nadwrażliwość
Nadwrażliwość jest terminem medycznym opisującym nieprawidłową lub wzmożoną reakcję układu immunologicznego na bodźce, które u większości osób nie wywołują żadnej odpowiedzi. Jest to podstawa wielu chorób alergicznych i autoimmunologicznych.
Według klasyfikacji Gella i Coombsa wyróżnia się cztery główne typy nadwrażliwości: typ I (natychmiastowa, zależna od IgE), typ II (cytotoksyczna), typ III (kompleksów immunologicznych) oraz typ IV (opóźniona, komórkowa). Każdy typ charakteryzuje się odmiennym mechanizmem patofizjologicznym i manifestacją kliniczną.
Nadwrażliwość typu I obejmuje klasyczne reakcje alergiczne jak katar sienny, astma czy anafilaksja. Typ II odpowiada za reakcje cytotoksyczne występujące np. w niedokrwistościach autoimmunohemolitycznych. Typ III związany jest z chorobami kompleksów immunologicznych jak zapalenie naczyń czy niektóre postacie kłębuszkowego zapalenia nerek, a typ IV odpowiada za kontaktowe zapalenie skóry czy reakcje na gruźlicę.
Diagnostyka nadwrażliwości obejmuje testy skórne, oznaczanie specyficznych przeciwciał IgE, testy prowokacyjne oraz badania laboratoryjne oceniające funkcje układu immunologicznego. Leczenie zależy od typu nadwrażliwości i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne) oraz w niektórych przypadkach immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gliatilin 1000 250 mg/ml
Produkt leczniczy Gliatilin 1000 to roztwór do wstrzykiwań zawierający cholinę alfosceranu w dawce 1000 mg na ampułkę 4 ml (250 mg/ml). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszego stosowania leków zawierających cholinę alfosceranu, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości. Pacjenci z potwierdzoną alergią na składniki leku nie powinni być leczeni Gliatilinem 1000.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Somatuline Autogel 120 mg/dawkę
Somatuline Autogel (lanreotyd) stosowany w terapii akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych układu pokarmowego (GEP-NET) charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym głównie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (w tym tłuszczowa), ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia oraz dyskomfort. Często obserwuje się również kamicę żółciową (zwykle bezobjawową), poszerzenie przewodów żółciowych, zapalenie pęcherzyka i dróg żółciowych. Reakcje w miejscu podania (ból, zgrubienie, stwardnienie, guzek, świąd) są powszechne, a w rzadkich przypadkach może wystąpić ropień. Zaburzenia metaboliczne obejmują hipoglikemię, hiperglikemię, cukrzycę oraz zmniejszenie apetytu, co wynika z wpływu lanreotydu na wydzielanie hormonów trzustkowych i regulację gospodarki węglowodanowej. Dodatkowo, mogą pojawić się bradykardia zatokowa, bóle głowy, zawroty głowy, ospałość, łysienie, hipotrychoza oraz reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost aktywności enzymów wątrobowych (ALAT, AspAT, fosfataza zasadowa), wzrost bilirubiny, glukozy i hemoglobiny glikozylowanej, zmniejszenie aktywności enzymów trzustkowych, spadek sodu oraz redukcję masy ciała.
akromegalia, AlAT, anafilaksja, AspAT, bezsenność, biegunka, biegunka tłuszczowa, bilirubina we krwi, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, bradykardia zatokowa, cukrzyca, enzym trzustkowy, enzym wątrobowy, fosfataza zasadowa, glukoza we krwi, hemoglobina glikozylowana, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotrychoza, kamica żółciowa, lanreotyd, łysienie, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ospałość, poszerzenie przewodów żółciowych, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu podania, Somatuline Autogel, stężenie sodu we krwi, uderzenia gorąca, wymioty, wzdęcia, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen B. Braun 400 mg/100 ml
Ibuprofen B. Braun (400 mg/100 ml, roztwór do infuzji) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, w tym chlorek sodu (9,10 mg/ml). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią reakcji alergicznych na ASA lub NLPZ, takich jak skurcz oskrzeli, astma oskrzelowa indukowana NLPZ, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy oraz pokrzywka. Przeciwwskazania obejmują także zaburzenia krzepnięcia (wrodzone i nabyte koagulopatie, małopłytkowość), czynne krwawienia, w tym z naczyń mózgowych, oraz choroby przewodu pokarmowego, takie jak czynna choroba wrzodowa, aktywne krwawienia z owrzodzeń, nawracające epizody wrzodów i krwawień oraz perforacje po NLPZ. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek, serca (IV klasa NYHA) oraz ciężkim odwodnieniem, które może wynikać z przedłużających się wymiotów, biegunek lub niedostatecznej podaży płynów.
astma oskrzelowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wrzodowa, czynność skurczowa macicy, klasyfikacja NYHA, krwawienie śródczaszkowe, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, owrzodzenie trawienne, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, skurcz oskrzeli, tendencja do krwawień, trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Kłosówka wełnista – Interakcje
Kłosówka wełnista (Holcus lanatus) jest składnikiem preparatów stosowanych w immunoterapii swoistej, takich jak Pollinex + Rye, Catalet T oraz Perosall T13. Interakcje tych preparatów z lekami przeciwhistaminowymi, kortykosteroidami i kromonami mogą maskować lub przesuwać w czasie reakcję organizmu na alergen, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki immunoterapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania do stosowania preparatów zawierających kłosówkę u pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki ze względu na ryzyko obniżenia skuteczności adrenaliny w anafilaksji. Immunoterapia nie powinna być prowadzona równocześnie z lekami immunosupresyjnymi, które obniżają jej efektywność. Zalecany odstęp między podaniami różnych preparatów odczulających wynosi 2-3 dni, a po przerwie w terapii dłuższej niż 4 tygodnie należy rozpocząć od pierwszej dawki.
adrenalina, działanie niepożądane, epinefryna, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, kłosówka wełnista, kortykosteroid, kromon, leczenie immunosupresyjne, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, preparat alergenowy, produkt odczulający, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, szczepienie ochronne, terapia odczulająca, układ immunologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ezetimibe Aurovitas 10 mg
Przed zastosowaniem leku Ezetimibe Aurovitas (ezetimib 10 mg) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, aby zapewnić bezpieczeństwo farmakoterapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ezetimib lub substancje pomocnicze, w tym 62 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co wyklucza pacjentów z nietolerancją laktozy. Szczególną uwagę należy zwrócić na terapię skojarzoną ze statynami, gdzie przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby oraz niewyjaśnione, utrzymujące się podwyższenie aminotransferaz, ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Kobiety w ciąży i karmiące piersią nie powinny stosować ezetimibu w połączeniu ze statynami z uwagi na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia.
aminotransferazy, choroba wątroby, ciąża i laktacja, ezetimib, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, inhibitory reduktazy HMG-CoA, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, parametry wątrobowe, statyny, terapia skojarzona, uszkodzenie wątroby, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Uogólnione zaburzenie lękowe – Etiologia i przyczyny
Zaburzenie lękowe uogólnione (GAD) jest wynikiem złożonej interakcji czynników genetycznych, neurobiologicznych, psychologicznych i środowiskowych. Dziedziczność GAD szacowana jest na około 30-40%, z ryzykiem 2,1-2,6-krotnie wyższym u krewnych pierwszego stopnia. Neurobiologicznie obserwuje się nadmierną aktywność ciała migdałowatego oraz dysregulację neuroprzekaźników, takich jak serotonina, noradrenalina, dopamina i GABA. Cechy osobowości, w tym neurotyczność, perfekcjonizm i behawioralna inhibicja, oraz doświadczenia traumatyczne, zwłaszcza w dzieciństwie, znacząco zwiększają ryzyko rozwoju GAD. Przewlekły stres, niekorzystne wydarzenia życiowe oraz środowisko rodzinne również odgrywają istotną rolę w patogenezie zaburzenia. Współistniejące choroby somatyczne, takie jak cukrzyca, choroby tarczycy, sercowo-naczyniowe czy przewlekłe schorzenia bólowe, mogą nasilać objawy lękowe.
choroba sercowo-naczyniowa, ciało migdałowate, cukrzyca, depresja, dopamina, fobia, hipoglikemia, kwas gamma-aminomasłowy, nadczynność tarczycy, nadopiekuńczość rodzicielska, nadwrażliwość, negatywny afekt, neuroprzekaźnik, neurotyczność, niedoczynność tarczycy, nietolerancja niepewności, noradrenalina, perfekcjonizm, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe schorzenie bólowe, serotonina, substancja psychoaktywna, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie paniczne, zaburzenie stresowe pourazowe, zaburzenie tarczycy, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alantan-Plus (20 mg + 50 mg)/g
Alantan Plus to maść o stężeniu 20 mg alantoiny i 50 mg deksopantenolu na 1 g preparatu, przeznaczona do miejscowego stosowania na skórę. Zalecane dawkowanie obejmuje aplikację cienkiej warstwy na zmienione chorobowo miejsca 1 do kilku razy na dobę, w zależności od nasilenia objawów i zaleceń lekarza. W profilaktyce odparzeń pieluszkowych u niemowląt preparat należy stosować po każdej zmianie pieluchy, po uprzednim dokładnym umyciu i osuszeniu skóry. Przed aplikacją na rany lub uszkodzenia skóry miejsce powinno być oczyszczone, co zapewnia optymalne warunki do działania substancji czynnych. Maść charakteryzuje się żółtawą barwą i jednolitą konsystencją, ułatwiającą równomierne rozprowadzenie.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Balsolan
Produkt leczniczy Balsolan w postaci maści zawiera 100 mg balsamu peruwiańskiego (Balsamum peruvianum) na gram preparatu i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego na skórę. Maść o jasnobrązowej barwie i aromacie wanilii nie powinna być aplikowana na błony śluzowe ani do oczu, ze względu na ryzyko podrażnień tych wrażliwych tkanek. Szczególną ostrożność należy zachować podczas aplikacji na twarz lub inne delikatne obszary ciała, aby uniknąć niepożądanych reakcji miejscowych.
Stosowanie Balsolanu na rozległe powierzchnie skóry może zwiększać wchłanianie substancji czynnej i potencjalnie prowadzić do działań ogólnoustrojowych, dlatego w takich przypadkach wskazana jest konsultacja lekarska dotycząca dawkowania i częstotliwości aplikacji. Balsam peruwiański, będący naturalnym składnikiem roślinnym, może wywoływać reakcje nadwrażliwości u predysponowanych pacjentów; w razie pojawienia się objawów alergicznych należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clofarabine Norameda 1 mg/ml
Lek Clofarabine Norameda (1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na klofarabinę lub substancje pomocnicze, a także u osób z ciężką niewydolnością nerek i wątroby. Ze względu na ryzyko kumulacji metabolitów i zmienioną farmakokinetykę, stosowanie u tych pacjentów może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią z uwagi na możliwość przenikania substancji czynnej do mleka i potencjalne zagrożenie dla dziecka. Każda fiolka zawiera 20 mg klofarabiny w 20 ml roztworu o pH 4,5–7,5 i osmolarności 270–310 mOsm/l, co wymaga odpowiedniego rozcieńczenia przed podaniem.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolzurin 2 mg
Tolterodyna, substancja czynna leku Tolzurin, wykazuje działanie przeciwmuskarynowe, co skutkuje występowaniem działań niepożądanych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanym efektem ubocznym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 23,4% pacjentów w porównaniu do 7,7% w grupie placebo. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz o nieznanej częstości. Do najważniejszych działań niepożądanych należą: suchość błon śluzowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. niestrawność, zaparcia, biegunka), zatrzymanie moczu, reakcje anafilaktoidalne, zaburzenia rytmu serca (palpitacje, tachykardia, niewydolność serca), a także objawy neurologiczne (zawroty głowy, splątanie, omamy). U pacjentów z demencją leczonych inhibitorami cholinoesterazy obserwowano nasilenie objawów choroby, co wymaga szczególnej ostrożności.
aktywność przeciwmuskarynowa, arytmia, bezmocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, demencja, dezorientacja, inhibitor cholinoesterazy, nadwrażliwość, niestrawność, niewydolność serca, objaw przeciwmuskarynowy, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, reakcja anafilaktoidalna, receptor muskarynowy, refluks żołądkowo-przełykowy, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość oczu, tolterodyna, układ immunologiczny, urojenia, zaburzenie akomodacji, zaburzenie widzenia, zaburzenie zachowania, zakażenie układu moczowego, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cozaar 100 mg
Losartan potasowy, będący antagonistą receptora angiotensyny II (ARB) i substancją czynną leku Cozaar 100 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na losartan lub substancje pomocnicze, w tym 51,0 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne. Ponadto, losartan nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdzie metabolizm leku jest upośledzony, oraz u osób jednocześnie przyjmujących aliskiren, zwłaszcza z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, choroba naczyniowo-mózgowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, hemodializa, hiperkaliemia, laktoza jednowodna, losartan potasowy, nadwrażliwość, niedobór sodu, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Sodu tetradecylu siarczan – Przeciwwskazania stosowania
Sodu tetradecylu siarczan jest skutecznym środkiem sklerotyzującym stosowanym w leczeniu żylaków i patologii naczyń żylnych, działającym poprzez uszkodzenie śródbłonka i obliterację naczyń. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze składniki preparatu Fibrovein, takie jak alkohol benzylowy (20 mg/ml), sód (1,1–3,1 mg/ml w zależności od stężenia) oraz potas (0,3 mg/ml). Niezdolność pacjenta do chodzenia, stany obłożne, a także czynniki zwiększające ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych (np. dziedziczna skłonność do zakrzepicy, stosowanie hormonalnej antykoncepcji, otyłość, palenie tytoniu, niedawne operacje, zakrzepica żył głębokich lub zatorowość płucna w wywiadzie) stanowią istotne przeciwwskazania kliniczne. Dodatkowo, przeciwwskazania obejmują żylakowatość wtórną do guzów miednicy lub jamy brzusznej, nieopanowane choroby układowe (cukrzyca, nadczynność tarczycy, gruźlica, astma, nowotwory, sepsa, zaburzenia hematologiczne, poważne problemy oddechowe i skórne) oraz aktywne procesy zapalne i infekcje tkanek miękkich.
alkohol benzylowy, astma, cukrzyca, duszność, działanie sklerotyzujące, dziedziczna skłonność do zakrzepicy, gruźlica, hormonalna antykoncepcja, hormonalna terapia zastępcza, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedomykalność zastawek żył głębokich, nowotwór, obliteracja, obwodowa niewydolność tętnicza, ostre zapalenie tkanki łącznej, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przetrwały otwór owalny, reakcja alergiczna, sepsa, sklerosant, skleroterapia, sodu tetradecylu siarczan, śródbłonek naczyń żylnych, USG Doppler, wędrujące zapalenie żył, wole guzkowe toksyczne, zaburzenie obrazu krwi, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zatorowość płucna, żylaki, żylakowatość - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tractiva 5 mg
Arypiprazol w postaci tabletek Tractiva dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 30 mg, a jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, co wymaga bezwzględnego odstąpienia od terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość laktozy w tabletkach, która waha się od 53 mg w dawce 5 mg do 321 mg w dawce 30 mg, co może stanowić ryzyko u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W takich przypadkach konieczna jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka terapii, zwłaszcza przy wyższych dawkach leku.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asanix PPH 1 mg
Lek Asanix PPH zawiera 1 mg rasagiliny (w postaci rasagiliny winianu) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie innych inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), w tym preparatów roślinnych jak ziele dziurawca, ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego i zespołu serotoninowego. Również łączenie rasagiliny z petydyną jest zabronione z powodu ryzyka ciężkich działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego. W przypadku zmiany terapii między rasagiliną a innym inhibitorem MAO lub petydyną, należy zachować co najmniej 14-dniowy okres karencji, aby uniknąć interakcji. Asanix PPH jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdyż metabolizm rasagiliny odbywa się głównie w wątrobie, a niewydolność tego narządu zwiększa ryzyko toksyczności leku.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Daruph 16 mg
Lek Daruph zawiera dazatynib bezwodny w dawkach 16 mg, 40 mg, 55 mg, 63 mg, 79 mg oraz 111 mg, z odpowiednią zawartością substancji czynnej od 15,8 mg do 110,6 mg oraz laktozy jednowodnej od 21 mg do 149 mg w zależności od dawki. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na dazatynib lub którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których stosowanie leku jest niewskazane ze względu na zawartość laktozy. W takich przypadkach należy rozważyć alternatywne terapie.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril Actavis 5 mg
Ramipril Actavis, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest inhibitorem ACE, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ramipryl lub inne inhibitory ACE, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych, stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², a także ciąże w II i III trymestrze. Lek zawiera laktozę jednowodną w ilości 96 mg (5 mg tabletka) i 193 mg (10 mg tabletka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ramipril jest przeciwwskazany u pacjentów z hipotonią, niestabilnością hemodynamiczną oraz podczas procedur pozaustrojowych z użyciem błon o ujemnym ładunku elektrycznego (np. hemodializa z wysokoprzepuszczalnymi błonami), ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych. Ponadto, jednoczesne stosowanie z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane, wymagając co najmniej 36-godzinnego odstępu czasowego.
afereza lipoprotein, antagonista receptora angiotensyny II, astma, cukrzyca, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, procedura pozaustrojowa, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, wywiad alergiczny, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gerocilan 10 mg
Przeciwwskazania do stosowania tadalafilu (Gerocilan 10 mg) obejmują nadwrażliwość na tadalafil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (156,25 mg laktozy oraz 1,4 mg laktozy jednowodnej na tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie organicznych azotanów ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji wynikającej z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u mężczyzn z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest przeciwwskazana, w tym po przebytym zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, niestabilnej dławicy piersiowej, niewydolności serca stopnia ≥ II wg NYHA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowanych arytmiach, niedociśnieniu (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniu tętniczym oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Przeciwwskazaniem jest także utrata wzroku w jednym oku z powodu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 z lekami pobudzającymi cyklazę guanylową, np. riocyguatem, ze względu na ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego.
arytmia, azotany organiczne, choroba wieńcowa, cyklaza guanylowa, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, działania niepożądane, farmakokinetyka leku, inhibitor PDE5, interakcje lekowe, klasyfikacja NYHA, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, NAION, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze objawowe, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, polifarmakoterapia, riocyguat, substancja czynna, szlak tlenek azotu, tadalafil, udar mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clotrimazolum GSK 10 mg/g
Clotrimazolum GSK w kremie o stężeniu 10 mg/g klotrymazolu może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, z częstością występowania określaną jako nieznaną. Najpoważniejsze reakcje ze strony układu immunologicznego obejmują wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje alergiczne takie jak pokrzywka, duszności, niedociśnienie tętnicze i omdlenia, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Lokalnie na skórze i tkance podskórnej obserwuje się świąd, wysypkę, pieczenie, podrażnienie, pęcherze, złuszczanie naskórka, ból, obrzęk, kłucie, rumień, kontaktowe zapalenie skóry oraz parestezje. Wszystkie te działania mają częstość nieokreśloną, co podkreśla konieczność uważnego monitorowania pacjentów podczas terapii.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, klotrymazol, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obturacja dróg oddechowych, parestezje, pęcherze skórne, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, rumień, świąd, terapia przeciwgrzybicza, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Deflegmin Baby 7,5 mg/ml
Lek Deflegmin Baby w postaci kropli doustnych o stężeniu 7,5 mg/ml zawiera ambroksolu chlorowodorek jako substancję czynną. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na ambroksol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym chlorek benzalkoniowy obecny w ilości 0,25 mg/ml roztworu (25 kropli). Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią nadwrażliwości na leki mukolityczne, niemowląt i małych dzieci z obciążonym wywiadem alergicznym oraz u osób, które wcześniej doświadczyły działań niepożądanych po ambroksolu. Zmiana klarowności lub barwy roztworu stanowi wskazanie do rezygnacji z podania leku.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Syrop prawoślazowy Amara
Syrop prawoślazowy Amara jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na macerat z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Preparat zawiera 32,9 g maceratu z korzenia prawoślazu (DER 1:6-7) w 100 g syropu, co odpowiada 5 g korzenia prawoślazu. Istotne jest również, że syrop zawiera do 1% (m/m) etanolu, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uszkodzeniami mózgu, chorobami psychicznymi, a także u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u dzieci. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na objawy takie jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe o podłożu alergicznym.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba psychiczna, choroba wątroby, ciąża, etanol, karmienie piersią, korzeń prawoślazu, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, pokrzywka, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, uszkodzenie mózgu, właściwość organoleptyczna, wysypka skórna, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Risperon 2 mg
Lek Risperon, zawierający rysperydon, dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg oraz 4 mg. Przeciwwskazaniem do stosowania jest jedynie nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość laktozy jednowodnej, która wynosi odpowiednio 35 mg (1 mg tabletka), 70 mg (2 mg), 105 mg (3 mg) oraz 140 mg (4 mg). Pacjenci z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy powinni unikać tego leku lub rozważyć alternatywne metody leczenia.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Naproxen Hasco 100 mg/g (10%)
Żel Naproxen Hasco (100 mg/g) stosowany miejscowo może wywoływać głównie miejscowe działania niepożądane, takie jak nadwrażliwość, zaczerwienienie, podrażnienie, rumień, świąd oraz pieczenie w miejscu aplikacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie reakcje fotowrażliwości, manifestujące się nasilonym rumieniem, wysypką lub świądem po ekspozycji na promieniowanie UV. Mimo miejscowego podania, długotrwałe stosowanie na rozległe powierzchnie skóry może prowadzić do absorpcji naproksenu do krwiobiegu i wywołania ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak nudności, biegunka, senność, bóle głowy oraz reakcje nadwrażliwości ogólnoustrojowe. Częstość występowania działań miejscowych jest zazwyczaj wysoka, natomiast ogólnoustrojowe objawy pojawiają się bardzo rzadko i głównie przy długotrwałym stosowaniu.
biegunka, ból głowy, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, ekspozycja na światło słoneczne, fotosensytyzacja, fotowrażliwość, nadwrażliwość, nadwrażliwość miejscowa, nadwrażliwość ogólnoustrojowa, Naproxen Hasco, nudności, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, pokrzywka, promieniowanie UV, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, senność, świąd, zaczerwienienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kwiatostanu głogu – Przeciwwskazania stosowania
Nalewka z kwiatostanu głogu (Crataegi inflorescentiae tinctura) jest stosowana jako substancja czynna w preparatach leczniczych, takich jak Tinctura Crataegi Herbapol oraz Venoforton. Podstawowym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na kwiatostan głogu pochodzący z Crataegus monogyna Jacquin i Crataegus oxyacantha L. W przypadku Venoforton, zawierającego 10 g nalewki na 100 g produktu, przeciwwskazaniem jest również niewydolność nerek. Preparaty te zawierają wysokie stężenia etanolu (Tinctura Crataegi Herbapol: 53-58% obj., Venoforton: 55-70% V/V), co stanowi istotne ograniczenie dla pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, kobiet w ciąży i karmiących, a także osób przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem oraz prowadzących pojazdy mechaniczne lub obsługujących maszyny.
alkoholowe zapalenie wątroby, choroba wątroby, Crataegi inflorescentiae tinctura, Crataegus monogyna, crataegus oxyacantha, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, nadwrażliwość na kwiatostan głogu, nalewka z kwiatostanu głogu, nalewka z miłorzębu, nalewka z ziela arniki, niewydolność nerek, padaczka, stłuszczenie wątroby, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z owoców kasztanowca, wyciąg z ziela jemioły, zaburzenie neurologiczne - Leksykon substancji czynnych
Kasztanowiec – Przeciwwskazania stosowania
Kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastanum) jest składnikiem preparatów stosowanych w leczeniu dolegliwości hemoroidalnych, jednak jego zastosowanie wymaga uwzględnienia istotnych przeciwwskazań. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na kasztanowiec lub inne substancje czynne współwystępujące w preparatach złożonych, takich jak Paeonia officinalis (0,01 g, pot. 1 DH), Ratanhia (0,01 g, pot. 3 CH) oraz Hamamelis virginiana (0,01 g, pot. 1 DH). Ponadto, nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w produkcie również wyklucza jego stosowanie. W przypadku preparatu Avenoc, zawierającego kasztanowiec w potencji 3 CH (0,01 g) w formie czopków, szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z postacią farmaceutyczną, takie jak ostre stany zapalne okolicy odbytu, rozległe uszkodzenia błony śluzowej odbytnicy oraz nasilone krwawienia z odbytu.
czopek, działanie niepożądane, hemoroidy, kasztanowiec zwyczajny, nadwrażliwość, nasilone krwawienie, oczar wirginijski, ostry stan zapalny, piwonia lekarska, postać farmaceutyczna, potencja homeopatyczna, preparat złożony, Ratanhia, substancja czynna, substancja pomocnicza, uszkodzenie błony śluzowej odbytnicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Submena 200 mcg
Submena, zawierająca fentanyl, wykazuje działania niepożądane typowe dla opioidów, z których najpoważniejsze to depresja oddechowa, niedociśnienie oraz wstrząs, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowano nudności, zaparcia, senność oraz ból głowy. Pacjenci często przyjmowali jednocześnie inne opioidy (morfina, oksykodon, fentanyl transdermalny), co utrudnia jednoznaczne przypisanie działań niepożądanych wyłącznie Submenie. Działania niepożądane klasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, paranoja, majaczenie), neurologiczne (zawroty głowy, drgawki), sercowo-naczyniowe (tachykardia, bradykardia, niedociśnienie), oddechowe (duszność, depresja oddechowa) oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaparcia). Zgłaszano także objawy zespołu odstawiennego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, niepokój, dreszcze, drżenie i nadmierne pocenie się, co podkreśla konieczność stopniowego odstawiania leku.
amnezja, anoreksja, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawka, drżenie, duszność, dysforia, fentanyl, hiperhidroza, jadłowstręt, kserostomia, lęk, letarg, majaczenie, nadużywanie leków, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedoczulica, niestrawność, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, opioid, owrzodzenie jamy ustnej, pokrzywka, przedawkowanie, pyreksja, senność, stan splątania, świąd, sztywność mięśniowo-szkieletowa, tachykardia, utrata przytomności, uzależnienie lekowe, wstrząs, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie psychiczne, zamglone widzenie, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aklief
Krem Aklief zawierający trifaroten w stężeniu 50 µg/g może wywoływać typowe dla retinoidów miejscowe reakcje skórne, takie jak rumień, łuszczenie, suchość oraz pieczenie. W celu minimalizacji tych działań niepożądanych zaleca się regularne stosowanie preparatów nawilżających, modyfikację dawkowania lub tymczasowe przerwanie terapii w przypadku nasilonych objawów. Produkt nie powinien być aplikowany na uszkodzoną skórę, rany, oparzenia słoneczne czy zmiany wypryskowe, a także należy unikać depilacji woskiem na leczonych obszarach ze względu na zwiększoną wrażliwość skóry. W przypadku objawów nadwrażliwości, takich jak nasilony świąd, obrzęk czy pokrzywka, konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku.
błona śluzowa, filtr przeciwsłoneczny, fotoprotekcja, glikol propylenowy, krem Aklief, kwas salicylowy, łuszczenie skóry, nadtlenek benzoilu, nadwrażliwość, oparzenie słoneczne, peeling chemiczny, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, preparat nawilżający, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, retynoid, rumień, SPF, suchość skóry, trifaroten, wyprysk, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Parkador 25 mg + 100 mg
Parkador to lek zawierający karbidopę i lewodopę, dostępny w dawkach 25 mg + 100 mg oraz 12,5 mg + 50 mg, stosowany w terapii chorób neurologicznych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO (konieczne odstawienie na minimum 2 tygodnie przed terapią), a także stany kliniczne takie jak guz chromochłonny, nadczynność tarczycy, zespół Cushinga, ciężkie choroby układu krążenia oraz jaskra z wąskim kątem przesączania. Lewodopa może nasilać objawy jaskry i wywoływać gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego u pacjentów z guzem chromochłonnym, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Parkadora.
choroby układu krążenia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerniak złośliwy, guz chromochłonny, inhibitory MAO typu B, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, karbidopa, lewodopa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, schorzenia towarzyszące, selegilina, wywiad alergologiczny, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Feiba NF 500 j.m. = 500 j. FEIBA
FEIBA NF jest produktem leczniczym zawierającym zespół czynników krzepnięcia stosowanym u pacjentów z hemofilią A lub B z inhibitorem czynnika VIII lub IX oraz w nabytej hemofilii z inhibitorem czynnika VIII. Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym powikłań zakrzepowo-zatorowych takich jak zakrzepica żylna, tętnicza, zatorowość płucna, udar mózgu oraz zawał mięśnia sercowego. Częstość występowania tych zdarzeń jest nieznana, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania pacjentów. Inne istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC) oraz wzrost miana inhibitora czynnika VIII lub IX, co może wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. Dodatkowo, często obserwuje się objawy takie jak ból głowy, zawroty głowy, niedociśnienie, wysypka, świąd oraz objawy ze strony układu oddechowego i pokarmowego.
częstoskurcz, duszność, hemofilia, hemofilia nabyta, inhibitor czynnika krzepnięcia, nadciśnienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anamnestyczna, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało anty-HBs, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, udar mózgu, udar zakrzepowy, udar zatorowy, układ limfatyczny, zakrzepica, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zakrzepica żylna głęboka, zapalenie wątroby typu B, zatorowość, zatorowość płucna, zawał serca, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Octenisept oral mono 1 mg/ml
Octenisept oral mono to roztwór do stosowania w jamie ustnej o stężeniu 1 mg/ml oktenidyny dwuchlorowodorku, wykazujący szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych oraz drożdży, w tym Candida albicans. Preparat jest wskazany do czasowego zmniejszenia liczby bakterii i zahamowania tworzenia się płytki nazębnej u dorosłych pacjentów z niedostateczną higieną jamy ustnej, szczególnie w okresie okołozabiegowym, u osób z podwyższonym ryzykiem chorób przyzębia oraz w stanach zapalnych dziąseł. Produkt ma formę prawie przejrzystego, bezbarwnego roztworu o miętowym zapachu i zawiera substancję pomocniczą makrogologlicerolu hydroksystearynian (17,6 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością.
bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Candida albicans, choroba przyzębia, drożdże, działanie przeciwdrobnoustrojowe, higiena jamy ustnej, kandydoza, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość, oktenidyny dwuchlorowodorek, ostry stan zapalny, płytka nazębna, próchnica, ryzyko próchnicy, zabieg chirurgiczny, zapalenie dziąseł - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scandonest 30 mg/ml 30 mg/ml
Preparat Scandonest 30 mg/ml, będący lekiem znieczulającym miejscowo z grupy amidowej, wykazuje działania niepożądane typowe dla tej klasy leków, zależne od dawki i stężenia w osoczu, które mogą wynikać z przedawkowania, szybkiej absorpcji lub niezamierzonego wstrzyknięcia donaczyniowego. Najpoważniejsze działania niepożądane mają charakter ogólnoustrojowy, w tym objawy depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak pobudzenie, lęk, drżenie, zaburzenia mowy, które wymagają natychmiastowej obserwacji i interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na obrzęk krtani i gardła, skurcz oskrzeli, objawy neurologiczne (parestezje, niedoczulica, zaburzenia czucia), niedotlenienie i hiperkapnię wtórne do niewydolności oddechowej oraz owrzodzenia jamy ustnej. Pacjenci z chorobami serca lub czynnikami ryzyka choroby niedokrwiennej serca są szczególnie narażeni na działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego.
bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba serca, częstoskurcz, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dławica piersiowa, drgawki, duszność, dysfagia, dysfonia, dyzartria, enoftalmia, hiperkapnia, idiosynkrazja, kołatanie serca, lek znieczulający miejscowo, nadciśnienie, nadwrażliwość, napad toniczno-kloniczny, nerwoból, neuropatia, niedociśnienie, niedoczulica, niedotlenienie, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, opadanie powiek, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przeczulica, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śpiączka, stan splątania, szumy uszne, tachyarytmia, zaniewidzenie, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół Hornera, złuszczanie błony śluzowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Klindacin T
Klindacin T to preparat zawierający 10 mg/g klindamycyny w postaci fosforanu, przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Podczas terapii mogą wystąpić miejscowe reakcje niepożądane, takie jak podrażnienie skóry, świąd czy wysypka, które wymagają natychmiastowego zaprzestania stosowania leku. Należy unikać kontaktu preparatu z oczami, błonami śluzowymi oraz uszkodzoną skórą, a w przypadku przypadkowego kontaktu zaleca się dokładne przemycie chłodną wodą. Pomimo minimalnej absorpcji systemowej, istnieje ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, dlatego pacjent powinien być poinformowany o konieczności obserwacji objawów takich jak uporczywa, ciężka biegunka, która wymaga natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji lekarskiej.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lucetam 400 mg
Profil bezpieczeństwa piracetamu (Lucetam) oparty jest na danych z ponad 3000 pacjentów z badań klinicznych kontrolowanych placebo oraz obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu. Dawkowanie obejmuje tabletki powlekane o zawartości 400 mg, 800 mg i 1200 mg. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to nerwowość, depresja oraz hiperkinezja, natomiast niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występuje senność, która może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Objawy o nieznanej częstości obejmują pobudzenie, lęk, splątanie, halucynacje, ataksję, zaburzenia równowagi, zaostrzenie padaczki, bóle głowy, bezsenność oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty), które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie u osób starszych.
ataksja, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, depresja, halucynacje, hiperkinezja, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, piracetam, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, senność, splątanie, świąd skóry, wymioty, zaburzenia błędnika, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia równowagi, zaburzenia skórne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie krwotoczne, zapalenie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 ml
Kwas zoledronowy w postaci roztworu do infuzji Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 mL (stężenie 0,04 mg/mL) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne bisfosfoniany oraz na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje alergiczne, które mogą mieć charakter od łagodnych do zagrażających życiu. Preparat zawiera 342,9 mg sodu na 100 mL, co jest istotne klinicznie u pacjentów na diecie niskosodowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także karmienie piersią ze względu na ryzyko przenikania leku do mleka i potencjalne działania niepożądane u niemowląt.
bisfosfoniany, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, karmienie piersią, kwas zoledronowy, laktacja, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja systemowa, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Banxiol 2,5 mg
Apiksaban (Banxiol 2,5 mg) był oceniany w siedmiu badaniach klinicznych fazy III obejmujących ponad 21 000 pacjentów w trzech głównych wskazaniach: profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po protezoplastyce stawów (ok. 5 000 pacjentów, średni czas ekspozycji 20 dni), leczenie niezastawkowego migotania przedsionków (NVAF) (ponad 11 000 pacjentów, średni czas ekspozycji 1,7 roku) oraz leczenie i zapobieganie nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) (ponad 4 000 pacjentów, średni czas ekspozycji 221 dni). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zdarzenia krwotoczne, w tym krwawienia z nosa, krwiaki i krwawienia z przewodu pokarmowego. Częstość działań niepożądanych związanych z krwawieniem wynosiła odpowiednio: 11% w profilaktyce ŻChZZ, 24,3% w NVAF (w porównaniu do warfaryny i kwasu acetylosalicylowego) oraz 15,6% i 13,3% w leczeniu i profilaktyce ZŻG/ZP. Poważne krwawienia z przewodu pokarmowego spełniające kryteria ISTH występowały z częstością 0,76% rocznie, a poważne krwawienia wewnątrzgałkowe 0,18% rocznie u pacjentów z NVAF.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, apiksaban, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipotonia okołozabiegowa, krew utajona, krwawienie dokomorowe, krwawienie wewnątrzbrzuszne, krwawienie wewnątrzgałkowe, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z żylaków odbytu, krwawienie zaotrzewnowe, krwiak pooperacyjny, krwiomocz, krwotok do móżdżku, krwotok do skorupy mózgowia, krwotok podtwardówkowy, krwotok śródmózgowy, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedokrwistość pokrwotoczna, nieprawidłowe krwawienie z pochwy, niezastawkowe migotanie przedsionków, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, profilaktyka ŻChZZ, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, rumień wielopostaciowy, udar krwotoczny mózgu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, zatorowość płucna, zdarzenie krwotoczne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bosutinib Stada 500 mg
Bosutinib Stada, dostępny w dawkach 100 mg, 400 mg oraz 500 mg w formie tabletek powlekanych, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na bosutynib lub substancje pomocnicze oraz niewydolność wątroby w dowolnym stopniu. Ze względu na metabolizm leku głównie w wątrobie oraz ryzyko hepatotoksyczności, stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby jest wykluczone. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna weryfikacja tych przeciwwskazań, aby uniknąć nieprzewidywalnych stężeń leku w osoczu i poważnych działań niepożądanych.
anemia, białaczka, bosutynib, farmakokinetyka bosutynibu, hepatotoksyczność, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, nadwrażliwość, neutropenia, nieswoiste zapalenie jelit, niewydolność wątroby, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, trombocytopenia, wydłużony odstęp QT, zaburzenie czynności przewodu pokarmowego, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Septolete ultra o smaku cytryny i miodu 3 mg + 1 mg
Przeciwwskazania do stosowania leku Septolete ultra o smaku cytryny i miodu (pastylki twarde zawierające 3 mg chlorowodorku benzydaminy oraz 1 mg chlorku cetylopirydyniowego) obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancje czynne oraz pomocnicze, takie jak izomalt (2452,8 mg/pastylkę) i benzoesan sodu (do 0,0009 mg/pastylkę). Pacjenci z historią reakcji alergicznych na te składniki powinni unikać tego preparatu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko zadławienia oraz potencjalne działania niepożądane substancji czynnych w tej grupie wiekowej. W takich przypadkach zaleca się stosowanie alternatywnych form farmaceutycznych, np. płynów lub sprayów, dostosowanych do potrzeb najmłodszych pacjentów.
benzoesan sodu, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, infekcja jamy ustnej i gardła, izomalt, nadwrażliwość, nadwrażliwość na konserwanty, nadwrażliwość na substancje czynne, nietolerancja cukrów, pastylka twarda, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, zaburzenie połykania, zadławienie