Specjalne ostrzeżenia
Zolafren

Olanzapina, stosowana w terapii przeciwpsychotycznej, wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, co wymaga wczesnego i dokładnego monitorowania pacjenta. Nie jest zalecana u osób z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotny wzrost ryzyka zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo) w badaniach u osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat). Czynniki ryzyka obejmują wiek >65 lat, sedację, niedożywienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazała skuteczności i nasilała objawy parkinsonizmu oraz omamy. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Zolafren

Podczas terapii lekami przeciwpsychotycznymi należy pamiętać, że poprawa stanu klinicznego pacjenta może nastąpić z opóźnieniem – po kilku dniach lub nawet tygodniach. W początkowym okresie leczenia niezbędne jest dokładne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta.1

Psychoza i zaburzenia zachowania związane z otępieniem

Olanzapina nie jest zalecana w leczeniu pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. Decyzja ta wynika z zaobserwowanego zwiększonego ryzyka śmiertelności oraz występowania zdarzeń naczyniowo-mózgowych. Badania kliniczne kontrolowane placebo u pacjentów w podeszłym wieku (średnia 78 lat) z otępieniem wykazały dwukrotnie wyższą śmiertelność w grupie przyjmującej olanzapinę (3,5%) w porównaniu z placebo (1,5%). Ta zwiększona śmiertelność nie była związana z dawkowaniem (średnia dobowa dawka 4,4 mg) ani długością terapii.2

Czynniki ryzyka predysponujące do zwiększonej śmiertelności obejmują:

  • wiek powyżej 65 lat
  • utrudnione połykanie
  • sedację
  • niedożywienie i odwodnienie
  • choroby płuc (np. zapalenie płuc z aspiracją lub bez)
  • jednoczesne stosowanie benzodiazepin

Warto zauważyć, że śmiertelność była wyższa u pacjentów leczonych olanzapiną nawet przy braku powyższych czynników ryzyka.Choroba Parkinsona

Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy związanej z przyjmowaniem agonistów dopaminy u pacjentów z chorobą Parkinsona. W badaniach klinicznych bardzo często obserwowano nasilenie objawów parkinsonizmu oraz omamy, występujące częściej niż w grupie placebo. Co istotne, olanzapina nie wykazywała większej skuteczności niż placebo w leczeniu objawów psychotycznych u tych pacjentów.5

W badaniach tych pacjenci przyjmowali stabilne, najmniejsze skuteczne dawki leków przeciwparkinsonowych (agonistów dopaminy) przez cały okres badania. Olanzapinę podawano początkowo w dawce 2,5 mg/dobę, którą następnie zwiększano – według decyzji badacza – maksymalnie do 15 mg/dobę.6

Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)

Złośliwy zespół neuroleptyczny to potencjalnie zagrażający życiu stan związany z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym olanzapiny. Rzadkie przypadki ZZN były również zgłaszane podczas leczenia olanzapiną. Kliniczne objawy ZZN obejmują:7

  • bardzo wysoką gorączkę
  • sztywność mięśni
  • zaburzenia świadomości
  • objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno, wahania ciśnienia tętniczego, tachykardia, obfite pocenie się, zaburzenia rytmu serca)

Dodatkowo mogą wystąpić: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej, mioglobinuria (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek. W przypadku pojawienia się objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na ZZN lub przy wysokiej gorączce o niewyjaśnionej przyczynie, bez innych klinicznych objawów ZZN, należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, w tym olanzapinę.8

Hiperglikemia i cukrzyca

Podczas stosowania olanzapiny niezbyt często zgłaszano przypadki hiperglikemii i/lub rozwoju bądź nasilenia objawów cukrzycy, sporadycznie z towarzyszącą kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadki śmiertelne. U niektórych pacjentów obserwowano wcześniejsze zwiększenie masy ciała, co może być czynnikiem predysponującym.9

Zaleca się odpowiednie monitorowanie pacjentów zgodnie z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego. U pacjentów leczonych jakimkolwiek lekiem przeciwpsychotycznym, w tym produktem Zolafren, należy obserwować objawy hiperglikemii (takie jak wzmożone pragnienie, wielomocz, zwiększone łaknienie i osłabienie). Pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju powinni być regularnie badani pod kątem kontroli glikemii.10

Rekomenduje się wykonywanie pomiarów stężenia glukozy we krwi według schematu:

  1. przed rozpoczęciem leczenia
  2. 12 tygodni po rozpoczęciu terapii olanzapiną
  3. następnie raz na rok

Regularna kontrola masy ciała pacjenta powinna być prowadzona zgodnie z harmonogramem:

  1. przed rozpoczęciem leczenia
  2. 4 tygodnie po rozpoczęciu terapii
  3. 8 tygodni po rozpoczęciu terapii
  4. 12 tygodni po rozpoczęciu terapii
  5. następnie raz na kwartał

11

Zmiany stężenia lipidów

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów leczonych olanzapiną zaobserwowano niekorzystne zmiany w profilu lipidowym. W przypadku wystąpienia takich zmian należy wdrożyć odpowiednie postępowanie, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami lipidowymi oraz u osób z czynnikami ryzyka ich rozwoju.12

U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, w tym produktem Zolafren, zaleca się systematyczne monitorowanie stężenia lipidów zgodnie z przyjętymi wytycznymi:

  1. przed rozpoczęciem leczenia
  2. 12 tygodni po rozpoczęciu terapii olanzapiną
  3. następnie co 5 lat

13

Aktywność przeciwcholinergiczna

Chociaż wykazano aktywność przeciwcholinergiczną olanzapiny in vitro, doświadczenia z badań klinicznych wskazują na niską częstość występowania związanych z nią objawów. Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania olanzapiny u pacjentów ze współistniejącymi chorobami, należy zachować szczególną ostrożność przepisując lek pacjentom z:14

  • przerostem gruczołu krokowego
  • niedrożnością porażenną jelit
  • podobnymi schorzeniami, na które może wpływać działanie przeciwcholinergiczne

Czynność wątroby

Często obserwowano przejściowe i bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT i AspAT), szczególnie na początku terapii. Należy zachować ostrożność i przeprowadzać odpowiednie kontrole u pacjentów:15

  • ze zwiększoną aktywnością AlAT i/lub AspAT
  • z objawami podmiotowymi i przedmiotowymi niewydolności wątroby
  • z uprzednio stwierdzoną ograniczoną czynnościową rezerwą wątrobową
  • stosujących leki o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym

U pacjentów, u których stwierdzono zapalenie wątroby (w tym wątrobokomórkowe i cholestatyczne uszkodzenie wątroby oraz mieszaną postać uszkodzenia wątroby), należy przerwać leczenie olanzapiną.16

Neutropenia

Należy zachować ostrożność u pacjentów z małą liczbą leukocytów i/lub granulocytów obojętnochłonnych z jakiejkolwiek przyczyny, a także u osób przyjmujących leki mogące wywoływać neutropenię. Dotyczy to również pacjentów:17

  • z zahamowaniem czynności i/lub toksycznym uszkodzeniem szpiku indukowanym przez leki w wywiadzie
  • z zahamowaniem czynności szpiku spowodowanym współistniejącą chorobą, radioterapią lub chemioterapią
  • z hipereozynofilią lub chorobą mieloproliferacyjną

Warto podkreślić, że u pacjentów leczonych jednocześnie olanzapiną i walproinianem często zgłaszano neutropenię.18

Przerwanie leczenia

W przypadku nagłego przerwania stosowania olanzapiny rzadko (≥0,01% do <0,1%) zgłaszano wystąpienie ostrych objawów odstawiennych, takich jak:19

  • pocenie się
  • bezsenność
  • drżenie
  • lęk
  • nudności
  • wymioty

Odstęp QT

W badaniach klinicznych istotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc (skorygowanego wg wzoru Fridericia [QTcF] ≥ 500 milisekund [ms] w każdym momencie po rozpoczęciu badania, dla pacjentów z odstępem QTcF<500 ms przed rozpoczęciem badania) występowało niezbyt często (0,1% do 1%) u pacjentów leczonych olanzapiną. Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania kardiologicznych zdarzeń niepożądanych w porównaniu z placebo.20

Należy jednak zachować ostrożność zalecając jednoczesne stosowanie olanzapiny i innych leków powodujących wydłużenie odstępu QTc, szczególnie u:21

  • pacjentów w podeszłym wieku
  • pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT
  • pacjentów z zastoinową niewydolnością serca
  • pacjentów z przerostem mięśnia sercowego
  • pacjentów ze zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi

Zakrzep z zatorami

Podczas leczenia olanzapiną niezbyt często (≥0,1% do <1%) zgłaszano przejściowe występowanie zakrzepu z zatorami w układzie żylnym. Związek przyczynowy między pojawianiem się zakrzepicy żylnej a leczeniem olanzapiną nie został jednoznacznie ustalony. Jednakże, ponieważ u pacjentów ze schizofrenią często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy żylnej, należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka (np. unieruchomienie) i wdrożyć odpowiednie działania zapobiegawcze.22

Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego

Ze względu na podstawowy mechanizm działania olanzapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność podczas jej jednoczesnego stosowania z innymi lekami o działaniu ośrodkowym oraz z alkoholem. Ponieważ olanzapina wykazuje in vitro antagonizm wobec dopaminy, możliwe jest jej działanie antagonistyczne wobec bezpośrednich i pośrednich agonistów dopaminergicznych.23

Napady drgawek

Olanzapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub narażonych na czynniki obniżające próg drgawkowy. Napady drgawek były zgłaszane niezbyt często u pacjentów leczonych olanzapiną. W większości tych przypadków zgłaszano w wywiadzie napady drgawek lub czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia.24

Późne dyskinezy

W badaniach porównawczych trwających rok lub krócej, późne dyskinezy występowały ze statystycznie istotnie mniejszą częstością podczas leczenia olanzapiną. Jednak ryzyko wystąpienia późnych dyskinez wzrasta wraz z czasem trwania terapii. Dlatego w przypadku pojawienia się objawów podmiotowych lub przedmiotowych późnych dyskinez u pacjenta leczonego olanzapiną, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Po zaprzestaniu leczenia objawy te mogą ulec przejściowemu zaostrzeniu lub dopiero się ujawnić.25

Niedociśnienie ortostatyczne

W badaniach klinicznych niezbyt często obserwowano niedociśnienie ortostatyczne u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów powyżej 65. roku życia zaleca się regularne pomiary ciśnienia tętniczego.26

Nagły zgon sercowy

Po wprowadzeniu olanzapiny do obrotu zgłaszano przypadki nagłych zgonów sercowych u pacjentów stosujących ten lek. W retrospektywnym badaniu obserwacyjnym ryzyko nagłego zgonu sercowego u pacjentów leczonych olanzapiną było około dwukrotnie większe niż u osób niestosujących leków przeciwpsychotycznych. Badanie wykazało porównywalne ryzyko nagłego zgonu sercowego przy stosowaniu olanzapiny jak w przypadku innych atypowych leków przeciwpsychotycznych analizowanych zbiorczo.27

Dzieci i młodzież

Olanzapina nie jest wskazana do stosowania u dzieci i młodzieży. W badaniach z udziałem pacjentów w wieku 13-17 lat obserwowano różne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, zmiany parametrów metabolicznych oraz wzrost stężenia prolaktyny.28

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Produkt Zolafren zawiera laktozę jednowodną i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.29

Produkt zawiera również żółcień pomarańczową, lak (E 110), która może powodować reakcje alergiczne.30

Zawartość sodu w produkcie leczniczym jest mniejsza niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę powlekaną, więc produkt uznaje się za „wolny od sodu”.31

Postać leku Zolafren Zawartość olanzapiny Laktoza jednowodna Żółcień pomarańczowa, lak (E 110)
Tabletki powlekane 5 mg 5 mg 75,72 mg 0,0046 mg
Tabletki powlekane 10 mg 10 mg 70,92 mg 0,0046 mg
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl