bradykardia zatokowa
Bradykardia zatokowa to stan, w którym częstość rytmu serca generowanego przez węzeł zatokowy jest mniejsza niż 60 uderzeń na minutę u osoby dorosłej w spoczynku. Charakteryzuje się regularnym rytmem zatokowym z prawidłową morfologią załamka P, jednak o zmniejszonej częstości.
Bradykardia zatokowa może być fizjologiczna (występująca u sportowców, podczas snu lub jako efekt zwiększonego napięcia nerwu błędnego) lub patologiczna. Przyczyny patologiczne obejmują choroby węzła zatokowego, zaburzenia elektrolitowe, niedoczynność tarczycy, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, działania niepożądane leków (np. beta-blokerów, antagonistów wapnia, digoksyny) oraz choroby infekcyjne.
Objawy bradykardii zatokowej zależą od stopnia zwolnienia rytmu serca i rezerwy czynnościowej układu krążenia. Pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy, zmęczenia, duszności, bólów w klatce piersiowej, a w cięższych przypadkach omdleń. Należy podkreślić, że bradykardia zatokowa często przebiega bezobjawowo, szczególnie u osób młodych i sprawnych fizycznie.
Leczenie bradykardii zatokowej zależy od przyczyny, nasilenia objawów i współistniejących chorób. W przypadku bradykardii objawowej może być konieczne odstawienie leków ją wywołujących, leczenie choroby podstawowej lub zastosowanie farmakoterapii (np. atropiny). W przypadkach ciężkiej, objawowej bradykardii zatokowej opornej na leczenie farmakologiczne, może być wskazane wszczepienie stałego stymulatora serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Galantamina – Działania niepożądane
Galantamina, inhibitor acetylocholinoesterazy stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa zarówno w formie o natychmiastowym, jak i przedłużonym uwalnianiu (Galsya SR) oraz postaci parenteralnej (Nivalin). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności (21%) i wymioty (11%), które zwykle pojawiają się podczas zwiększania dawki i ustępują w ciągu tygodnia. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania, a ich spektrum obejmuje m.in. zaburzenia układu nerwowego (omdlenia, zawroty głowy, drżenie), serca (bradykardia, bloki przedsionkowo-komorowe), skóry (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie, ale ciężkie reakcje anafilaktyczne.
anafilaksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, ciężka reakcja nadwrażliwości, dławica piersiowa, działanie cholinergiczne, działanie parasympatykomimetyczne, enzym wątrobowy, galantamina, inhibitor acetylocholinoesterazy, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kurcz mięśni, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad padaczkowy, natychmiastowe uwalnianie, niedociśnienie, nudność, odwodnienie, omamy wzrokowe, osłabienie mięśniowe, otępienie, otępienie typu alzheimerowskiego, parestezja, postać parenteralna, przedłużone uwalnianie, receptor muskarynowy, receptor nikotynowy, rumień wielopostaciowy, skurcz dodatkowy nadkomorowy, skurcz oskrzeli, stenokardia, stężenie acetylocholiny, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie przewodzenia, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy, zwiększone wydzielanie śliny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Polpharma 20 mg
Tadalafil Polpharma w dawce 20 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze głównie łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość ≥1/100 do <1/10) obejmują ból głowy (szczególnie w pierwszych 10-30 dniach terapii), niestrawność, ból pleców, ból mięśni, a także reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, niewyraźne widzenie, szum w uszach, częstoskurcz, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa, wysypkę, krwiomocz oraz przedłużony czas trwania wzwodu. W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, zaobserwowano zależność między dawką a częstością występowania działań niepożądanych, co podkreśla konieczność indywidualizacji dawkowania i monitorowania pacjentów.
biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oczu, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, częstoskurcz, działanie niepożądane, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nieprawidłowości EKG, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja nadwrażliwości, rumień twarzy, substancja czynna, szum w uszach, tadalafil, wysypka, zaburzenie erekcji, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Taptiqom (15 mcg + 5 mg)/ml
Przedawkowanie kropli do oczu Taptiqom (15 µg/ml tafluprost + 5 mg/ml tymolol) wiąże się głównie z ryzykiem ogólnoustrojowego działania beta-adrenolitycznego tymololu. Tafluprost, podany miejscowo, nie wykazuje toksyczności systemowej, natomiast tymolol może powodować poważne objawy, takie jak bradykardia (<60 uderzeń/min), rzadkoskurcz, skurcz oskrzeli, duszność, zawroty głowy, ból głowy oraz zatrzymanie akcji serca. Tymolol jest trudno usuwalny dializą, co utrudnia leczenie ciężkiego przedawkowania. Leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące, ukierunkowane na przeciwdziałanie skutkom beta-adrenolitycznym.
analog prostaglandyny, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, bronchospazm, dializa, działanie ogólnoustrojowe, hipoglikemia, leczenie podtrzymujące, niewydolność mięśnia sercowego, POChP, podanie oczne, receptory beta, receptory beta-2, resuscytacja, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia układu nerwowego, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadamen MED 20 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadamen MED (20 mg, tabletki powlekane), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i ból mięśni, występujące z częstością od 1/100 do <1/10. Ból głowy pojawia się szczególnie często w pierwszych 10-30 dniach terapii stosowanej raz na dobę. Działania niepożądane mają zazwyczaj charakter przemijający oraz łagodny lub umiarkowany. Rzadziej obserwowano bradykardię zatokową i nieprawidłowości w zapisie EKG (częstość 1/1000 do <1/100), które jednak rzadko wiązały się z objawami klinicznymi. U pacjentów powyżej 65 roku życia częściej występowała biegunka, a u osób >75 lat także zawroty głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg raz na dobę stosowanej w łagodnym rozroście gruczołu krokowego.
bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, działanie niepożądane, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nieprawidłowość w zapisie EKG, niestrawność, personel medyczny, populacja geriatryczna, powikłanie terapii, profil bezpieczeństwa, tadalafil, układ krążenia, zaburzenie erekcji, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Esmolol – Przedawkowanie
Przedawkowanie esmololu, szczególnie w dawkach nasycających od 625 mg do 2,5 g (12,5-50 mg/kg masy ciała), stanowi poważne zagrożenie życia, prowadząc do ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak bradykardia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, niewydolność oddechową), neurologiczne (utrata przytomności, śpiączka, drgawki) oraz zaburzenia metaboliczne, w tym hipoglikemię i hiperkaliemię. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki zgonów i trwałej niepełnosprawności w wyniku niezamierzonego przedawkowania stężonych roztworów Esmocard Lyo.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, dobutamina, dopamina, drgawki, działanie inotropowe dodatnie, Esmocard Lyo, hiperkaliemia, hipoglikemia, izoprenalina, jon wapnia, lek moczopędny, lek presyjny, lek przeciwcholinergiczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, noradrenalina, nudności, okres półtrwania, skurcz oskrzeli, śpiączka, stymulator serca, sympatykomimetyk, utrata przytomności, wstrząs kardiogenny, wymioty, zatrzymanie akcji serca - Leksykon substancji czynnych
Trawoprost – Przeciwwskazania stosowania
Trawoprost, syntetyczny analog prostaglandyny F2α, jest stosowany w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego, dostępny zarówno jako monoterapia (np. Rozatrav, Vizitrav), jak i w preparatach złożonych z tymololem (np. Kivizidiale, Rozaduo). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania trawoprostu jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, których skład i stężenie (np. makrogologlicerolu hydroksystearynianu 40 w zakresie 2-5 mg/ml, obecność chlorku benzalkoniowego) różnią się między preparatami. Preparaty złożone zawierające tymolol mają znacznie szerszy zakres przeciwwskazań ze względu na działanie beta-adrenolityczne tymololu, obejmujące m.in. astmę oskrzelową, ciężką POChP, bradykardię zatokową, zespół chorej zatoki, blok przedsionkowo-zatokowy II/III stopnia, jawna niewydolność serca oraz wstrząs kardiogenny. Ponadto, beta-adrenolityki mogą nasilać objawy ciężkiego alergicznego nieżytu nosa oraz zmiany zanikowe rogówki.
alergiczne zapalenie błony śluzowej, alergiczny nieżyt nosa, analog prostaglandyny, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-zatokowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, choroba wieńcowa, hipotensja, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, perforacja, POChP, skurcz oskrzeli, trawoprost, tymolol, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zanik rogówki, zespół chorej zatoki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erlis 10 mg
Erlis, zawierający tadalafil w dawce 10 mg, jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Profil bezpieczeństwa leku opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z grupy placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z nasileniem zależnym od dawki. Działania te mają zwykle charakter przemijający i umiarkowany. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, zawroty głowy, omdlenia, incydenty neurologiczne (np. udar, przemijające napady niedokrwienne), a także zaburzenia widzenia, takie jak niewyraźne widzenie, ból oczu czy rzadkie poważne zmiany naczyniowe oka (np. NAION). U pacjentów powyżej 65. roku życia obserwuje się częstsze występowanie biegunek, a u osób powyżej 75. roku życia także zawrotów głowy.
azotan, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, dysfagia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, interakcja lekowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, migrena, monitorowanie działań niepożądanych, napad drgawkowy, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, przekrwienie spojówek, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, zaburzenia erekcji, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Myrelez 120 mg
Myrelez (lanreotyd) w dawkach 60 mg, 90 mg i 120 mg stosowany w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych (GEP-NET) wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak biegunka i ból brzucha (często ≥1/10), kamica żółciowa (≥1/100 do <1/10) oraz reakcje w miejscu podania (ból, zgrubienie, stwardnienie). Objawy te mają zwykle łagodny do umiarkowanego charakter i są przemijające, jednak mogą prowadzić do powikłań, takich jak zaburzenia wodno-elektrolitowe, niedożywienie czy zapalenie trzustki, które wymaga natychmiastowej interwencji. Ponadto, lanreotyd może indukować zaburzenia gospodarki węglowodanowej (hipoglikemia, hiperglikemia, cukrzyca) oraz zmniejszenie apetytu, co wymaga regularnego monitorowania glikemii i stanu odżywienia pacjentów. W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano także rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak ropień w miejscu wstrzyknięcia oraz reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, które stanowią zagrożenie życia i wymagają pilnej interwencji.
akromegalia, anafilaksja, biegunka, biegunka tłuszczowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia zatokowa, cholestaza, cukrzyca, dyspepsja, guz neuroendokrynny, hemoglobina glikozylowana, hiperglikemia, hipoglikemia, kamica żółciowa, lanreotyd, łysienie, niedożywienie, niewydolność oddechowa, niewydolność trzustki, nudności, obrzęk naczynioruchowy, poszerzenie przewodów żółciowych, ropień, uderzenia gorąca, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Latanoprost Timolol Genoptim (50 mcg + 5 mg) /ml
Preparat Latanoprost + Timolol Genoptim (50 μg/ml + 5 mg/ml) to roztwór kropli do oczu zawierający latanoprost i tymolol, stosowany w terapii jaskry. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują choroby układu oddechowego z nadreaktywnością oskrzeli, takie jak astma oskrzelowa (aktywna lub w wywiadzie) oraz ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli indukowanego przez nieselektywny beta-adrenolityk tymolol. Ponadto preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z istotnymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardią zatokową, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia bez rozrusznika, jawną niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym, ze względu na potencjalne nasilenie zaburzeń przewodzenia i kurczliwości mięśnia sercowego przez tymolol.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk nieselektywny, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, fosforany, hipoglikemia, krople do oczu, latanoprost i tymolol, nadreaktywność oskrzeli, niewydolność serca, POChP, skurcz oskrzeli, soczewki kontaktowe, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Coryol 3,125 mg 3,125 mg
Przedawkowanie karwedylolu, substancji czynnej leku Coryol (dostępnego w dawkach 3,125 mg, 12,5 mg i 25 mg), prowadzi do wieloukładowych objawów, głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Charakterystyczne symptomy to ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia (<60 uderzeń/min), niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia rytmu serca (w tym zahamowanie zatokowe i zatrzymanie akcji serca), a także zaburzenia oddechowe, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości i uogólnione drgawki. Ze względu na działanie beta-adrenolityczne i blokadę receptorów alfa-adrenergicznych, przedawkowanie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej oraz kompleksowego monitorowania parametrów życiowych, w tym funkcji sercowo-naczyniowej, oddechowej i neurologicznej.
atropina, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, białko osocza, bradykardia, bradykardia zatokowa, ciśnienie tętnicze, drgawki uogólnione, drogi oddechowe, działanie inotropowe dodatnie, efekt farmakodynamiczny, glukagon, hemodializa, inhibitor fosfodiesterazy, karwedylol, niedociśnienie, niewydolność serca, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-1 adrenergiczny, receptor beta-2 adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor muskarynowy, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, rzut serca, skurcz oskrzeli, stymulacja przezżylna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenie elektrolitowe, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Stada 150 mg
Pregabalin Stada, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, został poddany szerokim badaniom klinicznym obejmującym ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach podwójnie ślepych z kontrolą placebo. Profil bezpieczeństwa leku charakteryzuje się najczęściej łagodnymi do umiarkowanych działaniami niepożądanymi, z odsetkiem odstawień wynoszącym 12% w grupie pregabaliny wobec 5% w grupie placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które stanowią główne przyczyny przerwania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ośrodkowym bólem neuropatycznym po urazie rdzenia kręgowego, u których obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem potencjalnego wpływu choroby podstawowej i terapii skojarzonej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, drżenie, dysfagia, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, hiperkinezja, hipoglikemia, hipokinezja, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niepamięć, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parkinsonizm, przeczulica, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skąpomocz, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dilzem retard 90 mg
Przedawkowanie diltiazemu chlorowodorku stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się głównie ciężkim niedociśnieniem tętniczym, bradykardią zatokową, zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ostrym uszkodzeniem nerek. Mechanizm toksycznego działania opiera się na blokadzie kanałów wapniowych, prowadzącej do rozszerzenia naczyń obwodowych, hamowania automatyzmu węzła zatokowego oraz spowolnienia przewodzenia w układzie bodźcotwórczo-przewodzącym serca. Klinicznie obserwuje się spadek ciśnienia tętniczego, ryzyko wstrząsu, oligurię lub anurię oraz wzrost stężenia kreatyniny i mocznika. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparaty o przedłużonym uwalnianiu, np. Dilzem Retard 90 mg, u których objawy mogą rozwijać się powoli i utrzymywać przez dłuższy czas.
anuria, asystolia, atropina, automatyzm węzła zatokowego, blok przewodzenia, blokada kanałów wapniowych, bradykardia zatokowa, diltiazem chlorowodorek, diureza osmotyczna, dobutamina, dopamina, EKG, elektrolity, elektrostymulacja serca, funkcja nerek, glukagon, glukonian wapnia, hipoperfuzja narządów, lek inotropowy, niedociśnienie, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, oliguria, ostre uszkodzenie nerek, parametr hemodynamiczny, płukanie żołądka, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stężenie kreatyniny, układ sercowo-naczyniowy, wazopresor, wstrząs, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Beto 50 ZK 47,5 mg
Przedawkowanie bursztynianu metoprololu, substancji czynnej preparatu Beto ZK, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się głównie objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego (ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie czynności serca) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zaburzenia świadomości, drgawki). Pierwsze symptomy pojawiają się w ciągu 20 minut do 2 godzin od przyjęcia leku, a w ciężkich przypadkach mogą utrzymywać się przez kilka dni mimo spadku stężenia metoprololu w osoczu. Współistniejące czynniki, takie jak alkohol, leki przeciwnadciśnieniowe, chinidyna czy barbiturany, mogą nasilać toksyczność. Pacjent wymaga hospitalizacji, preferencyjnie na oddziale intensywnej terapii, z ciągłym monitorowaniem EKG, gazometrii oraz parametrów biochemicznych krwi.
aminofilina, astma oskrzelowa, beta-sympatykomimetyk, Beto ZK, blok przedsionkowo-komorowy, ból dławicowy, bradykardia zatokowa, EKG, elektrostymulacja serca, gazometria, glukagon, hemodializa, jon wapnia, metoprolol bursztynian, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, POChP, przewlekła niewydolność serca, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wstrząs kardiogenny, zaburzenia świadomości, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie czynności serca, zawał mięśnia sercowego, zespół z odstawienia, zwolnienie rytmu zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fingolimod Symphar 0,5 mg
Fingolimod Symphar w dawce 0,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, aktywnymi zakażeniami (w tym przewlekłymi jak zapalenie wątroby czy gruźlica), aktywnymi nowotworami złośliwymi oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh). Przeciwwskazania kardiologiczne obejmują pacjentów po zawale mięśnia sercowego, z niestabilną dławicą piersiową, po udarze mózgu lub TIA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, z zaostrzeniem niewydolności serca wymagającym hospitalizacji w tym samym okresie oraz z niewydolnością serca klasy III/IV wg NYHA. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca wymagającymi leczenia lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia lub III, blokiem przedsionkowo-komorowym II stopnia typu Mobitz II lub III stopnia, zespołem chorego węzła zatokowego bez rozrusznika oraz z wyjściowym odstępem QTc >500 ms. Fingolimod nie powinien być stosowany w ciąży oraz u kobiet nie stosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenne.
beta-bloker, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, bradykardia zatokowa, digoksyna, diltiazem, dysfagia, działanie chronotropowe ujemne, fingolimod, gruźlica, iwabradyna, klasyfikacja NYHA, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna dławica piersiowa, obrzęk plamki żółtej, odstęp QTc, przejściowy atak niedokrwienny, przewlekła niewydolność serca, skala Child-Pugh, udar mózgu, werapamil, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zakażenie oportunistyczne, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kalium Polfarmex 782 mg K+/10 ml
Przedawkowanie potasu zawartego w syropie Kalium Polfarmex (782 mg jonów potasu/10 ml, co odpowiada 20 mEq) prowadzi do hiperkaliemii, poważnego zaburzenia elektrolitowego zagrażającego życiu. Normy stężenia potasu w surowicy wynoszą 3,5-5,0 mmol/l, a przekroczenie tych wartości, zwłaszcza powyżej 6,5 mmol/l, może skutkować groźnymi zaburzeniami rytmu serca, w tym asystolią. Objawy hiperkaliemii rozwijają się stopniowo i obejmują osłabienie mięśni (powyżej 6,0 mmol/l), parestezje warg i palców (5,5-6,0 mmol/l), bradykardię i zaburzenia przewodnictwa (powyżej 6,5 mmol/l), a także charakterystyczne zmiany w EKG (powyżej 7,0 mmol/l). Warto podkreślić, że pacjenci z niewydolnością nerek są szczególnie narażeni na szybki rozwój objawów po przedawkowaniu.
asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, dializoterapia, dysfagia, glukonian wapnia, hiperkaliemia, migotanie komór, odcinek ST, odstęp PR, osłabienie mięśniowe, parestezja, potencjał błonowy, stężenie potasu, układ nerwowo-mięśniowy, układ sercowo-naczyniowy, wlew glukozy z insuliną, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, załamek P, załamek T, zespół QRS, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadulan 5 mg
Profil bezpieczeństwa leku Tadulan 5 mg (tadalafil) charakteryzuje się głównie przejściowymi, łagodnymi lub umiarkowanymi działaniami niepożądanymi, których częstość wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki. Najczęściej obserwowanymi objawami są ból głowy (szczególnie w pierwszych 10-30 dniach terapii), niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, rzadziej udar, omdlenia, TIA), sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, kołatanie serca, rzadziej zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica, komorowe zaburzenia rytmu), pokarmowego (niestrawność, ból brzucha, nudności, biegunka częstsza u pacjentów >65 r.ż.), mięśniowo-szkieletowego (ból pleców, mięśni, kończyn) oraz narządów zmysłów (niewyraźne widzenie, ból oczu, szumy uszne, nagła głuchota). U pacjentów starszych (>75 lat) częściej występują zawroty głowy i biegunka, a u osób stosujących leki przeciwnadciśnieniowe – zaburzenia naczyniowe.
ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk naczynioruchowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przemijający napad niedokrwienny mózgu, szum w uszach, tadalafil, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Carvetrend 25 mg
Przedawkowanie karwedylolu, substancji czynnej leku Carvetrend, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia (<60 uderzeń/min), niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie krążenia, zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, zaburzenia świadomości oraz uogólnione napady drgawkowe. Mechanizmy tych objawów obejmują blokadę receptorów beta- i alfa-adrenergicznych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń, osłabienia kurczliwości mięśnia sercowego oraz wpływu na ośrodek oddechowy i OUN. Objawy te wymagają szybkiego rozpoznania i natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż mogą skutkować niewydolnością wielonarządową i trwałym uszkodzeniem neurologicznym.
atropina, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bradykardia, bradykardia zatokowa, ciśnienie tętnicze krwi, drgawki toniczno-kloniczne, drożność dróg oddechowych, elektrokardiogram, glukagon, hipoperfuzja mózgu, hipotensja, inhibitor fosfodiesterazy, intubacja, karwedylol, kurczliwość mięśnia sercowego, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, perfuzja narządowa, receptory adrenergiczne, receptory beta-2, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, środek inotropowy, stymulacja przezżylna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie neurologiczne, wstrząs kardiogenny, zaburzenia rytmu, zatrzymanie krążenia - Leksykon chorób i schorzeń
Arytmia serca – Etiologia i przyczyny
Arytmie serca wynikają z dysfunkcji elektrycznego układu przewodzącego serca, manifestując się tachykardią, bradykardią lub nieregularnym rytmem. Etiologia arytmii jest wieloczynnikowa i obejmuje choroby serca takie jak choroba wieńcowa, zawał, kardiomiopatie, niewydolność serca, wady zastawkowe oraz zmiany strukturalne i zapalne mięśnia sercowego. Czynniki ryzyka sercowo-naczyniowe, w tym nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, otyłość, palenie tytoniu i obturacyjny bezdech senny, również predysponują do rozwoju arytmii. Zaburzenia metaboliczne i hormonalne, takie jak nadczynność i niedoczynność tarczycy, zaburzenia elektrolitowe (potas, magnez, sód, wapń), anemia i odwodnienie, mogą wpływać na przewodzenie impulsów elektrycznych i wywoływać arytmie.
ablacja przezskórna, anemia, arytmia serca, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, choroba wieńcowa, cukrzyca, hipertyreoza, hipotyreoza, kardiomiopatia, katecholaminergiczny częstoskurcz komorowy, mechanizm re-entry, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, obturacyjny bezdech senny, przerost lewej komory, tachykardia, tachykardia zatokowa, układ Hisa-Purkinjego, układ przewodzący serca, wada zastawkowa serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowy, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zawał serca, zespół Brugadów, zespół chorego węzła zatokowego, zespół długiego QT, zespół Wolfa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Quator 20 mg
Profil bezpieczeństwa tadalafilu (Quator) został oceniony na podstawie szerokich badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych lekiem oraz 4422 pacjentów z grupy placebo, stosujących różne schematy dawkowania (doraźnie oraz 5 mg raz na dobę) w terapii zaburzeń erekcji i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z tendencją wzrostową częstości występowania wraz ze wzrostem dawki. Bóle głowy pojawiały się głównie w okresie 10-30 dni od rozpoczęcia terapii, co może mieć znaczenie prognostyczne. U pacjentów geriatrycznych (>65 lat) obserwowano częstsze występowanie biegunek, a u osób powyżej 75 roku życia także zawrotów głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg/dobę. W badaniach EKG odnotowano nieznaczny wzrost częstości bradykardii zatokowej, jednak bez istotnych objawów klinicznych.
badanie elektrokardiograficzne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, duszność, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, placebo, pokrzywka, priapizm, przedłużona erekcja, przekrwienie błony śluzowej nosa, refluks żołądkowo-przełykowy, szumy uszne, tadalafil, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapis EKG, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Voriconazole Fosun Pharma
Worykonazol wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności, wydłużenia odstępu QTc oraz reakcji fototoksycznych i ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, DRESS). Maksymalny czas terapii dożylnej nie powinien przekraczać 6 miesięcy z uwagi na ryzyko długotrwałych powikłań, takich jak rak kolczystokomórkowy skóry. Monitorowanie czynności wątroby (AspAT, AlAT) jest konieczne na początku leczenia, co najmniej raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, a następnie co miesiąc, a także kontrola elektrolitów (K+, Mg2+, Ca2+) w celu zapobiegania zaburzeniom rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QTc, kardiomiopatią, bradykardią, arytmiami, a także u osób stosujących inne leki wydłużające QTc. W trakcie dożylnego podawania obserwowano reakcje infuzyjne, takie jak uderzenia gorąca i nudności, które mogą wymagać przerwania terapii.
aktywność amylazy, biodostępność doustna, bradykardia zatokowa, enzymy wątrobowe, fotostarzenie skóry, lek przeciwgrzybiczny, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, niewydolność nadnerczy, nowotwór układu krwiotwórczego, piorunująca niewydolność wątroby, podwyższona fosfataza zasadowa, przeszczep komórek macierzystych, rak kolczystokomórkowy skóry, reakcja fototoksyczna, tarcza zastoinowa, torsade de pointes, worykonazol, wydłużenie QTc, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wchłaniania, zapalenie naczyniówki, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okostnej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sugammadex Ranbaxy 100 mg/ml
Sugammadex Ranbaxy, będący zmodyfikowaną gamma-cyklodekstryną, jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium i wekuronium poprzez tworzenie kompleksów z tymi lekami, co zmniejsza ich dostępność do receptorów nikotynowych. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki sugammadeksu od 0,5 mg/kg do 16 mg/kg skutecznie odwracają blokadę, przy czym dawka 4 mg/kg podana przy głębokiej blokadzie (1-2 PTC) powoduje powrót stosunku T4/T1 do 0,9 w medianie 2,7 min (zakres 1,2-16,1 min) po rokuronium i 3,3 min (zakres 1,4-68,4 min) po wekuronium. Dawka 2 mg/kg podawana po ponownym wystąpieniu T2 umożliwia odwrócenie bloku w medianie 1,4 min (zakres 0,9-5,4 min) po rokuronium i 2,1 min (zakres 1,2-64,2 min) po wekuronium. Sugammadex wykazuje przewagę nad neostygminą pod względem szybkości odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej, co potwierdzają badania u dorosłych, dzieci oraz pacjentów z otyłością i zaburzeniami czynności nerek.
arytmia, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia zatokowa, bromek rokuronium, chorobliwa otyłość, cis-atrakurium, cyklodekstryna, glikopyrrolat, klasyfikacja ASA, neostygmina, płytka nerwowo-mięśniowa, receptor nikotynowy, rokuronium, środek zwiotczający mięśnie, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, sukcynylocholina, tachykardia zatokowa, wekuronium, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Actavis 10 mg
Tadalafil Actavis w dawce 10 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, charakteryzuje się szerokim profilem działań niepożądanych, które obserwowano zarówno w badaniach klinicznych, jak i w zgłoszeniach po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej występujące działania niepożądane to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Większość objawów ma charakter przemijający i umiarkowany. W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów otrzymujących placebo, odnotowano także rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak udar, zawał mięśnia sercowego, priapizm czy reakcje alergiczne, które wymagają natychmiastowej interwencji. Częstość działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród działań niepożądanych często występujących wymieniono także nagłe zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa oraz niestrawność.
ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, drgawki, duszność, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, migrena, nagła utrata słuchu, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niedrożność naczyń siatkówki, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szumy uszne, tachykardia, tadalafil, udar, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Metyldopa – Działania niepożądane
Metyldopa, substancja czynna leku Dopegyt (250 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii przeciwnadciśnieniowej. Najczęściej obserwuje się dodatni test Coombsa (≥1/10), co może wskazywać na rozwój niedokrwistości autoimmunohemolitycznej. Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak anemia hemolityczna, leukopenia, granulocytopenia czy trombocytopenia, które mogą wymagać przerwania leczenia. Należy również monitorować funkcję wątroby ze względu na ryzyko zapalenia wątroby, cholestazy i żółtaczki, a także zwracać uwagę na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, toksyczna nekroliza naskórka oraz depresja szpiku kostnego. W początkowym okresie terapii lub podczas zwiększania dawki często występują przemijające objawy, takie jak senność, bóle głowy i osłabienie.
anemia hemolityczna, bradykardia zatokowa, brak miesiączki, cholestaza, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa, Dopegyt, eozynofilia, ginekomastia, gorączka polekowa, granulocytopenia, hiperprolaktynemia, hipotonia ortostatyczna, leukopenia, liszaj, metyldopa, mlekotok, pancytopenia, parkinsonizm, porażenie nerwu twarzowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, ruchy choreatetotyczne, terapia przeciwnadciśnieniowa, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia krążenia mózgowego, zapalenie jelit, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie osierdzia, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dopegyt 250 mg
Lek Dopegyt (metyldopa) 250 mg, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, może powodować liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się dodatni test Coombsa (≥1/10), co wskazuje na immunologiczne podłoże hemolizy i wymaga monitorowania parametrów hematologicznych. Rzadziej występują anemia hemolityczna, leukopenia, granulocytopenia i trombocytopenia. Z nieznaną częstością zgłaszano depresję szpiku kostnego oraz obecność przeciwciał przeciwjądrowych, komórek LE i czynnika reumatoidalnego. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne zapalenia mięśnia sercowego i osierdzia. W zakresie układu nerwowego odnotowano rzadkie przypadki parkinsonizmu, samoistnego porażenia nerwu twarzowego, ruchów choreatetotycznych, a także zaburzeń psychicznych, takich jak koszmary nocne, łagodne psychozy i depresja. Do częstych objawów neurologicznych należą bóle głowy, sedacja, astenia, zawroty głowy i parestezje.
anemia hemolityczna, azot mocznikowy, bradykardia zatokowa, brak miesiączki, cholestaza, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa, egzema, eozynofilia, ginekomastia, gorączka polekowa, granulocytopenia, hiperprolaktynemia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, leukopenia, liszaj, metyldopa, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, parestezje, parkinsonizm, porażenie nerwu twarzowego, przeciwciała przeciwjądrowe, ruchy choreatetotyczne, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia krążenia mózgowego, zapalenie jelit, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie osierdzia, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Lyella, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tilaprox (50 mcg + 5 mg)/ml
Tilaprox, zawierający 50 mikrogramów/ml latanoprostu oraz 5 mg/ml tymololu, jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu oddechowego charakteryzującymi się nadreaktywnością oskrzeli, takimi jak astma oskrzelowa (aktualna lub w wywiadzie), ciężka POChP oraz inne schorzenia z podobnym mechanizmem. Tymolol, jako beta-bloker, może przenikać do krwiobiegu nawet przy miejscowym stosowaniu, co niesie ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycją do obturacji dróg oddechowych. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u osób z zaburzeniami rytmu serca, takimi jak bradykardia zatokowa, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez rozrusznika, a także u pacjentów z objawową niewydolnością serca i wstrząsem kardiogennym, ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji serca przez tymolol.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, choroba Raynauda, cukrzyca, dławica piersiowa, hipoglikemia, hipotensja, latanoprost, miastenia gravis, nadczynność tarczycy, nadreaktywność oskrzeli, niewydolność serca, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozstrzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, tymolol, tyreotoksykoza, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betoptic S 2,5 mg/ml
Betoptic S (2,5 mg/ml krople do oczu, zawiesina) zawiera betaksololu chlorowodorek i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml), który może wywoływać reakcje alergiczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak bradykardia zatokowa, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia bez stymulatora, wstrząs kardiogenny oraz jawna niewydolność serca w wywiadzie. Ze względu na beta-adrenolityczne działanie betaksololu, stosowanie leku w tych stanach może pogorszyć przewodzenie i kurczliwość mięśnia sercowego.
astma oskrzelowa, betaksololu chlorowodorek, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, działanie beta-adrenolityczne, działanie niepożądane, EKG, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-adrenolityczny, nadwrażliwość na lek, niewydolność serca, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reaktywna choroba dróg oddechowych, schorzenie kardiologiczne, schorzenie pulmonologiczne, skurcz oskrzeli, wchłanianie ogólnoustrojowe, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zawiesina wielodawkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Beto 200 ZK 190 mg
Przedawkowanie metoprololu bursztynianu, składnika aktywnego leku Beto 200 ZK, prowadzi do poważnych powikłań kardiologicznych i neurologicznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 20 minut do 2 godzin od przyjęcia leku i obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię zatokową, blok przedsionkowo-komorowy, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz zatrzymanie czynności serca. Dodatkowo mogą wystąpić skurcz oskrzeli, zaburzenia świadomości, drgawki, śpiączka, nudności, wymioty, sinica, a w skrajnych przypadkach zgon. Objawy mogą być nasilone przez jednoczesne stosowanie alkoholu, innych leków przeciwnadciśnieniowych, chinidyny czy barbituranów.
aminofilina, antagonista receptora alfa-1-adrenergicznego, atropina, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, bursztynian metoprololu, diazepam, dobutamina, drgawki, gazometria, glukagon, hemodializa, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, oddział intensywnej opieki medycznej, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przewlekła niewydolność serca, sinica, skurcz oskrzeli, śpiączka, stężenie metoprololu, stymulator serca, sympatykomimetyk, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs kardiogenny, zaburzenia świadomości, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienia beta-adrenolityku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 150 mg
Pregabalina, substancja czynna Bulgaplinu, została przebadana klinicznie na ponad 8900 pacjentach, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Działania niepożądane były głównie łagodne lub umiarkowane, z odsetkiem odstawień z powodu działań niepożądanych wynoszącym 12% w grupie pregabaliny vs 5% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, szczególnie nasilone u pacjentów z ośrodkowym bólem neuropatycznym po urazie rdzenia kręgowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, z kategoriami od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Wśród często występujących działań wymienia się m.in. zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zwiększenie apetytu, zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, bezsenność), zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy), zaburzenia oka (nieostre i podwójne widzenie), a także obrzęki obwodowe i zwiększenie masy ciała.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hipoglikemia, hipokineza, jaskrawe widzenie, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność nerek, niewydolność serca zastoinowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parkinsonizm, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, tachykardia zatokowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia połykania, zachowanie samobójcze, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Taptiqom Multi (15 mcg + 5 mg)/ml
Lek Taptiqom Multi, zawierający 15 mikrogramów/ml tafluprostu oraz 5 mg/ml tymololu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku oraz u osób z aktywnymi chorobami dróg oddechowych, w tym astmą oskrzelową (zarówno aktualną, jak i w wywiadzie) oraz ciężką postacią POChP. Tymolol, jako nieselektywny beta-adrenolityk, może indukować skurcz oskrzeli i pogarszać funkcję oddechową, co stanowi istotne ryzyko u pacjentów z chorobami obturacyjnymi płuc. Wskazane jest zatem unikanie stosowania tego preparatu w wymienionych stanach klinicznych, aby zapobiec potencjalnym powikłaniom.
Ze względu na działanie blokujące receptory β1 i β2, Taptiqom Multi jest również przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią zatokową, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia (niekontrolowanym rozrusznikiem), objawową niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym. Tymolol może nasilać zaburzenia przewodzenia sercowego oraz obniżać kurczliwość mięśnia sercowego, co pogarsza stan hemodynamiczny. Pomimo miejscowego podania, możliwe jest ogólnoustrojowe wchłanianie tymololu, dlatego przed zastosowaniem leku konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu dotyczącego chorób układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii okulistycznej.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, krople do oczu, nadwrażliwość na leki, niewydolność serca, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptory beta-adrenergiczne, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, tafluprost, TAPTIQOM Multi, terapia okulistyczna, tymolol, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Vivanta 300 mg
Pregabalina Vivanta, dostępna w kapsułkach twardych w dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które w badaniach klinicznych występowały u ponad 8900 pacjentów, z czego 12% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, głównie zawrotów głowy i senności. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność (bardzo często, ≥1/10), a także zaburzenia psychiczne (często), takie jak nastrój euforyczny, splątanie, drażliwość, oraz zaburzenia układu nerwowego, w tym ataksja i parestezje. Rzadziej obserwowano poważne reakcje, takie jak obrzęk naczynioruchowy, drgawki, rabdomiolizę, niewydolność wątroby i reakcje skórne typu Zespół Stevensa-Johnsona. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi w postaci senności, gorączki i zakażeń górnych dróg oddechowych.
ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, drgawki, drgawki kloniczne, duszność, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hipoglikemia, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka ogniskowa, parestezje, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużenie QT, zaburzenia erekcji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół parkinsonowski, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betoptic 0,5% 5 mg/ml
Betoptic 0,5% (chlorowodorek betaksololu) to miejscowo stosowany do oka roztwór kropli o stężeniu 5 mg/ml, izotoniczny i jałowy, o pH 7,4, przeznaczony do podania wielodawkowego. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na betaksolol lub substancje pomocnicze, w tym benzalkoniowy chlorek (0,1 mg/ml), który może wywoływać reakcje alergiczne. Ze względu na możliwość wchłaniania ogólnoustrojowego, Betoptic 0,5% jest przeciwwskazany u pacjentów z określonymi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak bradykardia zatokowa, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez stymulatora, wstrząs kardiogenny oraz jawna niewydolność serca w wywiadzie, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń rytmu i przewodzenia oraz zaostrzenia niewydolności serca.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek betaksololu, działanie ogólnoustrojowe, funkcja oddechowa, krople do oczu, nadreaktywność dróg oddechowych, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, POChP, reakcja alergiczna, reaktywna choroba dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, substancja pomocnicza, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Myrelez 60 mg
Lanreotyd, substancja czynna leku Myrelez, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zbliżone we wszystkich wskazaniach terapeutycznych, w tym u pacjentów z akromegalią oraz guzami neuroendokrynnymi (GEP-NET). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują biegunkę, ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia oraz wzdęcia, z częstością bardzo częstą (≥1/10). Kamica żółciowa, często bezobjawowa, występuje często, a u pacjentów z akromegalią notowano także poszerzenie przewodów żółciowych. Reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zgrubienie, stwardnienie czy guzki, są również często obserwowane. Dodatkowo, lanreotyd może powodować zaburzenia gospodarki węglowodanowej, w tym hipoglikemię, hiperglikemię oraz cukrzycę, co wymaga monitorowania glikemii, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub stanami przedcukrzycowymi.
akromegalia, anafilaksja, astenia, biegunka, biegunka tłuszczowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia zatokowa, cukrzyca, dyspepsja, GEP-NET, guz neuroendokrynny, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotrychoza, kamica żółciowa, lanreotyd, luźne stolce, łysienie, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ospałość, poszerzenie przewodów żółciowych, reakcja alergiczna, ropień w miejscu wstrzyknięcia, uderzenia gorąca, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadilecto 2,5 mg
Produkt leczniczy Tadilecto zawiera 2,5 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o najczęściej łagodnym lub umiarkowanym nasileniu oraz przemijającym charakterze. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z nasileniem częstości występowania zależnym od dawki. Dane kliniczne pochodzą z badań obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, stosowanych zarówno w terapii zaburzeń erekcji, jak i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Wśród działań niepożądanych wyróżnia się zaburzenia układu krążenia (tachykardia, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy – często; zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca – rzadko), układu nerwowego (ból głowy – często, zawroty głowy – niezbyt często, udar i inne poważne incydenty – rzadko), a także działania okulistyczne (niewyraźne widzenie, przekrwienie spojówek – niezbyt często; NAION i okluzja naczyń siatkówki – rzadko).
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tachykardia, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wysypka, zaburzenia erekcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fingolimod Stada 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, leku stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego, może prowadzić do istotnych zaburzeń rytmu serca, w tym bradykardii, bloków przedsionkowo-komorowych (w tym pełnego bloku AV) oraz wydłużenia odstępu QTc (≥500 ms). Bradykardia pojawia się zwykle w ciągu 1 godziny od podania dawki i osiąga maksimum w ciągu 6 godzin, utrzymując się powyżej tego czasu z tendencją do stopniowego ustępowania. W badaniach klinicznych zdrowi ochotnicy tolerowali dawki fingolimodu do 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej 0,5 mg), jednak przy tej dawce u większości pacjentów obserwowano łagodny ucisk lub dyskomfort w klatce piersiowej, odpowiadający reaktywności drobnych oskrzeli. Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego mogą pojawić się bez określonej dawki, a pełny blok AV, choć rzadki i przemijający, wymaga szczególnej uwagi.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia, blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia, bradykardia, bradykardia zatokowa, dawka terapeutyczna, dyskomfort w klatce piersiowej, działanie farmakologiczne, efekt chronotropowy, elektrokardiogram, fingolimod, plazmafereza, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność oskrzeli, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naxalgan 150 mg
Pregabalina, dostępna w dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg (produkt leczniczy Naxalgan), wykazuje profil działań niepożądanych oparty na szerokich badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które występują bardzo często (≥1/10). Większość działań niepożądanych ma nasilenie łagodne do umiarkowanego, a odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi 12% w grupie pregabaliny versus 5% w grupie placebo. W leczeniu bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza senności. Po odstawieniu leku mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, drgawki i depresja, co wskazuje na ryzyko uzależnienia, zależne od dawki. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi w postaci senności, gorączki i infekcji górnych dróg oddechowych.
anoreksja, ataksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia zatokowa, depresja, depresja oddechowa, drgawki, duszność, hipoglikemia, lęk, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad paniki, nastrój euforyczny, nerwowość, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, omamy, parestezja, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uzależnienie od leku, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie erekcji, zaburzenie koordynacji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszone libido, żółtaczka, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cytosar 100 mg/ml
Cytarabinę, substancję czynną leku Cytosar, charakteryzuje mechanizm działania polegający na hamowaniu czynności szpiku kostnego, co prowadzi do mielosupresji manifestującej się niedokrwistością, leukopenią, małopłytkowością oraz megaloblastozą. Po podaniu dawki 50-600 mg/m² pc. obserwuje się dwufazowy przebieg leukopenii: pierwsza faza z maksymalnym spadkiem liczby leukocytów po 7-9 dniach, krótkotrwały wzrost około 12. dnia, a następnie druga faza z głębszym spadkiem po 15-24 dniach, po której następuje szybka regeneracja w ciągu kolejnych 10 dni. Produkcja płytek zahamowana jest po 5 dniach, z maksimum spadku między 12. a 15. dniem, po czym następuje szybki wzrost liczby płytek, często powyżej wartości wyjściowych. Immunosupresja wywołana cytarabiną zwiększa ryzyko zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, które mogą mieć przebieg od łagodnego do zagrażającego życiu. Charakterystyczny zespół cytarabinowy obejmuje gorączkę, bóle mięśni i kości, wysypkę plamisto-grudkową oraz zapalenie spojówek, pojawiający się zwykle 6-12 godzin po podaniu leku i skutecznie leczony kortykosteroidami.
biopsja szpiku kostnego, bradykardia zatokowa, cytarabina, działanie immunosupresyjne, hamowanie szpiku kostnego, hiperbilirubinemia, kardiomegalia, kardiomiopatia, kortykosteroidy, krew obwodowa, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, martwica żołądka, martwicze zapalenie jelit, megaloblastoza, mielosupresja, nawrót białaczki, niedokrwistość, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk alergiczny, obrzęk płuc, obwodowa neuropatia czuciowa, obwodowa neuropatia ruchowa, ostra niewydolność oddechowa, owrzodzenie błony śluzowej, owrzodzenie przełyku, posocznica, reakcja anafilaktyczna, retikulocyty, ropień wątroby, rozmaz szpiku kostnego, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne uszkodzenie nerwów, uszkodzenie wątroby, wlew dożylny, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie czynności móżdżku, zaburzenie czynności mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rogówki, zakażenie wirusowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie nerwów, zapalenie osierdzia, zapalenie otrzewnej, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół cytarabinowy, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ostrej niewydolności oddechowej, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linefor 75 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Linefor, była badana w szerokich badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność, które występowały bardzo często (≥1/10) i były główną przyczyną przerwania leczenia (12% w grupie leczonej vs. 5% placebo). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Profil bezpieczeństwa uwzględniał szeroki zakres objawów ze strony układu nerwowego, psychicznego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, wątroby, skóry, mięśniowo-szkieletowego i innych, z poważnymi powikłaniami takimi jak rabdomioliza, zespół Stevensa-Johnsona, niewydolność wątroby czy depresja oddechowa.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, dyskineza, dyzuria, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hipoglikemia, napady padaczkowe częściowe, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skąpomocz, tachykardia zatokowa, toksyczna nekroliza naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie od leku, wydłużenie odstępu QT, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół parkinsonowski, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Hipotermia – Objawy
Hipotermia definiowana jest jako obniżenie temperatury ciała poniżej 35°C (95°F) i stanowi stan nagły wymagający pilnej interwencji medycznej. Wyróżnia się trzy stopnie zaawansowania: łagodną (35-32°C), umiarkowaną (32-28°C) oraz ciężką (<28°C). W łagodnej hipotermii dominują objawy takie jak intensywne drżenie mięśniowe, tachykardia, tachypnoe, zaburzenia koordynacji i początkowe zaburzenia świadomości (tzw. "umbles"). W umiarkowanym stadium dochodzi do ustania drżenia, nasilenia zaburzeń neurologicznych, bradykardii, hipotensji, sinicy oraz zaburzeń rytmu serca. Ciężka hipotermia charakteryzuje się brakiem reakcji, skrajną sztywnością mięśni, bradykardią, migotaniem komór lub asystolią, a także zatrzymaniem krążenia i śpiączką. Szczególnie narażone na ciężki przebieg są niemowlęta i osoby starsze, u których objawy mogą być atypowe, a śmiertelność sięga około 50% w populacji geriatrycznej.
asterixis, asystolia, bradykardia zatokowa, diureza, dreszcze, halucynacje, hiperhidroza, hipoglikemia, hipoksja, hipotensja, hipotermia, hipotermia ciężka, hipotermia łagodna, hipotermia umiarkowana, inkontynencja moczu, koagulopatia, kwasica oddechowa, małopłytkowość, migotanie komór, migotanie przedsionków, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, odmrożenia, paradoksalne rozbieranie się, przepływ krwi w mózgu, sinica, skąpomocz, śpiączka, tachykardia, tachypnoe, temperatura ciała, temperatura rdzeniowa, termoregulacja, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zapalenie trzustki, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alexan 50 mg/ml
Cytarabina (lek Alexan 50 mg/ml, roztwór do infuzji) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie i charakter zależą od dawki oraz schematu leczenia. Najistotniejszym mechanizmem toksyczności jest mielosupresja prowadząca do pancytopenii, retikulocytopenii, małopłytkowości oraz niedokrwistości, szczególnie nasilonej przy dużych dawkach, gdzie aplazja szpiku może utrzymywać się 15-25 dni. Występują także poważne zakażenia (posocznica, zapalenie płuc) związane z immunosupresją. Charakterystycznym zespołem jest zespół cytarabinowy (Ara-C) manifestujący się gorączką, bólami mięśni i kości, wysypką oraz zapaleniem spojówek, rozwijający się w ciągu 6-12 godzin od podania, wymagający stosowania kortykosteroidów i ewentualnego przerwania terapii. Neurotoksyczność, zwłaszcza przy podaniu dokanałowym i dawkach >30 mg/m², obejmuje neuropatię obwodową, zapalenie nerwów, zawroty głowy i bóle głowy. Toksyczność okulistyczna (zapalenie spojówek, odwracalne krwotoczne zapalenie spojówek, zapalenie rogówki) oraz kardiotoksyczność (zapalenie osierdzia, zaburzenia rytmu) również są istotne klinicznie.
aplazja szpiku kostnego, bradykardia zatokowa, cytarabina, cytostatyk, dysfagia, hepatotoksyczność, hiperurykemia, jadłowstręt, lek immunosupresyjny, małopłytkowość, martwicze zapalenie okrężnicy, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odporność komórkowa i humoralna, pancytopenia, posocznica, reakcja anafilaktyczna, retikulocytopenia, ropień wątroby, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie nerwów, zapalenie osierdzia, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół cytarabinowy, zespół erytrodysestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół nagłych zaburzeń oddechowych, żółtaczka