zydowudyna
Zydowudyna (AZT, azydotymidyna) to lek przeciwwirusowy należący do grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTI). Został zatwierdzony jako pierwszy lek do leczenia zakażeń HIV w 1987 roku i do dziś stanowi istotny element schematów terapeutycznych w leczeniu zakażeń HIV/AIDS.
Mechanizm działania zydowudyny polega na hamowaniu aktywności enzymu odwrotnej transkryptazy wirusa HIV, co uniemożliwia przepisanie wirusowego RNA na DNA i integrację z genomem komórki gospodarza. Lek ten wymaga wewnątrzkomórkowej fosforylacji do aktywnej postaci trójfosforanowej.
W praktyce klinicznej zydowudyna jest stosowana głównie w skojarzeniu z innymi lekami antyretrowirusowymi w ramach terapii wielolekowej (HAART). Szczególne znaczenie ma w profilaktyce zakażeń wertykalnych (z matki na dziecko), gdzie wykazuje wysoką skuteczność w redukcji transmisji wirusa.
Do najczęstszych działań niepożądanych zydowudyny należą: niedokrwistość, neutropenia, nudności, bóle głowy, bezsenność oraz miopatia. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej i stłuszczenia wątroby. Ze względu na profil działań niepożądanych, w wielu schematach terapeutycznych jest zastępowana nowszymi lekami o lepszej tolerancji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Axoprofen 200 mg
Ibuprofen, substancja czynna leku Axoprofen 200 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, co zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również kompetycyjnie hamować przeciwpłytkowe działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego, potencjalnie ograniczając jego efekt kardioprotekcyjny przy długotrwałym stosowaniu. Istotne są także interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy i nerkowy, takimi jak inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II oraz leki moczopędne, które mogą prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. W przypadku terapii skojarzonej zaleca się monitorowanie parametrów nerkowych oraz unikanie odwodnienia pacjentów, zwłaszcza osób w podeszłym wieku.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, beta-adrenolityk, bisfosfonian, chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, dysfagia, fenytoina, flukonazol, hemotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksypetyfilina, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – IBUPROFEN eubioco 200 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym kwasem acetylosalicylowym (ASA), gdzie ibuprofen może hamować przeciwpłytkowe działanie ASA, co jest istotne przy kardioprotekcyjnych dawkach ASA. Ibuprofen zwiększa ryzyko krwawień w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), przeciwpłytkowymi oraz inhibitorami SSRI, co wymaga monitorowania INR i rozważenia gastroprotekcji. Ponadto, ibuprofen może osłabiać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (ACE-I, ARB, beta-blokery, diuretyki), a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zwiększa ryzyko ich pogorszenia, co wymaga monitorowania funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia. Interakcje z metotreksatem (zwiększenie toksyczności przy podaniu w ciągu 24h), cyklosporyną, takrolimusem (nefrotoksyczność) oraz lekami wpływającymi na stężenia digoksyny, fenytoiny i litu podkreślają konieczność ostrożności i monitorowania stężeń tych leków przy długotrwałym stosowaniu ibuprofenu.
agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, drgawki, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, INR, kortykosteroid, krwawienie do stawu, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, stężenie glukozy we krwi, stężenie potasu w surowicy, sulfinpyrazon, takrolimus, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, zaburzenie funkcji nerek, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen dla dzieci Junior 100 mg
Ibuprofen, substancja czynna Nurofen dla dzieci Junior, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, oraz kwasem acetylosalicylowym, ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego i osłabienie działania kardioprotekcyjnego ASA. Ibuprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), zwiększając ryzyko krwawień, a także osłabiać efektywność leków hipotensyjnych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i diuretyków, co może prowadzić do pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi. Dodatkowo, interakcje z kortykosteroidami, SSRI, glikozydami nasercowymi (digoksyna), lit, metotreksatem, cyklosporyną, takrolimusem, zydowudyną, antybiotykami chinolonowymi, doustnymi lekami hipoglikemicznymi oraz inhibitorami CYP2C9 (np. worykonazol, flukonazol) wymagają szczególnej ostrożności, monitorowania i czasem modyfikacji dawkowania.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, czarny stolec, digoksyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, drgawki, duszność, działanie sedatywne, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek hipoglikemiczny, lek hipotensyjny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, substrat CYP2C9, sulfinpirazon, takrolimus, układ krwiotwórczy, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, worykonazol, wysypka skórna, zydowudyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – APAP przeziębienie MAX 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg/sasz.
APAP przeziębienie MAX to preparat zawierający paracetamol (1000 mg), kofeinę (50 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (12,2 mg) w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego, stosowany w leczeniu objawów przeziębienia. Ze względu na obecność fenylefryny, leku nie należy stosować u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi (w tym zaburzeniami rytmu serca i nadciśnieniem tętniczym), ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, chorobą wrzodową żołądka, cukrzycą, guzem chromochłonnym nadnercza, nadczynnością tarczycy, rozrostem gruczołu krokowego oraz jaskrą z zamkniętym kątem przesączania. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej i reduktazy methemoglobinowej, a także u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz dzieci poniżej 12 roku życia.
aminy sympatykomimetyczne, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie śródgałkowe, cukrzyca, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, fenylefryna, fenyloketonuria, guz chromochłonny nadnercza, hemoliza, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem, kofeina, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, methemoglobinemia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, reduktaza methemoglobinowa, rozrost gruczołu krokowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Cholinex Direct 8,75 mg
Flurbiprofen w dawce 8,75 mg, zawarty w preparacie Cholinex Direct, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie flurbiprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na znaczne ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak owrzodzenia i krwawienia. Również łączenie z kwasem acetylosalicylowym jest niewskazane, z wyjątkiem małych dawek do 75 mg/dobę. Wysokie ryzyko interakcji występuje przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), leków przeciwpłytkowych, leków przeciwnadciśnieniowych (diuretyki, ACE-I, ARB), glikozydów nasercowych, cyklosporyny, kortykosteroidów, metotreksatu, SSRI, takrolimusu oraz zydowudyny, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych oraz ewentualnej modyfikacji dawkowania. Szczególną ostrożność należy zachować także przy stosowaniu litu, fenytoiny, diuretyków oszczędzających potas, probenecydu, sulfinpirazonu, antybiotyków chinolonowych oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych.
alkohol etylowy, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, cyklosporyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie przeciwpłytkowe, fenytoina, flurbiprofen, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lit, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie, probenecyd, prostaglandyna ochronna, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, tolbutamid, warfaryna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodowy – Interakcje
Diklofenak sodowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym, które wymagają ścisłego monitorowania i dostosowania terapii. Istotne jest osłabienie działania leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych (beta-blokery, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II), co może prowadzić do obniżenia skuteczności leczenia nadciśnienia. Współistniejące stosowanie diklofenaku z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas niesie ryzyko hiperkaliemii, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy. Diklofenak może również zwiększać stężenie digoksyny i glikozydów nasercowych, nasilając objawy niewydolności serca, a także zmniejszać wydalanie litu, co wymaga kontroli jego poziomu w osoczu. Ponadto, interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) zwiększają ryzyko krwawień, co wymaga monitorowania INR i ostrożności, zwłaszcza u osób starszych. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania diklofenaku z kwasem acetylosalicylowym ze względu na zmniejszenie stężenia diklofenaku w osoczu oraz z innymi NLPZ i kortykosteroidami z powodu zwiększonego ryzyka owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego.
antagonista receptora angiotensyny II, chinolon przeciwbakteryjny, cholestyramina, cyklosporyna, deferazyroks, digoksyna, diklofenak sodowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, drgawki, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, glikozyd nasercowy, hamowanie agregacji płytek, hemofilia, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, insulina, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kolestypol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pemetreksed, stężenie potasu w surowicy, sulfinpirazon, synteza prostaglandyn nerkowych, takrolimus, układ krwiotwórczy, warfaryna, worykonazol, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Aliflusin 500 mg + 200 mg + 4 mg
Aliflusin, zawierający chlorofenaminę maleinian, paracetamol oraz kwas askorbinowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Chlorofenamina maleinian jest przeciwwskazana w połączeniu z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko nasilenia działania antycholinergicznego i wzrostu ciśnienia tętniczego, a także z lekami uspokajającymi (opioidy, neuroleptyki, barbiturany, benzodiazepiny), co może prowadzić do depresji ośrodkowego układu nerwowego. Paracetamol nie powinien być stosowany z inhibitorami MAO z powodu ryzyka pobudzenia i wysokiej gorączki, a także wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z induktorami enzymów mikrosomalnych wątroby (np. ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe, barbiturany) ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności. Ponadto paracetamol może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, zwiększając ryzyko krwawień, oraz zmniejszać eliminację zydowudyny, co podnosi ryzyko neutropenii i hepatotoksyczności. Kwas askorbinowy obniża skuteczność warfaryny i stężenie flufenazyny w osoczu, a także zmienia pH moczu, wpływając na farmakokinetykę innych leków.
antagonista receptora H1, chloramfenikol, chlorofenaminy maleinian, cholestyramina, depresja ośrodkowego układu nerwowego, domperidon, działanie antycholinergiczne, enzymy mikrosomalne wątroby, flufenazyna, hepatotoksyczność, inhibitory monoaminooksydazy, kwas askorbowy, kwas moczowy, lamotrygina, leki przeciwpadaczkowe, leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny, leki uspokajające, metoda oksydazowo-peroksydazowa, metoklopramid, neutropenia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, pH moczu, probenecyd, ryfampicyna, toksyczność leku, warfaryna, zaburzenia czynności nerek, zatrzymanie moczu, zespół serotoninergiczny, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Nobaxin 500 mg
Azytromycyna (Nobaxin 500 mg) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Jednoczesne stosowanie azytromycyny z lekami zobojętniającymi kwas solny zmniejsza maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, co wymaga unikania ich równoczesnego podawania. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu azytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, np. cyzaprydem, ze względu na ryzyko groźnych arytmii. Interakcje z substratami glikoproteiny P, takimi jak digoksyna i kolchicyna, mogą prowadzić do wzrostu ich stężeń w surowicy, co wymaga monitorowania i obserwacji klinicznej. Ponadto, azytromycyna istotnie zwiększa Cmax i AUC0-5 cyklosporyny, co wymaga monitorowania stężenia cyklosporyny i dostosowania dawki. W przypadku doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryn obserwuje się nasilenie działania przeciwzakrzepowego, co wskazuje na konieczność regularnej kontroli czasu protrombinowego.
antybiotyk makrolidowy, arytmia, atorwastatyna, biodostępność antybiotyku, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, dydanozyna, efawirenz, ergotamina, farmakodynamika, farmakokinetyka, flukonazol, glikoproteina p, hepatotoksyczność, indynawir, jednojądrzaste komórki krwi, karbamazepina, kolchicyna, lek hepatotoksyczny, lek zobojętniający, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, rabdomioliza, ryfabutyna, statyna, syldenafil, teofilina, terfenadyna, triazolam, trimetoprim i sulfametoksazol, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrucie sporyszem, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Azithromycin ZIM 500 mg
Azytromycyna, jako makrolidowy antybiotyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym znaczeniu klinicznym. Stosowanie azytromycyny z lekami zobojętniającymi kwas solny powoduje zmniejszenie Cmax azytromycyny o około 24%, co wymaga unikania jednoczesnego podawania. Szczególną uwagę należy zwrócić na substraty glikoproteiny P, takie jak digoksyna i kolchicyna, gdzie obserwuje się wzrost stężenia substratu w surowicy, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny i ścisłej obserwacji klinicznej. Istotne są także potencjalne interakcje z pochodnymi ergotaminy (ryzyko ergotyzmu), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny (możliwe nasilenie działania przeciwzakrzepowego), oraz cyklosporyną, gdzie stwierdzono istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5, co wymaga monitorowania stężenia i dostosowania dawki. W przypadku statyn, mimo braku wpływu na ich stężenia, zgłaszano przypadki rabdomiolizy, co wskazuje na konieczność ostrożności.
atorwastatyna, cefalosporyna, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, ergotyzm, flukonazol, fosforylowana zydowudyna, hepatotoksyczność, indynawir, karbamazepina, kolchicyna, kumaryna, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas solny, makrolidowy antybiotyk, metronidazol, metyloprednizolon, midazolam, neutropenia, odstęp QT, pochodna ergotaminy, rabdomioliza, reakcja disulfiramopodobna, ryfabutyna, substrat glikoproteiny P, sulfametoksazol, syldenafil, teofilina, terfenadyna, triazolam, trimetoprim, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibufen mini Junior 100 mg
Ibuprofen w postaci kapsułek miękkich Ibufen mini Junior wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym salicylanami, znacząco zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co wymaga bezwzględnego unikania takiej kombinacji. Ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści angiotensyny II) oraz diuretyków oszczędzających potas, co wiąże się z ryzykiem pogorszenia funkcji nerek i hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów odwodnionych lub geriatrycznych. Ponadto, interakcje z lekami przeciwpłytkowymi, przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) oraz SSRI zwiększają ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. W przypadku stosowania metotreksatu, ibuprofen może podwyższać jego stężenie i toksyczność, zwłaszcza przy podaniu w ciągu 24 godzin przed lub po metotreksacie.
agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, fenytoina, hemofilia, hepatocyt, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, takrolimus, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Napritum 250 mg
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) ze względu na zwiększone ryzyko krwawień oraz z metotreksatem, gdzie NLPZ mogą zmniejszać jego wydalanie kanalikowe, nasilając toksyczność. Współstosowanie z tyklopidyną, klopidogrelem, kortykosteroidami, SSRI oraz innymi NLPZ (w tym aspiryną) zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Naproksen zmniejsza klirens nerkowy litu, co może podnieść jego stężenie w surowicy nawet o 40%, wymagając monitorowania. Ponadto, interakcje z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, takrolimusem i cyklosporyną zwiększają ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga ostrożności i monitorowania funkcji nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, badanie czynności nadnerczy, badanie laboratoryjne, białko osocza, cholestyramina, cyklosporyna, dysfunkcja nerek, działanie antyagregacyjne, działanie natriuretyczne, furosemid, glikozyd nasercowy, hemofilia, heparyna, hepatotoksyczność, hydantoina, indeks terapeutyczny, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens nerkowy, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas 5-hydroksy-3-indolilooctowy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja, płytka krwi, powikłanie krwotoczne, probenecyd, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substancja neutralizująca sok żołądkowy, sulfonamid, sulfonylomocznik, takrolimus, toksyczność hematologiczna, tyklopidyna, warfaryna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wydalanie kanalikowe, wylew dostawowy, wylew podskórny, zydowudyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Retrovir 100 mg
Produkt leczniczy Retrovir 100 mg zawiera 100 mg zydowudyny, będącej nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, stosowanym w terapii przeciwwirusowej. Kapsułki twarde mają nieprzezroczystą, białą otoczkę żelatynową z czarnym nadrukiem GSYJU. Substancje pomocnicze obejmują skrobię kukurydzianą, celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości mechaniczne, stabilność i rozpad kapsułki. Otoczka zawiera tytanu dwutlenek (E 171) jako barwnik oraz żelatynę, a nadruk wykonany jest tuszem zawierającym szelak, tlenek żelaza (E 172), glikol propylenowy i amonu wodorotlenek (28%).
kapsułka twarda, lek przeciwwirusowy, niezgodność farmaceutyczna, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okres ważności, otoczka kapsułki, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, Retrovir, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Aurovitas 600 mg
Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne i wymagają starannego monitorowania oraz dostosowania terapii. Szczególnie istotne są interakcje z kwasem acetylosalicylowym, gdzie ibuprofen może hamować jego działanie przeciwpłytkowe, co może osłabiać kardioprotekcję, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Jednoczesne podawanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, znacząco zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, dlatego takie połączenia należy bezwzględnie unikać. Ibuprofen może również nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, heparyny), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. W przypadku metotreksatu, szczególnie w dużych dawkach, ibuprofen może zmniejszać jego klirens i zwiększać toksyczność, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania oraz regularnej kontroli czynności nerek. Ponadto, ibuprofen może podnosić stężenia digoksyny, fenytoiny i litu w surowicy, co wymaga monitorowania tych leków.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-bloker, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, efekt urykozuryczny, fenytoina, flukonazol, hematotoksyczność, hemofilia, heparyna, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kaptopryl, klirens metotreksatu, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hamujący agregację płytek krwi, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepriston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, oksypentyfilina, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, worykonazol, wydzielanie kanalikowe, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Okitask 25 mg
Ketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu ważności, które mają istotne implikacje kliniczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ketoprofenu z alkoholem, lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, warfaryna), dabigatranem, cyklosporyną, erlotynibem, litowymi preparatami oraz metotreksatem w dawkach >15 mg/tydzień ze względu na wysokie ryzyko krwawień, nefrotoksyczności oraz toksyczności hematologicznej. Ponadto, stosowanie ketoprofenu z innymi NLPZ i salicylanami w dużych dawkach zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. W przypadku konieczności terapii skojarzonej zaleca się ścisły nadzór lekarski, monitorowanie parametrów krzepnięcia, czynności nerek oraz stężenia leków w osoczu (np. litu, metotreksatu). Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a stosowanie ketoprofenu z lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II (ARB) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami czynności nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, chinolon, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, cyklosporyna, dabigatran, difenylohydantoina, drgawki, erlotynib, glikozyd nasercowy, heparyna, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, ketoprofen, kortykosteroid, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pemetreksed, penicylamina, pentoksyfilina, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, prasugrel, probenecyd, rytonawir, salicylan, sulfonamid, takrolimus, toksyczność hematologiczna, układ krwiotwórczy, warfaryna, wenlafaksyna, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Zydowudyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zydowudyna, stosowana w terapii zakażeń HIV-1, wykazuje brak mutagenności w testach bakteryjnych (test Amesa), jednak w badaniach in vitro na komórkach ssaków oraz in vivo u myszy i szczurów stwierdzono uszkodzenia chromosomów i działanie genotoksyczne, w tym w testach mikrojądrowych i jąderkowych. Substancja ta jest inkorporowana do DNA leukocytów dorosłych pacjentów oraz noworodków, co potwierdzono także w badaniach przezłożyskowych u małp, gdzie skojarzenie zydowudyny z lamiwudyną powodowało większą liczbę skróceń telomerów w DNA płodów. W badaniach rakotwórczości u gryzoni wykazano powstawanie nowotworów nabłonkowych pochwy po długotrwałej ekspozycji na wysokie stężenia niezmetabolizowanej zydowudyny, natomiast inne nowotwory nie były związane z jej działaniem. Przezłożyskowe badania u myszy wskazały na zwiększoną częstość nowotworów płuc, wątroby i żeńskiego układu rozrodczego przy dawce 420 mg/kg mc., jednak kliniczne znaczenie tych wyników pozostaje nieznane.
analog nukleozydu, badanie cytogenetyczne, badanie rakotwórczości, DNA leukocytów, genotoksyczność, genotoksyczność przezłożyskowa, lamiwudyna, leukopenia, limfocyt krwi obwodowej, limfocyt ludzki, mutagenność, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór nabłonkowy pochwy, organogeneza, rakotwórczość, rakotwórczość przezłożyskowa, skrócenie telomerów, test Amesa, test chłoniaka mysiego, test jąderkowy, test mikrojądrowy, wada wrodzona, zakażenie HIV-1, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – AzitroLEK 250 250 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mają istotne znaczenie kliniczne. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą zmniejszać maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 24%, dlatego zaleca się zachowanie 2-godzinnego odstępu między podaniem tych leków. Jednoczesne stosowanie azytromycyny z nelfinawirem zwiększa stężenie antybiotyku, jednak bez konieczności modyfikacji dawki. W przypadku cyklosporyny obserwuje się istotne zwiększenie wartości Cmax i AUC0-5, co wymaga monitorowania stężenia i dostosowania dawki. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) mogą nasilać ich działanie, co uzasadnia regularne monitorowanie czasu protrombinowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu azytromycyny z pochodnymi alkaloidów sporyszu (ergotamina) oraz cyzaprydem ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zatrucie sporyszem czy zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, torsade de pointes), co stanowi przeciwwskazanie do kojarzenia tych leków.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, atorwastatyna, azytromycyna, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, dydanozyna, działanie immunosupresyjne, efawirenz, flukonazol, indynawir, karbamazepina, kolchicyna, komorowe zaburzenia rytmu, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek zobojętniający, metyloprednizolon, midazolam, morfologia krwi, nelfinawir, neutropenia, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, ryfabutyna, substrat glikoproteiny P, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, trimetoprym z sulfametoksazolem, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zatrucie sporyszem, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprom Ultramax 600 mg
Ibuprofen, substancja czynna Ibuprom Ultramax 600 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu ważności klinicznej. Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, ze względu na wysokie ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen może zwiększać stężenie digoksyny, fenytoiny, litu oraz metotreksatu (w przypadku podania w ciągu 24 godzin), co wymaga monitorowania ich poziomów w surowicy. Ponadto, lek może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE, beta-adrenolityków, antagonistów angiotensyny II oraz diuretyków oszczędzających potas, zwiększając ryzyko pogorszenia funkcji nerek i hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami nerek, odwodnionych i osób starszych. W przypadku stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), przeciwpłytkowymi, SSRI oraz pochodnymi tienopirydyn (np. klopidogrel) obserwuje się zwiększone ryzyko krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania.
Ibuprofen wchodzi również w interakcje z lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna, takrolimus), zwiększając ryzyko nefrotoksyczności, oraz z antybiotykami chinolonowymi i aminoglikozydami, podnosząc ryzyko drgawek i zmniejszając wydalanie aminoglikozydów. Inhibitory CYP2C9, takie jak worykonazol i flukonazol, mogą zwiększać stężenie ibuprofenu w osoczu o 80-100%, co może wymagać redukcji dawki. Stosowanie ibuprofenu z preparatami ziołowymi (Miłorząb japoński, Wiązówka błotna) oraz alkoholem zwiększa ryzyko krwawień i działań niepożądanych ze strony OUN i przewodu pokarmowego. Nie zaleca się stosowania ibuprofenu w okresie 8-12 dni po podaniu mifeprystonu ze względu na osłabienie jego działania. W praktyce klinicznej konieczne jest indywidualne podejście do terapii, uwzględniające potencjalne interakcje, monitorowanie parametrów biochemicznych oraz unikanie niebezpiecznych kojarzeń lekowych.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk z grupy chinolonów, baklofen, biodostępność, bisfosfonian, cholestyramina, cyklooksygenaza-2, cyklosporyna, dezipramina, diuretyk oszczędzający potas, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, lit, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ofloksacyna, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, pochodna tienopirydyny, probenecyd, przęśl chińska, rytonawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wiązówka błotna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Klarytromycyna – Interakcje
Klarytromycyna, jako silny inhibitor izoenzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z lekami metabolizowanymi przez ten enzym. Przeciwwskazane jest łączenie jej z lekami takimi jak cyzapryd, pimozyd, astemizol, terfenadyna, domperydon, alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina), midazolam doustny (500 mg dwa razy na dobę powoduje 7-krotne zwiększenie AUC midazolamu), statyny metabolizowane przez CYP3A4 (lowastatyna, symwastatyna – ryzyko rabdomiolizy), lomitapid, tikagrelol, iwabradyna i ranolazyna. Klarytromycyna zwiększa stężenia leków takich jak omeprazol (Cmax +30%, AUC0-24 +89%, t1/2 +34%), inhibitory PDE5 (syldenafil, tadalafil, wardenafil), digoksyna (wymaga monitorowania stężenia), kolchicyna (ryzyko toksyczności), a także leków przeciwarytmicznych (ryzyko torsade de pointes) i przeciwcukrzycowych (nateglinid, repaglinid – ryzyko hipoglikemii). Współpodawanie z lekami indukującymi CYP3A (np. ryfampicyna, fenytoina) może obniżać stężenie klarytromycyny, zmniejszając jej skuteczność. Wzajemne interakcje obserwuje się także z atazanawirem, antagonistami wapnia (werapamil, amlodypina, diltiazem) oraz itrakonazolem i sakwinawirem, co wymaga ostrożności i monitorowania działań niepożądanych.
alkaloid sporyszu, amlodypina, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, apiksaban, astemizol, atazanawir, bradyarytmia, chlorochina, cytochrom P450, częstoskurcz komorowy, dabigatran, digoksyna, diltiazem, domperydon, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, dyzopiramid, edoksaban, enzym CYP3A4, fenytoina, glikoproteina p, hipoglikemia, hydroksychlorochina, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, kolchicyna, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, midazolam, migotanie komór, miopatia, niedociśnienie, odstęp QT, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, rabdomioliza, rywaroksaban, sakwinawir, statyna, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolbenzodiazepina, walproinian, werapamil, zaburzenie świadomości, zatrucie alkaloidami, zatrucie digoksyną, zydowudyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Retrovir 10 mg/ml
Preparat Retrovir zawiera zydowudynę w stężeniu 10 mg/ml, dostępny jest w fiolkach po 20 ml (200 mg substancji czynnej). Produkt jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji, który wymaga rozcieńczenia w 5% roztworze glukozy do infuzji, aby uzyskać końcowe stężenie zydowudyny 2 mg/ml lub 4 mg/ml. Roztwór jest jałowy, o pH około 5,5, stabilny fizykochemicznie do 48 godzin w temperaturze 5°C i 25°C, jednak ze względu na brak konserwantów rozcieńczenie należy przeprowadzać aseptycznie bezpośrednio przed podaniem. Preparat podaje się wyłącznie w formie powolnej infuzji dożylnej trwającej 60 minut; podanie domięśniowe jest przeciwwskazane. Przed podaniem należy upewnić się, że roztwór jest przejrzysty, a w przypadku zmętnienia preparatu nie należy go stosować.
5% roztwór glukozy, droga domięśniowa, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, pH roztworu, przejrzysty roztwór, roztwór do infuzji, środek konserwujący, stabilność fizykochemiczna, warunki aseptyczne, zydowudyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gripex Pro Mucus 250 mg + 100 mg + 5 mg
Gripex Pro MUCUS to preparat złożony zawierający paracetamol (250 mg), gwajafenezynę (100 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (5 mg) w formie tabletek powlekanych. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, ciężką niewydolnością wątroby i nerek, chorobami układu sercowo-naczyniowego (w tym zaburzeniami rytmu serca i nadciśnieniem tętniczym), cukrzycą, guzem chromochłonnym nadnercza, nadczynnością tarczycy, jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, rozrostem gruczołu krokowego, wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedoborem reduktazy methemoglobinowej oraz porfirią. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane w ciąży, okresie karmienia piersią oraz u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, może nasilać objawy chorób sercowo-naczyniowych i endokrynologicznych oraz powodować wzrost ciśnienia tętniczego i ciśnienia śródgałkowego.
arytmia, astma, beta-adrenolityk, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, działanie sympatykomimetyczne, fenylefryna, guz chromochłonny nadnercza, gwajafenezyna, hemoliza erytrocytów, hepatotoksyczność, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem, lek przeciwzakrzepowy, methemoglobinemia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na składniki leku, niedobór dehydrogenazy, niedobór reduktazy methemoglobinowej, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, pheochromocytoma, POChP, porfiria, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumamed 100 mg/5 ml
Azytromycyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak cyzapryd i hydroksychlorochina, ze względu na wysokie ryzyko zaburzeń rytmu serca. Leki zobojętniające kwas solny mogą obniżać maksymalne stężenia azytromycyny w surowicy o około 25%, co wymaga zachowania odstępu czasowego między podaniem. Azytromycyna zwiększa stężenia substratów glikoproteiny P, w tym digoksyny i kolchicyny, co wymaga monitorowania klinicznego i kontroli stężeń. Istotne jest także monitorowanie stężenia cyklosporyny, której Cmax i AUC0-5 wzrastają podczas jednoczesnego stosowania azytromycyny (500 mg/dobę przez 3 dni) i cyklosporyny (10 mg/kg mc.). Ponadto, azytromycyna nasila działanie przeciwzakrzepowe pochodnych kumaryny (np. warfaryny), co wymaga regularnej kontroli czasu protrombinowego.
alkaloidy sporyszu, atorwastatyna, azytromycyna, biodostępność leku, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, ergotamina, flukonazol, glikoproteina p, hydroksychlorochina, indynawir, interakcja farmakologiczna, jednojądrzaste komórki krwi obwodowej, karbamazepina, kolchicyna, leki przeciwwirusowe, leki przeciwzakrzepowe, leki zobojętniające, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, pochodne kumaryny, rabdomioliza, ryfabutyna, statyny, syldenafil, teofilina, terfenadyna, triazolam, trimetoprim-sulfametoksazol, wpływ addytywny, zatrucie sporyszem, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Dextin 0,025 g/sasz.
Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ i dużymi dawkami salicylanów (≥ 3 g/dobę), lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, solami litu, a także metotreksatem w dawkach ≥ 15 mg/tydzień, co wiąże się z wysokim ryzykiem krwawień z przewodu pokarmowego, toksyczności hematologicznej oraz uszkodzenia błony śluzowej. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych, w tym INR, morfologii krwi oraz stężenia litu. Ponadto, deksketoprofen może osłabiać działanie leków hipotensyjnych (ACE inhibitory, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne), co wymaga kontroli ciśnienia tętniczego i funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, beta-adrenolityk, białko osocza, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, deferazyroks, diuretyk oszczędzający potas, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, działanie sedatywne, glikozyd nasercowy, hamowanie płytek krwi, hepatocyt, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, mifepryston, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametry laboratoryjne, pemetreksed, pentoksyfilina, perforacja przewodu pokarmowego, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, retikulocyt, salicylany, sole litu, sprzęganie z glukuronianami, sulfonamid, takrolimus, tenofowir, układ krwiotwórczy, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Maleinian chlorfeniraminy – Przeciwwskazania stosowania
Maleinian chlorfeniraminy, składnik złożonego preparatu Gripex Noc (zawierającego paracetamol 500 mg, chlorowodorek pseudoefedryny 30 mg oraz bromowodorek dekstrometorfanu 15 mg), posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (z uwagi na ryzyko hemolizy), ciężką niewydolność wątroby oraz aktywne wirusowe zapalenie wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, niestabilną chorobą wieńcową, ciężką ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Interakcje lekowe, zwłaszcza z inhibitorami MAO i zydowudyną, stanowią dodatkowe ograniczenia stosowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak przełom nadciśnieniowy. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na ryzyko przedawkowania i trudności w doborze dawki.
bromowodorek dekstrometorfanu, chlorowodorek pseudoefedryny, choroba alkoholowa, choroba wrzodowa, działanie antycholinergiczne, działanie arytmogenne, działanie sedacyjne, Gripex Noc, hemoliza, hepatotoksyczność, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, maleinian chlorfeniraminy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, przewlekła choroba nerek, retencja moczu, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia rytmu serca, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – IBUM dla dzieci 60 mg
Podczas terapii ibuprofenem (IBUM 60 mg czopki) u dzieci należy uwzględnić liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność leczenia. Ibuprofen nie powinien być stosowany jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym, innymi NLPZ oraz glikokortykosteroidami ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz potencjalne hamowanie działania przeciwpłytkowego ASA. Szczególną ostrożność wymaga kojarzenie ibuprofenu z lekami przeciwnadciśnieniowymi (inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne), gdyż może dochodzić do osłabienia ich działania i ryzyka pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych i w podeszłym wieku. Wskazane jest monitorowanie funkcji nerek oraz odpowiednie nawodnienie. Ponadto, ibuprofen może zwiększać stężenia glikozydów naparstnicy, fenytoiny i litu, a także hamować wydzielanie kanalikowe metotreksatu, co jest szczególnie istotne przy dużych dawkach metotreksatu, gdzie stosowanie ibuprofenu jest niewskazane.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-bloker, cholestyramina, cyklosporyna, działanie sedatywne, flukonazol, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, kaptopryl, kontrola glikemii, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, polipragmazja, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, wydzielanie kanalikowe, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Kidofen Duo (100 mg + 125 mg)/5 ml
Kidofen Duo, zawierający ibuprofen (100 mg) oraz paracetamol (125 mg) w 5 ml zawiesiny doustnej, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Produkt jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania z innymi preparatami zawierającymi paracetamol, NLPZ (w tym selektywnymi inhibitorami COX-2) oraz kwasem acetylosalicylowym w dawkach przeciwzapalnych, ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności, działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz krwawień. Ponadto, paracetamol może zwiększać stężenie chloramfenikolu, a cholestyramina zmniejsza jego wchłanianie, co wymaga odpowiedniego monitorowania i odstępów czasowych w podawaniu. Ibuprofen natomiast może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, SSRI, kortykosteroidów oraz diuretyków, a także zwiększać toksyczność metotreksatu, litu, takrolimusu i zydowudyny.
antybiotyk chinolonowy, błona śluzowa przewodu pokarmowego, chloramfenikol, cholestyramina, cyklosporyna, cytochrom P450, diuretyk, drgawki, działanie drażniące, działanie neurotoksyczne, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzakrzepowe, efekt sedacyjny, enzym CYP2E1, glikozyd nasercowy, glutation, hemofilia, hepatotoksyczność paracetamolu, HIV, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie do stawu, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metoklopramid, metotreksat, mifepryston, NAPQI, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, takrolimus, toksyczne uszkodzenie wątroby, toksyczność hematologiczna, uszkodzenie wątroby, warfaryna, współczynnik GFR, zydowudyna