Interakcje leku
Diclac 25 mg/ml (75 mg/3 ml)

Diklofenak sodowy wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście metabolizmu i toksyczności. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP2C9 (np. worykonazolem), które mogą prowadzić do znacznego wzrostu stężenia diklofenaku w osoczu i nasilonych działań niepożądanych. Podawanie diklofenaku z litem lub digoksyną wymaga monitorowania ich stężeń w osoczu ze względu na ryzyko toksyczności. Współstosowanie z lekami moczopędnymi, beta-blokerami czy inhibitorami ACE może osłabiać ich działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga regularnej kontroli funkcji nerek i ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób starszych. Diklofenak nasila nefrotoksyczność cyklosporyny i może powodować hiperkaliemię przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, takrolimusu lub trimetoprymu, co wymaga monitorowania poziomu potasu w surowicy.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje diklofenaku sodowego z innymi produktami leczniczymi są liczne i mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Należy pamiętać, że opisane poniżej interakcje uwzględniają również te zaobserwowane przy zastosowaniu innych postaci farmaceutycznych zawierających diklofenak.1

Silne inhibitory CYP2C9

Podczas przepisywania diklofenaku z silnymi inhibitorami CYP2C9, takimi jak worykonazol, należy zachować szczególną ostrożność. Jest to spowodowane możliwością zahamowania metabolizmu diklofenaku, co może prowadzić do znacznego wzrostu stężenia substancji czynnej w osoczu oraz zwiększonej ekspozycji na produkt leczniczy.2

Interakcje z litem i digoksyną

Lit – jednoczesne podawanie diklofenaku z produktami leczniczymi zawierającymi lit może prowadzić do zwiększenia stężenia litu w osoczu. W takich przypadkach zaleca się regularne monitorowanie stężenia litu w celu uniknięcia potencjalnych działań toksycznych.3

Digoksyna – podobnie jak w przypadku litu, diklofenak podawany jednocześnie z produktami zawierającymi digoksynę może powodować wzrost jej stężenia w osoczu. W związku z tym zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny, aby uniknąć działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem tego leku.4

Interakcje z lekami moczopędnymi i przeciwnadciśnieniowymi

Podobnie jak w przypadku innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, jednoczesne stosowanie diklofenaku z lekami moczopędnymi lub lekami zmniejszającymi ciśnienie tętnicze (np. beta-blokerami, inhibitorami ACE) może osłabiać ich działanie przeciwnadciśnieniowe. Z tego powodu zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania tych leków.5

Należy pamiętać o zwiększonym ryzyku nefrotoksyczności podczas takiego leczenia skojarzonego. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać i regularnie monitorować czynność nerek, szczególnie po rozpoczęciu terapii z wykorzystaniem leków moczopędnych i inhibitorów konwertazy angiotensyny. U pacjentów, zwłaszcza w wieku podeszłym, istotne jest regularne kontrolowanie ciśnienia tętniczego krwi.6

Interakcja z cyklosporyną

Diklofenak, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, może nasilać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny poprzez wpływ na prostaglandyny nerkowe. W związku z tym w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków, diklofenak powinien być podawany w zmniejszonych dawkach w porównaniu do pacjentów nieotrzymujących cyklosporyny.7

Leki wywołujące hiperkaliemię

Jednoczesne stosowanie leków oszczędzających potas, cyklosporyny, takrolimusu lub trimetoprymu z diklofenakiem może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy krwi. W takich przypadkach wskazane jest regularne monitorowanie kaliemii w celu uniknięcia potencjalnie niebezpiecznej hiperkaliemii.8

Chinolony przeciwbakteryjne

Odnotowano pojedyncze przypadki wystąpienia drgawek, które mogły być spowodowane jednoczesnym stosowaniem chinolonów i niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym diklofenaku. Należy zachować ostrożność przy łączeniu tych grup leków, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka drgawek.9

Inne NLPZ i kortykosteroidy

Jednoczesne stosowanie diklofenaku z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub kortykosteroidami może znacząco zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego, takich jak owrzodzenia czy krwawienia. Należy unikać takiego połączenia lub stosować je tylko w uzasadnionych przypadkach z zachowaniem szczególnej ostrożności.10

Leki przeciwzakrzepowe i antyagregacyjne

Podczas jednoczesnego stosowania diklofenaku z lekami przeciwzakrzepowymi należy zachować szczególną ostrożność ze względu na możliwe zwiększone ryzyko krwawienia. Chociaż badania kliniczne nie wykazały jednoznacznie, aby diklofenak wpływał na działanie leków przeciwzakrzepowych, istnieją doniesienia wskazujące na zwiększone ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu tych leków. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów przyjmujących takie połączenia lekowe.11

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny

Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym diklofenaku, z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) może znacząco zwiększać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Połączenie tych leków powinno być stosowane z ostrożnością, zwłaszcza u pacjentów z wywiadem choroby wrzodowej.12

Leki przeciwcukrzycowe

Badania kliniczne wykazały, że diklofenak może być stosowany jednocześnie z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi bez istotnego wpływu na ich działanie kliniczne. Niemniej jednak odnotowano pojedyncze przypadki zarówno działania hipoglikemizującego, jak i hiperglikemizującego, które wymagały korekty dawkowania leków przeciwcukrzycowych podczas leczenia diklofenakiem. W związku z tym podczas jednoczesnego stosowania tych leków wskazane jest regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi.13

Fenytoina

Podczas jednoczesnego stosowania fenytoiny z diklofenakiem zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu ze względu na możliwy wzrost ekspozycji na fenytoinę, co może prowadzić do nasilenia jej działań niepożądanych.14

Metotreksat

Diklofenak może hamować klirens nerkowy metotreksatu, co prowadzi do zwiększenia stężenia metotreksatu we krwi. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania diklofenaku w czasie krótszym niż 24 godziny przed lub po leczeniu metotreksatem. W takiej sytuacji może dojść do znacznego zwiększenia stężenia metotreksatu we krwi oraz nasilenia jego działania toksycznego.15

Kolestypol i kolestyramina

Leki te mogą opóźniać lub zmniejszać wchłanianie diklofenaku z przewodu pokarmowego. W celu uniknięcia tej interakcji zaleca się stosowanie diklofenaku co najmniej godzinę przed lub od 4 do 6 godzin po przyjęciu kolestypolu lub kolestyraminy.16

Interakcje diklofenaku z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu z diklofenakiem sodowym może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, szczególnie dotyczących przewodu pokarmowego. Alkohol może powodować podrażnienie błony śluzowej żołądka, a w połączeniu z diklofenakiem, który również wykazuje takie działanie, znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń oraz perforacji.

Dodatkowo, należy pamiętać, że produkt Diclac w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera 120 mg alkoholu benzylowego w ampułce (3 ml), co stanowi dodatkowy czynnik, który należy rozważyć przy ocenie całkowitego obciążenia związkami alkoholowymi.17

U pacjentów regularnie spożywających alkohol lub z chorobami wątroby, jednoczesne stosowanie diklofenaku może prowadzić do nasilenia hepatotoksyczności obu substancji. Z tego powodu zaleca się całkowitą abstynencję alkoholową podczas terapii diklofenakiem, szczególnie w przypadku leczenia długotrwałego.

Tabela interakcji diklofenaku z innymi produktami leczniczymi

Produkt leczniczy/grupa leków Rodzaj interakcji Konsekwencje kliniczne Poziom istotności
Silne inhibitory CYP2C9 (np. worykonazol) Hamowanie metabolizmu diklofenaku Zwiększenie stężenia diklofenaku w osoczu i nasilenie działań niepożądanych Wysoki
Lit Zmniejszenie wydalania litu przez nerki Zwiększenie stężenia litu w osoczu i ryzyko toksyczności Wysoki
Digoksyna Zmniejszenie wydalania digoksyny Zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu i ryzyko toksyczności Wysoki
Leki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe Antagonizm farmakodynamiczny Zmniejszenie efektu przeciwnadciśnieniowego i moczopędnego Wysoki
Cyklosporyna Synergistyczne działanie nefrotoksyczne Zwiększenie ryzyka uszkodzenia nerek Wysoki
Leki oszczędzające potas, cyklosporyna, takrolimus, trimetoprym Addytywne działanie na gospodarkę potasową Zwiększenie ryzyka hiperkaliemii Średni
Chinolony przeciwbakteryjne Niezdefiniowany Zwiększenie ryzyka wystąpienia drgawek Niski
Inne NLPZ i kortykosteroidy Addytywne działanie drażniące na błonę śluzową żołądka Zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Wysoki
Leki przeciwzakrzepowe i antyagregacyjne Hamowanie agregacji płytek krwi Zwiększenie ryzyka krwawień Wysoki
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) Synergistyczne działanie na krzepnięcie krwi Zwiększenie ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego Wysoki
Leki przeciwcukrzycowe Niezdefiniowany Możliwe zaburzenia kontroli glikemii Średni
Fenytoina Zmniejszenie metabolizmu fenytoiny Zwiększenie stężenia fenytoiny w osoczu Średni
Metotreksat Zmniejszenie klirensu nerkowego metotreksatu Zwiększenie stężenia metotreksatu we krwi i nasilenie toksyczności Wysoki
Kolestypol i kolestyramina Zmniejszenie wchłaniania diklofenaku Zmniejszenie skuteczności diklofenaku Średni
Alkohol Synergistyczne działanie drażniące na błonę śluzową żołądka Zwiększenie ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego Wysoki
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl