obrzęk
Obrzęk to patologiczne nagromadzenie płynu w przestrzeni międzykomórkowej, tkance podskórnej lub w jamach ciała, prowadzące do zwiększenia objętości tkanek. Jest to objaw wielu chorób, nie stanowi oddzielnej jednostki chorobowej. Obrzęki mogą być zlokalizowane (miejscowe) lub uogólnione, dotyczące całego ciała.
Do najczęstszych przyczyn obrzęków należą: niewydolność serca, niewydolność nerek, marskość wątroby, niewydolność żylna, zaburzenia limfatyczne, reakcje alergiczne, urazy, infekcje oraz stany zapalne. W diagnostyce różnicowej ważne jest ustalenie mechanizmu powstawania obrzęku – czy ma on charakter zapalny, zastoinowy, limfatyczny czy też wynika z hipoproteinemii.
Ocena kliniczna obrzęku obejmuje określenie jego lokalizacji, symetrii, czasu trwania, towarzyszących objawów oraz reakcji na ucisk (test ciasnoty). Diagnostyka przyczynowa wymaga często badań laboratoryjnych, obrazowych i specjalistycznych konsultacji. Leczenie obrzęku powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową, a w terapii objawowej stosuje się m.in. diuretyki, kompresjoterapię lub drenaż limfatyczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Furosemidum Polfarmex 40 mg
Furosemidum Polfarmex w dawce 40 mg jest silnym diuretykiem pętlowym stosowanym w leczeniu obrzęków związanych z niewydolnością serca (stadium II-IV wg NYHA), zespołem nerczycowym oraz marskością wątroby z wodobrzuszem. Lek skutecznie redukuje retencję płynów poprzez zwiększenie diurezy i natriurezy, co prowadzi do zmniejszenia obciążenia wstępnego i następczego serca oraz poprawy funkcji mięśnia sercowego. Wskazania obejmują także nadciśnienie tętnicze łagodne do umiarkowanego, szczególnie w terapii skojarzonej u pacjentów z niewydolnością nerek lub serca. Furosemid jest preferowany w stanach wymagających szybkiego działania diuretycznego, takich jak ostry obrzęk płuc, przełom nadciśnieniowy z cechami przewodnienia czy ostra niewydolność nerek z zachowaną diurezą.
ciśnienie onkotyczne, diuretyk, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie natriuretyczne, furosemid, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperwolemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek ototoksyczny, lek przeciwnadciśnieniowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, obrzęk, ostra niewydolność nerek, ostry obrzęk płuc, paracenteza, przełom nadciśnieniowy, przewlekła choroba nerek, retencja płynów, terapia hipotensyjna, wodobrzusze, zastoinowa niewydolność serca, zastój płucny, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Primolut-Nor 5 mg
Primolut-Nor, zawierający 5 mg noretysteronu octanu w tabletce, może wywoływać liczne działania niepożądane, które najczęściej pojawiają się na początku terapii i mają tendencję do ustępowania z czasem. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje nadwrażliwości (≥ 1/10), bóle głowy i migreny, zaburzenia widzenia, duszność, nudności, pokrzywka, wysypka oraz nieregularne krwawienia z macicy, w tym plamienia, skąpe miesiączki i brak miesiączki, szczególnie w leczeniu endometriozy. Obrzęk tkanek również występuje bardzo często. Działania te zostały sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA, co umożliwia precyzyjne i spójne raportowanie objawów klinicznych.
ból głowy, brak miesiączki, duszność, działanie niepożądane, endometrioza, krwawienie z macicy, MedDRA, migrena, noretysteronu octan, nudności, obrzęk, plamienie, pokrzywka, Primolut-Nor, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skąpa miesiączka, wysypka, zaburzenie oka, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie widzenia, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Coldrex MaxGrip C –
Coldrex MaxGrip C to złożony preparat leczniczy stosowany objawowo w infekcjach górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienie i grypa. Zawiera paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg), wodzian terpinu (20 mg) oraz kwas askorbowy (30 mg), które działają wielokierunkowo na objawy takie jak gorączka, dreszcze, bóle głowy, gardła, mięśni i kości oraz katar. Paracetamol zapewnia działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, kofeina wzmacnia efekt analgetyczny i zmniejsza zmęczenie, fenylefryna działa sympatykomimetycznie, zmniejszając przekrwienie błon śluzowych, wodzian terpinu ułatwia odkrztuszanie, a witamina C wspiera układ odpornościowy.
chlorowodorek fenylefryny, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, działanie sympatykomimetyczne, działanie wykrztuśne i sekretolityczne, infekcja górnych dróg oddechowych, kofeina, kwas askorbowy, leczenie objawowe, leczenie przyczynowe, obrzęk, paracetamol, polipragmazja, przekrwienie błony śluzowej nosa, przeziębienie i grypa, układ odpornościowy, wodzian terpinu - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen dla dzieci Junior 100 mg
Ibuprofen, substancja czynna Nurofen dla dzieci Junior, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, oraz kwasem acetylosalicylowym, ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego i osłabienie działania kardioprotekcyjnego ASA. Ibuprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), zwiększając ryzyko krwawień, a także osłabiać efektywność leków hipotensyjnych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i diuretyków, co może prowadzić do pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi. Dodatkowo, interakcje z kortykosteroidami, SSRI, glikozydami nasercowymi (digoksyna), lit, metotreksatem, cyklosporyną, takrolimusem, zydowudyną, antybiotykami chinolonowymi, doustnymi lekami hipoglikemicznymi oraz inhibitorami CYP2C9 (np. worykonazol, flukonazol) wymagają szczególnej ostrożności, monitorowania i czasem modyfikacji dawkowania.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, czarny stolec, digoksyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, drgawki, duszność, działanie sedatywne, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek hipoglikemiczny, lek hipotensyjny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, substrat CYP2C9, sulfinpirazon, takrolimus, układ krwiotwórczy, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, worykonazol, wysypka skórna, zydowudyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Prestarium 10 mg + 10 mg
Co-Prestarium to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, które wynikają z farmakologicznego działania obu składników. Najczęściej obserwowane reakcje to: senność, zawroty głowy (zarówno ośrodkowego, jak i błędnikowego pochodzenia), ból głowy (zwłaszcza na początku terapii), zaburzenia smaku, parestezje, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), szum uszny, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi, niedociśnienie tętnicze z objawami, duszność, kaszel oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, zmiany rytmu wypróżnień, biegunka, zaparcie). Ponadto mogą wystąpić świąd, wysypka, wykwity skórne, obrzęk stawów (szczególnie kostek), kurcze mięśni, zmęczenie i astenia. Częstość występowania tych działań jest określona jako często (≥1/100 do <1/10) i pochodzi zarówno z badań klinicznych, jak i obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu.
amlodypina, astenia, duszność, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, kurcze mięśniowe, laktoza jednowodna, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk, obrzęk stawów, parestezje, peryndopryl z argininą, profil bezpieczeństwa, senność, szum uszny, wykwit skórny, zaburzenia błędnika, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Posterisan H (166,7 mg + 2,5 mg)/g
Posterisan H w postaci maści zawiera 166,7 mg/g standaryzowanej zawiesiny kultury Escherichia coli oraz 2,5 mg/g hydrokortyzonu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe reakcje nadwrażliwości, występujące u 1-10% pacjentów, manifestujące się świądem i pieczeniem w miejscu aplikacji. Niezbyt często (0,1-1%) może pojawić się alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, najczęściej związane z nadwrażliwością na fenol, konserwant preparatu. Długotrwałe stosowanie dużych dawek hydrokortyzonu może prowadzić do powikłań dermatologicznych takich jak atrofia skóry, teleangiektazje, rozstępy oraz trądzik steroidowy, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania terapii.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atrofia skóry, działanie niepożądane, Escherichia coli, hydrokortyzon, kortykosteroid, obrzęk, pieczenie, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości miejscowa, rozstępy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ścieńczenie skóry, świąd, teleangiektazja, trądzik steroidowy, włókno kolagenowe, wysypka, zaczerwienienie, zmiana grudkowo-krostkowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Reparil Gel N (10 mg + 50 mg)/g
Reparil Gel N to preparat leczniczy zawierający beta-escynę (1 g/100 g żelu) oraz salicylan dietyloaminy (5 g/100 g żelu), które wykazują synergistyczne działanie w terapii stanów zapalnych i obrzękowych. Beta-escyna działa głównie na naczynia krwionośne, ograniczając patologicznie zwiększoną przepuszczalność naczyń włosowatych, co prowadzi do redukcji wysięku i przyspieszenia ustępowania obrzęków. Ponadto wzmacnia odporność ścian naczyń, hamuje procesy zapalne oraz poprawia mikrocyrkulację, co sprzyja lepszemu odżywieniu tkanek i eliminacji produktów przemiany materii. Salicylan dietyloaminy charakteryzuje się silnym działaniem przeciwbólowym oraz dobrą penetracją przez skórę, dodatkowo wzmacniając efekt przeciwzapalny preparatu.
beta-escyna, dolegliwość bólowa, działanie naczyniowe, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, mikrocyrkulacja, mikrokrążenie, obrzęk, obrzęk pourazowy, odporność naczyń włosowatych, proces zapalny, przepływ krwi, przepuszczalność naczyń włosowatych, Reparil Gel N, salicylan dietyloaminy, uraz tkanek miękkich, właściwości przeciwzapalne, wynaczynienie płynu, wysięk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trikolon 100 mg
Trikolon, zawierający 100 mg trimebutyny maleinianu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Każda tabletka zawiera 67,8 mg laktozy jednowodnej oraz do 0,336 mg sodu, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, języka, gardła, trudności w oddychaniu oraz zaburzenia krążenia, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia przeciwalergicznego.
biegunka, ból brzucha, choroba układu sercowo-naczyniowego, duszność, laktoza jednowodna, lek przeciwalergiczny, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, obrzęk, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, świąd, trimebutyna maleinian, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, wzdęcie, zaburzenie krążenia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Sód hialuronian – Przedawkowanie
Sód hialuronian (Natrii hyaluronas) jest substancją czynną stosowaną w iniekcjach dostawowych, m.in. w preparacie Hyalgan, który zawiera 10 mg/ml tej substancji, co odpowiada 20 mg w 2 ml roztworu na fiolkę lub ampułkostrzykawkę. W dokumentacji medycznej Hyalgan nie odnotowano przypadków przedawkowania sodu hialuronianu, co uniemożliwia precyzyjne określenie potencjalnych skutków klinicznych nadmiernego podania. Teoretycznie, nadmierne dawki podane dostawowo mogą wywołać miejscowe reakcje niepożądane, takie jak ból, obrzęk, wysięk czy zapalenie, jednak brak jest potwierdzonych danych klinicznych w tym zakresie.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lidoposterin 50 mg/g
Lidoposterin w postaci maści zawiera 50 mg/g lidokainy i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę lub składniki pomocnicze, w tym alkohol cetylowy. Stosowanie u osób uczulonych może wywołać poważne reakcje alergiczne, takie jak miejscowe zaczerwienienie, świąd, pieczenie, obrzęk, wysypka, pokrzywka, a także objawy ogólnoustrojowe jak trudności w oddychaniu czy uczucie ucisku w klatce piersiowej. W przypadku wystąpienia tych symptomów należy natychmiast przerwać terapię i skonsultować się z lekarzem.
alkohol cetylowy, lidokaina, Lidoposterin, miejscowa reakcja skórna, miejscowe zaczerwienienie, nadwrażliwość na lidokainę, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk, pokrzywka, poważna reakcja alergiczna, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na lidokainę, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, świąd, trudności w oddychaniu, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kardiomiopatia to zespół chorób mięśnia sercowego, obejmujący typy rozstrzeniową, przerostową i restrykcyjną, które prowadzą do osłabienia funkcji pompowania serca i są główną przyczyną niewydolności serca oraz kwalifikacji do przeszczepu. Diagnostyka opiera się na badaniach EKG, echokardiograficznych i testach wysiłkowych, a pielęgniarki odgrywają kluczową rolę w ocenie ryzyka, monitorowaniu parametrów życiowych (np. ciśnienie skurczowe często niskie z wąskim ciśnieniem tętna), podawaniu leków (beta-blokery, inhibitory ACE, diuretyki) oraz edukacji pacjentów. Kompleksowa ocena pielęgniarska obejmuje wywiad, badanie fizykalne, ocenę tolerancji wysiłku i przestrzegania farmakoterapii, a także identyfikację czynników etiologicznych, takich jak alkoholizm czy obciążenia rodzinne.
antykoagulant, arytmia, beta-bloker, bilans płynów, ból w klatce piersiowej, ciśnienie tętna, dieta niskosodowa, diuretyk, duszność, echokardiogram, elektrofizjolog, inhibitor ACE, kardiomiopatia okołoporodowa, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia rozstrzeniowa, mięsień sercowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, obrzęk, obrzęk płuc, omdlenie, ortopnea, przeszczep serca, rehabilitacja kardiologiczna, retencja płynów, rzut serca, test wysiłkowy, tolerancja wysiłku, urządzenie wspomagające lewą komorę, zaburzenie rytmu serca, zator - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketonal Fast
Ketoprofen (Ketonal Fast) należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce i przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Lek jest przeciwwskazany do łączenia z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2. Istotne jest monitorowanie pacjentów z historią choroby wrzodowej, szczególnie tych przyjmujących jednocześnie doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, leki przeciwpłytkowe (np. ASA) lub nikorandyl. Ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak krwawienie, owrzodzenie czy perforacja, jest zwiększone u osób w podeszłym wieku oraz przy stosowaniu wysokich dawek NLPZ. W takich przypadkach zaleca się rozważenie terapii ochronnej inhibitorami pompy protonowej lub mizoprostolem. W razie wystąpienia objawów krwawienia z przewodu pokarmowego leczenie należy natychmiast przerwać.
aminotransferaza, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, hiperkaliemia, hiperlipidemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, ketoprofen, kortykosteroid doustny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikorandyl, obrzęk, ospa wietrzna, perforacja przewodu pokarmowego, perfuzja nerek, polip nosa, pomostowanie aortalno-wieńcowe, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekła niewydolność nerek, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok, skurcz oskrzeli, stężenie potasu w surowicy, synteza prostaglandyn, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekły zespół kompartmentowy wywołany wysiłkiem – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przewlekły wysiłkowy zespół ciasnoty przedziału powięziowego (CECS) to schorzenie mięśniowo-nerwowe charakteryzujące się epizodami niedokrwienia mięśni podczas wysiłku, prowadzącymi do bólu, obrzęku, drętwienia i osłabienia mięśniowego, najczęściej w kończynach dolnych. Diagnostyka opiera się na pomiarze ciśnienia wewnątrzprzedziałowego, gdzie wartości ≥15 mmHg przed wysiłkiem, ≥30 mmHg 1 minutę po wysiłku oraz ≥20 mmHg 5 minut po wysiłku potwierdzają rozpoznanie. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 30 minut od rozpoczęcia aktywności i ustępują do 30 minut po jej zakończeniu. Leczenie zachowawcze obejmuje modyfikację aktywności, fizjoterapię, stosowanie NLPZ, wkładek ortopedycznych oraz techniki manualne, jednak skuteczność jest ograniczona u sportowców pragnących kontynuować intensywny trening.
biomechanika ruchu, ciśnienie wewnątrzprzedziałowe, ćwiczenia wzmacniające, diagnostyka, drętwienie, fasciotomia, fasciotomia endoskopowa, kontrola bólu, nawodnienie dożylne, niedokrwienie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk, ocena nerwowo-naczyniowa, ostry zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, parestezje, patofizjologia, skurcz mięśni, technika biegania, toksyna botulinowa, trening krzyżowy, trening siłowy, uraz przeciążeniowy, utlenowanie tkanek, wkładka ortopedyczna, zakrzepica żył głębokich, zapalenie kaletki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clotidal MAX 500 mg
Produkt leczniczy Clotidal MAX zawiera 500 mg klotrymazolu w postaci tabletki dopochwowej i wykazuje działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu rozrodczego i obejmują pieczenie, świąd, rumień, podrażnienie, obrzęk, wysypkę skórną oraz krwawienie z pochwy, z częstością występowania od ≥1/100 do <1/10. Dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak ból brzucha, również występują często. Reakcje alergiczne klasyfikowane jako niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) mogą wskazywać na nadwrażliwość na składniki preparatu. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano dodatkowe działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak złuszczanie nabłonka pochwy, uczucie dyskomfortu genitalnego oraz bóle w obrębie miednicy.
ból brzucha, ból miednicy, Clotidal MAX, dyskomfort, działanie niepożądane, klotrymazol, konwencja MedDRA, krwawienie z pochwy, monitorowanie bezpieczeństwa, nadwrażliwość na składniki, obrzęk, pieczenie, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, substancja przeciwgrzybicza, świąd, symptom ogólnoustrojowy, tabletka dopochwowa, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anapran EC 250 mg
Naproksen, substancja czynna Anapran EC (tabletki dojelitowe 250 mg i 500 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących liczne układy i narządy. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują zgagę, nudności, wymioty, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz ból w nadbrzuszu. Poważne powikłania to krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, perforacje i zaostrzenie chorób zapalnych jelit, które mogą stanowić zagrożenie życia, zwłaszcza u osób starszych. Działania hematologiczne obejmują neutropenię, małopłytkowość, agranulocytozę oraz ciężkie niedokrwistości aplastyczne i hemolityczne. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako alergie, anafilaksja, astma, skurcz oskrzeli oraz różnorodne zmiany skórne, w tym zagrażające życiu dermatozy (np. zespół Stevensa-Johnsona). Naproksen może także powodować hiperkaliemię, zaburzenia psychiczne (bezsenność, depresja, splątanie, omamy) oraz neurologiczne (drgawki, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, parestezje, zaburzenia poznawcze).
W zakresie układu sercowo-naczyniowego naproksen może wywoływać obrzęki, kołatanie serca, niewydolność serca oraz zwiększać ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru. Może również indukować nadciśnienie tętnicze i zapalenie naczyń. W układzie oddechowym obserwuje się duszność, astmę i eozynofilowe zapalenie płuc. Hepatotoksyczność manifestuje się żółtaczką, zapaleniem wątroby i nieprawidłowymi wynikami badań czynnościowych wątroby. Działania skórne obejmują wysypki, świąd, pokrzywkę, plamicę, łysienie oraz ciężkie reakcje, takie jak rumień wielopostaciowy i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Nefrologiczne powikłania to kłębuszkowe i śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, krwiomocz, wzrost kreatyniny i niewydolność nerek. U kobiet może wystąpić zaburzenie płodności. Zaleca się zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów monitorujących bezpieczeństwo leków.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma, bezsenność, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, drgawki, duszność, eozynofilowe zapalenie płuc, gorączka, granulocytopenia, hiperkaliemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, liszaj płaski, łysienie, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, osłabienie mięśni, reakcja pęcherzowa, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szum uszny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wysypka skórna, zaburzenie płodności, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmętnienie rogówki, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Rumianek pospolity – Działania niepożądane
Rumianek pospolity (Matricaria recutita L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza alergicznych i immunologicznych. Do najczęstszych reakcji należą zaburzenia skórne, takie jak wysypka, pokrzywka, świąd, rumień, obrzęk oraz fotosensytyzacja, których częstość występowania w przypadku preparatu Azulan i Traumeel S jest określana jako nieznana lub rzadka (≥ 1/10000 do < 1/1000). Najpoważniejsze działania niepożądane to zaburzenia układu immunologicznego, w tym szok anafilaktyczny, astma, obrzęk Quinckego, duszność i zapaść naczyniowa, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), u których może wystąpić reakcja krzyżowa na rumianek.
alergia na rośliny, astma, astrowate, duszność, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, infekcja wtórna, lichenifikacja, nadwrażliwość na bylicę, niewydolność narządowa, obrzęk, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność oddechowa, pokrzywka, reakcja alergiczna miejscowa, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumianek pospolity, rumień, świąd skóry, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenie skórne, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie skóry, zapaść naczyniowa - Leksykon chorób i schorzeń
Ból palców – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ból palców, obejmujący objawy takie jak tkliwość, pieczenie, sztywność, drętwienie, obrzęk czy zmiany koloru skóry, jest częstą dolegliwością wynikającą z urazów (np. podczas sportów kontaktowych, upadków, powtarzalnych ruchów) oraz schorzeń takich jak zapalenie stawów, zespół cieśni nadgarstka, palec spustowy, przykurcz Dupuytrena czy zespół de Quervaina. Diagnostyka obejmuje szczegółowe badanie fizykalne, wywiad oraz w razie potrzeby obrazowanie rentgenowskie w celu oceny struktury kostnej i wykluczenia złamań. Objawy takie jak drętwienie mogą wskazywać na neuropatie lub zaburzenia krążenia, natomiast zaczerwienienie i obrzęk sugerują proces zapalny lub infekcję. Szczególną uwagę należy zwrócić na deformacje, niemożność wyprostowania palca oraz silny ból spoczynkowy, które wymagają pilnej interwencji.
antybiotyk, aspiracja torbieli, buddy taping, drętwienie, fizykoterapia, metoda RICE, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw Raynauda, obrzęk, palec spustowy, pochewka ścięgnista, pogrubienie ścięgna, przykurcz Dupuytrena, terapia zajęciowa, termoterapia, tkliwość, uraz ścięgna, uwolnienie ścięgna, zakres ruchu, zapalenie stawów, zdjęcie rentgenowskie, zespół cieśni nadgarstka, zespół de Quervaina - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ziele Nawłoci –
Produkt leczniczy ZIELE NAWŁOCI, zawierający 1 g/g ziela nawłoci pospolitej (Solidago virgaurea L.), może wywoływać działania niepożądane, które wymagają uwagi lekarza. Do najczęściej obserwowanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wymioty, biegunka oraz wzdęcia, a także reakcje alergiczne obejmujące wysypkę skórną, świąd, zaczerwienienie, obrzęk i inne objawy nadwrażliwości. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana na podstawie dostępnych danych klinicznych. W trakcie terapii istotne jest monitorowanie pacjenta, zwłaszcza u osób z chorobami przewodu pokarmowego lub z historią alergii, aby szybko wykryć i odpowiednio zareagować na ewentualne objawy niepożądane.
biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nudność, obrzęk, personel medyczny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Solidago virgaurea, świąd, wymioty, wysypka skórna, wywiad alergiczny, wywiad atopowy, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie układu immunologicznego, zaczerwienienie skóry, ziele nawłoci pospolitej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Octenidini APC Instytut 1 mg/ml
Roztwór do stosowania w jamie ustnej Octenidini APC Instytut zawiera 1 mg/ml oktenidyny dwuchlorowodorku jako substancję czynną oraz 17,6 mg/ml makrogologlicerolu hydroksystearynianu jako substancję pomocniczą. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na oktenidynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym makrogologlicerolu hydroksystearynian. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się miejscowo (zaczerwienienie, świąd, obrzęk skóry), na błonach śluzowych (pieczenie, obrzęk jamy ustnej) oraz ogólnoustrojowo (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, spadek ciśnienia tętniczego).
duszność, jama ustna, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość, obrzęk, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, oktenidyna dwuchlorowodorek, pieczenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, reakcja śluzówkowa, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, wywiad alergologiczny, zaczerwienienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acerin (195 mg + 98 mg)/g
Produkt leczniczy Acerin w postaci płynu na skórę zawiera kwas salicylowy (195 mg/g) oraz kwas mlekowy (98 mg/g), które wykazują działanie keratolityczne i drażniące. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to miejscowe reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie, pieczenie, świąd oraz dyskomfort w miejscu aplikacji. Rzadziej występują stany zapalne objawiające się nasilonym zaczerwienieniem, obrzękiem i wysiękiem surowiczym, a także oparzenia chemiczne z pęcherzami i martwicą naskórka, zwłaszcza przy aplikacji na zdrową, niezmienioną chorobowo skórę. Ból w miejscu aplikacji jest częstym objawem, nasilającym się przy nieprawidłowym stosowaniu. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się przerwanie stosowania leku oraz wdrożenie leczenia objawowego lub specjalistycznego, a w razie potrzeby konsultację dermatologiczną.
dermatolog, dolegliwość bólowa, działanie niepożądane, farmakoterapia, kwas mlekowy, kwas salicylowy, leczenie objawowe, martwica naskórka, monitorowanie bezpieczeństwa, nadżerka, obrzęk, oparzenie chemiczne, pęcherze skórne, płyn na skórę, podrażnienie skóry, reakcja skórna, rumień, stan zapalny, właściwości keratolityczne, zaczerwienienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Dichromian potasu – Wskazania do stosowania
Dichromian potasu jest składnikiem panelu nr 1 produktu diagnostycznego TRUE Test 36, stosowanego wyłącznie u dorosłych w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Substancja ta występuje w stężeniu 54 mikrogramów/cm² (44 mikrogramy/płatek) i jest aplikowana w testach płatkowych, które umożliwiają wykrycie nadwrażliwości na związki chromu. Testy te są szczególnie wskazane u pacjentów z przewlekłymi lub nawracającymi zmianami wypryskowymi, podejrzeniem alergii na chrom oraz u osób narażonych zawodowo na kontakt z cementem, skórą garbowaną chromem, farbami czy metalami. Aplikacja plastra odbywa się najczęściej na skórze pleców, a odczyty reakcji wykonuje się po 48 i 72-96 godzinach, z możliwością dodatkowego odczytu po 7 dniach w przypadku późnych reakcji.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, alergia zawodowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alkohol sterolowy, chlorek kobaltu, diagnostyka różnicowa, dichromian potasu, nadwrażliwość kontaktowa, obrzęk, płatek kontrolny, reakcja podrażnieniowa, rumień, siarczan neomycyny, siarczan niklu, test płatkowy, test prowokacyjny, TRUE Test 36, wyprysk rąk, zmiana wypryskowa, związek chromu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tabagine 75 mg
Lek Tabagine zawierający pregabalinę dostępny jest w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg w postaci kapsułek twardych o charakterystycznym wyglądzie i rozmiarach (od 14,0 do 21,8 mm długości). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania pregabaliny jest nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek składnik pomocniczy, w tym żelatynową otoczkę kapsułki oraz barwniki. Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem czy trudnościami w oddychaniu, co wymaga szczegółowego wywiadu przed kwalifikacją pacjenta do terapii. W przypadku potwierdzenia nadwrażliwości stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane.
alternatywna metoda leczenia, charakterystyka produktu leczniczego, kapsułka twarda, kwalifikacja do terapii, nadwrażliwość, nadwrażliwość na pregabalinę, objaw alergiczny, obrzęk, otoczka żelatynowa, pregabalina, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, składnik pomocniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, trudność w oddychaniu, udokumentowana alergia, wysypka - Leksykon substancji czynnych
Bilobalid – Działania niepożądane
Bilobalid, aktywny składnik wyciągu z liści Ginkgo biloba, występuje w preparatach leczniczych w różnych stężeniach, np. w Ginkgoherb 120 mg (3,12-3,84 mg bilobalidu) oraz 240 mg (6,24-7,68 mg), Ginkoflav Med 80 mg (2,1-2,6 mg) i Tanakan 40 mg (1,0-1,3 mg). Profil bezpieczeństwa bilobalidu oceniono w badaniach klinicznych, w tym w 5-letnim badaniu u pacjentów powyżej 70 roku życia, gdzie Tanakan podawano w dawce 120 mg dwa razy dziennie. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) obejmowały ból brzucha, biegunkę i zawroty głowy, z częstością porównywalną do placebo. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka 6,1% vs 5,9%, ból górnej części brzucha 5,4% vs 6,6%, nudności 1,8% vs 1,8%) oraz neurologiczne (zawroty głowy 9,0% vs 9,2%, ból głowy 3,8% vs 3,5%) były najczęściej zgłaszanymi objawami.
biegunka, bilobalid, ból brzucha, bóle głowy, duszność, dyspepsja, egzema, kołatanie serca, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z narządów, krwotok mózgowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, liść miłorzębu japońskiego, miłorzęb japoński, nudności i wymioty, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie wazowagalne, reakcja nadwrażliwości, rumień, skórna reakcja alergiczna, świąd, świąd uogólniony, utrata przytomności, wstrząs alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia układu chłonnego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu pokarmowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imatinib LEK-AM 400 mg
Przedawkowanie imatynibu, choć rzadko dokumentowane, może prowadzić do różnorodnych objawów toksyczności, których nasilenie koreluje z dawką i czasem ekspozycji. W dawkach 1200-1600 mg/dobę obserwuje się głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zmiany skórne (wysypka, rumień), obrzęki, zmęczenie, kurcze mięśniowe oraz hematologiczne nieprawidłowości (trombocytopenia, pancytopenia). Przy dawkach 1800-3200 mg/dobę dochodzą dodatkowo mialgia, wzrost stężenia fosfokinazy kreatyny i bilirubiny oraz nasilony ból brzucha. W pojedynczym przypadku jednorazowego podania 6400 mg odnotowano ciężkie objawy, takie jak neutropenia i uszkodzenie wątroby (podwyższone transaminazy). Skrajne dawki 8-10 g wywołują głównie silne wymioty i ból żołądkowo-jelitowy. U dzieci przedawkowanie (400-980 mg) manifestuje się wymiotami, biegunką, brakiem łaknienia oraz leukopenią.
antidotum, bilirubina, ból brzucha, ból mięśniowy, ból żołądkowo-jelitowy, brak apetytu, brak łaknienia, fosfokinaza kreatyny, granulocyt obojętnochłonny, imatynib, kurcz mięśniowy, leczenie objawowe, leukopenia, mialgia, morfologia krwi, neutropenia, nieprawidłowość hematologiczna, obrzęk, obrzęk twarzy, pancytopenia, parametr nerkowy, parametr wątrobowy, podwyższona aktywność transaminaz, przedawkowanie, rumień, toksyczność, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmiana skórna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fitolizyna
Fitolizyna jest przeciwwskazana u pacjentów z obrzękami wynikającymi z niewydolności serca lub nerek oraz u osób poniżej 18. roku życia. U chorych z cukrzycą ze względu na obecność nasion kozieradki, wykazujących działanie hipoglikemizujące, konieczne jest regularne monitorowanie glikemii i ewentualna korekta dawek leków przeciwcukrzycowych. W trakcie terapii należy zwrócić uwagę na objawy takie jak nasilenie dolegliwości, gorączka, ból i trudności w mikcji oraz obecność krwi w moczu, które mogą wskazywać na poważniejsze schorzenia układu moczowego wymagające pilnej interwencji lekarskiej.
alergia na pszenicę, bolesne oddawanie moczu, celiakia, choroba trzewna, cukrzyca, dysuria, działanie hipoglikemizujące, glikemia, gorączka, hematuria, kozieradka, lek przeciwcukrzycowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, parahydroksybenzoesan etylu, poziom glukozy we krwi, reakcja alergiczna, schorzenie układu moczowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Furosemidum Polpharma 40 mg
Furosemidum Polpharma w dawce 40 mg to silny diuretyk pętlowy, stosowany głównie w leczeniu obrzęków różnego pochodzenia, takich jak te związane z zastoinową niewydolnością serca, marskością wątroby (wodobrzusze, obrzęki obwodowe) oraz chorobami nerek, w tym zespołem nerczycowym i przewlekłą niewydolnością nerek. Lek charakteryzuje się szybkim i intensywnym działaniem moczopędnym, co czyni go szczególnie przydatnym w sytuacjach klinicznych wymagających natychmiastowej redukcji objętości płynów, np. w ostrym obrzęku płuc lub szybko narastających obrzękach obwodowych. Substancją czynną jest furosemid, który hamuje kotransporter Na+-K+-2Cl- w grubej części ramienia wstępującego pętli Henlego, co prowadzi do zahamowania reabsorpcji sodu i zwiększonej diurezy. Każda tabletka zawiera 40 mg furosemidu oraz 30 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
diuretyk, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie diuretyczne, furosemid, laktoza jednowodna, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, obniżony GFR, obrzęk, obrzęk obwodowy, ostry obrzęk płuc, pętla Henlego, przewlekła niewydolność nerek, reabsorpcja sodu, terapia skojarzona, wodobrzusze, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Farmalider 200 mg
Ibuprofen, stosowany w dawkach do 1200 mg/dobę doustnie oraz do 1800 mg w postaci czopków, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie ze strony układu pokarmowego i sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwuje się nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność oraz ból brzucha (częstość: często, ≥1/100 do <1/10). Poważniejsze powikłania, takie jak wrzody żołądka, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i są szczególnie niebezpieczne u osób starszych oraz przy długotrwałym stosowaniu. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się incydenty zatorowo-zakrzepowe, takie jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, zwłaszcza przy dawkach ≥2400 mg/dobę. Działania niepożądane są zależne od dawki i czasu terapii, a ich nasilenie może różnić się indywidualnie.
biegunka, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyspepsja, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwisty wymiot, leczenie przeciwbólowe, leczenie przeciwzapalne, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, NLPZ, nudności, obrzęk, perforacja, smolisty stolec, udar mózgu, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie żołądka, zaparcie, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapin Krka 10 mg
Olanzapin Krka, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dorosłych to senność, zwiększenie masy ciała (do ≥7% u 22,2% pacjentów w krótkotrwałym leczeniu i 64,4% w długotrwałym), eozynofilia, podwyższone stężenia prolaktyny, cholesterolu (≥6,2 mmol/l), glukozy (≥7 mmol/l) i trójglicerydów (≥2,26 mmol/l), a także objawy pozapiramidowe takie jak akatyzja i parkinsonizm. Istotne są również zmiany metaboliczne, w tym ryzyko rozwoju cukrzycy, czasem z kwasicą ketonową lub śpiączką. Wydłużenie odstępu QTc występuje często, a rzadko mogą pojawić się groźne arytmie, w tym częstoskurcz komorowy i nagła śmierć sercowa. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem zwiększa się ryzyko zgonów i zdarzeń naczyniowo-mózgowych, a u chorych z chorobą Parkinsona obserwuje się nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, astenia, bradykardia, cholestaza wątrobowa, cholesterol całkowity, choroba Parkinsona, cukromocz, drgawki, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, efekt antycholinergiczny, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, fotowrażliwość, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipotensja ortostatyczna, kwas moczowy, kwasica ketonowa, leukopenia, migotanie komór, neutropenia, obrzęk, olanzapina, parkinsonizm, priapizm, profil lipidowy, przyrost masy ciała, rabdomioliza, senność, śpiączka cukrzycowa, tachykardia komorowa, trombocytopenia, wydłużenie QTc, wysypka, zaburzenia erekcji, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 5 mg 5 mg
Lek Promonta 5 mg zawierający montelukast w formie tabletek do rozgryzania i żucia był badany klinicznie u około 1750 dzieci (6-14 lat) oraz około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży (≥15 lat). W badaniach 12-tygodniowych u dorosłych i młodzieży najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból głowy (≥1/100, <1/10), natomiast u dzieci w wieku 6-14 lat – ból brzucha. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały zmian w profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano dodatkowe działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zaburzenia snu, zaburzenia psychiczne (np. lęk, depresja, agresja), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, drgawki), a także objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty) i podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Bardzo rzadko obserwowano poważne powikłania, takie jak zespół Churga-Strauss, eozynofilia płucna czy zapalenie wątroby.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, depresja, dezorientacja, drażliwość, drgawka, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, lęk, miąższowe uszkodzenie wątroby, montelukast, montelukast sodowy, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczulica, niepokój, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, złe samopoczucie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diured 20 mg
Produkt leczniczy Diured zawiera torasemid w dawce 20 mg w jednej tabletce i jest diuretykiem pętlowym stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego oraz obrzęków różnego pochodzenia. Tabletki mają postać podłużnych, białych, obustronnie wypukłych tabletek z jednostronnym nacięciem, umożliwiającym podział na równe dawki. Substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości mechaniczne, rozpad i proces tabletkowania. Tabletki mają wymiary 7,3–7,7 mm szerokości oraz 17,3–17,7 mm długości.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, diuretyk pętlowy, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, obrzęk, odpady farmaceutyczne, rekonstytucja, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, superdezintegrant, tabletka, torasemid - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Venescin (118 mg + 20 mg)/g
Venescin w postaci żelu o stężeniu (118 mg + 20 mg)/g, zawierający 11,8 g/100 g wyciągu gęstego z nasion kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum L., DER 5-6:1, ekstrahent: etanol 70% V/V) oraz 2 g/100 g trokserutyny, należy do grupy leków wpływających na elastyczność naczyń (kod ATC: C05CA54). Główne mechanizmy farmakodynamiczne preparatu obejmują zmniejszenie przepuszczalności naczyń żylnych poprzez uszczelnianie ścian naczyń oraz poprawę napięcia i elastyczności mięśniówki gładkiej naczyń żylnych. Escyna, będąca mieszaniną saponin triterpenowych, oraz trokserutyna, flawonoid pochodny rutyny, wykazują synergistyczne działanie, co przekłada się na istotne działanie przeciwobrzękowe, szczególnie korzystne w terapii niewydolności żylnej.
Aesculus hippocastanum, działanie przeciwobrzękowe, escyna, flawonoidy, mechanizm działania, mikrokrążenie, napięcie żylne, niewydolność krążenia żylnego, niewydolność żylna, obrzęk, pochodna rutyny, przepuszczalność naczyń żylnych, saponiny triterpenowe, trokserutyna, właściwości farmakodynamiczne, wyciąg z kasztanowca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Meprelon 32 mg
Metyloprednizolon sodu bursztynian, substancja czynna produktu Meprelon dostępnego w ampułkach 16 mg (zawierających 20,92 mg soli, odpowiadających 15,78 mg metyloprednizolonu) oraz 32 mg (41,85 mg soli, odpowiadających 31,57 mg metyloprednizolonu), charakteryzuje się niską toksycznością ostrą. Przedawkowanie tego glikokortykosteroidu rzadko prowadzi do ciężkich objawów toksycznych, co potwierdza brak opisów poważnych zatruć w literaturze. Niemniej jednak, w praktyce klinicznej należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia ostrych reakcji nadwrażliwości, które mogą manifestować się obrzękiem, pokrzywką, świądem, a w skrajnych przypadkach prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, stanowiącego bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta.
duszność, glikokortykosteroid, hipotensja, metyloprednizolon sodu bursztynian, obrzęk, obrzęk krtani, ostra reakcja nadwrażliwości, pokrzywka, reakcja immunologiczna, roztwór do wstrzykiwań, rumień, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, tachykardia, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie oddechowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ścięgna achillesa – Objawy
Zapalenie ścięgna Achillesa to stan zapalny charakteryzujący się bólem, obrzękiem i sztywnością ścięgna łączącego mięsień łydki z kością piętową, często występujący u sportowców i osób mniej aktywnych. Objawy obejmują ból pięty i kostki nasilający się podczas aktywności, poranną sztywność, tkliwość przy palpacji oraz obrzęk. W badaniu klinicznym można stwierdzić pogrubienie ścięgna, obecność guzków 2-6 cm powyżej przyczepu, trzeszczenia, zaczerwienienie i ocieplenie skóry, a w przewlekłych przypadkach zwapnienia i ostrogi kostne. Zapalenie dzieli się na nieinsercyjne (w środkowej części ścięgna) i insercyjne (w miejscu przyczepu do kości piętowej), z różnym przebiegiem i lokalizacją bólu. Diagnostyka opiera się na wywiadzie i badaniu fizykalnym, a w razie potrzeby na USG lub MRI.
badanie fizykalne, badanie obrazowe, ból pięty, degeneracja tkanek, guzek, kontuzja przeciążeniowa, krepitacje, MRI, nawrót choroby, objawy infekcji, obrzęk, ostre zapalenie ścięgna, ostroga kostna, palpacja, pogrubienie ścięgna, przewlekłe zapalenie ścięgna, stan zapalny, sztywność mięśni, tendinitis Achillesa, tendinoza, tkliwość, USG, zapalenie ścięgna Achillesa, zerwanie ścięgna, złogi wapnia, zwapnienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polmatine 5 mg/dawkę
Memantyna, substancja czynna Polmatine (roztwór doustny 5 mg/dawkę), jest stosowana w leczeniu otępienia, a dane z badań klinicznych i okresu po wprowadzeniu leku do obrotu wskazują, że działania niepożądane występują z częstością zbliżoną do placebo i mają przeważnie łagodny lub umiarkowany charakter. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy (6,3% vs 5,6% placebo), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości ich występowania, m.in. zakażenia grzybicze, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (senność, dezorientacja, omamy, reakcje psychotyczne), neurologiczne (zawroty głowy, napady padaczkowe), sercowo-naczyniowe (niewydolność serca, nadciśnienie, zakrzepica), oddechowe (duszność), żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wymioty, zapalenie trzustki), wątrobowe (zwiększona aktywność enzymów, zapalenie wątroby) oraz ogólne (bóle głowy, zmęczenie).
ból głowy, choroba Alzheimera, depresja, duszność, enzymy wątrobowe, memantyna, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, nudności, obrzęk, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, placebo, reakcja alergiczna, reakcja psychotyczna, roztwór doustny, senność, sorbitol, trudność w oddychaniu, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Owoc jarzębiny – Działania niepożądane
Owoc jarzębiny (Sorbus aucuparia L., fructus) jest składnikiem nalewki złożonej (Tincturae compositae) w proporcji 1:10, stosowanym m.in. w Kroplach złożonych Solidaginis. Analizy kliniczne wskazują na dobrą tolerancję tego surowca, jednak w preparatach złożonych mogą wystąpić działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego (nudności, zgaga, uczucie pełności, wzdęcia, biegunka) oraz reakcje alergiczne. Objawy te mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter i ustępują po przerwaniu terapii lub modyfikacji dawkowania. Częstość występowania działań niepożądanych nie jest precyzyjnie określona, a ryzyko reakcji alergicznych jest podwyższone u pacjentów z nadwrażliwością na lateks lub rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae).
biegunka, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, duszność, Krople złożone Solidaginis, kwiat nagietka, leczenie przeciwalergiczne, liść pokrzywy, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na lateks, nalewka złożona, nudności, obrzęk, owoc jarzębiny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rośliny z rodziny astrowatych, Sorbus aucuparia, świąd, uczucie pełności, wysypka, wzdęcia, zaburzenie krążeniowe, zaburzenie przewodu pokarmowego, zgaga, ziele drapacza lekarskiego, ziele nawłoci pospolitej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Woda do wstrzykiwań Fresenius –
Woda do wstrzykiwań Fresenius, stosowana jako rozpuszczalnik do leków parenteralnych, w przypadku przedawkowania prowadzi do przewodnienia organizmu oraz hipoelektrolitemii, zwłaszcza hiponatremii (stężenie sodu <135 mmol/l). Mechanizm polega na podaniu nadmiernej objętości płynu hipotonicznego, co powoduje rozcieńczenie elektrolitów w surowicy i zwiększenie objętości krwi krążącej. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek i serca, a także dzieci i osoby geriatryczne, u których upośledzone są mechanizmy kompensacyjne. Objawy kliniczne obejmują obrzęki, zaburzenia rytmu serca, osłabienie mięśniowe, drgawki, encefalopatię hiponatremiczną oraz obrzęk mózgu z ryzykiem wzrostu ciśnienia śródczaszkowego i wgłobienia pnia mózgu.
ciśnienie śródczaszkowe, diuretyk pętlowy, drgawka, elektrolity w surowicy, encefalopatia hiponatremiczna, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hemofiltracja, hipoelektrolitemia, hiponatremia, lek parenteralny, niewydolność serca, objętość krwi krążąca, obrzęk, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, osłabienie mięśniowe, przewodnienie, roztwór hipertoniczny, roztwór hipotoniczny, sód w surowicy, śpiączka, technika nerkozastępcza, układ sercowo-naczyniowy, woda do wstrzykiwań, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trosicam 15 mg
Meloksykam, stosowany w dawce dobowej 7,5 mg lub 15 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak choroba wrzodowa, perforacja oraz krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Bardzo często (>1/10) obserwuje się niestrawność, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia i biegunkę. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak zapalenie okrężnicy, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz perforacja przewodu pokarmowego (<1/10 000). Meloksykam może również powodować zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze oraz zwiększone ryzyko zatorów tętniczych (np. zawał serca, udar mózgu), szczególnie przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Działania niepożądane obejmują także objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność), hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza) oraz reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne.
agranulocytoza, ból brzucha, choroba wrzodowa żołądka, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalikowa, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zator tętnicy, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Arnica montana – Działania niepożądane
Arnica montana, stosowana głównie w preparatach homeopatycznych w rozcieńczeniach D3, D4 oraz 3CH, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w terapii stanów zapalnych, obrzęków i bólu. Analiza charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że preparaty takie jak Homeogene 9 (Arnica montana 3CH 0,667 mg) oraz L52 krople doustne (Arnica montana D4 2,67 ml w 30 ml roztworu) nie wykazują istotnych działań niepożądanych. Jedynym zgłoszonym działaniem niepożądanym jest ślinotok, obserwowany w przypadku preparatu Angin-Heel SD zawierającego Arnica montana D4 w dawce 30 mg na tabletkę, co wymaga natychmiastowego zaprzestania podawania leku.
arnica montana, arnika górska, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ekstrakt roślinny, monitorowanie działań niepożądanych, obrzęk, postać farmaceutyczna, praktyka kliniczna, preparat homeopatyczny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, senność jako działanie niepożądane, ślinotok, stan zapalny, stosunek korzyści do ryzyka, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wysuszenie błony śluzowej, zwiększone wydzielanie śliny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlessa 4 mg + 10 mg
Lek Amlessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w formie bezylanu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują obrzęk, senność, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, parestezje, zaburzenia widzenia, szum uszny, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi, niedociśnienie tętnicze, duszność, kaszel oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcia). Działania te sklasyfikowano według klasyfikacji MedDRA i częstości występowania, gdzie bardzo często (≥1/10) występują m.in. senność i obrzęk, często (≥1/100 do <1/10) – zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia widzenia, a niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) – m.in. leukopenia, hipoglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, zaburzenia rytmu serca oraz reakcje skórne. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane, takie jak niedociśnienie tętnicze prowadzące do incydentów naczyniowo-mózgowych, zawał mięśnia sercowego, agranulocytoza, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quincke'go), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), a także zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia) i metaboliczne (hipoglikemia, hiperglikemia).
agranulocytoza, amlodypina, astenia, bezsenność, ból głowy, diplopia, dławica piersiowa, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezje, peryndopryl, reakcje skórne, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, udar mózgu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olfen 100 SR 100 mg
Lek Olfen 100 SR zawierający diklofenak sodowy w dawce 100 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu może powodować liczne działania niepożądane, które należy uważnie monitorować. Szczególnie istotne jest ryzyko kardiologiczne, zwłaszcza przy dawkach 150 mg/dobę i długotrwałej terapii, związane ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy tętniczej, zawału mięśnia sercowego oraz udaru mózgu. Do bardzo rzadkich, ale poważnych działań należą kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń oraz zespół Kounisa. Często obserwuje się działania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i niestrawność, a rzadziej ciężkie powikłania, w tym krwawienia, chorobę wrzodową i zapalenie błony śluzowej żołądka. Wątroba może reagować podwyższeniem aminotransferaz, a w rzadkich przypadkach zapaleniem, żółtaczką czy nawet piorunującym zapaleniem wątroby.
agranulocytoza, ból głowy, diklofenak sodowy, hipotensja, jałowe zapalenie opon mózgowych, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, węgiel aktywowany, wymioty, wysypka, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia widzenia, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivastigmine Mylan 4,6 mg/24 h
Lek Rivastigmine Mylan w postaci systemu transdermalnego jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na rywastygminę, inne karbaminiany oraz na substancje pomocnicze zawarte w plastrze. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergicznego kontaktowego zapalenia skóry w miejscu aplikacji plastra, które objawia się zaczerwienieniem, świądem, obrzękiem i pęcherzami wykraczającymi poza obszar aplikacji. Wystąpienie takich reakcji stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do dalszego stosowania leku, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i potencjalnie niebezpiecznych reakcji skórnych.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, inhibitor cholinoesterazy, karbaminiany, kortykosteroid miejscowy, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na rywastygminę, nadwrażliwość na składniki leku, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, obrzęk, pęcherz skórny, reakcja w miejscu podania, rywastygmina, świąd, system transdermalny, zaczerwienienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pioglitazone Bioton 30 mg
Pioglitazon, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 8100 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami są obrzęki, występujące u 6-9% pacjentów w ciągu roku terapii, co jest istotnie wyższe niż w grupach kontrolnych (2-5%). Ponadto, średni przyrost masy ciała wynosił 2-3 kg po roku leczenia, co wiąże się zarówno z retencją płynów, jak i zwiększeniem tkanki tłuszczowej. Niewydolność serca, choć występuje z podobną częstością jak w grupach placebo i innych leków przeciwcukrzycowych, wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu insuliny, gdzie ryzyko to wzrasta. Zaburzenia widzenia, głównie na początku terapii, są związane z przemijającymi zmianami stężenia glukozy i obrzękami soczewki. Monitorowanie enzymów wątrobowych, zwłaszcza AlAT, jest zalecane, choć częstość podwyższenia aktywności tego enzymu nie przekraczała częstości obserwowanej w grupie placebo.
aminotransferaza alaninowa, anafilaksja, białkomocz, cukromocz, dehydrogenaza mleczanowa, duszność, enzym wątrobowy, fosfokinaza keratynowa, hipoglikemia, krwiomocz, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, metformina, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, podwójnie ślepa próba, pokrzywka, preparat farmakologiczny, profil bezpieczeństwa, rak pęcherza moczowego, reakcja nadwrażliwości, zaburzenie czucia, zaburzenie erekcji, zaburzenie widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, zwiększenie masy ciała