lek przeciwzakrzepowy
Lek przeciwzakrzepowy to substancja lecznicza zapobiegająca tworzeniu się zakrzepów krwi lub hamująca wzrost już istniejących skrzeplin. Leki te działają poprzez wpływ na różne etapy kaskady krzepnięcia, blokując aktywność czynników krzepnięcia lub hamując agregację płytek krwi.
Do głównych grup leków przeciwzakrzepowych należą: antagoniści witaminy K (np. warfaryna, acenokumarol), heparyny (niefrakcjonowana i drobnocząsteczkowe), bezpośrednie inhibitory trombiny (np. dabigatran), inhibitory czynnika Xa (np. rywaroksaban, apiksaban), a także leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy, klopidogrel).
Wskazania do stosowania leków przeciwzakrzepowych obejmują profilaktykę i leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zapobieganie udarom mózgu u pacjentów z migotaniem przedsionków, profilaktykę powikłań zakrzepowych u pacjentów z mechanicznymi zastawkami serca oraz leczenie ostrych zespołów wieńcowych.
Terapia przeciwzakrzepowa wiąże się z ryzykiem powikłań krwotocznych, dlatego wymaga starannego monitorowania i indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazań, profilu ryzyka pacjenta oraz współistniejących chorób i przyjmowanych leków. Niektóre z nowszych leków przeciwzakrzepowych nie wymagają rutynowego monitorowania parametrów krzepnięcia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fulvestrant Vipharm
Fulvestrant Vipharm to roztwór do wstrzykiwań zawierający 250 mg fulwestrantu w 5 ml, stosowany głównie u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi. Lek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz u tych z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) ze względu na ryzyko kumulacji i zmiany farmakokinetyki. Ze względu na domięśniową drogę podania, istotne jest monitorowanie pacjentek z zaburzeniami krzepnięcia, trombocytopenią oraz stosujących leki przeciwzakrzepowe, aby zapobiec powikłaniom krwotocznym. W trakcie terapii obserwuje się ryzyko zaburzeń zatorowo-zakrzepowych, szczególnie u pacjentek z predyspozycjami do tych schorzeń.
alkohol benzylowy, benzylu benzoesan, ból neuropatyczny, estradiol, etanol, fulwestrant, gęstość mineralna kości, górno-boczna okolica pośladka, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, nerwoból, neuropatia obwodowa, osteoporoza, palbocyklib, podanie domięśniowe, podobieństwo strukturalne, rozsiew do narządów miąższowych, rwa kulszowa, skaza krwotoczna, trombocytopenia, zaawansowany rak piersi, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie zatorowo-zakrzepowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Baxiren 2,5 mg
Apiksaban w dawce 2,5 mg (Baxiren) nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co potwierdzają dane z charakterystyki produktu leczniczego. Substancja ta nie powoduje zaburzeń funkcji poznawczych ani psychomotorycznych, które mogłyby stanowić przeciwwskazanie do wykonywania tych czynności. W związku z tym pacjenci mogą bezpiecznie kontynuować codzienne aktywności wymagające koncentracji podczas terapii apiksabanem, co stanowi istotną przewagę w porównaniu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi o potencjalnym wpływie na funkcje psychofizyczne.
apiksaban, badanie kliniczne, Baxiren, dawkowanie, działanie niepożądane, funkcje psychofizyczne, funkcje psychomotoryczne, laktoza, lek przeciwzakrzepowy, nietolerancja laktozy, profil bezpieczeństwa, tabletka powlekana, terapia przeciwzakrzepowa, zaburzenia funkcji poznawczych, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Paracetamol Hasco 500 mg
Paracetamol Hasco, dostępny w formie czopków o dawkach 80 mg, 125 mg, 250 mg oraz 500 mg, jest pochodną aniliny z grupy innych leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych (kod ATC N02BE01). Jego mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym poprzez inhibicję cyklooksygenazy kwasu arachidonowego, co prowadzi do zmniejszenia wrażliwości receptorów bólowych na kininy i serotoninę oraz obniżenia stężenia prostaglandyn w podwzgórzu, odpowiedzialnym za termoregulację. Efekt przeciwbólowy utrzymuje się przez 4-6 godzin, natomiast działanie przeciwgorączkowe przez 6-8 godzin. Paracetamol nie wykazuje istotnego działania przeciwzapalnego, gdyż nie hamuje syntezy prostaglandyn w tkankach obwodowych.
agregacja płytek krwi, anilid, cyklooksygenaza kwasu arachidonowego, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, pochodna aniliny, podwzgórze, prostaglandyna, receptor bólowy, serotonina, tkanka obwodowa, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tirosint Sol
Preparat Tirosint Sol zawierający lewotyroksynę sodową wymaga szczególnej ostrożności w określonych stanach klinicznych, takich jak niewydolność wieńcowa, dusznica bolesna, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki mózgowej oraz niewydolność kory nadnerczy, które muszą być odpowiednio zdiagnozowane i leczone przed rozpoczęciem terapii. Szczególnie istotne jest wykluczenie lub leczenie autonomii tarczycy oraz monitorowanie pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych, niewydolności serca, tachyarytmii i wtórnej niedoczynności tarczycy. U niemowląt przedwcześnie urodzonych z niską masą urodzeniową konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej. Ponadto, u pacjentów z padaczką w wywiadzie należy zachować ostrożność ze względu na potencjalne obniżenie progu drgawkowego.
amina sympatykomimetyczna, autonomia tarczycy, biodostępność, cukrzyca, dusznica bolesna, glikokortykosteroid, hormon tarczycy, lek przeciwzakrzepowy, lewotyroksyna sodowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, napad padaczkowy, niedoczynność przysadki mózgowej, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, niewydolność wieńcowa, orlistat, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, padaczka, scyntygrafia supresyjna, tachyarytmia, test TRH, tyreostatyk, wcześniactwo, wtórna niedoczynność tarczycy, zaburzenia psychotyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rombidux 10 mg
Rombidux, zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany przede wszystkim do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowych zabiegach alloplastyki stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) zarówno w fazie aktywnej terapii, jak i w profilaktyce nawrotów tych schorzeń. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ZP hemodynamicznie niestabilnych, gdzie może być konieczne zastosowanie alternatywnych metod leczenia przeciwzakrzepowego, zgodnie z wytycznymi zawartymi w punkcie 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL).
alloplastyka, charakterystyka produktu leczniczego, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, niestabilność hemodynamiczna, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, tabletka powlekana, terapia przeciwzakrzepowa, wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego, zakrzep żylny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivanoptim 2,5 mg
Rivanoptim (rywaroksaban) w dawce 2,5 mg podawany dwa razy na dobę jest wskazany w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA) i/lub innymi lekami przeciwpłytkowymi u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) oraz chorobą tętnic wieńcowych i obwodowych (CAD/PAD). W OZW zaleca się dodatkowo ASA 75-100 mg/dobę, często w połączeniu z klopidogrelem lub tyklopidyną, natomiast w CAD/PAD stosuje się ASA 75-100 mg/dobę. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej po stabilizacji zdarzenia, nie wcześniej niż 24 godziny po przyjęciu do szpitala lub po osiągnięciu hemostazy po zabiegach rewaskularyzacji. Czas terapii powinien być indywidualnie dostosowany, z uwzględnieniem stosunku ryzyka zdarzeń niedokrwiennych do ryzyka krwawień, z możliwością rozważenia wydłużenia leczenia do 24 miesięcy w OZW, choć doświadczenie jest ograniczone. W przypadku pominięcia dawki nie należy stosować dawki podwójnej, a kontynuować leczenie zgodnie z harmonogramem.
antagonista witaminy K, antykoagulacja, choroba tętnic wieńcowych, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, INR, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klopidogrel, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, ostry zespół wieńcowy, podwójna terapia przeciwpłytkowa, rewaskularyzacja, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, terapia przeciwzakrzepowa, tyklopidyna, zaburzenie czynności nerek, zdarzenie niedokrwienne, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban Aurovitas 15 mg; 20 mg
Przed rozpoczęciem terapii rywaroksabanem (Rivaroxaban Aurovitas) konieczna jest dokładna ocena przeciwwskazań, które obejmują m.in. nadwrażliwość na substancję czynną lub laktozę (23,25 mg w tabletce 15 mg, 20,75 mg w tabletce 20 mg), czynne krwawienia o znaczeniu klinicznym oraz stany zwiększające ryzyko krwawień, takie jak aktywne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia (zwłaszcza przewodu pokarmowego i układu moczowego), urazy i zabiegi neurochirurgiczne, niedawne operacje okulistyczne oraz poważne patologie naczyniowe (np. żylaki przełyku, tętniaki, wady rozwojowe naczyń). Równoczesne stosowanie rywaroksabanu z innymi antykoagulantami (heparyny niefrakcjonowanej, drobnocząsteczkowej, fondaparynuksu, warfaryny, dabigatranu, apiksabanu) jest przeciwwskazane, z wyjątkiem przejściowej zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników w niskich dawkach heparyny.
apiksaban, dabigatran, dalteparyna, doustny antykoagulant, enoksaparyna, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie o znaczeniu klinicznym, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, naczynia śródmózgowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, żylaki przełyku - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Telexer 150 mg
Dabigatran eteksylat, prolek dabigatranu, jest bezpośrednim, odwracalnym inhibitorem trombiny, który po doustnym podaniu ulega szybkiej hydrolizie do aktywnej formy. Dabigatran hamuje zarówno wolną, jak i fibrynowo związaną trombinę, zapobiegając konwersji fibrynogenu w fibrynę oraz agregacji płytek krwi indukowanej trombiną. Badania in vivo i ex vivo na modelach zwierzęcych potwierdziły jego skuteczność przeciwzakrzepową, a badania kliniczne fazy II wykazały ścisłą korelację między stężeniem dabigatranu w osoczu a jego działaniem przeciwzakrzepowym, co uzasadnia monitorowanie efektu terapeutycznego leku.
agregacja płytek krwi, czas częściowej tromboplastyny, czas ekarynowy, czas trombinowy, dabigatran eteksylat, działanie przeciwzakrzepowe, efekt terapeutyczny, esteraza, fibryna, fibrynogen, inhibitor trombiny, kaskada krzepnięcia, lek przeciwzakrzepowy, proteaza serynowa, ryzyko krwawienia, stężenie dabigatranu, stężenie minimalne dabigatranu, zakrzepica - Leksykon leków
Interakcje leku – Aropilo SR 8 mg
Ropinirol, stosowany w terapii choroby Parkinsona, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Nie stwierdzono znaczących interakcji farmakokinetycznych z lewodopą i domperydonem, co nie wymaga modyfikacji dawkowania. Natomiast neuroleptyki i ośrodkowo działający antagoniści dopaminy (np. sulpiryd, metoklopramid) znacząco obniżają efektywność ropinirolu, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. U pacjentów przyjmujących duże dawki estrogenów lub poddawanych hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) obserwuje się wzrost stężenia ropinirolu w osoczu, co może wymagać dostosowania dawki, zwłaszcza przy rozpoczynaniu lub odstawianiu HTZ. Ropinirol metabolizowany jest głównie przez CYP1A2, a inhibitory tego enzymu, takie jak cyprofloksacyna, powodują wzrost Cmax o 60% i AUC o 84%, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i wymaga korekty dawkowania.
antagonista dopaminy, antagonista witaminy K, choroba Parkinsona, cyprofloksacyna, domperydon, enoksacyna, enzym cytochromu P450, estrogen, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP1A2, lek przeciwzakrzepowy, lewodopa, maksymalne stężenie leku, metoklopramid, neuroleptyk, ośrodkowy układ nerwowy, palenie tytoniu, pole pod krzywą stężenia, sedacja, sulpiryd, teofilina, wskaźnik INR, znormalizowany czas protrombinowy - Leksykon chorób i schorzeń
Dysplazja włóknisto-mięśniowa – Leczenie
Dysplazja włóknisto-mięśniowa (FMD) to nieaterosklerotyczna, niezapalna choroba naczyń, najczęściej dotycząca tętnic nerkowych i szyjnych, bez obecnie dostępnej terapii przyczynowej. Leczenie koncentruje się na kontroli nadciśnienia tętniczego, zapobieganiu powikłaniom naczyniowym oraz łagodzeniu objawów, takich jak bóle głowy. Farmakoterapia obejmuje przede wszystkim inhibitory ACE (np. benazepril, enalapril, lisinopril) i antagonistów receptora angiotensyny II (np. kandesartan, irbesartan, losartan, walsartan), które są preferowane zwłaszcza przy zajęciu tętnic nerkowych. Dodatkowo stosuje się diuretyki (hydrochlorotiazyd 12,5 mg), antagoniści wapnia (amlodypina, nifedypina) oraz beta-adrenolityki (metoprolol, atenolol). Terapia przeciwpłytkowa, najczęściej kwasem acetylosalicylowym w dawce 81-100 mg/dobę, jest wskazana u pacjentów z zajęciem tętnic szyjnych lub kręgowych, a leczenie przeciwzakrzepowe stosuje się w przypadku rozwarstwienia tętnic lub epizodów zakrzepowo-zatorowych. W leczeniu bólów głowy u pacjentów z FMD należy unikać leków naczynioskurczowych, stosując alternatywne metody, takie jak leki przeciwdopaminergiczne, kortykosteroidy czy toksynę botulinową.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bypass naczyniowy, denerwacja tętnic nerkowych, dysplazja włóknisto-mięśniowa, endarterektomia, epizod niedokrwienny, gradient ciśnień, incydent naczyniowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający atak niedokrwienny, przezskórna angioplastyka balonowa, radiolog interwencyjny, rewaskularyzacja chirurgiczna, spontaniczne rozwarstwienie tętnicy wieńcowej, technika endowaskularna, toksyna botulinowa, trombektomia, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Razarxo 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Razarxo, jest bezpośrednim, selektywnym inhibitorem czynnika Xa, stosowanym w dawce 10 mg w formie tabletek powlekanych. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania generacji trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy funkcję płytek krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wykazuje zależność dawka-efekt, co potwierdza korelacja stężenia leku z wydłużeniem czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin (r=0,98). W badaniach klinicznych u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych wartości PT w 5-95 percentylach w okresie maksymalnego działania leku (2-4 h po podaniu) wynosiły 13-25 sekund, podczas gdy wartości wyjściowe przed operacją mieściły się w zakresie 12-15 sekund. Należy podkreślić, że PT powinien być raportowany w sekundach, a nie jako INR, który jest niewłaściwy do oceny działania rywaroksabanu.
antykoagulant, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, odczynnik Neoplastin, rywaroksaban, tabletka powlekana, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep - Leksykon leków
Interakcje leku – Diclac 25 mg/ml (75 mg/3 ml)
Diklofenak sodowy wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście metabolizmu i toksyczności. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP2C9 (np. worykonazolem), które mogą prowadzić do znacznego wzrostu stężenia diklofenaku w osoczu i nasilonych działań niepożądanych. Podawanie diklofenaku z litem lub digoksyną wymaga monitorowania ich stężeń w osoczu ze względu na ryzyko toksyczności. Współstosowanie z lekami moczopędnymi, beta-blokerami czy inhibitorami ACE może osłabiać ich działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga regularnej kontroli funkcji nerek i ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób starszych. Diklofenak nasila nefrotoksyczność cyklosporyny i może powodować hiperkaliemię przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, takrolimusu lub trimetoprymu, co wymaga monitorowania poziomu potasu w surowicy.
alkohol benzylowy, beta-bloker, chinolon, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze krwi, cyklosporyna, czynność nerek, digoksyna, diklofenak sodowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, drgawki, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, fenytoina, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, kolestypol, kolestyramina, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek moczopędny, lek oszczędzający potas, lek przeciwzakrzepowy, lit w osoczu, metotreksat, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, perforacja, prostaglandyna nerkowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stężenie glukozy we krwi, takrolimus, toksyczność, trimetoprym, worykonazol - Leksykon substancji czynnych
Okserutyny – Interakcje
O-(ß-hydroksyetylo)-rutozydy (okserutyny), będące pochodnymi rutyny i kwercetyny, nie wykazują klinicznie istotnych interakcji farmakologicznych z innymi lekami, w tym z warfaryną, co jest kluczowe dla pacjentów poddawanych terapii przeciwzakrzepowej. Badania in vitro wskazały na potencjalne hamowanie izoform CYP3A oraz sulfotransferaz przez kwercetynę, jednak nie potwierdzono tego efektu in vivo, a rutyna nie wykazuje wpływu na enzymy wątrobowe. W praktyce klinicznej stosowanie doustne o-(ß-hydroksyetylo)-rutozydów nie wymaga modyfikacji dawkowania innych leków metabolizowanych przez te enzymy, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych i upraszcza terapię, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością żylną i polipragmazją.
CYP3A, cytochrom P450, działanie naczyniorozszerzające, enzym wątrobowy, interakcja farmakokinetyczna, kwercetyna, lek przeciwzakrzepowy, okserutyna, przewlekła niewydolność żylna, rutyna, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, substrat CYP3A4, sulfotransferaza, terapia przeciwzakrzepowa, Venoruton, warfaryna, zaburzenie przepływu żylnego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vitaminum E 400 mg Hasco 400 mg
Preparat Vitaminum E 400 mg HASCO w formie kapsułek miękkich jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na witaminę E (int-rac-α-Tocopherylis acetas, all-rac-α-tokoferylu octan) oraz na składniki pomocnicze, w tym olej arachidowy pochodzący z orzeszków ziemnych, co stanowi istotne ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych. Ponadto, stosowanie preparatu jest niewskazane u osób z niedoborem witaminy K ze względu na potencjalne nasilenie zaburzeń krzepnięcia i zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza w kontekście jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych. Kapsułki o dawce 400 mg witaminy E wymagają ostrożności w doborze pacjentów, a w przypadku trudności w połykaniu należy rozważyć alternatywne formy farmaceutyczne.
antyoksydant, dysfagia, kapsułka miękka, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór witaminy K, olej arachidowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ryzyko krwawienia, uczulenie na orzeszki ziemne, Vitaminum E, witamina E, wywiad alergologiczny, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kopiryna – tabletki od bólu głowy 400 mg + 50 mg
Lek Kopiryna, zawierający 400 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 50 mg kofeiny, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego, nerwowego oraz immunologicznego. Kwas acetylosalicylowy może powodować bóle żołądka, zgagę, nudności, a także poważniejsze powikłania, takie jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, których częstość wzrasta wraz z dawką. Dodatkowo obserwuje się ryzyko krwotoków pooperacyjnych, wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, trombocytopenię oraz niedokrwistość pokrwotoczną. Rzadko występują przemijające zaburzenia czynności wątroby (podwyższenie aminotransferaz), martwica brodawek nerkowych i śródmiąższowe zapalenie nerek po długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Kofeina może wywoływać bezsenność, niepokój, kołatanie serca oraz przemijający wzrost ciśnienia tętniczego, nasilając dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
aminotransferaza, astma oskrzelowa, bezsenność, ból żołądka, choroba wrzodowa żołądka, czas krwawienia, czas protrombinowy, kofeina, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok pooperacyjny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, obrzęk naczynioruchowy, perforacja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do mózgu, zapalenie przewodu pokarmowego, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Danengo 75 mg
Dabigatran eteksylan, stosowany w dawkach 150 mg lub 220 mg na dobę, wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na danych klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało ten lek. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, występujące u około 14% pacjentów, z dużymi krwawieniami obserwowanymi u mniej niż 2%. Krwawienia mogą dotyczyć różnych układów i narządów, w tym krwotoków wewnątrzczaszkowych, przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego oraz skóry. W badaniach klinicznych po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego częstość dużych krwawień wynosiła 1,3% dla dawki 150 mg i 1,8% dla dawki 220 mg, porównywalnie do 1,5% w grupie leczonej enoksaparyną. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek, stosujących leki wpływające na hemostazę lub silne inhibitory glikoproteiny P (P-gp). W przypadku niekontrolowanego krwawienia dostępny jest swoisty czynnik odwracający działanie dabigatranu – idarucyzumab.
agranulocytoza, alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antagonista witaminy K, dabigatran eteksylan, duże krwawienie, dysfagia, enoksaparyna, hematokryt, hemoglobina, hiperbilirubinemia, idarucyzumab, krwawienie z rany, krwiomocz, krwioplucie, krwotok do przewodu pokarmowego, krwotok układu moczowo-płciowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nawrót ŻChZZ, nefropatia związana z leczeniem przeciwzakrzepowym, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, zespół ciasnoty międzypowięziowej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Daxanlo 110 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Daxanlo 110 mg, jest bezpośrednim, odwracalnym inhibitorem trombiny, działającym poprzez hamowanie proteazy serynowej trombiny, co uniemożliwia konwersję fibrynogenu do fibryny i zapobiega tworzeniu skrzepów. Dabigatran eteksylan jest prolekiem, który po doustnym podaniu ulega szybkiej hydrolizie przez esterazy w osoczu i wątrobie do aktywnej formy – dabigatranu. Jego działanie obejmuje hamowanie zarówno wolnej trombiny, jak i trombiny związanej z fibryną oraz agregacji płytek krwi indukowanej trombiną. Skuteczność przeciwzakrzepowa została potwierdzona w badaniach przedklinicznych oraz klinicznych fazy II, które wykazały zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczną między stężeniem dabigatranu w osoczu a efektem terapeutycznym.
agregacja płytek krwi, bezpośredni inhibitor trombiny, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas trombinowy, dabigatran eteksylan, działanie przeciwzakrzepowe, ekarynowy czas krzepnięcia, hamowanie trombiny, hydroliza esterazowa, kaskada krzepnięcia, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, niskocząsteczkowy prolek, proteaza serynowa, przemiana fibrynogenu w fibrynę, ryzyko krwawienia, stężenie dabigatranu w osoczu, trombina związana z fibryną, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban APC 20 mg
Rywaroksaban, oceniany w 19 badaniach fazy III u 69 608 dorosłych oraz w 3 badaniach (fazy II i III) u 412 pacjentów pediatrycznych, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z mechanizmem działania jako bezpośredni inhibitor czynnika Xa. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania: w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia wystąpiły u 6,8% pacjentów, a anemia u 5,9%, natomiast w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej krwawienia odnotowano u 23%, a anemię u 1,6%. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz stosujących inne leki wpływające na hemostazę. Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność, a w ciężkich przypadkach mogą prowadzić do zgonu lub powikłań takich jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych i niewydolność nerek.
aloplastyka stawu biodrowego, ból w klatce piersiowej, cholestaza, dławica piersiowa, hemoglobina hematokryt, hemostaza, hipoperfuzja, inhibitor czynnika Xa, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, przezskórna interwencja wieńcowa, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Wylew podspojówkowy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wylew podspojówkowy to pęknięcie drobnego naczynia krwionośnego pod spojówką, manifestujące się jaskrawoczerwoną plamą na twardówce, zwykle bez bólu, zmian ostrości widzenia czy wydzieliny. Etiologia obejmuje m.in. gwałtowny kaszel, kichanie, wymioty, urazy, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, zaburzenia krzepnięcia oraz stosowanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, aspiryna). Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, pomiarze ciśnienia tętniczego i ewentualnych badaniach krwi w przypadku nawracających epizodów. Wylew ustępuje samoistnie w ciągu 1-3 tygodni, a leczenie objawowe obejmuje stosowanie sztucznych łez, zimnych kompresów w pierwszych 1-2 dniach oraz ciepłych kompresów w kolejnych dniach. Należy unikać leków wpływających na krzepnięcie krwi, preferując paracetamol w razie potrzeby.
aspiryna, badanie fizykalne, badanie oka, ciepły kompres, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, krople nawilżające, krwistek, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, obrzęk oka, okulary ochronne, okulista, ostrość widzenia, paracetamol, ropna wydzielina, schorzenie okulistyczne, siniak, soczewki kontaktowe, spojówka, sztuczne łzy, twardówka, uczucie piasku w oku, warfaryna, wydzielina z oka, wylew podspojówkowy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zimny kompres, źrenica - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fragmin 15 000 j.m. a.Xa/0,6 ml
Dalteparyna sodowa, substancja czynna leku Fragmin, jest heparyną drobnocząsteczkową o masie cząsteczkowej około 6 000, pozyskiwaną ze śluzówki jelita świńskiego. Mechanizm jej działania polega na nasilaniu hamującego wpływu antytrombiny na czynnik Xa oraz trombinę, z wyraźniejszym efektem na czynnik Xa niż na wydłużenie czasu APTT. Dalteparyna wykazuje również mniejszy wpływ na funkcję płytek krwi i ich adhezję w porównaniu do heparyny niefrakcjonowanej, co przekłada się na ograniczone oddziaływanie na pierwotną hemostazę. Dodatkowo, jej działanie przeciwzakrzepowe jest wspierane przez wpływ na ścianę naczyń oraz układ fibrynolizy, co potwierdza jej kompleksowy profil farmakodynamiczny w terapii przeciwzakrzepowej (kod ATC: B01A B04).
antytrombina, aPTT, czynnik Xa, dalteparyna sodowa, działanie przeciwzakrzepowe, fibrynoliza, hemodializa, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, krążenie pozaustrojowe, lek przeciwzakrzepowy, OIOM, płytki krwi, przewlekła niewydolność nerek, trombina, wentylacja mechaniczna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość żylna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Kwiat Bzu czarnego –
Produkt leczniczy Kwiat Bzu czarnego (Sambucus nigra L., flos) w formie ziół do zaparzania nie wykazuje udokumentowanych interakcji farmakologicznych z innymi lekami. Pomimo teoretycznych możliwości wpływu flawonoidów na metabolizm leków przeciwzakrzepowych, moczopędnych, hipoglikemizujących oraz immunosupresyjnych, poziom istotności klinicznej tych interakcji oceniono jako niski, bez potwierdzonych przypadków klinicznych. Produkt można stosować niezależnie od posiłków, a brak specyficznych interakcji z alkoholem nie wyklucza zalecenia unikania spożycia alkoholu podczas terapii ze względu na potencjalne osłabienie efektu terapeutycznego i ryzyko nieprzewidzianych reakcji.
cukrzyca, działanie immunomodulujące, działanie moczopędne, działanie przeciwzakrzepowe, flawonoidy, indeks terapeutyczny, interakcja lekowa, kwiat bzu czarnego, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, poziom glukozy, Sambucus nigra, wąski indeks terapeutyczny, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Interakcje leku – Taninal 500 mg
Taninal, zawierający 500 mg białczanu taniny, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez mechanizm ograniczania wchłaniania innych leków w przewodzie pokarmowym. Białczan taniny tworzy kompleksy z grupami funkcyjnymi leków, zwłaszcza aminowymi, co prowadzi do zmniejszenia ich biodostępności. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem Taninalu a innymi lekami, a w przypadku antybiotyków (tetracykliny, makrolidy, fluorochinolony) oraz preparatów żelaza odstęp ten powinien wynosić minimum 3 godziny. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest przeciwwskazane ze względu na osłabienie działania przeciwbiegunkowego Taninalu oraz ryzyko nasilenia podrażnień błony śluzowej przewodu pokarmowego; w sytuacji konieczności spożycia alkoholu zaleca się co najmniej 4-godzinny odstęp od przyjęcia leku.
antacidum, antybiotyk, białczan taniny, biodostępność, doustny środek antykoncepcyjny, droga pozajelitowa, działanie przeciwbiegunkowe, działanie ściągające, fluorochinolon, interakcja z alkoholem, lek alkaliczny, lek nasercowy, lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek psychotropowy, makrolid, NLPZ, podrażnienie błony śluzowej, polipragmazja, preparat żelaza, tanina, Taninal, tetracyklina, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie motoryki jelitowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprom Ultramax 600 mg
Ibuprom Ultramax, zawierający 600 mg ibuprofenu, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ibuprofen lub inne NLPZ, ciężką niewydolność serca w klasie IV wg NYHA, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, niewyjaśnione zaburzenia krwiotworzenia, aktywne lub nawracające krwawienia (w tym z przewodu pokarmowego i naczyń mózgowych), a także chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy z co najmniej dwoma epizodami owrzodzenia lub krwawienia. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Składniki pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (42,7 mg/tabletkę) i glikol propylenowy (0,97 mg/tabletkę), również mogą stanowić źródło nadwrażliwości.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność serca, duszność spoczynkowa, hemostaza, klasyfikacja NYHA, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, płytka krwi, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, przewód tętniczy, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krwiotworzenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zotral 100 mg
Produkt leczniczy Zotral zawiera 100 mg chlorowodorku sertraliny i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sertralinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (159,3 mg/tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią. Zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii MAO przed rozpoczęciem sertraliny oraz 7-dniowego odstępu przed wprowadzeniem MAO po odstawieniu sertraliny. Ponadto, stosowanie sertraliny z pimozydem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT i groźnych zaburzeń rytmu serca.
chlorowodorek sertraliny, choroba układu krążenia, cytochrom P450, drżenie mięśniowe, dziurawiec zwyczajny, fenytoina, flekainid, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na sertralinę, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pimozyd, pobudzenie psychoruchowe, propafenon, przewodnictwo serotoninergiczne, SNRI, SSRI, tramadol, tryptan, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Noclaud 100 mg
Cylostazol, stosowany w dawce 100 mg dwa razy na dobę, wykazuje istotną skuteczność w leczeniu chromania przestankowego, potwierdzoną w 9 kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 1634 pacjentów. Terapia przez 24 tygodnie prowadzi do znaczącego zwiększenia bezwzględnego dystansu chromania (ACD) o 60,4-129,1 m oraz początkowego dystansu chromania (ICD) o 47,3-93,6 m. Metaanaliza wykazała średnią poprawę ACD o 42 m (100% względem placebo). Lek działa poprzez hamowanie agregacji płytek krwi, rozszerzanie naczyń krwionośnych oraz hamowanie proliferacji komórek mięśni gładkich, co przekłada się na poprawę przepływu krwi i zmniejszenie objawów chromania. Efekt antyagregacyjny utrzymuje się do 12 godzin, a po odstawieniu leku normalna agregacja powraca w ciągu 48-96 godzin bez ryzyka nadmiernej agregacji „z odbicia”.
adenozynodifosforan, bezwzględny dystans chromania, cholesterol HDL, chromanie przestankowe, cukrzyca, czynnik płytkowy 4, czynnik wzrostu pochodzenia płytkowego, hamowanie agregacji płytek, inhibitor agregacji płytek krwi, kwas arachidonowy, lek przeciwzakrzepowy, naprężenie ścinające, niewydolność serca, pletyzmografia tensometryczna, początkowy dystans chromania, profil lipidowy, proliferacja komórek mięśni gładkich, rozszerzenie naczyń krwionośnych, śmiertelność, trójglicerydy, wskaźnik Kaplana-Meiera - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sianta 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej leku Sianta, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniły działań niepożądanych niezwiązanych z farmakodynamicznym działaniem przeciwzakrzepowym leku. W modelach zwierzęcych zaobserwowano wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg mc., co odpowiada 5-krotnej ekspozycji w osoczu w porównaniu do dawek terapeutycznych u ludzi, manifestujący się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. Dodatkowo, toksyczne dawki (5-10-krotna ekspozycja) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie ich przeżywalności oraz wzrost wad rozwojowych, a w badaniach pre- i postnatalnych dawki 4-krotnie wyższe niż terapeutyczne zwiększały umieralność płodów.
badanie farmakologiczne, badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, dabigatran, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna dla matki, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, genotoksyczność, incydent krwawienia, lek przeciwzakrzepowy, mezylan, nadmierna aktywność farmakologiczna, płodność samicy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność płodu, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oroes 10 mg
Lek Oroes zawierający 10 mg escytalopramu w postaci szczawianu posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować w praktyce klinicznej. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na escytalopram lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu escytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym nieselektywnymi, nieodwracalnymi MAOI, odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym wydłużeniem odstępu QT, wrodzonym zespołem wydłużonego QT oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes.
antykoagulant, bradykardia, choroba wrzodowa, dziurawiec zwyczajny, hipokaliemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, nadwrażliwość na escytalopram, nagła śmierć sercowa, niewydolność serca, NLPZ, płytka krwi, SSRI, torsades de pointes, tramadol, tryptan, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aspirin Pro 500 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) stosowany w dawce 500 mg wykazuje istotne działania niepożądane, z których najważniejsze to zwiększone ryzyko krwawień i krwotoków, wynikające z nieodwracalnej inhibicji cyklooksygenazy płytkowej i hamowania agregacji płytek przez okres 7-10 dni. Ryzyko krwawień utrzymuje się do 4-8 dni po odstawieniu leku, co ma znaczenie przy planowaniu zabiegów chirurgicznych. Najczęstsze krwawienia obejmują epistaxis, krwawienia z dziąseł, purpurę, krwawienia z przewodu pokarmowego (w tym jawne i utajone) oraz rzadkie, ale ciężkie krwawienia wewnątrzczaszkowe. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują ból brzucha, chorobę wrzodową z możliwością perforacji oraz enteropatię zwężeniową jelit, szczególnie przy długotrwałej terapii wysokimi dawkami ASA. Ryzyko powikłań gastroenterologicznych wzrasta u osób starszych, z chorobą wrzodową, stosujących jednocześnie inne NLPZ, glikokortykosteroidy lub leki przeciwzakrzepowe.
agregacja płytek krwi, astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, efekt przeciwpłytkowy, encefalopatia, enteropatia zwężeniowa jelit, epistaxis, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid, hematemeza, inhibicja cyklooksygenazy płytkowej, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, melena, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, polip nosa, prostaglandyna nerkowa, purpura, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retencja sodu, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, stłuszczenie wątroby, tinnitus, triada aspirynowa, układ krzepnięcia, uszkodzenie wątroby, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie neurologiczne, zespół Reye’a, zwiększenie enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Aspirin C 400 mg + 240 mg
Produkt Aspirin C, zawierający kwas acetylosalicylowy (ASA) i kwas askorbowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na ryzyko nasilenia toksycznego wpływu na szpik kostny, wynikające ze zmniejszenia klirensu nerkowego i wypierania metotreksatu z białek osocza. ASA nasila działanie leków przeciwzakrzepowych, trombolitycznych oraz SSRI, zwiększając ryzyko krwawień, a także w połączeniu z innymi NLPZ podnosi ryzyko choroby wrzodowej i uszkodzenia nerek. Ponadto ASA osłabia działanie leków moczopędnych i przeciwdnawych, zwiększa stężenie digoksyny oraz nasila działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych. Interakcje z glikokortykosteroidami i inhibitorami ACE mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia salicylanów i obniżenia działania przeciwnadciśnieniowego. Kwas walproinowy w połączeniu z ASA wykazuje synergistyczne działanie antyagregacyjne i zwiększa toksyczność. Alkohol znacząco potęguje ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, dlatego jego spożycie podczas terapii Aspirin C jest niewskazane.
agregacja płytek krwi, benzbromaron, białko osocza, choroba Addisona, choroba wrzodowa, czas krwawienia, deferoksamina, digoksyna, działanie niepożądane, działanie ototoksyczne, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie przeciwpłytkowe, filtracja kłębuszkowa, furosemid, glikokortykosteroid, glukoza, hydrokortyzon, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulina, kanalik nerkowy, karbamazepina, klirens nerkowy, kreatynina, krew utajona, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas moczowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdnawy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie błony śluzowej, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, reakcja utleniania-redukcji, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, synteza prostaglandyn, toksyczność tkankowa, toksyczny wpływ na szpik kostny, właściwość antyagregacyjna, właściwość hipoglikemizująca, zaburzenie krzepnięcia krwi