Specjalne ostrzeżenia
Zolafren-Swift

Olanzapina (Zolafren-Swift) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z otępieniem, zwłaszcza powyżej 65. roku życia, ze względu na dwukrotnie zwiększone ryzyko śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo). Nie zaleca się stosowania u pacjentów z psychozą wywołaną agonistami dopaminy w chorobie Parkinsona z powodu nasilenia objawów parkinsonizmu i braku potwierdzonej skuteczności. Należy monitorować ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN) oraz hiperglikemii i zaburzeń metabolicznych, w tym wzrostu masy ciała, stężenia glukozy i lipidów. Kontrole glikemii powinny odbywać się przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie, a profil lipidowy przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat. Szczególną uwagę zwraca się na pacjentów z chorobami wątroby, hematologicznymi oraz ryzykiem wydłużenia odstępu QTc (≥500 ms), zwłaszcza u osób starszych i z chorobami serca.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Zolafren-Swift

Stosowanie leku Zolafren-Swift (olanzapina) wymaga szczególnej uwagi lekarza prowadzącego ze względu na szereg potencjalnych zagrożeń i koniecznych środków ostrożności. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tego preparatu w różnych grupach pacjentów oraz w określonych sytuacjach klinicznych.1

Przeciwwskazania w leczeniu pacjentów z otępieniem

Olanzapina nie jest zalecana u pacjentów z objawami psychozy i/lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem ze względu na udokumentowane zwiększenie śmiertelności oraz ryzyka występowania zdarzeń naczyniowo-mózgowych. Badania kliniczne kontrolowane placebo prowadzone przez 6-12 tygodni u pacjentów w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania w przebiegu otępienia wykazały dwukrotne zwiększenie częstości zgonów w grupie leczonej olanzapiną w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (3,5% vs 1,5%).2

Czynniki zwiększające ryzyko śmiertelności w tej grupie pacjentów obejmują:4

Niepożądane zdarzenia naczyniowo-mózgowe

W badaniach klinicznych u pacjentów z otępieniem stwierdzono trzykrotne zwiększenie częstości występowania niepożądanych zdarzeń naczyniowo-mózgowych (np. udar, przemijający napad niedokrwienny) w grupie leczonej olanzapiną w porównaniu z grupą placebo (1,3% vs 0,4%). Zwiększone ryzyko występowało szczególnie u pacjentów z:5

  • Wiekiem powyżej 75 lat
  • Otępieniem naczyniowym
  • Otępieniem mieszanym

Skuteczność olanzapiny nie została potwierdzona w tych badaniach.Choroba Parkinsona

Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy wywołanej przyjmowaniem agonistów dopaminy u pacjentów z chorobą Parkinsona. Badania kliniczne wykazały, że w tej grupie pacjentów bardzo często występowało nasilenie objawów parkinsonizmu oraz omamy, z większą częstością niż w przypadku placebo. Ponadto, olanzapina nie wykazywała większej skuteczności niż placebo w leczeniu objawów psychotycznych u tych pacjentów.7

Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)

Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) stanowi potencjalne zagrożenie życia związane ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych. Podczas terapii olanzapiną zgłaszano rzadkie przypadki ZZN. Charakterystyczne objawy kliniczne obejmują:8

  • Bardzo wysoką gorączkę
  • Sztywność mięśni
  • Zaburzenia świadomości
  • Objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno, wahania ciśnienia tętniczego, tachykardia, obfite pocenie się, zaburzenia rytmu serca)

W badaniach laboratoryjnych można zaobserwować zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej, mioglobinurię (rabdomiolizę) oraz ostrą niewydolność nerek. W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na ZZN lub wysokiej gorączki o niewyjaśnionej przyczynie, konieczne jest natychmiastowe odstawienie wszystkich leków przeciwpsychotycznych, w tym olanzapiny.9

Zaburzenia metaboliczne

Hiperglikemia i cukrzyca

Niezbyt często zgłaszano przypadki hiperglikemii i/lub rozwoju czy nasilenia objawów cukrzycy, niekiedy z towarzyszącą kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadki śmiertelne. U niektórych pacjentów wcześniej obserwowano zwiększenie masy ciała, co może być czynnikiem predysponującym.10

Zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego pacjentów zgodnie z wytycznymi leczenia przeciwpsychotycznego:

  1. Pomiar stężenia glukozy we krwi przed rozpoczęciem leczenia
  2. Kontrola po 12 tygodniach od rozpoczęcia leczenia olanzapiną
  3. Następnie kontrola raz na rok

Pacjenci przyjmujący Zolafren-Swift powinni być obserwowani pod kątem objawów hiperglikemii, takich jak:11

  • Nadmierne pragnienie
  • Nadmierne wydzielanie moczu
  • Nadmierne łaknienie
  • Osłabienie

Pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka predysponującymi do cukrzycy wymagają regularnych badań w celu wykrycia ewentualnego pogorszenia kontroli glikemii. Konieczna jest również regularna kontrola masy ciała:12

  • Przed rozpoczęciem leczenia
  • Po 4, 8 i 12 tygodniach leczenia olanzapiną
  • Następnie raz na kwartał
Zmiany stężenia lipidów

U pacjentów leczonych olanzapiną obserwowano niepożądane zmiany w profilu lipidowym. W przypadku wystąpienia zaburzeń w stężeniu lipidów należy wdrożyć odpowiednie postępowanie, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami przemiany lipidów i u osób z czynnikami ryzyka rozwoju takich zaburzeń.13

Zalecane jest regularne badanie stężenia lipidów u pacjentów leczonych produktem Zolafren-Swift:14

  • Przed rozpoczęciem leczenia
  • Po 12 tygodniach leczenia olanzapiną
  • Następnie co 5 lat

Aktywność przeciwcholinergiczna

Pomimo że olanzapina wykazuje aktywność przeciwcholinergiczną in vitro, w badaniach klinicznych obserwowano małą częstość występowania objawów z nią związanych. Jednakże ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania olanzapiny u pacjentów ze współistniejącymi chorobami, należy zachować szczególną ostrożność przepisując lek pacjentom z:15

  • Przerostem gruczołu krokowego
  • Niedrożnością porażenną jelit
  • Podobnymi schorzeniami, w których działanie przeciwcholinergiczne może nasilać objawy

Czynność wątroby

Często obserwowano przejściowe i bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowychaminotransferazy alaninowej (AlAT) i aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), zwłaszcza w początkowym etapie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować i wykonywać badania kontrolne u:16

  • Pacjentów ze zwiększoną aktywnością AlAT i/lub AspAT
  • Pacjentów z objawami podmiotowymi i przedmiotowymi niewydolności wątroby
  • Pacjentów z uprzednio stwierdzoną ograniczoną czynnościową rezerwą wątrobową
  • Pacjentów stosujących leki o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym

W przypadku stwierdzenia zapalenia wątroby (w tym wątrobokomórkowego i cholestatycznego uszkodzenia wątroby oraz mieszanej postaci uszkodzenia wątroby) należy przerwać leczenie olanzapiną.17

Neutropenia

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:18

  • Małą liczbą leukocytów i/lub granulocytów obojętnochłonnych (niezależnie od przyczyny)
  • Przyjmujących leki mogące wywoływać neutropenię
  • Z zahamowaniem czynności i/lub toksycznym uszkodzeniem szpiku indukowanym przez leki w wywiadzie
  • Z zahamowaniem czynności szpiku spowodowanym przez współistniejącą chorobę, radioterapię lub chemioterapię
  • Z hipereozynofilią lub chorobą mieloproliferacyjną

U pacjentów leczonych jednocześnie olanzapiną i walproinianem często zgłaszano neutropenię.19

Przerwanie leczenia

Rzadko (≥0,01% do <0,1%) po nagłym przerwaniu stosowania olanzapiny zgłaszano wystąpienie ostrych objawów, takich jak:20

  • Pocenie się
  • Bezsenność
  • Drżenie
  • Lęk
  • Nudności lub wymioty

Odstęp QT

W badaniach klinicznych istotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc u pacjentów leczonych olanzapiną (skorygowane wg wzoru Fridericia [QTcF] ≥500 milisekund [ms]) występowało niezbyt często (0,1% do 1%). Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania kardiologicznych zdarzeń niepożądanych w porównaniu z placebo.21

Należy zachować ostrożność zalecając jednoczesne stosowanie olanzapiny i innych leków powodujących wydłużenie odstępu QTc, zwłaszcza u pacjentów:22

  • W podeszłym wieku
  • Z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT
  • Z zastoinową niewydolnością serca
  • Z przerostem mięśnia sercowego
  • Ze zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi

Zakrzep z zatorami

Podczas leczenia olanzapiną niezbyt często (≥0,1% do <1%) zgłaszano przejściowe występowanie zakrzepu z zatorami w układzie żylnym. Związek przyczynowy między tymi zdarzeniami a leczeniem olanzapiną nie został jednoznacznie ustalony. Jednak ze względu na częste występowanie czynników ryzyka zakrzepicy żylnej u pacjentów ze schizofrenią, należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka (np. unieruchomienie) i wdrożyć odpowiednie działania profilaktyczne.23

Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego

Ze względu na działanie olanzapiny głównie na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność stosując ją jednocześnie z innymi lekami o działaniu ośrodkowym oraz z alkoholem. Olanzapina może wykazywać działanie antagonistyczne wobec bezpośrednich i pośrednich agonistów dopaminy, co wykazano w badaniach in vitro.24

Napady drgawek

Należy zachować ostrożność stosując olanzapinę u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub poddanych czynnikom obniżającym próg drgawkowy. Napady drgawek niezbyt często zgłaszano u pacjentów leczonych olanzapiną, przy czym w większości przypadków stwierdzono w wywiadzie napady drgawek lub czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia.25

Późne dyskinezy

W badaniach porównawczych trwających rok lub krócej, późne dyskinezy występowały z istotnie statystycznie mniejszą częstością podczas stosowania olanzapiny. Ryzyko późnych dyskinez rośnie jednak wraz z czasem trwania leczenia. W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych lub przedmiotowych późnych dyskinez u pacjenta leczonego olanzapiną, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Po odstawieniu leku objawy te mogą przejściowo ulec zaostrzeniu lub nawet dopiero wystąpić.26

Niedociśnienie ortostatyczne

U pacjentów w wieku podeszłym obserwowano w trakcie badań klinicznych niezbyt częste przypadki niedociśnienia ortostatycznego. Zaleca się okresowe pomiary ciśnienia tętniczego u pacjentów powyżej 65 lat.27

Nagły zgon sercowy

Po wprowadzeniu olanzapiny do obrotu zgłaszano przypadki nagłych zgonów sercowych u pacjentów stosujących ten lek. W retrospektywnym, obserwacyjnym badaniu kohortowym ryzyko nagłego zgonu sercowego u pacjentów leczonych olanzapiną było około dwukrotnie większe niż u pacjentów niestosujących leków przeciwpsychotycznych. Wykazano, że ryzyko to jest porównywalne do ryzyka związanego ze stosowaniem innych atypowych leków przeciwpsychotycznych uwzględnionych w analizie zbiorczej.28

Dzieci i młodzież

Olanzapina nie jest wskazana do stosowania w leczeniu dzieci i młodzieży. W badaniach z udziałem pacjentów w wieku 13-17 lat obserwowano różne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, zmiany parametrów metabolicznych i zwiększenie stężenia prolaktyny.29

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Fenyloalanina

Zolafren-Swift zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. Zawartość aspartamu w poszczególnych dawkach wynosi:30

Dawka Zawartość aspartamu
5 mg 2,40 mg
10 mg 4,80 mg
15 mg 7,20 mg
20 mg 9,60 mg

Aspartam może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią – rzadką chorobą genetyczną, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie z powodu jej nieprawidłowego wydalania.31

Sód

Zolafren-Swift zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.32

Alkohol benzylowy

Zawartość alkoholu benzylowego w poszczególnych dawkach wynosi:33

Dawka Zawartość alkoholu benzylowego
5 mg 0,03 mg
10 mg 0,06 mg
15 mg 0,1 mg
20 mg 0,1 mg

Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku, ponieważ duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną).34

Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna).35

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl