Przedawkowanie – Noctis Noc 12,5 mg

Przedawkowanie
Noctis Noc 12,5 mg

Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu, substancji czynnej leku Noctis Noc, rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, a objawy zatrucia zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin. W zależności od dawki, objawy przedawkowania dzielą się na łagodne/umiarkowane (ponad dawkę terapeutyczną >12,5 mg, ale poniżej 13 mg/kg mc.) oraz ciężkie (bliskie lub przekraczające 13 mg/kg mc.). W łagodnych przypadkach obserwuje się senność, pobudzenie OUN, objawy antycholinergiczne, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, nudności, wymioty i omamy. Ciężkie przedawkowanie objawia się majaczeniem, psychozami, niedociśnieniem, drgawkami, depresją oddechową, zaburzeniami świadomości, śpiączką, a nawet zgonem. Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem jest rabdomioliza, występująca przy dawkach około 13 mg/kg mc. i wyższych, prowadząca do ostrej niewydolności nerek i wymagająca monitorowania kinazy kreatynowej.

Pobierz ChPL PDF Noctis Noc – Tabletki powlekane – 12,5 mg

Przedawkowanie leku Noctis Noc

Objawy kliniczne przedawkowania
Łagodne lub umiarkowane przedawkowanie
Ciężkie przedawkowanie
Rabdomioliza jako powikłanie

Postępowanie po przedawkowaniu

Metody eliminacji leku
Leczenie objawowe
Postępowanie w rabdomiolizie

Tabela objawów przedawkowania

Kolejne rozdziały

Wskazania

bezsenność

Substancja czynna

doksylamina

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Noctis Noc

Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu (substancji czynnej leku Noctis Noc) rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta. W większości przypadków objawy zatrucia ustępują całkowicie w ciągu 24-48 godzin od zażycia nadmiernej ilości leku. Należy jednak pamiętać, że w praktyce klinicznej często mamy do czynienia z zatruciem mieszanym, obejmującym kilka różnych substancji leczniczych przyjętych jednocześnie.¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Nasilenie objawów klinicznych jest zależne od przyjętej dawki doksylaminy. Można wyróżnić dwa obrazy kliniczne przedawkowania:²

Łagodne lub umiarkowane przedawkowanie

W przypadku łagodnego lub umiarkowanego przedawkowania doksylaminy mogą wystąpić następujące objawy:³

Zaburzenia neurologiczne: senność, depresja lub pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, splątanie
Objawy antycholinergiczne: rozszerzenie źrenic, gorączka, suchość w jamie ustnej, zmniejszone napięcie jelit
Zaburzenia krążeniowe: tachykardia, nadciśnienie tętnicze
Objawy żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty
Zaburzenia psychiczne: pobudzenie, omamy

Ciężkie przedawkowanie

Ciężkie przedawkowanie doksylaminy charakteryzuje się znacznie poważniejszymi objawami, które mogą zagrażać życiu pacjenta:⁴

Majaczenie i psychozy
Niedociśnienie tętnicze (w przeciwieństwie do nadciśnienia w lżejszych przypadkach)
Napady drgawkowe
Depresja oddechowa
Zaburzenia świadomości, w tym śpiączka
W skrajnych przypadkach – zgon

Rabdomioliza jako powikłanie

Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem ciężkiego przedawkowania doksylaminy jest rabdomioliza (rozpad mięśni prążkowanych), która może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Z tego powodu u pacjentów z przedawkowaniem doksylaminy zaleca się systematyczną ocenę aktywności kinazy kreatynowej we krwi.⁵

Warto podkreślić, że rabdomioliza nie występuje przy stosowaniu dawek terapeutycznych doksylaminy. Dawka związana z wystąpieniem rabdomiolizy to około 13 mg/kg masy ciała, a dawka potencjalnie śmiertelna to około 25 mg/kg masy ciała – obie są niemal 100-krotnie wyższe od zalecanego zakresu dawek terapeutycznych.⁶

Rokowanie w rabdomiolizie zależy od toksyczności leku. W najcięższych przypadkach powikłanie to może prowadzić do zgonu (śmiertelność około 5% w ciężkich przypadkach). Większość przypadków ma jednak przebieg łagodny. Jeżeli nie występują inne powikłania, ostra niewydolność nerek w przebiegu rabdomiolizy jest zazwyczaj odwracalna, a rokowanie pomyślne, choć pełne ustąpienie objawów może być opóźnione.⁷

Postępowanie po przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania doksylaminy nie istnieje swoiste antidotum. Leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący.⁸

Metody eliminacji leku

Wywołanie wymiotów – w przypadkach wczesnego rozpoznania przedawkowania⁹
Płukanie żołądka – szczególnie w ciągu pierwszych godzin po zażyciu leku¹⁰

Skuteczność technik pozaustrojowej eliminacji leku, takich jak hemodializa, hemofiltracja czy dializa otrzewnowa, jest ograniczona ze względu na znaczny stopień dystrybucji doksylaminy w tkankach. Metody te mogą być jednak rozważane w przypadku zatrucia wielolekowego, gdy nie można wykluczyć obecności innych substancji.¹¹

Wymuszona diureza wykazuje jedynie ograniczoną skuteczność w eliminacji doksylaminy.¹²

Leczenie objawowe

W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego stosuje się leki wazopresyjne. Należy unikać stosowania adrenaliny, ponieważ może ona paradoksalnie nasilać działanie hipotensyjne doksylaminy.¹³

Postępowanie w rabdomiolizie

Wczesne rozpoznanie i leczenie rabdomiolizy jest kluczowe dla zminimalizowania ryzyka uszkodzenia nerek. Postępowanie w rabdomiolizie wywołanej przedawkowaniem doksylaminy powinno obejmować:¹⁴

Intensywne nawodnienie – za pomocą krystaloidów (0,9% roztwór chlorku sodu lub roztwór mleczanu Ringera) podawanych dożylnie z szybkością 300-500 ml/godzinę u pacjentów dorosłych. Nie wykazano różnicy w skuteczności między tymi dwoma rodzajami płynów.¹⁵
Alkalizacja moczu – w celu zmniejszenia ryzyka wytrącania się mioglobiny w kanalikach nerkowych¹⁶

Tabela objawów przedawkowania

Stopień przedawkowania	Objawy	Orientacyjna dawka	Postępowanie
Łagodne lub umiarkowane	– Senność – Depresja lub pobudzenie OUN – Objawy antycholinergiczne (rozszerzenie źrenic, gorączka, suchość w jamie ustnej, zmniejszone napięcie jelit) – Tachykardia – Nadciśnienie tętnicze – Nudności, wymioty – Pobudzenie, splątanie – Omamy	Powyżej dawki terapeutycznej (>12,5 mg), ale znacznie poniżej 13 mg/kg mc.	– Monitorowanie parametrów życiowych – Płukanie żołądka (jeśli wczesna faza) – Leczenie objawowe – Obserwacja 24-48 godzin
Ciężkie	– Majaczenie – Psychozy – Niedociśnienie – Drgawki – Depresja oddechowa – Zaburzenia świadomości – Śpiączka – Zagrożenie zgonem	Bliskie lub przekraczające 13 mg/kg mc.	– Intensywna terapia – Monitorowanie czynności życiowych – Leki wazopresyjne (nie adrenalina!) – Płukanie żołądka – Wspomaganie oddychania w razie potrzeby
Powikłanie: Rabdomioliza	– Bóle mięśniowe – Osłabienie mięśni – Ciemne zabarwienie moczu – Podwyższone stężenie kinazy kreatynowej – Mioglobinuria – Ostra niewydolność nerek	Około 13 mg/kg mc. i więcej	– Intensywne nawodnienie (300-500 ml/h u dorosłych) – Alkalizacja moczu – Monitorowanie funkcji nerek – Regularna kontrola stężenia kinazy kreatynowej – W ciężkich przypadkach rozważenie technik nerkozastępczych
Potencjalnie śmiertelne	– Ciężka rabdomioliza – Niewydolność wielonarządowa – Głęboka śpiączka – Zatrzymanie krążenia	Około 25 mg/kg mc. i więcej	– Zaawansowane zabiegi resuscytacyjne – Intensywna terapia – Wspomaganie funkcji narządów – W przypadku zatrucia mieszanego rozważenie hemodializy

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.