Dawkowanie i sposób podawania
Relanium 5 mg/ml

Relanium (diazepam) w roztworze do wstrzykiwań zawiera 5 mg substancji czynnej na 1 ml i wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego oraz stanu pacjenta. U dorosłych dawki wahają się od 10 mg w ostrych stanach lękowych i spastycznych, przez 10-20 mg w delirium tremens i stanach padaczkowych, do dawkowania wagowego w tężcu (0,1-0,3 mg/kg mc. do 0,3 mg/kg mc. co 1-4 godziny lub wlew ciągły 3-10 mg/kg mc./24 godz.). W premedykacji przedoperacyjnej stosuje się 0,2 mg/kg mc. (zwykle 10-20 mg). U dzieci dawki są dostosowane do masy ciała lub wieku (0,2-0,3 mg/kg mc. lub 1 mg/rok życia). Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni powinni otrzymywać dawki nie przekraczające 50% standardowych dawek dorosłych, z koniecznością ścisłego monitorowania. Podawanie dożylne wymaga powolnego wstrzyknięcia (0,5 ml/30 s) do dużej żyły, z obecnością personelu medycznego i dostępem do sprzętu resuscytacyjnego, aby zminimalizować ryzyko niedociśnienia i bezdechu.

Dawkowanie leku Relanium (5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań)

Relanium w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera 5 mg diazepamu w każdym mililitrze. Właściwe dawkowanie tego produktu leczniczego jest kluczowym elementem skutecznej terapii. Dla osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego, dawkę należy określać indywidualnie dla każdego pacjenta, uwzględniając wskazanie, stan kliniczny oraz odpowiedź na leczenie.1

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie u pacjentów dorosłych różni się w zależności od wskazania klinicznego:

  • Ostre stany lękowe lub pobudzenie – zaleca się podanie 10 mg we wstrzyknięciu dożylnym lub domięśniowym. W razie potrzeby wstrzyknięcie można powtórzyć, jednak nie wcześniej niż po upływie czterech godzin od pierwszej dawki.2
  • Delirium tremens – stosuje się od 10 do 20 mg we wstrzyknięciu dożylnym lub domięśniowym. W zależności od nasilenia objawów może być konieczne zastosowanie większych dawek leku.3
  • Ostre stany spastyczne mięśni – zalecana dawka to 10 mg we wstrzyknięciu dożylnym lub domięśniowym, z możliwością powtórzenia wstrzyknięcia nie wcześniej niż po czterech godzinach.4
  • Tężec – dawka początkowa podawana dożylnie wynosi od 0,1 mg/kg mc. do 0,3 mg/kg mc., którą można powtarzać co 1 do 4 godzin. Alternatywnie można zastosować ciągły wlew dożylny przez 24 godziny w dawce od 3 mg/kg mc. do 10 mg/kg mc. Dawkowanie powinno być dostosowane do nasilenia objawów, w bardzo ciężkich przypadkach dopuszczalne jest stosowanie większych dawek.5
  • Stan padaczkowy, drgawki w przebiegu zatrucia – zaleca się 10 do 20 mg dożylnie lub domięśniowo, z możliwością powtórzenia dawki po 30-60 minutach. W uzasadnionych przypadkach można zastosować powolny wlew dożylny, przy czym maksymalna dawka nie powinna przekraczać 3 mg/kg mc. w ciągu 24 godzin.6
  • Premedykacja przedoperacyjna lub przed zabiegami diagnostycznymi – zalecana dawka to 0,2 mg/kg mc. Zwykle u dorosłych stosuje się od 10 mg do 20 mg, jednak w zależności od reakcji klinicznej może być konieczne podanie większych dawek.7

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych

U pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych należy stosować zmniejszone dawkowanie. Dawki nie powinny przekraczać połowy dawek standardowo zalecanych dla dorosłych. Ta grupa pacjentów wymaga regularnego monitorowania, szczególnie na początku leczenia, w celu zminimalizowania dawek i/lub częstości ich podawania. Jest to istotne dla uniknięcia przedawkowania związanego z kumulacją leku w organizmie.8

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie Relanium u dzieci jest ściśle określone w zależności od wskazania:

  • Stan padaczkowy, drgawki w przebiegu zatrucia, drgawki gorączkowe – zaleca się podanie od 0,2 mg/kg mc. do 0,3 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo, alternatywnie można zastosować dawkowanie 1 mg na każdy rok życia dziecka.9
  • Tężec – stosuje się dawkowanie analogiczne jak u dorosłych pacjentów.10
  • Premedykacja przedoperacyjna lub przed zabiegami diagnostycznymi – zalecana dawka to 0,2 mg/kg mc.11

Ważne jest, aby leczenie Relanium u dzieci ograniczyć do niezbędnego minimum. Lek należy podawać wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza. Warto zaznaczyć, że dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania benzodiazepin w długotrwałym leczeniu pediatrycznym są ograniczone.12

Sposób podawania leku Relanium

Relanium może być podawany drogą dożylną lub domięśniową, a wybór drogi podania zależy od wskazania klinicznego i stanu pacjenta.13

Podanie dożylne

Przy podaniu dożylnym należy przestrzegać następujących zasad:

  • W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych podczas dożylnej sedacji, lek należy wstrzykiwać powoli (0,5 ml roztworu w ciągu pół minuty) do momentu wystąpienia u pacjenta senności, opadnięcia powiek i niewyraźnej mowy, przy jednoczesnym zachowaniu zdolności do spełniania poleceń.14
  • Zaleca się wykonywanie wstrzyknięć dożylnych do dużej żyły w dole łokciowym. Przez cały czas trwania zabiegu pacjent powinien być ułożony na plecach.15
  • Przy przestrzeganiu tych zaleceń dotyczących podawania dożylnego, ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego lub bezdechu jest znacznie zmniejszone.16

Zasady bezpieczeństwa podawania

Podczas podawania leku Relanium należy stosować się do następujących zasad bezpieczeństwa:

  1. Z wyjątkiem stanów nagłych, podczas podawania dożylnego leku zawsze powinna być obecna druga osoba (personel medyczny).17
  2. Należy zapewnić stały dostęp do zestawu do resuscytacji.18
  3. Zaleca się, aby pacjenci pozostawali pod nadzorem lekarza co najmniej godzinę od podania leku.19
  4. W przypadku podania leku w warunkach domowych, pacjentowi powinna zawsze towarzyszyć odpowiedzialna osoba dorosła.20
  5. Należy poinformować pacjenta o zakazie prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych przez 24 godziny po podaniu leku.21

Przygotowanie roztworu do podania

W standardowych sytuacjach roztworu Relanium nie należy rozcieńczać. Istnieją jednak wyjątki:

  • W przypadku podawania leku w powolnym wlewie dożylnym w leczeniu tężca i stanu padaczkowego, dopuszcza się rozcieńczenie produktu w dużej objętości roztworu NaCl 0,9% lub glukozy.22
  • Nie należy rozcieńczać więcej niż 40 mg diazepamu (8 ml roztworu) w 500 ml roztworu do wlewu.23
  • Roztwór należy przygotowywać bezpośrednio przed podaniem i zużyć w ciągu 6 godzin.24
  • Produktu nie należy mieszać z innymi lekami w roztworze do wlewu lub w jednej strzykawce, ponieważ nie można zagwarantować jego stabilności.25

Tabela dawkowania leku Relanium (5 mg/ml)

Wskazanie Grupa pacjentów Dawkowanie Droga podania Uwagi
Ostre stany lękowe lub pobudzenie Dorośli 10 mg Dożylnie lub domięśniowo Można powtórzyć nie wcześniej niż po 4 godzinach
Delirium tremens Dorośli 10-20 mg Dożylnie lub domięśniowo Możliwe większe dawki w zależności od nasilenia objawów
Ostre stany spastyczne mięśni Dorośli 10 mg Dożylnie lub domięśniowo Można powtórzyć nie wcześniej niż po 4 godzinach
Tężec Dorośli 0,1-0,3 mg/kg mc. (dawka początkowa), następnie co 1-4 godz. lub wlew ciągły 3-10 mg/kg mc./24 godz. Dożylnie Dawka zależna od nasilenia objawów
Dzieci Jak u dorosłych Dożylnie Dawka zależna od nasilenia objawów
Stan padaczkowy, drgawki w przebiegu zatrucia Dorośli 10-20 mg, można powtórzyć po 30-60 min. lub wlew ciągły (maks. 3 mg/kg mc./24 godz.) Dożylnie lub domięśniowo Powolny wlew tylko gdy jest to wskazane
Dzieci 0,2-0,3 mg/kg mc. lub 1 mg/rok życia Dożylnie lub domięśniowo Dostosowanie dawki do wieku i masy ciała
Premedykacja przedoperacyjna lub przed zabiegami diagnostycznymi Dorośli 0,2 mg/kg mc. (zazwyczaj 10-20 mg) Dożylnie lub domięśniowo Możliwe większe dawki w zależności od reakcji klinicznej
Dzieci 0,2 mg/kg mc. Dożylnie lub domięśniowo Pod ścisłym nadzorem lekarza
Drgawki gorączkowe Dzieci 0,2-0,3 mg/kg mc. lub 1 mg/rok życia Dożylnie lub domięśniowo Pod ścisłym nadzorem lekarza
Wszystkie wskazania Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni ≤ 50% dawki standardowej dla dorosłych Dożylnie lub domięśniowo Konieczne regularne monitorowanie, zwłaszcza na początku leczenia

Podstawą bezpiecznego i skutecznego stosowania leku Relanium jest precyzyjne dostosowanie dawki i właściwa technika podania. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z grup ryzyka, jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci osłabieni oraz dzieci. Niezależnie od wskazania, lek powinien być podawany pod ścisłym nadzorem lekarskim, z zachowaniem wszystkich środków ostrożności, a leczenie powinno być ograniczone do niezbędnego minimum.26

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl