częstoskurcz
Częstoskurcz (tachykardia) to zaburzenie rytmu serca charakteryzujące się przyspieszeniem akcji serca powyżej 100 uderzeń na minutę. W zależności od miejsca powstawania impulsu elektrycznego wyróżnia się częstoskurcz nadkomorowy (pochodzący z przedsionków lub węzła przedsionkowo-komorowego) oraz częstoskurcz komorowy (pochodzący z komór).
Objawy częstoskurczu mogą obejmować kołatanie serca, zawroty głowy, duszność, ból w klatce piersiowej, omdlenia lub stan przedomdleniowy. Nasilenie objawów zależy od szybkości rytmu serca, czasu trwania arytmii oraz współistniejących chorób układu sercowo-naczyniowego.
Diagnostyka częstoskurczu opiera się na badaniu EKG, które umożliwia określenie rodzaju arytmii. W przypadkach trudnych do zdiagnozowania stosuje się badanie holterowskie, test wysiłkowy lub badanie elektrofizjologiczne. Leczenie zależy od typu częstoskurczu i może obejmować manewry wagalne, farmakoterapię, kardiowersję elektryczną lub ablację przezskórną.
Częstoskurcz komorowy, szczególnie u pacjentów z chorobą strukturalną serca, może być stanem zagrażającym życiu i wymagać pilnej interwencji. Natomiast częstoskurcze nadkomorowe, choć uciążliwe, rzadziej stanowią bezpośrednie zagrożenie życia, ale mogą znacząco obniżać jakość życia pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil SUN 10 mg
Tadalafil SUN, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla inhibitorów PDE5, z najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni. Częstość występowania tych objawów koreluje z dawką leku, a większość z nich ma charakter przejściowy i łagodny lub umiarkowany. Szczególnie ból głowy pojawia się najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. W badaniach klinicznych, obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 na placebo, odnotowano również nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w grupie leczonej, jednak bez powiązania z objawami klinicznymi. U pacjentów powyżej 65 roku życia obserwowano zwiększoną częstość biegunek, a u osób powyżej 75 lat także zawrotów głowy przy dawce 5 mg raz na dobę stosowanej w łagodnym rozroście gruczołu krokowego.
biegunka, ból oka, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, dziedziczna nietolerancja galaktozy, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, tadalafil, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Aurovitas 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, nawet w dawkach jednorazowych od około 450 mg, stanowi poważne zagrożenie życia i manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych, kardiologicznych oraz zaburzeń świadomości. Do najczęstszych objawów (>10% przypadków) należą częstoskurcz (>100 uderzeń/min), pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe (sztywność mięśniowa, drżenie, dystonia) oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Dodatkowo mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie) oraz zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków). Zatrzymanie krążenia i oddychania, choć rzadkie, jest najcięższym powikłaniem i może prowadzić do zgonu.
akatyzja, aspiracja treści żołądkowej, beta-stymulacja, biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, hipertermia, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, stan majaczeniowy, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, wydłużenie QT, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – TEKCIS 2-50 GBq (aktywność 99mTc)
TEKCIS jest generatorem radionuklidu zawierającym izotop macierzysty 99Mo, który dostarcza sodu nadtechnecjanu (99mTc) w postaci jałowego roztworu do wstrzykiwań, szeroko stosowanego w diagnostyce medycyny nuklearnej. Profil bezpieczeństwa obejmuje trzy główne kategorie działań niepożądanych: reakcje anafilaktoidalne (np. duszność, pokrzywka, obrzęk), reakcje wegetatywne (nudności, wymioty, reakcje wazowagalne) oraz reakcje w miejscu podania (ból, rumień, zapalenie tkanki łącznej). Częstość występowania tych zdarzeń jest nieznana ze względu na charakter zgłoszeń spontanicznych. Należy podkreślić, że sodu nadtechnecjan (99mTc) jest często używany do znakowania różnych związków, które mogą mieć odmienny i potencjalnie wyższy profil ryzyka działań niepożądanych niż sam nadtechnecjan.
częstoskurcz, dawka skuteczna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, generator radionuklidu, indukcja nowotworu, izotop macierzysty, medycyna nuklearna, niewyraźne widzenie, obrzęk twarzy, podanie dożylne, podrażnienie skóry, pokrzywka, procedura diagnostyczna, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja anafilaktoidalna, reakcja w miejscu podania, reakcja wazowagalna, reakcja wegetatywna, rumień, rzadkoskurcz, sodu nadtechnecjan, wada wrodzona, wynaczynienie radiofarmaceutyku, zapalenie tkanki łącznej, zawroty głowy, znakowanie związków - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escitalopram Symphar 20 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Dawki w zakresie 400-800 mg stosowane jako monoterapia zazwyczaj nie wywołują ciężkich symptomów, co wskazuje na relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, arytmie). Zaburzenia gospodarki elektrolitowej, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, mogą nasilać ryzyko arytmii, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
arytmia serca, bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, drżenie, elektrokardiogram, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie serca, niedociśnienie tętnicze, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, śpiączka, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranlosin Duo 6 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie leku Ranlosin Duo, zawierającego solifenacynę (6 mg) i tamsulosynę (0,4 mg), wiąże się z ryzykiem nasilonego działania antycholinergicznego oraz ostrej hipotensji. W badaniach klinicznych odnotowano tolerancję dawki do 126 mg bursztynianu solifenacyny i 5,6 mg chlorowodorku tamsulosyny, z jedynie nieznaczną suchością w jamie ustnej utrzymującą się do 16 dni. Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje natychmiastowe podanie węgla aktywnego, płukanie żołądka do 1 godziny od zdarzenia oraz unikanie prowokowania wymiotów. Leczenie objawowe powinno być ukierunkowane na specyfikę objawów: fizostygmina lub karbachol w ciężkich ośrodkowych objawach antycholinergicznych, benzodiazepiny przy drgawkach, sztuczne oddychanie przy niewydolności oddechowej, a cewnikowanie pęcherza w przypadku zatrzymania moczu.
benzodiazepiny, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza, chlorowodorek tamsulosyny, częstoskurcz, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipokaliemia, karbachol, leki beta-adrenolityczne, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, omamy, ostra hipotonia, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, solifenacyna, substancja czynna, suchość jamy ustnej, sztuczne oddychanie, tamsulosyna, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Magnezin 130 mg jonów magnezowych
Magnezin, należący do grupy preparatów magnezu (kod ATC: A12CC), dostarcza 130 mg jonów magnezowych w postaci 500 mg magnezu węglanu ciężkiego na tabletkę. Magnez jest kluczowym kationem w organizmie, pełniącym rolę kofaktora dla około 300 enzymów i uczestniczącym w licznych procesach metabolicznych, w tym syntezie związków wysokoenergetycznych. Jego homeostaza jest regulowana przez parathormon, kalcytoninę, witaminę D3 oraz prawdopodobnie aldosteron. Prawidłowe stężenie magnezu w surowicy wynosi 0,8-1,25 mmol/l, a dzienne zapotrzebowanie u dorosłych wynosi 300-400 mg. Magnez wpływa na układ sercowo-naczyniowy (regulacja czynności bioelektrycznej serca, ochrona naczyń, stabilizacja płytek krwi) oraz układ kostno-mięśniowy (mineralizacja kości, regulacja skurczu mięśni).
aldosteron, częstoskurcz, dieta wysokowapniowa, homeostaza, hormon przytarczyc, hormon tarczycy, incydent zakrzepowo-zatorowy, jon magnezowy, kalcytonina, kofaktor enzymatyczny, kwas tłuszczowy, magnez węglan ciężki, mineralizacja tkanki kostnej, parathormon, stężenie magnezu w surowicy, układ bodźcoprzewodzący, witamina D3, zaburzenie kurczliwości mięśni, zatrzymanie czynności serca, związek wysokoenergetyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escitalopram Genoptim 20 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć charakteryzuje się stosunkowo szerokim marginesem bezpieczeństwa, może prowadzić do różnorodnych objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie psychoruchowe, zespół serotoninowy, rzadko drgawki i śpiączka przy dawkach >800 mg), układ pokarmowy (nudności, uporczywe wymioty) oraz układ sercowo-naczyniowy (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość). Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, dodatkowo zwiększają ryzyko arytmii i nasilają objawy neurologiczne. Dawki escytalopramu w zakresie 400-800 mg (20-40-krotność dawki terapeutycznej) zazwyczaj nie wywołują ciężkich objawów, jednak przypadki zgonów najczęściej związane są z jednoczesnym przedawkowaniem innych leków.
arytmia, bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, drżenie, hipokaliemia, hiponatremia, lek przeciwdepresyjny, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie escytalopramu, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, upośledzona czynność wątroby, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Venlectine 75 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej preparatu Venlectine, stanowi poważny stan kliniczny, szczególnie po spożyciu około 3 g leku, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami. Objawy kliniczne obejmują szeroki zakres od łagodnych do zagrażających życiu, takich jak częstoskurcz, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), mydriaza, drgawki, wymioty, zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), częstoskurcz komorowy, rzadkoskurcz, niedociśnienie tętnicze, hipoglikemia oraz zawroty głowy. Ryzyko zgonu jest wyższe niż w przypadku SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych, a pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa.
arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, hipotensja, kardiotoksyczność, konsultacja toksykologiczna, leczenie zatrucia, monitorowanie EKG, mydriaza, oddział intensywnej terapii, odtrutka, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie wenlafaksyny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zawroty głowy, zmiany EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Elicea 5 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Elicea, charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością, nawet przy dawkach jednorazowych w zakresie 400-800 mg. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego i obejmują zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, a w rzadkich przypadkach zespół serotoninowy, drgawki i śpiączkę. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość rytmu serca) oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, które mogą nasilać ryzyko powikłań kardiologicznych i neurologicznych. Zgony bezpośrednio związane z przedawkowaniem escytalopramu są rzadkie i zwykle dotyczą przypadków współistniejącego przedawkowania innych leków.
bradyarytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drżenie, efekt proarytmiczny, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, lek wydłużający odstęp QT, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość rytmu serca, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, sztywność mięśni, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Aurovitas 20 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Aurovitas, zawierający 20 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie koreluje z dawką. U pacjentów powyżej 65 roku życia częściej występują biegunka, zawroty głowy oraz zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardia zatokowa, jednak większość nieprawidłowości w EKG nie wiązała się z objawami klinicznymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa oraz komorowe zaburzenia rytmu, które występowały głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka. Rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i złuszczające zapalenie skóry, zostały zgłoszone po wprowadzeniu leku do obrotu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oczu, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clozapine Aristo 200 mg
Klozapina, substancja czynna leku Clozapine Aristo, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejszym jest agranulocytoza, występująca najczęściej w pierwszych 18 tygodniach terapii (32,0 przypadków na 100 000 osobotygodni), z ryzykiem utrzymującym się przez cały okres leczenia (skumulowana częstość 0,78%). Inne istotne działania niepożądane obejmują napady padaczkowe, powikłania sercowo-naczyniowe (w tym zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatię, zapaść krążeniową), zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, hiperglikemia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także liczne objawy neurologiczne (senność, zawroty głowy, objawy pozapiramidowe, złośliwy zespół neuroleptyczny). Monitorowanie hematologiczne oraz kontrola parametrów metabolicznych i kardiologicznych są obligatoryjne dla bezpiecznego stosowania klozapiny, zwłaszcza w kontekście ryzyka poważnych powikłań, takich jak agranulocytoza, zapalenie mięśnia sercowego czy ciężkie zaburzenia metaboliczne.
agranulocytoza, akatyzja, arytmia, aspiracja pokarmu, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawka miokloniczne, drżenie, dysfagia, efekt cholinergiczny, enzym wątrobowy, eozynofilia, granulocyt, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertermia, hipertriglicerydemia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukocytoza, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, moczenie nocne, morfologia krwi, nadmierne wydzielanie śliny, nadpłytkowość, napad padaczkowy, napad uogólniony, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedrożność jelit, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, piorunująca martwica wątroby, pleurothotonus, porażenna niedrożność jelita, posocznica, powiększenie ślinianek przyusznych, powikłanie sercowo-naczyniowe, późna dyskineza, priapizm, próg drgawkowy, psychoza w przebiegu choroby Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, sedacja, śpiączka hiperosmolarna, substancja czynna, tachykardia, wklinowanie kałowe, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wysypka polekowa z eozynofilią, wytrysk wsteczny, zaburzenie hematologiczne, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zapis EEG, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – VinpoHasco 5 mg
Analiza działań niepożądanych preparatu VinpoHasco zawierającego winpocetynę w dawce 5 mg wykazała, że najczęściej obserwowane objawy występują niezbyt często, w zakresie 0,1-0,9%. W układzie nerwowym odnotowano zaburzenia snu, zawroty głowy, bóle głowy oraz osłabienie (0,9%), które mogą być związane także z chorobą podstawową. Zmiany ciśnienia krwi, głównie obniżenie, oraz uderzenia krwi do głowy występowały u 0,8% pacjentów. W układzie pokarmowym pojawiały się nudności, zgaga i suchość w jamie ustnej (0,6%), a także bóle brzucha rzadziej. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych odnotowano u 0,52% pacjentów, co sugeruje konieczność monitorowania funkcji wątroby podczas terapii. Alergiczne odczyny skórne występowały u 0,2% chorych.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, dodatkowy skurcz serca, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, laktoza jednowodna, leukopenia, MedDRA, nudność, obniżenie odcinka ST, odczyn alergiczny skóry, senność, suchość jamy ustnej, uderzenie krwi do głowy, układ nerwowy, VinpoHasco, winpocetyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie krwi i układu chłonnego, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie snu, zaburzenie wątroby i dróg żółciowych, zaburzenie żołądka i jelit, zawrót głowy, zgaga, zmiana ciśnienia krwi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Teva 20 mg
Tadalafil Teva w dawce 20 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Działania niepożądane mają zwykle charakter przemijający i umiarkowany, z bólem głowy pojawiającym się najczęściej w ciągu 10-30 dni od rozpoczęcia terapii. Analiza danych z 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo potwierdza bezpieczeństwo stosowania, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tych przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe, u których obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych. Wśród poważnych powikłań wymienia się zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa czy komorowe zaburzenia rytmu serca, a także incydenty neurologiczne, w tym udar mózgu i przemijające napady niedokrwienne (TIA).
ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból oka, ból pleców, ból w klatce piersiowej, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powieki, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówki, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, szum w uszach, tabletka powlekana, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia II – Działania niepożądane
Czynnik krzepnięcia II (protrombina) jest kluczowym składnikiem zespołu protrombiny, obecnym w preparatach takich jak Prothromplex Total NF, które zawierają również czynniki VII, IX, X oraz białko C. Terapia tym czynnikiem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zakrzepowo-zatorowych incydentów, takich jak zakrzepica tętnicza i żylna, ostry zawał mięśnia sercowego, udar mózgu oraz zator tętnicy płucnej, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Częstość występowania rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), wstrząsu anafilaktycznego, incydentów mózgowo-naczyniowych, niewydolności serca, częstoskurczu, duszności, zespołu nerczycowego oraz gorączki jest wysoka. Ponadto, stosowanie czynnika II może indukować powstawanie inhibitorów czynników zespołu protrombiny, co skutkuje niedostateczną odpowiedzią na leczenie. Reakcje nadwrażliwości, od łagodnych wysypek po ciężkie wstrząsy anafilaktyczne, również wymagają uwagi klinicznej.
białkomocz, częstoskurcz, hiperlipidemia, hipoalbuminemia, incydent mózgowo-naczyniowy, inhibitor czynnika krzepnięcia, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zawał serca, parestezja, pokrzywka, powikłanie sercowo-naczyniowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, protrombina, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, świszczący oddech, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowata, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zator tętnicy płucnej, zespół nerczycowy, zespół protrombiny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anzorin 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Anzorin (5 mg/tabletka), stanowi poważny stan kliniczny z szerokim spektrum objawów, od umiarkowanych zaburzeń świadomości po zagrażające życiu stany, w tym śpiączkę i zatrzymanie krążenia. Dawki śmiertelne zaczynają się już od około 450 mg (90 tabletek), choć opisano przeżycia po dawkach do 2 g (400 tabletek), co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej tolerancji. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości. Dodatkowo mogą wystąpić delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze oraz rzadkie zaburzenia rytmu serca (<2%). W najcięższych przypadkach możliwe jest zatrzymanie krążenia i oddychania.
adrenalina, agresywność, akatyzja, arytmia, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, hipertermia, hipoksja, leczenie objawowe, monitorowanie czynności życiowych, monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, sztywność mięśni, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone Sandoz 500 mg
Abirateron, stosowany w leczeniu zaawansowanego raka gruczołu krokowego z przerzutami, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, w tym bardzo często występujące obrzęki obwodowe, hipokaliemię (18% vs. 8% placebo), nadciśnienie tętnicze (22% vs. 16% placebo), infekcje dróg moczowych oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT i/lub AspAT), co wskazuje na potencjalną hepatotoksyczność. Ciężkie działania niepożądane stopnia 3. i 4. wg CTCAE obejmują hipokaliemię (6%), nadciśnienie (7%), zastój płynów/obrzęk obwodowy (1%), a także niewydolność serca, migotanie przedsionków i złamania. Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów redukuje częstość i nasilenie reakcji mineralokortykosteroidowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hepatotoksyczności, która występuje u około 6% pacjentów, najczęściej w pierwszych 3 miesiącach terapii, z koniecznością monitorowania i ewentualnego przerwania leczenia przy wzroście AlAT lub AspAT >5 x GGN lub bilirubiny >3 x GGN.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferaza, częstoskurcz, dławica piersiowa, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, infekcja dróg moczowych, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, osteoporoza, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, posocznica, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja mineralokortykosteroidowa, supresja androgenowa, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, złamanie kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rimantin 50 mg
Lek Rimantin, zawierający 50 mg chlorowodorku rymantadyny w tabletkach, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA z uwzględnieniem częstości ich występowania. Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu nerwowego i pokarmowego, w tym zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty oraz brak łaknienia. Częstość występowania działań niepożądanych takich jak bezsenność, nerwowość, osłabienie czy bóle brzucha jest określona jako często (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak omamy, drgawki, kołatanie serca, nadciśnienie czy mlekotok. W przypadku stosowania dawek przekraczających zalecane, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu nerwowego i pokarmowego, znacząco wzrasta, pojawiają się także dodatkowe objawy, m.in. zwiększone łzawienie, gorączka, obfite pocenie się i przeczulica.
ataksja, bezsenność, biegunka, blok serca, ból brzucha, chlorowodorek rymantadyny, częstoskurcz, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, drgawki, drżenie, duszność, hiperkineza, kołatanie serca, mlekotok, nadciśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności, omamy węchowe, omdlenie, przeczulica, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, system MedDRA, szumy uszne, układ pokarmowy i nerwowy, wysypka, zaburzenia naczyń mózgowych, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sartesta 5 mg + 80 mg
Przedawkowanie leku Sartesta, zawierającego amlodypinę i walsartan, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie znacznego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować zawrotami głowy, omdleniami, a w ciężkich przypadkach wstrząsem i śmiercią. Objawy te wynikają z farmakologicznego działania obu składników: walsartan powoduje blokadę receptorów angiotensyny II, natomiast amlodypina rozszerza naczynia obwodowe i może wywołać odruchowy częstoskurcz. Niedociśnienie układowe jest efektem synergistycznego działania obu substancji, co wymaga szybkiego rozpoznania i interwencji. Warto podkreślić, że hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji tych leków z organizmu, co ogranicza możliwości terapeutyczne w przypadku przedawkowania.
amlodypina, blokada kanałów wapniowych, blokada receptorów angiotensyny II, częstoskurcz, diureza, glukonian wapnia, hemodializa, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie układowe, objętość wewnątrznaczyniowa, opór obwodowy, płukanie żołądka, powrót żylny, receptor angiotensyny II, rozszerzenie naczyń obwodowych, Sartesta, układ sercowo-naczyniowy, walsartan, węgiel aktywny, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escitalopram Aurovitas 10 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów klinicznych przy dawkach od 400 do 800 mg, stanowi poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, rzadko zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, które wymagają monitorowania i korekty. Przypadki śmiertelne dotyczą najczęściej jednoczesnego przedawkowania escytalopramu z innymi substancjami.
bradyarytmia, częstoskurcz, czynności życiowe, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drogi oddechowe, elektrokardiografia, hipokaliemia, hiponatremia, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, powikłania kardiologiczne, przedawkowanie escytalopramu, stan kliniczny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Uronorm 5 mg
Przedawkowanie bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej preparatu Uronorm, wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkich działań cholinolitycznych, obejmujących zarówno ośrodkowe, jak i obwodowe objawy toksyczności. W literaturze opisano przypadek przyjęcia jednorazowo 280 mg solifenacyny, co znacznie przekracza maksymalną dawkę terapeutyczną, skutkujący zmianami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. Objawy przedawkowania mogą obejmować omamy, nadmierne pobudzenie, drgawki, tachykardię, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic (mydriaza). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT (np. hipokaliemia, bradykardia, stosowanie leków wydłużających QT) oraz z istotnymi chorobami serca (niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, zastoinowa niewydolność serca), u których przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych.
agitacja, aktywność antymuskarynowa, benzodiazepina, beta-bloker, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dysfagia, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, fizostygmina, fotofobia, hipokaliemia, karbachol, monitoring kardiologiczny, monitorowanie elektrokardiograficzne, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niepokój psychomotoryczny, niewydolność oddechowa, objawy cholinolityczne, omamy, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptory muskarynowe, rozszerzenie źrenic, schorzenie kardiologiczne, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Octaplex 500 j.m.
Octaplex to koncentrat zespołu protrombiny zawierający czynniki krzepnięcia II, VII, IX i X oraz białka C i S, stosowany w terapii substytucyjnej zaburzeń krzepnięcia. Podczas leczenia istnieje ryzyko powstawania przeciwciał hamujących działanie czynników protrombiny, co może obniżać skuteczność terapii. Do rzadkich działań niepożądanych należą reakcje alergiczne i anafilaktyczne (częstość ≥ 1/10 000 do < 1/1000), a bardzo rzadko obserwuje się wzrost temperatury ciała (< 1/10 000). Preparat zawiera heparynę (100–250 j.m. w fiolce 500 j.m. lub 200–500 j.m. w fiolce 1000 j.m.), co może wywołać trombocytopenię typu II, objawiającą się spadkiem liczby płytek krwi poniżej 100 000/µl lub o 50% wartości początkowej, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na heparynę. W takich przypadkach konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i unikanie dalszego stosowania heparyny.
białka C i S, częstoskurcz, czynniki krzepnięcia, D-dimery, duszność, enzymy wątrobowe, inaktywacja wirusów, inhibitory czynników krzepnięcia, kompleks protrombiny, koncentrat zespołu protrombiny, krwioplucie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, osocze ludzkie, płytki krwi, pokrzywka, powikłania zakrzepowe, powikłania zakrzepowo-zatorowe, próby wątrobowe, produkty rozpadu fibryny, przeciwciała krążące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, trombina, trombocytopenia typu II, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krzepnięcia, zakrzepica żył głębokich, zapaść krążeniowa, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie akcji serca, zespół protrombiny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ludiomil 75 mg
Stosowanie chlorowodorku maprotyliny u kobiet w ciąży i karmiących wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani mutagennego, jednak bezpieczeństwo stosowania u ludzi nie jest w pełni potwierdzone. Pojedyncze przypadki kliniczne sugerują możliwy negatywny wpływ na płód, dlatego lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Zaleca się zaprzestanie terapii co najmniej 7 tygodni przed porodem, aby zapobiec u noworodka objawom niepożądanym, takim jak duszność, letarg, drażliwość, częstoskurcz, hipotonia, drgawki, drżączka i hipotermia.
antykoncepcja, chlorowodorek maprotyliny, częstoskurcz, drażliwość, drgawki, drżączka, duszność, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hipotermia, hipotonia, karmienie piersią, letarg, maprotylina, napięcie mięśniowe, skurcz mięśni, uszkodzenie płodu, wyładowanie elektryczne w mózgu, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solifenacin succinate + Tamsulosin hydrochloride Adamed 6 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie preparatu Solifenacin succinate + Tamsulosin hydrochloride Adamed (6 mg + 0,4 mg) może prowadzić do nasilenia działań antycholinergicznych oraz ostrego niedociśnienia tętniczego. W badaniach klinicznych odnotowano tolerancję dawki 126 mg solifenacyny i 5,6 mg tamsulosyny, z jedynie nieznaczną suchością w jamie ustnej utrzymującą się przez 16 dni. Objawy przedawkowania obejmują suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zaparcia, omamy, drgawki, niewydolność oddechową, częstoskurcz oraz ciężkie niedociśnienie tętnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT (hipokaliemia, bradykardia, leki wydłużające QT) oraz z chorobami serca (niedokrwienie, arytmie, zastoinowa niewydolność serca).
arytmia, benzodiazepiny, beta-adrenolityk, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, chlorowodorek tamsulosyny, częstoskurcz, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipokaliemia, inhibitor acetylocholinesterazy, karbachol, lek wazopresyjny, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, odstęp QT, ostra hipotensja, solifenacyna, tamsulosyna, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trymigan 12,5 mg
Lek Trymigan zawierający almotryptan jabłczan (12,5 mg/tabletka) był oceniany u ponad 2700 pacjentów w badaniach klinicznych do 1 roku. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, senność, nudności, wymioty oraz zmęczenie, z częstością nieprzekraczającą 1,5%, co wskazuje na dobrą tolerancję leku. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z uwzględnieniem częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę zwraca ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego i częstoskurcz, które występują bardzo rzadko, ale mogą być zagrażające życiu, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową lub czynnikami ryzyka.
almotryptan, almotryptan jabłczan, astenia, biegunka, ból kostny, ból mięśniowy, ból w klatce piersiowej, choroba wieńcowa, częstoskurcz, dyspepsja, działanie niepożądane, farmakoterapia migreny, kołatanie serca, kserostomia, napad padaczkowy, niedokrwienie jelit, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz naczyń wieńcowych, szumy uszne, ucisk w gardle, wymioty, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Tlenek gadolinu – Działania niepożądane
Tlenek gadolinu, stosowany jako składnik środków kontrastowych zawierających gadolin (np. kwas gadoterowy w preparacie Clariscan), jest powszechnie używany w diagnostyce MRI. Działania niepożądane mają najczęściej charakter przejściowy i obejmują reakcje miejscowe, nudności, ból głowy oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą być natychmiastowe lub opóźnione. Rzadziej obserwuje się objawy takie jak niedociśnienie, nadciśnienie, zawroty głowy, wysypka czy zaburzenia rytmu serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji anafilaktycznych, które choć bardzo rzadkie, mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego i zgonu. Wśród poważnych powikłań wymienia się nerkopochodne włóknienie układowe (NSF), głównie u pacjentów z niewydolnością nerek, oraz ostre uszkodzenie nerek, w tym martwicę cewek nerkowych. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, z dominującymi objawami żołądkowo-jelitowymi i reakcjami nadwrażliwości.
częstoskurcz, elektrokardiogram, ferrytyna w surowicy, hemoliza, kwas gadoterowy, martwica cewek nerkowych, martwica w miejscu wstrzyknięcia, nerkopochodne włóknienie układowe, niewydolność nerek, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rezonans magnetyczny, rzadkoskurcz, saturacja krwi tętniczej, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy z gadolinem, tlenek gadolinu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu PR, zapalenie żył powierzchniowych, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trandolapril Aurobindo 2 mg
Przedawkowanie trandolaprylu, inhibitora ACE, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, przede wszystkim znacznego niedociśnienia tętniczego rozwijającego się około 6 godzin po przyjęciu leku. Charakterystyczne objawy obejmują wstrząs krążeniowy, hiperkaliemię, niewydolność nerek z podwyższonym stężeniem kreatyniny, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz, rzadkoskurcz), osłupienie, hiperwentylację, zawroty głowy, lęk oraz suchy kaszel. Dawki terapeutyczne wynoszą 2 mg, natomiast w badaniach klinicznych dawki do 32 mg (jednorazowo) i 16 mg (dobowo) były dobrze tolerowane bez objawów przedawkowania, co wskazuje na wąski margines bezpieczeństwa przy przekroczeniu zalecanej dawki.
angiotensyna II, bradykardia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipoperfuzja, inhibitor ACE, katecholamina, kołatanie serca, monitorowanie funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, stupor, stymulator serca, trandolapryl, trandolaprylat, układ renina-angiotensyna, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cetoalergedd 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Cetoalergedd, występuje przy dawkach ≥50 mg (pięciokrotnie przekraczających zalecaną dawkę dobową 10 mg) i manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (zawroty głowy, ból głowy, drżenie, senność, osłupienie), psychiatrycznych (dezorientacja, niepokój ruchowy, sedacja), gastroenterologicznych (biegunka), cholinolitycznych (mydriaza, zatrzymanie moczu) oraz sercowo-naczyniowych (częstoskurcz >100 uderzeń/min). Objawy te wynikają z działania cetyryzyny na ośrodkowy układ nerwowy oraz efektów cholinolitycznych, co wymaga szybkiej diagnostyki i interwencji medycznej.
Leczenie przedawkowania opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej, gdyż brak jest specyficznego antidotum dla cetyryzyny. Wczesne płukanie żołądka może być rozważone, jeśli czas od zażycia leku jest krótki. Postępowanie obejmuje monitorowanie i leczenie objawów cholinolitycznych (np. podanie leków cholinergicznych), sercowo-naczyniowych (monitorowanie EKG, beta-blokery), neurologicznych (leczenie przeciwdrgawkowe, sedacja) oraz zapewnienie prawidłowego nawodnienia i wsparcia funkcji życiowych. Hemodializa jest nieskuteczna w eliminacji cetyryzyny. W ciężkich przypadkach wskazana jest hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii z ciągłym monitorowaniem parametrów życiowych.
badanie EKG, beta-bloker, biegunka, cetyryzyna dichlorowodorek, częstoskurcz, dezorientacja, drżenie, działanie cholinolityczne, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrgawkowe, lek cholinergiczny, mydriaza, nawodnienie, niepokój ruchowy, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, objawy psychiatryczne, objawy sercowo-naczyniowe, oddział intensywnej terapii, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, sedacja, wsparcie oddechowe, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren-Swift 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny (Zolafren-Swift) może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonów po dawkach ≥450 mg, choć zdarzają się przeżycia po dawkach do 2 g. Objawy kliniczne obejmują często tachykardię (>10%), pobudzenie/agresję, dyzartrię, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Rzadziej występują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego, arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania (<10%). Objawy rozwijają się szybko i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ze względu na brak swoistej odtrutki, leczenie jest objawowe i wspomagające, z koniecznością monitorowania funkcji sercowo-naczyniowych, oddechowych i neurologicznych.
adrenalina, biodostępność olanzapiny, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, leczenie drgawek, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, okres półtrwania leku, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapina Stada 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych i kardiologicznych. Najczęściej obserwuje się częstoskurcz, pobudzenie lub agresję, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości, w tym sedację i śpiączkę. Rzadziej występują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego i rytmu serca, a także zatrzymanie krążenia i oddychania. Dawki toksyczne zaczynają się już od niewielkiego przekroczenia zalecanej dawki, a dawka ≥450 mg może być śmiertelna. W historii klinicznej odnotowano zgony po dawkach około 450 mg oraz przeżycia po dawkach nawet do 2 g, co podkreśla indywidualną zmienność tolerancji i konieczność szybkiej interwencji.
adrenalina, akatyzja, arytmia, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, dystonia, dyzartria, lek przeciwpsychotyczny, napad padaczkowy, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, równowaga wodno-elektrolitowa, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapin NeuroPharma 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia, może prowadzić do poważnych powikłań zagrażających życiu. Objawy kliniczne obejmują nasiloną sedację, częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze, objawy antycholinergiczne (suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu), wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność oddechową, splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychoruchowe, a w skrajnych przypadkach śpiączkę i zgon. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych i muskarynowych, wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego oraz depresję ośrodka oddechowego. Wartości kliniczne, takie jak wydłużenie odstępu QT i podwyższenie kinazy kreatynowej (CK), są istotne dla oceny stopnia zatrucia i ryzyka powikłań.
blok serca, częstoskurcz, depresja ośrodka oddechowego, dezorientacja, dopamina, drgawki, działanie antycholinergiczne, epinefryna, fizostygmina, halucynacje, kinaza kreatynowa, kwetiapina, lek sympatomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, oddział intensywnej terapii, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor muskarynowy, repolaryzacja komór serca, rozpad mięśni prążkowanych, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, układ krążenia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolaxa Rapid 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolaxa Rapid (dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej), wiąże się z występowaniem licznych objawów o różnym stopniu nasilenia. Do bardzo częstych objawów (>10% przypadków) należą: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Znaczące klinicznie objawy obejmują delirium, drgawki, śpiączkę, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego oraz arytmie serca (<2% przypadków). Skrajnie niebezpieczne jest zatrzymanie krążenia i oddychania, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. W literaturze opisano zgony po dawkach jednorazowych ≥450 mg, ale także powroty do zdrowia po dawkach około 2 g olanzapiny.
adrenalina, aktywność beta-agonistyczna, arytmia serca, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, dyzartria, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, objawy przedawkowania, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, resuscytacja, śpiączka, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolaxa Rapid - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ayupil 200 mg
Klozapina, substancja czynna leku Ayupil, charakteryzuje się złożonym profilem bezpieczeństwa, wymagającym ścisłego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest agranulocytoza, występująca najczęściej w pierwszych 18 tygodniach terapii z częstością około 32,0 przypadków na 100 000 osobo-tygodni, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi. Inne istotne działania niepożądane obejmują napady padaczkowe związane z obniżeniem progu drgawkowego, kardiologiczne powikłania takie jak zapalenie mięśnia sercowego (głównie w pierwszych 2 miesiącach leczenia), kardiomiopatia, częstoskurcz oraz niedociśnienie ortostatyczne. Często obserwuje się również senność, zawroty głowy, zaparcia i nadmierne wydzielanie śliny. Zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemia prowadząca do kwasicy ketonowej lub śpiączki hiperosmolarnej, choć rzadkie, wymagają uwagi, zwłaszcza u pacjentów bez wcześniejszych czynników ryzyka cukrzycy.
agranulocytoza, akatyzja, aspiracja pokarmu, częstoskurcz, depresja oddechowa, dysfagia, dyzartria, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukopenia, liczba leukocytów, majaczenie, marskość wątroby, nadmierne wydzielanie śliny, napad miokloniczny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie jelita, niedrożność jelit, niewydolność nerek, objaw pozapiramidowy, ostre rozdęcie okrężnicy, piorunująca martwica wątroby, porażenna niedrożność jelita, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, śpiączka hiperosmolarna, śródmiąższowe zapalenie nerek, stłuszczenie wątroby, układowy toczeń rumieniowaty, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wytrysk wsteczny, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie tolerancji glukozy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół bezdechu sennego, zespół iglica-fala, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atomoxetine NeuroPharma 40 mg
Atomoksetyna, stosowana w terapii ADHD u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu żołądkowo-jelitowego (nudności 26,7% u dorosłych, 10-11% u dzieci), nerwowego (ból głowy 16,3% u dorosłych, 19% u dzieci) oraz psychicznego (bezsenność 11,3% u dorosłych, częstość u dzieci nieco niższa). U dorosłych najczęściej obserwuje się suchość w jamie ustnej (18,4%) i zmniejszenie łaknienia (14,9%), natomiast u dzieci istotne są również bóle brzucha (18%) oraz przejściowe opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu. Działania niepożądane mają przeważnie charakter łagodny lub umiarkowany, choć niektóre, jak nudności czy bezsenność, mogą być nasilone. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, w tym przyspieszenie tętna, wzrost ciśnienia tętniczego oraz rzadkie przypadki niedociśnienia ortostatycznego (0,2%) i omdleń (0,8%).
ADHD, anoreksja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, depresja, duszność, fenotyp PM, halucynacja, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nudności, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, padaczka, parestezja, polimorfizm genetyczny, priapizm, próg drgawkowy, przyrost masy ciała, psychoza, reakcja alergiczna, senność, suchość w jamie ustnej, tachykardia, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone Olainfarm 500 mg
Analiza danych z badań fazy 3 dotyczących octanu abirateronu wykazała, że najczęściej występujące działania niepożądane u ≥10% pacjentów to obrzęk obwodowy, hipokaliemia (18% vs. 8% placebo), nadciśnienie tętnicze (22% vs. 16% placebo), zakażenia dróg moczowych oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz alaninowej (AlAT) i asparaginianowej (AspAT). Działania niepożądane stopnia 3. i 4. według CTCAE obejmowały hipokaliemię (6% vs. 1%), nadciśnienie tętnicze (7% vs. 5%) oraz zastój płynów (1% vs. 1%). Mechanizm działania abirateronu wiąże się z efektami mineralokortykosteroidowymi, co wymaga monitorowania i kontroli tych objawów, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów, które zmniejszają ich częstość i nasilenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego, hepatotoksyczności oraz złamań, które występowały z częstością od rzadkiej do bardzo częstej.
AlAT, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferaza alaninowa, analog LHRH, AspAT, biegunka, choroba serca, częstoskurcz, dusznica bolesna, dysfunkcja lewej komory, działanie mineralokortykosteroidowe, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, klasyfikacja CTCAE, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadostre zapalenie wątroby, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, octan abirateronu, osteoporoza, ostra niewydolność wątroby, posocznica, przewlekła choroba wątroby, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, supresja androgenowa, wirusowe zapalenie wątroby, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zakażenie dróg moczowych, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, złamanie, złamanie patologiczne, zmniejszenie frakcji wyrzutowej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Actimodan 100 mg
W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie wpływu modafinilu (substancji czynnej preparatu Actimodan) na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Mimo działania stymulującego, modafinil nie gwarantuje pełnej normalizacji czuwania u pacjentów z nadmierną sennością, co wymaga regularnej oceny stopnia senności. Do najczęstszych działań niepożądanych wpływających na funkcje psychomotoryczne należą bóle głowy (≥10%), zawroty głowy (≥1/100 do ≤1/10), senność (≥1/100 do ≤1/10) oraz niewyraźne widzenie (≥1/1 000 do ≤1/100). Ponadto obserwuje się parestezje, dyskinezę, brak koordynacji ruchów, zaburzenia mowy, splątanie oraz rzadkie omamy (≥1/10 000 do <1/1 000), które mogą znacząco upośledzać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
bezsenność, ból głowy, ból w klatce piersiowej, brak koordynacji ruchów, częstoskurcz, dezorientacja, drażliwość, drżenie, dyskineza, hiperkineza, lęk, modafinil, nadciśnienie, nadmierna senność, niepamięć, niepokój ruchowy, nieprawidłowe widzenie, niewyraźne widzenie, omamy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, rzadkoskurcz, splątanie, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie ruchowe, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gerocilan 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Gerocilan, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący najczęściej ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Działania te mają zazwyczaj charakter łagodny lub umiarkowany i są przemijające, z bólem głowy pojawiającym się najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. W badaniach klinicznych na 8022 pacjentach leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentach z placebo odnotowano również rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca), które występowały głównie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Ponadto, u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę zaobserwowano nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w EKG, zwykle bez objawów klinicznych.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oka, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wysypka, zaburzenia erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fervex ból i gorączka C Plus 330 mg + 200 mg
Produkt leczniczy Efferalgan Vitamin C, zawierający 330 mg paracetamolu i 200 mg kwasu askorbinowego, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość występowania jest nieznana z powodu dobrowolnego charakteru zgłoszeń. Najistotniejsze klinicznie są reakcje alergiczne, w tym świąd, wysypka, pokrzywka, duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny oraz ciężkie zespoły skórne jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Ponadto odnotowano poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, trombocytopenia, neutropenia, leukopenia), hepatotoksyczność (zapalenie wątroby, podwyższone aminotransferazy), a także rzadkie incydenty kardiologiczne (częstoskurcz) i nefrologiczne (kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek). Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują biegunkę, ból brzucha, nudności i wymioty, a także ogólne złe samopoczucie.
aminotransferaza wątrobowa, częstoskurcz, hemoliza, hepatotoksyczność, kamica układu moczowego, kolka nerkowa, kwas askorbowy, martwica brodawek nerkowych, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia hematologiczne, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Polpharma 20 mg
Tadalafil Polpharma w dawce 20 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze głównie łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość ≥1/100 do <1/10) obejmują ból głowy (szczególnie w pierwszych 10-30 dniach terapii), niestrawność, ból pleców, ból mięśni, a także reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, niewyraźne widzenie, szum w uszach, częstoskurcz, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa, wysypkę, krwiomocz oraz przedłużony czas trwania wzwodu. W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, zaobserwowano zależność między dawką a częstością występowania działań niepożądanych, co podkreśla konieczność indywidualizacji dawkowania i monitorowania pacjentów.
biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oczu, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, częstoskurcz, działanie niepożądane, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nieprawidłowości EKG, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja nadwrażliwości, rumień twarzy, substancja czynna, szum w uszach, tadalafil, wysypka, zaburzenie erekcji, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Feiba NF 2 500 j. (2 500 j. FEIBA), 50 j./ml
Produkt leczniczy FEIBA NF, stosowany w leczeniu epizodów krwawień u pacjentów z hemofilią A lub B z obecnością inhibitora czynnika VIII lub IX oraz u pacjentów z hemofilią nabytą, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych. Najpoważniejsze z nich to zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC), zakrzepica żył i tętnic, udar zakrzepowy i zatorowy, zatorowość płucna oraz zawał serca, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000), jednak dla wielu powikłań, w tym DIC, udaru, zawału serca czy zatorowości, częstość jest nieznana. Ponadto, u pacjentów może wystąpić wzrost miana inhibitora (odpowiedź anamnestyczna), co może wpływać na skuteczność terapii. Reakcje nadwrażliwości, często występujące, obejmują pokrzywkę, świąd oraz potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i niedociśnienie (częstość niedociśnienia oceniana jako często).
Inne zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (np. parestezje, niedoczulica, ból głowy i zawroty głowy), układu oddechowego (kaszel, duszność, świszczący oddech), układu sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, nadciśnienie, nagłe zaczerwienienie) oraz objawów ogólnych, takich jak gorączka, dreszcze, złe samopoczucie i ból w miejscu podania. Występują również zmiany skórne, w tym wysypka (często) i świąd. W diagnostyce obserwowano także dodatni wynik przeciwciał przeciwko antygenowi powierzchniowemu wirusa zapalenia wątroby typu B (często). Ze względu na ryzyko poważnych powikłań, personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów monitorujących, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania FEIBA NF.
biegunka, ból w klatce piersiowej, częstoskurcz, dreszcze, drętwienie twarzy, duszność, dyskomfort w jamie brzusznej, gorączka, hemofilia A, hemofilia nabyta, inhibitor czynnika VIII, nadciśnienie, niedociśnienie, niedoczulica, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, udar zakrzepowy, udar zatorowy, wirus zapalenia wątroby typu B, wymioty, wzrost miana inhibitora, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zatorowość, zatorowość płucna, zawał serca, zespół czynników krzepnięcia, złe samopoczucie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Konaten
Atomoksetyna (Konaten) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży z ADHD, u których obserwowano zwiększoną częstość zachowań samobójczych w porównaniu z placebo. U dorosłych nie stwierdzono takiej różnicy. Lek wpływa na układ sercowo-naczyniowy, powodując średnie przyspieszenie rytmu serca o mniej niż 10 uderzeń/min oraz wzrost ciśnienia tętniczego o mniej niż 5 mmHg, jednak u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych mogą wystąpić bardziej znaczące zmiany (≥20 uderzeń/min i/lub 15-20 mmHg). Zmiany te utrzymują się lub nasilają u 15-26% dzieci i młodzieży oraz 27-32% dorosłych, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przerost mięśnia sercowego. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe badanie układu krążenia, a podczas leczenia regularne monitorowanie tętna i ciśnienia tętniczego (przed terapią, po każdej zmianie dawki oraz co 6 miesięcy). Atomoksetyny nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub naczyniowymi mózgu oraz u osób z zespołem wydłużonego QT lub z ryzykiem niedociśnienia ortostatycznego.
ADHD, atomoksetyna, bilirubina, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, enzym wątrobowy, halucynacja, kardiolog, kołatanie serca, mania, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, obniżenie nastroju, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, wada serca, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka