tężec
Tężec to ostra, potencjalnie śmiertelna choroba zakaźna wywoływana przez bakterię Clostridium tetani, która produkuje silną neurotoksynę – tetanospazmininę. Bakteria występuje powszechnie w glebie, kurzu i odchodach zwierząt, a do organizmu człowieka dostaje się najczęściej przez zanieczyszczone rany, szczególnie głębokie, kłute lub oparzenia.
Neurotoksyna tężcowa blokuje uwalnianie neuroprzekaźników hamujących w rdzeniu kręgowym i pniu mózgu, co prowadzi do charakterystycznych objawów: nadmiernego napięcia mięśni szkieletowych, bolesnych skurczów oraz szczękościsku (trismus). Choroba może postępować do uogólnionych skurczów (opisywanych jako opistotonus), zaburzeń autonomicznych oraz niewydolności oddechowej.
Profilaktyka tężca opiera się na szczepieniach ochronnych, które są wysoce skuteczne. W przypadku zranienia u osób niezaszczepionych lub z niepełnym statusem szczepień stosuje się immunoglobulinę przeciwtężcową oraz antybiotykoterapię. Leczenie rozwiniętego tężca wymaga intensywnej opieki medycznej, obejmującej podanie immunoglobuliny, antybiotyków, leków zwiotczających mięśnie, wspomagania oddychania oraz leczenia objawowego.
Mimo dostępności skutecznych metod profilaktyki, tężec pozostaje istotnym problemem zdrowotnym w krajach rozwijających się, gdzie dostęp do szczepień jest ograniczony. Śmiertelność w nieleczonych przypadkach może sięgać 100%, a nawet przy intensywnym leczeniu wynosi 10-20%, co podkreśla znaczenie profilaktyki pierwotnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Relsed 2 mg/ml (5 mg/2,5 ml)
RELSED to mikrowlewka doodbytnicza zawierająca diazepam w stężeniu 2 mg/ml (5 mg/2,5 ml), stosowana w stanach nagłych neurologicznych, takich jak drgawki gorączkowe u dzieci, stan padaczkowy, rzucawka ciężarnych, stany ze zwiększonym napięciem mięśniowym oraz tężec. Podanie doodbytnicze umożliwia szybkie działanie leku, szczególnie gdy droga doustna jest niemożliwa lub utrudniona, a dostęp dożylny nie jest dostępny. Lek jest również wskazany w premedykacji i sedacji przed- i pooperacyjnej, zwłaszcza u pacjentów z ograniczeniami w podawaniu doustnym lub dożylnym. Preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak etanol 96% (250 mg), alkohol benzylowy (37,5 mg), sodu benzoesan (48,8 mg) oraz glikol propylenowy (1000 mg) w każdej dawce, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta do terapii.
alkohol benzylowy, aplikacja doodbytnicza, benzodiazepiny, diazepam, drgawki gorączkowe, działanie anksjolityczne, etanol, glikol propylenowy, napad drgawkowy, napady lęku, premedykacja, premedykacja przedoperacyjna, rzucawka ciężarnych, sedacja pooperacyjna, sodu benzoesan, stan padaczkowy, stan przedrzucawkowy, substancje pomocnicze, tężec, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia połykania, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Adacel 1 dawka (0,5 ml)
Ocena wpływu szczepionki ADACEL, zawierającej toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typ 2 i 3 5 µg) adsorbowane na fosforanie glinu (1,5 mg, 0,33 mg Al3+), na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn wykazała brak istotnego wpływu. Pomimo braku specjalistycznych badań klinicznych w tym zakresie, dane zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego wskazują, że ADACEL nie zaburza zdolności psychomotorycznych niezbędnych do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Jednakże, ze względu na możliwość wystąpienia reakcji poszczepiennych, takich jak gorączka czy osłabienie, które mogą pośrednio wpływać na tę zdolność, zaleca się zachowanie ostrożności i indywidualną ocenę pacjenta.
antygen krztuśca, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, interakcja lekowa, krztusiec, pertaktyna, reakcja poszczepienna, świadoma zgoda, szczepionka Adacel, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i krztuścowi, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Toksoid tężcowy – Dawkowanie i sposób podawania
Toksoid tężcowy jest kluczowym składnikiem wielu szczepionek stosowanych zarówno w szczepieniach podstawowych, jak i przypominających, podawanych w dawce 0,5 ml, z różną zawartością antygenu wyrażoną w jednostkach międzynarodowych (j.m.). Monowalentne szczepionki tężcowe, takie jak Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) i Tetana, zawierają co najmniej 40 j.m. toksoidu i stosowane są głównie w profilaktyce poekspozycyjnej oraz szczepieniach przypominających. Schemat podstawowy obejmuje dwie dawki w odstępie 4-6 tygodni oraz dawkę uzupełniającą po 6-12 miesiącach, a dawki przypominające podaje się co 10 lat. Szczepionki skojarzone zawierają różne ilości toksoidu tężcowego: 40 j.m. w preparatach pediatrycznych (np. DTP, DT, Infanrix-IPV) oraz 20 j.m. w szczepionkach dla młodzieży i dorosłych (np. Adacel, Boostrix). Toksoid tężcowy pełni także rolę białka nośnikowego w szczepionkach skoniugowanych przeciw Haemophilus influenzae typu b (Act-HiB) i Neisseria meningitidis grupy C (NeisVac-C), gdzie jego dawka wynosi od 10 do 30 μg, dostosowaną do celu szczepienia.
białko nośnikowe, błonica, dawka przypominająca, dawka uzupełniająca, Haemophilus influenzae, immunogenność antygenu, immunoglobulina przeciwtężcowa, jednostka międzynarodowa, krztusiec, mięsień czworogłowy, mięsień naramienny, monowalentna szczepionka przeciwtężcowa, Neisseria meningitidis, podanie domięśniowe, podanie podskórne, profilaktyka poekspozycyjna, rekonstytucja szczepionki, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, szczepionka skojarzona, szczepionka skoniugowana, tężec, tężec noworodkowy, toksoid tężcowy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakażenie tężcem - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka PENTAXIM to pięcioskładnikowa, adsorbowana szczepionka skojarzona, zawierająca toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid i hemaglutynina włókienkowa po 25 µg każdy), inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek) i 3 (26 jednostek) oraz polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg, skoniugowany z toksoidem tężcowym). Szczepionka dostępna jest w formie proszku i zawiesiny do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań (0,5 ml dawka po rekonstytucji). Zawiera śladowe ilości glutaraldehydu, antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) oraz fenyloalaninę (12,5 µg/dawka), co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów, zwłaszcza z fenyloketonurią.
Bordetella pertussis, fenoksyetanol, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, Haemophilus influenzae typ b, haemophilus typ b, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, streptomycyna, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka skoniugowana, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA) występuje w śladowych ilościach jako substancja pomocnicza w szczepionkach takich jak Boostrix Polio, Infanrix-IPV oraz Priorix, w dawkach od mniej niż 0,07 ng do 6,5 ng na dawkę. Przeprowadzone badania przedkliniczne, obejmujące ocenę toksyczności ogólnej, toksyczności reprodukcyjnej oraz rozwojowej na modelach zwierzęcych (szczury, króliki), nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Szczegółowe analizy bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy, przebieg porodu oraz rozwój potomstwa do zakończenia laktacji, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa PABA w tych preparatach.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, błonica, farmakologia, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, laktacja, model zwierzęcy, odra-świnka-różyczka, płodność, poliomyelitis, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja pomocnicza, swoista toksyczność, szczepionka, szczepionka złożona, tężec, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksykologia - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
W kontekście bezpieczeństwa pacjenta, szczególnie w odniesieniu do zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, szczepionka PENTAXIM, stosowana wyłącznie w populacji pediatrycznej, nie wpływa bezpośrednio na te funkcje. Produkt ten zawiera toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf) i tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf) adsorbowane na wodorotlenku glinu, antygeny Bordetella pertussis (toksoid i hemaglutynina włókienkowa po 25 µg), inaktywowany wirus poliomyelitis (typ 1: 29 jednostek antygenu D, typ 2: 7 jednostek, typ 3: 26 jednostek) oraz polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg, skoniugowany z toksoidem tężcowym). Zawiera także 0,3 mg Al³⁺ jako adjuwant oraz śladowe ilości antybiotyków i fenyloalaninę (12,5 µg), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią. Ze względu na wiek pacjentów, kwestia wpływu na prowadzenie pojazdów jest formalnie wyłączona.
adjuwant, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae typ b, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, polisacharyd Haemophilus influenzae, reakcja poszczepienna, sprawność psychomotoryczna, streptomycyna, szczepionka pediatryczna, szczepionka pięciowalentna, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Polimyksyna – Właściwości farmakodynamiczne
Polimyksyna, antybiotyk peptydowy z grupy polipeptydów cyklicznych, wykazuje silne działanie bakteriobójcze wobec bakterii Gram-ujemnych poprzez interakcję z lipopolisacharydami błony zewnętrznej, co zwiększa jej przepuszczalność i prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej. W procesie produkcji szczepionek Boostrix Polio i Infanrix-IPV polimyksyna jest stosowana jako środek przeciwbakteryjny, szczególnie w hodowlach komórkowych VERO do namnażania wirusów polio, co zapobiega zanieczyszczeniom bakteryjnym. W gotowych szczepionkach pozostają jedynie śladowe ilości polimyksyny, które mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości u osób uczulonych, dlatego nadwrażliwość na polimyksynę stanowi przeciwwskazanie do stosowania tych preparatów. Oprócz polimyksyny, szczepionki zawierają także inne substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak formaldehyd, neomycyna, kwas para-aminobenzoesowy i fenyloalanina.
antybiotyk peptydowy, bakteria Gram-ujemna, błona zewnętrzna bakterii, błonica, fenyloalanina, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa, hodowla komórkowa VERO, immunogenność, inaktywowany poliowirus, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, lipopolisacharyd, miano przeciwciał, nadwrażliwość na antybiotyk, obturacyjna choroba dróg oddechowych, ochronne miano przeciwciał, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, POChP, poliomyelitis, polipeptyd cykliczny, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, tężec, tlenowa bakteria Gram-ujemna, toksoid krztuścowy, wskaźnik seroprotekcji, zanieczyszczenie bakteryjne - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Toksoid błoniczy, będący składnikiem wielu szczepionek stosowanych zarówno u dzieci, jak i dorosłych, jest bezpieczny do stosowania w ciąży, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze. Dane z licznych badań klinicznych i obserwacyjnych, obejmujących m.in. szczepionki Adacel (310 kobiet w RCT, 124810 w badaniach retrospektywnych), Adacel Polio oraz Boostrix (341 kobiet w RCT, 793 w badaniu prospektywnym), nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Szczepionki te, jako inaktywowane, nie są związane z ryzykiem teratogenności ani uszkodzenia rozwoju płodu. Badania na zwierzętach potwierdzają brak wpływu na płodność, rozwój zarodka, poród i wczesny rozwój potomstwa. Niektóre preparaty, takie jak Dultavax czy d-Szczepionka błonicza adsorbowana, mają ograniczenia w stosowaniu w ciąży i powinny być podawane jedynie w sytuacjach wysokiego ryzyka zakażenia. W przypadku szczepionki Tdap stosowanie w ciąży jest zalecane tylko, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
antygen szczepionkowy, badanie obserwacyjne prospektywne, błonica, Boostrix, charakterystyka produktu leczniczego, działanie teratogenne, karmienie piersią, nadzór bierny, populacja pediatryczna, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciała matczyne, randomizowane badanie kliniczne, rozwój pourodzeniowy, szczepionka błoniczo-tężcowa, szczepionka DTP, szczepionka inaktywowana, szczepionka Tdap, tężec, toksoid, toksoid błoniczy, trymestr ciąży, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Interakcje
Toksoid błoniczy, stosowany jako składnik aktywny w wielu szczepionkach inaktywowanych, wykazuje brak istotnych klinicznie interakcji przy jednoczesnym podawaniu z szerokim spektrum innych szczepionek, w tym przeciw grypie (inaktywowanej), WZW typu B, poliomyelitis, HPV, MMR, ospie wietrznej oraz Haemophilus influenzae typu b. Szczepionki takie jak Boostrix i Tetraxim mogą być podawane jednocześnie z innymi preparatami, np. skoniugowanymi szczepionkami przeciw meningokokom grup A, C, W-135, Y, czy bezadiuwantowymi szczepionkami przeciw grypie sezonowej, bez istotnej interferencji immunologicznej. Warto jednak zwrócić uwagę na obserwowane niższe średnie geometryczne stężenia (GMCs) przeciwko niektórym antygenom krztuśca oraz anty-HPV, których kliniczne znaczenie pozostaje nie do końca poznane. Szczepionka DTP podawana jednocześnie ze skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom wiąże się ze zwiększoną częstością reakcji gorączkowych, co wymaga profilaktycznego stosowania leków przeciwgorączkowych.
antygen krztuśca, błonica, immunoglobulina, immunoglobulina przeciwtężcowa, interakcja lekowa, krztusiec, lek immunosupresyjny, lek przeciwgorączkowy, miano przeciwciał, obniżona odporność, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd otoczkowy, reakcja gorączkowa, reakcja poszczepienna, średnie geometryczne stężenie, szczepionka inaktywowana, szczepionka MMR, szczepionka przeciw grypie, szczepionka przeciw Haemophilus influenzae, szczepionka przeciw HPV, szczepionka przeciw meningokokom, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka przeciw pneumokokom, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw półpaścowi, szczepionka przeciw WZW B, tężec, toksoid błoniczy, zakażenie Hib - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie – Przedawkowanie
Fimbrie typu 2 i 3 stanowią kluczowe składniki antygenowe szczepionki ADACEL POLIO, stosowanej w profilaktyce błonicy, tężca, krztuśca (bezkomórkowa, złożona) oraz poliomyelitis (inaktywowana). W standardowej dawce 0,5 ml szczepionki zawarte jest 5 mikrogramów fimbrii typu 2 i 3, które są integralną częścią antygenów krztuśca. Produkt zawiera również inne antygeny, takie jak toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.), toksoid krztuścowy (2,5 µg), hemaglutyninę włókienkową (5 µg) oraz pertaktynę (3 µg), a także inaktywowane wirusy polio trzech typów. Szczepionka jest podawana w formie gotowej zawiesiny do wstrzykiwań, co zapewnia precyzyjne dawkowanie i minimalizuje ryzyko błędów aplikacyjnych.
ampułko-strzykawka, antygen krztuśca, antygen krztuścowy, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, fimbrie typu 2 i 3, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, krztusiec, pertaktyna, poliomyelitis, przedawkowanie substancji czynnej, szczepionka ADACEL POLIO, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka inaktywowana, szczepionka złożona, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana, zawierająca 0,5 ml zawiesiny adsorbowanej z co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie więcej niż 0,7 mg uwodnionego Al³⁺, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, podanie preparatu nie powoduje zaburzeń psychomotorycznych, które mogłyby obniżyć koncentrację i koordynację ruchową, co jest kluczowe dla wykonywania złożonych czynności wymagających precyzji i uwagi. Lekarze kwalifikujący pacjentów do szczepienia powinni jednak uwzględnić indywidualne reakcje poszczepienne, takie jak gorączka czy złe samopoczucie, które mogą pośrednio wpływać na sprawność psychomotoryczną.
ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, czynność psychomotoryczna, działanie niepożądane, gorączka, iniekcja, objaw niepożądany, osłabienie, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka Tetana, tężec, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zaburzenie psychomotoryczne, zawiesina do wstrzykiwań, zdolność psychomotoryczna, złe samopoczucie - Leksykon leków
Interakcje leku – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX, stosowana przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis, wykazuje ograniczone interakcje z innymi lekami. Badania kliniczne nie potwierdziły istotnych klinicznie interakcji z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem terapii immunosupresyjnej, która może znacząco obniżać odpowiedź immunologiczną na szczepienie. Do leków immunosupresyjnych należą m.in. kortykosteroidy systemowe, leki cytotoksyczne oraz przeciwnowotworowe. W przypadku jednoczesnego podawania DULTAVAX z innymi standardowymi szczepionkami nie stwierdzono negatywnego wpływu na skuteczność ani bezpieczeństwo szczepienia. Zaleca się jednak ostrożność i ewentualną ocenę skuteczności szczepienia u pacjentów poddawanych immunosupresji.
antygen, błonica, choroba autoimmunologiczna, działanie niepożądane, immunizacja, kortykosteroid systemowy, leczenie immunosupresyjne, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, szczepionka DULTAVAX, tężec, układ odpornościowy - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkty lecznicze zawierające inaktywowany wirus poliomyelitis (typy 1, 2 i 3) nie były poddawane specyficznym badaniom oceniającym wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przykładowo, szczepionka IMOVAX POLIO w dawce 0,5 ml zawiera 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typu 1 (szczep Mahoney), 7 jednostek antygenu D typu 2 (szczep MEF-1) oraz 26 jednostek antygenu D typu 3 (szczep Saukett), jednak brak jest dedykowanych badań dotyczących wpływu na funkcje psychomotoryczne. Podobnie preparat DULTAVAX, łączący szczepionkę przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis, nie posiada danych w tym zakresie, choć w dokumentacji odnotowano występowanie zawrotów głowy po szczepieniu, co może istotnie zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez wpływ na koncentrację i ocenę sytuacji drogowej. W przypadku szczepionki PENTAXIM, stosowanej wyłącznie u dzieci, kwestia ta jest klinicznie nieistotna ze względu na brak prowadzenia pojazdów przez populację docelową, jednak należy pamiętać o możliwych działaniach niepożądanych wpływających na inne czynności wymagające koncentracji, jak jazda na rowerze czy aktywność sportowa.
błonica, Dultavax, działanie niepożądane, haemophilus typ b, immunizacja, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, jednostka antygenu D, krztusiec, kwalifikacja do szczepienia, Pentaxim, preparat immunologiczny, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka monowalentna, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciwko polio, szczepionka skojarzona, tężec, wirus poliomyelitis, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Relsed 2 mg/ml (5 mg/2,5 ml)
Lek Relsed jest dostępny w formie mikrowlewki doodbytniczej o objętości 2,5 ml, zawierającej 5 mg diazepamu (2 mg/ml). Stosowany jest u dzieci i dorosłych w leczeniu drgawek gorączkowych, stanu padaczkowego, napadów lęku, stanów ze zwiększonym napięciem mięśniowym, tężca oraz w premedykacji i sedacji pooperacyjnej. U niemowląt od 7. miesiąca życia dawka wynosi do 0,5 mg/kg masy ciała, u dzieci 10-15 kg podaje się 1 mikrowlewkę (5 mg), a powyżej 15 kg – 2 mikrowlewki (10 mg). W przypadku utrzymujących się drgawek dawkę można powtórzyć po 10-15 minutach. U dzieci z wysokim ryzykiem nawrotów drgawek gorączkowych zaleca się podawanie co 8 godzin przy gorączce >38,5°C.
alkohol benzylowy, benzoesan sodu, diazepam, drgawki gorączkowe, glikol propylenowy, mikrowlewka doodbytnicza, napad lęku, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, podanie doodbytnicze, premedykacja, rzucawka ciężarnych, sedacja, sedacja pooperacyjna, stan padaczkowy, tężec, znieczulenie ogólne, zwiększone napięcie mięśniowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka tężcowa adsorbowana (T), zawierająca toksoid tężcowy w dawce ≥40 j.m. w 0,5 ml zawiesiny adsorbowanej na wodorotlenku glinu, może wchodzić w istotne interakcje farmakologiczne wpływające na jej skuteczność immunizacyjną. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie chloramfenikolu ze względu na jego hamujący wpływ na odpowiedź immunologiczną na toksoid tężcowy. W przypadku terapii immunosupresyjnych, takich jak cyklosporyny, zaleca się wykonanie szczepienia 2-4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, aby zapewnić prawidłową odpowiedź immunologiczną. Podobne środki ostrożności dotyczą stosowania kortykosteroidów systemowych, leków chemioterapeutycznych oraz leków biologicznych modyfikujących odpowiedź immunologiczną, które mogą obniżać skuteczność szczepienia i wymagać indywidualnej oceny ryzyka i korzyści.
adiuwant glinowy, adsorpcja toksoidu, antybiotyk o szerokim spektrum, chemioterapia nowotworów, chloramfenikol, cyklosporyna, kortykosteroid systemowy, lek biologiczny, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź poszczepienna, supresja układu immunologicznego, szczepionka tężcowa adsorbowana, tężec, toksoid tężcowy, układ odpornościowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Interakcje leku – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TETRAXIM, zawierająca antygeny przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa) oraz poliomyelitis (inaktywowany), wykazuje wysoką kompatybilność z innymi szczepionkami, takimi jak Act-HIB, MMR, ospa wietrzna oraz WZW typu B. Zaleca się jednoczesne podawanie tych szczepionek w różne miejsca ciała, aby uniknąć interakcji miejscowych i zapewnić optymalną odpowiedź immunologiczną. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów przyjmujących leki immunosupresyjne, w tym kortykosteroidy systemowe, leki biologiczne oraz przeciwnowotworowe, które mogą osłabiać odpowiedź na szczepienie, co wymaga konsultacji i ewentualnego dostosowania terapii. Ponadto, szczepionka zawiera śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny, polimyksyny B oraz 12,5 μg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne u pacjentów z alergiami lub fenyloketonurią.
błonica, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, kalendarz szczepień, kortykosteroid systemowy, krztusiec, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, ospa wietrzna, polimyksyna B, poliomyelitis, przeciwciało monoklonalne, reakcja alergiczna, streptomycyna, supresja immunologiczna, szczepionka MMR, tężec, WZW typu B - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lincocin 300 mg/ml
Linkomycyna, substancja czynna leku Lincocin, należy do grupy linkozamidów i wykazuje działanie przeciwbakteryjne poprzez hamowanie biosyntezy białek bakteryjnych na poziomie podjednostki 50S rybosomu. W warunkach in vitro działa głównie bakteriostatycznie, a jej skuteczność koreluje z czasem utrzymywania stężenia powyżej MIC. Występuje pełna oporność krzyżowa z klindamycyną, a mechanizmy oporności u gronkowców i paciorkowców najczęściej wynikają z metylacji 23S rRNA, co może powodować fenotyp MLSB. Zaleca się badanie wrażliwości na klindamycynę zamiast linkomycyny, zgodnie z wytycznymi CLSI i EUCAST, ze względu na brak ustalonych wartości granicznych dla linkomycyny. W przypadku makrolidoopornych szczepów należy wykonać test D-zone w celu wykrycia indukowalnej oporności na linkomycynę/klindamycynę.
angina paciorkowcowa, Bacteroides fragilis, Bacteroides thetaiotaomicron, badanie wrażliwości, bakterie beztlenowe Gram-dodatnie, biosynteza białka bakteryjnego, błonica, Clostridium difficile, Clostridium perfringens, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, Eggerthella lenta, klindamycyna, lek przeciwbakteryjny, linkomycyna, linkozamid, metoda dyfuzyjno-krążkowa, metoda rozcieńczeń w agarze, metycylinooporny gronkowiec złocisty, minimalne stężenie hamujące, oporność krzyżowa, paciorkowce beta-hemolizujące, paciorkowce zieleniące, podjednostka 50S rybosomu bakteryjnego, Propionibacterium acnes, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptomyces lincolnensis, tężec, trądzik pospolity, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zatrucie pokarmowe, zgorzel gazowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana jest przeznaczona do czynnego uodparniania dzieci przeciwko błonicy i tężcowi, szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami do komponentu krztuścowego szczepionki DTP. Preparat ma postać mlecznej, kremowej zawiesiny, a jedna dawka (0,5 ml) zawiera minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu (zawartość glinu ≤ 0,7 mg). Szczepionka jest stosowana zarówno jako szczepienie podstawowe, jak i przypominające, zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych, zapewniając skuteczną ochronę immunologiczną u dzieci, które nie mogą otrzymać komponentu krztuścowego z powodu reakcji anafilaktycznych, encefalopatii lub ciężkich zaburzeń neurologicznych po wcześniejszym szczepieniu DTP.
błonica, błonica tężec krztusiec, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, czynne uodparnianie, encefalopatia, encefalopatia postępująca, kalendarz szczepień, komponent krztuścowy, laseczka tężca, maczugowiec błonicy, profilaktyka chorób zakaźnych, Program Szczepień Ochronnych, reakcja anafilaktyczna, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka błoniczo-tężcowa, szczepionka DTP, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zaburzenie neurologiczne - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie typu 2 i 3 – Wskazania do stosowania
Fimbrie typu 2 i 3 stanowią kluczowy składnik antygenowy bezkomórkowej szczepionki Adacel, występując w dawce 5 mikrogramów na 0,5 ml. W połączeniu z innymi antygenami krztuśca, takimi jak toksoid krztuścowy (2,5 µg), hemaglutynina włókienkowa (5 µg) oraz pertaktyna (3 µg), fimbrie te wzmacniają immunogenność preparatu, co przekłada się na skuteczną profilaktykę krztuśca. Szczepionka jest adsorbowana na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al³⁺) na dawkę, co optymalizuje odpowiedź immunologiczną. Adacel jest wskazany do stosowania jako dawka przypominająca przeciw tężcowi, błonicy i krztuścowi u osób powyżej 4. roku życia, które przeszły szczepienie podstawowe, a szczególnie u kobiet w ciąży, gdzie zapewnia bierną ochronę noworodków i niemowląt poprzez transfer przeciwciał przez łożysko.
adhezja patogenu, antygen krztuścowy, bierna ochrona, błonica, Bordetella pertussis, fimbrie typu 2 i 3, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, odpowiedź immunologiczna, patogeneza zakażenia, pertaktyna, profilaktyka krztuśca, przeciwciała matczyne, szczepienie przypominające, szczepionka przeciw krztuścowi, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Formaldehyd – Interakcje
Formaldehyd, obecny w śladowych ilościach w wielu produktach leczniczych, w tym szczepionkach (np. Act-HIB, Boostrix Polio, Fluarix Tetra, Infanrix-IPV), pełni funkcję środka inaktywującego wirusy lub detoksykującego toksyny bakteryjne. Badania kliniczne potwierdzają brak istotnych klinicznie interakcji immunologicznych przy jednoczesnym podawaniu tych szczepionek z innymi preparatami immunologicznymi, pod warunkiem podania w różne miejsca ciała. U pacjentów leczonych immunosupresyjnie (w tym kortykosteroidami w dawce ≥ 20 mg prednizolonu) obserwuje się osłabioną odpowiedź immunologiczną oraz zmniejszoną reaktywność w testach skórnych z formaldehydem (np. TRUE Test 36), co wymaga przerwania terapii na minimum 2 tygodnie przed testem. Ponadto, szczepionki zawierające formaldehyd mogą powodować fałszywie dodatnie wyniki testów serologicznych ELISA na HIV1, HCV i HTLV1, które należy weryfikować metodą Western Blot. Po szczepieniu Act-HIB możliwe jest przejściowe wykrycie polisacharydu Hib w moczu przez 1-2 tygodnie, co wymaga potwierdzenia zakażenia innymi metodami diagnostycznymi.
biotransformacja, błonica, choroba wątroby, dehydrogenaza aldehydowa, dehydrogenaza alkoholowa, detoksykacja toksyn bakteryjnych, disulfiram, działanie niepożądane, fałszywie dodatni wynik, fałszywie ujemny wynik, inhibitor oksydazy monoaminowej, kortykosteroid, krztusiec, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, odra, poliomyelitis, polisacharyd otoczkowy Hib, preparat immunologiczny, różyczka, środek inaktywujący wirusy, świnka, szczepionka mRNA przeciw COVID-19, szczepionka polisacharydowa przeciw pneumokokom, szczepionka przeciw półpaścowi, technika Western Blot, test skórny, tężec, wirus HTLV1, wirus zapalenia wątroby typu C, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wytwarzanie przeciwciał, zaburzenie funkcji wątroby, zakażenie Haemophilus influenzae - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Adacel 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka ADACEL (Tdap) jest wskazana do stosowania jako dawka przypominająca u pacjentów powyżej 4 roku życia, którzy ukończyli podstawowy cykl szczepień przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi. Preparat zawiera toksoidy błoniczy (≥2 j.m., 2 Lf) i tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf) oraz antygeny bezkomórkowe krztuśca: toksoid krztuścowy (2,5 µg), hemaglutyninę włókienkową (5 µg), pertaktynę (3 µg) i fimbrie typu 2 i 3 (5 µg), adsorbowane na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al). Szczepionka jest dostępna w postaci mętnej, białej zawiesiny w ampułko-strzykawce o objętości 0,5 ml. W procesie produkcji mogą występować śladowe ilości formaldehydu i glutaraldehydu, co należy uwzględnić przy ocenie ryzyka nadwrażliwości u pacjentów.
ampułko-strzykawka, bierna ochrona przed krztuścem, dawka przypominająca, fimbrie typu 2 i 3, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, program szczepień, sytuacja epidemiologiczna, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, tężec, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, transfer przeciwciał matczynych, zawiesina do wstrzykiwań, zmniejszona zawartość antygenów - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – TyT – Szczepionka durowo-tężcowa szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka = 0,5 ml
Szczepionka TyT, zawierająca inaktywowane bakterie Salmonella typhi (5×10⁸ do 1×10⁹) oraz toksoid tężcowy (≥20 j.m. w dawce 0,5 ml), jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tych okresach. Przed podaniem szczepionki lekarz powinien wykluczyć ciążę oraz zapytać o karmienie piersią, a także poinformować pacjentkę o przeciwwskazaniach i braku danych dotyczących wpływu szczepionki na płodność u kobiet i mężczyzn. Mimo że szczepionka zawiera inaktywowane składniki, jej stosowanie w tych grupach pozostaje niewskazane.
bakterie inaktywowane, dane kliniczne, dur brzuszny, karmienie piersią, kwalifikacja do szczepienia, płodność, profilaktyka duru brzusznego, przeciwwskazanie podczas laktacji, przeciwwskazanie w ciąży, Salmonella typhi, szczepionka durowo-tężcowa, szczepionka TyT, tężec, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
Relsed to preparat zawierający diazepam w postaci mikrowlewki doodbytniczej o stężeniu 4 mg/ml, gdzie każda mikrowlewka zawiera 10 mg diazepamu w 2,5 ml roztworu. Lek jest wskazany u dzieci powyżej 15 kg masy ciała oraz dorosłych w leczeniu drgawek gorączkowych, stanu padaczkowego, napadów lęku, stanów ze zwiększonym napięciem mięśniowym, tężca, a także jako premedykacja i sedacja pooperacyjna. Dawkowanie u dzieci to standardowo 10 mg (1 mikrowlewka), z możliwością powtórzenia dawki po 10-15 minutach, a u dorosłych dawka początkowa wynosi 5-10 mg, z maksymalną dawką do 30 mg. W premedykacji i sedacji pooperacyjnej stosuje się dawki od 5 do 20 mg w zależności od fazy zabiegu. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek, wątroby, krążenia lub oddechową zaleca się rozpoczęcie terapii od 5 mg/dobę z możliwością stopniowego zwiększania dawki po potwierdzeniu dobrej tolerancji.
alkohol benzylowy, benzoesan sodu, diazepam, drgawki gorączkowe, etanol, glikol propylenowy, napad lęku, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, premedykacja, rzucawka ciężarnych, sedacja pooperacyjna, stan padaczkowy, tężec, znieczulenie ogólne, zwiększone napięcie mięśniowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
TETRAXIM to adsorbowana szczepionka w formie białawo-mętnej zawiesiny do wstrzykiwań, zawierająca toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowane wirusy polio typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek antygenu D) i 3 (26 jednostek antygenu D). Składniki aktywne są adsorbowane na 0,3 mg Al³⁺ w postaci wodorotlenku glinu. Produkt może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) oraz 12,5 µg fenyloalaniny, co jest istotne dla pacjentów z fenyloketonurią. Substancje pomocnicze obejmują formaldehyd, kwas octowy lub wodorotlenek sodu do regulacji pH, fenoksyetanol, bezwodny etanol oraz podłoże Hanksa 199 bez czerwieni fenolowej. Produkt dostępny jest w ampułko-strzykawkach o objętości 0,5 ml, w różnych wariantach opakowań, z lub bez dołączonych igieł.
ampułko-strzykawka, antygen Bordetella pertussis, dawka szczepionki, fenoksyetanol, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywacja toksyn bakteryjnych, krztusiec, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, poliomyelitis, proszek liofilizowany, rekonstytucja szczepionki, streptomycyna, szczepionka przeciw błonicy, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio inaktywowany, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon chorób i schorzeń
Tężec – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Tężec to ostra, potencjalnie śmiertelna choroba zakaźna układu nerwowego wywoływana przez neurotoksynę (tetanospazminę) produkowaną przez Clostridium tetani. Bakterie te występują powszechnie w glebie i zanieczyszczonych ranach, a ich przetrwalniki są odporne na ciepło i antyseptyki, mogąc przetrwać latami. Inkubacja trwa zwykle około 7 dni (4-14 dni). Klinicznie tężec objawia się charakterystycznym szczękościskiem, bolesnymi skurczami mięśni szyi, grzbietu i całego ciała, dysfagią, drgawkami, nadwrażliwością na bodźce oraz zaburzeniami autonomicznymi (labilne nadciśnienie, tachykardia). Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym i wywiadzie, gdyż izolacja bakterii jest możliwa tylko w około 30% przypadków. Leczenie wymaga natychmiastowej hospitalizacji, chirurgicznego oczyszczenia rany, podania immunoglobuliny przeciwtężcowej (TIG) w dawce 3000-6000 j. domięśniowo, antybiotykoterapii (preferowany metronidazol) oraz leczenia objawowego, w tym benzodiazepin (np. diazepam 0,21 mg/kg/h) i w razie potrzeby leków zwiotczających mięśnie z wentylacją mechaniczną. Dysfunkcja autonomiczna wymaga stosowania siarczanu magnezu i intensywnej opieki.
benzodiazepiny, choroba zakrzepowo-zatorowa, Clostridium tetani, diazepam, dysautonomia, dysfagia, dysfunkcja autonomiczna, fizjoterapia, gazometria krwi tętniczej, immunoglobulina przeciwtężcowa, intubacja, metronidazol, nadciśnienie, oddział intensywnej terapii, penicylina, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przetrwalniki bakterii, siarczan magnezu, szczękościsk, tachykardia, terapia zajęciowa, tetanospazmina, tężec, tężec noworodkowy, tracheostomia, wentylacja mechaniczna, zapalenie płuc, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clodivac nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Clodivac to adsorbowana szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, zawierająca w dawce 0,5 ml co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego oraz 5 j.m. toksoidu błoniczego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu (≤0,5 mg Al³⁺). Szczepienie podstawowe obejmuje trzy dawki: dwie pierwsze podawane w odstępie 4 tygodni oraz dawkę uzupełniającą po 6-12 miesiącach. Szczepionka podawana jest głęboko podskórnie w mięsień naramienny, a jej postać to jednorodna, biała lub prawie biała zawiesina. Dawkowanie i harmonogram szczepień są zgodne z aktualnym Programem Szczepień Ochronnych, uwzględniającym specyfikę grup wiekowych i stan uodpornienia pacjenta.
błonica, Clodivac, dawka przypominająca, DTPA, mięsień naramienny, Program Szczepień Ochronnych, szczepienie pierwotne, szczepienie podstawowe, szczepienie przeciw krztuścowi, szczepienie uzupełniające, szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, zawierająca zmniejszoną ilość antygenów błonicy, tężca i krztuśca, jest podawana w dawce 0,5 ml domięśniowo, preferencyjnie w mięsień naramienny, u osób powyżej 4 roku życia. Zalecane jest powtarzanie szczepienia co 10 lat. U kobiet ciężarnych dopuszcza się podanie pojedynczej dawki w II i III trymestrze. W przypadku pacjentów o nieznanej historii szczepień lub nieukończonym cyklu, schemat obejmuje podanie jednej dawki Boostrix oraz dwóch dodatkowych dawek szczepionki przeciw błonicy i tężcowi po 1 i 6 miesiącach. W profilaktyce przeciwtężcowej po urazach, u osób z wcześniejszym szczepieniem podstawowym, stosuje się jedną dawkę Boostrix wraz z immunoglobuliną przeciwtężcową. Preparat zawiera m.in. 2 j.m. toksoidu błoniczego, 20 j.m. toksoidu tężcowego oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg), adsorbowane na wodorotlenku i fosforanie glinu.
5 ml, ampułko-strzykawka, błonica, Boostrix, Bordetella pertussis, dawka 0, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunizacja, immunogenność, immunoglobulina przeciwtężcowa, iniekcja domięśniowa, krztusiec, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, profilaktyka przeciwtężcowa, reakcja poszczepienna, szczepienie podstawowe, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i krztuścowi, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zmniejszona zawartość antygenów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Przedawkowanie szczepionki Boostrix Polio, zawierającej toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg) oraz inaktywowany poliowirus (typ 1 – 40 jednostek antygenu D, typ 2 – 8 jednostek, typ 3 – 32 jednostki), jest rzadkim zdarzeniem klinicznym. Dane po wprowadzeniu do obrotu wskazują, że reakcje po podaniu dawki przekraczającej standardowe 0,5 ml nie różnią się istotnie od działań niepożądanych obserwowanych po prawidłowym dawkowaniu. Przedawkowanie może skutkować nasileniem typowych reakcji miejscowych (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowych (gorączka, zmęczenie, ból głowy), jednak nie wyodrębniono specyficznych objawów odróżniających je od standardowych działań niepożądanych.
adiuwant, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany poliowirus, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, nadwrażliwość, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, reakcja miejscowa, reakcja poszczepienna, szczepionka Boostrix Polio, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka PENTAXIM jest preparatem skojarzonym, zawierającym antygeny przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa), poliomyelitis (inaktywowana) oraz Haemophilus influenzae typu b (skoniugowana). W jednej dawce 0,5 ml po rekonstytucji zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg i hemaglutynina włókienkowa 25 µg), inaktywowane wirusy poliomyelitis typ 1 (29 jednostek antygenu D), typ 2 (7 jednostek antygenu D), typ 3 (26 jednostek antygenu D) oraz 10 µg polisacharydu Hib skoniugowanego z toksoidem tężcowym. Składniki aktywne są adsorbowane na 0,3 mg uwodnionego wodorotlenku glinu, który pełni funkcję adjuwantu, przedłużając kontakt antygenów z układem immunologicznym i wzmacniając odpowiedź immunologiczną. Nie określono farmakokinetyki szczepionki, gdyż klasyczne parametry farmakokinetyczne nie mają zastosowania w przypadku szczepionek.
adjuwant, antygeny Bordetella pertussis, błonica, fenyloalanina, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, koniugacja z toksoidem tężcowym, krztusiec, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowana, polisacharyd Haemophilus influenzae, streptomycyna, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu uwodniony - Leksykon substancji czynnych
Pertaktyna – Przedawkowanie
Pertaktyna, jako kluczowy antygen krztuśca, jest składnikiem bezkomórkowych szczepionek DTP oraz szczepionek skojarzonych z komponentem poliomyelitis, występując w dawkach od 2,5 do 8 mikrogramów na 0,5 ml dawkę (np. Adacel i Adacel Polio – 3 µg, Boostrix i Boostrix Polio – 2,5 µg, Infanrix-IPV – 8 µg). Analiza charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że nie zidentyfikowano specyficznych zagrożeń związanych z przedawkowaniem pertaktyny. Zgłaszane przypadki przedawkowania nie wykazują odmiennych działań niepożądanych w porównaniu do standardowego dawkowania, a objawy takie jak reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowe (gorączka, zmęczenie, ból głowy) pozostają analogiczne do tych obserwowanych przy prawidłowej dawce.
antygen krztuśca, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, inaktywowany wirus poliomyelitis, krztusiec, leczenie objawowe, monitorowanie bezpieczeństwa produktu leczniczego, pertaktyna, poliomyelitis, profil działań niepożądanych, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, składnik antygenowy, szczepionka przeciwko błonicy, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie typu 2 i 3 – Przedawkowanie
Fimbrie typu 2 i 3 są istotnymi antygenami krztuśca zawartymi w bezkomórkowych szczepionkach dTpa, takich jak Adacel. Każda dawka szczepionki Adacel o objętości 0,5 ml zawiera 5 mikrogramów fimbrii typu 2 i 3, adsorbowanych na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al³⁺). Charakterystyka Produktu Leczniczego Adacel nie przewiduje specyficznych przypadków ani objawów przedawkowania tych antygenów, co jest związane z kontrolowanym podawaniem szczepionki w pojedynczych dawkach przez wykwalifikowany personel oraz ograniczoną możliwością przypadkowego nadmiernego podania substancji czynnej. Standardowa dawka i forma podania (domięśniowo) minimalizują ryzyko toksyczności.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Relanium 5 mg/ml
Relanium (diazepam) w roztworze do wstrzykiwań zawiera 5 mg substancji czynnej na 1 ml i wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego oraz stanu pacjenta. U dorosłych dawki wahają się od 10 mg w ostrych stanach lękowych i spastycznych, przez 10-20 mg w delirium tremens i stanach padaczkowych, do dawkowania wagowego w tężcu (0,1-0,3 mg/kg mc. do 0,3 mg/kg mc. co 1-4 godziny lub wlew ciągły 3-10 mg/kg mc./24 godz.). W premedykacji przedoperacyjnej stosuje się 0,2 mg/kg mc. (zwykle 10-20 mg). U dzieci dawki są dostosowane do masy ciała lub wieku (0,2-0,3 mg/kg mc. lub 1 mg/rok życia). Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni powinni otrzymywać dawki nie przekraczające 50% standardowych dawek dorosłych, z koniecznością ścisłego monitorowania. Podawanie dożylne wymaga powolnego wstrzyknięcia (0,5 ml/30 s) do dużej żyły, z obecnością personelu medycznego i dostępem do sprzętu resuscytacyjnego, aby zminimalizować ryzyko niedociśnienia i bezdechu.
benzodiazepina, bezdech, delirium tremens, diazepam, drgawki gorączkowe, leczenie pediatryczne, niedociśnienie tętnicze, ostry stan lękowy, pobudzenie, podanie dożylne, premedykacja przedoperacyjna, przedawkowanie, roztwór do wstrzykiwań, sedacja, stan padaczkowy, stan spastyczny mięśni, tężec, wlew dożylny, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zestaw do resuscytacji - Leksykon leków
Interakcje leku – Euvax B 10 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/0,5 ml szczepionka 1-dawkowa dla dzieci; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Euvax B zawiera 10 µg antygenu powierzchniowego HBV (HBsAg) i może być podawana jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami, takimi jak BCG, przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, śwince, odrze, różyczce oraz poliomyelitis. W celu uniknięcia interakcji i miejscowych reakcji poszczepiennych zaleca się podawanie każdej szczepionki w inne miejsce ciała, używając oddzielnych strzykawek i igieł. Szczepionka może być także stosowana równocześnie z immunoglobuliną przeciw WZW B, co jest szczególnie ważne w profilaktyce poekspozycyjnej u noworodków matek zakażonych HBV, pod warunkiem podania w różne miejsca ciała, aby zapobiec neutralizacji antygenu przez przeciwciała. Nie stwierdzono specyficznych interakcji z alkoholem, jednak nadmierne spożycie może osłabiać odpowiedź immunologiczną i nasilać działania niepożądane, dlatego zaleca się unikanie alkoholu na 24 godziny przed i po szczepieniu.
antygen powierzchniowy HBV, błonica, chemioterapeutyk, choroba Heinego-Medina, cyklosporyna, gruźlica, immunoglobulina, immunoglobulina anty-HBV, immunosupresant, kortykosteroid, krztusiec, odra, profilaktyka poekspozycyjna, przeciwciało anty-HBs, reakcja poszczepienna, różyczka, świnka, szczepionka BCG, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw odrze, szczepionka przeciw polio, szczepionka przeciw różyczce, szczepionka przeciw śwince, szczepionka przeciw tężcowi, takrolimus, tężec, układ odpornościowy, WZW typu B - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Doxycyclinum Polfarmex 100 mg
Doxycyclinum Polfarmex, zawierający 100 mg doksycykliny (w postaci doksycykliny hyklanu) w kapsułkach twardych, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym w leczeniu licznych zakażeń bakteryjnych. Wskazania obejmują zakażenia układu oddechowego (np. zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, atypowe zapalenia płuc przez Mycoplasma pneumoniae), przewlekłe zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, zakażenia układu moczowego (m.in. Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Enterococcus faecalis), choroby przenoszone drogą płciową (Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum, Haemophilus ducreyi, Calymmatobacterium granulomatis), a także biegunki podróżnych, ostrą jelitową pełzakowicę, cholerę oraz zakażenia oka (np. jaglica, wtrętowe zapalenie spojówek). Doksycyklina jest lekiem z wyboru w leczeniu riketsjoz, boreliozy z Lyme oraz innych chorób odkleszczowych i zakażeń tkanek miękkich wywołanych przez Clostridium spp. i Propionibacterium acnes. Ponadto, może być stosowana jako alternatywa w leczeniu kiły, rzeżączki, leptospirozy, zgorzeli gazowej i tężca oraz w terapii zakażeń takich jak bruceloza, dżuma, tularemia, malaria i zakażenia Pseudomonas pseudomallei.
antybiogram, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykooporność, badanie lekowrażliwości, biegunka podróżnych, borelioza z Lyme, Borrelia burgdorferi, Brucella, bruceloza, Calymmatobacterium granulomatis, Chlamydia psittaci, cholera, Clostridium, Coxiella burnetii, doksycykliny hyklan, dur plamisty, dżuma, Enterobacter, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, Francisella tularensis, gorączka Gór Skalistych, gorączka Q, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, jaglica, kiła, Klebsiella pneumoniae, leptospiroza, malaria, mycoplasma pneumoniae, nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, papuzica, Propionibacterium acnes, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rumień wędrujący, rzeżączka, Streptococcus pneumoniae, tężec, trądzik pospolity, tularemia, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wrzód miękki, wtrętowe zapalenie spojówek, Yersinia pestis, zakażenie bakteryjne, zakażenie Chlamydia trachomatis, zakażenie oka, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie płuc, zapalenie płuc atypowe, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok, zgorzel gazowa, ziarniniak pachwinowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX jest inaktywowaną, adsorbowaną szczepionką o zmniejszonej zawartości antygenów, przeznaczoną do czynnego uodpornienia przeciw błonicy, tężcowi oraz poliomyelitis. Produkt stosowany jest wyłącznie jako dawka przypominająca po uprzednim pełnym szczepieniu podstawowym i nie jest wskazany do szczepień podstawowych. Zalecana jest dla dzieci powyżej 6. roku życia, nastolatków oraz dorosłych w celu podtrzymania odporności. Każda dawka 0,5 ml zawiera minimum 2 j.m. toksoidu błoniczego, 20 j.m. toksoidu tężcowego oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 w ilościach odpowiednio 40, 8 i 32 jednostek antygenu D, adsorbowane na 0,35 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺). Szczepionka zawiera także około 10 μg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.
choroba zakaźna, czynne uodpornienie, dawka przypominająca, fenyloalanina, fenyloketonuria, komórki Vero, ochrona poszczepienna, odporność poszczepienna, schemat szczepień, szczepienie podstawowe, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis inaktywowany, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – TyT – Szczepionka durowo-tężcowa szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka = 0,5 ml
Szczepionka TyT to zawiesina do wstrzykiwań, stosowana do czynnego uodpornienia przeciwko durowi brzusznemu oraz tężcowi. Każda dawka 0,5 ml zawiera inaktywowane bakterie Salmonella typhi w ilości 5×10⁸ do 1×10⁹ oraz toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 20 j.m. Produkt dostępny jest w formie 20-dawkowej i charakteryzuje się jednorodną, białą lub białoszarą zawiesiną. Szczepionka zapewnia skuteczną immunizację przy zachowaniu bezpieczeństwa stosowania, co czyni ją istotnym narzędziem w profilaktyce zakażeń bakteryjnych o wysokim ryzyku epidemiologicznym.
choroba zakaźna, Clostridium tetani, dur brzuszny, endemiczne występowanie duru brzusznego, immunizacja, neurotoksyna, profilaktyka zdrowotna, ryzyko epidemiologiczne, Salmonella typhi, skurcz mięśni, szczepienie przeciw tężcowi, tężec, toksoid tężcowy, zagrożenie epidemiczne, zakażenie Salmonella typhi - Leksykon substancji czynnych
Hemaglutynina włókienkowa – Wskazania do stosowania
Hemaglutynina włókienkowa stanowi kluczowy antygen w bezkomórkowych szczepionkach przeciw krztuścowi, będąc istotnym składnikiem preparatów złożonych stosowanych w szczepieniach pierwotnych, uzupełniających i przypominających. W szczepionkach dla niemowląt i małych dzieci (Pentaxim, Tetraxim, Infanrix-IPV) zawartość hemaglutyniny wynosi 25 µg na dawkę (0,5 ml), co odpowiada potrzebom immunologicznym tej grupy wiekowej. Preparaty te są wskazane do szczepień pierwotnych od 6. tygodnia lub 2. miesiąca życia oraz uzupełniających do 13. roku życia, zapewniając ochronę przed krztuścem, błonicą, tężcem, poliomyelitis oraz zakażeniami Haemophilus influenzae typu b. W szczepieniach przypominających u starszych dzieci, młodzieży i dorosłych stosuje się szczepionki zawierające mniejszą dawkę hemaglutyniny włókienkowej: 5 µg (Adacel, Adacel Polio) lub 8 µg (Boostrix, Boostrix Polio), co pozwala na podtrzymanie odpowiedzi immunologicznej i dalszą ochronę przed chorobą.
bierna ochrona, błonica, Bordetella pertussis, choroba zakaźna, ciężki przebieg choroby, czynnik wirulencji, Haemophilus influenzae typ b, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, łożysko, odpowiedź immunologiczna, pałeczka krztuśca, poliomyelitis, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciało matczyne, przeciwciało ochronne, szczepienie pierwotne, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, szczepionka bezkomórkowa przeciw krztuścowi, szczepionka DTaP, tężec, układ odpornościowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tranxene 20 20 mg/2 ml
Preparat Tranxene 20 zawiera 20 mg dipotasu klorazepatu i jest stosowany parenteralnie w leczeniu ostrych napadów lęku, stanów pobudzenia psychoruchowego, agresji, objawów zespołu abstynencji alkoholowej oraz tężca. Dawkowanie dobowe waha się od 20 do 2000 mg, w zależności od wskazania klinicznego: 20-200 mg/dobę w ostrych napadach lęku (domięśniowo lub dożylnie), 50-100 mg/dobę w zespole abstynencji alkoholowej (parenteralnie, z redukcją dawki o połowę po 2-3 dniach), 120-500 mg/dobę w tężcu bez tracheotomii oraz 500-2000 mg/dobę w ciężkim tężcu z oddychaniem wspomaganym (we wlewach dożylnych). U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek lub wątroby dawki należy indywidualnie zmniejszyć, często o połowę. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży.
bezdech, dipotasu klorazepat, intensywna terapia oddechowa, oddychanie wspomagane, ostry napad lęku, pacjent w podeszłym wieku, pobudzenie psychoruchowe, podanie parenteralne, roztwór do wstrzykiwań, tężec, tracheotomia, wlew dożylny, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół abstynencji alkoholowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka PENTAXIM jest przeznaczona do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca (bezkomórkowa), poliomyelitis (inaktywowana) oraz zakażeń Haemophilus influenzae typu b (skoniugowana). Schemat szczepienia obejmuje trzy dawki pierwotne podawane w odstępach 1-2 miesięcy oraz dawkę uzupełniającą po roku od zakończenia szczepienia pierwotnego, zwykle między 16 a 18 miesiącem życia dziecka. Szczepionka podawana jest domięśniowo, u niemowląt w przednio-boczną część uda, a u starszych dzieci w mięsień naramienny. Jedna dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg), inaktywowany wirus poliomyelitis typów 1, 2 i 3 oraz 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z toksoidem tężcowym.
błonica, Bordetella pertussis, droga domięśniowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, kalendarz szczepień, krztusiec, mięsień naramienny, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, poliomyelitis, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, rekonstytucja, streptomycyna, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis - Leksykon leków
Interakcje leku – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, zawierająca toksoidy błoniczy i tężcowy, antygeny Bordetella pertussis oraz inaktywowane poliowirusy trzech typów, może być bezpiecznie podawana jednocześnie z innymi szczepionkami, takimi jak MMR, MMRV, ospa wietrzna czy HPV, bez klinicznie istotnego zaburzenia odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się jednak podawanie różnych preparatów w różne miejsca ciała, stosując oddzielne igły i strzykawki, aby uniknąć potencjalnych interakcji miejscowych. W przypadku stosowania immunoglobulin lub innych szczepionek poza wymienionymi, brak jest szczegółowych badań, ale prawdopodobieństwo istotnych interakcji jest niskie. Szczepionka zawiera również adiuwanty (wodorotlenek glinu, fosforan glinu) oraz śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, a także minimalne ilości kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) i fenyloalaniny (0,0298 µg), co może mieć znaczenie u pacjentów z fenyloketonurią.
błonica, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, cyklosporyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor TNF-alfa, kortykosteroid, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, metotreksat, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, ospa wietrzna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus, prednizon, szczepionka MMR, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus brodawczaka ludzkiego, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – TyT – Szczepionka durowo-tężcowa szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka = 0,5 ml
Szczepionka TyT jest preparatem łączonym, zawierającym inaktywowane bakterie Salmonella typhi w ilości od 5×10⁸ do 1×10⁹ oraz toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 20 j.m. na 0,5 ml zawiesiny do wstrzykiwań. Mechanizm działania opiera się na indukcji odporności humoralnej i komórkowej poprzez serokonwersję oraz wytworzenie pamięci immunologicznej przeciwko durowi brzusznemu i tężcowi. Oba składniki zostały inaktywowane formaldehydem w podwyższonej temperaturze, co zapewnia zachowanie właściwości antygenowych przy jednoczesnym braku potencjału chorobotwórczego.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neorelium 5 mg/ml
Neorelium (diazepam) w roztworze do wstrzykiwań 5 mg/ml wymaga indywidualnego dawkowania dostosowanego do wskazań klinicznych i stanu pacjenta. U dorosłych dawki wahają się od 5-10 mg i.m. lub i.v. w stanach silnego pobudzenia psychotycznego, przez 10 mg początkowo w ostrym zespole abstynencji alkoholowej, do 0,1-0,3 mg/kg mc. co 4 godziny w tężcu. W stanach padaczkowych stosuje się 0,15-0,25 mg/kg mc. (zwykle 10-20 mg) i.v. lub i.m., z możliwością powtórzenia dawki po 30-60 minutach, a w premedykacji 0,1-0,2 mg/kg mc. U dzieci dawka wynosi 0,2-0,3 mg/kg mc. lub 1 mg na rok życia, z powtórzeniem po 5 minutach w razie braku poprawy. U pacjentów geriatrycznych zaleca się dawki do połowy standardowych, a u osób z niewydolnością wątroby lub nerek konieczne jest indywidualne zmniejszenie dawki. Ze względu na zawartość alkoholu benzylowego lek jest przeciwwskazany u wcześniaków i noworodków.
alkohol benzylowy, diazepam, drgawki gorączkowe, infuzja dożylna, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent geriatryczny, płyn infuzyjny, pobudzenie psychotyczne, premedykacja, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, spadek ciśnienia tętniczego, stan padaczkowy, stan spastyczny mięśni, tężec, tolerancja lekowa, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności oddechowej, zespół abstynencji alkoholowej, zespół psychoorganiczny, zestaw do resuscytacji - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA) występuje w śladowych ilościach w szczepionkach takich jak Boostrix Polio (<0,07 ng/dawkę), Infanrix-IPV (<0,07 ng/dawkę) oraz Priorix (6,5 ng/dawkę). Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatów zawierających PABA jest nadwrażliwość na tę substancję. Dodatkowo, szczepionki te zawierają inne potencjalnie alergizujące substancje pomocnicze, takie jak neomycyna, polimyksyna, formaldehyd oraz sorbitol (9 mg w Priorix). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z udokumentowaną encefalopatią o nieznanej etiologii po szczepieniu przeciw krztuścowi, u których zaleca się rezygnację ze szczepienia krztuścowego, ale kontynuację szczepień przeciw błonicy, tężcowi i polio. Podanie szczepionek należy odroczyć u pacjentów z ostrymi, ciężkimi chorobami przebiegającymi z gorączką, natomiast łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania.
agammaglobulinemia, AIDS, błonica, Boostrix Polio, encefalopatia, fenyloalanina, fenyloketonuria, Infanrix-IPV, kontaktowe zapalenie skóry, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, limfocyty CD4, nadwrażliwość, niedobór odporności, ostra choroba, polio, poliomyelitis, powikłania neurologiczne, Priorix, reakcja alergiczna, tężec, trombocytopenia, złożony niedobór odporności