reakcja alergiczna
Reakcja alergiczna to nadmierna odpowiedź układu immunologicznego na substancje, które dla większości ludzi są nieszkodliwe. Alergeny, takie jak pyłki roślin, składniki pokarmowe, leki czy jad owadów, mogą wywołać szereg objawów różniących się nasileniem – od łagodnych (wysypka, katar, łzawienie) po zagrażające życiu (obrzęk krtani, zapaść krążeniowa).
Mechanizm reakcji alergicznej opiera się głównie na wytwarzaniu przeciwciał klasy IgE, które wiążą się z komórkami tucznymi i bazofilami. Przy ponownym kontakcie z alergenem dochodzi do degranulacji tych komórek i uwolnienia mediatorów zapalnych, takich jak histamina, leukotrieny i cytokiny, odpowiedzialnych za objawy kliniczne.
Anafilaksja, najcięższa postać reakcji alergicznej, rozwija się gwałtownie i wymaga natychmiastowego podania adrenaliny. W diagnostyce alergii wykorzystuje się testy skórne, oznaczanie swoistych IgE w surowicy oraz próby prowokacyjne, natomiast leczenie obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy) oraz immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucopect 50 mg/ml
Karbocysteina, substancja czynna syropu Mucopect (50 mg/ml), może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do najczęstszych należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, występujące rzadko. Bardzo rzadko obserwowano poważniejsze powikłania, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, niespecyficzne zaburzenia żołądkowe oraz ból brzucha. Sporadycznie odnotowano bóle głowy, a u pacjentów z predyspozycją do nadwrażliwości mogą pojawić się zapalenia błony śluzowej jamy ustnej i nosa. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd i pokrzywka, występują bardzo rzadko, natomiast ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, mają częstość nieznaną, ale stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, dyspepsja, glikol propylenowy, karbocysteina, krwawienie z przewodu pokarmowego, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, świąd, wysypka skórna, zaburzenie żołądkowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Liść Ortosyfonu –
Dotychczasowa dokumentacja medyczna oraz badania kliniczne dotyczące preparatu Liść Ortosyfonu (Orthosiphonis folium) w formie ziół do zaparzania nie wykazały występowania działań niepożądanych, w tym reakcji alergicznych czy zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Brak udokumentowanych przypadków niepożądanych działań potwierdza bezpieczeństwo stosowania tego preparatu, jednakże nie zwalnia to z obowiązku monitorowania pacjentów podczas terapii. Zaleca się, aby każdy przypadek podejrzenia działania niepożądanego był niezwłocznie zgłaszany i dokumentowany zgodnie z procedurami farmakowigilancji.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Enterol 250 mg
Enterol 250 mg, zawierający Saccharomyces boulardii CNCM I-745, jest stosowany jako probiotyk w terapii zaburzeń jelitowych. Działania niepożądane obejmują rzadkie przypadki wzdęć i zaparć (≥1/10000, <1/1000), które zwykle ustępują po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na bardzo rzadkie (<1/10000) ryzyko fungemii u pacjentów z wkłuciem centralnym, w stanie krytycznym lub z obniżoną odpornością, a także na posocznicę o nieznanej częstości u pacjentów w stanie krytycznym. Reakcje skórne, takie jak miejscowa wysypka (rzadko) oraz reakcje alergiczne, pokrzywka i świąd (częstość nieznana), są związane z nadwrażliwością na składniki leku i ustępują po zaprzestaniu terapii.
dyskomfort brzuszny, fungemia, leczenie przyczynowe, monitorowanie działań niepożądanych, obniżona odporność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka, pokrzywka, posocznica, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Saccharomyces boulardii, świąd, terminologia MedDRA, wkłucie centralne, wysypka miejscowa, wzdęcia, zaburzenia motoryki jelit, zakażenie ogólnoustrojowe, zaparcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olimel N12E
OLIMEL N12E jest emulsją do infuzji stosowaną w całkowitym żywieniu pozajelitowym, wymagającą szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko powikłań, w tym reakcji alergicznych na białka soi, jaja kurzego oraz glukozę z kukurydzy. W przypadku objawów alergii (poty, gorączka, dreszcze, ból głowy, wysypka, duszności) infuzję należy natychmiast przerwać. Nie wolno mieszać ani podawać ceftriaksonu jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń, aby uniknąć wytrącania osadów, które mogą prowadzić do zatorów płucnych i niewydolności oddechowej. Zaleca się monitorowanie roztworu, zestawu infuzyjnego i cewnika pod kątem osadów oraz natychmiastowe przerwanie infuzji w przypadku objawów niewydolności oddechowej. Dodatkowo, nie należy dodawać innych leków do emulsji bez uprzedniej oceny kompatybilności i stabilności.
amoniak we krwi, ceftriakson, cholestaza, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, fosfolipidy z jaja kurzego, glikemia, hiperglikemia, kwas foliowy, leukocytoza, niedobór folianu, niewydolność oddechowa, olej sojowy, osad w naczyniach płucnych, osmolarność surowicy, płytki krwi, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa alergiczna, równowaga kwasowo-zasadowa, sepsa, technika aseptyczna, triglicerydy, zakażenie dostępu żylnego, zator naczyń płucnych, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bicardef 5 mg 5 mg
Bisoprolol fumaran w dawce 5 mg (Bicardef) może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, najczęściej pojawiające się na początku terapii i ustępujące w ciągu 1-2 tygodni. Do często obserwowanych należą zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). Niezbyt często występują bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, pogorszenie niewydolności serca, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, osłabienie mięśni i kurcze mięśni. Rzadko obserwuje się podwyższenie triglicerydów, reakcje alergiczne skóry, zaburzenia potencji, podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), zapalenie wątroby, upośledzenie słuchu oraz alergiczny nieżyt nosa. Bardzo rzadko mogą wystąpić zapalenie spojówek i utrata włosów.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, enzymy wątrobowe, halucynacja, hipertriglicerydemia, kurcz mięśniowy, laktoza jednowodna, łuszczyca, łysienie, miopatia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedosłuch, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, nudności, POChP, reakcja alergiczna, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Salbutamol Hasco 2 mg/5 ml
Salbutamol Hasco to syrop doustny zawierający 2 mg salbutamolu (w formie siarczanu) w 5 ml roztworu, o czerwonej barwie i aromacie truskawkowym. Substancje pomocnicze obejmują sacharozę (1,92 g/5 ml), kwas cytrynowy jednowodny, sodu benzoesan (6 mg/5 ml), barwniki spożywcze: czerwień koszenilową (E 124) i czerń brylantową (E 151), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Obecność sacharozy jest istotna u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskowęglowodanowej, a sodu benzoesan może działać jako potencjalny alergen. Lek jest pakowany w butelkę ze szkła brunatnego o pojemności 100 ml, z miarką dozującą, co umożliwia precyzyjne dawkowanie.
benzoesan sodu, czerń brylantowa, czerwień koszenilowa, konserwant, kwas cytrynowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, regulator kwasowości, sacharoza, salbutamol, siarczan salbutamolu, substancja czynna, substancja pomocnicza, syrop, warunki przechowywania leku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Azimycin 100 mg/5 ml
Lek Azimycin w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (100 mg/5 ml oraz 200 mg/5 ml) zawierający azytromycynę dwuwodną jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną – azytromycynę, a także na erytromycynę i inne antybiotyki makrolidowe oraz ketolidy ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym wysypki, pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego oraz anafilaksji. Występuje zjawisko alergii krzyżowej w obrębie tych grup antybiotyków, co wymaga szczególnej ostrożności przy kwalifikacji pacjentów do terapii. Ponadto, lek zawiera substancje pomocnicze takie jak sacharoza i benzoesan sodu (E 211), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych osób, stanowiąc kolejne bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania preparatu.
alergia krzyżowa, antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, benzoesan sodu, choroba genetyczna, nadwrażliwość na erytromycynę, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukru, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sacharoza, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amotaks Dis 500 mg
Amoksycylina (Amotaks Dis) w dawkach 500 mg, 750 mg i 1 g nie była przedmiotem dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ na funkcje psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (od świądu i wysypki po obrzęk naczynioruchowy i anafilaksję), zawroty głowy oraz drgawki, które mogą znacząco upośledzać zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Drgawki stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów w trakcie ich występowania. Lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko, uwzględniając historię pacjenta, dawkę i schemat dawkowania, a także współistniejące choroby neurologiczne, zaburzenia czynności nerek, wiek oraz stosowanie innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy.
amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, choroba neurologiczna, drgawki, dysfagia, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, lek przeciwbakteryjny, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja alergiczna, senność, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
łuska cebuli – Przeciwwskazania stosowania
Łuska cebuli (Alium cepa L., squama) jest składnikiem preparatów fitoterapeutycznych, takich jak Fitolizyna, które wykazują działanie moczopędne dzięki zawartości ziół (m.in. kłącze perzu, liście brzozy, ziele skrzypu, ziele nawłoci). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów jest nadwrażliwość na łuskę cebuli oraz alergie na rośliny z rodzin Asteraceae, Apiaceae i na pyłek brzozy, ze względu na obecność odpowiednich składników w preparacie. Dodatkowo, preparaty mogą zawierać substancje pomocnicze takie jak parahydroksybenzoesan etylu (E 214), skrobia pszeniczna, etanol (do 4% V/V), anetol, olejek miętowy lub mentol, które mogą stanowić przeciwwskazania u pacjentów z alergiami, celiakią lub innymi schorzeniami.
alergen pyłku brzozy, alergia na pszenicę, alergia pokarmowa, celiakia, ciężka choroba nerek, ciężka choroba serca, diureza, Fitolizyna, funkcja wydalnicza nerek, łuska cebuli, nadwrażliwość na substancję czynną, parahydroksybenzoesan etylu, preparat fitoterapeutyczny, reakcja alergiczna, rodzina astrowatych, rodzina baldaszkowatych, skrobia pszeniczna, właściwości moczopędne, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Monkasta 5 mg
Produkt leczniczy Monkasta zawierający montelukast sodowy w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) oraz 10 mg (tabletki powlekane) był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat oraz około 4000 dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dzieci były bóle brzucha, natomiast u dorosłych ból głowy. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 12 miesięcy u dzieci i do 2 lat u dorosłych). Częstość występowania działań niepożądanych obejmuje m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często ≥1/10), ból głowy i ból brzucha (często ≥1/100 do <1/10), podwyższone aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) (często), a także rzadkie reakcje nadwrażliwości, trombocytopenię i zespół Churga-Strauss (bardzo rzadko <1/10 000).
anafilaksja, ból brzucha, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, dezorientacja, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast sodowy, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania, tik, trombocytopenia, zaburzenie koncentracji, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątrobowokomórkowe, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon substancji czynnych
życica trwała – Przeciwwskazania stosowania
Immunoterapia alergenowa preparatami zawierającymi alergeny życicy trwałej (Lolium perenne) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, ciężką astmą oporną na leczenie, nieodwracalną obturacją oskrzeli z FEV1 <70% wartości należnej, niestabilną astmą ciężką, a także u osób z wtórnymi zmianami narządu oddechowego (np. rozedma, rozstrzenie oskrzelowe). Przeciwwskazania obejmują także ostre i przewlekłe stany zapalne, aktywną gruźlicę, ciężkie choroby immunologiczne i niedobory immunologiczne, choroby nowotworowe, stosowanie beta-blokerów (w tym miejscowo), ciężkie i niestabilne choroby układu sercowo-naczyniowego oraz niewydolność narządów wewnętrznych (wątroba, śledziona, nerki, tarczyca). Szczególną uwagę należy zwrócić na preparat Pollinex+Rye, gdzie przeciwwskazaniem są zaburzenia przemiany tyrozyny (tyrozynemia, alkaptonuria) ze względu na obecność L-tyrozyny jako nośnika alergoidu.
adrenalina, alergia na pyłki traw, alkaptonuria, astma, atopowe zapalenie skóry, beta-adrenolityk, beta-bloker, choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, choroba wieńcowa, ciężka astma, cukrzyca typu I, FEV1, gruźlica, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór immunologiczny, niewydolność narządowa, obturacja oskrzeli, preparat podjęzykowy, preparat podskórny, reakcja alergiczna, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzelowe, spirometria, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, tyrozynemia, życica trwała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, zawierający ondansetron chlorowodorek dwuwodny, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (bardzo często, ≥1/10). Często występują również zaparcia związane z przedłużeniem pasażu jelitowego oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia dożylnego. Rzadko zgłaszane są reakcje nadwrażliwości typu wczesnego, w tym anafilaksja, która może stanowić zagrożenie życia. W zakresie układu nerwowego odnotowano bezwolne zaburzenia ruchowe (reakcje pozapiramidowe, dystonia, dyskineza) oraz napady drgawek (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Rzadko występują zawroty głowy, zwłaszcza przy szybkim podaniu dożylnym, a bardzo rzadko depresja i przejściowa ślepota, która ustępuje zwykle w ciągu 20 minut, często u pacjentów leczonych jednocześnie cisplatyną.
anafilaksja, ból w klatce piersiowej, bradykardia, chemioterapia cisplatyną, czkawka, depresja, dyskineza, napad drgawkowy, napad przymusowego patrzenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, obniżenie odcinka ST, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, pasaż jelitowy, pokrzywka, przejściowa ślepota, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja dystoniczna, reakcja nadwrażliwości typu wczesnego, reakcja pozapiramidowa, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, świąd, torsade de pointes, uderzenie krwi, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zamazane widzenie, zaparcie, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pragiola 100 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, została przebadana w badaniach klinicznych z udziałem ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby, co pozwoliło na ustalenie kompleksowego profilu bezpieczeństwa. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, obserwowane u ≥10% pacjentów. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny vs. 5% w grupie placebo. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ośrodkowych, w tym nasilonej senności. Profil działań niepożądanych obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, depresja, myśli samobójcze), neurologiczne (ataksja, drgawki), okulistyczne (nieostre widzenie), sercowe (tachykardia, blok AV I stopnia), naczyniowe (niedociśnienie, nadciśnienie), oddechowe (duszność), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), wątrobowe (podwyższone ALT, AST), skórne (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowe (kurcze, rabdomioliza) oraz nerkowe (niewydolność nerek).
arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, dysfagia, dyskineza, hipoglikemia, jaskrawe widzenie, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy częściowy, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niepamięć, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, uzależnienie lekowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie erekcji, zaburzenie mowy, zachowanie samobójcze, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Pertaktyna – Działania niepożądane
Pertaktyna, jako składnik szczepionek bezkomórkowych przeciw krztuścowi (acelularnych), jest obecna w dawkach od 2,5 do 8 µg na szczepionkę DTaP, często łączoną z innymi antygenami, np. IPV. Profil bezpieczeństwa tych preparatów jest dobrze udokumentowany i obejmuje głównie łagodne do umiarkowanych reakcje miejscowe, takie jak ból (23,7-80,6%), zaczerwienienie, obrzęk i stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, które ustępują samoistnie w ciągu kilku dni. Częstość występowania ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, zmęczenie (16-44%), gorączka ≥37,5°C (często, zwłaszcza u dzieci >10%), drażliwość, senność, nudności i biegunka jest również dobrze opisana. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, w tym reakcje alergiczne (w tym anafilaksję), epizody hipotensyjno-hiporeaktywne, drgawki, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, obrzęk naczynioruchowy oraz bezdech u wcześniaków.
antygen krztuśca, bezdech, ból w miejscu wstrzyknięcia, brak apetytu, dawka przypominająca, drażliwość, drgawka, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, IPV, nadwrażliwość na składniki szczepionki, nadzór porejestracyjny, nudność, objaw ogólnoustrojowy, obrzęk kończyny, obrzęk naczynioruchowy, pertaktyna, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, rumień, stwardnienie miejsca podania, szczepionka acelularna, szczepionka DTaP, szczepionka przeciwkrztuścowa bezkomórkowa, wymioty i biegunka, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego – Działania niepożądane
Wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego (Valerianae radicis extractum fluidum) stosowany w preparacie Doppelherz Energovital Tonik K w dawce 100 mg na 20 ml (100% wyciąg natywny DER 1:1, ekstrahent 40% m/m etanol) cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa. Działania niepożądane występują rzadko i są zazwyczaj łagodne oraz przemijające. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą układu pokarmowego i obejmują mdłości oraz kolkę jelitową, które występują niezbyt często. Reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, są rzadkie lub bardzo rzadkie, jednak mogą pojawić się u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi, zwłaszcza uczulonych na rośliny z rodziny kozłkowatych (Valerianaceae).
działanie niepożądane, interakcja lekowa, kolka jelitowa, korzeń kozłka lekarskiego, mdłości, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, objaw alergiczny, objaw uczuleniowy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek podskórnych, perystaltyka jelit, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, wyciąg płynny, wyciąg z korzenia kozłka, zaburzenie układu pokarmowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Orizon 2 mg
Orizon (rysperydon) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na rysperydon lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej, której ilość w tabletkach waha się od 22,5 mg (0,5 mg dawka) do 180,5 mg (4 mg dawka), oraz barwnika żółcień pomarańczową FCF (E 110) w dawce 0,024 mg, obecnego wyłącznie w tabletkach 2 mg. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych zmian skórnych do ciężkich anafilaksji, dlatego przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego.
laktoza, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na rysperydon, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Esotkaleno 10 mg
Esotkaleno, zawierający prednizon, jest glikokortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Preparat dostępny jest w dawkach od 1 mg do 50 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. W sytuacjach zagrożenia życia, krótkotrwałe stosowanie Esotkaleno jest dopuszczalne nawet przy obecności innych względnych przeciwwskazań, takich jak infekcje, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy osteoporoza, pod warunkiem ścisłej kontroli lekarskiej.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, cukrzyca, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroid, infekcja grzybicza, jaskra, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, osteoporoza, prednizon, preparat, reakcja alergiczna, stan przedcukrzycowy, stan zagrożenia życia, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny, zaburzenie psychiczne - Leksykon substancji czynnych
Sadziec przerośnięty – Przeciwwskazania stosowania
Sadźca przerośnięty (Eupatorium perfoliatum) w preparacie Paragrippe, stosowany w dawce 0,6 mg w rozcieńczeniu homeopatycznym 4CH, posiada istotne przeciwwskazania, przede wszystkim nadwrażliwość na tę substancję czynną oraz na pozostałe składniki aktywne leku, takie jak Arnica montana 4CH, Belladonna 4CH, Gelsemium sempervirens 4CH i Sulfur 5CH. Wystąpienie reakcji alergicznych (wysypka, świąd, obrzęk, duszność) wymaga natychmiastowego zaprzestania stosowania preparatu i konsultacji lekarskiej. Ponadto, preparat zawiera substancje pomocnicze – sacharozę i laktozę – które mogą stanowić przeciwwskazanie lub wymagać ostrożności u pacjentów z nietolerancją tych cukrów lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy, a także u chorych na cukrzycę, gdzie konieczne jest uwzględnienie zawartości cukrów w bilansie węglowodanowym.
arnica montana, Belladonna, bilans węglowodanowy, cukrzyca, Eupatorium perfoliatum, farmakoterapia, Gelsemium sempervirens, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukrów, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, objawy nadwrażliwości, obrzęk, Paragrippe, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rozcieńczenie homeopatyczne, sadźca przerośnięty, substancja czynna, substancja pomocnicza, Sulfur, świąd, trudności w oddychaniu, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Penicryl 5000 000 j.m.
Lek Penicryl, zawierający 5 000 000 j.m. benzylopenicyliny potasowej, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny oraz u osób, które doświadczyły ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak anafilaksja, po zastosowaniu antybiotyków beta-laktamowych (cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy). Wystąpienie reakcji anafilaktycznej, objawiającej się m.in. obrzękiem krtani, skurczem oskrzeli czy wstrząsem, stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tego leku. Ponadto, preparat zawiera znaczną ilość potasu – 8,42 mmol (329,07 mg) na fiolkę, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami gospodarki potasowej, niewydolnością nerek lub przyjmujących leki moczopędne oszczędzające potas, ze wskazaniem do monitorowania stężenia potasu w surowicy przy stosowaniu wysokich dawek.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy, benzylopenicylina potasowa, cefalosporyna, ciężka reakcja nadwrażliwości, hiperkaliemia, karbapenem, lek moczopędny oszczędzający potas, monobaktam, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, obrzęk krtani, protokół desensytyzacji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, stężenie potasu w surowicy, test skórny, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki potasowej - Leksykon substancji czynnych
Inhibitor C1-esterazy – Przedawkowanie
Inhibitor C1-esterazy, pozyskiwany z ludzkiego osocza, jest stosowany w terapii dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego i dostępny w preparatach Berinert o różnych dawkach: 500, 1500, 2000 oraz 3000 j.m. Charakterystyki produktów nie wskazują na zgłoszone przypadki przedawkowania tych preparatów. W badaniach klinicznych wykazano, że podskórne podawanie dawek do 117 j.m./kg masy ciała dwa razy w tygodniu preparatów Berinert 2000 i 3000 było dobrze tolerowane, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego. Mimo to, ze względu na pochodzenie białkowe leku, istnieje ryzyko reakcji nadwrażliwości, co wymaga zachowania ostrożności podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi lub stosujących inne leki.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, choroba współistniejąca, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor C1-esterazy, jednostki międzynarodowe, leczenie przeciwalergiczne, ludzkie osocze, parametry życiowe, podanie podskórne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rekonstytucja leku, układ krążenia, układ oddechowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Allertec WZF 10 mg
Allertec WZF zawiera 10 mg cetyryzyny dichlorowodorku, będącej silnym i selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, co potwierdzono badaniami in vitro. Substancja ta, metabolit hydroksyzyny, wykazuje istotne działanie przeciwalergiczne, hamując napływ komórek zapalnych, w tym eozynofili, do skóry i spojówek u pacjentów z atopią. W dawce 10 mg podawanej raz lub dwa razy na dobę skutecznie łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, nie wpływając negatywnie na czynność płuc u chorych z łagodną lub umiarkowaną astmą. Badania kardiologiczne wykazały brak istotnego wydłużenia odstępu QT nawet przy dawce 60 mg/dobę przez 7 dni, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w wyższych dawkach.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, bąbel pokrzywkowy, bezpieczeństwo kardiologiczne, cetyryzyna dichlorowodorek, czynność płuc, działanie przeciwalergiczne, EKG, eozynofil, hydroksyzyna, komórka zapalna, lek przeciwhistaminowy, odstęp QT, pochodna piperazyny, późna faza reakcji zapalnej, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, receptor histaminowy H1, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tolerancja lekowa - Leksykon substancji czynnych
Cynku siarczan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Siarczan cynku jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak SmofKabiven i jego warianty, wymagającym ścisłego monitorowania parametrów klinicznych pacjenta. Zaleca się kontrolę stężenia triglicerydów w surowicy, które podczas infuzji nie powinno przekraczać 4 mmol/l, aby uniknąć zespołu przedawkowania tłuszczu. Preparaty te należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki tłuszczowej, niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniem trzustki, nieprawidłową czynnością wątroby, niedoczynnością tarczycy oraz posocznicą. Ze względu na obecność oleju sojowego, oleju rybnego i fosfolipidów z jaja kurzego, istnieje ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji w przypadku wystąpienia objawów takich jak gorączka, dreszcze, wysypka czy duszność.
bilans płynów, bilirubina, cukrzyca, dehydrogenaza mleczanowa, egzogenna insulina, eliminacja tłuszczów, enzymatyczne próby wątrobowe, fosfolipidy jaja kurzego, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, krzepnięcie krwi, kwasica mleczanowa, niedoczynność tarczycy, niedożywienie, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, obrzęk płuc, olej rybny, olej sojowy, osmolarność surowicy, posocznica, pseudoaglutynacja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja zapalna, retencja elektrolitów, równowaga kwasowo-zasadowa, siarczan cynku, triglicerydy, zaburzenia gospodarki tłuszczowej, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół przedawkowania tłuszczu, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clemastinum WZF 1 mg/10 ml
Lek Clemastinum WZF w postaci syropu o stężeniu 1 mg/10 ml (klemastyna) stosuje się doustnie, dostosowując dawkę do wieku pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat przyjmują 10 ml syropu (1 mg klemastyny) dwa razy na dobę, co daje dawkę dobową 2 mg. Dzieci w wieku 6-12 lat otrzymują 5-10 ml syropu (0,5-1 mg klemastyny) dwa razy na dobę, dzieci 3-6 lat 5 ml (0,5 mg) dwa razy na dobę, a dzieci 1-3 lat 2,5-5 ml (0,25-0,5 mg) dwa razy na dobę. Precyzyjne dawkowanie ułatwia dołączona miarka, a podane wartości należy ściśle przestrzegać, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
choroba wątroby, działanie antycholinergiczne, etanol, glikol propylenowy, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, klemastyna, lek przeciwhistaminowy, metylu parahydroksybenzoesan, nietolerancja fruktozy, ośrodkowy układ nerwowy, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, syrop leczniczy, wywiad medyczny, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Crohnax 250 mg
Lek Crohnax w postaci czopków zawierających 250 mg mesalazyny jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na mesalazynę, substancje pomocnicze preparatu oraz na kwas salicylowy i jego pochodne ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i krzyżowych. Ponadto, stosowanie leku jest bezwzględnie wykluczone u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdyż metabolizm i wydalanie mesalazyny mogą być zaburzone, co zwiększa ryzyko kumulacji leku i działań niepożądanych. Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy stanowi kolejne przeciwwskazanie, gdyż mesalazyna może nasilać objawy i zwiększać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego.
choroba wrzodowa, czopek doodbytniczy, hemostaza, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas salicylowy, mesalazyna, nadwrażliwość na salicylany, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, salicylan, substancja czynna, substancja pomocnicza, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rhophylac 300 300 mcg/2 ml (1500 IU)
Rhophylac 300 to roztwór do wstrzykiwań zawierający 300 mikrogramów (1500 j.m.) immunoglobuliny ludzkiej anty-D w objętości 2 ml (150 mikrogramów/ml, 750 j.m./ml). Preparat charakteryzuje się klarowną lub lekko opalizującą, bezbarwną lub jasnożółtą postacią, zawiera maksymalnie 30 mg/ml białek osocza, w tym 10 mg/ml albuminy ludzkiej jako stabilizatora. Immunoglobuliny klasy IgG stanowią co najmniej 95% białek, z dominującą podklasą IgG1 (84,1%), a zawartość IgA jest minimalna (<5 mikrogramów/ml), co jest istotne dla pacjentów z niedoborem IgA. Produkt nie zawiera środków konserwujących, co zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych, a jego osmolalność wynosi co najmniej 240 mosmol/kg, zapewniając zgodność z płynami ustrojowymi. Rhophylac jest praktycznie wolny od sodu (<23 mg na ampułko-strzykawkę), co jest ważne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie.
albumina ludzka, białko ludzkiego osocza, igła do wstrzykiwań, immunoglobulina IgG, immunoglobulina klasy IgG, immunoglobulina ludzka anty-D, mmol sodu, niedobór IgA, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, osocze ludzkich dawców, płyn ustrojowy, podklasa IgG, reakcja alergiczna, regulacja pH, roztwór do wstrzykiwań, środek konserwujący - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dasatinib Stada 20 mg
Dasatinib Stada jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną dazatynib lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Każda dawka leku zawiera określoną ilość dazatynibu (20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg lub 140 mg), a wcześniejsze reakcje alergiczne na tę substancję stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej, której zawartość w tabletkach waha się od 28 mg (20 mg dawka) do 193 mg (140 mg dawka), co jest istotne u pacjentów z dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ponadto, zawartość sodu w preparacie, wynosząca od 1 mg (20 mg dawka) do 6 mg (140 mg dawka), powinna być uwzględniona u pacjentów na diecie niskosodowej.
dazatynib, dieta niskosodowa, inhibitor kinazy tyrozynowej, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aphtin Aflofarm 200 mg/g
Aphtin Aflofarm to preparat leczniczy w formie płynu do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający boraks jako substancję czynną w stężeniu 200 mg/g. Formuła płynu, wzbogacona o glicerol jako środek nawilżający i wodę oczyszczoną jako rozpuszczalnik, umożliwia precyzyjną aplikację na zmiany zapalne i owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, zapewniając dobre przyleganie preparatu. Produkt jest pakowany w butelkę LDPE z kroplomierzem, co ułatwia dawkowanie, a jego prosta kompozycja minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych i podrażnień. Nie stwierdzono farmaceutycznych niezgodności wpływających na jakość lub skuteczność leku.
błona śluzowa jamy ustnej, boraks, glicerol, kroplomierz, niezgodność farmaceutyczna, owrzodzenie, płyn do stosowania w jamie ustnej, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, składnik aktywny, środek nawilżający, stabilność leku, substancja pomocnicza, ulotka informacyjna, utylizacja produktu leczniczego, właściwość terapeutyczna, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solitombo 6 mg + 0,4 mg
Lek Solitombo, zawierający 6 mg solifenacyny bursztynianu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, poddawanych hemodializie, z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, zwłaszcza jeśli stosują silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol). Przeciwwskazania obejmują także osoby z ciężkimi zaburzeniami przewodu pokarmowego (w tym toksycznym rozszerzeniem okrężnicy), jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią oraz z hipotonią ortostatyczną w wywiadzie, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych wynikających z działania antycholinergicznego solifenacyny i wpływu tamsulosyny na ciśnienie tętnicze.
W przypadku pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek i wątroby, zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego, tendencją do hipotonii lub podwyższonym ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. Zaleca się rozważenie niższych dawek lub monoterapii zamiast terapii skojarzonej. Ponadto, u pacjentów stosujących silne inhibitory CYP3A4, leki o działaniu antycholinergicznym, hipotensyjne lub inne alfa-adrenolityki, należy rozważyć alternatywne schematy leczenia ze względu na ryzyko istotnych interakcji farmakokinetycznych i nasilenia działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem terapii Solitombo wskazana jest dokładna ocena kliniczna i analiza stosunku korzyści do ryzyka.
blokada receptorów muskarynowych, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, hemodializa, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor cytochromu P450, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, jaskra z wąskim kątem przesączania, ketokonazol, lek alfa-adrenolityczny, lek hipotensyjny, miastenia, motoryka przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na substancję czynną, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, solifenacyna bursztynian, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tamsulosyna chlorowodorek, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Immunine 600 IU 600 j.m.
Produkt leczniczy Immunine 600 IU, zawierający ludzki IX czynnik krzepnięcia, stosowany w terapii hemofilii B, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący rzadkie reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne, a także objawy miejscowe (pieczenie, kłucie w miejscu podania). Wystąpienie inhibitorów czynnika IX, manifestujące się niedostateczną odpowiedzią kliniczną, jest potencjalnym powikłaniem, szczególnie u pacjentów wcześniej nieleczonych (PUPs), choć w badaniach klinicznych Immunine nie wykryto takich inhibitorów. U pacjentów z inhibitorami i historią reakcji alergicznych odnotowano zespół nerczycowy po próbie indukcji tolerancji immunologicznej. Ryzyko epizodów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zator tętnicy płucnej czy zakrzepica żylna, jest mniejsze w przypadku Immunine, produktu o wysokiej czystości, w porównaniu do preparatów o niskiej czystości.
anafilaksja, choroba posurowicza, częstoskurcz, czynnik IX krzepnięcia, duszność, epizod zakrzepowo-zatorowy, hemofilia B, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitor czynnika IX, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, pacjent wcześniej nieleczony, parestezja, podrażnienie gardła, pokrzywka uogólniona, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, świszczący oddech, zakrzepica tętnicy mózgu, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zator tętnicy płucnej, zawał serca, zespół nerczycowy - Leksykon substancji czynnych
Phytolacca decandra – Dawkowanie i sposób podawania
Phytolacca decandra jest składnikiem homeopatycznym stosowanym w preparacie Homeogene 9, gdzie występuje w rozcieńczeniu 3CH w dawce 0,667 mg na tabletkę. Dawkowanie jest ściśle określone i różni się w zależności od grupy wiekowej: u dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku 6-12 lat początkowo zaleca się 1 tabletkę co godzinę między posiłkami, następnie po uzyskaniu poprawy 1 tabletkę 3 razy dziennie, z maksymalną dawką dobową nie przekraczającą 6 tabletek. Terapia nie powinna trwać dłużej niż kilka dni. Dzieci poniżej 6 lat nie powinny stosować tego preparatu ze względu na brak ustalonych dawek i potencjalne ryzyko. Tabletkę należy ssać powoli, co umożliwia stopniowe uwalnianie substancji aktywnych i ich absorpcję przez błonę śluzową jamy ustnej.
absorpcja przez błonę śluzową, błona śluzowa jamy ustnej, choroba współistniejąca, dawkowanie początkowe, efekt terapeutyczny, Homeogene 9, konsultacja lekarska, maksymalna dawka dobowa, Phytolacca decandra, podanie doustne, produkt leczniczy homeopatyczny, reakcja alergiczna, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja homeopatyczna, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ceclor 125 mg/5 ml
Ceclor (cefaklor) to antybiotyk z grupy cefalosporyn drugiej generacji, dostępny w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej w stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na cefaklor oraz inne cefalosporyny, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym potencjalnie zagrażających życiu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów uczulonych na substancje pomocnicze, w tym sacharozę, co jest istotne u osób z nietolerancją cukrów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na penicyliny oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek, gdzie może być konieczna modyfikacja dawkowania lub wybór alternatywnego antybiotyku.
alergia na penicyliny, antybiotyk cefalosporynowy, beta-laktamy, cefaklor, cefalosporyna drugiej generacji, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, terapia antybiotykowa, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek, zawiesina doustna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aescin
Preparat Aescin w formie żelu zawiera alfa-escynę (20 mg/g), salicylan dwuetyloaminy (50 mg/g) oraz heparynę (50 j.m./g) i wymaga ścisłego monitorowania podczas stosowania. Lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zapalenie skóry, zapalenie zakrzepowe żył, podskórne stwardnienia, wrzody skórne, ostry ból miejscowy, nagły obrzęk kończyn dolnych oraz objawy niewydolności serca lub nerek. Ze względu na obecność heparyny, u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe konieczne jest regularne monitorowanie parametrów krzepnięcia, aby zapobiec nadmiernemu hamowaniu hemostazy. Preparat stanowi uzupełnienie terapii, a nie jej substytut, dlatego pacjent powinien kontynuować bandażowanie kończyn dolnych, noszenie pończoch uciskowych oraz stosowanie okładów z zimnej wody.
alfa-escyna, heparyna, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, metyl parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, pończochy uciskowe, propyl parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, salicylan dwuetyloaminy, stwardnienie podskórne, terapia przeciwobrzękowa, wrzód skórny, wskaźnik koagulologiczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie skóry, zapalenie zakrzepowe żył - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linatra 5 mg
Linatra, zawierająca 5 mg linagliptyny, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo pod względem ogólnej częstości działań niepożądanych (59,1% vs. 63,4%). Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, szczególnie w terapii trójlekowej (linagliptyna + metformina + pochodna sulfonylomocznika), gdzie wystąpiła u 14,8% pacjentów w porównaniu do 7,6% w grupie placebo. W badaniach kontrolowanych placebo hipoglikemia wystąpiła u 4,9% pacjentów stosujących linagliptynę, z podziałem na nasilenie: łagodne 4,0%, umiarkowane 0,9% i ciężkie 0,1%. Zauważono również rzadkie, ale istotne klinicznie zwiększenie częstości zapalenia trzustki (7 zdarzeń na 6580 pacjentów vs. 2 na 4383 w grupie placebo). Profil bezpieczeństwa uwzględnia różne schematy leczenia, w tym monoterapię i terapie skojarzone z metforminą, sulfonylomocznikami, empagliflozyną oraz insuliną.
aktywność amylazy, aktywność lipazy, choroba autoimmunologiczna, duszność, empagliflozyna, hipoglikemia, kaszel, linagliptyna, MedDRA, metformina, monoterapia, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, terapia podstawowa, układ narządowy, wysypka, zapalenie nosa i gardła, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alantan-Plus (20 mg + 50 mg)/g
Alantan Plus to maść zawierająca 20 mg alantoiny oraz 50 mg deksopantenolu w 1 g preparatu, stosowana miejscowo w celu wspomagania regeneracji skóry. Produkt ma postać żółtawej maści o jednolitej konsystencji, w której deksopantenol występuje jako 50% roztwór pantenolu w glikolu propylenowym. W trakcie stosowania mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości (zaczerwienienie, świąd, wysypka, obrzęk) oraz podrażnienie skóry (pieczenie, swędzenie, dyskomfort), zwłaszcza przy aplikacji na uszkodzoną skórę. Częstość występowania tych działań nie jest określona, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny tolerancji u pacjentów.
alantoina, charakterystyka produktu leczniczego, deksopantenol, działanie niepożądane, glikol propylenowy, lanolina, miejscowa reakcja alergiczna, pantenol, parahydroksybenzoesan etylu, personel medyczny, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, składnik preparatu, stosunek korzyści do ryzyka, tłuszcz wełny, uszkodzenie skóry, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ibuprofen Kabi 4 mg/ml
Ibuprofen Kabi w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 4 mg/ml (400 mg w 100 ml) jest wskazany do krótkotrwałego leczenia objawowego ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu oraz gorączki u dorosłych, gdy podanie dożylne jest klinicznie uzasadnione, a inne drogi podania (np. doustna) są niemożliwe lub niewskazane. Preparat charakteryzuje się fizjologicznym pH 7,2-8,0 oraz osmolalnością 270-330 mOsm/kg, co minimalizuje ryzyko podrażnień. Istotne jest zwrócenie uwagi na zawartość sodu – 371 mg w 100 ml roztworu, co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniami podaży sodu. Wskazania do stosowania obejmują m.in. niemożność przyjmowania leków doustnie (np. zaburzenia połykania, stan pooperacyjny), zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego, szybkie uzyskanie efektu przeciwbólowego lub przeciwgorączkowego oraz wymioty uniemożliwiające podanie doustne.
ból pooperacyjny, ból zapalny, choroba zapalna jelit, efekt przeciwbólowy, efekt przeciwgorączkowy, hydratacja, ibuprofen, kolka nerkowa, leczenie objawowe gorączki, niedrożność przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, okres okołooperacyjny, opioid, osmolalność osocza, ostry ból o umiarkowanym nasileniu, pacjent nieprzytomny, pH roztworu, reakcja alergiczna, skala VAS, terapia multimodalna, wymioty, zaburzenia połykania, zaburzenia wchłaniania, zapalenie - Leksykon substancji czynnych
Dializat – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Solcoseryl, zawierający bezbiałkowy dializat z krwi cieląt (42,5 mg/ml, 85 mg/ampułka 2 ml), wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących podawania, w tym unikania łączenia w jednym wlewie z innymi lekami oraz stosowania wyłącznie zgodnie z zaleceniami dawkowania. Ze względu na pochodzenie substancji czynnej istnieje ryzyko reakcji alergicznych, dlatego u pacjentów z nieznanym wywiadem alergicznym zaleca się wykonanie próby uczuleniowej poprzez podskórne podanie 0,5 ml produktu i obserwację. Produkt zawiera potas, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z hiperkaliemią, niewydolnością nerek, zaburzeniami rytmu serca, zawałem mięśnia sercowego oraz u osób stosujących leki zwiększające stężenie potasu w surowicy.
bezbiałkowy dializat z krwi cieląt, działanie niepożądane, hiperkaliemia, niewydolność nerek, niezgodność farmaceutyczna, pacjent pediatryczny, podanie podskórne, potas, próba uczuleniowa, przewodnictwo w mięśniu sercowym, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, Solcoseryl, stężenie potasu w surowicy, stężenie potasu we krwi, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zawartość sodu - Leksykon substancji czynnych
Walproinian magnezu – Działania niepożądane
Walproinian magnezu, substancja czynna leku Dipromal, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym szczególnie niebezpiecznych dla dzieci poniżej 3 roku życia. Najczęstsze objawy to zaburzenia przewodu pokarmowego (około 20% pacjentów), a także ciężkie uszkodzenia wątroby, które mogą prowadzić do niewydolności i zgonu, zwłaszcza przy wysokich dawkach lub politerapii. Wczesne symptomy hepatotoksyczności obejmują nawrót napadów padaczkowych, osłabienie, utratę apetytu, nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, obrzęki oraz zaburzenia świadomości. Encefalopatia, choć rzadka, może pojawić się szybko po rozpoczęciu terapii i jest związana z hiperamonemią, zwłaszcza u pacjentów stosujących fenobarbital. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do przewlekłej encefalopatii z objawami neurologicznymi i zaburzeniami funkcji kory mózgowej.
ataksja, brak miesiączki, działanie teratogenne, encefalopatia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hiperinsulinemia, hipotermia, małopłytkowość, nadpobudliwość psychomotoryczna, neutropenia, niedokrwistość, osteoporoza, parestezja, przewlekła encefalopatia, reakcja alergiczna, śpiączka, szumy uszne, toczeń rumieniowaty, upośledzenie słuchu, uszkodzenie trzustki, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona, walproinian magnezu, zaburzenia psychiczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie szpiku kostnego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zespół Fanconiego, zespół Lyella, zespół parkinsonowski, zespół policystycznych jajników, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Glukozamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie glukozaminy wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów alergicznych, które ustępują po odstawieniu leku. U chorych z niewydolnością nerek lub wątroby, mimo braku konieczności modyfikacji dawkowania, zaleca się ścisły nadzór, zwłaszcza przy preparacie Arthryl Fast. Produkt Chronada zawiera sól sodową siarczanu chondroityny, która może bardzo rzadko (<1/10 000) powodować obrzęki i zatrzymanie płynów, co jest istotne u pacjentów z niewydolnością serca i/lub nerek. U osób z zaburzeniami tolerancji glukozy i cukrzycą konieczne jest monitorowanie stężenia glukozy i ewentualna korekta insulinoterapii. Ponadto, u pacjentów z ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych zaleca się kontrolę lipidogramu, gdyż odnotowano przypadki podwyższonego cholesterolu podczas terapii glukozaminą.
amiodaron, aspartam, astma oskrzelowa, biodostępność, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, działanie porfirynogenne, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikemia, hipercholesterolemia, hipotensja, hipowolemnia, kinaza fosfokreatynowa, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, miastenia, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostry zawał mięśnia sercowego, padaczka, porfiria, profil lipidowy, reakcja alergiczna, retencja płynów, siarczan chondroityny, sorbitol, wodobrzusze, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia tolerancji glukozy, zaostrzenie astmy, zastoinowa niewydolność serca, zawartość sodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pioglitazone Bioton 15 mg
Pioglitazon Bioton, dostępny w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwowane działania to obrzęk (bardzo często), niewydolność serca, zakażenia górnych dróg oddechowych, niedokrwistość, zaburzenia czucia, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, złamania kości, ból stawów, ból pleców, krwiomocz, zaburzenia erekcji oraz zwiększenie masy ciała i aktywności fosfokinazy keratynowej. W badaniach klinicznych odnotowano, że u pacjentów stosujących pioglitazon w terapii skojarzonej z insuliną wzrasta ryzyko niewydolności serca, szczególnie u osób powyżej 65 roku życia (9,7% vs 4,0% u młodszych). Złamania kości były częstsze u kobiet (5,1% vs 2,5% w grupie kontrolnej), natomiast u mężczyzn nie zaobserwowano istotnego wzrostu częstości złamań.
aminotransferaza alaninowa, anafilaksja, białkomocz, chlorowodorek pioglitazonu, cukromocz, dehydrogenaza mleczanowa, duszność, fosfokinaza keratynowa, hipoglikemia, krwiomocz, makroangiopatia, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, rak pęcherza moczowego, reakcja alergiczna, zaburzenie czucia, zaburzenie erekcji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gasprid 10 mg
Lek Gasprid (cyzapryd) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu oraz u osób z hipokaliemią (<3,5 mmol/l) i hipomagnezemią, ze względu na zwiększone ryzyko proarytmiczne. Przeciwwskazania obejmują także klinicznie istotną bradykardię, inne zaburzenia rytmu serca, niewyrównaną niewydolność krążenia oraz wrodzone wydłużenie odstępu QT (QTc > 450 ms u mężczyzn, > 470 ms u kobiet) lub jego występowanie w wywiadzie rodzinnym. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących jednocześnie silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna, rytonawir, nefazodon), które mogą zwiększać stężenie cyzaprydu i ryzyko wydłużenia QT oraz torsade de pointes. Dodatkowo, stosowanie Gaspridu z lekami wydłużającymi odstęp QT lub wywołującymi torsade de pointes jest zabronione ze względu na addytywne działanie proarytmiczne.
Gasprid jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy oraz niedoborem sacharazy-izomaltazy, ze względu na zawartość laktozy (57,74 mg w tabletce 5 mg i 115,49 mg w tabletce 10 mg). Ze względu na mechanizm działania polegający na pobudzeniu motoryki przewodu pokarmowego, lek nie powinien być stosowany w przypadku organicznej niedrożności przewodu pokarmowego, gdyż może nasilić perystaltykę i pogorszyć stan kliniczny pacjenta. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla minimalizacji ryzyka poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza groźnych zaburzeń rytmu serca, które mogą prowadzić do nagłego zgonu sercowego. Monitorowanie elektrolitów i stanu kardiologicznego pacjenta jest niezbędne przed i w trakcie terapii cyzaprydem.
antybiotyk makrolidowy, atazanawir, bradykardia, cyzapryd, erytromycyna, flukonazol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cytochromu P450, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, laktoza jednowodna, leki przeciwgrzybicze azolowe, nadwrażliwość na substancję czynną, nagły zgon sercowy, nefazodon, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja fruktozy, niewydolność krążenia, reakcja alergiczna, rytonawir, torsade de pointes, wrodzone wydłużenie odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy - Leksykon substancji czynnych
Ludzki czynnik krzepnięcia VIII – Przeciwwskazania stosowania
Ludzki czynnik krzepnięcia VIII, zawarty w produkcie leczniczym Emoclot (dostępny w dawkach 500 j.m. i 1000 j.m.), jest kluczowym elementem terapii zaburzeń hemostazy, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia istotnych przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na czynnik VIII lub jakąkolwiek substancję pomocniczą, w tym na czynnik von Willebranda obecny w preparacie. Emoclot zawiera do 41 mg sodu na fiolkę 10 ml, co wymaga ostrożności u pacjentów na diecie niskosodowej. Aktywność kofaktora rystocetyny wynosi ≥ 10 j.m./ml dla dawki 500 j.m. i ≥ 20 j.m./ml dla dawki 1000 j.m., co może mieć znaczenie w kontekście reakcji alergicznych. Produkt jest wytwarzany z ludzkiego osocza, co zwiększa ryzyko reakcji u pacjentów z historią alergii na białka osocza lub produkty krwiopochodne.
aktywność swoista, białko osocza ludzkiego, białko osoczowe, choroba wątroby, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, hemostaza, inhibitor czynnika VIII, kofaktor rystocetyny, konsultacja alergologiczna, ludzki czynnik krzepnięcia VIII, metoda chromogenna, nadwrażliwość na substancję czynną, parametr fizykochemiczny, produkt krwiopochodny, proszek higroskopijny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pevaryl 10 mg/g
Stosowanie kremu Pevaryl, zawierającego 10 mg/g ekonazolu azotanu jako substancji czynnej, jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ekonazol lub składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność kwasu benzoesowego (2 mg/g) oraz butylohydroksyanizolu (0,052 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne lub podrażnienia skóry, oczu i błon śluzowych. Pacjentom z historią reakcji alergicznych na ekonazol azotan należy odradzić stosowanie leku, a w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak rumień wykraczający poza obszar aplikacji, nasilony świąd, obrzęk, pokrzywka, wysypka lub duszność, należy natychmiast przerwać terapię i zasięgnąć konsultacji medycznej.
błona śluzowa, butylohydroksyanizol, duszność, ekonazol azotan, krem Pevaryl, kwas benzoesowy, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy nadwrażliwości, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna miejscowa, rumień miejscowy, substancja pomocnicza, świąd skóry, wysypka skórna - Leksykon substancji czynnych
Tiomersal – Dawkowanie i sposób podawania
Tiomersal, obecny w produkcie TRUE Test 36 (panel nr 2, pozycja 23), stosowany jest w postaci plastra do prób prowokacyjnych z dawką 7 μg/cm² (6 μg/płatek). Test aplikowany jest na górną część pleców lub zewnętrzną część ramienia na zdrową, niezmienioną skórę, pozostawiając plaster na 48 godzin. Ocena reakcji powinna odbywać się dwukrotnie: po 30 minutach oraz po 1-2 dniach od usunięcia plastra, z możliwością dodatkowej oceny opóźnionej reakcji w 5-7 dniu. Interpretacja wyników opiera się na skali International Contact Dermatitis Research Group, gdzie reakcje dodatnie charakteryzują się rumieniem, naciekiem zapalnym i zmianami grudkowymi lub pęcherzykowymi, a reakcje podrażnienia niealergicznego są odrębnie klasyfikowane. Test jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych, a jego stosowanie u dzieci nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
International Contact Dermatitis Research Group, kontaktowe zapalenie skóry, naciek zapalny, ognisko zapalne, panel testu, pęcherzyki, plaster do prób prowokacyjnych, populacja pediatryczna, reakcja alergiczna, reakcja fałszywie ujemna, reakcja opóźniona, reakcja podrażnieniowa, rumień, rumień grudkowy, test płatkowy, tiomersal, TRUE Test, zmiany grudkowe, zmiany trądzikowe - Leksykon substancji czynnych
Ziele grindelii – Przeciwwskazania stosowania
Ziele grindelii (Grindeliae herba) jest składnikiem preparatów o działaniu przeciwkaszlowym, wykrztuśnym i przeciwzapalnym, stosowanym m.in. w lekach złożonych takich jak Echinasal. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na grindelię lub inne składniki preparatu, zwłaszcza u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny Asteraceae, do której należy grindelia oraz jeżówka purpurowa. Występuje ryzyko reakcji krzyżowych u osób uczulonych na rumianek, arnikę, nagietek, słonecznik czy chryzantemę. Preparaty te zawierają także substancje pomocnicze, np. sacharozę (60 g/100 g syropu) i etanol (do 1% m/m w Echinasalu), co wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą, nietolerancją fruktozy, chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, chorobami mózgu oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
AIDS, autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, babka lancetowata, białaczka, choroba wątroby, choroba z autoagresji, działanie immunomodulujące, działanie przeciwkaszlowe, działanie przeciwzapalne, działanie wykrztuśne, gruźlica, jeżówka purpurowa, kolagenoza, lek immunosupresyjny, łuszczyca, nadwrażliwość, nieswoiste zapalenie jelit, nietolerancja fruktozy, owoc róży, padaczka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rodzina Asteraceae, rośliny astrowate, schorzenie autoimmunologiczne, stwardnienie rozsiane, terapia immunosupresyjna, toczeń rumieniowaty układowy, zakażenie HIV, ziele grindelii - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clopidogrel Medreg 75 mg
Stosowanie klopidogrelu w dawce 75 mg jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (67,525 mg) oraz olej rycynowy uwodorniony (7,5 mg). Ponadto, ciężkie zaburzenia czynności wątroby stanowią istotne przeciwwskazanie ze względu na upośledzoną biotransformację proleku i zwiększone ryzyko krwawień wynikające z zaburzeń hemostazy. Klopidogrel jest również przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym patologicznym krwawieniem, w szczególności z czynnym wrzodem trawiennym oraz krwotokiem wewnątrzczaszkowym, gdyż lek może nasilać krwawienia i pogarszać rokowanie.
agregacja płytek krwi, biotransformacja leku, dolegliwość żołądkowa, dysfagia, działanie przeciwpłytkowe, epizod krwotoczny, klopidogrel, krwawienie patologiczne, krwawienie śródczaszkowe, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, olej rycynowy uwodorniony, prolek, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, układ krzepnięcia, wrzód trawienny, zabieg neurochirurgiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemostazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy