metionina
Metionina to jeden z niezbędnych aminokwasów egzogennych, co oznacza, że organizm człowieka nie jest w stanie syntezować jej samodzielnie i musi być dostarczana z pożywieniem. Należy do grupy aminokwasów siarkowych i odgrywa kluczową rolę w wielu procesach metabolicznych.
W medycynie metionina jest szczególnie istotna jako donor grup metylowych w procesie transmetylacji, co ma znaczenie w syntezie takich związków jak adrenalina, cholina czy kreatyna. Pełni też funkcję prekursora S-adenozylometioniny (SAM), głównego donora grup metylowych w organizmie, uczestnicząc w regulacji ekspresji genów oraz detoksykacji.
Niedobór metioniny może prowadzić do zaburzeń metabolicznych, problemów z wątrobą oraz osłabienia układu odpornościowego. Z kolei jej suplementacja znajduje zastosowanie w leczeniu niektórych schorzeń wątroby, w tym stłuszczenia wątroby, oraz w terapii zaburzeń metabolicznych. W praktyce klinicznej metionina jest również składnikiem preparatów hepatoprotekcyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Gripex Hot Zatoki 650 mg + 60 mg + 20 mg + 4 mg
Gripex Hot ZATOKI to preparat zawierający paracetamol (650 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (60 mg), dekstrometorfan bromowodorek (20 mg) oraz chlorofenaminę maleinian (4 mg). Przedawkowanie tego leku może prowadzić do wielonarządowych objawów toksycznych, w tym niewydolności wątroby i nerek (paracetamol), zaburzeń OUN i układu sercowo-naczyniowego (pseudoefedryna), zaburzeń neurologicznych i oddechowych (dekstrometorfan) oraz dwufazowych objawów neurotoksycznych (chlorofenamina). Postępowanie obejmuje eliminację leku z przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, węgiel aktywowany do 1 godziny od spożycia), podanie specyficznych antidotów (N-acetylocysteina lub metionina dla paracetamolu, nalokson dla dekstrometorfanu) oraz leczenie objawowe i monitorowanie funkcji wątroby, nerek, układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.
benzodiazepina, chlorofenaminy maleinian, dekstrometorfanu bromowodorek, depresja oddechowa, dializoterapia, diureza forsowana, dysfagia, dystonia, hipertermia, kardiotoksyczność, metionina, N-acetylocysteina, nalokson, napad padaczkowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oczopląs, paracetamol, płukanie żołądka, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryny chlorowodorek, rozszerzenie źrenic, tachykardia, uszkodzenie nerki, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apap ból i gorączka C plus 500 mg + 300 mg
Przedawkowanie preparatu APAP ból i gorączka C plus, zawierającego 500 mg paracetamolu i 300 mg kwasu askorbinowego, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, prowadząc do ciężkiego uszkodzenia wątroby, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Zatrucie paracetamolem charakteryzuje się dwufazowym przebiegiem: w pierwszej fazie (kilka-kilkanaście godzin od przedawkowania) dominują niespecyficzne objawy, takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie, które mogą sugerować łagodne dolegliwości. Druga faza (po 24-48 godzinach) manifestuje się objawami uszkodzenia wątroby, w tym rozpieraniem w nadbrzuszu, nawrotem nudności oraz żółtaczką, co wskazuje na rozwijającą się niewydolność wątroby i wymaga pilnej hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii.
acetylocysteina, bilirubina, dysfagia, funkcja wątroby, kwas askorbowy, metionina, nadbrzusze, nadmierna dawka leku, niewydolność wątroby, oddział intensywnej terapii, odtrutka, przebieg dwufazowy, przedawkowanie leku, stężenie paracetamolu, uszkodzenie wątroby, wchłanianie leku, węgiel aktywny, wymioty prowokowane, zagrożenie życia, zatrucie paracetamolem, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Revalid –
Preparat Revalid, zawierający aminokwasy (DL-metionina 100 mg, L-cystyna 50 mg), witaminy (wapnia D-pantotenian 50 mg, tiamina 1,5 mg, pirydoksyna 10 mg), pierwiastki śladowe (żelazo 2 mg, cynk 2,2 mg, miedź 0,5 mg) oraz wyciągi roślinne, wykazuje działania niepożądane głównie ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to mdłości i dyskomfort w jamie brzusznej, zwłaszcza przy przyjmowaniu leku na czczo lub między posiłkami. W przypadku stosowania wysokich dawek (6 kapsułek/dobę) mogą pojawić się biegunki oraz łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłku oraz, w razie wystąpienia działań niepożądanych przy dawce 6 kapsułek, redukcję do 3 kapsułek dziennie (1 kapsułka trzy razy dziennie) celem ograniczenia objawów przy zachowaniu efektu terapeutycznego.
biegunka, chlorowodorek pirydoksyny, chlorowodorek tiaminy, cystyna, częste wypróżnienia, drożdże piwne, dyskomfort jamy brzusznej, dyskomfort przewodu pokarmowego, działania niepożądane, kapsułka twarda, luźne stolce, mdłości, metionina, monitorowanie działań niepożądanych, pantotenian wapnia, pierwiastki śladowe, układ pokarmowy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wyciąg z kiełków pszenicy, wyciąg z prosa, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nephrotect
Nephrotect to roztwór do infuzji o stężeniu 0,1 g/ml (10%), zawierający 100 g/l aminokwasów o precyzyjnie dobranym składzie, w tym L-izoleucynę (5,8 g), L-leucynę (12,8 g), L-lizynę (12 g w formie octanu 16,9 g), L-metioninę (2 g), L-fenyloalaninę (3,5 g), L-treoninę (8,2 g), L-tryptofan (3 g), L-walinę (8,7 g), L-argininę (8,2 g), L-histydynę (9,8 g), L-alaninę (6,2 g), N-acetylo-L-cysteinę (0,54 g, odpowiadającą 0,4 g L-cysteiny), glicynę (5,31 g), L-prolinę (3 g), L-serynę (7,6 g), L-tyrozynę (0,6 g) oraz N-glicylo-L-tyrozynę (3,16 g). Całkowita zawartość azotu wynosi 16,3 g/l, a wartość energetyczna preparatu to 1600 kJ/l (400 kcal/l). Roztwór charakteryzuje się pH 5,5-6,5, kwasowością około 60 mmol NaOH/l oraz osmolarnością około 960 mOsm/l. Produkt zawiera substancje pomocnicze: kwas octowy lodowaty, kwas L-jabłkowy oraz wodę do wstrzykiwań.
alanina, aminokwasy, arginina, azot, cysteina, dializa, elektrolity, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, guma bromobutylowa, histydyna, infuzja dożylna, izoleucyna, kwasowość, leucyna, lizyna, metionina, osmolarność, pierwiastki śladowe, prolina, roztwór do infuzji, seryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, warunki aseptyczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Chlorfenamina – Przedawkowanie
Chlorfenamina maleinian, stosowana w preparatach złożonych takich jak FluControl Hot czy Vicks AntiGrip, wykazuje działanie przeciwhistaminowe pierwszej generacji, jednak jej przedawkowanie prowadzi do poważnych objawów toksycznych. Wśród nich dominują zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, obejmujące od senności i śpiączki po pobudzenie, drgawki i halucynacje. Dodatkowo obserwuje się objawy przeciwcholinergiczne (suchość błon śluzowych, zaczerwienienie skóry) oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, bradykardia, niedociśnienie i arytmie. W preparatach złożonych chlorfenamina często współistnieje z paracetamolem i fenylefryną, co może prowadzić do synergistycznej toksyczności – depresja OUN chlorfenaminy, hepatotoksyczność paracetamolu oraz presyjne działanie fenylefryny na układ sercowo-naczyniowy. Fenylefryna dodatkowo wywołuje objawy pobudzenia współczulnego, takie jak lęk, drgawki i psychoza, szczególnie u dzieci.
blokada receptorów alfa-adrenergicznych, bradykardia, chlorfenaminy maleinian, depresja ośrodkowego układu nerwowego, fenylefryna, halucynacje, hepatotoksyczność paracetamolu, hipowolemia, leki przeciwdrgawkowe, martwica wątroby, metionina, N-acetylocysteina, napad drgawkowy, niewydolność krążenia, objawy antycholinergiczne, parestezje, płukanie żołądka, preparat złożony, psychoza, równowaga wodno-elektrolitowa, śpiączka, substancja przeciwhistaminowa, suchość błony śluzowej, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Febrisan Zatoki 500 mg + 25 mg + 5 mg
Febrisan Zatoki, zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg kofeiny oraz 5 mg fenylefryny chlorowodorku, stanowi poważne zagrożenie w przypadku przedawkowania, głównie z powodu hepatotoksyczności paracetamolu. Dawka toksyczna paracetamolu u dorosłych wynosi ≥150 mg/kg masy ciała, co może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby, nerek, a także ostrego zapalenia trzustki. Zatrucie paracetamolem charakteryzuje się dwufazowym przebiegiem: w fazie wczesnej (kilka-kilkanaście godzin) występują objawy niespecyficzne, takie jak nudności, wymioty, nadmierne pocenie i senność, natomiast w fazie późnej (od 24 godzin do kilku dni) pojawia się uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu, żółtaczką i powrotem nudności. Fenylefryna może wywołać objawy pobudzenia układu współczulnego, takie jak tachykardia, nadciśnienie, drżenie i halucynacje, ale także reakcje paradoksalne, w tym depresję oddechową i zapaść krążeniową. Kofeina w przedawkowaniu powoduje objawy od łagodnych (bóle brzucha, bezsenność) do ciężkich (drgawki toniczno-kloniczne, zaburzenia rytmu serca).
acetylocysteina, depresja oddechowa, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, encefalopatia, halucynacje, hepatotoksyczność, hipoglikemia, metionina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, płukanie żołądka, przedawkowanie fenylefryny, przedawkowanie kofeiny, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep wątroby, skurcze dodatkowe nadkomorowe, śpiączka, tachykardia, toksyczne uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zapaść krążeniowa, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apenal 250 mg
Przedawkowanie paracetamolu, zwłaszcza w formie czopków Apenal, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia z ryzykiem nieodwracalnego uszkodzenia wątroby rozwijającego się w ciągu 24-48 godzin. Dawka toksyczna definiowana jest jako jednorazowe przyjęcie ≥ 5 g. Zatrucie przebiega fazowo: początkowo występują niespecyficzne objawy (nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność) w ciągu kilku do kilkunastu godzin, następnie następuje pozorna poprawa, a w fazie hepatotoksyczności (24-72 godziny) pojawiają się objawy kliniczne uszkodzenia wątroby, takie jak rozpieranie w nadbrzuszu, nawrót nudności, żółtaczka, encefalopatia wątrobowa i niewydolność wielonarządowa.
acetylocysteina, dawka toksyczna, encefalopatia wątrobowa, hepatotoksyczność, metionina, niewydolność wielonarządowa, oddział intensywnej terapii, paracetamol, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie leku we krwi, stężenie paracetamolu, swoista odtrutka, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, zaburzenie świadomości, zatrucie paracetamolem, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Biofarm 500 mg
Paracetamol, choć bezpieczny w dawkach terapeutycznych, może wywołać poważne uszkodzenie wątroby przy dawkach toksycznych wynoszących ≥6 g u dorosłych lub ≥140 mg/kg masy ciała u dzieci. Ostra toksyczność nie występuje przy jednorazowym podaniu <125 mg/kg u zdrowych dorosłych. Początkowe objawy zatrucia pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin i obejmują nudności, wymioty, nadmierną potliwość, senność oraz ogólne osłabienie. Po okresie pozornej poprawy, zwykle drugiego dnia, rozwija się niewydolność wątroby manifestująca się rozpieraniem w nadbrzuszu, powrotem nudności oraz żółtaczką, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
dawka toksyczna, dawka toksyczna paracetamolu, metionina, N-acetylocysteina, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, nudności, objawy przedawkowania, oddział intensywnej terapii, odtrutki, ogólne osłabienie, ostra toksyczność, powiększenie wątroby, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep narządu, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie paracetamolu, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przytomności, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kiełków pszenicy – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg z kiełków pszenicy, stosowany w dawce 50,0 mg na kapsułkę w preparacie Revalid, jest składnikiem wspomagającym kondycję włosów, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję oraz u osób uczulonych na białka pszenicy. Reakcje alergiczne mogą obejmować objawy skórne oraz poważniejsze reakcje anafilaktyczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z celiakią lub nietolerancją glutenu, ze względu na możliwość obecności śladowych ilości glutenu w wyciągu. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na inne składniki preparatu, takie jak DL-metionina (100,0 mg), L-cystyna (50,0 mg), wapnia D-pantotenian (50,0 mg), witaminy B1 (1,5 mg) i B6 (10,0 mg), kwas 4-aminobenzoesowy (20,0 mg), żelazo, cynk, miedź w formie chelatów, wyciąg z prosa (50,0 mg) oraz drożdże piwne (50,0 mg).
białko pszenicy, celiakia, chelat, cystyna, dermatoza autoimmunologiczna, immunomodulacja, kwas para-aminobenzoesowy, metionina, nadwrażliwość, nietolerancja glutenu, nietolerancja pokarmowa, ocena korzyści i ryzyka, pantotenian wapnia, pirydoksyna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, tiamina, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Agrypin 325 mg + 30 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Agrypin, zawierającego paracetamol (325 mg), pseudoefedrynę (30 mg) oraz dekstrometorfan (10 mg), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie paracetamolu, którego dawka toksyczna wynosi ≥ 5 g jednorazowo, prowadząc do hepatotoksyczności objawiającej się początkowo nudnościami, wymiotami, nadmierną potliwością i sennością, a następnie do uszkodzenia wątroby z żółtaczką. Wczesne postępowanie obejmuje prowokację wymiotów (do 1 godziny od zażycia), podanie 60-100 g węgla aktywnego oraz oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi, co jest kluczowe dla oceny ciężkości zatrucia i decyzji o podaniu odtrutek – metioniny (2,5 g) i N-acetylocysteiny, najskuteczniejszych w ciągu pierwszych 10-12 godzin. Hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii jest obligatoryjna.
benzodiazepiny, dekstrometorfan, depresja oddechowa, dializoterapia, diureza forsowana, hepatotoksyczność, hipertermia, metionina, N-acetylocysteina, nalokson, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, przedawkowanie paracetamolu, pseudoefedryna, psychoza toksyczna, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół serotoninowy, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminomel 10 E –
Preparaty Aminomel 10E oraz Aminomel 12,5E to jałowe roztwory do infuzji przeznaczone do żywienia pozajelitowego, zawierające kompleksową mieszaninę aminokwasów egzogennych, warunkowo egzogennych i endogennych w stężeniach odpowiednio 100 g/l i 125 g/l. Oba produkty zawierają również zbalansowane elektrolity, w tym Na+ (69 mmol/l i 87 mmol/l), K+ (45 mmol/l i 56,25 mmol/l), Ca++ (5 mmol/l i 6 mmol/l), Mg++ (5 mmol/l i 6 mmol/l), chlorki (90 mmol/l i 112,5 mmol/l), octany (74 mmol/l i 92,5 mmol/l) oraz L-jabłczany (22 mmol/l i 28 mmol/l). Preparaty charakteryzują się osmolarnością odpowiednio 1145 mOsm/l i 1430 mOsm/l, pH 6,0–6,3 oraz wartością energetyczną 1700 kJ/l (400 kcal/l) i 2125 kJ/l (500 kcal/l). Aminomel zawiera także substancje pomocnicze, takie jak disodu edetynian dwuwodny i kwas jabłkowy, zapewniające stabilność roztworu.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas egzogenny i endogenny, aminokwas warunkowo egzogenny, arginina, azot, ceftriakson, chlorowodorek ornityny, disodu edetynian, elektrolit, fenyloalanina, fosforan wapnia, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas jabłkowy, leucyna, metionina, niezgodność farmaceutyczna, octan lizyny, osmolarność, prolina, roztwór do infuzji, roztwór jałowy, seryna, treonina, tryptofan, walina, wartość energetyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gripex Hot (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.
Przedawkowanie leku Gripex Hot, zawierającego paracetamol (650 mg), kwas askorbinowy (50 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (10 mg) w saszetce, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, głównie ze strony wątroby i układu sercowo-naczyniowego. Dawka hepatotoksyczna paracetamolu wynosi ≥5 g jednorazowo (około 8 saszetek), przy czym u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem lub niedożywieniem toksyczność może wystąpić przy niższych dawkach. Wczesne objawy zatrucia (nudności, wymioty, potliwość, senność, osłabienie) pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin, a następnie rozwija się uszkodzenie wątroby manifestujące się rozpieraniem w nadbrzuszu i żółtaczką po 24-48 godzinach. Fenylefryna powoduje tachykardię, nadciśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach zapaść naczyniową i depresję oddechową.
acetylocysteina, choroba wątroby, dawka hepatotoksyczna, depresja oddechowa, fenylefryna, Gripex, intensywna terapia, kwas askorbowy, lek beta-adrenolityczny, metionina, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadużywanie alkoholu, odruch wymiotny, odtrutka, paracetamol, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie leku we krwi, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zapaść naczyniowa, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
L-leucyna – Właściwości farmakodynamiczne
L-leucyna, jako niezbędny aminokwas o rozgałęzionym łańcuchu (BCAA), pełni kluczową rolę w syntezie białek ustrojowych oraz wykazuje efekt termogenny podczas metabolizmu. W żywieniu pozajelitowym stanowi istotny składnik mieszanin aminokwasowych, które muszą być podawane wraz z odpowiednią podażą energii (węglowodanów i tłuszczów), elektrolitów i płynów, aby zapewnić skuteczne odżywienie organizmu. Preparaty takie jak Aminosteril N-Hepa 8% zawierają wysoką zawartość L-leucyny (13,09 g/1000 ml), co jest szczególnie korzystne w terapii pacjentów z niewydolnością wątroby, gdzie obserwuje się obniżone stężenia BCAA i zaburzenia równowagi aminokwasowej. Wartości energetyczne preparatów wahają się od 1340 kJ/l (320 kcal/l) do 2125 kJ/l (500 kcal/l), co należy uwzględnić przy planowaniu żywienia pozajelitowego.
aminokwasy aromatyczne, aminokwasy o łańcuchu rozgałęzionym, aminokwasy o rozgałęzionym łańcuchu, Aminosteril N-Hepa, amoniak w osoczu, BCAA, efekt termogenny, encefalopatia wątrobowa, katabolizm białek, L-leucyna, metionina, mleko kobiece, niewydolność wątroby, niezbędny aminokwas, osocze krwi, równowaga aminokwasowa, śpiączka wątrobowa, synteza białek ustrojowych, szybkość infuzji, zaburzenia wątrobowe, zaburzenie równowagi aminokwasów, żywienie pediatryczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aminoplasmal B. Braun 10% –
Aminoplasmal B. Braun 10% to roztwór do infuzji zawierający 100 g/l aminokwasów, dostarczający 15,8 g/l azotu oraz o wartości energetycznej 1675 kJ/l (400 kcal/l). Produkt ten zawiera pełen profil aminokwasów egzogennych i endogennych, w tym m.in. izoleucynę, leucynę, lizynę, metioninę, fenyloalaninę, treoninę, tryptofan, walinę, argininę, histydynę, alaninę, glicynę, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, prolinę, serynę i tyrozynę. Ze względu na brak dedykowanych badań klinicznych i przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią, preparat wymaga szczególnej ostrożności w tych grupach pacjentek.
Decyzja o zastosowaniu Aminoplasmal B. Braun 10% u kobiet ciężarnych i karmiących piersią powinna być podejmowana wyłącznie po indywidualnej, szczegółowej ocenie stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka. Produkt należy stosować jedynie w sytuacjach klinicznie uzasadnionych, gdy spodziewane korzyści terapeutyczne przewyższają możliwe zagrożenia. Lekarz prowadzący powinien uwzględnić stan kliniczny pacjentki oraz jej potrzeby żywieniowe, a także bilans energetyczny, w którym uwzględniona zostanie kaloryczność roztworu. Brak kompleksowych danych wymaga zachowania szczególnej ostrożności i monitorowania terapii.
alanina, aminokwas, aminokwasy egzogenne i endogenne, Aminoplasmal, arginina, bilans energetyczny, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, lekarz przepisujący, leucyna, lizyna, metionina, prolina, roztwór do infuzji, seryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pediaven NN1 –
Produkt leczniczy Pediaven NN1, będący roztworem do infuzji zawierającym 3,75 g aminokwasów oraz 25 g glukozy w 250 ml, wraz z pierwiastkami śladowymi (wapń, sód, magnez, cynk, miedź, fluor, selen, mangan, jod, chrom), dostarcza 115 kcal energii całkowitej. Nie przeprowadzono dedykowanych badań toksyczności tego preparatu, jednak analiza literaturowa aminokwasów i roztworów glukozy w różnych stężeniach nie wykazała istotnych zagrożeń toksycznych. Składniki preparatu odpowiadają fizjologicznemu zapotrzebowaniu organizmu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa stosowania Pediaven NN1 jako terapii zastępczej żywieniowej.
acetylocysteina, alanina, aminokwas, arginina, dwukomorowy worek, działanie toksyczne, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, Pediaven NN1, pierwiastek śladowy, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, tauryna, terapia zastępcza, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminomel Nephro –
AMINOMEL NEPHRO to roztwór do infuzji o precyzyjnie skomponowanym składzie aminokwasowym, dedykowany pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Preparat dostarcza łącznie 8,6 g/l azotu oraz 222 kcal/l energii, przy teoretycznej osmolarności 510 mOsm/l i pH 5,9-6,3, co zapewnia stabilność i odpowiednie ciśnienie osmotyczne roztworu. Zawiera zbilansowany zestaw aminokwasów egzogennych i endogennych, m.in. L-lizynę (7,28 g/1000 ml), L-leucynę (6,40 g/1000 ml), L-metioninę (4,59 g/1000 ml) oraz L-argininę (3,02 g/1000 ml). Preparat nie zawiera węglowodanów ani elektrolitów, co minimalizuje obciążenie metaboliczne u pacjentów z niewydolnością nerek. Produkt jest dostępny w butelkach szklanych o pojemności 250 ml lub 500 ml i powinien być przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, chroniony przed światłem, z okresem ważności 2 lata od daty produkcji.
acetylocysteina, alanina, aminokwas egzogenny i endogenny, arginina, fenyloalanina, glicyna, histydyna, infuzja dożylna, izoleucyna, kwas glutaminowy, kwasowość miareczkowa, leucyna, lizyna, metionina, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, potencjał anaboliczny, prolina, roztwór do infuzji, seryna, substancja chelatująca, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, zaburzenie czynności nerek, zator powietrzny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gripex Max 500 mg + 30 mg + 15 mg
Przedawkowanie leku Gripex Max, zawierającego paracetamol (500 mg), pseudoefedrynę (30 mg) oraz dekstrometorfan (15 mg), wiąże się z ryzykiem poważnych objawów toksycznych wynikających z działania każdej ze substancji czynnych. Paracetamol w dawce ≥5 g jednorazowo powoduje dwufazowe zatrucie: początkowo nudności, wymioty, potliwość i senność, a następnie uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu i żółtaczką. W przypadku zatrucia konieczne jest szybkie sprowokowanie wymiotów (jeśli od zażycia minęła mniej niż godzina), podanie 60-100 g węgla aktywnego oraz oznaczenie stężenia paracetamolu w surowicy, co decyduje o wdrożeniu leczenia odtrutkami (N-acetylocysteina lub metionina). Pseudoefedryna wywołuje objawy pobudzenia OUN (drażliwość, drżenia, omamy), nadciśnienie tętnicze, tachykardię oraz potencjalnie drgawki i niewydolność oddechową; leczenie opiera się na diurezie forsowanej lub dializoterapii w celu przyspieszenia eliminacji. Dekstrometorfan może powodować szerokie spektrum objawów neurologicznych, w tym psychozę toksyczną, ataksję, kardiotoksyczność (wydłużenie QTc) oraz depresję oddechową; w terapii stosuje się węgiel aktywny, nalokson, benzodiazepiny oraz leczenie objawowe hipertermii w zespole serotoninowym.
ataksja, benzodiazepiny, dekstrometorfan, depresja oddechowa, dializoterapia, diureza forsowana, drgawki, dystonia, hipertermia, kardiotoksyczność, metionina, N-acetylocysteina, nadciśnienie tętnicze, nalokson, niewydolność oddechowa, oczopląs, oddział intensywnej terapii, omamy, paracetamol, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, przedawkowanie leku, przedawkowanie paracetamolu, pseudoefedryna, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, zespół serotoninowy, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olimel Peri N4E
OLIMEL PERI N4E to wieloskładnikowa emulsja do żywienia pozajelitowego, zawierająca glukozę (75–187,5 g/1000–2500 ml), aminokwasy (25,3–63,3 g), lipidy (30–75 g) oraz elektrolity (sód 21–52,5 mmol, potas 16–40 mmol, wapń 2–5 mmol, magnez 2,2–5,5 mmol) o stałej osmolarności 760 mOsm/l. Produkt nie posiada danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także brakuje badań wpływu na płodność. Wskazane jest indywidualne rozważenie korzyści i ryzyka, z uwzględnieniem konieczności utrzymania odpowiedniego stanu odżywienia pacjentki oraz monitorowania parametrów biochemicznych i stanu klinicznego podczas terapii.
aminokwasy, dawkowanie, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosforan, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, laktacja, lipidy, metionina, olej oczyszczony, olej oliwkowy, olej sojowy, OLIMEL PERI N4E, osmolarność, parametry biochemiczne, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stan odżywienia, tryptofan, tyrozyna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vaminolact –
Vaminolact to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów pediatrycznych, zawierający 65,3 g/l aminokwasów, w tym 31,9 g/l aminokwasów niezbędnych, takich jak cysteina, histydyna i tyrozyna. Preparat charakteryzuje się pH 5,2, osmolalnością 510 mOsm/kg wody oraz zawartością azotu 9,3 g/l, a jego wartość energetyczna wynosi 1,0 MJ/l (240 kcal/l). Vaminolact nie zawiera elektrolitów ani substancji przeciwutleniających, co wymaga uwzględnienia w planowaniu całkowitego żywienia pozajelitowego. Skład aminokwasowy obejmuje m.in. L-alaninę (6,3 g/l), L-argininę (4,1 g/l), L-glutaminowy kwas (7,1 g/l), L-leucynę (7,0 g/l) oraz taurynę w ilości 300 mg/l, co jest istotne dla rozwoju układu nerwowego i funkcji wątroby u noworodków i niemowląt.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Clinimix N9G15E –
CLINIMIX N9G15E to dwukomorowy roztwór do infuzji zawierający 15 L-aminokwasów, w tym 8 niezbędnych, stanowiących 41,3% wszystkich aminokwasów, z istotnym udziałem aminokwasów rozgałęzionych (19%). Preparat dostarcza aminokwasy w stężeniach m.in. L-leucyny 4,02 g/l, L-lizyny 3,19 g/l, L-izoleucyny 3,30 g/l oraz glukozę w stężeniu 150 g/l (165 g/l glukozy jednowodnej). Zawiera także elektrolity: sód (35–70 mmol/l), potas (30–60 mmol/l), magnez (2,5–5 mmol/l), wapń (2,3–4,5 mmol/l), octan (50–100 mmol/l), chlorek (40–80 mmol/l) i fosforan (15–30 mmol/l). Po zmieszaniu obu komór roztwór ma pH 6 i osmolarność 845 mOsm/l, co jest istotne dla bezpieczeństwa i tolerancji infuzji. Produkt dostępny jest w opakowaniach 1000, 1500 i 2000 ml, z odpowiednio proporcjonalnymi objętościami roztworów aminokwasów i glukozy.
alanina, aminokwas niezbędny, aminokwas rozgałęziony, arginina, ceftriakson, elektrolit, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, jon wapnia, kwas octowy, kwas solny, leucyna, lizyna chlorowodorek, metionina, mikroelement, nadtlenek, osmolarność, podanie dożylne, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, seryna, synteza białka, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna, warunek aseptyczny, worek dwukomorowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nephrotect
Produkt leczniczy Nephrotect, będący roztworem do infuzji zawierającym 100 g/l aminokwasów i 16,3 g/l azotu, dostarcza 1600 kJ/l (400 kcal/l) energii i jest dedykowany pacjentom z niewydolnością nerek. Przedkliniczne badania toksykologiczne wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym oraz brak działań niepożądanych w zakresie tolerancji miejscowej przy podaniu dożylnym. Profil bezpieczeństwa potwierdzono również w kontekście braku potencjału genotoksycznego i rakotwórczego w standardowych modelach badawczych. Fizykochemicznie roztwór charakteryzuje się pH 5,5-6,5, kwasowością około 60 mmol NaOH/l oraz osmolarnością teoretyczną 960 mOsm/l, co zapewnia kompatybilność i dobrą tolerancję miejscową podczas infuzji.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, fenyloalanina, genotoksyczność, infuzja dożylna, izoleucyna, kwasowość roztworu, laktacja, leucyna, metionina, N-acetylo-L-cysteina, N-glicylo-L-tyrozyna, niewydolność nerek, octan lizyny, osmolarność roztworu, pH, potencjał genotoksyczny, roztwór aminokwasów, terapia infuzyjna, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tryptofan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omegaflex peri –
Omegaflex peri to gotowa do użycia emulsja do infuzji dożylnej, dostępna w trójkomorowych workach o pojemnościach 1250 ml, 1875 ml i 2500 ml, przeznaczona do kompleksowego żywienia pozajelitowego. Produkt zawiera roztwór aminokwasów (32-80 g), emulsję tłuszczową (40-100 g) oraz roztwór glukozy (64-160 g), dostarczając odpowiednio 4,6-11,4 g azotu, 64-160 g węglowodanów oraz 40-100 g tłuszczów. Elektrolity zawarte w emulsji obejmują m.in. sód (40-100 mmol), potas (24-60 mmol), magnez (2,4-6 mmol), wapń (2,4-6 mmol) i cynk (0,024-0,06 mmol). Wartość energetyczna emulsji wynosi od 765 do 1910 kcal na opakowanie, z osmolalnością około 950 mOsm/kg i pH 5,0-6,0. Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak kwas cytrynowy, glicerol, fosfolipidy jaja kurzego, all-rac-α-tokoferol oraz wodę do wstrzykiwań, które zapewniają stabilność i odpowiednie właściwości fizykochemiczne emulsji.
alanina, alanylo-glutamina, arginina, chlorowodorek histydyny, chlorowodorek lizyny, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy jaja, glicyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, leucyna, metionina, oleinian sodu, olej sojowy, omega-3 triglicerydy, osmolalność, osmolarność, pierwiastki śladowe, podanie dożylne, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, treonina, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tryptofan, walina, worek trójkomorowy, żywienie pozajelitowe