nadwrażliwość
Nadwrażliwość jest terminem medycznym opisującym nieprawidłową lub wzmożoną reakcję układu immunologicznego na bodźce, które u większości osób nie wywołują żadnej odpowiedzi. Jest to podstawa wielu chorób alergicznych i autoimmunologicznych.
Według klasyfikacji Gella i Coombsa wyróżnia się cztery główne typy nadwrażliwości: typ I (natychmiastowa, zależna od IgE), typ II (cytotoksyczna), typ III (kompleksów immunologicznych) oraz typ IV (opóźniona, komórkowa). Każdy typ charakteryzuje się odmiennym mechanizmem patofizjologicznym i manifestacją kliniczną.
Nadwrażliwość typu I obejmuje klasyczne reakcje alergiczne jak katar sienny, astma czy anafilaksja. Typ II odpowiada za reakcje cytotoksyczne występujące np. w niedokrwistościach autoimmunohemolitycznych. Typ III związany jest z chorobami kompleksów immunologicznych jak zapalenie naczyń czy niektóre postacie kłębuszkowego zapalenia nerek, a typ IV odpowiada za kontaktowe zapalenie skóry czy reakcje na gruźlicę.
Diagnostyka nadwrażliwości obejmuje testy skórne, oznaczanie specyficznych przeciwciał IgE, testy prowokacyjne oraz badania laboratoryjne oceniające funkcje układu immunologicznego. Leczenie zależy od typu nadwrażliwości i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne) oraz w niektórych przypadkach immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apo-Atorva 20 mg
Lek Apo-Atorva, zawierający atorwastatynę wapniową, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z czynną chorobą wątroby lub trwałym, ponad 3-krotnym wzrostem aktywności aminotransferaz w osoczu. Stosowanie u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji jest również bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko teratogenne wynikające z hamowania syntezy cholesterolu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany jednocześnie z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir z pibrentaswirem, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia atorwastatyny i powikłań takich jak miopatia czy rabdomioliza.
aminotransferaza, atorwastatyna wapniowa, choroba wątroby, ciąża, ezetymib, fibrat, glekaprewir z pibrentaswirem, hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor PCSK9, karmienie piersią, lek przeciwwirusowy, miopatia, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, rabdomioliza, stanol roślinny, statyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Neo-Capsiderm
Maść Neo-Capsiderm zawiera noniwamidum, kamforę, olejek terpentynowy oraz olejek eukaliptusowy i wymaga stosowania zgodnie z określonymi zasadami bezpieczeństwa. Preparatu nie należy aplikować na uszkodzoną skórę ze względu na ryzyko nasilenia podrażnień i zwiększonego wchłaniania substancji czynnych. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysięki czy wysypka, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i konsultacja lekarska. Pacjent powinien być poinformowany o możliwym przejściowym mrowieniu i pieczeniu w miejscu aplikacji, które jest typową reakcją na składniki aktywne, zwłaszcza noniwamidum i olejki eteryczne. Po aplikacji preparatu należy dokładnie umyć dłonie, aby zapobiec przeniesieniu substancji na błony śluzowe lub oczy, co może wywołać silne podrażnienie. Ponadto, gorące kąpiele bezpośrednio przed lub po aplikacji są przeciwwskazane, gdyż mogą nasilić działanie preparatu i zwiększyć dyskomfort.
aplikacja preparatu, błona śluzowa, kamfora, lanolina, naczynie krwionośne, nadwrażliwość, Neo-Capsiderm, noniwamidum, obrzęk, olejek eteryczny, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, przepływ krwi, reakcja podrażnieniowa, reakcja zapalna, rumień, substancja czynna, uszkodzenie nerwu czuciowego, woda utleniona, wysięk, wysypka, zapalenie skóry kontaktowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Novo-Helisen Depot –
Immunoterapia alergenowa z użyciem leku Novo-Helisen Depot jest przeciwwskazana u pacjentów z niedostatecznie kontrolowaną astmą (FEV1 <70% wartości należnej według klasyfikacji GINA stopień III/IV), nieodwracalnymi zmianami strukturalnymi w układzie oddechowym (np. rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli), aktywną gruźlicą płuc oraz u osób z chorobami autoimmunologicznymi, chorobami kompleksów immunologicznych, wrodzonymi lub nabytymi defektami immunologicznymi, a także stwardnieniem rozsianym. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z istotną klinicznie niewydolnością serca lub krążenia oraz u osób stosujących beta-adrenolityki (beta-blokery), ze względu na ryzyko zmniejszonej skuteczności adrenaliny w przypadku reakcji anafilaktycznej. Należy również unikać stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na składniki pomocnicze, takie jak glinu wodorotlenek i fenol.
adrenalina, astma, astma oskrzelowa, beta-bloker, choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, defekt immunologiczny, fenol, FEV1, gruźlica płuc, immunoterapia alergenowa, klasyfikacja GINA, kompleksy immunologiczne, nadwrażliwość, niewydolność serca, Novo-Helisen Depot, reakcja anafilaktyczna, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli, schorzenie zapalne, stwardnienie rozsiane, wodorotlenek glinu, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Erlis 5 mg
Tadalafil (Erlis, 5 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 77 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie organicznych azotanów ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca klasy NYHA ≥ II, niekontrolowanymi zaburzeniami rytmu serca, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniem oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Przeciwwskazaniem jest także utrata wzroku w jednym oku z powodu niezapalnej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 i riocyguatu ze względu na ryzyko objawowego niedociśnienia.
cyklaza guanylowa, Erlis, inhibitory PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, NAION, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, organiczne azotany, riocyguat, tadalafil, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diohespan Max
Produkt leczniczy Diohespan Max zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy w postaci proszku doustnego i jest stosowany objawowo w leczeniu żylaków odbytu, z zaleceniem krótkotrwałej terapii. W przypadku utrzymywania się lub nasilenia dolegliwości konieczne jest przeprowadzenie specjalistycznego badania proktologicznego oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia. Preparat zawiera istotne ilości substancji pomocniczych, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii u wybranych grup pacjentów, co wymaga szczegółowej analizy przed rozpoczęciem leczenia.
- Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek cynchokainy – Właściwości farmakokinetyczne
Chlorowodorek cynchokainy jest składnikiem mieszaniny kain w produkcie TRUE Test 36, stosowanym do testów płatkowych w diagnostyce alergii kontaktowej na miejscowe środki znieczulające z grupy estrów kwasu para-aminobenzoesowego. W panelu nr 1 (pozycja 5) chlorowodorek cynchokainy występuje w proporcji 1 części na 7 części mieszaniny (5 części benzokainy, 1 część chlorowodorku tetrakainy, 1 część chlorowodorku cynchokainy), co odpowiada około 72,9 μg chlorowodorku cynchokainy na płatek (510 μg/płatek całkowitej mieszaniny kain) lub 630 μg/cm². Produkt jest aplikowany miejscowo na nieuszkodzoną skórę w małych stężeniach, co minimalizuje ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego i działań niepożądanych systemowych.
alergia kontaktowa, benzokainy, chlorowodorek cynchokainy, chlorowodorek tetrakainy, diagnostyka alergii kontaktowej, ester kwasu para-aminobenzoesowego, miejscowy środek znieczulający, mieszanina kain, nadwrażliwość, parametr farmakokinetyczny, plaster do testów prowokacyjnych, reakcja alergiczna, test płatkowy, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zyx 5 mg
Lek Zyx w postaci tabletek powlekanych zawierających 5 mg dichlorowodorku lewocetyryzyny jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę, inne pochodne piperazyny oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (79 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów, którzy wcześniej doświadczyli reakcji alergicznych na cetyryzynę lub hydroksyzynę, manifestujących się wysypką, świądem, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym lub anafilaksją.
Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również ciężka niewydolność nerek z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z chorobami nerek konieczna jest ocena funkcji nerek i oznaczenie klirensu kreatyniny. U pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć indywidualnie korzyści i ryzyko związane z podaniem leku Zyx.
cetyryzyna, choroba nerek, dichlorowodorek lewocetyryzyny, działanie niepożądane, hydroksyzyna, klirens kreatyniny, kumulacja substancji czynnej, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pochodna piperazyny, pokrzywka, preparat przeciwhistaminowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja uczuleniowa, świąd, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – AzitroLEK 250 250 mg
AzitroLEK 250 zawiera azytromycynę w dawce 250 mg, będącą antybiotykiem makrolidowym, stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka (bardzo często), wymioty, ból brzucha i nudności (często). W badaniach diagnostycznych często stwierdza się zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie eozynofilów, bazofilów, monocytów i neutrofilów oraz obniżenie stężenia wodorowęglanów we krwi. Do poważnych działań niepożądanych należą ciężkie reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), hepatotoksyczność (niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie i martwica wątroby), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, rumień wielopostaciowy), zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, tachykardia komorowa, wydłużenie QT), nefrotoksyczność (ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z Clostridioides difficile.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, Clostridioides difficile, drożdżyca, eozynofilia, głuchota, hepatotoksyczność, jadłowstręt, leukopenia, limfocyty, małopłytkowość, martwica wątroby, Mycobacterium avium, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nieżyt żołądka i jelit, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zakażenie grzybicze, zapalenie gardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – PoltechRBC 13,4 mg
Produkt leczniczy PoltechRBC, liofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawiera 13,40 mg sodu pirofosforanu dziesięciowodnego jako substancję czynną oraz 4,3 mg cyny (II) chlorku dwuwodnego jako substancję pomocniczą. Jedynym udokumentowanym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu, w szczególności na sodu pirofosforan lub cyny (II) chlorek dwuwodny. Przed podaniem PoltechRBC konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze zwróceniem uwagi na wcześniejsze reakcje nadwrażliwości na radiofarmaceutyki zawierające te związki. Produkt nie zawiera radionuklidu w zestawie, który jest dodawany dopiero podczas przygotowania do podania, co ma znaczenie przy ocenie potencjalnych reakcji alergicznych.
chlorek cyny, historia alergologiczna, liofilizat, liofilizat do wstrzykiwań, metoda diagnostyczna, nadwrażliwość, PoltechRBC, produkt radiofarmaceutyczny, radiofarmaceutyk, radionuklid, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sodu pirofosforan, substancja czynna, substancja pomocnicza, technika diagnostyczna, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Kwas dehydrocholowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas dehydrocholowy, będący substancją czynną preparatów Raphacholin C (40 mg) oraz Raphacholin Forte (250 mg), jest stosowany w terapii chorób wątroby i dróg żółciowych. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na kwas dehydrocholowy oraz na składniki pomocnicze obu preparatów. W przypadku Raphacholin C dodatkowo należy uwzględnić nadwrażliwość na wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej, wyciąg z ziela karczocha, olejek miętowy oraz obecność sacharozy (151,86 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów. Ciężkie choroby wątroby stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania kwasu dehydrocholowego, przy czym Raphacholin Forte jest przeciwwskazany także w ostrych i przewlekłych schorzeniach wątroby. Niedrożność dróg żółciowych i przewodu pokarmowego wyklucza podawanie obu preparatów.
choroba wątroby, ciężka choroba wątroby, drogi żółciowe, kwas dehydrocholowy, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja cukrów, olejek miętowy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, wyciąg z karczocha, wyciąg z rzodkwi czarnej, zapalenie przewodu pokarmowego, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Titlodine 2 mg
Tolterodyna, substancja czynna leku Titlodine w dawkach 2 mg i 4 mg (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu), posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tolterodynę lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w ilości 32,704-34,496 mg dla dawki 2 mg oraz 65,408-68,992 mg dla dawki 4 mg), zatrzymanie moczu, niewyrównaną jaskrę z wąskim kątem przesączania, miastenię rzekomoporaźną oraz ciężkie schorzenia przewodu pokarmowego, takie jak ciężkie wrzodziejące zapalenie okrężnicy i toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Działanie antycholinergiczne tolterodyny może nasilać objawy tych schorzeń, prowadząc do poważnych powikłań, w tym ostrego napadu jaskry, pogorszenia perystaltyki jelit czy niewydolności oddechowej.
cytochrom P450 2D6, dysfagia, działanie antycholinergiczne, jaskra z wąskim kątem przesączania, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kumulacja leku, laktoza jednowodna, miastenia rzekomoporaźna, nadwrażliwość, niedrożność jelit, nietolerancja laktozy, niewydolność oddechowa, osłabienie mięśni szkieletowych, ostry napad jaskry, perystaltyka jelit, titlodine, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, tolterodyna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój moczu, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asbima 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan, był oceniany w pięciu badaniach klinicznych na ponad 5000 pacjentach, z czego 2613 otrzymywało kombinację obu substancji. Profil bezpieczeństwa wykazuje, że najczęstsze działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła, grypa, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne oraz obrzęki obwodowe (częstość 5,1%), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy i uderzenia gorąca. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występują rzadziej niż przy monoterapii. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości.
amlodypina i walsartan, ból głowy, choroba posurowicza, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkaliemia, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, rumień wielopostaciowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bortezomib Adamed 1 mg
Bortezomib Adamed, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (1 mg bortezomibu w formie estru mannitolu i kwasu boronowego), jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, boron lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u chorych z ostrą rozlaną naciekową chorobą płuc oraz chorobą osierdzia o charakterze naciekowym ze względu na ryzyko zaostrzenia patologii i powikłań kardiologicznych. W terapii skojarzonej konieczne jest uwzględnienie przeciwwskazań i interakcji innych leków, co wymaga szczegółowej analizy Charakterystyki Produktu Leczniczego wszystkich stosowanych preparatów.
boron, bortezomib, choroba osierdzia, działanie niepożądane, hipotonia, inhibitor proteasomu, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, omdlenie, ostra rozlana naciekowa choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, terapia skojarzona, trombocytopenia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Maść na odciski Aflofarm (400 mg + 100 mg)/g
Leczenie maścią zawierającą kwas salicylowy (400 mg/g) oraz kwas mlekowy (100 mg/g) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej. Najczęściej obserwowane reakcje obejmują odczyny alergiczne (świąd, wysypka, obrzęk), rumień, złuszczenie naskórka, nadżerki oraz stan zapalny skóry manifestujący się zaczerwienieniem, bólem, obrzękiem i uciepleniem w miejscu aplikacji. Szczególnie niebezpieczne jest przypadkowe nałożenie preparatu na zdrową skórę lub błony śluzowe, co może prowadzić do poważniejszych podrażnień i uszkodzeń naskórka. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, jednak ich potencjalna intensywność wymaga ostrożności podczas stosowania preparatu.
aplikacja preparatu, działanie keratolityczne, działanie żrące, kwas mlekowy, kwas salicylowy, leczenie objawowe, maść na odciski, nadwrażliwość, nadżerka, obrzęk, odczyn alergiczny, podrażnienie skóry, reakcja zapalna, rumień, stan zapalny, świąd, wysypka, zaburzenia skóry, zapalenie skóry, złuszczenie naskórka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asentra 50 mg
Lek Asentra, zawierający sertralinę w dawkach 50 mg i 100 mg (odpowiednio 55,95 mg i 111,90 mg chlorowodorku sertraliny), posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na sertralinę lub substancje pomocnicze, co wyklucza stosowanie leku ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Ponadto, absolutnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią. Zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego okresu karencji po odstawieniu inhibitora MAO przed rozpoczęciem terapii sertraliną oraz co najmniej 7 dni odstępu po zakończeniu leczenia sertraliną przed włączeniem inhibitora MAO.
chlorowodorek sertraliny, drżenie mięśniowe, farmakoterapia, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, nadwrażliwość, okres karencji, pimozyd, pobudzenie psychoruchowe, reakcja alergiczna, sertralina, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Combigan (2 mg + 5 mg)/ml
Combigan to krople do oczu w postaci klarownego roztworu o zielonkawo-żółtym zabarwieniu, zawierające dwie substancje czynne: winian brymonidyny (2,0 mg/ml, odpowiadający 1,3 mg czystej brymonidyny) oraz tymolol (5,0 mg/ml, odpowiadający 6,8 mg maleinianu tymololu). Obie substancje działają synergistycznie w celu obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego, wykorzystując odmienne mechanizmy działania. Preparat zawiera również benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/ml) jako środek konserwujący oraz fosforany w ilości 10,58 mg/ml, co jest istotne dla pacjentów z nadwrażliwością na te składniki. pH roztworu ustalono na poziomie 6,9, a pozostałe substancje pomocnicze zapewniają stabilność i odpowiednie właściwości fizykochemiczne preparatu.
bufor fosforanowy, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, Combigan, działanie synergistyczne, krople do oczu, maleinian tymololu, nadwrażliwość, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, polietylen niskiej gęstości, roztwór klarowny, tymolol, winian brymonidyny, worek spojówkowy, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fevarin 100 mg
Fevarin, zawierający 100 mg maleinianu fluwoksaminy, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakologicznych, nie należy stosować fluwoksaminy jednocześnie z tyzanidyną, inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), pimozydem oraz ramelteonem. Szczególnie istotne jest unikanie kojarzenia z IMAO, gdyż może to prowadzić do zespołu serotoninowego, zagrażającego życiu. W przypadku zmiany terapii między fluwoksaminą a IMAO, konieczne jest zachowanie odpowiednich okresów karencji: 2 tygodnie po odstawieniu nieodwracalnych IMAO przed rozpoczęciem Fevarinu, 1 dzień po odstawieniu odwracalnych IMAO (np. moklobemid, linezolid), oraz 1 tydzień po zakończeniu terapii Fevarinem przed rozpoczęciem IMAO.
bezsenność, cytochrom P450, działanie miorelaksacyjne, działanie niepożądane, farmakoterapia, Fevarin, fluwoksamina, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, linezolid, maleinian fluwoksaminy, moklobemid, nadwrażliwość, neuroleptyk, nieodwracalny IMAO, odwracalny IMAO, okres karencji, pimozyd, przeciwwskazanie, ramelteon, reakcja nadwrażliwości, receptor serotoninowy, stężenie w osoczu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tyzanidyna, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie kardiologiczne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclac Lipogel 10 mg/g
Diclac LipoGel (10 mg/g, żel) zawierający diklofenak sodowy jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub inne składniki preparatu, w tym benzoesan benzylu i alkohol benzylowy. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania u osób z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ, takich jak napady astmy, pokrzywka czy ostre zapalenie błony śluzowej nosa po podaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. Preparat jest również bezwzględnie przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 14 roku życia, gdyż bezpieczeństwo i skuteczność stosowania w tej grupie nie zostały ustalone.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sodium oxybate Accord 500 mg/ml
Terapia hydroksymaślanem sodu (Sodium oxybate Accord 500 mg/ml, roztwór doustny) jest związana z licznymi działaniami niepożądanymi, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to zawroty głowy, nudności oraz bóle głowy, występujące u 10-20% pacjentów. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z czterech wieloośrodkowych, randomizowanych badań klinicznych u chorych na narkolepsję i katapleksję. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane, takie jak próby samobójcze, psychoza, depresja oddechowa oraz drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, po zakończeniu terapii może wystąpić nawrót lub nasilenie katapleksji, a w rzadkich przypadkach obserwowano objawy zespołu odstawiennego, m.in. bezsenność, lęk, omamy i zaburzenia psychotyczne.
astenia, bezdech senny, bezsenność, biegunka, ból głowy, chodzenie we śnie, chrapanie, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, fibromialgia, gamma-hydroksymaślan, hydroksymaślan sodu, jadłowstręt, katapleksja, kołatanie serca, lęk, mioklonie, moczenie nocne, nadciśnienie, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedoczulica, niepamięć, nietrzymanie kału, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, nudności, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, omamy, paranoja, parestezje, pokrzywka, porażenie przysenne, próba samobójcza, psychoza, senność, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w ustach, szumy uszne, utrata świadomości, wymioty, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumamed 500 mg
Sumamed, zawierający azytromycynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azytromycynę, erytromycynę, inne makrolidy, ketolidy oraz substancje pomocnicze leku. Reakcje alergiczne mogą mieć różne nasilenie, włącznie z anafilaksją, dlatego przed terapią konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego. Tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej zawierają aspartam (E 951) w ilości 39,0 mg w tabletce 500 mg, alkohol benzylowy (<1 mg) oraz glukozę (w maltodekstrynie), co stanowi dodatkowe przeciwwskazania u pacjentów z fenyloketonurią, nadwrażliwością na alkohol benzylowy oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
alkohol benzylowy, antybiogram, antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, aspartam, azytromycyna, erytromycyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, glukoza, klarytromycyna, nadwrażliwość, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, roksytromycyna, Sumamed, zawiesina doustna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Axaltra 20 mg
Axaltra, zawierająca rywaroksaban w dawkach 15 mg i 20 mg, jest przeciwzakrzepowym lekiem stosowanym w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban lub substancje pomocnicze (tabletki zawierają laktozę: 21,75 mg w dawce 15 mg i 29 mg w dawce 20 mg), czynne krwawienia klinicznie istotne oraz stany zwiększające ryzyko krwawienia, takie jak aktywne lub niedawne owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawne urazy mózgu lub kręgosłupa, zabiegi neurochirurgiczne i okulistyczne, przebyty krwotok wewnątrzczaszkowy oraz poważne zmiany naczyniowe w obrębie mózgu i rdzenia kręgowego. Rywaroksaban jest także przeciwwskazany u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh oraz w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na ryzyko krwawienia i przenikanie leku do płodu lub mleka matki.
antagonista witaminy K, apiksaban, czynne krwawienie, dabigatran, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia wątrobowa, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, proteza zastawki serca, retinopatia cukrzycowa, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, wada żylno-tętnicza, warfaryna, zaburzenie hemostazy, zespół antyfosfolipidowy - Leksykon substancji czynnych
Borówka brusznica – Przeciwwskazania stosowania
Borówka brusznica (Vaccinum vitis-idea L.) jest składnikiem preparatu Urosan fix, w którym stanowi 0,2 g na 2,0 g saszetkę (10% masy mieszanki). Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na borówkę brusznicę oraz alergie krzyżowe na rośliny z rodziny Ericaceae, astrowatych (np. korzeń podróżnika Cichorium intybus L.) oraz pyłek brzozy (liść brzozy Betula pendula Toth; Betula pubescens Ehrh.). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, stanami zapalnymi błony śluzowej górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz nasilonym refluksem żołądkowo-przełykowym, ze względu na potencjalne działanie drażniące na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Należy również uwzględnić przeciwwskazania związane z pozostałymi składnikami mieszanki, takimi jak liść brzozy (0,7 g), ziele skrzypu (0,8 g) i korzeń podróżnika (0,3 g).
alergia krzyżowa, alergia na pyłek brzozy, asteraceae, błona śluzowa przewodu pokarmowego, borówka brusznica, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka choroba nerek, ciężka choroba serca, Compositae, diuretyk, gospodarka wodno-elektrolitowa, klasyfikacja NYHA, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rodzina astrowatych, stan zapalny, Vaccinum vitis-idea L, właściwość moczopędna, zaburzenie elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Differin 1 mg/g
Differin w postaci żelu o stężeniu 1 mg/g zawiera adapalen jako substancję czynną, co zapewnia skuteczność terapeutyczną w leczeniu miejscowym. Preparat zawiera również składniki pomocnicze takie jak glikol propylenowy i metylu parahydroksybenzoesan, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u pacjentów z nadwrażliwością. Pozostałe substancje pomocnicze, w tym fenoksyetanol, karbomer 940, disodu edetynian, poloksamer 182, sodu wodorotlenek oraz woda oczyszczona, odpowiadają za odpowiednie właściwości fizykochemiczne i stabilność żelu. Preparat dostępny jest w tubach LDPE o pojemności 15 g i 30 g, zabezpieczonych polipropylenową nakrętką i umieszczonych w tekturowych pudełkach.
adapalen, disodu edetynian, fenoksyetanol, glikol propylenowy, karbomer, konserwant przeciwbakteryjny, LDPE, nadwrażliwość, niezgodność farmaceutyczna, parahydroksybenzoesan metylu, poloksamer, regulator pH, środek powierzchniowo czynny, wchłanianie substancji czynnej, wodorotlenek sodu, żel do stosowania miejscowego, związek chelatujący - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cholinex Intense 2,5 mg + 1,2 mg
Cholinex Intense, zawierający 2,5 mg heksylorezorcynolu oraz 1,2 mg benzalkoniowego chlorku w formie pastylek twardych, jest lekiem dostępnym bez recepty, stosowanym miejscowo w jamie ustnej i gardle. W praktyce klinicznej obserwuje się działania niepożądane głównie o charakterze miejscowym, dotyczące układu pokarmowego, takie jak podrażnienia, pieczenie, zaczerwienienie śluzówki jamy ustnej oraz gardła, a także zapalenia błony śluzowej jamy ustnej (stomatitis) i gardła (pharyngitis). Częstość występowania tych działań niepożądanych nie jest określona ze względu na ograniczenia w monitorowaniu produktów OTC. W składzie leku znajdują się także substancje pomocnicze, takie jak glukoza (419 mg), sacharoza (1366 mg), glikol propylenowy (10,68 mg), aromat jeżynowy zawierający m.in. d-limonen, linalol oraz barwniki (czerń brylantowa 0,05 mg, czerwień koszenilowa 0,4 mg), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub podrażnienia u pacjentów predysponowanych.
benzalkoniowy chlorek, działanie niepożądane, glikol propylenowy, heksylorezorcynol, jama ustna, nadwrażliwość, nietolerancja cukrów, pastylka twarda, podrażnienie gardła, podrażnienie jamy ustnej, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, układ pokarmowy, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie śluzówki jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Olejek rozmarynowy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Olejek rozmarynowy (Rosmarini aetheroleum) jest składnikiem aktywnym stosowanym w preparatach miejscowych, takich jak Aromatol Hot żel i Depulol, w stężeniu 5 g/100 g (5%). W obu produktach olejek rozmarynowy występuje w połączeniu z innymi substancjami, m.in. olejkiem eukaliptusowym (5 g/100 g), balsamem peruwiańskim (6 g/100 g) oraz kamforą racemiczną (10 g/100 g w Aromatol Hot żelu). Analiza dokumentacji medycznej wykazuje brak danych dotyczących wpływu tych preparatów na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest podkreślone w charakterystykach produktów. Ze względu na miejscową formę aplikacji, wchłanianie ogólnoustrojowe olejku rozmarynowego jest prawdopodobnie ograniczone, jednak brak jest jednoznacznych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo w kontekście zdolności psychomotorycznych.
Aromatol Hot, balsam peruwiański, charakterystyka produktu leczniczego, Depulol, formulacja miejscowa, indywidualna wrażliwość, interakcje lekowe, kamfora racemiczna, nadwrażliwość, objawy niepożądane, olejek eukaliptusowy, olejek rozmarynowy, ostrożność medyczna, preparat leczniczy, wchłanianie ogólnoustrojowe, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Groprinosin 50 mg/ml
Groprinosin (inozyna pranobeks) jest lekiem przeciwwirusowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest bardzo częste (≥1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu. Zmiany te zwykle mieszczą się w granicach normy i ulegają normalizacji kilka dni po zakończeniu terapii. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się także zaburzenia neurologiczne (ból i zawroty głowy), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu), reakcje skórne (świąd, wysypka), bóle stawów, zmęczenie oraz nieprawidłowości biochemiczne wskazujące na obciążenie wątroby i nerek (zwiększone stężenie mocznika, aminotransferaz i fosfatazy zasadowej). Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) mogą wystąpić zaburzenia snu, biegunka, zaparcia, wielomocz oraz objawy psychiczne, takie jak nerwowość.
aminotransferazy, ból głowy, ból stawów, dna moczanowa, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, Groprinosin, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica nerkowa, kwas moczowy, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość, nerwowość, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd i wysypka, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia snu, zaburzenia wypróżniania, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Krka 40 mg
Atorvastatin Krka, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (56,9 mg w tabletce 10 mg, 113,8 mg w 20 mg oraz 227,6 mg w 40 mg). Leku nie należy stosować u osób z czynną chorobą wątroby lub z utrzymującym się, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy. Przeciwwskazania obejmują także kobiety w ciąży, karmiące piersią oraz kobiety w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania leku do mleka matki. Ponadto, stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane u pacjentów leczonych przeciwwirusowo preparatami zawierającymi glekaprewir z pibrentaswirem, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia atorwastatyny i potencjalnej miopatii, w tym rabdomiolizy.
atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, białko transportowe, czynna choroba wątroby, dziedziczna nietolerancja galaktozy, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, miopatia, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, rabdomioliza, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie lipidowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwiększenie stężenia aminotransferaz - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zaranta 15 mg
Rozuwastatyna (Zaranta) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lek, czynną chorobą wątroby (w tym trwale podwyższoną aktywnością aminotransferaz powyżej 3-krotnej normy), ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), miopatią oraz w trakcie jednoczesnego stosowania cyklosporyny lub terapii sofosbuwirem/welpataswirem/woksylaprewirem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także ciąża, karmienie piersią oraz brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. Dla dawek 30 mg i 40 mg rozuwastatyny dodatkowo przeciwwskazane są umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min), niedoczynność tarczycy, genetyczne choroby mięśni, wcześniejsze uszkodzenia mięśni po statynach lub fibratach, nadużywanie alkoholu, pochodzenie azjatyckie oraz jednoczesne stosowanie fibratów ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
aminotransferazy, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dyslipidemia, działania niepożądane, fibraty, HCV, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, miopatia, miotoksyczność, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, polipragmazja, rabdomioliza, rozuwastatyna, ryzyko teratogenne, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, statyny, terapia rozuwastatyną, umiarkowane zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Essylimar 100 mg
Lek Essylimar w dawce 100 mg (tabletka powlekana) zawiera kompleks sylimarynowo-fosfolipidowy, w którym sylimaryna stanowi 30% flawonolignanów w przeliczeniu na sylibinę, a fosfor 1,5%. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania tego preparatu jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na sylimarynę lub inne składniki preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji krzyżowych u osób uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), do której należy ostropest plamisty – naturalne źródło sylimaryny.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Perlid 50 mg/ml
Perlid, lakier leczniczy zawierający amorolfinę w stężeniu 50 mg/ml, jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej, zwłaszcza dotyczące paznokci. Działania niepożądane występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i obejmują zmiany w strukturze paznokci, przebarwienia (żółknięcie, brązowienie), łamliwość oraz nadmierną kruchość z rozwarstwianiem się płytki. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się uczucie pieczenia skóry w miejscu aplikacji. Częstość występowania innych reakcji skórnych, takich jak rumień, świąd, kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka czy pęcherze, nie jest znana. Objawy te mogą wynikać zarówno z działania leku, jak i samej infekcji grzybiczej paznokci, co wymaga uważnej oceny klinicznej.
amorolfina, działanie niepożądane, grzybica paznokci, infekcja grzybicza, kontaktowe zapalenie skóry, kruchość paznokci, lakier leczniczy, łamliwość paznokci, leczenie objawowe, monitoring działań niepożądanych, nadwrażliwość, pęcherze skórne, pieczenie skóry, płytka paznokciowa, pokrzywka, reakcja zapalna skóry, rumień, świąd, zaburzenia paznokci, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaczerwienienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Diazepam – Przeciwwskazania stosowania
Diazepam, jako benzodiazepina, posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diazepam lub inne benzodiazepiny, miastenię gravis, ciężką niewydolność oddechową, zespół bezdechu sennego oraz ciężką niewydolność wątroby ze względu na ryzyko encefalopatii wątrobowej i kumulacji leku. Ponadto, stosowanie diazepamu jest niewskazane w monoterapii depresji i lęku związanego z depresją z powodu ryzyka nasilenia tendencji samobójczych, a także w zaburzeniach psychicznych takich jak fobie, natręctwa i przewlekłe psychozy. U noworodków i wcześniaków, zwłaszcza przy preparatach takich jak Relanium, istnieje ryzyko zespołu wiotkiego dziecka z powodu niedojrzałości enzymatycznej wątroby. Preparaty doustne zawierają laktozę jednowodną w ilościach od 14 mg (Diazepam Grindeks 5 mg) do 168,1 mg (Diazepam Genoptim 2 mg), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Roztwory do wstrzykiwań zawierają substancje pomocnicze takie jak alkohol benzylowy, glikol propylenowy i etanol 96%, które mogą być przeciwwskazane u pacjentów z chorobami wątroby, nerek, alkoholizmem lub padaczką.
alkohol benzylowy, benzodiazepina, choroba autoimmunologiczna, ciężka niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby, depresja oddechowa, encefalopatia wątrobowa, fobia i natręctwo, glikol propylenowy, laktoza jednowodna, leczenie skojarzone, miastenia, monoterapia depresji, myasthenia gravis, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, ośrodek oddechowy, przewlekła psychoza, reakcja alergiczna, substancja czynna, tendencja samobójcza, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie poznawcze, zagrożenie życia, zatrzymanie oddechu, zespół bezdechu sennego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Irbesartan Aurovitas 150 mg
Irbesartan Aurovitas, dostępny w dawkach 150 mg i 300 mg, jest antagonistą receptora angiotensyny II stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na irbesartan lub substancje pomocnicze oraz ciąża w drugim i trzecim trymestrze ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak hipotensja płodowa, hipoplazja czaszki, zaburzenia rozwoju nerek i małowodzie. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i zastąpić bezpieczniejszą alternatywą terapeutyczną. Ponadto, jednoczesne stosowanie Irbesartanu Aurovitas z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek, gdy współczynnik filtracji kłębuszkowej (GFR) jest poniżej 60 ml/min/1,73 m², ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrej niewydolności nerek i hipotensji.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, choroba nerek, cukrzyca, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, hipotensja płodowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, irbesartan, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Ziele konwalii – Przeciwwskazania stosowania
Ziele konwalii (Convallaria maialis L.) wykazuje działanie inotropowe dodatnie dzięki zawartości glikozydów nasercowych i jest składnikiem preparatów kardiologicznych takich jak Convafort (15,7 mg wyciągu suchego na tabletkę) oraz Kelicardina (0,47 g wyciągu płynnego na 1 ml, zawierająca 2,5-4,2 j.g. glikozydów nasercowych). Stosowanie tych preparatów jest przeciwwskazane u pacjentów z hipokaliemią, hiperkalcemią oraz zaburzeniami elektrolitowymi, które zwiększają ryzyko toksyczności glikozydów i arytmii. Ponadto, preparaty nie powinny być stosowane u osób z zaburzeniami przewodnictwa serca (częstoskurcz komorowy, migotanie komór, blok przedsionkowo-komorowy i inne bloki serca), ostrym lub przewlekłym zapaleniem wsierdzia, zaawansowaną miażdżycą naczyń wieńcowych oraz po przebytym zawale mięśnia sercowego. Convafort zawiera sacharozę (167,85 mg) i laktozę jednowodną (94,20 mg), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją tych cukrów, natomiast Kelicardina zawiera 59-67% etanolu (536 mg/ml), co wyklucza jej stosowanie u osób z chorobą alkoholową lub wrażliwością na alkohol.
arytmia komorowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, choroba alkoholowa, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz komorowy, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie inotropowe dodatnie, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hipokaliemia, interakcja lekowa, miażdżyca naczyń wieńcowych, migotanie komór, nadwrażliwość, nietolerancja cukrów, preparat kardiologiczny, przewlekła choroba nerek, sulfonamid, uzależnienie od alkoholu, wyciąg płynny z ziela konwalii, wyciąg suchy z ziela konwalii, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego, ziele konwalii - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calcium folinate Kalceks 10 mg/ml
Calcium folinate Kalceks w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 10 mg/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na wapnia folinian uwodniony lub substancje pomocnicze, w tym sód (3,15 mg/ml). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niedokrwistością złośliwą lub innymi niedokrwistościami wynikającymi z niedoboru witaminy B12, gdyż podanie folinianu wapnia może maskować objawy hematologiczne, prowadząc do nieodwracalnych uszkodzeń neurologicznych mimo poprawy parametrów krwi. Przed terapią konieczne jest wykluczenie niedoboru witaminy B12 poprzez odpowiednie badania diagnostyczne.
- Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny miętowy – Przeciwwskazania stosowania
Olejek eteryczny miętowy (Mentha piperita L., aetheroleum) jest składnikiem leczniczym stosowanym m.in. w tabletkach drażowanych Raphacholin C, gdzie jego zawartość wynosi 15 mg na tabletkę. Przeciwwskazania do stosowania preparatów zawierających olejek miętowy obejmują nadwrażliwość na olejek lub inne składniki preparatu, ciężkie choroby wątroby (w tym marskość, ostra niewydolność, zapalenie wątroby), niedrożność dróg żółciowych oraz przewodu pokarmowego. Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z ostrym i przewlekłym zapaleniem żołądka i jelit, w tym chorobą Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci poniżej 10 roku życia, u których stosowanie olejku jest niewskazane ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka choroba wątroby, cukrzyca, kamica żółciowa, kwas dehydrocholowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja cukrów, niewydolność wątroby, olejek eteryczny miętowy, ostre zapalenie wątroby, sacharoza, skręt jelit, substancja aktywna, uwięźnięta przepuklina, węgiel aktywny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyciąg z karczocha, wyciąg z rzodkwi czarnej, zapalenie żołądka i jelit, zrosty pooperacyjne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Daktarin 20 mg/g
DAKTARIN w postaci pudru leczniczego zawiera azotan mikonazolu w stężeniu 20 mg/g i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na mikonazol, inne pochodne imidazolu oraz na substancje pomocnicze preparatu. Leku nie należy stosować na owłosioną skórę głowy, paznokcie, błony śluzowe oraz uszkodzoną lub zranioną skórę, ze względu na brak odpowiednio udokumentowanej skuteczności i bezpieczeństwa w tych lokalizacjach. W przypadku grzybiczych zakażeń w wymienionych obszarach należy rozważyć alternatywne formy terapii lub inne substancje czynne dostosowane do specyfiki miejsca infekcji.
azotan mikonazolu, błona śluzowa, działanie niepożądane, grzybica paznokci, infekcja grzybicza, lek przeciwgrzybiczny, nadwrażliwość, onychomikoza, owłosiona skóra głowy, pochodna imidazolu, puder leczniczy, reakcja alergiczna, substancja czynna, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie grzybicze, zraniona skóra - Leksykon leków
Działania niepożądane – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana (DT) zawiera w jednej dawce 0,5 ml co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na nie więcej niż 0,7 mg Al³⁺ w postaci zawiesiny do wstrzykiwań. Profil bezpieczeństwa preparatu obejmuje działania niepożądane o częstości nieznanej, co oznacza, że nie można ich precyzyjnie określić na podstawie dostępnych danych. Najczęściej obserwuje się przejściowy ból głowy, reakcje alergiczne o różnym nasileniu, a także objawy ogólne takie jak gorączka, dreszcze, nadmierne pocenie się i złe samopoczucie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko bezdechu u bardzo niedojrzałych wcześniaków urodzonych w ≤ 28. tygodniu ciąży, co wymaga ścisłego monitorowania podczas szczepienia tej grupy pacjentów.
bezdech, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dreszcze, gorączka, guzek podskórny, naciek limfatyczny, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, nadwrażliwość na glin, niedojrzały wcześniak, niepożądane działanie leku, nudność, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, ropień aseptyczny, swędzenie, szczepionka błoniczo-tężcowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wymioty, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie, ziarniniak, złe samopoczucie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Steper pro 10 mg/g
Steper pro to krem o stężeniu bifonazolu 10 mg/g, przeznaczony do miejscowego leczenia grzybiczych zakażeń skóry. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, skutecznie zwalczając dermatofity, drożdżaki (w tym Candida) oraz pleśnie odpowiedzialne za powierzchowne infekcje skórne. Wskazania do stosowania obejmują grzybicę dłoni i stóp (tinea manus et pedis), grzybicę tułowia (tinea corporis), grzybicę fałdów skórnych (tinea cruris), łupież pstry (pityriasis versicolor) oraz powierzchowne kandydozy. Ponadto, Steper pro jest zalecany w leczeniu łupieżu rumieniowatego (seborrhoeic dermatitis), dermatozy zapalnej związanej z infekcją drożdżakami Malassezia.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, bifonazol, Candida, dermatofity, dermatoza zapalna, drożdżaki, działanie przeciwgrzybicze, grzybica dłoni i stóp, grzybica fałdów skórnych, grzybica tułowia, grzybicze zakażenie skóry, grzyby chorobotwórcze, kandydoza powierzchowna, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, łupież rumieniowaty, Malassezia, nadwrażliwość, pityriasis versicolor, pleśnie, tinea corporis, tinea cruris, zmiany rumieniowo-złuszczające - Leksykon leków
Działania niepożądane – Plendil 5 mg
Felodypina, substancja czynna leku Plendil, wykazuje działania niepożądane o charakterze zależnym od dawki, najczęściej pojawiające się na początku terapii lub po zwiększeniu dawki. Do najczęstszych objawów należą zaczerwienienie twarzy, bóle głowy, kołatanie serca, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególnie istotne są obrzęki obwodowe, występujące bardzo często (≥1/10 pacjentów), lokalizujące się głównie w okolicy kostek, wynikające z rozszerzenia tętniczek przedwłośniczkowych, a nie z retencji płynów. U pacjentów z zapaleniem dziąseł i/lub przyzębia może wystąpić przerost dziąseł, który można ograniczyć poprzez właściwą higienę jamy ustnej. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
antagonista wapnia, ból głowy, częstomocz, częstoskurcz, enzymy wątrobowe, farmakoterapia, felodypina, hipotensja, impotencja, kołatanie serca, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, powiększenie dziąseł, przerost dziąseł, retencja płynów, rozrost dziąseł, tętniczka przedwłośniczkowa, zaburzenie czucia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, zatrzymanie płynów, zawrót głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amoksiklav Quicktab 625 mg 500 mg + 125 mg
Amoksiklav QUICKTAB 625 mg, zawierający 500 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego, powinien być stosowany w ciąży jedynie po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego działania, jednak dane kliniczne u kobiet ciężarnych są ograniczone. Istnieje pojedyncze doniesienie o zwiększonym ryzyku martwiczego zapalenia jelit u noworodków po profilaktycznym zastosowaniu leku u kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania Amoksiklav QUICKTAB 625 mg w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Voltaren Acti Forte 25 mg
Diklofenak potasowy w dawce 25 mg (Voltaren Acti Forte) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub inne NLPZ, a także u osób z triadą aspirynową (astma, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka po NLPZ). Nie należy stosować leku przy czynnej chorobie wrzodowej żołądka/dwunastnicy, aktywnym krwawieniu lub perforacji przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z nawracającą chorobą wrzodową lub krwotokami. Przeciwwskazania obejmują także zastoinową niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), chorobę niedokrwienną serca, choroby naczyń obwodowych i mózgowych, ciężką niewydolność wątroby oraz niewydolność nerek z GFR <15 ml/min/1,73m². Stosowanie w III trymestrze ciąży jest bezwzględnie zabronione ze względu na ryzyko powikłań u matki i płodu.
alergiczny nieżyt nosa, astma ciężka, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, diklofenak potasowy, filtracja kłębuszkowa, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad astmy, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, triada aspirynowa, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca