Przedawkowanie
Quetiapin NeuroPharma 200 mg

Przedawkowanie kwetiapiny, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia, może prowadzić do poważnych powikłań zagrażających życiu. Objawy kliniczne obejmują nasiloną sedację, częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze, objawy antycholinergiczne (suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu), wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność oddechową, splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychoruchowe, a w skrajnych przypadkach śpiączkę i zgon. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych i muskarynowych, wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego oraz depresję ośrodka oddechowego. Wartości kliniczne, takie jak wydłużenie odstępu QT i podwyższenie kinazy kreatynowej (CK), są istotne dla oceny stopnia zatrucia i ryzyka powikłań.

Przedawkowanie leku Quetiapin NeuroPharma

Przedawkowanie kwetiapiny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Ryzyko wystąpienia niebezpiecznych powikłań jest szczególnie wysokie u osób ze współistniejącymi schorzeniami układu krążenia. W niniejszym artykule szczegółowo przedstawiono objawy oraz postępowanie w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Quetiapin NeuroPharma.1

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania kwetiapiny wynikają głównie z nadmiernego nasilenia jej znanych efektów farmakologicznych. Najczęściej obserwowane symptomy to senność, uspokojenie, częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze oraz objawy związane z działaniem antycholinergicznym.2

W cięższych przypadkach przedawkowanie może prowadzić do poważniejszych zaburzeń, takich jak wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rozpad mięśni prążkowanych, niewydolność oddechowa, zatrzymanie moczu, splątanie, zespół majaczeniowy i/lub pobudzenie psychoruchowe. W skrajnych przypadkach może dojść do śpiączki, a nawet zgonu.3

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm
Senność i uspokojenie Nasilona sedacja, trudności z wybudzeniem pacjenta Nasilenie podstawowego działania terapeutycznego leku
Częstoskurcz Przyspieszenie akcji serca Efekt antycholinergiczny oraz kompensacja w odpowiedzi na niedociśnienie
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia tętniczego krwi, możliwe omdlenia Blokada receptorów alfa-adrenergicznych
Objawy antycholinergiczne Suchość błon śluzowych, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zaparcia Blokada receptorów muskarynowych
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenia repolaryzacji komór serca widoczne w EKG Wpływ na kanały jonowe w komórkach mięśnia sercowego
Drgawki i stan padaczkowy Napady drgawkowe, możliwy rozwój stanu padaczkowego Obniżenie progu drgawkowego przy wysokich stężeniach leku
Rozpad mięśni prążkowanych Rabdomioliza z uwolnieniem mioglobiny do krwi Bezpośrednie uszkodzenie komórek mięśniowych
Niewydolność oddechowa Zaburzenia oddychania, hipowentylacja Depresja ośrodka oddechowego
Splątanie i zespół majaczeniowy Dezorientacja, zaburzenia świadomości, halucynacje Działanie antycholinergiczne w OUN
Pobudzenie psychoruchowe Niepokój, agitacja, niemożność usiedzenia w miejscu Złożony wpływ na neurotransmisję w OUN
Śpiączka Całkowita utrata świadomości z brakiem reakcji na bodźce Skrajne zahamowanie czynności OUN

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Dla kwetiapiny nie istnieje swoista odtrutka. Leczenie przedawkowania ma charakter objawowy i wspomagający. W przypadku ciężkiego zatrucia należy zawsze brać pod uwagę możliwość zażycia kilku leków jednocześnie.4

Pacjent z przedawkowaniem kwetiapiny powinien być leczony w warunkach oddziału intensywnej terapii. Podstawowe działania obejmują:5

  • Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – kluczowe dla zapewnienia odpowiedniego natlenowania i wentylacji6
  • Monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu krążenia – regularna kontrola parametrów życiowych, stosowanie płynów infuzyjnych i w razie potrzeby leków wspomagających pracę układu sercowo-naczyniowego7
  • Ograniczenie wchłaniania leku – przy podejrzeniu ciężkiego przedawkowania można rozważyć płukanie żołądka (najlepiej w ciągu godziny od zażycia leku) oraz podanie węgla aktywowanego8

Szczególne sytuacje kliniczne

W przypadku zespołu majaczeniowego z pobudzeniem i ewidentnym zespołem przeciwcholinergicznym można rozważyć zastosowanie fizostygminy w dawce 1-2 mg, jednak wyłącznie przy ciągłym monitorowaniu EKG. Należy podkreślić, że nie jest to leczenie standardowe ze względu na potencjalny negatywny wpływ fizostygminy na przewodnictwo wewnątrzsercowe.9

Fizostygmina może być stosowana wyłącznie, gdy u pacjenta nie występują żadne nieprawidłowości w zapisie EKG. Absolutnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są jakiekolwiek zaburzenia rytmu serca, blok serca dowolnego stopnia oraz poszerzenie zespołu QRS.10

W przypadku opornego na leczenie niedociśnienia tętniczego zaleca się zastosowanie odpowiednich procedur, takich jak dożylne podawanie płynów i/lub leków sympatomimetycznych. Istotne jest, aby unikać stosowania epinefryny i dopaminy, ponieważ pobudzenie receptorów beta-adrenergicznych może pogorszyć niedociśnienie w warunkach wywołanej przez kwetiapinę blokady receptorów alfa-adrenergicznych.11

Monitorowanie pacjenta

Pacjent po przedawkowaniu kwetiapiny wymaga ścisłego nadzoru medycznego aż do całkowitego powrotu do zdrowia. Konieczne jest regularne monitorowanie funkcji życiowych, stanu neurologicznego oraz parametrów laboratoryjnych, aby wcześnie wykryć potencjalne powikłania.12

Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie czynności serca (EKG), ciśnienia tętniczego, stanu świadomości, funkcji oddechowych oraz gospodarki wodno-elektrolitowej. W przypadku pacjentów z ciężkim zatruciem wskazane może być wykonanie dodatkowych badań laboratoryjnych, w tym oznaczenie poziomu kinazy kreatynowej (CK) w celu wykluczenia rabdomiolizy oraz kontrola funkcji nerek i wątroby.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl