dystocja
Dystocja to termin położniczy określający trudności w przebiegu porodu, które wymagają interwencji medycznej. W przeciwieństwie do porodu fizjologicznego (eutocji), dystocja charakteryzuje się nieprawidłowym lub przedłużającym się przebiegiem porodu, co może stanowić zagrożenie zarówno dla matki, jak i dla dziecka.
Dystocję dzieli się na dwa główne typy: dystocję barkową (trudności z urodzeniem barków dziecka po urodzeniu główki) oraz dystocję dynamiczną (zaburzenia czynności skurczowej macicy). Inne przyczyny obejmują nieprawidłowe położenie płodu, dysproporcję między wielkością płodu a miednicą matki, zaburzenia czynności skurczowej macicy oraz anomalie kanału rodnego.
Rozpoznanie dystocji opiera się na monitorowaniu postępu porodu, ocenie czynności skurczowej macicy oraz stanu płodu. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować stymulację czynności skurczowej oksytocyną, zastosowanie technik manualnych w przypadku dystocji barkowej lub wykonanie cięcia cesarskiego w sytuacjach zagrażających życiu matki lub dziecka.
Właściwe rozpoznanie i szybkie postępowanie w przypadku dystocji ma kluczowe znaczenie dla zmniejszenia śmiertelności i zachorowalności okołoporodowej. W przypadkach dystocji barkowej szczególnie istotne jest opanowanie technik uwalniania barków, aby zminimalizować ryzyko urazów zarówno u noworodka (uszkodzenie splotu barkowego), jak i u matki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Primacor 10 mg
Przedkliniczne badania lerkanidypiny chlorowodorku wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych działań niepożądanych na autonomiczny, ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy przy dawkach terapeutycznych. Testy farmakologiczne, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniły zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. W badaniach długoterminowych na szczurach i psach obserwowano działania związane z mechanizmem antagonistów wapnia, głównie przy dużych dawkach, odzwierciedlające nasiloną aktywność farmakodynamiczną. W standardowych testach genotoksyczności nie stwierdzono mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, antagonista wapnia, autonomiczny układ nerwowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, dystocja, dystrybucja lerkanidypiny, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, genotoksyczność, lerkanidypiny chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, strata poimplantacyjna, strata przedimplantacyjna, teratogenność, toksyczność przewlekła, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole B. Braun 2 mg/ml 2 mg/ml
Kompleksowe badania toksykologiczne flukonazolu wykazały, że działania toksyczne pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach kancerogenności na myszach i szczurach (dawki 2,5, 5 i 10 mg/kg/dobę, odpowiadające 2-7-krotności dawki ludzkiej) nie stwierdzono działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów płci męskiej zaobserwowano wzrost częstości gruczolaka wątrobowokomórkowego przy dawkach 5 i 10 mg/kg/dobę. Testy mutagenności in vitro i in vivo (m.in. na bakteriach Salmonella typhimurium, komórkach mysich i ludzkich limfocytach do stężenia 1000 µg/ml) wykazały brak działania mutagennego flukonazolu. Badania reprodukcyjne na szczurach potwierdziły brak wpływu na płodność przy dawkach doustnych do 20 mg/kg oraz pozajelitowych do 75 mg/kg.
dystocja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie czaszki, limfocyt ludzki, nadliczbowe żebro, obumarcie zarodka, pochodne triazolu, poszerzenie miedniczki nerkowej, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren 25 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego (Voltaren 25 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach na myszach, szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, a zdolność rozrodcza szczurów pozostała niezmieniona. Minimalne efekty na płód obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, bez zaburzeń rozwoju przed-, okołoporodowego i poporodowego potomstwa.
badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, diklofenak sodowy, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie owulacji, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał genotoksyczny, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność matczyna, toksyczny wpływ na rozród, tworzenie łożyska, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu, zaburzenie implantacji, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Azotan fentikonazolu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azotan fentikonazolu, stosowany w produktach Gynoxin Optima (krem dopochwowy 20 mg/g, kapsułki dopochwowe 200 mg) oraz Gynoxin Uno (kapsułki dopochwowe 600 mg), wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z DL50 wynoszącą 3000 mg/kg mc. przy podaniu doustnym u myszy i szczurów, natomiast niższą toksyczność przy podaniu dootrzewnowym (309–440 mg/kg mc. u szczurów, z różnicami międzypłciowymi). W badaniach wielokrotnego podawania doustnego przez 6 miesięcy u szczurów i psów w dawkach 40, 80 i 160 mg/kg mc./dobę odnotowano dobrą tolerancję, z niewielkim wzrostem masy wątroby i przemijającym wzrostem aktywności AlAT, co sugeruje adaptacyjną hepatotoksyczność. Azotan fentikonazolu nie wykazuje działania mutagennego, co potwierdzono w sześciu badaniach genotoksyczności, a także charakteryzuje się bardzo dobrą tolerancją miejscową na modelach zwierzęcych, w tym u świń karłowatych, bez objawów uczulenia, fototoksyczności czy fotoalergii.
aminotransferaza alaninowa, azotan fentikonazolu, błona śluzowa pochwy, dawka letalna, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fotoalergia, fototoksyczność, Gynoxin Optima, Gynoxin Uno, hepatotoksyczność, kapsułka dopochwowa, krem dopochwowy, margines bezpieczeństwa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, świnia karłowata, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uczulenie, wada rozwojowa płodu - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diklofenak sodowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 powyżej 225 mg/kg u szczurów i 250 mg/kg u myszy po podaniu domięśniowym. Przewlekłe stosowanie diklofenaku może prowadzić do zmian owrzodzeniowych w układzie pokarmowym, szczególnie przy dawkach wysokich (50 mg/kg). Długoterminowe badania na szczurach wykazały dawkozależne zwiększenie ryzyka zakrzepów w naczyniach wieńcowych, co sugeruje potencjalne ryzyko sercowo-naczyniowe przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Badania genotoksyczności, mutagenności i rakotwórczości nie wskazały na istotne zagrożenia przy dawkach terapeutycznych. Preparaty łączone z mizoprostolem (np. Arthrotec) nie wykazały działania karcynogennego, teratogennego ani mutagennego, a jednoczesne podawanie obu substancji jest bezpieczne pod względem genetycznym i rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, diklofenak sodowy, dystocja, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, hamowanie owulacji, inhibitor syntezy prostaglandyn, mizoprostol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie układu pokarmowego, prostaglandyna typu E, przerost błony śluzowej żołądka, ryzyko sercowo-naczyniowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, tworzenie łożyska, wpływ teratogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Pharmascience 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fulwestrantu wykazały niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu oraz dobrą tolerancję przy podawaniu wielokrotnym u różnych gatunków zwierząt. Lokalnie obserwowano zapalenie mięśni i ziarniniaki, przypisywane substancjom pomocniczym, z nasileniem zapalenia u królików w porównaniu do soli fizjologicznej. Efekty antyestrogenowe fulwestrantu dotyczyły układu rozrodczego i hormonowrażliwych narządów u szczurów i psów, a długotrwałe podawanie (12 miesięcy) u psów wywoływało zapalenie tętnic. W badaniach kardiologicznych u psów stwierdzono niewielkie zmiany w EKG (uniesienie odcinka ST, zahamowanie zatokowe) przy stężeniach leku >15-krotnie wyższych niż u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne. Fulwestrant nie wykazywał potencjału genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne.
antyestrogen, błoniak ziarnisty, dystocja, działanie antyestrogenowe, elektrokardiogram, fulwestrant, komórki Leydiga, nowotwór sznura płciowego, obumieranie zarodków, poronienie, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, sprzężenie zwrotne, stężenie gonadotropin, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie odcinka ST, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, zrąb jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Grofibrat M 267 mg
Fenofibrat, a dokładniej jego aktywny metabolit kwas fenofibrynowy, wykazuje toksyczność narządową w badaniach przedklinicznych na zwierzętach laboratoryjnych, jednak przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniu na szczurach toksyczność mięśni szkieletowych (głównie włókien typu I) pojawiła się przy dawkach powyżej 30 mg/kg, co stanowi około 17-krotność maksymalnej dawki u ludzi. Toksyczność mięśnia sercowego nie była obserwowana przy dawkach do 3-krotności dawki terapeutycznej. U psów odwracalne zmiany w przewodzie pokarmowym wystąpiły przy dawkach około 5-krotnie wyższych niż u ludzi. Badania mutagenności wykazały brak potencjału mutagennego, natomiast karcynogenność obserwowano jedynie u gryzoni w postaci nowotworów wątroby związanych z proliferacją peroksysomów, co jest efektem specyficznym dla tych gatunków i nie ma znaczenia klinicznego dla ludzi. Fenofibrat nie wykazuje działania teratogennego, choć przy toksycznych dawkach dla matki obserwowano embriotoksyczność oraz wydłużenie ciąży i trudności porodowe.
aktywna forma leku, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, dystocja, działanie embriotoksyczne, fenofibrat, hipospermia, kwas fenofibrynowy, margines bezpieczeństwa, niedojrzałość jajników, niedokrwistość, nowotwór wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, płodność, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, proliferacja peroksysomów, toksyczność mięśni szkieletowych, toksyczność narządowa, układ rozrodczy, wakuolizacja jąder, włókno mięśniowe typu I, zmiany degeneracyjne mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Posaconazole Teva 40 mg/ml
Posaconazole Teva (40 mg/ml, zawiesina doustna) wykazuje hamujący wpływ na syntezę hormonów steroidowych oraz czynność nadnerczy, co potwierdzono w badaniach toksyczności u szczurów i psów przy stężeniach równych lub wyższych od terapeutycznych u ludzi. U psów obserwowano fosfolipidozę neuronów przy stężeniach niższych niż terapeutyczne, jednak zjawisko to nie wystąpiło u małp po rocznym podawaniu leku. Badania neurotoksyczności nie wykazały wpływu na ośrodkowy ani obwodowy układ nerwowy przy stężeniach przekraczających poziomy terapeutyczne. W dwuletnich badaniach na szczurach odnotowano fosfolipidozę płuc prowadzącą do rozszerzenia i niedrożności pęcherzyków, jednak jej znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne.
badanie echokardiograficzne, badanie elektrokardiograficzne, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze krwi, czynność nadnerczy, dekompensacja serca, dystocja, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, genotoksyczność, hormon steroidowy, lek przeciwgrzybiczny, neurotoksyczność, niedrożność pęcherzyków płucnych, obwodowy układ nerwowy, odstęp QT, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, steroidogeneza, synteza hormonów steroidowych, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclac 25 mg/ml (75 mg/3 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, obejmujące analizę farmakologiczną, toksykologiczną, genotoksyczną, rakotwórczą oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) potwierdzono brak działania teratogennego oraz brak wpływu na reprodukcję przy dawkach terapeutycznych. W dawkach toksycznych dla organizmu matki zaobserwowano minimalny wpływ na płód, bez zaburzeń rozwoju przedporodowego, okołoporodowego i poporodowego potomstwa. Dane te potwierdzają, że profil bezpieczeństwa diklofenaku jest zgodny z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ).
diklofenak, diklofenak sodowy, dystocja, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, łożysko, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, owulacja, przewód tętniczy, toksyczność matczyna, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu, zaburzenia porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pozakonazol Altan 300 mg
Przedkliniczne badania pozakonazolu, leku przeciwgrzybiczego z grupy azoli, wykazały hamujący wpływ na syntezę hormonów steroidowych oraz czynność nadnerczy u szczurów i psów przy stężeniach równych lub wyższych od terapeutycznych u ludzi. U psów obserwowano fosfolipidozę neuronów przy ekspozycji mniejszej niż terapeutyczna, jednak nie potwierdzono tego u małp po rocznym podawaniu. Dwuletnie badanie na szczurach wykazało fosfolipidozę płuc prowadzącą do rozszerzenia i niedrożności pęcherzyków, choć jej znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Badania kardiologiczne na małpach i szczurach nie wykazały istotnych zaburzeń elektrokardiograficznych ani dekompensacji serca przy stężeniach do 8,9-krotności terapeutycznych, choć odnotowano wzrost skurczowego ciśnienia tętniczego do 29 mmHg przy wysokich stężeniach.
ciśnienie skurczowe krwi, ciśnienie tętnicze krwi, czynność nadnerczy, dekompensacja serca, dystocja, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, niedrożność pęcherzyków płucnych, obwodowy układ nerwowy, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, parametry elektrokardiograficzne, powiększenie komór mózgu, roztwór do infuzji, steroidogeneza, synteza hormonów steroidowych, zator płucny - Leksykon substancji czynnych
Diltiazem – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diltiazem, poddany szerokim badaniom przedklinicznym, nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani karcynogennego, co potwierdzają negatywne wyniki testów mutagenności in vivo i in vitro oraz badań rakotwórczości. W kontekście bezpieczeństwa terapii długoterminowej jest to istotna informacja, potwierdzająca brak ryzyka mutacji genetycznych i nowotworzenia przy stosowaniu tej substancji. Jednakże, badania na zwierzętach laboratoryjnych wykazały istotne działania niepożądane dotyczące układu rozrodczego i rozwoju zarodkowo-płodowego, w tym embriotoksyczność, teratogenność oraz zaburzenia płodności.
ciąża, diltiazem, dystocja, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, podanie dootrzewnowe, potencjał mutagenny, procesy reprodukcyjne, rakotwórczość, reprodukcja, terapia długoterminowa, umieralność okołoporodowa, wady układu sercowo-naczyniowego, wiek rozrodczy, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazol Adamed 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa worykonazolu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności po wielokrotnym podaniu jest wątroba, z hepatotoksycznością obserwowaną przy ekspozycjach w osoczu porównywalnych do dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Dodatkowo, minimalne zmiany w nadnerczach stwierdzono u szczurów, myszy i psów przy podobnych poziomach ekspozycji. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani rakotwórczego worykonazolu.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, estradiol, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, nadnercze, narząd docelowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój przed- i pourodzeniowy, toksyczność, worykonazol, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Eubiocard 150 mg
Kwas acetylosalicylowy, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wykazuje istotne ryzyko teratogenne i toksyczne w okresie ciąży, szczególnie w pierwszych dwóch trymestrach. Stosowanie preparatu Eubiocard (150 mg, tabletki dojelitowe) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronień oraz wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego i przewodu pokarmowego, z bezwzględnym ryzykiem wzrastającym z dawką i czasem terapii. W pierwszych 6 miesiącach ciąży lek należy stosować wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce i najkrótszym możliwym czasie. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego jest bezwzględnie przeciwwskazane w trzecim trymestrze ze względu na ryzyko nadciśnienia płucnego u płodu, przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla, dysfunkcji nerek, a także wydłużenia czasu krwawienia i zahamowania kurczliwości macicy u matki, co może prowadzić do poważnych powikłań okołoporodowych.
dystocja, działanie przeciwpłytkowe, inhibitor syntezy prostaglandyn, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak podokostnowy czaszki, krwiomocz, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, przewód tętniczy Botalla, tabletka dojelitowa, wada układu sercowo-naczyniowego, wybroczyny, wydłużenie czasu krwawienia, wylew podspojówkowy, zahamowanie kurczliwości macicy - Leksykon chorób i schorzeń
Macica podwójna – Epidemiologia
Macica podwójna (uterus didelphys) to rzadka wrodzona anomalia dróg rodnych, występująca u około 0,3% populacji kobiet, stanowiąca około 8,3% wszystkich anomalii przewodów Müllera. Częstość jest wyższa w grupach z niepłodnością (8,0%) i poronieniami (13,3%). Anomalia ta często współistnieje z wadami układu moczowego, w tym jednostronną agenezją nerki (15-20%) oraz przegrodą pochwową (25%), a także zespołami OHVIRA i Herlyn-Werner-Wunderlich. Diagnostyka opiera się na badaniu ginekologicznym, ultrasonografii, histeroskopii oraz rezonansie magnetycznym, z zaleceniem oceny układu moczowego ze względu na częste współistnienie wad nerek. Większość pacjentek jest bezobjawowa, a leczenie jest wskazane głównie w przypadku objawów takich jak dysmenorrhea, dyspareunia czy problemy z płodnością, gdzie resekcja przegrody pochwowej jest zabiegiem z wyboru.
agenezja nerki, anomalia Müllerowska, anomalia przewodu Müllera, anomalia układu moczowego, badanie ginekologiczne, ciąża wysokiego ryzyka, cięcie cesarskie, dysmenorrhea, dyspareunia, dystocja, endometrioza, histeroskopia, krwotok poporodowy, łożysko przodujące, macica podwójna, niepłodność, niewydolność szyjki macicy, położenie miednicowe płodu, poronienie, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, przedwczesny poród, przegroda pochwy, rezonans magnetyczny, ultrasonografia, wewnątrzmaciczne ograniczenie wzrostu płodu, wkładka wewnątrzmaciczna, zespół Herlyn-Werner-Wunderlich, zespół OHVIRA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Zentiva 250 mg/5 ml
Fulwestrant, substancja czynna leku Fulvestrant Zentiva, wykazuje niski profil toksyczności ostrej po jednorazowym podaniu oraz dobrą tolerancję przy podawaniu wielokrotnym w badaniach na zwierzętach. Reakcje miejscowe, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, są głównie związane z substancjami pomocniczymi. W badaniach na szczurach i psach obserwowano efekty antyestrogenowe, szczególnie w układzie rozrodczym, a u psów po 12 miesiącach leczenia pojawiło się zapalenie tętnic. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy (uniesienie odcinka ST, zahamowanie zatokowe) występował przy stężeniach ponad 15-krotnie wyższych niż u ludzi, co ogranicza jego znaczenie kliniczne. Fulwestrant nie wykazuje działania genotoksycznego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
antagonista receptora estrogenowego, dystocja, działanie antyestrogenowe, działanie genotoksyczne, efekt teratogenny, fulwestrant, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, układ sercowo-naczyniowy, zaawansowany rak piersi, zaburzenie hormonalnego sprzężenia zwrotnego, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, ziarniniak - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketokonazol 200 mg
W praktyce klinicznej stosowanie ketokonazolu u kobiet w okresie rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas karmienia piersią, wymaga szczegółowej analizy stosunku korzyści do ryzyka. Ketokonazol w dawce 200 mg (tabletki Ketokonazol Polfarmex) może być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu. Brak odpowiednio liczebnych, kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych ogranicza dostęp do wiarygodnych danych dotyczących bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na szczurach wykazały embriotoksyczne i teratogenne działanie ketokonazolu w dawce 80 mg/kg mc./dobę, w tym wady rozwojowe (zrosty i zmniejszona liczba palców) oraz dystocję w III trymestrze ciąży. Należy podkreślić, że wyniki badań na zwierzętach nie zawsze przekładają się bezpośrednio na ludzi, jednak stanowią istotny sygnał potencjalnego ryzyka.
- Leksykon substancji czynnych
Piroksykam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piroksykamu obejmowały szeroki zakres testów toksyczności podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (szczury, myszy, psy, małpy) z dawkami od 0,3 do 25 mg/kg mc./dobę, co odpowiada do 90-krotności dawki klinicznej u ludzi. Główne działania niepożądane obejmowały nefrotoksyczność (martwica brodawek nerkowych) oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, typowe dla NLPZ. Wrażliwość na toksyczność była gatunkowo zróżnicowana – małpy wykazywały wysoką odporność, natomiast psy były szczególnie wrażliwe na uszkodzenia przewodu pokarmowego. Badania na produkcie Flamexin potwierdziły, że dawki przekraczające 60-krotność dawki ludzkiej wywołują uszkodzenia żołądka, jelit i nerek, jednak przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi ryzyko takich działań u ludzi jest minimalne.
dystocja, działanie niepożądane piroksykamu, genotoksyczność i rakotwórczość, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie płodności, owrzodzenie, piroksykam, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, śmiertelność zarodków i płodów, uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, uszkodzenie żołądka i jelit, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenie przebiegu porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dilzem 180 retard 180 mg
Przedkliniczne badania diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej Dilzem 180 Retard, wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego zarówno in vitro, jak i in vivo. Testy genotoksyczności oraz badania onkogenności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego ani indukcji nowotworów, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenne i onkogenne przy stosowaniu leku. Jednakże, badania na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) ujawniły istotne działanie teratogenne, w tym wady rozwojowe kręgosłupa i kończyn, a także zaburzenia płodności u szczurów. Dodatkowo, przy dużych dawkach dootrzewnowych obserwowano rzadkie wady układu sercowo-naczyniowego płodów.
badanie przedkliniczne, diltiazem chlorowodorek, Dilzem 180 Retard, dystocja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, obumieranie zarodków, onkogeneza, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjalne zagrożenie, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, teratogenność, układ sercowo-naczyniowy, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren SR 100 100 mg
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej Voltaren SR 100, obejmujące bezpieczeństwo stosowania, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych. W modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) nie stwierdzono działania teratogennego, a jedynie minimalny wpływ na płód przy dawkach toksycznych dla matki. Nie zaobserwowano zaburzeń rozwoju przed-, około- i poporodowego potomstwa, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa diklofenaku w kontekście reprodukcji.
dawka toksyczna, diklofenak sodowy, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, profil bezpieczeństwa, przewód tętniczy, przeżywalność płodów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, tworzenie łożyska, Voltaren, wydłużenie ciąży, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoledronic acid Fresenius Kabi 4 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu zoledronowego wskazują na różnice międzygatunkowe w toksyczności ostrej, z dawkami niepowodującymi śmierci wynoszącymi 10 mg/kg u myszy oraz 0,6 mg/kg u szczurów. Badania toksyczności krótko- i długoterminowej wykazały dobrą tolerancję leku przy dawkach do 0,02 mg/kg/dobę podawanych podskórnie szczurom oraz do 0,005 mg/kg co 2-3 dni dożylnie psom przez okres do 52 tygodni. Najczęstszym efektem farmakodynamicznym było zwiększenie pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co odzwierciedla mechanizm działania polegający na hamowaniu resorpcji kostnej. Analiza toksyczności nerkowej wykazała wąski margines bezpieczeństwa, jednak poziomy NOAEL po jednorazowym podaniu wynosiły 1,6 mg/kg, a po wielokrotnym podaniu do 0,6 mg/kg/dobę, co nie wskazuje na nefrotoksyczność przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Długotrwałe stosowanie w dawkach terapeutycznych wiązało się z toksycznością narządową obejmującą przewód pokarmowy, wątrobę, śledzionę, płuca oraz miejsce podania dożylnego. Badania reprodukcyjne wykazały działanie teratogenne kwasu zoledronowego u szczurów przy dawkach ≥ 0,2 mg/kg podawanych podskórnie, natomiast u królików nie stwierdzono teratogenności, choć obserwowano toksyczność u matek. Dystocja występowała u szczurów już przy dawce 0,01 mg/kg. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego działania substancji, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku u pacjentów. Wyniki te stanowią istotną podstawę do oceny ryzyka i korzyści związanych z klinicznym zastosowaniem kwasu zoledronowego.
dystocja, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, kwas zoledronowy, narażenie długotrwałe, nefrotoksyczność, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, resorpcja tkanki kostnej, toksyczność długookresowa, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, warstwa gąbczasta przynasad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pamifos-90 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa disodu pamidronianu, substancji czynnej w preparatach Pamifos-30, -60 i -90, wykazały specyficzny profil toksyczności po dożylnym podaniu, z głównym celem toksycznym w nerkach, narządach o wysokim ukrwieniu. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach ujawniły toksyczność na samice i rozwijający się płód przy dawkach od 0,6 do 8,3-krotnie przekraczających maksymalną dawkę zalecaną u ludzi. Zaobserwowano przedłużenie okresu porodu prowadzące do dystocji oraz skrócenie kości długich płodu, wskazujące na zaburzenia rozwoju kostnego. Pamidronian wykazuje wysokie powinowactwo do tkanki kostnej płodu, przenikając do niej w większym stopniu niż do kości matki, co ma istotne implikacje kliniczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży.
dystocja, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, laktacja, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, powinowactwo do tkanki kostnej, przenikanie do mleka matki, rakotwórczość, substancja czynna, tkanka kostna płodu, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclofenac sodium Nutra Essential 40 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego wykazały, że miejscowe stosowanie aerozolu na skórę u królików jest dobrze tolerowane i nie powoduje podrażnień. W badaniach ogólnoustrojowych na zwierzętach, przewlekła toksyczność objawiała się głównie zmianami i owrzodzeniami przewodu pokarmowego, zwłaszcza żołądka i jelit, co jest zgodne z klinicznym profilem działań niepożądanych NLPZ. Dwuletnie badania toksyczności na szczurach ujawniły dawkozależne zwiększenie częstości zakrzepowej niedrożności naczyń serca. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego diklofenaku, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, diklofenak sodowy, dystocja, działanie przeciwowulacyjne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, przewód tętniczy płodu, rakotwórczość, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Posaconazole Sandoz 40 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące pozakonazolu wskazują na charakterystyczne dla azolowych leków przeciwgrzybiczych działania toksyczne, głównie związane z hamowaniem syntezy hormonów steroidowych, co potwierdzono w badaniach na szczurach i psach przy ekspozycji równej lub wyższej niż terapeutyczna u ludzi. U psów obserwowano fosfolipidozę neuronów przy stężeniach niższych niż terapeutyczne, jednak efekt ten nie wystąpił u małp po rocznym podawaniu leku. Badania neurotoksyczności nie wykazały wpływu na ośrodkowy ani obwodowy układ nerwowy przy ekspozycji przekraczającej stężenia terapeutyczne. Dwuletnie badania na szczurach ujawniły fosfolipidozę płuc z rozszerzeniem i niedrożnością pęcherzyków, choć niekoniecznie przekłada się to na zmiany czynnościowe u ludzi. W zakresie kardiotoksyczności, pozakonazol nie wpływał na zapis EKG, w tym odstępy QT i QTc, przy stężeniach 4,6-krotnie wyższych niż terapeutyczne, natomiast u szczurów i małp zaobserwowano wzrost ciśnienia skurczowego i tętniczego do 29 mmHg przy stężeniach 1,4- i 4,6-krotnie wyższych niż terapeutyczne.
ciśnienie tętnicze, dekompensacja serca, dystocja, działanie rakotwórcze, echokardiografia, elektrokardiografia, embriotoksyczność, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, genotoksyczność, lek przeciwgrzybiczy, nadnercza, obwodowy układ nerwowy, odstęp QT, pęcherzyki płucne, steroidogeneza, synteza hormonów steroidowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flamexin 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piroksykamu w kompleksie z β-cyklodekstryną (produkt Flamexin) wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne, toksyczności przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego nie ujawniły zagrożeń klinicznych. Wysokie dawki, przekraczające 60-krotność dawki terapeutycznej, indukowały uszkodzenia żołądka i jelit oraz martwicę brodawek nerkowych, jednak takie ekspozycje są nieosiągalne w standardowej terapii. Kompleksowanie piroksykamu z β-cyklodekstryną nie zmienia profilu bezpieczeństwa w porównaniu do samej substancji czynnej.
bezpieczeństwo farmakologiczne, biodostępność substancji czynnej, dystocja, farmakokinetyka, genotoksyczność, inhibitor syntezy prostaglandyn, kompleks z β-cyklodekstryną, martwica brodawek nerkowych, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, piroksykam, piroksykam z β-cyklodekstryną, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ossmiq 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pozakonazolu, substancji czynnej leku Ossmiq, wskazują na profil toksyczności charakterystyczny dla azolowych leków przeciwgrzybiczych, głównie związany z hamowaniem syntezy hormonów steroidowych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów zaobserwowano zahamowanie czynności nadnerczy przy ekspozycji równoważnej lub wyższej niż po dawkach terapeutycznych u ludzi. U psów wystąpiła fosfolipidoza neuronów przy stężeniach poniżej dawek terapeutycznych, jednak nie potwierdzono tego zjawiska u małp po rocznym podawaniu. W badaniach neurotoksyczności trwających 12 miesięcy nie stwierdzono wpływu na ośrodkowy ani obwodowy układ nerwowy przy ekspozycjach przekraczających poziomy terapeutyczne. W dwuletnich badaniach na szczurach odnotowano fosfolipidozę płuc prowadzącą do rozszerzenia i niedrożności pęcherzyków, choć jej kliniczne znaczenie dla ludzi pozostaje niejasne. Farmakologiczne badania bezpieczeństwa u małp nie wykazały wpływu na zapis EKG, w tym odstępy QT i QTc, nawet przy stężeniach 8,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne, natomiast u szczurów i małp zaobserwowano wzrost ciśnienia tętniczego do 29 mmHg przy stężeniach odpowiednio 2,1- i 8,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, czynność nadnerczy, dekompensacja serca, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, hormon steroidowy, neurotoksyczność, obwodowy układ nerwowy, odstęp QT, pęcherzyk płucny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, powiększenie komór mózgu, pozakonazol, steroidogeneza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie neurologiczne, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osagrand 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ibandronowego, substancji czynnej leku Osagrand (3 mg w roztworze do wstrzykiwań), wykazały, że toksyczność ogólna, w tym nefrotoksyczność, występowała jedynie u psów i to przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały żadnych niepokojących efektów, co potwierdza brak działania mutagennego i rakotwórczego. W kontekście reprodukcji, pomimo braku specyficznych badań dla 3-miesięcznego schematu dawkowania, obserwowano u szczurów i królików zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa (F1) oraz wpływ na płodność, w tym zwiększoną utratę zarodków przed implantacją przy dawkach ≥1 mg/kg/dobę podawanych doustnie lub dożylnie.
bisfosfoniany, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie niepożądane, efekt teratogenny, genotoksyczność, kancerogenność, kwas ibandronowy, oligospermia, Osagrand, roztwór do wstrzykiwań, schemat dawkowania, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ, uszkodzenie nerek, utrata zarodka, zagnieżdżenie zarodka, zespół miedniczkowo-moczowodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclac 50 50 mg
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej preparatu Diclac 50, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania terapeutycznego u ludzi. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów klinicznie istotnych przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego diklofenaku sodowego. Ocena wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa u zwierząt laboratoryjnych nie wskazała na działanie teratogenne, z wyjątkiem minimalnych efektów przy dawkach toksycznych dla matki.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, diklofenak sodowy, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, inhibitor syntezy prostaglandyn, kancerogenny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, toksyczność wielokrotna, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Posaconazole Glenmark 40 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pozakonazolu wykazały, że lek ten, podobnie jak inne azole, hamuje syntezę hormonów steroidowych, co skutkuje wpływem na czynność nadnerczy u szczurów i psów przy ekspozycji ≥ dawki terapeutycznej u ludzi. U psów obserwowano fosfolipidozę neuronów przy ekspozycji < dawki terapeutycznej, jednak nie stwierdzono neurotoksyczności w badaniach 12-miesięcznych u psów i małp przy ekspozycji > dawki terapeutycznej. W dwuletnim badaniu na szczurach odnotowano fosfolipidozę płuc prowadzącą do rozszerzenia i niedrożności pęcherzyków, choć jej kliniczne znaczenie dla ludzi pozostaje niejasne. Badania kardiologiczne u małp i szczurów nie wykazały zaburzeń rytmu ani dekompensacji serca przy ekspozycji odpowiednio 4,6- i 1,4-krotnie wyższej niż terapeutyczna, jednak zaobserwowano wzrost ciśnienia skurczowego i tętniczego do 29 mmHg przy tych samych ekspozycjach.
azole przeciwgrzybicze, badanie elektrokardiograficzne, badanie przedkliniczne, ciśnienie skurczowe, czynność nadnerczy, dekompensacja serca, dystocja, działanie rakotwórcze, echokardiografia, embriotoksyczność, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, genotoksyczność, niedrożność pęcherzyków płucnych, obwodowy układ nerwowy, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, reprodukcja, rozwój okołoporodowy, steroidogeneza, synteza hormonów steroidowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibandronic Acid Viatris 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ibandronowego, substancji czynnej leku Ibandronic Acid Viatris, wykazały toksyczność nerkową jedynie u psów przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na ograniczone znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani karcynogennego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W zakresie wpływu na reprodukcję, doustne podanie kwasu ibandronowego u szczurów i królików nie wykazało teratogenności ani toksyczności płodowej, a także brak działań niepożądanych u potomstwa F1 przy dawkach co najmniej 35-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi.
aktywność genetyczna, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bisfosfonian, droga doustna, dystocja, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, Ibandronic Acid Viatris, kwas ibandronowy, płodność, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność płodowa, uszkodzenie nerek, utrata zarodka przedimplantacyjna, właściwość genotoksyczna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie rozwojowe narządów trzewnych, zespół miedniczkowo-moczowodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Posaconazole Mylan 40 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące pozakonazolu, substancji czynnej produktu Posaconazole Mylan (40 mg/ml, zawiesina doustna), wskazują na hamujący wpływ na syntezę hormonów steroidowych oraz czynność nadnerczy u szczurów i psów przy stężeniach równych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi. U psów obserwowano fosfolipidozę neuronów przy stężeniach niższych niż terapeutyczne, jednak nie potwierdzono tego efektu u małp po rocznym podawaniu. Badania neurotoksyczności na psach i małpach nie wykazały negatywnego wpływu na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy przy stężeniach przekraczających terapeutyczne. W badaniach na szczurach odnotowano fosfolipidozę płuc z rozszerzeniem i niedrożnością pęcherzyków, choć jej kliniczne znaczenie dla ludzi pozostaje niejasne.
azole przeciwgrzybicze, badanie echokardiograficzne, badanie elektrokardiograficzne, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, czynność nadnerczy, dekompensacja serca, dystocja, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, genotoksyczność, hormon steroidowy, lek przeciwgrzybiczy, niedrożność pęcherzyków płucnych, odstęp QT, pozakonazol, steroidogeneza, układ nerwowy obwodowy, wada rozwojowa, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Vipharm 250 mg/5 ml
Fulwestrant wykazuje niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu oraz dobrą tolerancję przy wielokrotnym podawaniu w badaniach na różnych gatunkach zwierząt. Reakcje miejscowe, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, są głównie związane z substancjami pomocniczymi. W badaniach toksyczności przewlekłej u psów (12 miesięcy) odnotowano zapalenie tętnic, a także efekty antyestrogenowe dotyczące żeńskiego układu rozrodczego i narządów wrażliwych na hormony u obu płci. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy obejmował niewielkie uniesienie odcinka ST w EKG po podaniu doustnym oraz zahamowanie zatokowe u jednego psa po podaniu dożylnym, jednak przy stężeniach >15-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi. Fulwestrant nie wykazuje potencjału genotoksycznego.
badanie EKG, badanie toksykologiczne, dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja układowa, gonadotropina, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodka, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, sprzężenie zwrotne, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie odcinka ST, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, zgięcie śródstopia, ziarniniak, ziarniszczak łagodny, zrąb jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazol Polpharma 200 mg
W badaniach przedklinicznych worykonazol wykazał hepatotoksyczność już przy ekspozycji w osoczu odpowiadającej dawkom terapeutycznym stosowanym u ludzi, co wskazuje na wątrobę jako główny narząd docelowy toksyczności. Dodatkowo, u zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, psy) zaobserwowano minimalne zmiany w nadnerczach przy podobnych poziomach ekspozycji. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi, a badania genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły istotnego ryzyka. Jednakże, worykonazol wykazuje działanie teratogenne u szczurów oraz embriotoksyczne u królików przy ekspozycjach odpowiadających dawkom terapeutycznym, co wskazuje na potencjalne ryzyko uszkodzenia płodu u kobiet w ciąży.