nadwrażliwość na światło
Nadwrażliwość na światło, nazywana fachowo fotofobią, to stan zwiększonej wrażliwości oczu na światło, który powoduje dyskomfort lub ból przy ekspozycji na jasne oświetlenie. Objaw ten może towarzyszyć wielu schorzeniom okulistycznym, neurologicznym lub być efektem działania niektórych leków.
W praktyce klinicznej nadwrażliwość na światło często występuje w przebiegu migreny, zapalenia spojówek, rogówki lub tęczówki, a także przy jaskrze, zaćmie czy uszkodzeniach siatkówki. Neurologiczne przyczyny obejmują zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, urazy głowy oraz niektóre choroby demielinizacyjne. Fotofobia może być również objawem towarzyszącym chorobom ogólnoustrojowym, takim jak odra, grypa czy choroby autoimmunologiczne.
Diagnostyka nadwrażliwości na światło obejmuje dokładny wywiad lekarski, badanie okulistyczne oraz, w zależności od podejrzenia przyczyny, badania dodatkowe, w tym obrazowanie mózgu. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową. Zaleca się również stosowanie okularów przeciwsłonecznych z filtrem UV, soczewek fotochromowych lub specjalnych nakładek na okulary blokujących światło niebieskie, co może znacząco zmniejszyć dolegliwości u pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Doksylamina – Działania niepożądane
Doksylamina, lek przeciwhistaminowy I generacji, jest stosowana głównie w leczeniu bezsenności oraz w terapii nudności i wymiotów u kobiet w ciąży (w skojarzeniu z pirydoksyną). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi, występującymi u 1-9% pacjentów, są senność oraz objawy związane z działaniem przeciwcholinergicznym, takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilenie wydzielania oskrzelowego i zawroty głowy. Senność pojawia się u ≥5% kobiet ciężarnych stosujących doksylaminę z pirydoksyną, co wymaga ostrożności, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków depresyjnych na OUN lub alkoholu. U osób powyżej 65. roku życia ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone ze względu na współistniejące schorzenia i polipragmazję. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane w celu minimalizacji działań niepożądanych.
agranulocytoza, bezsenność, drgawki, dyzuria, działanie przeciwcholinergiczne, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, małopłytkowość, migrena, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, pancytopenia, parestezje, pirydoksyna, podwójne widzenie, stan splątania, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wydzielina oskrzelowa, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia psychoruchowe, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złe samopoczucie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septogard Plus (1,5 mg + 5 mg)/ml
Podczas stosowania leku Septogard Plus odnotowano działania niepożądane o różnym nasileniu, sklasyfikowane według standardów MedDRA. Częstość występowania działań niepożądanych została podzielona na kategorie: rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do bardzo rzadkich działań należą reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości układu immunologicznego, niedoczulica jamy ustnej (układ nerwowy), skurcz oskrzeli (układ oddechowy), a także podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej (układ żołądkowo-jelitowy). Rzadko obserwuje się uczucie pieczenia jamy ustnej. Działania niepożądane o częstości nieznanej obejmują pokrzywkę i nadwrażliwość na światło. Substancja pomocnicza makrogologlicerolu hydroksystearynian (10 mg/ml, 1 mg na jedno rozpylenie) może zwiększać ryzyko miejscowych reakcji u osób wrażliwych.
astma oskrzelowa, bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, farmakoterapia, fotosensytyzacja, nadwrażliwość na światło, niedoczulica jamy ustnej, nomenklatura MedDRA, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie jamy ustnej, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nexium 40 mg
Ezomeprazol w postaci Nexium 40 mg, podawany dożylnie lub doustnie, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa spójnym niezależnie od formy podania, wskazań terapeutycznych oraz grup wiekowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności. Reakcje w miejscu podania występują głównie przy dużych dawkach przez 72 godziny. Rzadkie, ale istotne działania obejmują leukopenię, trombocytopenię, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), hiponatremię, hipomagnezemię z możliwą hipokalcemią i hipokaliemią, a także ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka). Wśród poważnych powikłań wymienia się niewydolność wątroby i encefalopatię u pacjentów z chorobą wątroby oraz śródmiąższowe zapalenie nerek prowadzące do niewydolności nerek.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, encefalopatia wątrobowa, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Co-Dipper
Produkt leczniczy Co-Dipper, zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia oraz hiperkalcemia. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu, sodu, magnezu, wapnia, kreatyniny oraz kwasu moczowego w surowicy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥30 ml/min/1,73 m²), niewydolnością serca, zwężeniem tętnic nerkowych oraz chorobami wątroby. U pacjentów z ciężką przewlekłą niewydolnością serca stosowanie Co-Dipper jest przeciwwskazane. Ponadto, stosowanie leku wiąże się z ryzykiem wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji nadwrażliwości, zaostrzenia tocznia rumieniowatego, a także potencjalnego zwiększenia ryzyka nieczerniakowych nowotworów skóry (NMSC), zwłaszcza przy długotrwałej ekspozycji na hydrochlorotiazyd.
antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, ciśnienie w gałce ocznej, doustny lek przeciwcukrzycowy, duszność, gorączka, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek moczopędny oszczędzający potas, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie tętnicze objawowe, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność serca przewlekła, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra jaskra zamkniętego kąta, ostra niewydolność nerek, ostrość wzroku, pierwotny hiperaldosteronizm, przeszczepienie nerki, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, stężenie kreatyniny w surowicy, stężenie kwasu moczowego, stężenie kwasu moczowego w surowicy, stężenie mocznika, stężenie potasu w surowicy, stężenie triglicerydów w surowicy, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, uczulenie na sulfonamidy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan i hydrochlorotiazyd, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – CoAramlessa
Produkt CoAramlessa, zawierający peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min jest przeciwwskazaniem), cukrzycą, chorobami wątroby oraz u osób stosujących leki oszczędzające potas lub suplementy potasu ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek, dlatego wymaga ścisłego monitorowania. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub jedyną czynną nerką leczenie należy rozpoczynać w warunkach szpitalnych, monitorując czynność nerek i elektrolity. Obrzęk naczynioruchowy, choć rzadki, może wystąpić w trakcie terapii peryndoprylem i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz odpowiedniego leczenia, zwłaszcza gdy dotyczy dróg oddechowych. Ponadto, stosowanie CoAramlessa jest przeciwwskazane w ciąży, a u pacjentek planujących ciążę należy zmienić terapię na bezpieczniejszą.
afereza lipoprotein, amlodypina, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, inhibitor ACE, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, kolagenoza naczyń, leczenie odczulające, lek immunosupresyjny, morfologia krwi, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, przełom nadciśnieniowy, rabdomioliza, sakubitryl, układ renina-angiotensyna-aldosteron, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pricoron 10 mg
Lek Pricoron, zawierający peryndopryl z argininą, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) o profilu bezpieczeństwa typowym dla tej klasy leków. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, suchy kaszel, duszność oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe takie jak ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności i wymioty. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. eozynofilii (≥1/1 000, <1/100), agranulocytozy, pancytopenii, hiperkaliemii, hiponatremii, zaburzeń nastroju, zaburzeń widzenia, szumu usznego, obrzęku naczynioruchowego oraz poważnych powikłań sercowo-naczyniowych i nerkowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, który może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych, oraz na ciężkie zaburzenia hematologiczne i niewydolność nerek, które wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, astenia, cholestatyczne zapalenie wątroby, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, łuszczyca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pemfigoid, peryndopryl z argininą, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stężenie bilirubiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, tachykardia, udar, zaburzenia erekcji, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie nastroju, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dipperam HCT
Bezpieczeństwo i skuteczność amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym nie zostały potwierdzone, co wymaga ostrożności przy stosowaniu preparatu Dipperam HCT (amlodypina 10 mg, walsartan 320 mg, hydrochlorotiazyd 25 mg). W badaniach klinicznych niedociśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne, wystąpiło u 1,7% pacjentów przy maksymalnej dawce, a ryzyko to jest zwiększone u osób z hipowolemią lub niedoborem sodu. Zaleca się wyrównanie tych zaburzeń przed terapią oraz monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, sodu i magnezu, ze względu na ryzyko hipokaliemii, hiponatremii i zaburzeń metabolicznych. U pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami wątroby, zwężeniem tętnic nerkowych oraz po przeszczepie nerki konieczna jest szczególna ostrożność i regularna kontrola parametrów biochemicznych. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), bezmoczem, dializowanych oraz z pierwotnym hiperaldosteronizmem.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemja, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, jaskra zamkniętego kąta, lek moczopędny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oliguria, pierwotny hiperaldosteronizm, przełom nadciśnieniowy, przeszczep nerki, przewlekła choroba nerek, stenoza aortalna, tiazydowy lek moczopędny, toczeń rumieniowaty układowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie elektrolitowe, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon substancji czynnych
Alprazolam – Działania niepożądane
Alprazolam, będący benzodiazepiną, jest szeroko stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych, w tym zespołu lęku panicznego oraz stanów lękowych związanych z depresją. Działania niepożądane są głównie związane z nadmiernym działaniem na ośrodkowy układ nerwowy i zależą od dawki, czasu leczenia oraz indywidualnej podatności pacjenta. Najczęściej obserwuje się senność u około 10% pacjentów, a także uspokojenie, ataksję, zaburzenia pamięci, mowy, zawroty głowy i bóle głowy (≥1/10). Często występują zaburzenia równowagi, koncentracji, letarg, drżenia, parestezje oraz dyskineza (≥1/100 do <1/10). Rzadziej notuje się niepamięć, omdlenia, napady częściowe i osłupienie (≥1/1000 do <1/100). W obrębie zaburzeń psychicznych bardzo często pojawiają się depresja, drażliwość i zaburzenia snu, a także splątanie, lęk, bezsenność i nerwowość. Zgłaszane są również reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja, urojenia i psychozy, szczególnie u osób starszych. Alprazolam może powodować niepamięć następczą, nasilającą się przy wyższych dawkach, oraz ryzyko rozwoju zależności fizycznej i psychicznej, z możliwością wystąpienia zespołu odstawienia o szerokim spektrum objawów, w tym napadów padaczkowych i omamów.
agranulocytoza, akatyzja, alprazolam, anafilaksja, ataksja, cholestaza, czynnościowe zaburzenia wątroby, depersonalizacja, derealizacja, dezorientacja, dysfagia, dyskineza, dystonia, hiperprolaktynemia, hipomania, mania, nadmierna potrzeba snu, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć, niepamięć następcza, nieregularne miesiączkowanie, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, reakcje paradoksalne, stany lękowe, suchość w jamie ustnej, tachykardia, uzależnienie, zaburzenia erekcji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia lękowe, zaburzenia równowagi, zaburzenia seksualne, zaburzenia wytrysku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół lęku panicznego, zespół odstawienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nobaxin 500 mg
Azytromycyna, substancja czynna leku Nobaxin (500 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących liczne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (≥1/100 do <1/10), a także rzadkie, ale poważne powikłania, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (częstość nieznana). Zaburzenia wątroby, w tym żółtaczka cholestatyczna i niewydolność wątroby, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) lub z częstością nieznaną, co wymaga monitorowania parametrów wątrobowych. Istotne są również potencjalne zaburzenia rytmu serca, takie jak torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT (częstość nieznana), zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka kardiologicznego. Reakcje skórne, od łagodnych wysypek po ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i DRESS, występują niezbyt często lub z częstością nieznaną, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku ich wystąpienia.
azytromycyna, biegunka, częstoskurcz komorowy, eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Normodipine 5 mg
Amlodypina, stosowana w dawkach 5 mg i 10 mg (Normodipine), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, bóle głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne, choć rzadkie powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), zapalenie wątroby, leukocytopenia, małopłytkowość oraz hiperglikemia, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji i modyfikacji leczenia.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, depresja, dezorientacja, drżenie, duszność, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukocytopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, moczenie nocne, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, niestrawność, nieżyt żołądka, nudności, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, plamica, pokrzywka, przeczulica, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, wysypka, wzmożona potliwość, wzmożone napięcie, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia rytmu wypróżnień, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan-forte 15 mg
Meloksykam w dawce 15 mg, dostępny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Opokan-forte), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć wielu układów narządów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia oraz biegunkę. Istnieje ryzyko poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Dodatkowo meloksykam może wywoływać zaburzenia czynności wątroby (np. wzrost aminotransferaz), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne, a także ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). W trakcie terapii obserwowano także ryzyko zatrzymania sodu i wody, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agranulocytoza, choroba Crohna, choroba wrzodowa, depresja oddechowa, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szum w uszach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie hematologiczne, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zapaść sercowo-naczyniowa, zator tętnicy, zatrzymanie czynności serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dexak 50 50 mg
Deksak 50, zawierający deksketoprofen 50 mg/2 ml w postaci soli z trometamolem, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to nudności, wymioty oraz reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ból, zapalenie, krwiaki czy krwotok. Szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku istnieje zwiększone ryzyko poważnych powikłań, w tym choroby wrzodowej żołądka, perforacji oraz krwawień z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek wiąże się z podwyższonym ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu. Ponadto, rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia hematologiczne (np. agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna), neurologiczne (jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), nerkowe (ciężkie zaburzenia czynności nerek) oraz wątrobowe (miąższowe uszkodzenie wątroby).
agranulocytoza, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, duszność, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipoglikemia, hipoplazja szpiku, jadłowstręt, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ketonuria, krwawienie z żołądka, krwawy wymiot, małopłytkowość, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, perforacja, reakcja anafilaktyczna, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wątrobowokomórkowe uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zawał serca, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Itrakonazol – Działania niepożądane
Itrakonazol, stosowany w terapii zakażeń grzybiczych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący zarówno objawy łagodne, jak ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) i ból brzucha (1,3%), jak i poważne powikłania zagrażające życiu. Do najcięższych należą ciężkie reakcje alergiczne (w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy), zastoinowa niewydolność serca, zapalenie trzustki, ciężka hepatotoksyczność z ostrą niewydolnością wątroby oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona i ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, oraz na konieczność monitorowania funkcji wątroby ze względu na potencjalne ciężkie uszkodzenia narządu. Neuropatia obwodowa i utrata słuchu, choć rzadkie, stanowią istotne powikłania neurologiczne wymagające natychmiastowej interwencji.
azol przeciwgrzybiczny, choroba posurowicza, fosfokinaza kreatynowa, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, kardiotoksyczność, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, nadwrażliwość na światło, neuropatia cukrzycowa, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność lewokomorowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, substancja przeciwgrzybicza, szum uszny, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zakażenie grzybicze, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hascosept smak miętowy 3 mg
Benzydaminy chlorowodorek, substancja czynna leku Hascosept smak miętowy, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z systemem MedDRA. Najczęściej obserwuje się pieczenie lub suchość w jamie ustnej (≥1/1000 do <1/100), a rzadziej niedoczulicę jamy ustnej (≥1/10 000 do <1/1000). Bardzo rzadkie, ale poważne reakcje obejmują reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości (częstość nieznana), które mogą manifestować się wysypką, obrzękiem twarzy, trudnościami w oddychaniu i spadkiem ciśnienia tętniczego. Skurcz krtani, również o nieznanej częstości, stanowi potencjalne zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, odnotowano bardzo rzadkie przypadki nadwrażliwości na światło oraz obrzęku naczynioruchowego, które mogą prowadzić do poważnych powikłań skórnych i obrzękowych.
benzydaminy chlorowodorek, charakterystyka produktu leczniczego, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na światło, niedoczulica jamy ustnej, niewydolność prawokomorowa serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, słownik MedDRA, stosunek korzyści do ryzyka, stridor, suchość jamy ustnej, świszczący oddech, system MedDRA, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon substancji czynnych
Benazepryl – Działania niepożądane
Benazepryl, stosowany w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa podobny u dzieci i dorosłych, choć brak jest danych dotyczących długotrwałego stosowania u populacji pediatrycznej. Najważniejsze działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie hemoglobiny, hematokrytu, leukocytów i płytek krwi), obrzęk naczynioruchowy (warg, twarzy, jelita cienkiego), reakcje rzekomoanafilaktyczne, hiperkaliemię (szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub stosujących leki oszczędzające potas) oraz zaburzenia funkcji nerek (wzrost stężenia mocznika i kreatyniny). Rzadko obserwuje się ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Często występują objawy neurologiczne (ból i zawroty głowy), sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, objawy ortostatyczne) oraz kaszel suchy, charakterystyczny dla inhibitorów ACE.
agranulocytoza, benazepryl, dławica piersiowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kreatynina, leukopenia, Lotensin, łuszczyca, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parametr hematologiczny, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, stężenie mocznika, szum w uszach, udar mózgu, zaburzenie rytmu serca, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Benzydamine neo-angin 1,5 mg/ml
Benzydamine w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej (1,5 mg/ml; dawka pojedyncza 0,255 mg) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane według MedDRA. Najpoważniejsze reakcje obejmują nieznaną częstość występowania reakcji anafilaktycznych i nadwrażliwości, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowej interwencji. Bardzo rzadko obserwuje się skurcz krtani lub oskrzeli, prowadzący do trudności w oddychaniu. Rzadkie objawy ze strony przewodu pokarmowego to świąd i suchość w jamie ustnej, przemijające znieczulenie ust i gardła oraz nudności i wymioty. Zaburzenia skórne obejmują niezbyt często występującą nadwrażliwość na światło oraz bardzo rzadki obrzęk naczynioruchowy, który może stanowić zagrożenie życia.
aerozol do jamy ustnej, benzydaminy chlorowodorek, etanol, makrogologlicerolu hydroksystearynian, metylu parahydroksybenzoesan, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na światło, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, świąd jamy ustnej, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, znieczulenie gardła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ditropan 5 mg
Ditropan (oksybutyniny chlorowodorek) w dawce 5 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie wynikających z działania antycholinergicznego. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, ból głowy – ≥1/10), układu pokarmowego (zaparcia, suchość w ustach, nudności – ≥1/10), narządu wzroku (nieostre widzenie – ≥1/10) oraz skóry (suchość skóry – ≥1/10). Często występują także kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy (≥1/100 do <1/10), biegunka, wymioty, zmniejszone łzawienie oraz zatrzymanie moczu. Rzadziej, ale klinicznie istotne, są zaburzenia poznawcze, drgawki, arytmie, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, reakcje alergiczne, rzekoma niedrożność jelit i udar cieplny, które mogą wymagać pilnej interwencji medycznej.
arytmia, cewnikowanie pęcherza moczowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drgawki, dysfagia, działanie antycholinergiczne, jaskra z zamkniętym kątem, krwawienie z nosa, nadwrażliwość na światło, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, oksybutynina, omamy, przerost prostaty, refluks żołądkowo-przełykowy, rozszerzenie źrenic, rzekoma niedrożność, suchość skóry, suchość w ustach, tachykardia, udar cieplny, uzależnienie od oksybutyniny, zaburzenia poznawcze, zaburzenie mięśniowe, zakażenie układu moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naproxen Emo 100 mg/g
Naproxen Emo w postaci żelu o stężeniu 100 mg/g może wywoływać działania niepożądane, głównie miejscowe reakcje skórne, takie jak rumień i wysypka, które występują rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1 000). Dodatkowo, z nieustaloną częstością obserwuje się świąd, wysypkę pęcherzykowatą, uogólnioną alergiczną reakcję skórną oraz nadwrażliwość na światło, manifestującą się nasileniem objawów po ekspozycji na promieniowanie UV. W trakcie terapii miejscowej należy szczególnie monitorować te objawy, zwracając uwagę na możliwość nadwrażliwości fototoksycznej i alergicznej.
alergiczna reakcja skórna, biegunka, ból głowy, działanie niepożądane, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadbrzusze, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, naproksen, nudności, promieniowanie UV, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, senność, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, wysypka, wysypka pęcherzykowata, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen APTEO MED 50 mg/g
Ibuprofen APTEO MED w postaci żelu 50 mg/g stosowany miejscowo charakteryzuje się ograniczoną biodostępnością systemową w porównaniu do formy doustnej, co przekłada się na niższe ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego. Niemniej jednak, długotrwałe stosowanie lub aplikacja na duże powierzchnie skóry może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów niepożądanych, takich jak ból brzucha, niestrawność czy zaburzenia czynności nerek. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości.
AGEP, biodostępność systemowa, czynność nerek, działanie ogólnoustrojowe, ibuprofen miejscowy, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, układ pokarmowy, wysypka krostkowa, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Telmizek HCT
Telmizek HCT, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz u kobiet w ciąży. Telmisartan jest przeciwwskazany u pacjentek w ciąży oraz u osób z zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych i ciężką niewydolnością wątroby ze względu na zmniejszony klirens wątrobowy. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki istnieje ryzyko ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek. Telmizek HCT jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny <30 ml/min oraz wymaga monitorowania elektrolitów, kreatyniny i kwasu moczowego u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek. Leczenie tiazydem może powodować hipokaliemię, hiponatremię, alkalozę hipochloremiczną oraz hiperglikemię, a telmisartan może zmniejszać nasilenie hipokaliemii, ale jednocześnie zwiększać ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, serca i cukrzycą.
alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kardiomiopatia niedokrwienna, klirens kreatyniny, krótkowzroczność przejściowa, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pierwotny hiperaldosteronizm, przerostowa kardiomiopatia zawężająca, przeszczepienie nerki, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczność układu oddechowego, tolerancja glukozy, triglicerydy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca, zastój żółci, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zmniejszenie ostrości widzenia, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concoram 10 mg + 10 mg
Concoram, zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu substancji czynnych. Amlodypina, jako bloker kanałów wapniowych, najczęściej powoduje działania niepożądane takie jak senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, bóle brzucha, nudności, obrzęki (w tym obrzęk okolicy kostek) oraz uczucie zmęczenia. Rzadziej obserwuje się leukopenię, małopłytkowość, reakcje alergiczne, hiperglikemię, zaburzenia psychiczne (depresja, zmiany nastroju, bezsenność), zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, duszność, zapalenie wątroby, zmiany skórne (wysypka, świąd, łysienie) oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Bisoprolol, beta-adrenolityk, często wywołuje zawroty głowy, ból głowy, uczucie zmęczenia oraz uczucie ziębnięcia i drętwienia kończyn, a rzadziej zaburzenia rytmu serca, bradykardię, nasilenie niewydolności serca, skurcz oskrzeli, zapalenie wątroby, reakcje skórne i zaburzenia erekcji. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczny nieżyt nosa, amlodypina, astenia, beta-adrenolityk, bezsenność, bisoprolol, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, bradykardia, depresja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, uderzenia gorąca, zaburzenia erekcji, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Pirfenidon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pirfenidon, stosowany w terapii idiopatycznego włóknienia płuc, wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie terapii należy regularnie kontrolować aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) i stężenie bilirubiny – początkowo co miesiąc przez 6 miesięcy, a następnie co 3 miesiące. W przypadku wzrostu aminotransferaz > 3 do < 5 × górnej granicy normy (GGN) bez objawów uszkodzenia wątroby zaleca się wykluczenie innych przyczyn, ścisłe monitorowanie, rozważenie odstawienia innych leków hepatotoksycznych oraz ewentualne zmniejszenie dawki lub przerwanie pirfenidonu. Przy wzroście enzymów > 3 do < 5 × GGN z hiperbilirubinemią lub objawami uszkodzenia wątroby oraz przy wzroście ≥ 5 × GGN konieczne jest trwałe odstawienie leku. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B Child-Pugh) ekspozycja na pirfenidon wzrasta o 60%, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania, natomiast lek jest przeciwwskazany u chorych z ciężkimi zaburzeniami (klasa C).
AlAT, aminotransferaza, AspAT, czynność wątroby, hiperbilirubinemia, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, inhibitor CYP1A2, jadłowstręt, klasyfikacja Childa-Pugha, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, parametry wątrobowe, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, stężenie bilirubiny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azycyna 200 mg/5 ml
Azytromycyna w dawce 200 mg/5 ml w postaci granulatu do zawiesiny doustnej wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego, takimi jak biegunka (>10% pacjentów), wymioty, ból brzucha i nudności (1-10%). Rzadziej obserwuje się zapalenie błony śluzowej żołądka, dysfagię, suchość jamy ustnej oraz poważne powikłania, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego o nieznanej częstości. Hepatotoksyczność manifestuje się rzadko (0,01-0,1%) jako zaburzenia czynności wątroby i żółtaczka cholestatyczna, a w wyjątkowych przypadkach może prowadzić do niewydolności wątroby, piorunującego zapalenia i martwicy. W zakresie hematologicznym obserwuje się leukopenię, neutropenię i eozynofilię (0,1-1%), a także małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczną o nieznanej częstości, co wymaga monitorowania parametrów krwi. Neurologiczne działania niepożądane obejmują ból głowy (1-10%), zawroty głowy, parestezje oraz poważne objawy, takie jak drgawki i miastenia, które mogą wymagać specjalistycznej oceny.
aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, biegunka, ból brzucha, częstoskurcz komorowy, drożdżyca, dysfagia, dyzuria, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kołatanie serca, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czucia, zaburzenia słuchu, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uldiulan 12,5 mg
Lek Uldiulan zawierający chlortalidon w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najistotniejsze klinicznie są zaburzenia gospodarki elektrolitowej, takie jak hipokaliemia (często), hiponatremia i hipomagnezemia (rzadko), a także hiperkalcemia (bardzo rzadko). Hipokaliemia może prowadzić do zaburzeń rytmu serca i nasilenia działania glikozydów nasercowych. Ponadto, lek może indukować hiperurykemię, co u predysponowanych pacjentów może wywołać napady dny moczanowej. Wśród innych działań niepożądanych obserwuje się hiperglikemię i glikozurię (rzadko), które mogą pogarszać kontrolę metaboliczną u chorych na cukrzycę lub ujawniać utajoną cukrzycę. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują agranulocytozę, alergiczne śródmiąższowe zapalenie nerek, zapalenie trzustki oraz cholestazę wewnątrzwątrobową. Często zgłaszane są objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, osłabienie) oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak niedociśnienie i ortostatyczne zaburzenia regulacji ciśnienia tętniczego.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, anoreksja, arytmia, białkomocz, biegunka, ból głowy, chlortalidon, cholestaza wewnątrzwątrobowa, cukrzyca typu 2, dna moczanowa, duszność, eozynofilia, glikozydy nasercowe, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipotonia mięśniowa, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie, nudności, obrzęk płuc idiosynkratyczny, parestezje, reakcja alergiczna skórna, skurcz mięśni, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość w jamie ustnej, utajona cukrzyca, wymioty, wysięk naczyniówkowo-twardówkowy, zaburzenia erekcji, zaburzenia ortostatyczne, zaburzenia widzenia, zakażenie, zapalenie trzustki, zaparcia, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Flutam 250 mg
Lek Apo-Flutam (flutamid 250 mg), stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się ginekomastię i nadwrażliwość sutków, które ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku, a ryzyko ich wystąpienia jest mniejsze przy jednoczesnym stosowaniu agonistów LHRH. W terapii skojarzonej flutamidem z agonistą LHRH najczęstsze działania niepożądane (>5%) to uderzenia krwi do głowy (61% vs. 57% placebo), utrata popędu płciowego (36% vs. 31%), niemoc płciowa (33% vs. 29%), biegunka (12% vs. 4%), nudności i wymioty (11% vs. 10%), oraz ginekomastia (9% vs. 11%). Flutamid może również powodować nadciśnienie tętnicze (często), zator tętnicy płucnej i zawał mięśnia sercowego (rzadko), a także wydłużenie odstępu QT (częstość nieznana). Zaburzenia neurologiczne i psychiczne, takie jak senność, dezorientacja, depresja i niepokój, występują często, natomiast bezsenność, ból głowy i zawroty głowy są rzadkie.
agonista LHRH, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, dezorientacja, encefalopatia wątrobowa, flutamid, ginekomastia, hepatotoksyczność, krwiomocz, małopłytkowość, martwica naskórka, martwica wątroby, methemoglobinemia, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość sutków, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość makrocytowa, nudności, obrzęk, obrzęk limfatyczny, owrzodzenie, półpasiec, rak gruczołu krokowego, rumień, terapia skojarzona, uderzenie krwi do głowy, utrata popędu płciowego, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka pęcherzowa, zamazane widzenie, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół toczeniopodobny, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Veral 10 mg/g (1%)
Veral to miejscowy żel zawierający 10 mg diklofenaku sodowego na 1 g preparatu, stosowany w leczeniu miejscowych stanów zapalnych i bólowych. Produkt charakteryzuje się obecnością 15 g etanolu na 100 g żelu, co może mieć znaczenie w kontekście działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą skóry w miejscu aplikacji i obejmują wysypkę, wyprysk, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe zapalenie skóry) oraz świąd, występujące z częstością 1/100 do <1/10. Rzadziej obserwuje się miejscowe zapalenie skóry z objawami takimi jak zaczerwienienie, obrzęk, grudki, łuszczenie się skóry oraz pęcherzykowe zapalenie skóry (1/10 000 do <1/1000). Bardzo rzadkie reakcje (<1/10 000) obejmują nadwrażliwość na światło, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, astmę oraz wysypkę grudkowatą związaną z zakażeniami lub pasożytami.
astma, diklofenak sodowy, duszność, działania niepożądane przewodu pokarmowego, grudki skórne, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, palenie skóry, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, świszczący oddech, układ oddechowy, wysypka grudkowata, zaczerwienienie, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dorminox 12,5 mg
Produkt leczniczy Dorminox zawiera 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu i może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, najczęściej łagodne i przemijające, nasilające się w pierwszych dniach terapii. Do najczęstszych objawów należą senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilenie wydzielania oskrzelowego oraz zawroty głowy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 65 roku życia, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone, co może być związane z chorobami współistniejącymi lub politerapią. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, obejmując m.in. niedokrwistość hemolityczną, małopłytkowość, leukopenię, agranulocytozę, bezsenność, pobudzenie, koszmary senne, drżenia, napady drgawkowe, podwójne widzenie, szumy uszne, hipotonię ortostatyczną, duszność, nudności, wymioty, wysypkę skórną, zmęczenie oraz zatrzymanie moczu.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, doksylaminy wodorobursztynian, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, hipotonia ortostatyczna, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niedokrwistość hemolityczna, niewyraźne widzenie, parestezja, podwójne widzenie, refluks dwunastniczo-żołądkowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szumy uszne, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie oskrzelowe, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azimycin 250 mg
Azytromycyna, substancja czynna leku Azimycin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Najczęstsze objawy dotyczą układu pokarmowego, z biegunką występującą bardzo często (≥1/10 pacjentów) oraz wymiotami, bólem brzucha i nudnościami często (≥1/100 do <1/10 pacjentów). Rzadziej obserwuje się zaburzenia czynności wątroby (≥1/10 000 do <1/1000 pacjentów) oraz poważne powikłania, takie jak niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby i martwica wątroby o częstości nieznanej. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego najczęściej występuje ból głowy (często), a poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, mają częstość nieznaną. Dodatkowo, zgłaszane są reakcje skórne od wysypki i świądu (niezbyt często) po ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (częstość nieznana).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna dwuwodna, częstoskurcz komorowy, dysfagia, dyzuria, eozynofilia, fosfataza zasadowa, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, Mycobacterium avium, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, polekowa wysypka z eozynofilią, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pirfenidon Medical Valley 267 mg
Leczenie idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) za pomocą Pirfenidonu Medical Valley wymaga ścisłego nadzoru specjalisty z doświadczeniem w terapii tego schorzenia. Terapia rozpoczyna się od stopniowego zwiększania dawki, aby zminimalizować działania niepożądane i poprawić tolerancję leku, osiągając docelową dawkę dobową 2403 mg (801 mg trzy razy na dobę). Schemat dawkowania obejmuje: 267 mg trzy razy na dobę (801 mg/dobę) w dniach 1-7, 534 mg trzy razy na dobę (1602 mg/dobę) w dniach 8-14 oraz 801 mg trzy razy na dobę (2403 mg/dobę) od 15. dnia leczenia. W przypadku przerwy w terapii ≥14 dni konieczne jest ponowne wdrożenie 2-tygodniowego schematu zwiększania dawki, natomiast przerwa <14 dni pozwala na powrót do poprzedniej dawki bez stopniowania. Lek należy podawać doustnie, z pokarmem, aby ograniczyć nudności i zawroty głowy, a tabletki połykać w całości, popijając wodą.
bilirubina, dializoterapia, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, idiopatyczne włóknienie płuc, klasyfikacja Childa-Pugha, lekarz specjalista, nadwrażliwość na światło, nietolerancja przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, pirfenidon, reakcja nadwrażliwości, stężenie leku w osoczu, tabletka powlekana, terapia pirfenidonem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy, zwiększanie dawki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dicloziaja 11,6 mg/g
Stosowanie diklofenaku dietyloamoniowego w postaci żelu (Dicloziaja 11,6 mg/g) może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości, zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Szczególnie przy aplikacji na duże powierzchnie skóry lub długotrwałym stosowaniu istnieje ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego (np. wrzody żołądka) oraz układu nerwowego (zawroty i bóle głowy). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Najczęściej obserwowane reakcje dotyczą skóry i tkanki podskórnej, obejmując wysypkę, wyprysk, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe) oraz świąd.
astma, ból głowy, diklofenak dietyloamoniowy, dyspnea, działanie niepożądane diklofenaku, działanie ogólnoustrojowe, fotosensytywność, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja astmatyczna, rumień, świąd, wrzód żołądka, wyprysk, wysypka, wysypka grudkowata, zapalenie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metafen Zatoki 200 mg + 30 mg
Metafen ZATOKI zawiera ibuprofen (200 mg) oraz chlorowodorek pseudoefedryny (30 mg), które wykazują szerokie spektrum działań niepożądanych, szczególnie przy stosowaniu krótkotrwałym w dawkach OTC. Ibuprofen, jako NLPZ, może powodować bardzo rzadkie zaburzenia hematologiczne (np. anemia, leukopenia, agranulocytoza) oraz poważne reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk krtani i wstrząs anafilaktyczny. Dodatkowo obserwuje się działania niepożądane ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty, bezsenność), przewodu pokarmowego (niestrawność, krwawienia, perforacje), skóry (SCAR, zespół Stevensa-Johnsona) oraz nerek (niewydolność, martwica brodawek). Pseudoefedryna może wywoływać trombocytopenię, tachykardię, zaburzenia rytmu serca, a także poważne powikłania neurologiczne, takie jak zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) i zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). Ponadto, pseudoefedryna może powodować niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego oraz niedokrwienne zapalenie jelita grubego.
agranulocytoza, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ból gardła, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, dysuria, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie błony śluzowej, pancytopenia, pokrzywka, pseudoefedryna, reakcja psychotyczna, retencja sodu, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, sympatykomimetyk, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wybroczyna, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zawał serca, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duomox 500 mg
Amoksycylina w postaci leku Duomox dostępna jest w dawkach 250 mg, 375 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1 g (amoksycylina trójwodna). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są biegunka i nudności (często, ≥1/100 do <1/10 pacjentów) oraz wysypka skórna (często). Wymioty występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100 pacjentów). Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne powikłania jelitowe, takie jak rzekomobłoniaste lub krwotoczne zapalenie jelita grubego. Reakcje skórne o charakterze zagrażającym życiu, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), występują bardzo rzadko. Ciężkie reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, również należą do rzadkich, ale wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, AlAT, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, AspAT, biegunka, choroba posurowicza, czas protrombinowy, drgawki, eozynofilia, hiperkinezja, IgA dermatoza, kandydoza skóry, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wysypka skórna, zapalenie jelit, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxybutyninum Aflofarm 5 mg
Produkt leczniczy Oxybutyninum Aflofarm zawiera 5 mg chlorowodorku oksybutyniny w tabletkach niepowlekanych i wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie o charakterze antycholinergicznym. Do najczęściej obserwowanych należą suchość w jamie ustnej, zaparcia, nudności, wymioty, biegunka, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej oraz zaburzenia psychiczne takie jak dezorientacja, pobudzenie, lęk, halucynacje i paranoja, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Istotne są również działania niepożądane ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, drgawki), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu, nagłe zaczerwienienie) oraz oczu (niewyraźne widzenie, zmniejszenie wydzielania łez, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra z wąskim kątem przesączania, rozszerzenie źrenic). Występuje także ryzyko zatrzymania moczu i zakażeń układu moczowego, a u pacjentów z grup ryzyka – pseudoniedrożność jelit i udar cieplny.
biegunka, ból głowy, chlorowodorek oksybutyniny, depresja, dezorientacja, drgawka, dysfagia, działanie antycholinergiczne, halucynacja, jadłowstręt, jaskra z wąskim kątem przesączania, kołatanie serca, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, nagłe zaczerwienienie, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, refluks żołądkowo-przełykowy, rozszerzenie źrenic, sucha skóra, suchość jamy ustnej, tachykardia, udar cieplny, wymioty, wysypka, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zmniejszenie wydzielania łez, zmniejszenie wydzielania potu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Co-Valsacor
Produkt leczniczy Co-Valsacor, zawierający 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi oraz chorobami nerek i wątroby. Leczenie może prowadzić do hiperkaliemii (walsartan) oraz hipokaliemii, hiponatremii, zasadowicy hipochloremicznej, hipomagnezemii i hiperkalcemii (hydrochlorotiazyd). Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia elektrolitów, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką przewlekłą niewydolnością serca, zwężeniem tętnic nerkowych, pierwotnym hiperaldosteronizmem oraz u osób po niedawnym przeszczepie nerki. Należy unikać stosowania u kobiet w ciąży oraz u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie po lekach z grupy AIIRA lub inhibitorów ACE.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, diuretyk oszczędzający potas, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastawka dwudzielna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluorouracil medac 50 mg/ml (500 mg/10 ml)
Fluorouracil medac (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii onkologicznej. Do najczęstszych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zapalenie błony śluzowej (jama ustna, przełyk, gardło, odbytnica), biegunka, nudności i wymioty, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Mielotoksyczność manifestuje się zahamowaniem czynności szpiku kostnego z neutropenią, leukopenią, trombocytopenią, agranulocytozą, anemią i pancytopenią, pojawiającymi się 7-10 dni po podaniu leku, z nadirem po 9-14 dniach i powrotem do normy po 21-28 dniach. Kardiotoksyczność, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, objawia się często nieprawidłowościami w EKG z cechami niedokrwienia, bólem w klatce piersiowej, tachykardią, a rzadziej arytmią, zapaleniem mięśnia sercowego, niewydolnością serca czy zawałem. Występuje zwykle podczas lub wkrótce po pierwszym cyklu leczenia.
afazja, agranulocytoza, anemia, arytmia, ataksja, biegunka, ból głowy, ból w klatce piersiowej, choroba Parkinsona, drgawki, dyzartria, encefalopatia hiperamonemiczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hiperurykemia, immunosupresja, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kardiotoksyczność, kwasica mleczanowa, leukoencefalopatia, leukopenia, łysienie, martwica wątroby, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieprawidłowy zapis EKG, niewydolność nerek, niewydolność sercowa, nudności, oczopląs, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, trombocytopenia, twardniejące zapalenie dróg żółciowych, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia owulacji, zaburzenia spermatogenezy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie skóry, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – 4Flex PureGel 100 mg/g
Żel 4Flex PureGel zawiera 100 mg/g naproksenu i może wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane. Do najczęściej obserwowanych miejscowych reakcji należą rzadko występujący rumień i wysypka (≥ 1/10 000, < 1/1 000), a także reakcje o nieznanej częstości, takie jak uogólniona alergiczna reakcja skórna, nadwrażliwość na światło, świąd oraz wysypka pęcherzykowata. Długotrwałe stosowanie na dużych powierzchniach skóry może prowadzić do wchłaniania naproksenu do krwioobiegu, skutkując działaniami ogólnoustrojowymi, w tym bólami głowy, sennością oraz zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak biegunka i nudności, których częstość występowania nie jest dokładnie określona.
alergiczna reakcja skórna, biegunka, ból głowy, compliance, działanie ogólnoustrojowe, nadwrażliwość na światło, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, rumień, senność, świąd, wysypka, wysypka pęcherzykowata, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa Fast Kids 0,5 mg/ml
Desloratadyna, substancja czynna leku Hitaxa Fast Kids, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami klinicznymi w populacji pediatrycznej (6 miesięcy–17 lat) oraz dorosłych. W badaniach u dzieci 2-11 lat częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo, natomiast u niemowląt (6-23 miesiące) najczęściej obserwowano biegunkę (3,7%), gorączkę (2,3%) i bezsenność (2,3%). U młodzieży 12-17 lat najczęstszym działaniem niepożądanym był ból głowy (5,9% vs. 6,9% placebo). Istotnym sygnałem bezpieczeństwa jest zwiększona częstość nowych napadów drgawkowych u dzieci 0-4 lat (wzrost o 37,5 na 100 000 osobolat; 95% CI 10,5-64,5) oraz 5-19 lat (wzrost o 11,3 na 100 000 osobolat; 95% CI 2,3-20,2). U dorosłych i młodzieży działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, najczęściej zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) i bóle głowy (0,6%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, badanie kliniczne, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, desloratadyna, drgawka, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omam, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość oczu, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flector Patch 1% w przeliczeniu na sodu diklofenak
Flector Patch zawiera 180 mg diklofenaku epolaminy (odpowiadające 140 mg sodu diklofenaku, 1% w/w) i charakteryzuje się niskim ogólnoustrojowym wchłanianiem w porównaniu do podania doustnego, co zmniejsza ryzyko systemowych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia żołądkowe, wątrobowe czy nerkowe. Niemniej jednak, przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry, nie można wykluczyć wystąpienia tych efektów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (>1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana.
alergiczne zapalenie skóry, astma, diklofenak epolaminy, diklofenak sodu, duszność, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, obturacja oskrzeli, pęcherzowe zapalenie skóry, plaster leczniczy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, wybroczyny, wyprysk, wysypka krostkowa, zaburzenia nerkowe, zaburzenia wątrobowe, zaburzenia żołądkowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, niewydolnością serca oraz u osób po przeszczepie nerki. Podwójne blokowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek, dlatego jest przeciwwskazane bez nadzoru specjalisty i ścisłego monitorowania parametrów takich jak czynność nerek, stężenie elektrolitów i ciśnienie tętnicze. Hydrochlorotiazyd może wywołać rzadkie, ale poważne reakcje, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) oraz reakcje nadwrażliwości na światło i idiosynkratyczne reakcje okulistyczne (ostra jaskra zamkniętego kąta). U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerki pojedynczej należy spodziewać się wzrostu stężenia mocznika i kreatyniny.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, dna moczanowa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hormon adrenokortykotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra zamkniętego kąta, kortykosteroid, kreatynina, marskość wątroby, mocznik we krwi, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, objawowe niedociśnienie, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, przerostowa kardiomiopatia zawężająca, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, śpiączka wątrobowa, tiazydowy lek moczopędny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zasadowica hipochloremiczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amaryl 2 2 mg
Produkt leczniczy Amaryl (glimepiryd) stosowany w terapii cukrzycy może wywoływać liczne działania niepożądane, obejmujące zaburzenia hematologiczne takie jak trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia, z częstością rzadką (≥1/10 000 do <1/1000). Zgłaszano również ciężką trombocytopenię z liczbą płytek poniżej 10 000/μl oraz plamicę małopłytkową (częstość nieznana). Hipoglikemia, o częstości rzadkiej, może mieć nagły i ciężki przebieg, z ryzykiem przedłużenia okresu hipoglikemii, co stanowi istotne zagrożenie dla życia pacjenta. Inne działania niepożądane to przemijające zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie i niewydolność wątroby), reakcje nadwrażliwości skórnej oraz przyrost masy ciała.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, cholestaza, ciężka trombocytopenia, cukrzyca, enzymy wątrobowe, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukocyty, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, plamica małopłytkowa, płytki krwi, pochodne sulfonylomocznika, pokrzywka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranopril 10 mg
Ranopril, zawierający lizynopryl (lizynopryl dwuwodny) w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest inhibitorem ACE stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą zawroty głowy, bóle głowy, kaszel suchy, objawy ortostatyczne (w tym niedociśnienie), biegunka i wymioty. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie hemoglobiny i hematokrytu, a bardzo rzadko poważniejsze powikłania hematologiczne (np. agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna). W zakresie układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić zawał mięśnia sercowego, incydenty naczyniowo-mózgowe, tachykardia oraz objaw Raynauda. W układzie oddechowym dominują kaszel i zapalenia błon śluzowych, a w przewodzie pokarmowym – biegunka, nudności, bóle brzucha oraz bardzo rzadko zapalenie trzustki i wątroby.
agranulocytoza, bezmocz, chłoniak rzekomy skóry, choroba autoimmunologiczna, dezorientacja, dławica piersiowa, dna moczanowa, eozynofilia, ginekomastia, hematokryt, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukocytoza, leukopenia, lizynopryl, małopłytkowość, mocznica, naciek płucny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stężenie hemoglobiny, substancja czynna, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie smaku, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie krtani, zapalenie naczyń, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polsart Plus
Polsart Plus, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych lub ciężką niewydolnością wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwężeniem tętnic nerkowych, czy po przeszczepieniu nerki zaleca się ostrożność i monitorowanie parametrów takich jak stężenie potasu, kreatyniny i kwasu moczowego. Podwójne blokowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek, dlatego nie jest zalecane bez ścisłego nadzoru specjalisty. Leczenie tiazydem może zaburzać tolerancję glukozy, powodować hipoglikemię u pacjentów z cukrzycą oraz prowadzić do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii i hiponatremii, które wymagają monitorowania i wyrównania przed terapią.
alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, ból oka, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność nerek, ciężka zastoinowa niewydolność serca, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiopatia niedokrwienna, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedrożność dróg żółciowych, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, pierwotny hiperaldosteronizm, podwójna blokada układu RAA, przerostowa kardiomiopatia zawężająca, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, triglicerydy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastój żółci, zmniejszenie ostrości widzenia, zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Itrax 100 mg
Na podstawie analizy danych z 107 badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów, w tym 165 dzieci w wieku 1-17 lat, bezpieczeństwo stosowania itrakonazolu (Itrax) wykazuje, że najczęstsze działania niepożądane u dorosłych to ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) oraz ból brzucha (1,3%). U dzieci częstość występowania tych działań jest wyższa, z bólem głowy i wymiotami na poziomie 3,0%, bólem brzucha i biegunką po 2,4%, a zaburzeniami czynności wątroby i niedociśnieniem tętniczym po 1,2%. Rzadziej (<1%) obserwowano m.in. leukopenię, nadwrażliwość, zaburzenia smaku, parestezje, szumy uszne, zaburzenia widzenia, a także reakcje skórne takie jak świąd, wysypka i pokrzywka. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono bardzo rzadkie (<1/10 000) poważne działania niepożądane, w tym ciężką hepatotoksyczność prowadzącą do ostrej niewydolności wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, reakcje anafilaktyczne oraz zastoinową niewydolność serca.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, fosfokinaza kreatynowa, grzybica paznokci, grzybica skóry, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata słuchu, wielomocz, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zaburzenia układu krwiotwórczego, zaburzenia widzenia, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losartan Krka 100 mg
Losartan potasowy, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, został oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących ponad 3000 dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, 177 dzieci i młodzieży, ponad 9000 pacjentów z przerostem lewej komory, 7700 z przewlekłą niewydolnością serca oraz 1500 z cukrzycą typu 2 i białkomoczem. Najczęstszym działaniem niepożądanym są zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia (częstość ≥1/100 do <1/10). Istotnym klinicznie działaniem jest hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią, występująca u 9,9% leczonych losartanem w porównaniu do 3,4% w grupie placebo. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, choć dane są ograniczone. Inne często obserwowane działania to niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia czynności nerek, osłabienie, zmęczenie oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
białkomocz, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nefropatia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, plamica Schoenleina-Henocha, przerost lewej komory, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego