margines bezpieczeństwa
Margines bezpieczeństwa to kluczowe pojęcie w chirurgii onkologicznej, oznaczające odległość między granicą guza nowotworowego a granicą resekcji chirurgicznej. Jest to strefa zdrowej tkanki usuwana wraz z guzem w celu minimalizacji ryzyka pozostawienia komórek nowotworowych.
Wyróżnia się margines R0 (brak komórek nowotworowych w linii cięcia), R1 (mikroskopowo widoczne komórki nowotworowe w linii cięcia) oraz R2 (makroskopowo widoczna pozostałość guza). Dążenie do uzyskania marginesu R0 jest podstawowym celem chirurgii onkologicznej, gdyż znacząco zmniejsza ryzyko wznowy miejscowej.
Szerokość marginesu bezpieczeństwa zależy od rodzaju nowotworu, jego lokalizacji, stopnia zaawansowania oraz charakterystyki biologicznej. W niektórych przypadkach, jak w czerniaku czy mięsakach, wymagane są szersze marginesy, podczas gdy w innych (np. niektóre nowotwory głowy i szyi) stosuje się węższe marginesy ze względu na bliskość istotnych struktur anatomicznych.
Ocena marginesu bezpieczeństwa jest istotnym elementem badania histopatologicznego materiału pooperacyjnego i ma kluczowe znaczenie dla dalszego postępowania terapeutycznego, w tym decyzji o ponownej operacji czy leczeniu uzupełniającym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levopront 60 mg/10 ml
Badania przedkliniczne lewodropropizyny, substancji czynnej syropu Levopront (60 mg/10 ml), wykazały istotne dane dotyczące jej bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej określono dawki wywołujące ostre objawy toksyczności u różnych gatunków zwierząt: szczury – 886,5 mg/kg, myszy – 1287 mg/kg, świnki morskie – 2492 mg/kg. Szczególnie istotny był indeks terapeutyczny dla świnek morskich, wynoszący od 16 do 53 (stosunek DL50 do DE50), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa pomiędzy dawką terapeutyczną a toksyczną po podaniu doustnym.
dawka efektywna 50%, dawka letalna, dawka letalna 50, dawka NOAEL, działanie przeciwkaszlowe, indeks terapeutyczny, kaszel indukowany, Levopront, lewodropropizyna, margines bezpieczeństwa, model eksperymentalny, NOAEL, objawy toksyczności, podanie doustne, świnka morska, syrop przeciwkaszlowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lynagex XR 165 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne pregabaliny, substancji czynnej Lusama, wykazały istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy u szczurów i małp, objawiający się zmiennością aktywności oraz ataksją, zależną od dawki. Długoterminowa ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Pregabalina nie wykazywała działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2-krotnie większej niż u ludzi, a wpływ na płodność i parametry nasienia był przejściowy i klinicznie nieistotny, występując przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.
ataksja, bruksizm, cykl rozrodczy, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, narząd rozrodczy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytki krwi, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek śródbłonka, szczur albinotyczny, toksyczność, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir Control 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Hascovir Control, wykazały brak właściwości mutagennych i rakotwórczych. Testy genotoksyczności przeprowadzone in vitro i in vivo nie potwierdziły zagrożenia genetycznego, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały potencjału onkogennego. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze wskazała na przemijające zaburzenia spermatogenezy u szczurów i psów przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (200 mg), natomiast badania na myszach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność po podaniu doustnym.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo genotoksyczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, lek przeciwwirusowy, margines bezpieczeństwa, potencjał onkogenny, spermatogeneza, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoangin 0,024 g/15 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne ketoprofenu, substancji czynnej aerozolu KETOANGIN (1 mg/ml), wykazały niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 około 300 mg/kg masy ciała u szczurów, co stanowi 80-100-krotny margines bezpieczeństwa względem dawki terapeutycznej. Tak szeroki indeks terapeutyczny potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu leku w zalecanych dawkach. Ponadto, brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych oraz brak chemicznego podobieństwa ketoprofenu do związków o udokumentowanym potencjale rakotwórczym dodatkowo wspiera bezpieczeństwo stosowania KETOANGIN, szczególnie u kobiet w wieku rozrodczym oraz w kontekście długoterminowej terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks opiera się na badaniach zarówno kombinacji substancji, jak i ich monoterapii. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie stwierdzono dodatkowej toksyczności połączenia sytagliptyny i metforminy, przy czym poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy 2,5-krotność. Toksyczność hepatonerkowa sytagliptyny u gryzoni pojawiła się przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie obserwowano efektów toksycznych. Neurotoksyczność i miotoksyczność u psów wystąpiły przy 23-krotnym narażeniu, a przy 6-krotnym nie stwierdzono objawów. W badaniach genotoksyczności i kancerogenności sytagliptyna nie wykazała działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów przy 58-krotnym narażeniu zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Nie stwierdzono wpływu na płodność szczurów, a jedynie przy narażeniu >29-krotnym obserwowano niewielkie zniekształcenia żeber u płodów oraz toksyczność matczyną u królików. Sytagliptyna przenika do mleka szczurów w stosunku 4:1 względem osocza.
ataksja, drżenie, duszność, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, gruczolakorak wątroby, margines bezpieczeństwa, metformina, narażenie kliniczne, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, poziom NOEL, sytagliptyna, terapia skojarzona, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wymioty pieniste, zniekształcenie żebra, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benfogamma 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benfotiaminy, substancji czynnej leku Benfogamma, wykazały bardzo dobry profil bezpieczeństwa, porównywalny z tiaminą (witaminą B1). W badaniach toksyczności ostrej u myszy określono dawki śmiertelne: 15 g/kg przy podaniu doustnym, 2,2 g/kg dożylnym oraz 1,8 g/kg dootrzewnowym. Badania toksyczności przewlekłej na królikach (50 mg tiaminy/dobę przez 4 tygodnie), myszach (100 mg/kg doustnie) oraz szczurach nie wykazały istotnych zmian histopatologicznych ani niepożądanych efektów. Ponadto, badania wielopokoleniowe z dawkami 0,08 mg i 1 mg przez trzy generacje potwierdziły brak wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa.
badanie histologiczne, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, badanie wielopokoleniowe, benfotiamina, chlorowodorek tiaminy, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, linia komórkowa, margines bezpieczeństwa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, tiamina, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meteospasmyl 60 mg + 300 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Meteospasmyl, zawierającego alwerynę cytrynian 60 mg oraz symetykon 300 mg, wykazały bardzo niski profil toksyczności zarówno dla poszczególnych substancji czynnych, jak i ich połączenia. Badania ostrej toksyczności przeprowadzone na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) z różnymi drogami podania potwierdziły bezpieczeństwo stosowania leku. Długoterminowa ekspozycja na wielokrotne dawki, podawane doustnie i parenteralnie, również nie wykazała istotnych działań niepożądanych, co jest istotne w kontekście przewlekłego stosowania produktu leczniczego.
- Leksykon substancji czynnych
Benzydamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benzydamina, stosowana miejscowo w jamie ustnej, gardle oraz dopochwowo, wykazuje bardzo niski profil toksyczności ogólnej, z szerokim marginesem bezpieczeństwa (współczynnik LD50 do dawki leczniczej wynoszący 1000:1). Badania przedkliniczne nie wykazały uszkodzeń przewodu pokarmowego ani działania genotoksycznego czy rakotwórczego. Ponadto, wielokrotne podawanie benzydaminy nie powodowało istotnych efektów toksycznych, a jej stosowanie w połączeniu z cetylopirydyniowym chlorkiem cechuje się optymalną tolerancją i brakiem wpływu na bakteryjną florę jelitową. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy również nie budził zastrzeżeń w badaniach farmakologicznych.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, bakteryjna flora jelitowa, cetylopirydyniowy chlorek, chlorowodorek benzydaminy, dane toksykokinetyczne, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kinetyka leku, LD50, margines bezpieczeństwa, okres okołoporodowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozwój płodu, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Miłorząb dwuklapowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej wyciągu z miłorzębu dwuklapowego (Ginkgo biloba) przeprowadzone na szczurach i psach wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach do 500 mg/kg masy ciała u szczurów oraz do 400 mg/kg u psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 16,8 i 40,6. Nieznaczne objawy toksyczności zaobserwowano jedynie u psów przy najwyższych dawkach. Dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są niejednoznaczne – niektóre badania na szczurach, królikach i myszach nie wykazały efektów teratogennych ani embriotoksycznych, podczas gdy inne wskazywały na potencjalne zaburzenia płodności i krwawienia pochwowe. Badania na wyciągu z miłorzębu japońskiego sugerują możliwość wpływu na rozwój płodu oraz występowanie wad rozwojowych u kurzych embrionów, jednak różnice w składzie ekstraktów ograniczają bezpośrednią ekstrapolację wyników.
anoftalmia, badanie kancerogenności, badanie toksyczności przewlekłej, efekt genotoksyczny, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, margines bezpieczeństwa, miłorząb dwuklapowy, miłorząb japoński, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ embriotoksyczny, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Combodiab 50 mg + 850 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Combodiab, zawierającego 50 mg sytagliptyny oraz 850 mg metforminy chlorowodorku, opierają się na badaniach zarówno kombinacji substancji czynnych, jak i ich indywidualnym działaniu. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie zaobserwowano dodatkowej toksyczności przy terapii łączonej, z poziomem NOEL dla sytagliptyny około 6-krotnie, a dla metforminy około 2,5-krotnie wyższym niż ekspozycja kliniczna u ludzi. Toksyczność sytagliptyny na wątrobę i nerki u gryzoni występowała przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie stwierdzono toksycznych efektów. Objawy toksyczne u psów, takie jak ataksja, drżenie i zmiany w mięśniach szkieletowych, pojawiały się przy około 23-krotnym narażeniu, co wskazuje na ograniczone ryzyko przy dawkach terapeutycznych. Nie wykazano działania genotoksycznego ani rakotwórczego sytagliptyny u myszy, a obserwowane nowotwory wątroby u szczurów przy bardzo wysokim narażeniu były prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i nie mają istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19-krotne narażenie kliniczne).
ataksja, chlorowodorek metforminy, Combodiab, drżenie, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak wątroby, hipersaliwacja, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowości siekaczy, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka, terapia skojarzona sytagliptyny z metforminą, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, właściwości rakotwórcze, wymioty pieniste, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rupatadinum Noucor 10 mg
Rupatadyna, stosowana w leczeniu objawów alergii, wykazuje relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa, co potwierdzają dane z badań klinicznych, gdzie dawka 100 mg/dobę (10-krotność dawki terapeutycznej 10 mg) była dobrze tolerowana przez uczestników przez 6 dni. W praktyce klinicznej nie odnotowano przypadków przedawkowania, a najczęstszym objawem związanym z wysokimi dawkami jest senność, manifestująca się nadmierną potrzebą snu, uczuciem zmęczenia oraz spowolnieniem psychoruchowym. W przypadku podejrzenia przedawkowania rupatadyny zaleca się leczenie objawowe i podtrzymujące, obejmujące monitorowanie parametrów życiowych oraz obserwację nasilenia senności i innych symptomów. W sytuacji przyjęcia bardzo dużych dawek można rozważyć płukanie żołądka (jeśli od zażycia leku upłynął krótki czas) oraz podanie węgla aktywowanego w celu ograniczenia wchłaniania substancji. Brak specyficznego antidotum wymusza skupienie się na łagodzeniu objawów i utrzymaniu funkcji życiowych, przy czym w większości przypadków wystarczająca jest jedynie obserwacja pacjenta.
antidotum, badania kliniczne, bezpieczeństwo leku, dawka dobowa, dawka rupatadyny, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, hipersomnia, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, objawy alergii, parametry życiowe, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, rupatadyna, senność, spowolnienie psychoruchowe, wchłanianie leku, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotynox Forte 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa biotyny zawartej w preparatach Biotynox (5 mg) oraz Biotynox Forte (10 mg) wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych dla organizmu ludzkiego. Analizy obejmowały szeroki zakres testów, w tym farmakologiczne bezpieczeństwo układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. Dawki toksyczne w modelach zwierzęcych przekraczały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi o kilka tysięcy razy, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie toksykologiczne, biotyna, dane toksykologiczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność biotyny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Zanamiwir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zanamiwiru, substancji czynnej leku Relenza, wykazały brak istotnej toksyczności ogólnej, genotoksyczności oraz działania rakotwórczego. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono klinicznie istotnych efektów niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu. Ocena wpływu na reprodukcję i rozwój płodu, przeprowadzona na modelach zwierzęcych, wykazała brak wad rozwojowych, embriotoksyczności oraz toksyczności u matek przy dawkach do 90 mg/kg mc./dobę podawanych dożylnie. W badaniu rozwoju zarodków i płodów u szczurów, przy dawce 80 mg/kg mc. podawanej trzy razy dziennie (240 mg/kg mc./dobę), zaobserwowano wzrost częstości drobnych zmian szkieletowych i narządowych, jednak dawka ta generowała ekspozycję farmakokinetyczną (AUC) niemal 1000-krotnie wyższą niż u ludzi po dawce klinicznej wziewnej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
AUC, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, funkcje reprodukcyjne, margines bezpieczeństwa, narządy wewnętrzne, parametry farmakokinetyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój poporodowy, rozwój zarodka, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, wpływ na płodność, zaburzenia płodności, zanamiwir, zmiany szkieletowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amisan 50 mg
Przedkliniczne badania amisulprydu, substancji czynnej leku Amisan, wykazały brak ryzyka działania teratogennego, mutagennego oraz karcynogennego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Maksymalne tolerowane dawki u zwierząt (200 mg/kg u szczurów i 120 mg/kg u psów) przekraczały dawki zalecane u ludzi, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach na szczurach, królikach i myszach nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych ani wpływu na reprodukcję przy dawkach odpowiadających dawkom klinicznym, choć przy bardzo wysokich dawkach (≥ 2000 mg/dobę dla pacjenta 50 kg) zaobserwowano wpływ na wzrost i rozwój płodu.
Amisan, amisulpryd, AUC, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne amisulprydu, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa, parametry farmakokinetyczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój neurobehawioralny, rozwój płodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Kwas mezo-2,3-dimerkaptobursztynowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas mezo-2,3-dimerkaptobursztynowy (DMSA) w kompleksie z technetem-99m (99m Tc), stosowany w produkcie PoltechDMSA, nie jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, co determinuje zakres badań przedklinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa. W badaniach na modelach zwierzęcych, przy wielokrotnym podawaniu dawki 0,66 mg/kg mc./dobę DMSA wraz z 0,23 mg/kg mc./dobę chlorku cyny (SnCl2) przez 14 dni, nie zaobserwowano toksyczności. Dla porównania, rutynowa dawka u ludzi wynosi 0,14 mg/kg mc. kompleksu 99m Tc-DMSA, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa w zastosowaniach klinicznych diagnostycznych. Badania koncentrowały się na ocenie ostrej toksyczności i bezpieczeństwa pojedynczego podania, co jest adekwatne do charakteru produktu jako radiofarmaceutyku stosowanego jednorazowo.
- Leksykon substancji czynnych
Matricaria – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z kwiatu rumianku (Matricaria flos extractum), obecny w preparacie Iberogast w stężeniu 20,0 ml/100 ml (ekstrahent: etanol 30% v/v), został poddany szerokim badaniom toksykologicznym obejmującym toksyczność ostrą, podostrą oraz przewlekłą (3 i 6 miesięcy) na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Badania te potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa substancji, nawet przy dawkach do 1200-krotnie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne. Analizy obejmowały również wpływ na funkcje rozrodcze, rozwój embrionalny, przedurodzeniowy i pourodzeniowy, nie wykazując negatywnego wpływu na procesy reprodukcyjne ani rozwój organizmu, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie toksykologiczne, choroba nowotworowa, Iberogast, margines bezpieczeństwa, mutagenność, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozwój, wyciąg z kwiatu rumianku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Goldesin alerstop 5 mg
Przedawkowanie desloratadyny, substancji czynnej leku Goldesin alerstop (5 mg/tabletka), wymaga szybkiej diagnostyki i monitorowania ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych w porównaniu do dawek terapeutycznych. Badania kliniczne wykazały, że podanie dawki do 45 mg (9-krotność dawki standardowej) nie powodowało klinicznie istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na względnie szeroki margines bezpieczeństwa. Profil działań niepożądanych w przypadku przedawkowania jest podobny do obserwowanego przy dawkach terapeutycznych, jednak z potencjalnie większym nasileniem objawów, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.
dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, desloratadyna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, postępowanie terapeutyczne, procedura eliminacji, profil działań niepożądanych, przedawkowanie desloratadyny, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furaginum Teva 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne furazydyny wykazały, że objawy toksyczności u szczurów pojawiały się dopiero po podaniu bardzo wysokiej dawki 2000 mg/kg masy ciała, co stanowi wielokrotność dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Testy genotoksyczności nie wykazały szkodliwego wpływu na materiał genetyczny, a badania teratogenności potwierdziły brak działania teratogennego przy dawkach do 150 mg/kg mc. Wyniki te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa leku Furaginum Teva, co jest istotne z punktu widzenia jego stosowania w praktyce klinicznej.
badanie kliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, doświadczenie post-marketingowe, działanie teratogenne, Furagina, furazydyna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, materiał genetyczny, model zwierzęcy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polsen 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące winianu zolpidemu, substancji czynnej leku Polsen, wykazały, że działania toksyczne pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Zalecana dawka terapeutyczna wynosząca 10 mg nie wiąże się z istotnym ryzykiem toksyczności, co potwierdza minimalne zagrożenie dla pacjentów przyjmujących lek zgodnie z zaleceniami. Profil bezpieczeństwa przedklinicznego wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa między dawkami toksycznymi u zwierząt a dawkami terapeutycznymi u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NO-SPA forte 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku drotaweryny, substancji czynnej leku NO-SPA Forte w dawce 80 mg, nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani toksycznych efektów przy stosowaniu terapeutycznym. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz inne kluczowe układy organizmu. Testy genotoksyczności i badania potencjału rakotwórczego nie wykazały mutagenności, klastogenności ani ryzyka karcynogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania drotaweryny w kontekście długoterminowym.
chlorowodorek drotaweryny, drotaweryna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko karcynogenne, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Genisteina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Genisteina, główny izoflawon sojowy, została poddana badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo, obejmującym toksyczność przewlekłą, potencjalną mutagenność, karcynogenność oraz wpływ na reprodukcję. W 13-tygodniowych badaniach toksyczności przewlekłej dawki do 100 mg/kg/dobę nie wywoływały zmian czynnościowych ani anatomicznych, natomiast dawka 500 mg/kg/dobę indukowała hiperplazję nadnerczy oraz zmiany w parametrach laboratoryjnych, sugerując wpływ na układ hormonalny i biochemiczny. Brak jest jednak danych dotyczących mutagenności i karcynogenności genisteiny, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym zakresie.
W badaniach teratologicznych wysokie dawki izoflawonów (1000 mg/kg/dobę) powodowały niekorzystne efekty rozwojowe u płodów, takie jak zmniejszona masa ciała oraz zwiększony odsetek deformacji szkieletowych („zgięte żebra”). Te wyniki sugerują potencjalne działanie teratogenne genisteiny przy dawkach znacznie przekraczających stosowane terapeutycznie u ludzi. Podsumowując, genisteina wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych, jednak wymagana jest ostrożność, zwłaszcza w przypadku kobiet w ciąży, ze względu na ryzyko działań niepożądanych przy bardzo wysokich dawkach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glatiramer acetate Teva 40 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące octanu glatirameru, uzyskane w standardowych badaniach farmakologicznych, nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i małp obserwowano tworzenie złogów kompleksów immunologicznych w kłębuszkach nerkowych, jednak w długoterminowym badaniu 2-letnim na szczurach nie potwierdzono obecności tych złogów. Reakcje anafilaktyczne występowały u zwierząt uczulonych na lek (świnki morskie, myszy), choć ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieustalone. Częste były także reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, zgodne z obserwacjami klinicznymi u pacjentów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów podawano dawki ≥ 6 mg/kg/dobę (2,83-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla człowieka 60 kg w przeliczeniu na mg/m²), co skutkowało niewielkim, ale statystycznie istotnym zmniejszeniem przyrostu masy ciała potomstwa, bez innych istotnych zaburzeń rozwojowych czy behawioralnych.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, kłębuszek nerkowy, margines bezpieczeństwa, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, octan glatirameru, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rozwój behawioralny, toksyczność miejscowa, toksyczność nerkowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, złogi kompleksów immunologicznych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitaformil duo 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Sitaformil duo, zawierającego 50 mg sytagliptyny i 1000 mg metforminy, obejmowały 16-tygodniowe testy na psach, które nie wykazały dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej. Poziom NOEL dla sytagliptyny wynosi około 6-krotność narażenia klinicznego, a dla metforminy około 2,5-krotność. W badaniach toksykologicznych u gryzoni stwierdzono toksyczne działanie na wątrobę i nerki przy narażeniu przekraczającym 58-krotność narażenia klinicznego, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano efektów toksycznych. U psów przy 23-krotnym narażeniu odnotowano przemijające objawy neurologiczne i mięśniowe, wskazujące na toksyczne uszkodzenie nerwów, jednak przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono wpływu na parametry kliniczne. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy u szczurów wiązał się z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym przy bardzo wysokich dawkach (ponad 58-krotność narażenia klinicznego), co nie jest uznawane za istotne zagrożenie dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badanie toksykologiczne, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak, margines bezpieczeństwa, narażenie kliniczne, pieniste wymioty, poziom dawkowania bez obserwowanego efektu, przewlekłe działanie hepatotoksyczne, rak wątroby, sytagliptyna i metformina, toksyczne działanie na wątrobę i nerki, toksyczne uszkodzenie nerwów, toksyczność matczyna, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clabilla Gem 20 mg
Bilastyna w postaci leku Clabilla Gem jest wskazana do stosowania u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat w dawce 20 mg raz na dobę, głównie w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz pokrzywki. Lek należy podawać doustnie, tabletkę połknąć w całości popijając wodą, z zachowaniem odstępu czasowego – 1 godzina przed lub 2 godziny po posiłku lub spożyciu soku owocowego, co jest kluczowe dla optymalnego wchłaniania i efektu terapeutycznego. U pacjentów geriatrycznych oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki, ponieważ bilastyna nie jest metabolizowana i jest wydalana w postaci niezmienionej. Czas terapii zależy od rodzaju schorzenia: leczenie sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek powinno trwać tylko w okresie ekspozycji na alergeny, natomiast w przypadku całorocznego zapalenia zaleca się terapię ciągłą podczas narażenia na alergeny. Pokrzywkę leczy się indywidualnie, dostosowując czas trwania terapii do przebiegu choroby.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, bilastyna, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, efekt terapeutyczny, ekspozycja na alergeny, margines bezpieczeństwa, narażenie na alergeny, pacjent geriatryczny, podanie doustne, pokrzywka, roztwór doustny, schemat dawkowania, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wchłanianie leku, wydalanie w postaci niezmienionej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Metokarbamol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metokarbamol wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą i przewlekłą w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, gdzie objawy zatrucia (atakksja, katalepsja, skurcze, śpiączka) pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Przewlekła toksyczność obserwowana była jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki ludzkie, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Niemniej jednak, brak jest kompleksowych badań oceniających wpływ metokarbamolu na reprodukcję, mutagenność oraz karcynogenność, co stanowi istotną lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa tej substancji w praktyce klinicznej.
ataksja, atrofia jąder, dawka terapeutyczna, degeneracja miąższu wątroby, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie miorelaksacyjne, guz pęcherza moczowego, guz wątroby, hamowanie spermatogenezy, hemoliza oksydacyjna, katalepsja, margines bezpieczeństwa, martwica zrazika wątroby, methemoglobinemia, metokarbamol, paracetamol, potencjał mutagenny, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kybernin P 50 j.m./ml; 500 j.m./10 ml
Produkt leczniczy Kybernin P zawiera ludzką antytrombinę III w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do infuzji o mocy 500 j.m. oraz stężeniu około 50 j.m./ml po rekonstytucji w 10 ml wody do wstrzykiwań. Aktywność swoista preparatu wynosi od 3,3 j.m. do 8,6 j.m./mg białka, a moc produktu jest określana metodą chromogenną zgodną z Farmakopeą Europejską. Do tej pory nie zgłaszano żadnych objawów przedawkowania antytrombiny III w trakcie stosowania Kybernin P, co może wskazywać na relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa tego leku.
aktywność swoista, antytrombina III, białko osocza, dawkowanie leku, działanie niepożądane, Farmakopea Europejska, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, metoda chromogenna, osocze ludzkie, parametry kliniczne, personel medyczny, rekonstytucja, roztwór do infuzji, środki ostrożności, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rupafin 1 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące rupatadyny fumaranu, uzyskane w badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach na zwierzętach (szczury, świnki morskie, psy) wykazano, że dawki przekraczające ponad 100-krotnie zalecaną dawkę kliniczną (10 mg) nie powodowały wydłużenia odstępu QTc, zespołu QRS ani zaburzeń rytmu serca. Elektrofizjologiczne badania na izolowanych włóknach Purkiniego psów oraz na ludzkim kanale potasowym HERG wykazały brak wpływu rupatadyny i jej metabolitu 3-hydroksydesloratadyny na potencjały czynnościowe i kanały jonowe przy stężeniach odpowiednio do 2000 i 1685 razy wyższych niż maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) u ludzi po dawce 10 mg. Badania dystrybucji tkankowej potwierdziły brak kumulacji substancji w tkance serca.
badanie elektrofizjologiczne, dawka toksyczna, dystrybucja tkankowa, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, gen HERG, hydroksydesloratadyna, kanał potasowy, margines bezpieczeństwa, niecałkowite kostnienie, NOAEL, odstęp QTc, opóźnienie wzrostu, potencjał czynnościowy, rupatadyna fumaran, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa, układ sercowo-naczyniowy, wady kośćca, włókna Purkiniego, zaburzenia rytmu serca, zespół QRS, zmniejszenie płodności, znakowanie radioaktywne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sental 3 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne melatoniny zawartej w produktach leczniczych Sental 3 mg i 5 mg nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego w standardowych parametrach bezpieczeństwa farmakologicznego. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły ryzyka przy dawkach terapeutycznych, a efekty niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości dały wyniki negatywne, co potwierdza brak potencjału mutagennego i kancerogennego melatoniny w standardowych modelach badawczych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, efekt niepożądany, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, melatonina, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozród i rozwój, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Provera 5 mg
Octan medroksyprogesteronu, substancja czynna preparatu Provera, charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa, co potwierdzają dane kliniczne wskazujące na dobrą tolerancję dawek doustnych sięgających nawet 3 g (3000 mg) na dobę, czyli 300-600 razy wyższych niż standardowe dawki terapeutyczne wynoszące 5 mg lub 10 mg. Przedawkowanie nie wywołuje zazwyczaj poważnych powikłań, a objawy mogą ograniczać się do nasilenia znanych działań niepożądanych. Brak jest specyficznego antidotum dla octanu medroksyprogesteronu, co podkreśla konieczność stosowania leczenia objawowego i wspomagającego w przypadku podejrzenia przedawkowania.
antidotum, dawka doustna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie niepożądane, leczenie symptomatyczne, leczenie wspomagające, margines bezpieczeństwa, objaw przedawkowania, objaw toksyczny, octan medroksyprogesteronu, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, powikłanie zdrowotne, profil toksyczności, Provera - Leksykon substancji czynnych
Famotydyna – Przedawkowanie
Famotydyna, jako antagonista receptorów H2, jest stosowana w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Przedawkowanie tej substancji, choć rzadkie, wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne ryzyko dla pacjenta. Dane kliniczne wskazują na dobrą tolerancję wysokich dawek famotydyny, nawet do 800 mg/dobę przez okres przekraczający rok, zwłaszcza u pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona. Profil działań niepożądanych w przypadku przedawkowania jest zbliżony do tego obserwowanego podczas standardowej terapii, a precyzyjna dawka toksyczna nie została określona. Charakterystyka Produktu Leczniczego preparatów Famogast i Famotydyna Ranigast potwierdza podobieństwo objawów przedawkowania do działań niepożądanych w normalnym stosowaniu.
antagonista receptorów H2, charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, działanie niepożądane, Famogast, famotydyna, Famotydyna Ranigast, hipersekrecja kwasu żołądkowego, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, płukanie żołądka, wydzielanie kwasu żołądkowego, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viantan –
Badania niekliniczne produktu leczniczego Viantan wykazały niski profil toksyczności, z działaniami niepożądanymi pojawiającymi się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne podawanie składników aktywnych (witamin) nie wskazywało na istotne ryzyko toksyczne w dawkach terapeutycznych. Brak dedykowanych badań mutagenności i rakotwórczości jest uzasadniony znanym profilem farmakologicznym i toksykologicznym witamin, które nie wykazują potencjału mutagennego ani rakotwórczego w standardowej praktyce klinicznej.
dane toksykologiczne, dawka terapeutyczna, efekt toksyczny, embriotoksyczność, kompleks witamin, kwas glikocholowy, margines bezpieczeństwa, mieszane micele, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, śmiertelność potomstwa, spontaniczne poronienie, teratogenność, zaburzenie rozwoju płodu - Leksykon substancji czynnych
Glistnik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z ziela glistnika (Chelidonii herbae extractum), będący składnikiem preparatu roślinnego Iberogast w stężeniu 10,0 ml/100 ml, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność ostrą, podostrą oraz przewlekłą (3 i 6 miesięcy) na co najmniej dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Testy przeprowadzono przy dawkach sięgających nawet 1200-krotności dawek terapeutycznych, co pozwoliło na ustalenie szerokiego marginesu bezpieczeństwa. Dodatkowo oceniono wpływ ekstraktu na funkcje rozrodcze, rozwój embrionalny, przedurodzeniowy i pourodzeniowy potomstwa, nie wykazując negatywnych efektów. Kompleksowa analiza mutagenności nie potwierdziła potencjału do wywoływania mutacji genowych ani aberracji chromosomowych.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, efekt toksyczny, ekstrakt roślinny, ekstrakt z ziela glistnika, etanol, glistnik, Iberogast, komórka germinalna, komórka somatyczna, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran Comfort 200 mg
Przedkliniczne badania acyklowiru, substancji czynnej leku Heviran Comfort, wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły właściwości kancerogennych. Ocena wpływu na rozwój płodu w standardowych badaniach na królikach, myszach i szczurach nie wykazała działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach terapeutycznych. W niestandardowych badaniach na samicach szczura, wady płodów pojawiły się jedynie po podaniu bardzo dużych dawek podskórnych, wywołujących toksyczność matczyną, co nie ma bezpośredniego przełożenia na kliniczne stosowanie u ludzi.
acyklowir, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, spermatogeneza, teratogenność, toksyczność, toksyczność matczyna, układ rozrodczy męski, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Envil katar (1,5 mg + 2,5 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Envil katar, zawierającego mepiraminy maleinian (1,5 mg/ml) oraz fenylefryny chlorowodorek (2,5 mg/ml), wykazały, że toksyczność substancji czynnych pojawia się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną dawkę stosowaną u ludzi. Pojedyncza dawka rozpylona zawiera 0,15 mg mepiraminy maleinianu oraz 0,25 mg fenylefryny chlorowodorku, a badania na modelach zwierzęcych potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa tych dawek. Wyniki wskazują, że ryzyko działań niepożądanych związanych z toksycznością jest minimalne przy prawidłowym stosowaniu aerozolu zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi.
aerozol donosowy, badanie niekliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie toksyczne, efekt toksyczny, fenylefryna chlorowodorek, maksymalna ekspozycja, margines bezpieczeństwa, mepiramina maleinian, profil bezpieczeństwa, reakcja toksyczna, toksyczność substancji czynnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine 288,2 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Depakine (288,2 mg/5 ml, syrop) zawierającego sodu walproinian wykazały zróżnicowane wyniki dotyczące potencjału mutagennego. Walproinian nie wykazywał działania mutagennego w testach in vitro na bakteriach i komórkach chłoniaka myszy oraz nie indukował naprawy DNA w hepatocytach szczura. W badaniach in vivo po podaniu doustnym nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani dominujących cech letalnych, natomiast po dootrzewnowym podaniu zaobserwowano uszkodzenia DNA u gryzoni. W badaniach klinicznych odnotowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. Dane dotyczące rakotwórczości nie wskazują na istotne ryzyko dla człowieka, natomiast działanie teratogenne potwierdzono u myszy, szczurów i królików, z obserwacją wad rozwojowych wielu narządów oraz zaburzeń behawioralnych u potomstwa nawet do trzeciego pokolenia.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie teratogenne, hepatocyt, margines bezpieczeństwa, naprawa DNA, narząd rozrodczy, niepłodność męska, NOAEL, pęknięcie nici DNA, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, szpik kostny, układ słuchowy, wada rozwojowa, walproinian, wstrzyknięcie dootrzewnowe, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zanik jąder - Leksykon leków
Przedawkowanie – Xetanor 20 mg 20 mg
Przedawkowanie paroksetyny, substancji czynnej leku Xetanor 20 mg, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, mimo że lek ten cechuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa. Objawy przedawkowania obejmują gorączkę, mimowolne skurcze mięśni, a w ciężkich przypadkach śpiączkę oraz zmiany w zapisie EKG. Zgony są bardzo rzadkie i najczęściej związane z jednoczesnym stosowaniem innych leków psychotropowych lub alkoholu. Dawki toksyczne mogą sięgać nawet 2000 mg, co stanowi 100-krotność standardowej dawki terapeutycznej 20 mg, a mimo to większość pacjentów wraca do pełnego zdrowia bez długotrwałych następstw.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek paroksetyny, dawka toksyczna, dysfagia, działanie niepożądane, gorączka, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek psychotropowy, margines bezpieczeństwa, monitorowanie kardiologiczne, objawy przedmiotowe i podmiotowe, odtrutka swoista, skurcz mięśni mimowolny, śpiączka, substancja czynna, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Panoprist, zawierającego 4 mg erbuminy peryndoprylu oraz 1,25 mg indapamidu, wykazały, że toksyczność skojarzenia jest nieznacznie wyższa niż poszczególnych składników stosowanych oddzielnie. Niemniej jednak działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano specyficzne efekty toksyczne zależne od gatunku: brak nasilenia toksyczności nerkowej u szczurów, toksyczność przewodu pokarmowego u psów oraz nasilone objawy toksyczności u samic szczurów przy stosowaniu produktu złożonego w porównaniu do monoterapii peryndoprylem.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, funkcja rozrodcza, indapamid, margines bezpieczeństwa, peryndopryl, potencjał genotoksyczny, produkt złożony, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, wada rozwojowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citabax 40 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytalopramu wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań toksycznych przy przewlekłym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Analizy toksyczności rozrodczej, obejmujące segmenty I, II i III, nie wskazały na konieczność szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, choć w badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmniejszenie wskaźnika płodności, wskaźnika ciąży, liczby implantacji oraz zaburzenia spermatogenezy przy ekspozycji na dawki znacznie przekraczające dawki stosowane u ludzi. Te wyniki sugerują szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu cytalopramu w dawkach terapeutycznych.
badania przedkliniczne, cytalopram, długotrwałe stosowanie leku, działanie mutagenne, implantacja zarodka, margines bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wiek rozrodczy, wpływ na rozrodczość, wskaźnik ciąży, wskaźnik płodności, zaburzenia spermy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latalux 0,05 mg/ml
Badania przedkliniczne latanoprostu wykazały wysoki profil bezpieczeństwa zarówno w kontekście działania miejscowego, jak i ogólnoustrojowego. Dawka terapeutyczna stosowana miejscowo u ludzi wynosi około 1,5 μg/oko/dobę, podczas gdy maksymalna dawka bez toksyczności miejscowej u królików i małp sięgała 100 μg/oko/dobę (~67-krotnie wyższa). Współczynnik bezpieczeństwa między dawką leczniczą a dawką wywołującą toksyczność układową wynosi co najmniej 1000. Zaobserwowano przemijające poszerzenie szpary powiekowej przy dawce 6 μg/oko/dobę (4× dawka terapeutyczna), efekt nieobserwowany u ludzi. Zwiększenie pigmentacji tęczówki u małp, będące wynikiem stymulacji melanogenezy, może mieć charakter trwały, jednak bez zmian proliferacyjnych. Latanoprost nie wykazał działania alergizującego ani toksycznego na struktury oka w badaniach tolerancji miejscowej.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, jaskra, kancerogenność, latanoprost, margines bezpieczeństwa, melanocyty tęczówki, pigmentacja tęczówki, prostaglandyna F2α, resorpcja, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojądrowy, toksyczność układowa, wytwarzanie melaniny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lucetam 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piracetamu wykazały niski potencjał toksyczny substancji czynnej, nawet przy bardzo wysokich dawkach. W badaniach toksyczności ostrej nie zaobserwowano istotnych działań toksycznych przy dawkach do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów. W badaniach przewlekłych, przy dawkach do 4,8 g/kg/dobę u myszy, 2,4 g/kg/dobę u szczurów oraz do 10 g/kg/dobę u psów, nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy, a jedynie łagodne objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, zmiany konsystencji kału i zwiększone spożycie wody. Podawanie dożylne piracetamu w dawkach do 1 g/kg/dobę przez 4-5 tygodni nie wywołało działań niepożądanych u szczurów i psów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania postaci parenteralnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, lucetam, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, podanie wielokrotne, postać parenteralna leku, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, stosowanie terapeutyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pulmopect 30 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewodropropizyny, substancji czynnej syropu Pulmopect (30 mg/5 ml), wykazały niski poziom toksyczności ostrej. Dawki wywołujące objawy toksyczności doustnej wyniosły odpowiednio 886,5 mg/kg u szczurów, 1287 mg/kg u myszy oraz 2492 mg/kg u świnek morskich. Indeks terapeutyczny, określony w modelu kaszlu indukowanego u świnek morskich, mieścił się w zakresie 16-53, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa, znacznie przekraczający wartość 10, uznawaną za wskaźnik dobrego profilu bezpieczeństwa leku.