grupy pochodnych tienobenzodiazepiny, który może znacząco wpływać na funkcje poznawcze i motoryczne pacjentów, co przekłada się na ich zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ olanzapiny na prowadzenie pojazdów, jednak znane działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, mogą upośledzać czujność i percepcję przestrzenną, co wymaga szczególnej ostrożności. Lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku, zalecić monitorowanie reakcji na lek oraz rozważyć indywidualizację dawkowania, zwłaszcza w początkowym okresie terapii i przy wyższych dawkach.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapin Krka 10 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii lekiem Olanzapin Krka, kluczowe jest uwzględnienie przeciwwskazań, które wykluczają jego zastosowanie. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – olanzapinę, dostępną w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, a także na składniki pomocnicze, w szczególności aspartam, którego zawartość w tabletkach wynosi odpowiednio: 0,50 mg (5 mg), 0,75 mg (7,5 mg), 1,00 mg (10 mg), 1,50 mg (15 mg) oraz 2,00 mg (20 mg). Ponadto, przeciwwskazaniem jest obecność jaskry z wąskim kątem przesączania lub anatomiczne predyspozycje do jej rozwoju, co stanowi bezwzględne wykluczenie terapii ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Zolafren 20 mg
Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu i karbamazepina, mogą zwiększać klirens olanzapiny, obniżając jej stężenia w osoczu, co wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnej korekty dawki. Inhibitory CYP1A2, zwłaszcza fluwoksamina, znacząco podnoszą stężenia olanzapiny (Cmax wzrasta o 54-77%, AUC o 52-108%), co wskazuje na konieczność rozważenia redukcji dawki początkowej. Węgiel aktywny obniża biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany z co najmniej 2-godzinnym odstępem. Nie stwierdzono istotnych interakcji z inhibitorami CYP2D6 (fluoksetyna), lekami zobojętniającymi (glin, magnez), cymetydyną, litem, biperydenem oraz walproinianem, co pozwala na ich bezpieczne łączne stosowanie bez konieczności modyfikacji dawkowania.
adrenalina, agonista dopaminy, aktywność beta-agonistyczna, alkohol etylowy, biperyden, choroba Parkinsona, cymetydyna, cyprofloksacyna, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, diazepam, dopamina, drgawka, dyzartria, farmakokinetyka olanzapiny, fluoksetyna, fluwoksamina, indukcja CYP1A2, izoenzym CYP1A2, karbamazepina, lek przeciwparkinsonowski, lek zobojętniający kwas solny, lit, objaw pozapiramidowy, olanzapina, ortostatyczny spadek ciśnienia, otępienie, palenie tytoniu, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walpronian, warfaryna, węgiel aktywny, wydłużenie QTc, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zolaxa 15 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Zolaxa, jest lekiem przeciwpsychotycznym, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Brak odpowiednich badań kontrolowanych dotyczących stosowania olanzapiny w ciąży powoduje, że lek powinien być stosowany jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególnie istotne jest monitorowanie noworodków narażonych na olanzapinę w trzecim trymestrze ciąży, które mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, zaburzenia behawioralne, napięcia mięśniowego, neurologiczne, oddechowe oraz problemy z karmieniem. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów u noworodka konieczna jest natychmiastowa specjalistyczna ocena medyczna.
drżenie, ekspozycja płodu, hipertonia mięśniowa, hipotonia mięśniowa, lek przeciwpsychotyczny, nadzór położniczy, objawy pozapiramidowe, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie leku do mleka, senność, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia behawioralne, zaburzenia karmienia, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia odżywiania, zaburzenia świadomości, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych, Zolaxa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren-Swift 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej Zolafren-Swift, może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, stanowiąc bezpośrednie zagrożenie życia. Dawki śmiertelne zaczynają się już od 450 mg, choć obserwowano przeżycia po dawkach do około 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej reakcji. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Klinicznie istotne są także delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, niestabilność ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca, w tym arytmie i wydłużenie QT. Zatrzymanie krążenia i oddychania wymaga natychmiastowej resuscytacji i jest potencjalnie śmiertelne.
adrenalina, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, leki sympatykomimetyczne, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, okres półtrwania, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie leku, śpiączka, substancja czynna, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu oddechowego, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolafren-Swift - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzin 10 mg
Olanzin (olanzapina) jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na składniki pomocnicze, w tym lecytynę sojową (0,128 mg w tabletce 5 mg i 0,256 mg w tabletce 10 mg), co jest istotne u osób uczulonych na orzeszki ziemne lub soję. Ponadto, obecność laktozy w dawkach 116,6 mg (tabletka 5 mg) i 233,2 mg (tabletka 10 mg) wyklucza podawanie leku pacjentom z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Olanzin występuje w postaci białych, okrągłych tabletek powlekanych o średnicy 8 mm (5 mg, oznakowanie „O1”) oraz 10 mm (10 mg, oznakowanie „O3”).
atypowy lek przeciwpsychotyczny, jaskra z wąskim kątem przesączania, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na soję, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, olanzapina, ostry napad jaskry, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, receptor muskarynowy, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zolafren 15 mg
Olanzapina w postaci tabletek powlekanych Zolafren dostępna jest w dawkach 15 mg i 20 mg, z zawartością laktozy odpowiednio 106,38 mg i 141,84 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest wskazany do leczenia schizofrenii u dorosłych, zarówno w fazie początkowej, jak i w długotrwałym leczeniu podtrzymującym u pacjentów, którzy wykazali pozytywną odpowiedź na terapię. Zolafren skutecznie stabilizuje objawy psychotyczne, takie jak urojenia, halucynacje, zaburzenia myślenia i wycofanie społeczne, co uzasadnia jego stosowanie w celu redukcji nasilenia symptomów i zapobiegania nawrotom choroby.
aktywność psychoruchowa, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod manii, laktoza jednowodna, leczenie podtrzymujące, nietolerancja laktozy, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, objawy wytwórcze, olanzapina, podwyższony nastrój, profilaktyka nawrotów, przyspieszony tok myślenia, schizofrenia, tabletka powlekana, urojenia i halucynacje, wycofanie społeczne, zaburzenia myślenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zolafren
Olanzapina, stosowana w terapii przeciwpsychotycznej, wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, co wymaga wczesnego i dokładnego monitorowania pacjenta. Nie jest zalecana u osób z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotny wzrost ryzyka zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo) w badaniach u osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat). Czynniki ryzyka obejmują wiek >65 lat, sedację, niedożywienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazała skuteczności i nasilała objawy parkinsonizmu oraz omamy. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
agonista dopaminy, aktywność przeciwcholinergiczna, aminotransferazy wątrobowe, brak laktazy, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, mioglobinuria, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja galaktozy, odstęp QTc, olanzapina, ostra niewydolność nerek, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, profil lipidowy, przerost mięśnia sercowego, psychoza związana z otępieniem, rabdomioliza, stężenie glukozy we krwi, stężenie prolaktyny, uszkodzenie wątroby, zakrzep z zatorami, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Anzorin 10 mg
Lek Anzorin zawierający 10 mg olanzapiny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany do leczenia schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u dorosłych. W schizofrenii preparat stosuje się zarówno w fazie początkowej, jak i w terapii podtrzymującej, szczególnie u pacjentów wykazujących dobrą odpowiedź na leczenie. W chorobie afektywnej dwubiegunowej Anzorin jest stosowany w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów, którzy dobrze reagowali na olanzapinę podczas epizodu maniakalnego. Wskazania obejmują potwierdzone rozpoznania schizofrenii z objawami psychotycznymi oraz epizody maniakalne o nasileniu średnim do ciężkiego.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod maniakalny, epizod manii, farmakoterapia, interwencja farmakologiczna, leczenie podtrzymujące, objawy psychotyczne, odpowiedź terapeutyczna, olanzapina, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zolaxa
Olanzapina (Zolaxa) wykazuje poprawę stanu klinicznego po kilku dniach lub tygodniach stosowania, jednak wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Nie zaleca się jej stosowania u osób z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania w przebiegu otępienia ze względu na dwukrotnie zwiększoną śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo), niezależnie od dawki (średnia 4,4 mg/dobę) i czasu leczenia. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina może nasilać objawy parkinsonizmu i omamy, nie wykazując przewagi nad placebo w leczeniu psychozy. Istotne jest monitorowanie metaboliczne: glikemia przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie raz w roku; lipidogram przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat; masa ciała przed leczeniem, po 4, 8, 12 tygodniach i kwartalnie dalej. Należy zwracać uwagę na ryzyko hiperglikemii, cukrzycy, zaburzeń lipidowych oraz przyrostu masy ciała.
agonista dopaminy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferaza wątrobowa, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, mioglobinuria, neutropenia, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja galaktozy, olanzapina, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późne dyskinezy, przemijający napad niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, schizofrenia, walproinian, wątrobowokomórkowe uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zakrzep z zatorami, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny wykazały, że dawki ostre powodują u gryzoni objawy neuroleptyczne, takie jak sedacja, drżenia i drgawki, z LD50 wynoszącym około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów. Psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiopulmonalne. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) dominowały objawy hamowania OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalna neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany nabłonkowe w pochwie i gruczole sutkowym.
anoreksja, ataksja, AUC, cytopenia, drgawka kloniczna, drżenie, duszność, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, gruczoł sutkowy, komórka progenitorowa, lek neuroleptyczny, leukopenia, małopłytkowość, mioza, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, opóźnienie rozwoju płodu, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, ślinotok, śpiączka, substancja czynna, szpik kostny, tachykardia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie hematologiczne, zmniejszenie aktywności - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapin Krka 10 mg
Olanzapin Krka, zawierający olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu schizofrenii u dorosłych, zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej. Lek wykazuje skuteczność w utrzymaniu stabilności klinicznej u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na początkowe leczenie. Ponadto, olanzapina znajduje zastosowanie w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, szczególnie w leczeniu umiarkowanych do ciężkich epizodów manii oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów z wcześniejszą dobrą odpowiedzią na terapię. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, a kontynuacja leczenia podtrzymującego opiera się na dawce skutecznej w fazie ostrej.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Paliperidone Teva
Paliperidone Teva, zawierający palmitynian paliperydonu, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym oraz podczas jednoczesnego stosowania innych leków wydłużających QT. Istotne jest monitorowanie objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS), takich jak podwyższona temperatura ciała, sztywność mięśni, niestabilność układu autonomicznego, zaburzenia świadomości oraz wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej. W przypadku wystąpienia NMS należy natychmiast przerwać terapię. Ponadto, paliperydon może indukować późne dyskinezy, leukopenię, neutropenię i agranulocytozę (rzadko <1/10 000), co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami hematologicznymi. U pacjentów z ciężką neutropenią (bezwzględna liczba neutrofilów <1 x 10⁹/l) konieczne jest przerwanie leczenia i monitorowanie do powrotu do normy.
agranulocytoza, arypiprazol, choroba naczyń mózgowych, choroba Parkinsona, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, drgawki, hiperglikemia, hipotonia ortostatyczna, kwasica ketonowa, kwetiapina, lek psychostymulujący, leukopenia, mioglobinuria, neutropenia, niedokrwienie serca, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, olanzapina, ostra niewydolność nerek, ostry stan psychotyczny, otępienie z ciałami Lewy’ego, palmitynian paliperydonu, późne dyskinezy, priapizm, przyrost masy ciała, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa1A-adrenergiczny, rysperydon, silne pobudzenie, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa, zawał serca, zdarzenie niepożądane naczyniowo-mózgowe, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolafren 5 mg
Lek Zolafren, zawierający olanzapinę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥1%) to senność, zwiększenie masy ciała, eozynofilia, hiperprolaktynemia, hiperlipidemia (wzrost cholesterolu całkowitego, LDL i triglicerydów), hiperglikemia oraz zaburzenia neurologiczne takie jak akatyzja, parkinsonizm i dyskineza. Zwiększenie masy ciała jest szczególnie istotne klinicznie, występując bardzo często (22,2%) po krótkotrwałym leczeniu (mediana 47 dni) i jeszcze częściej (64,4%) po długotrwałym stosowaniu (≥48 tygodni), z odsetkiem pacjentów doświadczających wzrostu masy ciała ≥7%. W trakcie terapii obserwuje się także istotne zmiany metaboliczne, w tym wzrost stężenia glukozy na czczo, co może predysponować do rozwoju lub zaostrzenia cukrzycy, a także zmiany lipidogramu, szczególnie u pacjentów z prawidłowymi wartościami wyjściowymi. Wśród działań niepożądanych neurologicznych należy zwrócić uwagę na rzadkie, ale poważne ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN) oraz objawy odstawienne po nagłym przerwaniu terapii, takie jak pocenie się, bezsenność i drżenie.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, BMI, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, cukrzyca, drgawki, dyskineza późna, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, enzymy wątrobowe, eozynofilia, ginekomastia, glikozuria, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipotensja ortostatyczna, inkontynencja moczu, kwasica ketonowa, leukopenia, migotanie komór, nadmierna potliwość, neutropenia, olanzapina, parkinsonizm, poziom glukozy, priapizm, profil lipidowy, przyrost masy ciała, rabdomioliza, retencja moczu, sedacja polekowa, tachykardia komorowa, wydłużenie QT, zaburzenia psychiczne, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olanzapine APC 5 mg
Olanzapina, dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (produkt Olanzapine APC), może znacząco wpływać na funkcje psychomotoryczne pacjentów, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Wśród działań niepożądanych szczególnie istotne są senność oraz zawroty głowy, które mogą obniżać czujność, wydłużać czas reakcji i upośledzać koordynację ruchową. Brak specjalistycznych badań klinicznych oceniających wpływ Olanzapine APC na zdolność prowadzenia pojazdów nie wyklucza ryzyka, dlatego konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, do czasu ustalenia indywidualnej reakcji pacjenta na lek.
badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, dokumentacja rejestracyjna leku, działanie niepożądane, efekt sedatywny, funkcjonowanie psychomotoryczne, indywidualna reakcja na lek, koordynacja ruchowa, obsługa maszyn, olanzapina, Olanzapine APC, profil działań niepożądanych, senność, stan psychofizyczny, świadoma zgoda pacjenta, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, terapia olanzapiną, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zdolność psychofizyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zolaxa Rapid 5 mg
Olanzapina w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Zolaxa Rapid) dostępna jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg i przeznaczona jest do stosowania u dorosłych pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. W schizofrenii lek jest wskazany zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej, szczególnie u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie początkowe. W zaburzeniach dwubiegunowych olanzapina stosowana jest w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów z dobrą odpowiedzią terapeutyczną na lek.
adherencja do leczenia, aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod manii, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia podtrzymująca, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie myślenia, zaburzenie psychiatryczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olanzapina Aurobindo 7,5 mg
Olanzapina Aurobindo w dawce 7,5 mg w formie tabletek powlekanych powinna być dawkowana indywidualnie, zgodnie z aktualnym stanem klinicznym pacjenta oraz wskazaniem terapeutycznym. W leczeniu schizofrenii zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, natomiast w epizodzie manii 15 mg/dobę w monoterapii lub 10 mg/dobę w terapii skojarzonej. W profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej dawka początkowa to 10 mg/dobę. Zakres dawkowania mieści się w przedziale 5-20 mg/dobę, a modyfikacje dawki nie powinny być dokonywane częściej niż co 24 godziny, co pozwala na minimalizację działań niepożądanych i optymalne dostosowanie terapii.
choroba afektywna dwubiegunowa, dawka pojedyncza, działanie niepożądane, epizod depresji, epizod manii, epizod mieszany, farmakokinetyka olanzapiny, monoterapia, objawy afektywne, objawy odstawienne, olanzapina, Olanzapina Aurobindo, schizofrenia, stan kliniczny pacjenta, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wywiad medyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapina Stada 10 mg
Olanzapina STADA dostępna jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 5 mg lub 10 mg substancji czynnej – olanzapiny, należącej do grupy leków przeciwpsychotycznych. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, w tym laktozę bezwodną (116,6 mg w dawce 5 mg i 233,2 mg w dawce 10 mg) oraz lecytynę sojową (0,128 mg w dawce 5 mg i 0,256 mg w dawce 10 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy lub alergią na soję. Pozostałe składniki pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, magnezu stearynian, alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), talk oraz guma ksantan, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność preparatu.
alkohol poliwinylowy, blister aluminiowy, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, guma ksantanowa, krospowidon, laktoza bezwodna, lecytyna sojowa, lek przeciwpsychotyczny, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, olanzapina, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapin Krka 15 mg
Olanzapin Krka, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olanzapinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym aspartam, którego zawartość w tabletkach wynosi od 0,50 mg (5 mg tabletka) do 2,00 mg (20 mg tabletka). Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z rozpoznaną jaskrą z wąskim kątem przesączania lub u osób z anatomicznie wąskim kątem przesączania, ze względu na ryzyko nasilenia objawów lub przyspieszenia progresji choroby.
aspartam, bezpieczeństwo farmakoterapii, jaskra z wąskim kątem przesączania, nadwrażliwość na olanzapinę, Olanzapin Krka, olanzapina, postać farmaceutyczna, przeciwwskazanie, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka doustna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wąski kąt przesączania, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Zolaxa 20 mg
Olanzapina (Zolaxa) jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z substancjami wpływającymi na aktywność tego enzymu. Induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu i karbamazepina, mogą zwiększać klirens olanzapiny, obniżając jej stężenie w osoczu, co wymaga monitorowania stanu klinicznego i ewentualnego zwiększenia dawki. Natomiast inhibitory CYP1A2, zwłaszcza fluwoksamina, znacząco zwiększają stężenie olanzapiny (Cmax o 54-77%, AUC o 52-108%), co wskazuje na konieczność rozważenia zmniejszenia dawki leku. Węgiel aktywny obniża dostępność biologiczną olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub po leku. Nie stwierdzono istotnych interakcji z inhibitorami CYP2D6 (fluoksetyna), lekami zobojętniającymi kwas solny, cymetydyną, litem, biperydenem oraz walproinianem, co pozwala na ich bezpieczne łączne stosowanie bez modyfikacji dawkowania.
antagonizm receptorowy, bezdech senny, biperyden, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, cymetydyna, CYP1A2, cyprofloksacyna, diazepam, fluoksetyna, fluwoksamina, hipotonia ortostatyczna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, karbamazepina, lek trójpierścieniowy, lit, odstęp QTc, olanzapina, otępienie, palenie tytoniu, sedacja, teofilina, torsade de pointes, walproinian, warfaryna, węgiel aktywny, zaburzenie oddychania