Przeciwwskazania stosowania leku Oroes

Lek Oroes zawierający 10 mg escytalopramu w postaci szczawianu podlega istotnym ograniczeniom w stosowaniu, które należy bezwzględnie przestrzegać w praktyce klinicznej. Przeciwwskazania wynikają zarówno z właściwości samej substancji czynnej, jak i z potencjalnych interakcji z innymi grupami leków. ¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Oroes jest nadwrażliwość na escytalopram lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wchodzącą w skład preparatu. W przypadku wystąpienia w przeszłości reakcji alergicznej na escytalopram lub inną substancję zawartą w leku, należy bezwzględnie odstąpić od jego zastosowania. ²

Interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy

Szczególnie istotną grupą przeciwwskazań są te związane z jednoczesnym stosowaniem escytalopramu i inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), które wiążą się z ryzykiem wystąpienia zespołu serotoninowego. Do tej grupy przeciwwskazań należą: ³

• Nieselektywne, nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy (MAOI) – jednoczesne stosowanie escytalopramu z tą grupą leków jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego manifestującego się takimi objawami jak: pobudzenie, drżenie, hipertermia i inne potencjalnie zagrażające życiu objawy. ⁴
• Odwracalne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) – stosowanie escytalopramu jednocześnie z tymi lekami jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. ⁵
• Odwracalny nieselektywny inhibitor MAO – linezolid – jednoczesne stosowanie escytalopramu i linezolidu (antybiotyk o działaniu hamującym MAO) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. ⁶
• Nieodwracalne selektywne inhibitory MAO-B – jednoczesne stosowanie escytalopramu z tymi lekami jest również przeciwwskazane. ⁷

Przeciwwskazania związane z wpływem na odstęp QT

Escytalopram wpływa na układ przewodzący serca, co może prowadzić do zaburzeń rytmu. W związku z tym przeciwwskazania obejmują: ⁸

• Rozpoznane wydłużenie odstępu QT – stosowanie escytalopramu jest przeciwwskazane u pacjentów, u których stwierdzono wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG. ⁹
• Wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT – escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym genetycznie uwarunkowanym zespołem wydłużonego odstępu QT ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca. ¹⁰
• Jednoczesne stosowanie z innymi lekami powodującymi wydłużenie odstępu QT – przeciwwskazane jest podawanie escytalopramu równocześnie z innymi produktami leczniczymi, które mogą powodować wydłużenie odstępu QT, ze względu na addytywny efekt i znacząco zwiększone ryzyko wystąpienia arytmii, w tym groźnych dla życia torsades de pointes. ¹¹

Kiedy odradzić pacjentowi stosowanie leku Oroes

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami wymienionymi powyżej, istnieją sytuacje kliniczne, w których należy zachować szczególną ostrożność lub odradzić stosowanie leku Oroes ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych:

Sytuacje związane z ryzykiem zespołu serotoninowego

Należy odradzić stosowanie leku Oroes pacjentom, którzy przyjmują jednocześnie inne leki o działaniu serotoninergicznym, takie jak: ¹²

• Inne leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI lub SNRI
• Tryptany (stosowane w leczeniu migreny)
• Tramadol i inne opioidowe leki przeciwbólowe
• Preparaty dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)

Pacjenci z ryzykiem zaburzeń rytmu serca

Należy odradzić stosowanie leku Oroes lub zalecić szczególną ostrożność u pacjentów z następującymi czynnikami ryzyka: ¹³

• Znaczące zaburzenia równowagi elektrolitowej (zwłaszcza hipokaliemia i hipomagnezemia)
• Klinicznie istotna bradykardia
• Świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego
• Niewyrównana niewydolność serca
• Wywiad rodzinny w kierunku nagłej śmierci sercowej

Pacjenci z ryzykiem krwawień

Ze względu na wpływ escytalopramu na funkcję płytek krwi należy odradzić stosowanie leku Oroes lub zachować szczególną ostrożność u pacjentów:

• Przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, heparyna, nowe doustne antykoagulanty)
• Stosujących niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
• Z zaburzeniami krzepnięcia w wywiadzie
• Z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy w aktywnej fazie

W powyższych przypadkach konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia lub szczególnie uważne monitorowanie pacjenta podczas terapii escytalopramem.