olanzapina
Olanzapina to atypowy lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, stosowany w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów dopaminergicznych (D2, D4) oraz serotoninergicznych (5-HT2A, 5-HT2C), a także receptorów histaminowych, muskarynowych i adrenergicznych.
Lek wykazuje skuteczność w redukcji objawów pozytywnych (urojenia, halucynacje) i negatywnych (wycofanie społeczne, spłycenie afektu) schizofrenii. W chorobie afektywnej dwubiegunowej stosowany jest zarówno w leczeniu ostrych epizodów maniakalnych, jak i w terapii podtrzymującej. Olanzapina dostępna jest w formie tabletek doustnych, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej oraz w postaci iniekcji domięśniowych o przedłużonym uwalnianiu.
Profil działań niepożądanych olanzapiny obejmuje przyrost masy ciała, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, dyslipidemia), sedację oraz objawy pozapiramidowe (choć występują rzadziej niż przy klasycznych neuroleptykachy). U pacjentów leczonych długotrwale konieczne jest monitorowanie parametrów metabolicznych, masy ciała oraz obwodu talii ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju zespołu metabolicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Trichotillomania to choroba polegająca na nieopanowanym pociągu do wyrywania włosów, znana również jako zespół wyrywania włosów. – Epidemiologia
Trichotillomania to zaburzenie charakteryzujące się niekontrolowanym wyrywaniem włosów, z częstością występowania w populacji ogólnej szacowaną na 0,5-4,0%, najczęściej około 1-2%. Choroba dotyka zarówno dzieci, młodzież, jak i dorosłych, z wyraźną przewagą kobiet w grupie dorosłych (stosunek 3:1 do 10:1). Średni wiek początku objawów to 9-13 lat, z szczytem zachorowań w wieku 12-13 lat. Trichotillomania często współwystępuje z innymi zaburzeniami psychicznymi, takimi jak zaburzenia lękowe (29-55%), depresja (22-45%), OCD (13-29%), ADHD (15-29%) oraz PTSD (19-29%). Około 10-20% pacjentów praktykuje trichophagię, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak bezoary przewodu pokarmowego. Zaburzenie ma przebieg przewlekły, z okresami zaostrzeń i remisji, a nasilenie objawów jest największe w okresie dojrzewania.
ADHD, bezoar, depresja, dermatillomania, gen SAPAP3, lek przeciwpsychotyczny atypowy, modulator glutaminianu, N-acetylocysteina, niedrożność przewodu pokarmowego, olanzapina, PTSD, SSRI, substancje psychoaktywne, terapia poznawczo-behawioralna, Trening Odwracania Nawyku, trichofagia, trichotillomania, zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia odżywiania, zaburzenia tikowe, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzapine Aurovitas 15 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym, planującymi ciążę, będącymi w ciąży lub karmiącymi piersią, należy szczegółowo omówić ryzyko i korzyści stosowania olanzapiny. Brak jest odpowiednich kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa olanzapiny u kobiet ciężarnych, dlatego stosowanie leku w ciąży powinno być rozważane jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko działań niepożądanych u noworodków narażonych na olanzapinę w trzecim trymestrze, takich jak objawy pozapiramidowe, odstawienne, pobudzenie psychoruchowe, hipertonia, hipotonia, drżenie, senność, zaburzenia oddechowe oraz trudności w karmieniu. Konieczne jest staranne monitorowanie stanu noworodka po porodzie.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzaran 10 mg
Olanzaran w dawce 10 mg jest dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierających 10 mg olanzapiny jako substancji czynnej. Tabletki te zawierają również 3 mg aspartamu, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny. Substancje pomocnicze obejmują mannitol (wypełniacz o słodkawym smaku), krospowidon (środek rozsadzający przyspieszający rozpad tabletki w ślinie), talk oraz stearynian magnezu, które wspomagają proces produkcji i właściwości farmaceutyczne leku. Tabletki są jasnożółte, okrągłe, z wytłoczonym napisem „OV2” na jednej stronie, charakteryzują się szybkim rozpadem w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu.
aspartam, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, krospowidon, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, opakowanie blistrowe, podanie doustne, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja smarująca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie osobowości schizotypowe – Objawy
Schizotypowe zaburzenie osobowości (STPD) charakteryzuje się deficytami w umiejętnościach społecznych i interpersonalnych, ekscentrycznym zachowaniem oraz zniekształceniami poznawczymi i percepcyjnymi. Diagnoza wymaga obecności co najmniej pięciu objawów, takich jak idee odnoszące, myślenie magiczne, podejrzliwość, dziwaczne zachowanie i ograniczony afekt. Częstość występowania wynosi 1-4% populacji, z nieco wyższą zapadalnością u mężczyzn. Objawy utrzymują się przez całe życie, a ryzyko konwersji do schizofrenii lub innych zaburzeń psychotycznych wynosi 20-40%. Współistniejące zaburzenia to depresja (30-50%), lęk społeczny oraz zaburzenia osobowości i używania substancji. STPD powoduje znaczne trudności w relacjach społecznych, funkcjonowaniu zawodowym i edukacyjnym oraz zwiększa ryzyko zachowań autodestrukcyjnych, w tym prób samobójczych i samookaleczeń.
atypowy lek przeciwpsychotyczny, deficyt umiejętności społecznych, Diagnostyczny i Statystyczny Podręcznik Zaburzeń Psychicznych, duże zaburzenie depresyjne, ekscentryczne zachowanie, ekscentryczność, fobia społeczna, halucynacja, ideacja paranoidalna, iluzja cielesna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, myślenie magiczne, objaw psychotyczny, ograniczony afekt, olanzapina, osobowość borderline, próba samobójcza, psychoterapia wspierająca, risperidon, samookaleczenie, schizotypowe zaburzenie osobowości, spektrum schizofrenii, substancja psychoaktywna, terapia poznawczo-behawioralna, terapia rodzinna, trening umiejętności społecznych, urojenie, zaburzenie psychiczne, zachowanie autodestrukcyjne, zniekształcenie poznawcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, substancji czynnej leku Zolafren, wykazały charakterystyczne dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u gryzoni, psów i małp, przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Średnie dawki śmiertelne wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów i małp tolerowano dawki doustne do 100 mg/kg bez śmiertelnych skutków. Objawy toksyczności obejmowały sedację, ataksję, drżenia, drgawki, ślinotok, przyspieszenie czynności serca oraz zaburzenia oddychania. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne, zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość) oraz zmiany endokrynologiczne, takie jak podwyższenie prolaktyny i zmiany morfologiczne narządów rozrodczych u szczurów. Warto podkreślić, że u psów ekspozycja (AUC) była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg, a cytopenie nie wiązały się z mielosupresją.
ataksja, badanie karcynogenności, cytopenia, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mielosupresyjne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja na leki, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine Bluefish 10 mg
Olanzapine Bluefish to lek zawierający olanzapinę w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 15 mg. Wskazania terapeutyczne obejmują leczenie schizofrenii w fazie ostrej oraz terapię podtrzymującą, a także leczenie średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii oraz profilaktykę nawrotów w chorobie afektywnej dwubiegunowej u dorosłych. Tabletki charakteryzują się szybkim początkiem działania i ułatwiają podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu lub obniżoną współpracą, minimalizując ryzyko ukrywania leku w jamie ustnej. W składzie leku znajdują się substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (od 94,2 mg do 282,6 mg w zależności od dawki) oraz aspartam (E 951) w ilości od 1,25 mg do 3,75 mg, co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy lub fenyloketonurią.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapine Bluefish
Olanzapina wykazuje opóźnioną poprawę stanu klinicznego, co wymaga starannego monitorowania pacjentów zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Nie jest zalecana u osób z psychozą lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotnie zwiększone ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w badaniach kontrolowanych placebo u osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) przy dawce średniej 4,4 mg/dobę. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazuje skuteczności w leczeniu psychozy i może nasilać objawy parkinsonizmu. Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem, objawiającym się m.in. wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości, wymagającym natychmiastowego odstawienia leku. Należy również monitorować ryzyko hiperglikemii i zaburzeń metabolicznych, w tym wzrost masy ciała, z pomiarem glikemii przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie, a także kontrolą lipidów i masy ciała zgodnie z wytycznymi.
aminotransferaza wątrobowa, benzodiazepina, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dysfagia, dyslipidemia, działanie antycholinergiczne, fenyloketonuria, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, nagły zgon sercowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja galaktozy, odstęp QT, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, późna dyskineza, próg drgawkowy, przejściowy napad niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, rabdomioliza, sedacja, udar, wątrobokomórkowe uszkodzenie wątroby, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olanzin 10 mg
Olanzapina (Olanzin w dawkach 5 mg i 10 mg) może wpływać na zdolność pacjentów do bezpiecznego prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn, głównie poprzez działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy. Choć brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających ten wpływ, znane efekty sedatywne olanzapiny mogą obniżać czujność, wydłużać czas reakcji oraz zaburzać koordynację ruchową i percepcję przestrzenną, co stanowi istotne ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających precyzji i koncentracji. W trakcie pierwszorazowego przepisywania leku lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o tych potencjalnych zagrożeniach oraz zalecić zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, kiedy dawka jest ustalana i reakcja na lek nie jest jeszcze znana.
badanie kliniczne, dawka leku, działanie niepożądane, działanie sedatywne, edukacja pacjenta, farmakoterapia olanzapiną, historia choroby, interakcje lekowe, możliwości poznawcze pacjenta, objaw niepożądany, olanzapina, olanzin, produkt leczniczy, senność, substancja czynna, sytuacja kliniczna, tabletka powlekana, terapia olanzapiną, wizyta kontrolna, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olanzin 5 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Olanzin dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek powlekanych, może powodować działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy, które istotnie upośledzają zdolności psychomotoryczne pacjenta. W konsekwencji, lek ten może ograniczać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Pomimo braku szczegółowych badań klinicznych oceniających wpływ olanzapiny na te funkcje, znane efekty uboczne stanowią podstawę do formułowania zaleceń dotyczących zachowania ostrożności w trakcie terapii. Lekarz powinien indywidualnie ocenić zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów, uwzględniając dawkę, czas trwania leczenia, wrażliwość pacjenta oraz ewentualne interakcje z innymi lekami lub alkoholem.
dawkowanie, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, interakcje leków, koordynacja wzrokowo-ruchowa, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, senność, substancja czynna, tabletki powlekane, wrażliwość na lek, współistniejące schorzenia, zaburzenia funkcji psychomotorycznych, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzin 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału mutagennego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów wyznaczono dawki śmiertelne LD50 odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności obejmowały sedację, drżenia, drgawki, ślinotok, ataksję oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym przemijającą neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających ekspozycji 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono zmiany hormonalne i morfologiczne związane ze wzrostem prolaktyny oraz zaburzenia cykli płciowych już przy dawce 1,1 mg/kg (3-krotność dawki maksymalnej u człowieka).
ataksja, badanie przedkliniczne, cytopenia, cytotoksyczność, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, leukocyt, małopłytkowość, morfologia krwi, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, prostracja, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nicorette Cool Berry
Produkt leczniczy Nicorette Cool Berry, aerozol do stosowania w jamie ustnej zawierający 1 mg nikotyny na dawkę, jest przeznaczony wyłącznie dla osób palących tytoń, ze względu na ryzyko uzależnienia u osób niepalących. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi (np. niedawny zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, ciężkie zaburzenia rytmu serca), cukrzycą (wymagane częstsze monitorowanie glikemii), zaburzeniami czynności wątroby i nerek, nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, chorobami przewodu pokarmowego oraz u osób z padaczką lub przyjmujących leki przeciwdrgawkowe. W tych grupach leczenie powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarską, a w pierwszej kolejności zaleca się metody niefarmakologiczne wspomagające rzucenie palenia. Należy również zwrócić uwagę na potencjalne interakcje farmakokinetyczne związane z zaprzestaniem palenia, które może spowodować wzrost stężenia leków metabolizowanych przez CYP1A2, takich jak teofilina, klozapina, czy ropinirol.
butylohydroksytoluen, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, dławica piersiowa, enzym CYP 1A2, flekainid, fluwoksamina, glikol propylenowy, guz chromochłonny nadnerczy, imipramina, klirens nikotyny, klomipramina, klozapina, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwdrgawkowy, niewyrównana nadczynność tarczycy, nikotynowa terapia zastępcza, obrzęk naczynioruchowy, olanzapina, padaczka, pentazocyna, pokrzywka, ropinirol, takryna, teofilina, zaburzenie krążenia mózgowego, zapalenie przełyku, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapin Krka 10 mg
Olanzapin Krka, dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość wynosi odpowiednio 80,9 mg w dawce 5 mg, 161,8 mg w 10 mg, 242,7 mg w 15 mg oraz 323,5 mg w 20 mg. Pacjenci z nietolerancją laktozy lub galaktozy powinni unikać stosowania tego preparatu. Ponadto, olanzapina wykazuje działanie cholinolityczne, co może zwiększać ryzyko jaskry z wąskim kątem przesączania, dlatego lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną jaskrą tego typu lub anatomiczną predyspozycją do jej rozwoju.
atypowy lek przeciwpsychotyczny, choroba okulistyczna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane, jaskra z wąskim kątem przesączania, konsultacja okulistyczna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, olanzapin, olanzapina, reakcja anafilaktyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolafren-Swift 10 mg
Olanzapina w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwowane działania obejmują senność, znaczące zwiększenie masy ciała (do ≥7% u 22,2% pacjentów po 47 dniach terapii oraz u 64,4% po 48 tygodniach), eozynofilię, leukopenię, neutropenię, podwyższone stężenia prolaktyny (u około 30% pacjentów, zwykle nie przekraczające dwukrotnej górnej granicy normy), cholesterolu (≥6,2 mmol/L), glukozy (≥7 mmol/L), triglicerydów (≥2,26 mmol/L) oraz cukromocz. Wśród działań neurologicznych często występuje akatyzja, parkinsonizm, dyskineza, a także rzadziej napady drgawek i złośliwy zespół neuroleptyczny. Dodatkowo, obserwuje się często niedociśnienie ortostatyczne, przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, wysypkę, bóle stawów, a także zaburzenia seksualne, takie jak zaburzenia erekcji, zmniejszenie libido, ginekomastię i priapizm.
akatyzja, aminotransferaza wątrobowa, amnezja, bradykardia, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, eozynofilia, fosfokinaza kreatyninowa, fotowrażliwość, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperprolaktynemia, kwasica ketonowa, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, olanzapina, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia u noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine Bluefish 5 mg
Olanzapine Bluefish to lek przeciwpsychotyczny atypowy dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 15 mg, zawierający substancję czynną olanzapinę. Wskazania obejmują leczenie schizofrenii u dorosłych zarówno w fazie ostrej, jak i terapii podtrzymującej, co zmniejsza ryzyko nawrotu. Ponadto, lek jest stosowany w średnio nasilonych i ciężkich epizodach manii oraz w profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej u pacjentów z dobrą odpowiedzią na leczenie. Przed zastosowaniem konieczna jest pełna diagnostyka psychiatryczna oraz wykluczenie innych przyczyn objawów. Tabletki mają żółty do jasnożółtego kolor, średnicę odpowiednio 6,4 mm (5 mg), 9,1 mm (10 mg) i 10,4 mm (15 mg), zawierają laktozę jednowodną (od 94,2 mg do 282,6 mg) oraz aspartam (E 951) w dawkach od 1,25 mg do 3,75 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub fenyloketonurią.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, diagnostyka psychiatryczna, dysfagia, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod manii, faza maniakalna, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwpsychotyczny atypowy, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, napęd psychoruchowy, objawy psychotyczne, olanzapina, profilaktyka nawrotów, przyspieszenie myślenia, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia podtrzymująca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapina Viatris 15 mg
Olanzapina Viatris dostępna jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, co umożliwia szybkie uwalnianie substancji czynnej bez konieczności popijania wodą. Każda dawka zawiera odpowiednio 1,975 mg, 3,950 mg, 5,925 mg oraz 7,900 mg aspartamu (E 951) jako substancji pomocniczej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją tego słodzika. Tabletki zawierają również mannitol, celulozę mikrokrystaliczną, gumę Guar, krospowidon, magnezu stearynian, krzemionkę koloidalną, sodu laurylosiarczan oraz aspartam, które wspomagają formowanie, rozpad i rozpuszczanie leku. Charakterystyczne oznakowania tabletek (np. „M” i „OE1” dla dawki 5 mg) ułatwiają identyfikację poszczególnych dawek.
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, folia poliamidowa, guma guar, krospowidon, krzemionka koloidalna, laurylosiarczan sodu, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, pierścień gwarancyjny, polichlorek winylu, polietylen wysokiej gęstości, środek pochłaniający wilgoć, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, żel krzemionkowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine Aurovitas 15 mg
Olanzapine Aurovitas, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym aspartam (zawartość od 0,50 mg do 2,00 mg w zależności od dawki). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jaskra z wąskim kątem przesączania, ze względu na działanie antagonistyczne olanzapiny na receptory muskarynowe, które może prowadzić do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Tabletki mają charakterystyczne oznaczenia i rozmiary (średnica od 5,7 mm do 9 mm), co ułatwia ich identyfikację, jednak ich postać farmaceutyczna może być nieodpowiednia u pacjentów z zaburzeniami połykania lub schorzeniami jamy ustnej.
aspartam, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, jaskra, jaskra z wąskim kątem przesączania, nadwrażliwość na składniki, ocena okulistyczna, olanzapina, Olanzapine Aurovitas, receptory muskarynowe, substancja czynna, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenia połykania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapin Krka 20 mg
Olanzapin Krka jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, zawierających odpowiednio 80,9 mg, 161,8 mg, 242,7 mg oraz 323,5 mg laktozy jako substancji pomocniczej. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania tego leku są nadwrażliwość na olanzapinę lub inne składniki preparatu oraz ryzyko wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania, które może ulec pogorszeniu pod wpływem olanzapiny. U pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć przeciwwskazanie do stosowania ze względu na zawartość laktozy w tabletkach.
- Leksykon substancji czynnych
Olanzapina – Przedawkowanie
Olanzapina, atypowy lek przeciwpsychotyczny, w przypadku przedawkowania wywołuje szerokie spektrum objawów klinicznych, w tym bardzo często tachykardię, pobudzenie lub agresję, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Inne istotne, choć rzadsze objawy to delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze oraz zaburzenia rytmu serca. Przypadki śmiertelne odnotowano już po jednorazowej dawce 450 mg, natomiast opisano także przeżycia po dawkach nawet do 2000 mg, co podkreśla zmienność reakcji organizmu i konieczność natychmiastowej interwencji medycznej w każdym przypadku przedawkowania.
arytmia, aspiracja treści żołądkowej, atypowy lek przeciwpsychotyczny, beta-agonista, choroba Parkinsona, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, omamy, płukanie żołądka, przedawkowanie olanzapiny, schizofrenia, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Bluefish 15 mg
Badania przedkliniczne olanzapiny wykazały, że lek ten wywołuje typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u myszy i szczurów, z LD50 odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała. U psów tolerowano dawki doustne do 100 mg/kg bez śmiertelności, choć obserwowano sedację, ataksję i inne objawy neurologiczne. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) stwierdzono hamowanie aktywności OUN, działanie antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających ekspozycji 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie wykazano cytotoksycznego wpływu na szpik kostny. U szczurów odnotowano zwiększenie stężenia prolaktyny z towarzyszącymi zmianami w narządach rozrodczych.
ataksja, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukocyt, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, trombocytopenia, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolaxa Rapid 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, substancji czynnej leku Zolaxa Rapid, wykazały charakterystyczne dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u myszy i szczurów, z LD50 odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała. Psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, natomiast u małp dawki powyżej 100 mg/kg wywoływały zaburzenia świadomości. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie OUN, objawy antycholinergiczne oraz hematologiczne zaburzenia, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym AUC olanzapiny u tych zwierząt było 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne nabłonka pochwy i gruczołu sutkowego.
ataksja, cytopenia, cytotoksyczność, drgawki kloniczne, drżenia, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukocyty, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, prostracja, sedacja, szpik kostny, zaburzenia hematologiczne, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren 10 mg
Przedkliniczne badania olanzapiny, substancji czynnej leku Zolafren, wykazały typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u różnych gatunków zwierząt, takie jak sedacja, drżenia, drgawki oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. Średnia dawka śmiertelna wynosiła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy i małpy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez śmiertelnych skutków. W badaniach długoterminowych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, z rozwojem tolerancji na efekty OUN. Wysokie dawki powodowały zmniejszenie wskaźników wzrostu, a u szczurów odwracalne zmiany hormonalne i morfologiczne związane ze wzrostem prolaktyny.
ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, jadłowstręt, lek przeciwpsychotyczny, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, parametr hematologiczny, prolaktyna, sedacja, śpiączka, szpik kostny, toksyczność ostra, układ krwiotwórczy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie świadomości, Zolafren, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Aurovitas 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny obejmowały toksykologię ostrą i przewlekłą, toksyczność reprodukcyjną, mutagenność oraz potencjał rakotwórczy. W badaniach ostrej toksyczności u myszy i szczurów średnie dawki śmiertelne wynosiły odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała. U psów dawki doustne do 100 mg/kg mc. były tolerowane, choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiologiczne. Przewlekłe podawanie olanzapiny (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) powodowało hamowanie OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę. Warto podkreślić, że u psów z cytopenią AUC olanzapiny było 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg, a mimo zmian hematologicznych nie stwierdzono toksyczności szpiku kostnego.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, jadłowstręt, liczba leukocytów, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, śpiączka, szpik kostny, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Arpixor 5 mg
Arypiprazol, klasyfikowany jako lek przeciwpsychotyczny z grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05AX12), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący częściowe agonistyczne działanie na receptory dopaminowe D2 i serotoninowe 5HT1a oraz antagonizm wobec receptorów 5HT2a. W badaniach in vitro wykazano silne powinowactwo do receptorów D2, D3, 5HT1a i 5HT2a oraz umiarkowane do receptorów D4, 5HT2c, 5HT7, alfa-1 adrenergicznych i H1 histaminowych. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność arypiprazolu w leczeniu schizofrenii, gdzie w krótkoterminowych badaniach (4-6 tygodni) u 1228 pacjentów wykazał istotną poprawę objawów psychotycznych w porównaniu z placebo. W badaniu 52-tygodniowym odsetek pacjentów utrzymujących dobrą odpowiedź na leczenie wyniósł 77% dla arypiprazolu i 73% dla haloperydolu, przy istotnie wyższym odsetku ukończenia badania w grupie arypiprazolu (43% vs 30%). Arypiprazol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, nie powodując klinicznie istotnego przyrostu masy ciała (tylko 13% pacjentów z przyrostem ≥7%, tj. ≥5,6 kg, w porównaniu do 33% w grupie olanzapiny) oraz nie wpływając istotnie na parametry lipidowe i poziom prolaktyny (hiperprolaktynemia u 0,3% pacjentów, porównywalnie z placebo 0,2%).
arypiprazol, cholesterol HDL, cholesterol LDL, epizod maniakalny, epizod mieszany, haloperydol, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoprolaktynemia, jądro ogoniaste, lek przeciwpsychotyczny, monoterapia litem, nawrót choroby dwubiegunowej, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, olanzapina, pozytonowa tomografia emisyjna, prolaktyna, przewlekła schizofrenia, przyrost masy ciała, rapid cycling, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, stabilizator nastroju, stężenie lipidów, terapia skojarzona, walproinian, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zolaxa Rapid 10 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Zolaxa Rapid, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwpsychotycznego, przeciwmaniakalnego oraz stabilizującego nastrój, co wynika z jej wysokiego powinowactwa (Ki <100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), cholinergicznych muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych (H1). W badaniach in vitro i in vivo olanzapina wykazuje większe powinowactwo do receptorów 5HT2 niż D2, co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną przy niższym ryzyku działań pozapiramidowych. Elektrofizjologiczne dane wskazują na selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) z minimalnym wpływem na drogi prążkowia (A9), co tłumaczy korzystny profil bezpieczeństwa. Ponadto olanzapina wykazuje działanie przeciwlękowe i poprawia objawy depresyjne towarzyszące schizofrenii, co potwierdzają badania kliniczne z udziałem 2900 pacjentów oraz analiza wyników w Skali Depresji Montgomery-Asberg (średnia poprawa -6,0 punktów vs -3,1 dla haloperydolu).
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepiny, działanie przeciwpsychotyczne, epizod manii, epizod mieszany, haloperydol, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, lit, mania, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, objawy maniakalne, objawy negatywne schizofrenii, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra faza manii, pozytonowa tomografia emisyjna, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, remisja, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, stabilizator nastroju, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, układ mezolimbiczny, układ pozapiramidowy, walproinian sodu, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olanzapine Bluefish 15 mg
Olanzapine Bluefish, dostępna w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg i 15 mg, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn poprzez działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy. Pomimo braku dedykowanych badań oceniających bezpośredni wpływ olanzapiny na te zdolności, lekarz prowadzący ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz zalecić zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Należy uwzględnić indywidualną reakcję pacjenta, dawkę leku oraz współistniejące schorzenia i stosowane leki, które mogą nasilać działania niepożądane.
działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek o działaniu ośrodkowym, olanzapina, orientacja przestrzenna, profil farmakologiczny, senność, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wrażliwość pacjenta, zaburzenie równowagi, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tractiva 20 mg
Lek Tractiva zawierający arypiprazol wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami takimi jak akatyzja i nudności, występującymi u ponad 3% pacjentów. W badaniach klinicznych częstość występowania objawów pozapiramidowych (EPS) wahała się od 14,8% do 26,6% w zależności od porównywanego leku i populacji, co wskazuje na istotne ryzyko tych zaburzeń. Do często obserwanych działań należą również zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca (często), hiperglikemia (niezbyt często), oraz zaburzenia endokrynologiczne, w tym hiperprolaktynemia i obniżenie stężenia prolaktyny (niezbyt często). Ponadto, zgłaszano poważne, choć rzadkie, powikłania metaboliczne, takie jak cukrzycowa kwasica ketonowa i śpiączka hiperosmolarna, które wymagają pilnej interwencji medycznej.
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, bezsenność, ból głowy, choroba afektywna dwubiegunowa, cukrzyca, cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, drżenie, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, haloperydol, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipersomnia, hiponatremia, hipoprolaktynemia, leukopenia, lit, neutropenia, niepokój ruchowy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, olanzapina, parkinsonizm, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, sedacja, świąd alergiczny, trombocytopenia, zaburzenia lękowe, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzaran 5 mg
Badania przedkliniczne olanzapiny wykazały, że substancja ta charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa akceptowalnym w kontekście stosowania klinicznego. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni LD50 wynosiła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, a u psów i małp tolerowano dawki do 100 mg/kg bez śmiertelnych efektów. Objawy toksyczności obejmowały zahamowanie OUN, drżenia, drgawki, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. Długoterminowe badania (do 1 roku) ujawniły odwracalne zmiany hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów obserwowano zwiększenie prolaktyny i zmiany w narządach rozrodczych, a także zaburzenia cykli płciowych przy dawkach 1,1-3 mg/kg, co odpowiada 3-9-krotności maksymalnej dawki u ludzi. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny ani działania teratogennego, mutagennego czy rakotwórczego.
anoreksja, ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lek neuroleptyczny, leukocyt, małopłytkowość, mioza, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, prolaktyna, prostracja, ślinotok, śpiączka, szpik kostny, tachykardia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uspokojenie polekowe, zaburzenia hematologiczne, zahamowanie OUN, zmniejszenie aktywności - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Anzorin 20 mg
Lek Anzorin zawiera 20 mg olanzapiny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej i jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W schizofrenii lek stosuje się zarówno w fazie ostrej, jak i w leczeniu podtrzymującym, co pozwala na długoterminową stabilizację stanu psychicznego i zapobieganie nawrotom psychozy. W chorobie afektywnej dwubiegunowej Anzorin jest stosowany w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów, którzy dobrze reagowali na olanzapinę podczas epizodu maniakalnego. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są szczególnie korzystne u pacjentów z trudnościami w połykaniu, niską współpracą w przyjmowaniu leków, dysfagią neurologiczną oraz w sytuacjach wymagających szybkiego podania bez popijania wodą.
aktywność psychomotoryczna, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod afektywny, epizod maniakalny, epizod manii, fenyloketonuria, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwpsychotyczne, nastrój, nawrót psychozy, objawy negatywne, objawy pozytywne, olanzapina, profilaktyka nawrotów, przyspieszony tok myślenia, schizofrenia, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie snu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olpinat 10 mg
Olpinat 10 mg to lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych dibenzodiazepiny, dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg olanzapiny. Tabletki są okrągłe, białe, o średnicy 9,9-10,1 mm. Istotne klinicznie jest uwzględnienie obecności substancji pomocniczych, takich jak 319,8 mg laktozy jednowodnej oraz 0,0768 mg lecytyny sojowej w każdej tabletce, co ma znaczenie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub alergią na soję. Pełny skład obejmuje także tytanu dwutlenek (E171), powidon K30, krospowidon, kopowidon, krzemionkę koloidalną, magnezu stearynian, alkohol poliwinylowy, talk, gumę ksantanową oraz lecytynę sojową.
alergia na soję, alkohol poliwinylowy, dwutlenek tytanu, guma ksantanowa, kopowidon, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, lek przeciwpsychotyczny, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, pochodna dibenzodiazepiny, powidon, stearynian magnezu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzaran
Olanzapina, stosowana w terapii przeciwpsychotycznej, wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, co wymaga uważnego monitorowania pacjenta pod kątem działań niepożądanych. Szczególnie niezalecana jest u pacjentów z psychozą związaną z otępieniem (śmiertelność 3,5% vs 1,5% placebo przy średniej dawce 4,4 mg/dobę), ryzykiem incydentów naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo) oraz u chorych z chorobą Parkinsona, gdzie obserwuje się nasilenie parkinsonizmu i omamów bez poprawy skuteczności. Zespół neuroleptycznego złośliwego zespołu (ZZN) jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem, objawiającym się m.in. gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagającym natychmiastowego odstawienia leku. W trakcie terapii należy monitorować glikemię (na początku, po 12 tygodniach i co roku), masę ciała (na początku, po 4, 8, 12 tygodniach i co kwartał) oraz profil lipidowy (na początku, po 12 tygodniach i co 5 lat), ze względu na ryzyko hiperglikemii, cukrzycy, dyslipidemii i przyrostu masy ciała.
agonista dopaminy, AlAT, aminotransferaza wątrobowa, AspAT, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, cukrzyca, dyskineza polekowa, dyslipidemia, działanie przeciwcholinergiczne, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwasica ketonowa, laktoza bezwodna, mioglobinuria, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, neutropenia, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja galaktozy, odstęp QTc, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, otępienie, parkinsonizm, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, psychoza, udar mózgu, uszkodzenie wątrobowo-komórkowe, walproinian, zapalenie płuc aspiracyjne, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anzorin 20 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Anzorin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zarówno często występujące objawy, takie jak senność, zwiększenie masy ciała (do ≥7% u 22,2% pacjentów po 47 dniach i do 64,4% po 48 tygodniach), eozynofilia, leukopenia, neutropenia, jak i zmiany metaboliczne, w tym istotne klinicznie wzrosty stężenia prolaktyny, cholesterolu (≥6,2 mmol/l), glukozy (≥7 mmol/l) oraz triglicerydów (≥2,26 mmol/l). Działania niepożądane neurologiczne obejmują akatyzję, parkinsonizm, dyskinezę oraz rzadziej złośliwy zespół neuroleptyczny. Nagłe odstawienie olanzapiny może wywołać objawy odstawienne, takie jak pocenie się, bezsenność i drżenie. W badaniach klinicznych u osób starszych z otępieniem odnotowano zwiększoną śmiertelność oraz częstsze incydenty naczyniowo-mózgowe, a u pacjentów z chorobą Parkinsona – nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, astenia, bradykardia, brak miesiączki, cholesterol, cholesterol całkowity, choroba afektywna dwubiegunowa, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, glukoza, hiperprolaktynemia, krwawienie z nosa, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, letarg, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, nadwrażliwość na światło, napady drgawek, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, olanzapina, omamy wzrokowe, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, rumień, senność, triglicerydy, wydłużenie odstępu QTc, wysypka, zaburzenia erekcji, zakrzep z zatorami, zakrzepica żył głębokich, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia leku, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie libido, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine Lekam 20 mg
Olanzapine Lekam to lek przeciwpsychotyczny dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym aspartam, którego zawartość wynosi odpowiednio 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg i 6 mg w poszczególnych dawkach. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią, u których obecność aspartamu może stanowić zagrożenie. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u osób z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub u pacjentów z ryzykiem jej rozwoju, ze względu na potencjalne działanie antycholinergiczne olanzapiny, które może nasilać objawy choroby i zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe.
badanie okulistyczne, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, fenyloketonuria, jaskra z wąskim kątem przesączania, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na olanzapinę, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, olanzapina, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolaxa 5 mg
Przedkliniczne badania olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, podczas gdy psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności ostrej obejmowały sedację, drżenia, drgawki, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, działanie antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne nabłonka pochwy i gruczołu sutkowego.
cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki progenitorowe szpiku, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Anzorin 5 mg
Produkt leczniczy Anzorin zawierający olanzapinę w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej może znacząco wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Olanzapina, jako lek przeciwpsychotyczny, może wywoływać działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy, które bezpośrednio upośledzają funkcje poznawcze i motoryczne, niezbędne do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Brak dedykowanych badań klinicznych nie wyklucza potencjalnego ryzyka, a szybki początek działania formy rozpadającej się w jamie ustnej może dodatkowo nasilać te efekty. Szczególnie w początkowej fazie terapii oraz przy zmianie dawkowania zaleca się czasowe powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a także monitorowanie stanu pacjenta pod kątem zdolności psychomotorycznych.
Anzorin, charakterystyka farmakologiczna, działanie niepożądane, funkcje poznawcze, funkcje poznawcze i motoryczne, interakcje lekowe, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwpsychotyczny, olanzapina, prowadzenie pojazdów mechanicznych, psychomotoryka pacjenta, senność, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, upośledzenie sprawności psychofizycznej, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ranofren 10 mg
Ranofren to lek zawierający 10 mg olanzapiny w postaci okrągłych, żółtych, obustronnie wypukłych tabletek przeznaczonych do podania doustnego. Każda tabletka zawiera również 150,79 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, magnezu stearynian oraz karboksymetyloskrobię sodową (Typ A), które pełnią funkcje wypełniaczy, środków poprawiających spójność oraz ułatwiających rozpad tabletki. Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 28 lub 56 tabletek, pakowanych w blistry z folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium umieszczone w tekturowym pudełku.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzaran
Olanzapina w dawce 10 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z otępieniem, ze względu na dwukrotnie zwiększone ryzyko śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotny wzrost zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo). Nie jest zalecana u pacjentów z psychozą związaną z otępieniem ani u chorych z chorobą Parkinsona ze względu na ryzyko nasilenia parkinsonizmu i omamów. Należy monitorować ryzyko Złośliwego Zespołu Neuroleptycznego (ZZN) objawiającego się m.in. gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością układu autonomicznego. W przypadku podejrzenia ZZN lub niewyjaśnionej gorączki należy natychmiast odstawić lek. Olanzapina może powodować hiperglikemię i nasilenie cukrzycy, dlatego zaleca się monitorowanie glikemii na początku terapii, po 12 tygodniach oraz corocznie, a także masy ciała i lipidów zgodnie z określonym harmonogramem.
agonista dopaminy, aminotransferaza wątrobowa, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dyskineza polekowa, dyslipidemia, działanie przeciwcholinergiczne, granulocyt obojętnochłonny, hipereozynofilia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwasica ketonowa, leukocyt, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, objaw odstawienny, olanzapina, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia przeciwpsychotyczna, wydłużenie odstępu QT, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzaran 5 mg
Olanzaran, zawierający olanzapinę, jest wskazany do leczenia schizofrenii u dorosłych, zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej, gdzie utrzymuje stabilizację kliniczną u pacjentów z pozytywną odpowiedzią na leczenie początkowe. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w chorobie afektywnej dwubiegunowej, szczególnie w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na terapię olanzapiną w fazie maniakalnej. Preparat dostępny jest w formie tabletek o dawkach 5 mg i 10 mg, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzin 10 mg
Olanzin to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających olanzapinę w dawkach 5 mg i 10 mg. Tabletki 5 mg zawierają 116,6 mg laktozy i 0,128 mg lecytyny sojowej, natomiast tabletki 10 mg zawierają 233,2 mg laktozy i 0,256 mg lecytyny sojowej. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. laktoza, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon i magnezu stearynian, a powłoka zawiera alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), talk, lecytynę sojową (E322) oraz gumę ksantan. Tabletki mają charakterystyczny wygląd i oznakowanie: 5 mg to białe, okrągłe tabletki o średnicy 8 mm z oznaczeniem „O1”, a 10 mg to tabletki o średnicy 10 mm z oznaczeniem „O3”.
alergia na soję, alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, emulgator, guma ksantan, krospowidon, laktoza, lecytyna sojowa, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, olanzapina, otoczka tabletki, pochłaniacz wilgoci, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olzapin 15 mg
Profil bezpieczeństwa olanzapiny został szczegółowo opisany na podstawie danych z badań klinicznych oraz zgłoszeń spontanicznych. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥1% pacjentów) obejmują zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), metaboliczne (istotny przyrost masy ciała, podwyższone stężenia cholesterolu, glukozy i triglicerydów, cukromocz) oraz hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, neutropenia, trombocytopenia). Długotrwałe stosowanie (≥48 tygodni) wiąże się z narastającym ryzykiem zaburzeń metabolicznych, w tym rozwojem lub nasileniem cukrzycy, czasem z powikłaniami takimi jak kwasica ketonowa czy śpiączka. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwowano niedociśnienie ortostatyczne, bradykardię, wydłużenie QTc, a rzadko ciężkie arytmie prowadzące do nagłej śmierci. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie trzustki, wysypki skórne, a także złośliwy zespół neuroleptyczny (rzadko).
akatyzja, aminotransferaza wątrobowa, amnezja, astenia, bradykardia, brak miesiączki, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperprolaktynemia, kwas moczowy, kwasica ketonowa, leukopenia, migotanie komór, morfologia krwi, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, olanzapina, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, senność, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zakrzep z zatorami, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół DRESS, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ranofren
Olanzapina (Ranofren, 5 mg) wykazuje opóźnioną skuteczność terapeutyczną, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów w początkowym okresie leczenia. Nie jest zalecana u pacjentów z psychozą lub zaburzeniami zachowania wywołanymi otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie większą częstość incydentów naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo) w badaniach u osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat). Czynniki ryzyka obejmują wiek >65 lat, zaburzenia połykania, sedację, niedożywienie, odwodnienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Olanzapina nie jest rekomendowana w psychozie indukowanej agonistami dopaminy u chorych na chorobę Parkinsona ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamów oraz brak przewagi nad placebo. Istotnym powikłaniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny, objawiający się m.in. hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością układu autonomicznego, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
aminotransferazy wątrobowe, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, choroba zakrzepowo-zatorowa, działanie przeciwcholinergiczne, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, incydent naczyniowo-mózgowy, kwasica ketonowa, mioglobinuria, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, objawy odstawienne, olanzapina, ostra niewydolność nerek, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późne dyskinezy, przerost mięśnia sercowego, rabdomioliza, sedacja, sztywność mięśniowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przemiany lipidów, zakrzepica żylna, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapin Krka 20 mg
Olanzapin Krka to preparat zawierający olanzapinę, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Lek jest wskazany do leczenia schizofrenii u dorosłych, zarówno w fazie początkowej, jak i w długoterminowym leczeniu podtrzymującym, co pozwala na utrzymanie stabilności klinicznej i zapobieganie zaostrzeniom. Ponadto, olanzapina znajduje zastosowanie w terapii choroby afektywnej dwubiegunowej, szczególnie w leczeniu epizodów manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów maniakalnych i depresyjnych u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie. Postać leku w formie tabletek ulegających rozpadowi jest korzystna u pacjentów z trudnościami w połykaniu, ograniczoną współpracą lub ryzykiem nieprzyjmowania leków, a szeroki zakres dawek umożliwia indywidualne dostosowanie terapii.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod manii, gonitwa myśli, leczenie podtrzymujące, leczenie schizofrenii, nadaktywność, objawy maniakalne, okres remisji, olanzapina, podwyższenie nastroju, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie psychiczne, zaostrzenie objawów, zapobieganie nawrotom