Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fulvestrant Pharmascience 250 mg/5 ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fulwestrantu wykazały niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu oraz dobrą tolerancję przy podawaniu wielokrotnym u różnych gatunków zwierząt. Lokalnie obserwowano zapalenie mięśni i ziarniniaki, przypisywane substancjom pomocniczym, z nasileniem zapalenia u królików w porównaniu do soli fizjologicznej. Efekty antyestrogenowe fulwestrantu dotyczyły układu rozrodczego i hormonowrażliwych narządów u szczurów i psów, a długotrwałe podawanie (12 miesięcy) u psów wywoływało zapalenie tętnic. W badaniach kardiologicznych u psów stwierdzono niewielkie zmiany w EKG (uniesienie odcinka ST, zahamowanie zatokowe) przy stężeniach leku >15-krotnie wyższych niż u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne. Fulwestrant nie wykazywał potencjału genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania fulwestrantu

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dostarczają kompleksowych informacji dotyczących profilu toksykologicznego, wpływu na rozrodczość, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego fulwestrantu. Dane te są niezbędne do oceny bezpieczeństwa stosowania tego leku u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi po menopauzie.1

Toksyczność jednorazowa i wielokrotna

Fulwestrant charakteryzuje się niską toksycznością ostrą po podaniu jednorazowym. Zarówno referencyjny produkt leczniczy, jak i fulwestrant w różnych postaciach wykazywał dobrą tolerancję u wszystkich badanych gatunków zwierząt przy podawaniu wielokrotnym. W miejscu podania obserwowano reakcje lokalne w postaci zapalenia mięśni i ziarniniaków, które przypisano działaniu substancji pomocniczych zawartych w preparacie.2 Szczególnie istotne jest, że w badaniach na królikach zapalenie mięśni było bardziej nasilone w miejscu podania fulwestrantu w porównaniu z miejscem podania kontrolnej soli fizjologicznej.

Badania na szczurach i psach przy wielokrotnym podawaniu domięśniowym fulwestrantu wykazały efekty związane z jego działaniem antyestrogenowym. Obserwowano przede wszystkim wpływ na żeński układ rozrodczy oraz na narządy wrażliwe na działanie hormonów u obu płci. Długotrwałe podawanie leku (przez 12 miesięcy) u niektórych psów powodowało zapalenie tętnic obejmujące różne tkanki.3

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

W badaniach przedklinicznych na psach zaobserwowano, że fulwestrant wpływa na układ sercowo-naczyniowy zarówno przy podaniu doustnym, jak i dożylnym. Po podaniu doustnym stwierdzono niewielkie uniesienie odcinka ST w elektrokardiogramie, natomiast w jednym przypadku po podaniu dożylnym wystąpiło zahamowanie zatokowe.4 Należy podkreślić, że efekty te obserwowano przy stężeniach leku wielokrotnie wyższych niż osiągane u ludzi (Cmax >15 razy), co sugeruje niewielkie znaczenie kliniczne tych obserwacji dla bezpieczeństwa pacjentów.15 razy). Należy zatem uznać, że w praktyce klinicznej ma to niewielkie znaczenie dla bezpieczeństwa ludzi.”>5

Potencjał genotoksyczny

Przeprowadzone badania nie wykazały potencjału genotoksycznego fulwestrantu, co stanowi istotny element bezpieczeństwa leku.6

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

Badania przedkliniczne wykazały, że fulwestrant podawany w dawkach zbliżonych do terapeutycznych wywiera wpływ na rozrodczość i rozwój płodu, co wynika z jego mechanizmu działania jako antyestrogenu. U szczurów obserwowano:7

  • Odwracalne zmniejszenie płodności samic
  • Zmniejszone przeżycie zarodków
  • Dystocję (trudny poród)
  • Zwiększoną częstość występowania różnych zaburzeń u płodu, w tym patologiczne zgięcie śródstopia

U ciężarnych samic królików, którym podawano fulwestrant, obserwowano poronienia, zwiększoną masę łożyska oraz obumieranie zarodków po zagnieżdżeniu. Stwierdzono również zwiększoną liczbę nieprawidłowości u płodów, w tym wsteczne przesunięcie obręczy miednicy i 27. kręgu przedkrzyżowego.8

Potencjał rakotwórczy

Przeprowadzono dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach i myszach. U szczurów fulwestrant podawano domięśniowo w dawce 10 mg co 15 dni, a u myszy dawki 150 mg i 500 mg/dobę podawano doustnie, codziennie.9

Wyniki tych badań przedstawiały się następująco:

  • U samic szczurów: zwiększona częstość występowania łagodnych błoniaków ziarnistych
  • U samców szczurów: zwiększona częstość występowania guzów pochodzących z komórek Leydiga w jądrach
  • U myszy: zwiększona częstość występowania nowotworów sznura płciowego i zrębu jajnika (zarówno łagodnych jak i złośliwych)10

Ekspozycja układowa (AUC) przy największej dawce bez obserwowanego działania (NOEL) była u szczurów około 1,5-krotnie wyższa od oczekiwanej ekspozycji u kobiet i 0,8-krotnie wyższa od ekspozycji u mężczyzn. U myszy ekspozycja przy NOEL wynosiła około 0,8-krotności oczekiwanej ekspozycji zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.11

Istotne jest, że obserwowane nowotwory uznaje się za związane z farmakologicznymi zaburzeniami hormonalnego sprzężenia zwrotnego dla stężenia gonadotropin, spowodowanymi przez antyestrogeny u zwierząt czynnych rozrodczo. Z tego powodu wyniki tych badań nie są uważane za odpowiednie do zalecenia stosowania fulwestrantu w leczeniu zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie.12

Ocena ryzyka środowiskowego

Badania oceniające wpływ fulwestrantu na środowisko wykazały, że substancja ta ma potencjał do powodowania działań niepożądanych w środowisku wodnym.13 Aspekt ten należy uwzględnić przy procedurach utylizacji niewykorzystanego produktu lub jego odpadów.

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl