rozszerzenie źrenic
Rozszerzenie źrenic, określane w terminologii medycznej jako mydriasis, to powiększenie średnicy źrenicy oka będące wynikiem działania mięśnia rozszerzającego źrenicę lub osłabienia pracy mięśnia zwieracza źrenicy. Jest to zjawisko fizjologiczne występujące w warunkach słabego oświetlenia, ale może też być skutkiem działania czynników patologicznych.
Przyczynami rozszerzenia źrenic mogą być: stosowanie niektórych leków (np. atropiny, amfetaminy), zatrucia (np. toksycznymi grzybami zawierającymi muskarynę), urazy ośrodkowego układu nerwowego, wzrost ciśnienia śródczaszkowego, stany zapalne tęczówki, jaskra oraz różne zaburzenia neurologiczne. Fizjologicznie źrenice rozszerzają się również podczas pobudzenia emocjonalnego, bólu, a także pod wpływem aktywacji układu współczulnego.
Diagnostyka rozszerzenia źrenic obejmuje ocenę reakcji źrenic na światło, badanie dna oka oraz w razie potrzeby diagnostykę obrazową OUN. Istotna jest symetria zmian – jednostronne rozszerzenie źrenicy często wskazuje na poważniejsze problemy neurologiczne, szczególnie gdy towarzyszy mu brak reakcji na światło. Jest to jeden z kluczowych objawów ocenianych w nagłych stanach neurologicznych, takich jak krwawienie śródczaszkowe czy wgłobienie mózgu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Briglau PPH 2 mg/ml
Brymonidyna winian, substancja czynna preparatu Briglau PPH (2 mg/ml), jest selektywnym agonistą receptorów α2-adrenergicznych, wykazującym wysokie powinowactwo do tych receptorów przy jednoczesnym 1000-krotnie mniejszym powinowactwie do receptorów α1. Taka selektywność minimalizuje ryzyko działań niepożądanych, takich jak mydriasis czy skurcz naczyń włosowatych. Podawana miejscowo do worka spojówkowego, brymonidyna skutecznie obniża ciśnienie śródgałkowe (CŚG) o około 4-6 mmHg, osiągając maksymalny efekt po 2 godzinach od aplikacji. Mechanizm działania obejmuje zarówno zmniejszenie produkcji cieczy wodnistej, jak i zwiększenie odpływu naczyniówkowo-twardówkowego, co potwierdzają badania fluorofotometryczne na modelach zwierzęcych i ludziach. Preparat zawiera 2 mg/ml brymonidyny winianu (1,3 mg substancji aktywnej) oraz 0,05 mg/ml chlorku benzalkoniowego jako konserwantu.
agonista receptora α2-adrenergicznego, astma oskrzelowa, brymonidyna winian, chlorek benzalkoniowy, ciecz wodnista, ciśnienie śródgałkowe, efekt hipotensyjny, jaskra, latanoprost, lek przeciwjaskrowy, odpływ naczyniówkowo-twardówkowy, receptor adrenergiczny, receptor α1-adrenergiczny, rozszerzenie źrenic, skurcz naczyń włosowatych, trawoprost, worek spojówkowy, β-adrenolityk - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwetaplex 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny prowadzi do nasilenia jej działania farmakologicznego, manifestującego się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, splątanie, majaczenie, drgawki, śpiączka), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odcinka QT) oraz objawami antycholinergicznymi (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych, rozszerzenie źrenic). Najcięższe powikłania obejmują stany padaczkowe, rabdomiolizę prowadzącą do ostrej niewydolności nerek, zapaść oddechową oraz śpiączkę, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególnie wysoki jest risk u pacjentów z chorobami układu krążenia, u których mogą wystąpić oporne na leczenie zaburzenia rytmu serca i niedociśnienie tętnicze.
depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, objaw antycholinergiczny, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie kwetiapiny, przewodnictwo sercowe, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie źrenic, stan padaczkowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zapaść oddechowa, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół QRS - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxybutyninum Aflofarm 5 mg
Produkt leczniczy Oxybutyninum Aflofarm zawiera 5 mg chlorowodorku oksybutyniny w tabletkach niepowlekanych i wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie o charakterze antycholinergicznym. Do najczęściej obserwowanych należą suchość w jamie ustnej, zaparcia, nudności, wymioty, biegunka, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej oraz zaburzenia psychiczne takie jak dezorientacja, pobudzenie, lęk, halucynacje i paranoja, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Istotne są również działania niepożądane ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, drgawki), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu, nagłe zaczerwienienie) oraz oczu (niewyraźne widzenie, zmniejszenie wydzielania łez, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra z wąskim kątem przesączania, rozszerzenie źrenic). Występuje także ryzyko zatrzymania moczu i zakażeń układu moczowego, a u pacjentów z grup ryzyka – pseudoniedrożność jelit i udar cieplny.
biegunka, ból głowy, chlorowodorek oksybutyniny, depresja, dezorientacja, drgawka, dysfagia, działanie antycholinergiczne, halucynacja, jadłowstręt, jaskra z wąskim kątem przesączania, kołatanie serca, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, nagłe zaczerwienienie, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, refluks żołądkowo-przełykowy, rozszerzenie źrenic, sucha skóra, suchość jamy ustnej, tachykardia, udar cieplny, wymioty, wysypka, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zmniejszenie wydzielania łez, zmniejszenie wydzielania potu - Leksykon leków
Interakcje leku – Latacom (50 mcg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Latacom, zawierający latanoprost (50 µg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z właściwości poszczególnych składników. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi analogami prostaglandyn ze względu na ryzyko paradoksalnego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Równoczesne podawanie z innymi β-adrenolitykami, zarówno miejscowymi, jak i ogólnoustrojowymi, może prowadzić do kumulacji efektu β-blokującego, nasilając obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz wywołując ogólnoustrojowe działania niepożądane, takie jak bradykardia czy niedociśnienie. Ponadto, interakcje z lekami wpływającymi na układ krążenia, w tym doustnymi blokerami kanałów wapniowych, lekami przeciwarytmicznymi (np. amiodaron, chinidyna), glikozydami naparstnicy oraz parasympatykomimetykami, mogą skutkować znacznym nasileniem działań niepożądanych, w tym zaburzeń przewodnictwa sercowego i bradykardii.
adrenalina, amiodaron, analog prostaglandyny, beta-adrenolityk, bimatoprost, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, digoksyna, diltiazem, działanie hipoglikemizujące, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, hipoglikemia, inhibitor CYP2D6, jaskra, karwedilol, klonidyna, latanoprost, lek przeciwarytmiczny, metoprolol, nadciśnienie tętnicze, neostygmina, niedociśnienie ortostatyczne, parasympatykomimetyk, paroksetyna, pochodna sulfonylomocznika, propranolol, rozszerzenie źrenic, travoprost, tymolol, werapamil - Leksykon leków
Przedawkowanie – Medikinet 10 mg 10 mg
Przedawkowanie metylofenidatu chlorowodorku, substancji czynnej leku Medikinet (10 mg tabletka zawiera 10 mg metylofenidatu chlorowodorku, co odpowiada 8,65 mg metylofenidatu), prowadzi do nadmiernej stymulacji ośrodkowego i współczulnego układu nerwowego. Objawy kliniczne obejmują pobudzenie psychoruchowe, drżenia mięśniowe, drgawki, silny ból głowy, rabdomiolizę, zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, omamy), tachykardię (>100 uderzeń/min), arytmie, nadciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca, wymioty, pocenie się, wysoką gorączkę oraz rozszerzenie źrenic i suchość błon śluzowych. Przedawkowanie stanowi zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
ADHD, benzodiazepiny, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, drgawki, euforia, hemodializa pozaustrojowa, leczenie nefrologiczne, majaczenie, metylofenidatu chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, objawy neurologiczne, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, tachykardia, układ współczulny, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Duloxetine +pharma
Duloksetyna wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią manii, chorobą afektywną dwubiegunową, napadami padaczkowymi oraz u osób z ryzykiem jaskry z wąskim kątem ze względu na możliwość rozszerzenia źrenic. Lek może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, w tym nadciśnienie tętnicze i przełom nadciśnieniowy, zwłaszcza u pacjentów z istniejącym nadciśnieniem, co wymaga monitorowania ciśnienia, szczególnie w pierwszym miesiącu terapii. Duloksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) z powodu zwiększonego stężenia leku w osoczu. Istotne jest także ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych, takich jak SSRI, SNRI, IMAO czy trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, co wymaga uważnej obserwacji pacjenta.
akatyzja, buprenorfina, choroba afektywna dwubiegunowa, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, klirens kreatyniny, mydriaza, myśli samobójcze, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie lękowe uogólnione, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe - Leksykon substancji czynnych
Glikopironium – Działania niepożądane
Glikopironium, substancja czynna leku Axhidrox (krem 2,2 mg/dozę), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi do 72 tygodni, bez istotnego wzrostu częstości działań niepożądanych w czasie terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (>1%) to reakcje w miejscu podania (15,3%), suchość w jamie ustnej (12,3%), suchość oczu (3,3%), suchość jamy nosowej (1,5%), ból głowy (1,3%), suchość skóry (1,3%), zaparcia (1,3%) oraz niewyraźne widzenie (1,1%). Działania te wynikają głównie z działania przeciwcholinergicznego glikopironium i dotyczą układów: pokarmowego (suchość jamy ustnej, zaparcia), wzrokowego (suchość oczu, niewyraźne widzenie), oddechowego (suchość jamy nosowej), nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu i uwagi) oraz skóry (suchość, zapalenie, wysypka). Rzadziej występują tachykardia i wydłużenie odcinka QT w EKG, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
atopowe zapalenie skóry, ból głowy, działanie przeciwcholinergiczne, glikopironium, małopłytkowość, nadmierna potliwość, niepokój psychoruchowy, nierówne źrenice, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, podwyższona bilirubina, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie oczu, reakcja nadwrażliwości, rozedma brzucha, rozszerzenie źrenic, rumień, średnia objętość krwinki czerwonej, stężenie hemoglobiny, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, suchość oczu, suchość skóry, tachykardia, trądzik, twardy stolec, wydłużenie odcinka QT, wyprysk, zaburzenie mikcji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zaburzenie widzenia, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – AlleMax 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku AlleMax 10 mg, manifestuje się głównie objawami neurologicznymi i przeciwcholinergicznymi, pojawiającymi się po dawce co najmniej 5-krotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową (≥50 mg). Do najczęstszych symptomów należą splątanie, dezorientacja, zawroty głowy, ból głowy, drżenie, sedacja, senność, rozszerzenie źrenic (mydriasis), zatrzymanie moczu, tachykardia, świąd, biegunka oraz ogólne złe samopoczucie i niepokój ruchowy. Objawy te wskazują na konieczność natychmiastowej interwencji medycznej, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby starsze czy z chorobami układu krążenia i OUN.
antidotum, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, eliminacja cetyryzyny, hemodializa, mydriasis, niepokój ruchowy, objawy sedatywne, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, sedacja, splątanie, tachykardia, trudność w koncentracji, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oriven 75 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej Oriven, stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g i w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami. Klinicznie obserwuje się objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie QRS, tachykardia komorowa, bradykardia, niedociśnienie), nerwowego (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, mydriasis, drgawki, zawroty głowy), pokarmowego (wymioty z ryzykiem zachłyśnięcia), metabolicznego (hipoglikemia) oraz oddechowego (depresja oddechowa). Ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny jest wyższe niż w przypadku SSRI, ale niższe niż po trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa niż osoby na SSRI.
blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, depresja oddechowa, dializa, drgawka, EKG, hemoperfuzja, hipoglikemia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, leczenie zatruć, mydriasis, niedociśnienie, odstęp QT, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ współczulny, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół QRS - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atomoksetyna Medice 10 mg
Atomoksetyna Medice, zawierająca chlorowodorek atomoksetyny w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) z zachowaniem co najmniej 2-tygodniowych odstępów czasowych, jaskra z wąskim kątem, ciężkie zaburzenia sercowo-naczyniowe (m.in. niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca, dławica piersiowa, kardiomiopatie, zaburzenia rytmu serca, kanałopatie, stan po zawale mięśnia sercowego) oraz ciężkie zaburzenia naczyń mózgowych (tętniak mózgu, przebyty lub ostry udar mózgu). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
arytmia, chlorowodorek atomoksetyny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica piersiowa, guz chromochłonny nadnerczy, hepatotoksyczność, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kardiomiopatia, miażdżyca zarostowa tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na atomoksetynę, niewydolność serca, padaczka, pheochromocytoma, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, rozszerzenie źrenic, tętniak mózgu, udar mózgu, wrodzona wada serca, wydłużony odstęp QT, zaburzenia drgawkowe, zaburzenia naczyń mózgowych, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Liście mięty pieprzowej – Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatów zawierających liście mięty pieprzowej (Menthae piperitae folium), takich jak Krople żołądkowe Amara (zawierające nalewkę z liści mięty pieprzowej w stężeniu 26,5 ml/100 ml, DER 1:20, etanol 90% V/V), nie wiąże się z opisanymi specyficznymi objawami toksyczności samej mięty u ludzi. Jednakże preparat ten zawiera także korzeń kozłka (Valeriana officinalis), ziele dziurawca (Hypericum perforatum) oraz etanol (65-72% V/V), które mogą wywołać objawy przedawkowania. Korzeń kozłka w dawce 20 g (około 400 g Kropli żołądkowych Amara) może powodować zmęczenie, skurczowy ból brzucha, uczucie ucisku w klatce piersiowej, drżenie rąk, zawroty głowy, nudności, biegunkę oraz rozszerzenie źrenic, zwykle ustępujące po 24 godzinach. Natomiast przedawkowanie dziurawca (4,5 g suchego wyciągu dziennie przez 2 tygodnie plus jednorazowo 15 g) może prowadzić do drgawek, dezorientacji oraz reakcji fototoksycznych, wymagających ochrony przed światłem UV przez 1-2 tygodnie. Etanol zawarty w preparacie może nasilać objawy toksyczne i wymagać leczenia objawowego zgodnie z zasadami zatrucia alkoholowego.
drżenie rąk, ekstrahent etanol, Hypericum perforatum, korzeń waleriany, leczenie przeciwdrgawkowe, liść mięty pieprzowej, Menthae piperitae folium, monitorowanie funkcji życiowych, nalewka gorzka, nalewka z korzenia kozłka, nalewka z liści mięty pieprzowej, reakcja fototoksyczna, rozszerzenie źrenic, skurczowy ból brzucha, suchy wyciąg z ziela dziurawca, ucisk w klatce piersiowej, Valeriana officinalis, wyciąg z ziela dziurawca, zatrucie alkoholowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Phenylephrine Unimedic 10 mg/ml
Phenylephrine Unimedic w stężeniu 10 mg/ml, stosowana do wstrzykiwań i infuzji, jest lekiem alfa-1-agonistycznym wykorzystywanym głównie w terapii intensywnej u pacjentów z niedociśnieniem i wstrząsem. Podawanie fenylefryny wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wykazują zależność od dawki. Do najczęstszych należą bradykardia, epizody nadciśnienia tętniczego, nudności i wymioty. Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku, u których ryzyko toksyczności jest zwiększone. Fenylefryna może wywoływać również reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (lęk, drażliwość, stany psychotyczne), neurologiczne (ból głowy, parestezje, drżenia), okulistyczne (rozszerzenie źrenic, zaostrzenie jaskry kąta zamkniętego) oraz kardiologiczne (tachykardia, zaburzenia rytmu, dławica piersiowa, niedokrwienie mięśnia sercowego). Występują także poważne powikłania naczyniowe, takie jak krwotok mózgowy i przełom nadciśnieniowy, które wymagają natychmiastowej interwencji.
bezsenność, bladość skóry, ból głowy, bradykardia, dezorientacja, dławica piersiowa, drżenie, duszność, dysuria, fenylefryna, jaskra kąta zamkniętego, kołatanie serca, krwotok mózgowy, lęk, martwica skóry, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obrzęk płuc, odruchowa bradykardia, osłabienie mięśni, parestezje, podeszły wiek, przełom nadciśnieniowy, rozszerzenie źrenic, stan psychotyczny, tachykardia, wstrząs hipotoniczny, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Atropina – Działania niepożądane
Atropina, jako lek o działaniu przeciwcholinergicznym, wywołuje działania niepożądane zależne od dawki i drogi podania. Po niskich dawkach obserwuje się zmniejszenie wydzielania śliny, potu i wydzieliny oskrzelowej, co może prowadzić do zagęszczenia wydzieliny i powstania czopu oskrzelowego. W wyższych dawkach pojawiają się objawy obejmujące układ nerwowy (omamy, dezorientacja, ataksja), sercowo-naczyniowy (tachykardia, migotanie przedsionków), wzrokowy (rozszerzenie źrenic, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe), pokarmowy (zaparcia, nudności) oraz zatrzymanie moczu. Szczególne ryzyko dotyczy pacjentów z jaskrą z wąskim kątem, chorobami serca, przerostem prostaty oraz niemowląt i osób starszych. Działania niepożądane mogą być nasilone przy jednoczesnym podaniu pralidoksymu, co ma znaczenie w terapii zatruć inhibitorami cholinesterazy.
alkaloidy tropanowe, ataksja, atropinizacja, bradykardia, choroba refluksowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czop oskrzelowy, działanie farmakologiczne, działanie przeciwcholinergiczne, fotofobia, hiperkaliemia, hipertermia, jaskra z wąskim kątem, migotanie przedsionków, niedodma, niedrożność przewodu pokarmowego, obrzęk spojówek, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie źrenic, skurcz komorowy, stan splątania, zaburzenie akomodacji oka, zapalenie spojówek, zatrzymanie moczu - Leksykon chorób i schorzeń
Lęki nocne (parasomnia) – Diagnostyka i diagnoza
Lęki nocne (parasomnia) to zaburzenie snu występujące głównie w pierwszej trzeciej nocy podczas fazy NREM, charakteryzujące się nagłym, częściowym wybudzeniem z towarzyszącym intensywnym lękiem, krzykiem, pobudzeniem układu autonomicznego (tachykardia, tachypnea, rozszerzenie źrenic, pocenie się) oraz względną nieresponsywnością na bodźce zewnętrzne. Diagnoza opiera się na szczegółowym wywiadzie klinicznym, uwzględniającym czas występowania epizodów (zwykle 2-3 godziny po zaśnięciu), ich częstotliwość, przebieg oraz brak pamięci zdarzenia po przebudzeniu. Wskazane jest różnicowanie z koszmarami sennymi (występującymi w fazie REM z pełną świadomością po przebudzeniu) oraz napadami padaczkowymi, co może wymagać wykonania polisomnografii, EEG lub wideo-EEG, zwłaszcza w przypadkach atypowych, częstych epizodów lub występowania u dorosłych. Diagnostyka u dzieci opiera się głównie na wywiadzie z opiekunami, a u dorosłych wymaga często rozszerzonej oceny neurologicznej i psychiatrycznej, ze względu na możliwe współistniejące zaburzenia psychiczne i neurologiczne.
badanie polisomnograficzne, bezdech senny, depresja, dziennik snu, elektroencefalogram, koszmar senny, lęk nocny, lunatykowanie, napad padaczkowy, obturacyjny bezdech senny, parasomnia, PTSD, rozszerzenie źrenic, sen NREM, sen REM, somnambulizm, tachykardia, tachypnea, wideo-EEG, wideo-polisomnografia, zaburzenie lękowe, zaburzenie oddychania podczas snu, zaburzenie zachowania podczas snu REM, zespół niespokojnych nóg, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Berodual N (50 mcg + 21 mcg)/dawkę inh.
Berodual N, aerozol inhalacyjny zawierający 50 µg fenoterolu bromowodorku oraz 21 µg ipratropiowego bromku jednowodnego na dawkę inhalacyjną, może wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez działania niepożądane takie jak zawroty głowy, drżenie, zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic oraz niewyraźne widzenie. Preparat zawiera również około 13,313 mg etanolu na rozpylenie, co przy bardzo wysokich dawkach może dodatkowo wpływać na funkcje poznawcze. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ Berodual N na zdolności psychomotoryczne, znany profil bezpieczeństwa wymaga, aby lekarz informował pacjenta o potencjalnych ograniczeniach i konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub po zmianie dawkowania.
aerozol inhalacyjny, Berodual N, drogi oddechowe, drżenie, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, farmakoterapia, fenoterol bromowodorek, interakcja lekowa, ipratropiowy bromek jednowodny, niewyraźne widzenie, preparat złożony, rozszerzenie źrenic, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie akomodacji, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Atropa belladonna – Przedawkowanie
Atropa belladonna zawiera alkaloidy tropanowe (atropina, skopolamina, hioscyjamina) o silnym działaniu antycholinergicznym, które blokują receptory muskarynowe, prowadząc do dominacji układu współczulnego i objawów toksycznych. W preparacie Angin-Heel SD Atropa belladonna występuje w rozcieńczeniu homeopatycznym D4 (60 mg w tabletce), co znacząco zmniejsza ryzyko przedawkowania i toksyczności. Dawki toksyczne surowej rośliny to 2-5 jagód u dorosłych i 1-2 u dzieci, a dawka śmiertelna atropiny wynosi około 10 mg. Typowe objawy zatrucia obejmują zaburzenia świadomości (od dezorientacji do śpiączki przy dawkach >1 mg atropiny), tachykardię (>100/min), suchość błon śluzowych, rozszerzenie źrenic (mydriasis), zaczerwienienie skóry, zaburzenia rytmu serca, niedrożność porażenną jelit, zatrzymanie moczu, hipertermię (>40°C) oraz drgawki przy dawkach >2 mg atropiny.
acetylocholina, alkaloid tropanowy, antagonista receptora muskarynowego, arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, atropa belladonna, atropina, benzodiazepina, blokada receptora muskarynowego, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, dysfagia, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, fotofobia, halucynacja, hioscyjamina, hipertermia, inhibitor acetylocholinesterazy, majaczenie, midriaza, mydriasis, nadciśnienie tętnicze, napad toniczno-kloniczny, niedrożność porażenna jelit, nieostre widzenie, objawy antycholinergiczne, pobudzenie psychoruchowe, pokrzyk wilcza jagoda, rozszerzenie źrenic, skopolamina, śpiączka, suchość jamy ustnej, tachykardia, tachypnoe, układ przywspółczulny, układ współczulny, węgiel aktywowany, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu - Leksykon chorób i schorzeń
Dalekowzroczność – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Dalekowzroczność (hipermetropia) to wada refrakcyjna oka, w której światło skupia się za siatkówką, najczęściej z powodu zbyt krótkiej osi gałki ocznej lub niewystarczającego zakrzywienia rogówki. Objawia się głównie niewyraźnym widzeniem bliskich obiektów, a w cięższych przypadkach także trudnościami z widzeniem odległych. Typowe symptomy to astenopia, bóle głowy, dyskomfort widzenia, a u dzieci może prowadzić do amblyopii i zeza. Starczowzroczność (prezbiopia) jest formą dalekowzroczności związanej z wiekiem, pojawiającą się zwykle po 40. roku życia, wynikającą z utraty elastyczności soczewki, co utrudnia akomodację. Diagnostyka obejmuje badanie refrakcji, często z cykloplegią u dzieci, a korekcja opiera się na soczewkach dodatnich w okularach lub soczewkach kontaktowych, z opcją chirurgii refrakcyjnej (LASIK, PRK, RLE, ICL) dla wybranych pacjentów. Wartości korekcji dalekowzroczności mogą sięgać do +6 dioptrii w laserowej korekcji.
akomodacja oka, amblyopia, astenopia, cykloplegia, dalekowzroczność, esotropia, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, LASIK, okulary dwuogniskowe, okulary multifokalne, prezbiopia, PRK, rogówka, rozszerzenie źrenic, soczewka wewnątrzgałkowa, soczewka wypukła, soczewki wieloogniskowe, strabismus, Światowa Organizacja Zdrowia, terapia komórkami macierzystymi, wszczepienie soczewki wewnątrzgałkowej, wymiana soczewki refrakcyjnej, zaburzenie refrakcji, zez - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clemastinum WZF 1 mg
Przedawkowanie klemastyny, substancji czynnej leku Clemastinum WZF (1 mg tabletki), prowadzi do szybkiego (0,5-2 godziny) wystąpienia objawów typowych dla leków przeciwhistaminowych, obejmujących zarówno pobudzenie, jak i depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN). U dzieci dominują objawy pobudzeniowe OUN, takie jak nadmierna aktywność psychomotoryczna, omamy, ataksja, drżenia mięśniowe i atetoza, co wiąże się z wyższym ryzykiem śmiertelnych powikłań. U dorosłych przeważają objawy hamujące OUN, w tym senność, a w ciężkich przypadkach śpiączka. Zarówno u dzieci, jak i dorosłych może dojść do zapaści sercowo-naczyniowej, sinicy, obniżenia ciśnienia tętniczego, drgawek oraz zatrzymania oddychania. Charakterystyczna jest sekwencja objawów neurologicznych, gdzie drgawki poprzedza łagodna depresja OUN, a hiperrefleksja może przejść w poudarową depresję prowadzącą do zatrzymania krążenia i oddychania.
ataksja, atetoza, drgawki, drżenie mięśniowe, dysfagia, hemodializa, hemoperfuzja, hiperrefleksja, hipertermia, klemastyna, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, mydriaza, obniżenie ciśnienia tętniczego, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, sinica, śpiączka, suchość błony śluzowej, węgiel aktywowany, zachłyśnięcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Interakcje leku – Asolfena 10 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Asolfena, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Leki antycholinergiczne stosowane jednocześnie z solifenacyną nasilają jej efekt terapeutyczny i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie około 7-dniowego odstępu między terapiami. Solifenacyna może osłabiać skuteczność agonistów receptorów cholinergicznych oraz leków prokinetycznych (metoklopramid, cisapryd). Metabolizm solifenacyny odbywa się głównie przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę powoduje 2-krotny wzrost AUC, 400 mg/dobę – 3-krotny wzrost AUC), rytonawir, nelfinawir i itrakonazol, znacząco zwiększają ekspozycję na lek, co wymaga ograniczenia dawki Asolfeny do 5 mg i jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) mogą obniżać stężenia solifenacyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
agonista receptora cholinergicznego, beta-bloker, bradykardia, cewnikowanie pęcherza moczowego, cytochrom CYP3A4, czas protrombinowy, doustny lek antykoncepcyjny, drgawka, działanie antycholinergiczne, działanie antykoagulacyjne, działanie moczopędne, fizostygmina, halucynacja, hipokaliemia, induktor enzymu, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, karbachol, ketokonazol, lek antycholinergiczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, solifenacyna, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychoruchowe, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Allertec 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny, substancji czynnej preparatu Allertec, występuje po przyjęciu dawki co najmniej 5-krotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową (≥ 50 mg, przy standardowej dawce 10 mg). Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, zawroty głowy, sedacja, drżenie), układu pokarmowego (biegunka), sercowo-naczyniowego (tachykardia) oraz działania przeciwcholinergiczne, takie jak rozszerzenie źrenic (mydriasis) i zatrzymanie moczu. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, a ich nasilenie może prowadzić do poważnych komplikacji, w tym zaburzeń świadomości i dezorientacji.
drżenie, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, leczenie objawowe, mydriasis, niepokój ruchowy, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie cetyryzyny, rozszerzenie źrenic, splątanie, substancja czynna, tachykardia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia akomodacji, zaburzenia układu nerwowego, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Daryfenacyna – Przedawkowanie
Daryfenacyna, dostępna w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu Darifenacin Aristo w dawkach 7,5 mg oraz 15 mg, jest lekiem o działaniu antycholinergicznym, którego przedawkowanie prowadzi do nasilonych objawów blokady receptorów muskarynowych. W badaniach klinicznych dawki do 75 mg (pięciokrotność dawki terapeutycznej) wykazały nasilenie działań niepożądanych, takich jak suchość jamy ustnej, zaparcia, ból głowy, niestrawność, suchość błon śluzowych nosa oraz potencjalnie ciężkie objawy antycholinergiczne, w tym hipertermię, tachykardię, rozszerzenie źrenic, zatrzymanie moczu i zaburzenia świadomości. Ze względu na przedłużone uwalnianie leku, objawy przedawkowania mogą pojawić się z opóźnieniem, co wymaga długotrwałej obserwacji pacjenta.
acetylocholina, blokada muskarynowa, cewnikowanie pęcherza moczowego, daryfenacyna, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hipertermia, inhibitor acetylocholinesterazy, majaczenie, niedrożność, objaw antycholinergiczny, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, płukanie żołądka, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, splątanie, suchość jamy ustnej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie termoregulacji, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xylodont 2% z adrenaliną 1:50.000 (20 mg + 0,02 mg)/ml
Stosowanie lidokainy, podobnie jak innych amidowych środków miejscowo znieczulających, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które są ściśle zależne od dawki i stężenia leku w osoczu. Do najczęstszych objawów należą nudności i wymioty, natomiast rzadziej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, takie jak pobudzenie, drżenia, dezorientacja, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic (mydriaza), a także poważniejsze powikłania jak szczękościsk i drgawki przy bardzo dużych dawkach. Rzadko mogą wystąpić zaburzenia naczyniowe (wazodylatacja, nadciśnienie tętnicze), zaburzenia rytmu serca, bradykardia oraz reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Działania niepożądane ze strony układu oddechowego obejmują tachypnoe i rozszerzenie oskrzeli. Częstość występowania działań niepożądanych jest różnie klasyfikowana, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a niektóre objawy mają częstość nieznaną.
adrenalina, ból zamostkowy, bradykardia, choroba wieńcowa, drgawki, działania niepożądane leków, iniekcja donaczyniowa, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niepokój psychoruchowy, nudności i wymioty, objawy gastroenterologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozszerzenie oskrzeli, rozszerzenie źrenic, środek miejscowo znieczulający, środek obkurczający naczynia, światłowstręt, szczękościsk, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atrovent 0,25 mg/ml
Bromek ipratropiowy w postaci roztworu do nebulizacji (0,25 mg/ml) stosowany w leku Atrovent może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najistotniejszych należą zawroty głowy, zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic oraz zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną niezbędną do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Pomimo braku specyficznych badań klinicznych oceniających wpływ leku na prowadzenie pojazdów, obserwowane objawy wskazują na konieczność zachowania szczególnej ostrożności przez pacjentów w trakcie terapii Atroventem.
bromek ipratropiowy, charakterystyka produktu leczniczego, dysfagia, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, interakcja lekowa, nadwrażliwość na światło, narząd wzroku, rozszerzenie źrenic, roztwór do nebulizacji, sprawność psychomotoryczna, sprawność psychoruchowa, substancja czynna, układ nerwowy, zaburzenia akomodacji, zaburzenia oceny odległości, zaburzenia ostrości widzenia, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Konaten 18 mg
Atomoksetyna, zawarta w preparacie Konaten, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Bezwzględnie nie należy stosować jej jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ani w okresie 2 tygodni po zakończeniu terapii IMAO, ze względu na ryzyko poważnych interakcji. Ponadto, atomoksetyna jest przeciwwskazana u chorych z jaskrą z wąskim kątem, gdyż lek może powodować rozszerzenie źrenic i nasilać objawy jaskry. Wskazane jest również unikanie stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, takimi jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca zarostowa tętnic, dławica piersiowa, kardiomiopatie, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca oraz kanałopatie, ze względu na potencjalne ryzyko pogorszenia stanu klinicznego i powikłań sercowo-naczyniowych.
atomoksetyna, chlorowodorek atomoksetyny, dławica piersiowa, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kardiomiopatia, miażdżyca zarostowa tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność serca, rozszerzenie źrenic, tętniak mózgu, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenie naczyń mózgowych, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Anturin 5 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku ANTURIN, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współstosowanie z innymi lekami cholinolitycznymi może nasilać zarówno efekt terapeutyczny, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie tygodniowej przerwy po odstawieniu ANTURIN przed rozpoczęciem innej terapii cholinolitycznej. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą osłabiać skuteczność solifenacyny, natomiast lek ten zmniejsza efektywność prokinetyków takich jak metoklopramid i cyzapryd. Solifenacyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, co powoduje istotne interakcje z silnymi inhibitorami tego enzymu (np. ketokonazol 200 mg/dobę podwaja, a 400 mg/dobę potraja AUC solifenacyny). W takich przypadkach maksymalna dawka ANTURIN powinna wynosić 5 mg, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby stosowanie jest przeciwwskazane. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) mogą obniżać stężenie solifenacyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
agonista receptora cholinergicznego, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, fenytoina, fizostygmina, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbachol, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, lewonorgestrel, metoklopramid, nelfawir, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, sztuczna wentylacja, tachykardia, warfaryna, węgiel aktywowany, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Konaten 10 mg
Przedawkowanie atomoksetyny, substancji czynnej leku Konaten, manifestuje się szerokim spektrum objawów klinicznych, od łagodnych do ciężkich. Najczęściej obserwuje się objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), neurologiczne (senność, zawroty głowy, drżenie), pobudzenie psychoruchowe oraz symptomy pobudzenia układu współczulnego, takie jak tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic i suchość w jamie ustnej. Objawy te mają zazwyczaj nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, jednak w ciężkich przypadkach mogą wystąpić poważne powikłania, w tym napady drgawek i wydłużenie odstępu QT, a także rzadkie zgony, głównie w sytuacjach przedawkowania mieszanych z innymi lekami. Ze względu na wysoki stopień wiązania atomoksetyny z białkami osocza, hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku.
atomoksetyna, białka osocza, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, drożność dróg oddechowych, farmakokinetyka, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrgawkowe, napad drgawkowy, nudności, objawy neurologiczne, objawy skórne, objawy żołądkowo-jelitowe, obraz kliniczny, odstęp QT, parametry życiowe, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie, rozszerzenie źrenic, świąd, tachykardia, układ współczulny, węgiel aktywny, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranolteril 2 mg
Przedawkowanie tolterodyny w postaci winianu (produkt Ranolteril) może prowadzić do nasilenia działań przeciwcholinergicznych, takich jak zaburzenia akomodacji, trudności w oddawaniu moczu oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Największa jednorazowa dawka badana u ludzi wynosiła 12,8 mg, a wydłużenie QT obserwowano po czterodniowym podawaniu dawki dobowej 8 mg (dwukrotnie większej niż zalecana dawka natychmiastowego uwalniania). W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zastosować płukanie żołądka oraz podać węgiel aktywowany w celu ograniczenia wchłaniania leku.
benzodiazepiny, beta-adrenolityk, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hipoksemia, mydriaza, niewydolność oddechowa, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, winian tolterodyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji oka, zapis EKG, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pridinol Zentiva 5 mg
Pridinol Zentiva, zawierający chlorowodorek prydynolu w dawce 5 mg, wykazuje istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co przekłada się na upośledzenie funkcji poznawczych i motorycznych pacjenta. Lek ten może wywoływać objawy takie jak zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, zaburzenia akomodacji i widzenia, zaburzenia poznawcze, pobudzenie, a w skrajnych przypadkach psychozę i omamy. Objawy te znacząco obniżają zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co zostało jednoznacznie potwierdzone w charakterystyce produktu leczniczego. Ryzyko związane z tymi zaburzeniami jest oceniane jako wysokie do ekstremalnie wysokiego, szczególnie w przypadku zaburzeń widzenia, poznawczych oraz psychozy i omamów.
adaptacja wzroku, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek prydynolu, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcje poznawcze, objawy niepożądane, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja przestrzenna, percepcja wzrokowa, pobudzenie psychoruchowe, pridinol, produkt leczniczy, psychoza, rozszerzenie źrenic, substancja czynna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia poznawcze, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symkinet MR 40 mg
Przedawkowanie metylofenidatu, substancji czynnej leku Symkinet MR o zmodyfikowanym uwalnianiu, stanowi poważne zagrożenie kliniczne ze względu na przedłużone i nasilone objawy wynikające z nadmiernej stymulacji ośrodkowego i współczulnego układu nerwowego. Typowe symptomy obejmują pobudzenie psychoruchowe, drżenia, drgawki, euforię, splątanie, omamy, majaczenie, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, wysoką gorączkę, wymioty oraz rozszerzenie źrenic. Powikłania mogą obejmować śpiączkę, ryzyko samookaleczenia, odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność krążenia, udar mózgu, aspirację treści żołądkowej oraz rabdomiolizę z ryzykiem ostrej niewydolności nerek. Ze względu na formę o zmodyfikowanym uwalnianiu, objawy mogą rozwijać się wolniej, ale utrzymywać się dłużej, co wymaga długotrwałego monitorowania pacjenta.
aspiracja treści żołądkowej, benzodiazepina, dializa otrzewnowa, drgawki, hemodializa pozaustrojowa, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, omamy, ostra niewydolność nerek, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie metylofenidatu, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, śpiączka, splątanie, tachykardia, udar mózgu, układ współczulny, węgiel aktywny, wzmożenie odruchów, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zachowania agresywne, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramundin 100 mg
Tramundin, zawierający tramadolu chlorowodorek w dawce 100 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej (>10%) obserwuje się nudności oraz zawroty głowy. Inne często występujące działania obejmują senność, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nadmierne pocenie się oraz uczucie zmęczenia i astenii. Reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Istotne jest monitorowanie hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą (częstość nieznana). W zakresie układu nerwowego odnotowano również napady drgawkowe (niezbyt często), zespół serotoninowy (częstość nieznana) oraz ryzyko zahamowania oddychania przy przekroczeniu dawek lub współstosowaniu leków depresyjnych na OUN. Zaburzenia psychiczne, takie jak chwiejność emocjonalna, stan splątania, uzależnienie, halucynacje, występują niezbyt często, a rzadko obserwuje się zaburzenia snu i koszmary senne.
astenia, bradykardia, depresja oddechowa, enzym wątrobowy, hemodializa, hemofiltracja, hiperkinezja, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, mimowolny skurcz mięśniowy, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie, noworodkowy zespół odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, stan splątania, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie poznawcze, zahamowanie oddychania, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dulofor
Duloksetyna w dawkach 30 mg i 60 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią epizodów manii, chorobą afektywną dwubiegunową, napadami padaczkowymi oraz u osób z ryzykiem zachowań samobójczych, zwłaszcza w początkowym okresie terapii i u pacjentów poniżej 25 roku życia. Monitorowanie kliniczne jest niezbędne ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, IMAO, tryptany, buprenorfina). Duloksetyna może powodować wzrost ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca, co wymaga regularnego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i chorobami układu sercowo-naczyniowego. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych. Należy również zwrócić uwagę na ryzyko hiponatremii (stężenie sodu <110 mmol/l), szczególnie u osób starszych i pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń równowagi płynów.
akatyzja, antagonista dopaminy, buprenorfina, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duloksetyna, hemodializa, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jaskra z wąskim kątem, klirens kreatyniny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, marskość wątroby, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, niepokój psychoruchowy, NLPZ, przełom nadciśnieniowy, rozszerzenie źrenic, SIADH, tachykardia, tryptan, uszkodzenie wątroby, wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie lękowe uogólnione, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Maprotylina – Przedawkowanie
Przedawkowanie chlorowodorku maprotyliny, substancji czynnej leku Ludiomil, manifestuje się objawami typowymi dla trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, pojawiającymi się zwykle w ciągu 4 godzin i osiągającymi szczyt po 24 godzinach. Ze względu na wydłużone wchłanianie, długi okres półtrwania oraz krążenie wątrobowo-jelitowe, objawy mogą utrzymywać się 4-6 dni. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie u dzieci, gdzie nawet minimalna dawka stanowi zagrożenie życia. Klinicznie dominują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (senność, stupor, śpiączka, drgawki) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, tachykardia, arytmie, torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca), które są główną przyczyną zgonów. Dodatkowo mogą wystąpić objawy depresji oddechowej, zaburzenia funkcji nerek (skąpomocz, bezmocz), gorączka, wymioty i rozszerzenie źrenic.
alkalizacja osocza, arytmia, ataksja, badanie gazometryczne, bezmocz, bradykardia, chlorowodorek maprotyliny, dializa otrzewnowa, drgawki, dwuwęglan sodu, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hiperrefleksja, intubacja dotchawicza, krążenie wątrobowo-jelitowe, migotanie komór, mleczan sodu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, ruch choreoatetotyczny, sinica, skąpomocz, śpiączka, stupor, tachykardia, tachykardia komorowa, test toksykologiczny, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, właściwość farmakokinetyczna, wstrząs, zaburzenie przewodzenia, zahamowanie czynności układu oddechowego, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Akineton 2 mg
Przedawkowanie biperydenu chlorowodorku, substancji czynnej leku Akineton, prowadzi do nasilonych objawów antycholinergicznych, zarówno obwodowych, jak i ośrodkowych. Objawy obwodowe obejmują rozszerzone źrenice, suchość błon śluzowych, zaczerwienienie twarzy, tachykardię, atonię jelitowo-pęcherzową oraz hipertermię, szczególnie niebezpieczną u dzieci. Objawy ośrodkowe to podniecenie psychoruchowe, majaczenie, splątanie, halucynacje, a w ciężkich przypadkach zapaść krążeniowa i zatrzymanie oddychania, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Warto podkreślić, że objawy mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
Akineton, atonia jelitowo-pęcherzowa, biperyden chlorowodorek, cewnikowanie pęcherza moczowego, depresja ośrodka oddechowego, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, halucynacje, hipertermia, inhibitor acetylocholinoesterazy, intubacja, lek inotropowy, lek wazopresyjny, majaczenie, ośrodkowy układ nerwowy, podniecenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, salicylan fizostygminy, splątanie, tachykardia, układ cholinergiczny, wentylacja mechaniczna, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania - Leksykon substancji czynnych
Klomipramina – Przedawkowanie
Przedawkowanie klomipraminy (Anafranil, Anafranil SR 75) stanowi poważne zagrożenie życia, manifestując się głównie zaburzeniami ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 4 godzin od przyjęcia leku, z maksymalnym nasileniem po około 24 godzinach, a ze względu na działanie antycholinergiczne i długi okres półtrwania, ryzyko powikłań utrzymuje się nawet 4-6 dni. Do najgroźniejszych należą zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), ataksja, drgawki, tachykardia, niemiarowość, przedłużenie odstępu QT/QTc, torsades de pointes, wstrząs, niewydolność serca oraz bardzo rzadko zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo obserwuje się depresję ośrodka oddechowego, sinicę, wymioty, gorączkę, rozszerzenie źrenic, nadmierne pocenie się oraz zaburzenia czynności nerek (skąpomocz lub bezmocz).
antidotum, ataksja, badanie gazometryczne, bezmocz, częstoskurcz, depresja ośrodka oddechowego, dializa otrzewnowa, drgawka, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipowentylacja, intubacja dotchawicza, klomipramina, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, mydriaza, niedociśnienie, niemiarowość, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, osłupienie, przedłużenie odstępu QT, rozszerzenie źrenic, ruch mimowolny, sinica, skąpomocz, śpiączka, sztywność mięśni, tachykardia zatokowa, torsades de pointes, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie repolaryzacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca - Leksykon substancji czynnych
Cyproheptadyna – Przedawkowanie
Cyproheptadyna, substancja czynna w preparacie Peritol, wykazuje działanie przeciwhistaminowe oraz cholinolityczne, co w przypadku przedawkowania prowadzi do nasilonych objawów antycholinergicznych i zaburzeń OUN. Klinicznie obserwuje się suchość w jamie ustnej, mydriazę z brakiem reakcji na światło, zaczerwienienie skóry, zaburzenia perystaltyki, a także objawy neurologiczne od sedacji i senności po stany pobudzenia, drgawki i śpiączkę. Przedawkowanie może również wywołać niedociśnienie wymagające leczenia wazopresyjnego. Szczególnie narażoną grupą są niemowlęta i dzieci, u których ryzyko powikłań, w tym zgonu, jest znacznie podwyższone.
atropina, cyproheptadyna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, lek przeciwhistaminowy, leki wazopresyjne, mydriaza, niedociśnienie, objawy antycholinergiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, rozszerzenie źrenic, rumień skórny, sedacja, śpiączka, środki przeczyszczające osmotyczne, suchość jamy ustnej, układ cholinergiczny, węgiel aktywowany, zaburzenia świadomości, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mozarin Swift 20 mg
Lek Mozarin Swift zawierający escytalopram, dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, może wywoływać liczne działania niepożądane, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Do bardzo często występujących należą ból głowy oraz nudności. Często obserwuje się zaburzenia metaboliczne (zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała), psychiczne (niepokój, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne, zmniejszenie popędu płciowego u obu płci, brak orgazmu u kobiet), neurologiczne (bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie), żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej) oraz ogólnoustrojowe (zmęczenie, gorączka). Rzadziej mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, mania, myśli i zachowania samobójcze, a także reakcje anafilaktyczne i trombocytopenia.
agresja, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, brak orgazmu, bruksizm, depersonalizacja, drgawki, drżenie, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, łysienie, mania, mlekotok, myśli samobójcze, napad panicznego lęku, niepokój, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezja, pobudzenie psychomotoryczne, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, SSRI, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, szumy uszne, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia ruchowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie popędu płciowego - Leksykon substancji czynnych
Krwawnik – Przedawkowanie
Krwawnik pospolity (Achillea millefolium L.) jest składnikiem wielu preparatów fitoterapeutycznych stosowanych głównie w zaburzeniach trawiennych, wątrobowych i neurologicznych. W literaturze medycznej brak jest udokumentowanych przypadków przedawkowania samego krwawnika, co może świadczyć o jego relatywnie wysokim profilu bezpieczeństwa. Jednakże preparaty złożone zawierające krwawnik, takie jak Nefrobonisol (zawierający 10 g soku z ziela krwawnika na 100 g produktu oraz 45-55% (V/V) etanolu) czy Nervosan fix (0,4 g ziela krwawnika na saszetkę wraz z korzeniem kozłka), niosą ryzyko przedawkowania związane głównie z innymi składnikami. Przedawkowanie Nefrobonisolu może prowadzić do objawów intoksykacji alkoholowej i podrażnienia przewodu pokarmowego, natomiast w przypadku Nervosan fix objawy obejmują zmęczenie, skurcze brzucha, zawroty głowy, drżenie rąk i rozszerzenie źrenic, zwykle ustępujące w ciągu 24 godzin. Dawka krytyczna korzenia kozłka to >20 g (ok. 25 saszetek). Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, bez specyficznych antidotów.
antidotum, dolegliwości trawienne, drogi żółciowe, drżenie rąk, działanie niepożądane, działanie sedatywne, intensywna terapia, interakcja lekowa, intoksykacja alkoholowa, krwawnik pospolity, leczenie podtrzymujące, nadużycie alkoholu, nudności, objawy niepożądane, parametry życiowe, podrażnienie przewodu pokarmowego, preparat ziołowy, rozszerzenie źrenic, skurcz brzucha, ucisk w klatce piersiowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia wątroby, zawrót głowy, zdarzenie niepożądane, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Medikinet CR 50 mg 50 mg
Przedawkowanie metylofenidatu w formulacji Medikinet CR, charakteryzującej się zmodyfikowanym, dwufazowym uwalnianiem substancji czynnej (chlorowodorek metylofenidatu w dawkach od 5 do 60 mg, odpowiadających 4,35–51,90 mg metylofenidatu), prowadzi do opóźnionego i stopniowo narastającego nasilenia objawów toksycznych. Toksyczność wynika z nadmiernej stymulacji ośrodkowego i współczulnego układu nerwowego, manifestującej się pobudzeniem, drgawkami, majaczeniem, hipertermią, tachykardią, nadciśnieniem oraz rzadziej rabdomiolizą. Objawy mogą utrzymywać się dłużej niż w przypadku preparatów o natychmiastowym uwalnianiu, a ich przebieg może być dwufazowy, co wymaga długotrwałego monitorowania pacjenta, nawet po ustąpieniu początkowych symptomów.
benzodiazepina, chlorowodorek metylofenidatu, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, drgawka, drżenie mięśniowe, dwufazowe uwalnianie substancji czynnej, dysfagia, formulacja o zmodyfikowanym uwalnianiu, hemodializa pozaustrojowa, hipertermia, majaczenie, metylofenidat, nadciśnienie tętnicze, objaw kliniczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, rabdomioliza, receptor adrenergiczny, rozszerzenie źrenic, układ autonomiczny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenie rytmu serca, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Noctis Noc 12,5 mg
Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu, substancji czynnej leku Noctis Noc, rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, a objawy zatrucia zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin. W zależności od dawki, objawy przedawkowania dzielą się na łagodne/umiarkowane (ponad dawkę terapeutyczną >12,5 mg, ale poniżej 13 mg/kg mc.) oraz ciężkie (bliskie lub przekraczające 13 mg/kg mc.). W łagodnych przypadkach obserwuje się senność, pobudzenie OUN, objawy antycholinergiczne, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, nudności, wymioty i omamy. Ciężkie przedawkowanie objawia się majaczeniem, psychozami, niedociśnieniem, drgawkami, depresją oddechową, zaburzeniami świadomości, śpiączką, a nawet zgonem. Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem jest rabdomioliza, występująca przy dawkach około 13 mg/kg mc. i wyższych, prowadząca do ostrej niewydolności nerek i wymagająca monitorowania kinazy kreatynowej.
alkalizacja moczu, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dializa otrzewnowa, doksylamina wodorobursztynian, działanie hipotensyjne, hemodializa, hemofiltracja, kinaza kreatynowa, lek wazopresyjny, majaczenie, mioglobina w kanalikach nerkowych, mioglobinuria, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wielonarządowa, objawy antycholinergiczne, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, rozszerzenie źrenic, senność, śpiączka, splątanie, tachykardia, wymuszona diureza, zabieg resuscytacyjny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Valused Noc Plus (154 mg + 34,75 mg + 20 mg)/tabl.
Przedawkowanie leku Valused Noc Plus, zawierającego 154 mg wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego, 34,75 mg wyciągu z szyszki chmielu oraz 20 mg wyciągu z ziela męczennicy na tabletkę, stanowi poważne wyzwanie kliniczne. Objawy toksyczności pojawiają się przy spożyciu około 20 g surowca kozłka lekarskiego dziennie, co odpowiada 26-43 tabletkom. Klinicznie obserwuje się zmęczenie, nadmierną senność, apatię, skurcze mięśni gładkich w podbrzuszu, trudności w oddychaniu, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis). Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca i duszność, które mogą zagrażać życiu pacjenta.
diagnostyka różnicowa, drżenie rąk, interakcja lekowa, kozłek lekarski, leczenie objawowe, lek nasenny, lek przeciwdrgawkowy, lek uspokajający, mydriaza, obraz kliniczny przedawkowania, rozszerzenie źrenic, skurcz podbrzusza, substancja psychoaktywna, szyszka chmielu, trudność w oddychaniu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu autonomicznego, zawrót głowy, ziele męczennicy - Leksykon substancji czynnych
Bromek ipratropiowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Bromek ipratropiowy, jako lek przeciwcholinergiczny stosowany wziewnie, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do jaskry z wąskim kątem przesączania, zaburzeń odpływu moczu (np. rozrost gruczołu krokowego, zwężenie szyi pęcherza moczowego) oraz u osób z mukowiscydozą, które mogą być bardziej podatne na zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego. Po podaniu bromku ipratropiowego mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli czy anafilaksja. Istnieje również ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli, który stanowi zagrożenie życia i wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Preparaty te mogą zawierać alkohol etylowy w ilości do 13,313 mg na dawkę (np. Berodual N), co jest jednak klinicznie nieistotne.
aerozol inhalacyjny, anafilaksja, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, etanol, guz chromochłonny, jaskra z wąskim kątem, kortykosteroid, lek przeciwcholinergiczny, mukowiscydoza, nadczynność tarczycy, niedrożność jelit, niekontrolowana cukrzyca, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, ostra duszność, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości natychmiastowa, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie źrenic, roztwór do nebulizacji, skurcz oskrzeli, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zawał mięśnia sercowego, zwężenie szyi pęcherza moczowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Banavin 5 mg
Wortioksetyna (Banavin) jest lekiem przeciwdepresyjnym dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, z profilem działań niepożądanych obejmującym głównie nudności, które występują u około 27% dorosłych i 42% pacjentów w wieku ≥65 lat przy dawce 20 mg. U osób starszych obserwuje się także zwiększoną częstość zaparć (15% vs. 4% u młodszych). W populacji pediatrycznej częstsze są bóle brzucha oraz zwiększone ryzyko myśli samobójczych, szczególnie u nastolatków. Zaburzenia seksualne oceniane skalą ASEX nie różniły się istotnie od placebo przy dawkach 5-15 mg, natomiast dawka 20 mg wiązała się z nasileniem TESD. Po odstawieniu leku mogą pojawić się objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, ból głowy, parestezje, bezsenność, nudności, lęk i drżenie, zwykle w ciągu pierwszego tygodnia.
bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, dyskineza, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwdepresyjny, myśli samobójcze, nudności, objaw odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, pacjent w podeszłym wieku, parestezja, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skala ASEX, SSRI, tabletka powlekana, TCA, układ pokarmowy, wortioksetyna, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie seksualne, zaburzenie snu, zaparcie, zawrót głowy, zespół serotoninowy, złamanie kości