Przedawkowanie
Oriven 75 mg

Przedawkowanie leku Oriven

Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej preparatu Oriven, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Obserwacje kliniczne po wprowadzeniu produktu do obrotu wykazały przypadki przedawkowania, w tym ze skutkiem śmiertelnym, szczególnie gdy wenlafaksyna była przyjmowana w skojarzeniu z alkoholem lub innymi produktami leczniczymi. ¹

Ryzyko śmiertelności w porównaniu z innymi lekami przeciwdepresyjnymi

Badania retrospektywne wskazują, że przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z większym ryzykiem zgonu w porównaniu do leków przeciwdepresyjnych z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Jednocześnie ryzyko to jest niższe niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Badania epidemiologiczne wykazały, że pacjenci leczeni wenlafaksyną są bardziej obciążeni czynnikami ryzyka samobójstwa niż pacjenci leczeni SSRI. Nie określono jednoznacznie, w jakim stopniu zwiększone ryzyko zgonu wynika z toksyczności wenlafaksyny po przedawkowaniu, a w jakim z innych cech charakterystycznych dla pacjentów leczonych tym lekiem. ²

Dawka toksyczna

U osób dorosłych objawy ciężkiego zatrucia mogą wystąpić po przyjęciu około 3 gramów wenlafaksyny. Warto zaznaczyć, że Oriven występuje w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg oraz 225 mg. ^{3 4}

Objawy przedawkowania

Wenlafaksyna może powodować szereg objawów klinicznych po przedawkowaniu, które dotyczą różnych układów organizmu. Najczęściej raportowane objawy obejmują zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, nerwowego oraz pokarmowego. ⁵

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania wenlafaksyny konieczne jest wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego, które zależy od stanu klinicznego pacjenta i ilości przyjętego leku. ⁶

Postępowanie ratunkowe

W przypadku ciężkiego zatrucia niezbędne jest kompleksowe leczenie ratunkowe i monitorowanie stanu pacjenta. Przy podejrzeniu przedawkowania wenlafaksyny należy natychmiast skontaktować się z regionalnym ośrodkiem toksykologicznym lub specjalistą ds. leczenia zatruć. ⁷

Leczenie wspomagające

Zalecane jest ogólne leczenie wspomagające i objawowe, obejmujące:

• Monitorowanie rytmu serca i innych ważnych parametrów życiowych – ze względu na potencjalne zaburzenia rytmu serca i zmiany w EKG
• Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – szczególnie ważne u pacjentów z zaburzeniami świadomości
• Przeciwdziałanie wchłanianiu leku – poprzez zastosowanie odpowiednich procedur

Należy pamiętać, że dla wenlafaksyny nie jest znana swoista odtrutka. ⁸

Metody eliminacji leku

W przypadku przedawkowania wenlafaksyny dostępne są różne metody ograniczenia wchłaniania substancji czynnej:

1. Płukanie żołądka – procedura wskazana, jeżeli zostanie przeprowadzona wkrótce po przyjęciu leku lub u pacjentów z objawami klinicznymi przedawkowania
2. Zastosowanie węgla aktywowanego – może zmniejszyć wchłanianie substancji czynnej
3. Przeciwwskazane wywoływanie wymiotów – szczególnie jeśli istnieje ryzyko zachłyśnięcia

Warto podkreślić, że metody takie jak wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja i transfuzja wymienna prawdopodobnie nie będą skuteczne w eliminacji wenlafaksyny z organizmu. ⁹