Dawkowanie i sposób podawania
Ranofren 5 mg

Dawkowanie olanzapiny (Ranofren) u dorosłych pacjentów jest ściśle uzależnione od wskazania klinicznego oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek, funkcja nerek i wątroby oraz nawyki palenia tytoniu. W leczeniu schizofrenii zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, natomiast w epizodzie manii dawka początkowa to 15 mg/dobę w monoterapii lub 10 mg/dobę w terapii skojarzonej. W profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę. Zakres dawek dobowa mieści się w przedziale 5-20 mg, a zwiększanie dawki powinno odbywać się ostrożnie, nie częściej niż co 24 godziny, po ponownej ocenie stanu klinicznego. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) oraz z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby zaleca się rozważenie niższej dawki początkowej 5 mg/dobę, z ostrożnym jej zwiększaniem. U osób palących może być konieczne zwiększenie dawki ze względu na indukcję metabolizmu olanzapiny przez tytoń, natomiast u pacjentów ze spowolnionym metabolizmem (kobiety, osoby starsze, niepalące) wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki początkowej i ostrożne jej zwiększanie.

Dawkowanie i sposób podawania leku Ranofren

Dawkowanie leku Ranofren (olanzapina) zależy od wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz współistniejących czynników wpływających na metabolizm leku. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania preparatu, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi.1

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie u dorosłych pacjentów zależy od wskazania klinicznego:2

  • Schizofrenia: zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę
  • Epizod manii: dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę (podawana jako dawka pojedyncza w monoterapii) lub 10 mg na dobę (w terapii skojarzonej)
  • Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę

U pacjentów otrzymujących olanzapinę w leczeniu epizodu manii, w celu zapobieżenia nawrotom, należy kontynuować leczenie tą samą dawką. W przypadku wystąpienia nowego epizodu manii, epizodu mieszanego lub epizodu depresji, należy kontynuować leczenie olanzapiną (w razie potrzeby optymalizując dawkę) i jeżeli istnieją wskazania kliniczne – zastosować dodatkowe leczenie objawów afektywnych.3

Podczas leczenia schizofrenii, epizodów manii i w celu zapobiegania nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej, dawka dobowa może być ustalana w zależności od stanu klinicznego pacjenta w zakresie 5 do 20 mg/dobę. Zwiększenie dawki ponad rekomendowaną dawkę początkową jest zalecane tylko po ponownej ocenie stanu klinicznego i powinno być dokonywane nie częściej niż co 24 godziny.4

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia. Znacznie większy przyrost masy ciała oraz większe zmiany stężenia lipidów i prolaktyny zgłaszano podczas krótkotrwałych badań z udziałem młodzieży niż w badaniach z udziałem dorosłych.5

Pacjenci w podeszłym wieku: Mniejsza dawka początkowa (5 mg/dobę) nie jest rutynowo zalecana, jednak powinna być rozważana u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej, gdy przemawiają za tym czynniki kliniczne.6

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby: U tych pacjentów należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). W przypadkach umiarkowanej niewydolności wątroby (marskość, klasa A lub B w skali Child-Pugh), dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i być ostrożnie zwiększana.7

Osoby palące: Dawka początkowa i zakres stosowanych dawek u pacjentów niepalących nie wymagają rutynowej korekty w porównaniu z dawkami stosowanymi u pacjentów palących. Metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu. Zalecane jest monitorowanie stanu klinicznego i w razie potrzeby rozważenie zwiększenia dawki olanzapiny.8

Jeśli występuje więcej niż jeden czynnik, który mógłby spowodować spowolnienie metabolizmu (płeć żeńska, podeszły wiek, niepalenie tytoniu) należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej. U tych pacjentów zwiększanie dawki, jeżeli wskazane, powinno być przeprowadzane z zachowaniem ostrożności.9

Sposób podawania

Ranofren w postaci tabletek 5 mg może być podawany niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na wchłanianie olanzapiny.10 Tabletkę można podzielić na równe dawki dzięki rowkowi dzielącemu.11

W przypadku planowanego zakończenia leczenia olanzapiną należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki leku.12

Szczegółowa tabela dawkowania

Wskazanie Dawka początkowa Zakres dawek Uwagi
Schizofrenia 10 mg/dobę 5-20 mg/dobę Dawkę należy dostosować do stanu klinicznego pacjenta
Epizod manii (monoterapia) 15 mg/dobę 5-20 mg/dobę Podawana jako dawka pojedyncza
Epizod manii (terapia skojarzona) 10 mg/dobę 5-20 mg/dobę Stosowana razem z lekami stabilizującymi nastrój
Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej 10 mg/dobę 5-20 mg/dobę U pacjentów leczonych olanzapiną w epizodzie manii należy kontynuować terapię tą samą dawką
Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) 5 mg/dobę (do rozważenia)* 5-20 mg/dobę *Gdy przemawiają za tym czynniki kliniczne
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby 5 mg/dobę 5-20 mg/dobę Ostrożne zwiększanie dawki
Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością wątroby (marskość, klasa A lub B w skali Child-Pugh) 5 mg/dobę 5-20 mg/dobę Bardzo ostrożne zwiększanie dawki
Osoby palące Taka sama jak u niepalących 5-20 mg/dobę Możliwa konieczność zwiększenia dawki ze względu na indukcję metabolizmu
Pacjenci ze spowolnionym metabolizmem (płeć żeńska, podeszły wiek, niepalenie tytoniu) Rozważyć zmniejszenie dawki początkowej 5-20 mg/dobę Ostrożne zwiększanie dawki

Zwiększenie dawki ponad rekomendowaną dawkę początkową powinno być dokonywane:13

  1. Tylko po ponownej ocenie stanu klinicznego pacjenta
  2. Nie częściej niż co 24 godziny
  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl