zydowudyna

Zydowudyna (AZT, azydotymidyna) to lek przeciwwirusowy należący do grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTI). Został zatwierdzony jako pierwszy lek do leczenia zakażeń HIV w 1987 roku i do dziś stanowi istotny element schematów terapeutycznych w leczeniu zakażeń HIV/AIDS.

Mechanizm działania zydowudyny polega na hamowaniu aktywności enzymu odwrotnej transkryptazy wirusa HIV, co uniemożliwia przepisanie wirusowego RNA na DNA i integrację z genomem komórki gospodarza. Lek ten wymaga wewnątrzkomórkowej fosforylacji do aktywnej postaci trójfosforanowej.

W praktyce klinicznej zydowudyna jest stosowana głównie w skojarzeniu z innymi lekami antyretrowirusowymi w ramach terapii wielolekowej (HAART). Szczególne znaczenie ma w profilaktyce zakażeń wertykalnych (z matki na dziecko), gdzie wykazuje wysoką skuteczność w redukcji transmisji wirusa.

Do najczęstszych działań niepożądanych zydowudyny należą: niedokrwistość, neutropenia, nudności, bóle głowy, bezsenność oraz miopatia. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej i stłuszczenia wątroby. Ze względu na profil działań niepożądanych, w wielu schematach terapeutycznych jest zastępowana nowszymi lekami o lepszej tolerancji.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Agrypin 325 mg + 30 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Agrypin zawiera paracetamol (325 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz dekstrometorfan bromowodorek (10 mg), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu ważności klinicznej. Paracetamol nie powinien być stosowany łącznie z innymi lekami zawierającymi tę substancję ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem oraz lekami indukującymi enzymy wątrobowe (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna). Istotne są także interakcje z inhibitorami MAO (ryzyko pobudzenia i gorączki), lekami przeciwzakrzepowymi (nasilenie działania przeciwzakrzepowego) oraz zydowudyną (potencjalne zaburzenia hematologiczne). Wchłanianie paracetamolu może być modyfikowane przez leki wpływające na opróżnianie żołądka, takie jak metoklopramid (przyspieszenie) i propantelina (opóźnienie). Ponadto, współstosowanie paracetamolu z flukloksacyliną może prowadzić do kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową.
albuterol, alkalizacja moczu, amitryptylina, chloramfenikol, chlorek amonu, dekstrometorfan, drgawki, działanie presyjne, działanie sedatywne, fenobarbital, fenytoina, flukloksacylina, furazolidon, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność, hipertermia, inhibitor MAO, karbamazepina, kwasica metaboliczna, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek psychostymulujący, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający, luka anionowa, martwica komórek wątrobowych, metoklopramid, niewydolność wątroby, obkurczenie naczyń krwionośnych, opróżnianie żołądka, paracetamol, pochodna kumaryny, propantelina, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, ryfampicyna, toksyczność szpikowa, uszkodzenie wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Depakine Chrono 300 200 mg + 87 mg

Depakine Chrono (walproinian sodu i kwas walproinowy) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na metabolizm wątrobowy i wiązanie z białkami osocza. Istotne jest monitorowanie stężeń leków i dostosowywanie dawek podczas terapii skojarzonej, zwłaszcza z lekami przeciwpadaczkowymi takimi jak fenobarbital (zwiększenie stężenia i ryzyko sedacji), fenytoina (zmniejszenie stężenia całkowitego, wzrost wolnej frakcji i ryzyko toksyczności), karbamazepina (nasilenie toksyczności), lamotrygina (wydłużenie okresu półtrwania i ryzyko ciężkiej wysypki), rufinamid (zwiększenie stężenia, szczególnie u dzieci) oraz felbamat (zmniejszenie czasu eliminacji walproinianu). Ponadto walproinian może nasilać działanie leków psychotropowych (neuroleptyki, inhibitory MAO, leki przeciwdepresyjne, benzodiazepiny) oraz wpływać na stężenia leków takich jak olanzapina (zmniejszenie) i propofol (zwiększenie). W przypadku stosowania antybiotyków z grupy karbapenemów obserwuje się gwałtowne obniżenie stężenia walproinianu (60-100% w ciągu 2 dni), co może prowadzić do utraty kontroli napadów padaczkowych.
benzodiazepina, czas protrombinowy, działanie teratogenne, encefalopatia, fenobarbital, fenytoina, glukuronidacja, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hipokarnitynemii, inhibitor enzymatyczny, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakologiczna, karbamazepina, karbapenem, klirens leku, koordynacja ruchowa, kwas walproinowy, lamotrygina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek psychotropowy, leukopenia, metabolit, metabolizm wątrobowy, neutropenia, niedobór karnityny, nimodypina, odpowiedź kliniczna, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, próg drgawkowy, propofol, prymidon, rufinamid, salicylan, stężenie litu, supresja szpiku kostnego, terapia skojarzona, UDP-glukuronylotransferaza, uszkodzenie wątroby, walproinian sodu, wiązanie z białkami, wolna frakcja leku, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie równowagi, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Methadone Hydrochloride Molteni 5 mg/ml

Metadon, będący substratem glikoproteiny P oraz metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory glikoproteiny P (np. chinidyna, werapamil) oraz inhibitory CYP3A4 (m.in. klarytromycyna, flukonazol, sok grejpfrutowy) zwiększają stężenie metadonu w osoczu, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4 (barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna) obniżają stężenie metadonu, zwiększając ryzyko zespołu abstynencyjnego. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwretrowirusowymi u pacjentów z HIV, gdzie metadon zmienia biodostępność dydanozyny, stawudyny i zydowudyny, a inhibitory proteazy (np. rytonawir) spowalniają jego metabolizm. Efawirenz obniża stężenie metadonu o 48-57%, co może wywołać objawy odstawienia. Metamizol indukuje CYP2B6 i CYP3A4, obniżając stężenie metadonu, a środki zakwaszające mocz (chlorek amonu) nasilają jego wydalanie. Kannabidiol zwiększa stężenie metadonu, wymagając monitorowania i dostosowania dawki.
antagonista opioidowy, benzodiazepina, depresja oddechowa, działanie agonistyczno-antagonistyczne, efawirenz, gabapentynoid, glikoproteina p, glukuronidacja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu noradrenaliny, inhibitor wychwytu serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, kannabidiol, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwmuskarynowy, lek przeciwretrowirusowy, lek przeciwwirusowy, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, metabolizm wątrobowy, metadon, metamizol, niedociśnienie tętnicze, niedrożność porażenna jelit, rytonawir, stężenie osoczowe, zespół abstynencyjny, zespół odstawienia opioidowego, zespół serotoninowy, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – APAP 325 mg 325 mg

Paracetamol (APAP 325 mg) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą wpływać na jego biodostępność, metabolizm oraz bezpieczeństwo stosowania. Leki prokinetyczne (metoklopramid, domperydon) zwiększają szybkość wchłaniania paracetamolu, natomiast propantelina i kolestyramina ją zmniejszają. Induktory enzymów mikrosomalnych wątroby (barbiturany, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) zwiększają ryzyko hepatotoksyczności nawet przy dawkach terapeutycznych, co wynika ze zwiększonej produkcji toksycznego metabolitu NAPQI. Inhibitory MAO mogą wywołać stan pobudzenia i gorączkę, a probenecyd zmniejsza klirens nerkowy paracetamolu, co wymaga redukcji dawki. Izoniazyd i salicylamidy również zwiększają ryzyko toksyczności przez zmniejszenie klirensu i wydłużenie czasu wydalania. Regularne stosowanie paracetamolu powyżej 2 g/dobę przez co najmniej 3 dni nasila działanie przeciwzakrzepowe warfaryny, zwiększając ryzyko krwawień.
barbituran, biodostępność paracetamolu, chloramfenikol, cytochrom P450 2E1, domperydon, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, flukloksacylina, hepatocyt, hepatotoksyczność, inhibitor monoaminooksydazy, izoniazyd, karbamazepina, klirens nerkowy, kofeina, kolestyramina, kumaryna, kwas glukuronowy, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, lamotrygina, lek prokinetyczny, lek przeciwzakrzepowy, metoklopramid, N-acetylo-p-benzochinoimina, nefropatia, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, probenecyd, propantelina, ryfampicyna, salicylamid, uszkodzenie szpiku kostnego, warfaryna, zatrucie paracetamolem, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Depakine Chronosphere 500 (333,30 mg + 145,14 mg)/sasz.

Walproinian sodu, substancja czynna produktu Depakine Chronosphere, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z lekami neuropsychiatrycznymi (neuroleptyki, inhibitory MAO, leki przeciwdepresyjne, benzodiazepiny), które mogą ulegać nasileniu, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Walproinian wpływa także na metabolizm i stężenia leków przeciwpadaczkowych, takich jak fenobarbital (zwiększenie stężenia i ryzyko sedacji), fenytoina (wzrost stężenia wolnej frakcji i toksyczności), lamotrygina (wydłużenie okresu półtrwania niemal dwukrotnie, zwiększone ryzyko ciężkiej wysypki) oraz karbamazepina (nasilenie toksyczności). Leki indukujące enzymy wątrobowe (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) mogą obniżać stężenie walproinianu, co wymaga dostosowania dawek. Szczególną uwagę należy zwrócić na antybiotyki typu karbapenemu, które mogą obniżyć stężenie walproinianu nawet o 60-100% w ciągu 2 dni, zwiększając ryzyko napadów padaczkowych.
acetazolamid, aminotransferaza, antagonista witaminy K, antybiotyk karbapenemowy, benzodiazepina, białko osocza, biodostępność leku, cholestyramina, cymetydyna, encefalopatia, erytromycyna, felbamat, fenobarbital, fenytoina, glukuronidacja, hiperamonemia, hipokarnitynemia, hormon tarczycy, hormonalny środek antykoncepcyjny, imipenem, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, interakcja farmakologiczna, kanabidiol, karbamazepina, ketonuria, klirens leku, kwas acetylosalicylowy, kwetiapina, lamotrygina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lopinawir, meflochina, meropenem, metabolizm wątrobowy, neuroleptyk, neutropenia, niedobór karnityny, niedoczynność tarczycy, okres półtrwania, olanzapina, panipenem, propofol, prymidon, rufinamid, ryfampicyna, rytonawir, salicylan, środek przeciwzakrzepowy, stężenie litu, supresja szpiku kostnego, topiramat, UDP-glukuronylotransferaza, uszkodzenie wątroby, walproinian sodu, wskaźnik protrombinowy, związek ketonowy, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Azitrox 500 500 mg

Azytromycyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, dlatego zaleca się podawanie azytromycyny co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po tych lekach. Istotne jest zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu azytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak cyzapryd czy hydroksychlorochina, ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także pochodnych ergotaminy (możliwość zatrucia sporyszem), digoksyny i kolchicyny (zwiększenie stężenia substratów glikoproteiny P), doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (nasilenie działania przeciwzakrzepowego) oraz cyklosporyny (istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5). W tych przypadkach zalecane jest monitorowanie stężeń leków i odpowiednia modyfikacja dawki.
alkaloid sporyszu, atorwastatyna, azytromycyna, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, dydanozyna, efawirenz, flukonazol, hydroksychlorochina, indynawir, karbamazepina, kolchicyna, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwirusowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, metyloprednizolon, midazolam, morfologia krwi, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, pochodna ergotaminy, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfabutyna, substrat glikoproteiny P, sulfametoksazol, syldenafil, teofilina, terfenadyna, triazolam, zaburzenie rytmu serca, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Teriflunomide Pharmascience 14 mg

Teriflunomid, metabolizowany głównie przez hydrolizę z drugorzędnym utlenianiem, wchodzi w istotne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z silnymi induktorami enzymów CYP450 i białek transportowych, które mogą obniżać jego stężenie w osoczu nawet o około 40% (np. ryfampicyna 600 mg/d przez 22 dni). Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami takimi jak karbamazepina, fenobarbital, fenytoina oraz zioło dziurawca, które mogą obniżać skuteczność terapeutyczną teriflunomidu. Cholestyramina i węgiel aktywowany powodują szybkie i znaczące zmniejszenie stężenia teriflunomidu poprzez przerwanie krążenia jelitowo-wątrobowego, co jest wykorzystywane do przyspieszonej eliminacji leku. Teriflunomid jest inhibitorem CYP2C8, co skutkuje wzrostem Cₘₐₓ repaglinidu o 1,7 raza i AUC o 2,4 raza, a także wpływa na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych (wzrost Cₘₐₓ i AUC etynyloestradiolu odpowiednio 1,58 i 1,54 razy oraz lewonorgestrelu 1,33 i 1,41 razy). Ponadto, teriflunomid jest słabym induktorem CYP1A2, zmniejszającym Cₘₐₓ kofeiny o 18% i AUC o 55%, co może obniżać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym.
alosetron, atorwastatyna, AUC, benzylopenicylina, białko BCRP, białko oporności raka piersi, białko transportowe, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, CYP2B6, cyprofloksacyna, cytochrom P450, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny środek antykoncepcyjny, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, furosemid, hepatotoksyczność, indometacyna, induktor CYP, induktor CYP1A2, induktor cytochromu P450, induktor transporterów, inhibitor CYP2C8, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, karbamazepina, ketoprofen, kofeina, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, metotreksat, nateglinid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paklitaksel, pioglitazon, polipeptyd transportujący aniony organiczne, polipeptydy OATP, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, stwardnienie rozsiane, substrat CYP1A2, substrat CYP2C8, substrat OAT3, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, teriflunomid, topotekan, transporter anionów organicznych, transporter OAT3, tyzanidyna, warfaryna, węgiel aktywowany, współczynnik INR, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprom Sprint 200 mg

Ibuprofen, będący niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o dawce 200 mg w kapsułkach miękkich (Ibuprom Sprint), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, lekami przeciwnadciśnieniowymi (zwłaszcza diuretykami), przeciwzakrzepowymi, lit i metotreksatem, kortykosteroidami oraz zydowudyną ze względu na ryzyko krwawień, toksyczności i osłabienia efektów terapeutycznych. Ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego, co osłabia jego efekt kardioprotekcyjny, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Spożywanie alkoholu podczas terapii ibuprofenem zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, hepatotoksyczności, depresji OUN oraz zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, dlatego zaleca się jego unikanie, szczególnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, wątroby, nerek i układu sercowo-naczyniowego.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny, antykoagulant, aspiryna, astma, ból nadbrzusza, choroba Leśniowskiego-Crohna, diazepam, diuretyk, działanie przeciwpłytkowe, heparyna, hepatotoksyczność, incydent sercowo-naczyniowy, incydent zakrzepowo-zatorowy, inhibitor ACE, INR, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający oskrzela, małowodzie, metotreksat, mieszana choroba tkanki łącznej, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, prostaglandyna, przewód tętniczy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, warfaryna, węgiel aktywny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zydowudyna
Leksykon leków
Przedawkowanie – Retrovir 50 mg/5 ml

Przedawkowanie Retroviru (zydowudyna 50 mg/5 ml, roztwór doustny) wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i ścisłego monitorowania klinicznego, nawet przy braku wyraźnych objawów toksyczności. Objawy przedawkowania nie różnią się zasadniczo od typowych działań niepożądanych leku, obejmując nasilenie supresji szpiku kostnego (niedokrwistość, neutropenia, trombocytopenia), objawy neurologiczne (bóle głowy, zawroty, splątanie, drgawki), dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz ryzyko kwasicy mleczanowej i zaburzeń funkcji wątroby (wzrost AlAT, AspAT, bilirubiny, stłuszczenie wątroby). Hemodializa i dializa otrzewnowa mają ograniczoną skuteczność w eliminacji zydowudyny, choć mogą usuwać jej metabolit – glukuronid, który nie jest głównym czynnikiem toksycznym.
dializa otrzewnowa, dysfunkcja mitochondriów, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemodializa, hepatotoksyczność, interwencja medyczna, kwasica mleczanowa, leczenie podtrzymujące, liczba neutrofili, mocznik, monitorowanie kliniczne, morfologia krwi, neurotoksyczność, niedokrwistość, objawy neurologiczne, objawy toksyczności, objawy żołądkowo-jelitowe, obserwacja neurologiczna, płytki krwi, poziom hemoglobiny, poziom kreatyniny, poziom mleczanów, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór doustny, stłuszczenie wątroby, substancja czynna, supresja szpiku kostnego, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Seractil 400 mg

Deksybuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z innymi NLPZ, salicylanami, kortykosteroidami, lekami przeciwpłytkowymi oraz selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), co zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień. Deksybuprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), co wymaga monitorowania wskaźnika INR i dostosowania dawki. Ponadto, interakcje z metotreksatem (szczególnie w dawkach ≥15 mg/tydzień), litem, digoksyną oraz fenytoiną mogą prowadzić do zwiększenia stężenia tych leków w osoczu i nasilenia ich toksyczności, co wymaga ścisłej kontroli parametrów laboratoryjnych i stanu klinicznego pacjenta.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, cyklooksygenaza płytkowa, cyklosporyna, deksybuprofen, digoksyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk pętlowy, fenobarbital, fenytoina, hemofilia, heparyna, hiperkaliemia, induktor enzymu CYP, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens nerkowy, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lit, metotreksat, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, pochodna sulfonylomocznika, rifampicyna, syrolimus, takrolimus, trimetoprym, tyklopidyna, wskaźnik INR, zaburzenia czynności wątroby, zydowudyna
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Retrovir 10 mg/ml

Retrovir, zawierający zydowudynę, jest nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (ATC: J05AF01) o silnym działaniu przeciwwirusowym wobec HIV. Mechanizm działania opiera się na fosforylacji zydowudyny do trifosforanu, który hamuje odwrotną transkryptazę wirusa, blokując syntezę DNA prowirusowego. Trifosforan zydowudyny wykazuje około 100-krotnie większe powinowactwo do enzymu wirusowego niż do polimerazy alfa-DNA gospodarza, co zapewnia selektywność działania. Długotrwała monoterapia prowadzi do powstawania szczepów opornych, co ogranicza jej skuteczność kliniczną. Terapia skojarzona z lamiwudyną, dydanozyną lub zalcytabiną oraz inhibitorami proteazy znacząco zmniejsza progresję choroby i śmiertelność, a także opóźnia rozwój oporności. Mutacje w odwrotnej transkryptazie (kodony 41, 67, 70, 210, 215, 219) odpowiadają za oporność na analogi tymidyny, a mutacje wielolekowe (m.in. kodony 62, 75, 77, 116, 151 oraz T69S z insercją) ograniczają dalsze opcje terapeutyczne.
analog tymidyny, fosforylacja, inhibitor proteazy, kinaza tymidynowa, lek przeciwretrowirusowy, mechanizm oporności, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza, oporność krzyżowa, oporność wielolekowa, polimeraza alfa-DNA, replikacja łańcucha DNA, szczep HIV oporny, terapia skojarzona, transmisja wertykalna HIV, trifosforan zydowudyny, wada rozwojowa, wada wrodzona, wirus upośledzenia odporności, zakażenie HIV, zakażenie wertykalne HIV, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Leflunomid Egis 15 mg

Leflunomid Egis wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie leflunomidu z metotreksatem, gdzie obserwuje się istotne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co może wymagać odstawienia leku. Interakcje z warfaryną prowadzą do 25% spadku szczytowego INR, co wymaga regularnej kontroli INR i dostosowania dawki. Nie zaleca się stosowania cholestyraminy i węgla aktywnego, które szybko obniżają stężenie aktywnego metabolitu A771726. W przypadku leków metabolizowanych przez CYP450, leflunomid wykazuje działanie indukujące CYP1A2 (np. zmniejszenie ekspozycji kofeiny o 55%) oraz hamujące CYP2C8 (np. wzrost ekspozycji repaglinidu 2,4-krotnie), co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek leków takich jak repaglinid, paklitaksel, pioglitazon, czy duloksetyna. Ponadto, leflunomid zwiększa ekspozycję na substraty OAT3 (np. cefaklor, metotreksat) oraz na rosuwastatynę (2,5-krotny wzrost AUC), przy czym dawka rosuwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę.
alosetron, atorwastatyna, benzylopenicylina, białko oporności raka piersi, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny lek antykoncepcyjny, duloksetyna, działanie hepatotoksyczne, działanie mielotoksyczne, enzymy wątrobowe, etynyloestradiol, furosemid, indometacyna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP2C8, interakcja farmakokinetyczna, ketoprofen, kofeina, kortykosteroid, lewonorgestrel, metabolit A771726, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nateglinid, niesteroidowe leki przeciwzapalne, paklitaksel, pioglitazon, pochodne kumaryny, polipeptydy transportujące aniony organiczne, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, reumatoidalne zapalenie stawów, rosuwastatyna, roziglitazon, ryfampicyna, S-warfaryna, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, topotekan, transporter anionów organicznych-3, tyzanidyna, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Dr. Max 400 mg

Ibuprofen Dr. Max 400 mg wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne i wymagają szczególnej uwagi podczas przepisywania. Szczególnie istotne są interakcje z kwasem acetylosalicylowym, gdzie ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe małych dawek ASA, potencjalnie ograniczając jego efekt kardioprotekcyjny przy długotrwałym stosowaniu. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, znacząco zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) poprzez wypieranie z białek osocza i hamowanie funkcji płytek, co podnosi ryzyko krwawień. Ponadto, NLPZ hamują wydalanie nerkowe metotreksatu, co może prowadzić do toksyczności, zwłaszcza przy dużych dawkach i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Konieczne jest monitorowanie funkcji nerek podczas terapii skojarzonej. Ibuprofen może także zwiększać stężenie fenytoiny, litu oraz glikozydów nasercowych (np. digoksyny), co wymaga ostrożności i monitorowania poziomów terapeutycznych.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, bisfosfonian, cholestyramina, choroba wrzodowa, cyklosporyna, działanie hepatotoksyczne, działanie kardioprotekcyjne, działanie przeciwpłytkowe, fenytoina, ginkgo biloba, glikozyd nasercowy, hamowanie agregacji płytek krwi, hemofilia, inhibitor ACE, inhibitor agregacji płytek, inhibitor enzymu CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lit, metotreksat, mifepriston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksypentyfilina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, remisja szpiku kostnego, rytonawir, selektywny inhibitor COX-2, spożywanie alkoholu, sulfinpyrazon, takrolimus, warfaryna, zydowudyna
Leksykon substancji czynnych
Octan megestrolu – Właściwości farmakokinetyczne

Octan megestrolu, będący substancją czynną zawiesiny doustnej Megalia (40 mg/ml), charakteryzuje się złożoną farmakokinetyką, na którą wpływają czynniki takie jak perystaltyka jelit, flora bakteryjna, masa ciała pacjenta, dieta oraz czynność wątroby. Metabolizm leku jest ograniczony, z metabolitami stanowiącymi jedynie 5-8% podanej dawki, co wskazuje na niewielką biotransformację. Eliminacja octanu megestrolu odbywa się głównie przez nerki (około 66% dawki) oraz przewód pokarmowy (około 20%), a pozostała część może być wydalana przez układ oddechowy lub magazynowana w tkance tłuszczowej, co wpływa na długotrwałe utrzymywanie się stężenia terapeutycznego.
antybiotykoterapia, biodostępność, biotransformacja, czynność wątroby, eliminacja leku, farmakokinetyka, flora bakteryjna jelit, interakcje farmakokinetyczne, kacheksja nowotworowa, lek przeciwwirusowy, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, octan megestrolu, parametry farmakokinetyczne, perystaltyka jelit, ryfabutyna, stężenie terapeutyczne, stężenie w surowicy krwi, terapia wielolekowa, tkanka tłuszczowa, układ oddechowy, wydalanie z kałem, zakażenie mykobakteryjne, zawiesina doustna, zespół wyniszczenia, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Paracetamol Filofarm 500 mg

Paracetamol Filofarm zawiera 500 mg paracetamolu w jednej tabletce i wymaga szczególnej ostrożności w terapii skojarzonej ze względu na liczne interakcje farmakologiczne. Bezwzględnie należy unikać jednoczesnego stosowania innych preparatów zawierających paracetamol, aby zapobiec przedawkowaniu i ryzyku hepatotoksyczności. Paracetamol nasila działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i pochodnych kumaryny, co wymaga monitorowania INR i dostosowania dawki leków przeciwzakrzepowych. Istotne jest także unikanie kojarzenia z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne wątroby (np. ryfampicyna, izoniazyd, karbamazepina, fenytoina, barbiturany, diflunizal, sulfinpirazon), które zwiększają produkcję toksycznych metabolitów paracetamolu i ryzyko uszkodzenia wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z inhibitorami MAO, które mogą wywołać stan nadmiernego pobudzenia psychoruchowego i wysoką gorączkę, oraz z zydowudyną, zwiększającą ryzyko neutropenii i hepatotoksyczności. Kofeina wykazuje korzystne działanie synergistyczne, nasilając efekt przeciwbólowy paracetamolu.
barbiturany, biodostępność leku, choroba alkoholowa, cytochrom P450, dna moczanowa, działanie przeciwbólowe, enzymy mikrosomalne wątroby, funkcja wątroby, gruźlica, hepatotoksyczność, HIV, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, INR, izoniazyd, karbamazepina, kofeina, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, morfologia krwi, neutropenia, parametry krzepnięcia, pobudzenie psychoruchowe, ryfampicyna, sulfinpirazon, terapia skojarzona, toksyczny metabolit, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, warfaryna, żółtaczka, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Paracetamol Galena 120 mg/5 ml

Paracetamol wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, kumaryna), które mogą nasilać działanie przeciwzakrzepowe, wymagając monitorowania INR i dostosowania dawki. Induktory enzymów mikrosomalnych wątroby, takie jak ryfampicyna, izoniazyd, leki przeciwpadaczkowe, barbiturany, diflunisal i sulfinpirazon, zwiększają metabolizm paracetamolu do toksycznych metabolitów, co znacząco podnosi ryzyko hepatotoksyczności. W przypadku jednoczesnego stosowania z zydowudyną obserwuje się zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby oraz neutropenii, co wymaga regularnej kontroli parametrów wątrobowych i morfologii krwi. Ponadto, inhibitory monoaminooksydazy (MAO) mogą wywoływać stan pobudzenia i wysoką gorączkę, co wskazuje na konieczność unikania takiej kombinacji.
barbiturany, choroba nerek, CYP2E1, cytochrom P450, diflunisal, dna moczanowa, enzym mikrosomalny wątroby, hepatotoksyczność, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoniazyd, kumaryna, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwretrowirusowy, lek przeciwzakrzepowy, monitorowanie INR, morfologia krwi, N-acetylo-p-benzochinono-imina, NAPQI, neutrofile, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostre uszkodzenie wątroby, paracetamol, parametry krzepnięcia krwi, parametry wątrobowe, ryfampicyna, sulfinpirazon, terapia HIV, uszkodzenie wątroby, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexak SL 25 mg

Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ i dużymi dawkami salicylanów (≥ 3 g/dobę), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), heparyną oraz kortykosteroidami, co zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego i owrzodzeń. Ponadto, NLPZ mogą nasilać toksyczność metotreksatu (≥15 mg/tydzień) i soli litu, wymagając monitorowania stężenia tych leków w surowicy. W przypadku metotreksatu w dawkach <15 mg/tydzień konieczna jest cotygodniowa kontrola morfologii krwi. Dekskeoprofen może także osłabiać działanie leków hipotensyjnych (beta-adrenolityki, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz diuretyków, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego, nawodnienia i funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, czas krwawienia, deferazyroks, diuretyk oszczędzający potas, dojrzewanie szyjki macicy, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, glikozyd nasercowy, hamowanie czynności płytek krwi, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, kortykosteroid, kreatynina w osoczu, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurczliwość macicy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek trombolityczny, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, pentoksyfilina, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyna nerkowa, retikulocyt, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, sole litu, sprzęganie z glukuronianem, SSRI, sulfonamid, takrolimus, tenofowir, układ czerwonokrwinkowy, układ krwiotwórczy, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, warfaryna, wiązanie z białkami osocza, wydalanie cewkowe, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Sumamed 500 mg

Azytromycyna (SUMAMED 500 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Leki zobojętniające kwas solny mogą obniżyć maksymalne stężenia azytromycyny w surowicy o 25%, mimo braku wpływu na całkowitą biodostępność, co wymaga zachowania odstępu czasowego przy podawaniu. Azytromycyna nie wpływa na układ cytochromu P450, co zmniejsza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten enzym. Jednakże jednoczesne stosowanie azytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. cyzapryd, hydroksychlorochina) zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca i wymaga ostrożności. Ponadto, azytromycyna może podnosić stężenia substratów glikoproteiny P, takich jak digoksyna i kolchicyna, co wymaga monitorowania ich poziomów, zwłaszcza digoksyny. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także pochodnych ergotaminy (alkaloidy sporyszu), cyklosporyny (istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5), warfaryny i pochodnych kumaryny (nasilenie działania przeciwzakrzepowego), a także statyn (np. atorwastatyna) ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, biodostępność azytromycyny, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, farmakodynamika, farmakokinetyka, flukonazol, hydroksychlorochina, indynawir, karbamazepina, kolchicyna, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas solny, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, pochodna ergotaminy, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfabutyna, substrat glikoproteiny P, sulfametoksazol, syldenafil, teofilina, terfenadyna, triazolam, trimetoprim, układ odpornościowy, warfaryna, zaburzenie rytmu serca, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Inuprin Forte 100 mg/ml

Inozyna pranobeks, substancja czynna leku INUPRIN FORTE, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z kilkoma grupami leków. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami oksydazy ksantynowej (np. allopurynol), diuretykami tiazydowymi (hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid) oraz diuretykami pętlowymi (furosemid, torasemid, kwas etakrynowy), które mogą modyfikować metabolizm i wydalanie inozyny pranobeksu oraz jej metabolitów, co wymaga monitorowania stężenia kwasu moczowego w surowicy. Jednoczesne stosowanie z lekami immunosupresyjnymi jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko obniżenia skuteczności terapii inozyną pranobeksem. Ponadto, współpodawanie z azydotymidyną (AZT) zwiększa biodostępność AZT oraz nasila jej wewnątrzkomórkową fosforylację, co może wzmacniać działanie antyretrowirusowe, ale wymaga uważnej obserwacji pacjenta pod kątem działań niepożądanych.
allopurynol, azydotymidyna, biodostępność w osoczu, chlortalidon, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, fosforylacja wewnątrzkomórkowa, furosemid, hiperurykemia, hydrochlorotiazyd, indapamid, infekcja wirusowa, inhibitor oksydazy ksantynowej, inozyna pranobeks, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas etakrynowy, kwas moczowy, lek antyretrowirusowy, lek immunosupresyjny, metabolizm wątrobowy, odpowiedź immunologiczna, torasemid, wydalanie kwasu moczowego, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Abacavir + Lamivudine Sandoz 600 mg + 300 mg

Produkt leczniczy Abacavir + Lamivudine Sandoz zawiera abakawir i lamiwudynę, które wykazują specyficzne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Abakawir metabolizowany jest głównie przez UDP-glukuronylotransferazy (UGT) oraz dehydrogenazę alkoholową, co powoduje, że induktory lub inhibitory UGT oraz substancje metabolizowane przez dehydrogenazę alkoholową mogą zmieniać jego ekspozycję. Lamiwudyna jest wydalana przez nerki z udziałem nośników kationów organicznych (OCT), a inhibitory OCT mogą zwiększać jej stężenie. Nie obserwuje się istotnych interakcji z enzymami cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, CYP2C9 czy CYP2D6. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi analogami cytydyny, np. emtrycytabiną, ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności terapii. Ko-trimoksazol zwiększa AUC lamiwudyny o 40%, jednak modyfikacja dawki nie jest konieczna, choć zaleca się monitorowanie pacjenta. Interakcje z ryfampicyną, lekami przeciwdrgawkowymi (fenobarbital, fenytoina) oraz ranitydyną są potencjalne, ale brak jest jednoznacznych zaleceń dotyczących modyfikacji dawkowania.
abakawir i lamiwudyna, analog cytydyny, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, dydanozyna, ekspozycja na abakawir, emtrycytabina, fosforylacja kladrybiny, izotretynoina, ko-trimoksazol, metadon, nośnik kationów organicznych, ranitydyna, retinoidy, ryfampicyna, toksoplazmoza, trimetoprim z sulfametoksazolem, UDP-glukuronylotransferaza, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Gripex Hot (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.

Lek Gripex Hot zawiera paracetamol, kwas askorbinowy oraz fenylefrynę, które wykazują liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), zwiększając ryzyko krwawień, a także wykazuje toksyczne interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne wątroby (np. leki przeciwpadaczkowe, barbiturany), co podnosi ryzyko hepatotoksyczności. Metoklopramid przyspiesza wchłanianie paracetamolu, natomiast leki cholinolityczne je opóźniają. Istotne jest także ryzyko neutropenii i uszkodzenia wątroby przy jednoczesnym stosowaniu z zydowudyną oraz możliwość rozwoju kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową w połączeniu z flukloksacyliną. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, osłabia działanie hipotensyjne leków takich jak guanetydyna, metyldopa czy rezerpina, a jej stosowanie z indometacyną, β-blokerami lub metyldopą może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą zmniejszać skuteczność fenylefryny. Kwas askorbinowy zwiększa wchłanianie glinu (z leków zobojętniających) i żelaza, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek lub hemochromatozą.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, barbiturat, fenylefryna, flukloksacylina, guanetydyna, hemochromatoza, hipertermia, indometacyna, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, INR, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, lek cholinolityczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, mekamylamina, metoklopramid, metyldopa, neutropenia, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, rezerpina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uszkodzenie wątroby, warfaryna, witamina C, zydowudyna
Leksykon substancji czynnych
Bromowodorek dekstrometorfanu – Przeciwwskazania stosowania

Bromowodorek dekstrometorfanu, obecny w preparatach takich jak Gripblocker Express (12 mg) i Gripex Noc (15 mg), jest stosowany w leczeniu objawowym przeziębienia i grypy, zwłaszcza przy suchym kaszlu. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na dekstrometorfan lub inne składniki preparatu, a także u osób przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub w okresie do 2 tygodni po ich odstawieniu ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Dodatkowo, preparaty te nie powinny być stosowane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (w tym wirusowym zapaleniem wątroby), ciężką chorobą nerek, a także u osób z ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca i niestabilną chorobą wieńcową, ze względu na obecność pseudoefedryny w składzie. Przeciwwskazania obejmują także wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, dziedziczną konstytucyjną hiperbilirubinemię (np. chorobę Gilberta), astmę oskrzelową, chorobę alkoholową oraz jednoczesne stosowanie innych leków zawierających paracetamol lub zydowudynę (w przypadku Gripex Noc).
astma oskrzelowa, bromowodorek dekstrometorfanu, chlorowodorek pseudoefedryny, choroba alkoholowa, choroba Gilberta, choroba niedokrwienna serca, choroba wątroby i nerek, ciężka choroba wątroby, hiperbilirubinemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, maleinian chlorfeniraminy, nadciśnienie tętnicze, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła choroba nerek, przeziębienie i grypa, suchy kaszel, wirusowe zapalenie wątroby, zespół serotoninowy, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Okitask 25 mg

Ketoprofen, substancja czynna leku Okitask, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, co może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu, który wraz z ketoprofenem zwiększa ryzyko krwawień i owrzodzeń przewodu pokarmowego. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, warfaryna, pochodne kumaryny, dabigatran, prasugrel) oraz z innymi NLPZ i salicylanami w dużych dawkach znacząco nasilają ryzyko krwawień. Ponadto, ketoprofen może zwiększać nefrotoksyczność cyklosporyny, takrolimusu i penicylaminy, a także podwyższać stężenie litu do poziomu toksycznego, co wymaga ścisłego monitorowania. W przypadku metotreksatu w dawkach >15 mg/tydzień obserwuje się zwiększoną toksyczność hematologiczną, wynikającą z wypierania leku z białek osocza i zmniejszenia jego klirensu nerkowego.
antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, chinolon, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, cyklosporyna, dabigatran, difenylohydantoina, diuretyk, erlotynib, glikozyd nasercowy, heparyna, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, ketoprofen, klirens nerkowy, klirens osoczowy, kortykosteroid, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, penicylamina, pentoksyfilina, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, prasugrel, probenecyd, rytonawir, salicylan, stężenie litu w osoczu, sulfonamid, takrolimus, toksyczność hematologiczna, układ krwiotwórczy, warfaryna, wenlafaksyna, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Acatar Zatoki Tabs 200 mg + 6,1 mg

Produkt leczniczy Acatar Zatoki Tabs zawiera ibuprofen (200 mg) oraz fenylefrynę chlorowodorek (6,1 mg), co powoduje złożony profil interakcji farmakologicznych. Ibuprofen wykazuje istotne interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym kwasem acetylosalicylowym (ASA), zwiększając ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również kompetycyjnie hamować przeciwpłytkowe działanie niskich dawek ASA, potencjalnie ograniczając jego efekt kardioprotekcyjny przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, ibuprofen może zmniejszać skuteczność leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, a ich jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko odwracalnej niewydolności nerek, szczególnie u osób starszych i odwodnionych. Istotne jest także monitorowanie stężenia potasu przy stosowaniu diuretyków oszczędzających potas ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ibuprofen może zwiększać stężenia digoksyny, fenytoiny i litu, co przy dłuższym stosowaniu wymaga kontroli poziomów tych leków. Współpodawanie z lekami przeciwkrzepliwymi (np. warfaryną), lekami przeciwpłytkowymi oraz SSRI zwiększa ryzyko krwawień, podobnie jak stosowanie z glikokortykosteroidami, co wymaga ostrożności i rozważenia gastroprotekcji. Ibuprofen nasila toksyczność metotreksatu, cyklosporyny i takrolimusu, a także może wpływać na metabolizm pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga monitorowania glikemii i funkcji nerek. Interakcje z inhibitorami CYP2C9 (worikonazol, flukonazol) mogą zwiększać ekspozycję na ibuprofen nawet o 80-100%, co wskazuje na konieczność redukcji dawki ibuprofenu w takich przypadkach.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora beta-adrenergicznego, arytmia, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, działanie uspokajające, fenylefryna, fenytoina, flukonazol, glikokortykosteroid, guanetydyna, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, indometacyna, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, krwawienie dostawowe, kwas acetylosalicylowy, lek hamujący agregację płytek, lek moczopędny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpadaczkowy, mekamylamina, metotreksat, metyldopa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przełom nadciśnieniowy, rezerpina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, worikonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Metafen Zatoki 200 mg + 30 mg

Produkt leczniczy Metafen ZATOKI zawiera 200 mg ibuprofenu (NLPZ) oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku (sympatykomimetyk), co powoduje szerokie spektrum interakcji farmakologicznych. Ibuprofen wykazuje istotne interakcje z innymi NLPZ (przeciwwskazane), kwasem acetylosalicylowym (może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe ASA), lekami przeciwnadciśnieniowymi i moczopędnymi (zmniejszenie skuteczności), przeciwzakrzepowymi (zwiększone ryzyko krwawień), litem i metotreksatem (zwiększenie stężenia i toksyczności), zydowudyną (wydłużenie czasu krwawienia) oraz kortykosteroidami (zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego). W przypadku litu i metotreksatu zalecane jest monitorowanie stężenia w osoczu. Pseudoefedryna wchodzi w interakcje z innymi sympatykomimetykami (nasilenie działania), inhibitorami MAO (przeciwwskazane ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego), guanetydyną, rezerpiną i metyldopą (zmniejszenie ich działania), glikozydami nasercowymi i chinidyną (zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (modyfikacja działania pseudoefedryny), lekami zobojętniającymi sok żołądkowy (zwiększenie szybkości wchłaniania) oraz kaolinem (zmniejszenie szybkości wchłaniania). Szczególną ostrożność należy zachować w okresie okołooperacyjnym, gdyż pseudoefedryna może wywołać ostrą reakcję nadciśnieniową w połączeniu z wziewnymi środkami znieczulenia ogólnego i gazami halogenopochodnymi; zaleca się odstawienie Metafenu ZATOKI na minimum 24 godziny przed znieczuleniem.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, chinidyna, diuretyk, gaz halogenopochodny, glikozyd nasercowy, guanetydyna, ibuprofen, inhibitor MAO, kaolin, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, metotreksat, metyldopa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra reakcja nadciśnieniowa, owrzodzenie, pobudzenie psychoruchowe, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, rezerpina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wziewny lek znieczulający, zawroty głowy, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen Mięśnie i Stawy Forte 400 mg

Ibuprofen, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza przy stosowaniu preparatu Nurofen Mięśnie i Stawy Forte zawierającego 400 mg substancji czynnej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym, poza niskimi dawkami ASA (≤75 mg/dobę) stosowanymi kardioprotekcyjnie, ze względu na hamowanie działania przeciwpłytkowego ASA. Równoczesne podawanie innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, acenokumarolu), co wymaga ścisłego monitorowania INR. Ponadto NLPZ osłabiają efekty hipotensyjne inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II oraz diuretyków, zwiększając ryzyko pogorszenia czynności nerek, szczególnie u osób starszych i z istniejącą dysfunkcją nerek.
acenokumarol, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, drgawka, działanie moczopędne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, efekt kardioprotekcyjny, erozja, farmakokinetyka ibuprofenu, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek gastroprotekcyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, parametr krzepnięcia, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, układ krwiotwórczy, warfaryna, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Panacit 500 mg

Paracetamol, substancja czynna leku Panacit 500 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jego metabolizm, działanie oraz toksyczność. Szczególnie istotne są interakcje z induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna czy ziele dziurawca, które nasilają metabolizm paracetamolu do toksycznych metabolitów, zwiększając ryzyko hepatotoksyczności. Probenecyd zmniejsza klirens paracetamolu o około 50%, co wymaga redukcji dawki. Paracetamol wydłuża okres półtrwania chloramfenikolu, a metoklopramid i domperidon przyspieszają jego wchłanianie, podczas gdy kolestyramina je zmniejsza. Izoniazyd hamuje metabolizm paracetamolu, nasilając jego działanie i toksyczność, a paracetamol zmniejsza biodostępność lamotryginy, osłabiając jej efekt przeciwpadaczkowy.
alkoholizm, barbiturat, chloramfenikol, cytochrom P450, czynnik krzepnięcia, domperidon, dziurawiec zwyczajny, fenytoina, flukloksacylina, glukoza, glutation, hepatocyt, hepatotoksyczność, induktor enzymatyczny, izoniazyd, karbamazepina, kolestyramina, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, kwasica metaboliczna, lamotrygina, lek przeciwzakrzepowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, luka anionowa, metoklopramid, N-acetylo-p-benzochinoimina, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksydaza glukozy, peroksydaza, pochodna kumaryny, probenecyd, prymidon, ryfampicyna, warfaryna, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Napritum 500 mg

Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania naproksenu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Współpodawanie z metotreksatem wymaga monitorowania toksyczności, gdyż NLPZ zmniejszają jego wydalanie kanalikowe. Naproksen nasila ryzyko krwawień także przy jednoczesnym stosowaniu tyklopidyny, klopidogrelu, kortykosteroidów oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Ponadto, naproksen może osłabiać działanie moczopędne (np. furosemidu) i przeciwnadciśnieniowe leków, a także zwiększać ryzyko nefrotoksyczności w połączeniu z cyklosporyną, takrolimusem, inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny II. Warto podkreślić, że naproksen zmniejsza klirens nerkowy litu, co może podnieść jego stężenie w surowicy nawet o 40%, wymagając ścisłego monitorowania.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cholestyramina, cyklosporyna, dwunastnica, furosemid, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, heparyna, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, pochodna hydantoiny, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfonamid, sulfonylomocznik, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, wylew podskórny, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibufen dla dzieci o smaku malinowym 100 mg/5 ml

Ibuprofen w preparacie Ibufen dla dzieci (100 mg/5 ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym oraz innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu ibuprofenu z kortykosteroidami, lekami przeciwnadciśnieniowymi (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz lekami moczopędnymi, ze względu na ryzyko owrzodzeń, krwawień oraz nefrotoksyczności. Monitorowanie funkcji nerek, ciśnienia tętniczego oraz elektrolitów (zwłaszcza potasu) jest niezbędne. Ibuprofen może również nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), przeciwpłytkowych i SSRI, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, błona śluzowa żołądka, cholestyramina, cyklosporyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie drażniące, działanie nefrotoksyczne, działanie sedatywne, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przewód pokarmowy, rytonawir, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, worykonazol, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Pharmaclan 200 mg

Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na zmniejszenie skuteczności leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, beta-adrenolityki, leki moczopędne) oraz ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u osób odwodnionych i w podeszłym wieku. Ibuprofen może zwiększać stężenia digoksyny, fenytoiny i litu w surowicy, a także nasilać nefrotoksyczność cyklosporyny i takrolimusu. Istotne jest także zwiększenie ekspozycji na ibuprofen o 80-100% podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP2C9 (worykonazol, flukonazol), co wymaga rozważenia redukcji dawki. Ponadto, ibuprofen może zwiększać toksyczność metotreksatu, zwłaszcza gdy jest podawany w ciągu 24 godzin od jego zastosowania, oraz nasilać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, przeciwpłytkowych, SSRI i kortykosteroidów.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-adrenolityk, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, ginkgo biloba, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, kaptopryl, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepriston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksypentyfilina, owrzodzenie i krwawienie, pochodna sulfonylomocznika, preparat litu, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, zydowudyna
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Carbo Activ Aflofarm 200 mg

Carbo Activ Aflofarm to preparat zawierający 200 mg węgla aktywnego (Carbo activatus) w kapsułce, klasyfikowany w grupie leków adsorbujących (kod ATC: A07BA01). Mechanizm działania opiera się na fizycznej adsorpcji substancji toksycznych i drobnoustrojów (bakterii, grzybów) w przewodzie pokarmowym, zachodzącej w ciągu kilkunastu minut po podaniu doustnym. Węgiel aktywny charakteryzuje się rozbudowaną powierzchnią adsorpcyjną, co umożliwia skuteczne wiązanie szerokiego spektrum leków, w tym salicylanów, NLPZ, paracetamolu, barbituranów, benzodiazepin, fenotiazyn, leków kardiologicznych (glikozydy nasercowe, propranolol, beta-blokery) oraz innych substancji jak klonidyna, fenytoina, chinina, związki purynowe, zydowudyna i nikotyna.
adsorpcja, barbituran, benzodiazepina, beta-bloker, chinina, drobnoustrój, fenotiazyna, fenytoina, glikozyd nasercowy, inhibitor MAO, klonidyna, kokaina, lek działający na ośrodkowy układ nerwowy, lek kardiologiczny, lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nikotyna, paracetamol, propranolol, rozpuszczalnik organiczny, salicylan, sól mineralna, środek adsorbujący, środek pobudzający OUN, toksyna bakteryjna, węgiel aktywny, związek purynowy, zydowudyna
Leksykon substancji czynnych
Chlorfeniramina – Interakcje

Chlorfeniramina, antagonista receptorów H1 pierwszej generacji, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie w preparatach złożonych takich jak Tabcin Trend, zawierający chlorfeniraminę (2 mg), paracetamol (250 mg) i pseudoefedrynę (30 mg). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), które potęgują działanie chlorfeniraminy i pseudoefedryny, zwiększając ryzyko sedacji i działań antycholinergicznych. Metabolizm chlorfeniraminy odbywa się w wątrobie, co powoduje interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne (np. glutetimid, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, rifampicyna), zwiększając ryzyko hepatotoksyczności, zwłaszcza w kontekście paracetamolu. Dodatkowo, leki wpływające na opróżnianie żołądka (propantelina, metoklopramid) mogą zmieniać farmakokinetykę składników preparatu, wpływając na dynamikę działania chlorfeniraminy i paracetamolu.
antagonista receptora H1, barbiturat, benzodiazepin, chloramfenikol, chlorfeniramina, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, enzym mikrosomalny wątroby, fenytoina, flukloksacylina, hepatotoksyczność, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kwasica metaboliczna, lek indukujący enzymy mikrosomalne, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, luka anionowa, neutropenia, opioid, opróżnianie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna kumaryny, przeciwhistaminowy pierwszej generacji, pseudoefedryna, rifampicyna, suchość w ustach, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu, zydowudyna
Leksykon substancji czynnych
Gancyklowir – Interakcje

Gancyklowir wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego toksyczność i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne jest zmniejszenie klirensu nerkowego gancyklowiru przy jednoczesnym stosowaniu probenecydu, co prowadzi do wzrostu ekspozycji na lek i wymaga ścisłego monitorowania. Podawanie gancyklowiru z dydanozyną zwiększa AUC dydanozyny o 38-67%, co może nasilać jej toksyczność, natomiast metabolizm gancyklowiru nie angażuje cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji z inhibitorami proteazy i nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy. Równoczesne stosowanie imipenem-cylastatyny i gancyklowiru wiąże się z wysokim ryzykiem napadów drgawkowych, dlatego jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłego nadzoru neurologicznego. Ponadto, farmakodynamiczne interakcje z zydowudyną i innymi lekami mielosupresyjnymi mogą prowadzić do nasilenia neutropenii i niedokrwistości, co wymaga dostosowania dawkowania i regularnej kontroli hematologicznej.
adefowir, amfoterycyna B, analog nukleotydu, cyklosporyna, dapson, doksorubicyna, dydanozyna, flucytozyna, gancyklowir, hydroksymocznik, imipenem z cylastatyną, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, mielosupresja, mykofenolan mofetylu, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwistość, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nukleozyd, pentamidyna, probenecyd, stawudyna, takrolimus, tenofowir, trimetoprim z sulfametoksazolem, winblastyna, winkrystyna, żel do oczu, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Forte APTEO MED 400 mg

Ibuprofen FORTE APTEO MED (400 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym salicylanami, zwiększa ryzyko choroby wrzodowej przewodu pokarmowego oraz krwawień, co jest szczególnie istotne przy łączeniu z kwasem acetylosalicylowym, gdzie ibuprofen może hamować kardioprotekcyjne działanie ASA. Ibuprofen nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) i przeciwpłytkowych, co zwiększa ryzyko krwawień. Ponadto, może osłabiać działanie leków hipotensyjnych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i prowadzić do pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem (odwodnienie, wiek podeszły). Współstosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może wywołać hiperkaliemię. Istotne jest także zwiększone ryzyko krwawień przy łączeniu z SSRI oraz nefrotoksyczność w przypadku kojarzenia z cyklosporyną lub takrolimusem.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, cyklosporyna, digoksyna, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, flukonazol, ginkgo biloba, hemofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, klirens nerkowy, kolestyramina, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, miłorząb dwuklapowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, wylew dostawowy, zydowudyna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Retrovir 10 mg/ml

Preparat Retrovir (zydowudyna) w formie koncentratu do infuzji posiada kluczowe przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować w celu zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na zydowudynę lub substancje pomocnicze. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z granulocytopenią poniżej 0,75 × 10^9/l oraz z hemoglobiną poniżej 7,5 g/100 ml (4,65 mmol/l), ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń hematologicznych. U noworodków przeciwwskazaniem jest hiperbilirubinemia wymagająca leczenia innego niż fototerapia oraz aktywność aminotransferaz przekraczająca 5-krotnie górną granicę normy, co może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych.
aminotransferazy, fototerapia, granulocyty obojętnochłonne, hiperbilirubinemia, koncentrat do sporządzania roztworu, metabolizm bilirubiny, morfologia krwi, nadwrażliwość na zydowudynę, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, reakcja alergiczna, Retrovir, roztwór do infuzji, stężenie hemoglobiny, substancja czynna, uszkodzenie wątroby, zaburzenia hematologiczne, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Isoprinosine 50 mg/ml

Inozyna pranobeksu (Isoprinosine) wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wpływającymi na metabolizm i wydalanie kwasu moczowego, takimi jak inhibitory oksydazy ksantynowej (np. allopurynol), diuretyki tiazydowe (hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid) oraz diuretyki pętlowe (furosemid, torasemid, kwas etakrynowy). Interakcje te mogą prowadzić do zmian w metabolizmie puryn i nasilenia urykozurii, co wymaga monitorowania poziomu kwasu moczowego i funkcji nerek. Ponadto, jednoczesne stosowanie inozyny pranobeksu z lekami immunosupresyjnymi (kortykosteroidy, cyklosporyna, takrolimus, metotreksat) jest przeciwwskazane ze względu na przeciwstawne mechanizmy działania oraz potencjalne zmiany farmakokinetyczne, co może obniżać skuteczność terapii immunostymulującej.
allopurynol, azydotymidyna, biodostępność leku, chlortalidon, cyklosporyna, dieta niskosodowa, disulfiram, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, fosforylacja wewnątrzkomórkowa, furosemid, gospodarka sodowa, hydrochlorotiazyd, indapamid, inhibitor oksydazy ksantynowej, inozyna pranobeksu, kontrola glikemii, kortykosteroid, kwas etakrynowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwwirusowy, metabolizm kwasu moczowego, metotreksat, metronidazol, monocyt, nukleotyd, parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sacharoza, skurcz oskrzeli, takrolimus, terapia immunosupresyjna, torasemid, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Aflofarm 200 mg

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym w małych dawkach ze względu na hamowanie jego działania przeciwpłytkowego oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Wysokie ryzyko interakcji występuje również przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów, leków przeciwzakrzepowych, litu, metotreksatu, cyklosporyny oraz glikozydów nasercowych, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej i monitorowania parametrów takich jak stężenia leków w osoczu, funkcja nerek, ciśnienie tętnicze oraz parametry krzepnięcia. Ibuprofen może także zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn naczyniorozszerzających, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i diurezy.
agregacja płytek krwi, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, działanie hepatotoksyczne, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie przeciwpłytkowe, glikozyd nasercowy, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwas γ-aminomasłowy, lek gastroprotekcyjny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie i krwawienie, parametr krzepnięcia, perforacja ściany przewodu pokarmowego, zaburzenie psychomotoryczne, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Aurovitas 200 mg

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z kwasem acetylosalicylowym, gdzie ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe małych dawek ASA, potencjalnie ograniczając jego efekt kardioprotekcyjny. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ znacząco zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych, w tym owrzodzeń i krwawień, co jest przeciwwskazaniem do łączenia tych leków. Ibuprofen nasila również działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, heparyny), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. W przypadku metotreksatu, ibuprofen może zwiększać jego stężenie i toksyczność, zwłaszcza przy dużych dawkach i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, co wymaga kontroli funkcji nerek. Ponadto, NLPZ mogą osłabiać działanie diuretyków i leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści angiotensyny II), zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u osób odwodnionych lub w podeszłym wieku.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-bloker, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk, działanie hipoglikemizujące, działanie kardioprotekcyjne, działanie niepożądane, działanie urykozuryczne, fenytoina, flukonazol, funkcja nerek, ginkgo biloba, hematotoksyczność, hemofilia, heparyna, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kaptopryl, klirens, klirens metotreksatu, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie do stawów, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepriston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie żołądkowo-jelitowe, probenecyd, rytonawir, SSRI, stężenie w surowicy, sulfinpirazon, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, wirus HIV, worykonazol, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Strepsils Intensive bez cukru pomarańczowy 8,75 mg

Flurbiprofen, zawarty w preparacie Strepsils Intensive bez cukru pomarańczowy w dawce 8,75 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego oraz nerek. Przeciwwskazane jest łączenie flurbiprofenu z innymi NLPZ, w tym ibuprofenem i selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na wysokie ryzyko owrzodzeń i krwawień. Równoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym jest niewskazane, z wyjątkiem niskich dawek do 75 mg/dobę. Flurbiprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (heparyna, pochodne kumaryny) i przeciwpłytkowych oraz SSRI, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia i objawów krwawienia. Ponadto, lek może osłabiać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych, a w połączeniu z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II zwiększać nefrotoksyczność, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, diuretyk oszczędzający potas, drgawki, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, flurbiprofen, furosemid, glikozyd nasercowy, heparyna, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja z alkoholem, koagulacja krwi, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lit farmakologia, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie przewodu pokarmowego, padaczka, parametr hematologiczny, pochodna kumaryny, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, takrolimus, tolbutamid, układ krwiotwórczy, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Leflunomide Aurovitas 15 mg

Badania interakcji leku Leflunomide Aurovitas przeprowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów, podkreślając konieczność ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków hepatotoksycznych i hematotoksycznych. W badaniu klinicznym u 30 pacjentów stosujących leflunomid (10-20 mg/dobę) i metotreksat (10-25 mg/tydzień) odnotowano 2-3-krotny wzrost aktywności enzymów wątrobowych u 5 pacjentów oraz ponad 3-krotny wzrost u kolejnych 5, z powrotem do normy po odstawieniu lub kontynuacji leczenia. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami. Zaleca się unikanie szczepień żywymi atenuowanymi szczepionkami podczas terapii oraz ścisłe monitorowanie INR u pacjentów stosujących warfarynę, ze względu na ryzyko wydłużenia czasu protrombinowego i 25% spadku szczytowego INR. Spożywanie alkoholu podczas leczenia zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, dlatego wskazane jest jego ograniczenie i regularne monitorowanie funkcji wątroby.
alosetron, atorwastatyna, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, cyprofloksacyna, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny lek antykoncepcyjny, duloksetyna, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, etynyloestradiol, furosemid, indometacyna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP2C8, inhibitor OAT3, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym cytochromu P450, ketoprofen, kortykosteroid, krążenie jelitowo-wątrobowe, leflunomid, lek hepatotoksyczny, lewonorgestrel, metabolit leflunomidu, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nateglinid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paklitaksel, penicylina benzylowa, pioglitazon, prawastatyna, repaglinid, reumatoidalne zapalenie stawów, rosuwastatyna, roziglitazon, ryfampicyna, substrat BCRP, substrat CYP2C8, substrat CYP2C9, substrat OATP, sulfasalazyna, symwastatyna, szczepionka, teofilina, transporter anionów organicznych, tyzanidyna, uszkodzenie wątroby, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Catalent 400 mg

Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, oraz z kwasem acetylosalicylowym w dawkach powyżej 75 mg/dobę, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również hamować kardioprotekcyjne działanie małych dawek aspiryny. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, diuretyków, cyklosporyny, takrolimusu oraz kortykosteroidów, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia, czynności nerek i rozważenia gastroprotekcji. Ponadto, inhibitory CYP2C9 (np. worykonazol, flukonazol) mogą zwiększać ekspozycję na ibuprofen nawet o 80-100%, co wskazuje na konieczność dostosowania dawki leku.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, cholestyramina, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, digoksyna, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie sedacyjne, działanie toksyczne, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, gastroprotekcja, ginkgo biloba, glikozyd nasercowy, hemofilia, hipoglikemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja ibuprofenu, interakcja ibuprofenu z alkoholem, kortykosteroid, krwawienie dostawowe, krwiak, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przewód pokarmowy, rytonawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, terapia ibuprofenem, układ krwiotwórczy, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Lizymax 684 mg

Ibuprofen z lizyną (Lizymax) wykazuje liczne interakcje lekowe o różnym stopniu istotności klinicznej, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym ze względu na kompetycyjne hamowanie działania przeciwpłytkowego ASA i potencjalne osłabienie jego efektu kardioprotekcyjnego. Również łączenie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne), co w połączeniu z ryzykiem pogorszenia czynności nerek u pacjentów odwodnionych lub w podeszłym wieku wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek oraz odpowiedniego nawodnienia. Ponadto, stosowanie ibuprofenu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może prowadzić do hiperkaliemii, a z glikozydami naparstnicy, fenytoiną i litem – do wzrostu ich stężenia w surowicy, co przy dłuższym stosowaniu wymaga kontroli poziomów tych leków.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, cholestyramina, cyklosporyna, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, flukonazol, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, ibuprofen z lizyną, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, kaptopryl, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfonylomocznik, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Dermogen 400 mg

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie istotne są interakcje z metotreksatem (zwiększenie stężenia i toksyczności przy podaniu w ciągu 24 godzin), lekami nefrotoksycznymi takimi jak cyklosporyna i takrolimus (zwiększone ryzyko nefrotoksyczności), oraz lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) i SSRI, które zwiększają ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen może także obniżać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (ACE-I, beta-blokery, AIIA) i diuretyków, co u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Wysokie ryzyko toksyczności wymaga ścisłego monitorowania stężeń leków takich jak lit, digoksyna, fenytoina oraz kontrolowania funkcji nerek i parametrów krzepnięcia. Ponadto, jednoczesne stosowanie ibuprofenu z inhibitorami CYP2C9 (worykonazol, flukonazol) może zwiększać ekspozycję na lek nawet o 80-100%, co wymaga rozważenia redukcji dawki ibuprofenu.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cholestyramina, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, flukonazol, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, miłorząb japoński, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon substancji czynnych
Fenylefryna – Przeciwwskazania stosowania

Fenylefryna, jako sympatykomimetyk alfa-adrenergiczny o działaniu obkurczającym naczynia krwionośne, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadciśnienie tętnicze, chorobę wieńcową, zaburzenia rytmu serca, ciężką niewydolność serca (klasa IV wg NYHA), zaburzenia krążenia mózgowego, cukrzycę, nadczynność tarczycy, guz chromochłonny nadnerczy, rozrost gruczołu krokowego, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania oraz stosowanie inhibitorów MAO (w trakcie terapii i do 14 dni po odstawieniu). Fenylefryna może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, nasilenie niedokrwienia mięśnia sercowego, arytmie, destabilizację glikemii, a także ryzyko przełomu nadciśnieniowego i ostrego ataku jaskry. Dodatkowo, interakcje z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, beta-adrenolitykami, innymi sympatykomimetykami oraz zydowudyną zwiększają ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym nadciśnienia, arytmii i toksyczności hematologicznej.
amina sympatykomimetyczna, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dysfagia, działanie sympatykomimetyczne, guz chromochłonny nadnerczy, hemoliza, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem, lek beta-adrenolityczny, lek sympatykomimetyczny, lek trójpierścieniowy, metabolizm glukozy, methemoglobina, methemoglobinemia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lek, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie płodu, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostry atak jaskry, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, przerost prostaty, przeziębienie i grypa, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, rozrost gruczołu krokowego, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia krążenia mózgowego, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zydowudyna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Retrovir 250 mg

Zydowudyna, substancja czynna Retroviru, charakteryzuje się biodostępnością doustną na poziomie 60-70% u dorosłych oraz 60-74% (średnio 65%) u dzieci powyżej 5-6 miesiąca życia. Po podaniu doustnym dawki 300 mg u dorosłych, średnie maksymalne stężenie w osoczu (CSSmax) wynosi 8,57 µM (2,29 µg/ml), a stężenie minimalne (CSSmin) 0,08 µM (0,02 µg/ml), z AUCss 8,39 h·µM (2,24 h·µg/ml). Po podaniu dożylnym okres półtrwania wynosi około 1,1 godziny, klirens całkowity 27,1 ml/min/kg, a objętość dystrybucji 1,6 l/kg. Zydowudyna przenika przez barierę krew-mózg (stosunek stężenia w PMR do osocza ~0,5) oraz przez łożysko, a także jest obecna w nasieniu i mleku kobiecym. Wiązanie z białkami osocza jest stosunkowo niskie (34-38%), co ogranicza ryzyko interakcji lekowych. Głównym metabolitem jest 5′-glukuronid, stanowiący 50-80% wydalanej dawki, a klirens nerkowy przewyższa klirens kreatyniny, wskazując na istotne wydzielanie kanalikowe.
bariera krew-mózg, biodostępność, biodostępność leku, dializa otrzewnowa, dysfagia, eliminacja leku, glukuronid, hemodializa, infuzja dożylna, klirens, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, klirens ustrojowy, łożysko, metabolit zydowudyny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, pole pod krzywą stężenia, profil farmakokinetyczny, przewód pokarmowy, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Luminalum 100 mg

Fenobarbital, będący silnym induktorem enzymów mikrosomalnych wątroby, znacząco wpływa na metabolizm licznych leków, co prowadzi do zmniejszenia ich stężeń w osoczu i osłabienia efektów terapeutycznych. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami witaminy K (np. warfaryna, acenokumarol), gdzie fenobarbital obniża ich stężenia, wymagając monitorowania INR i dostosowania dawki. Indukcja metabolizmu dotyczy także glikokortykosteroidów, doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny, leków przeciwdrgawkowych (np. fenytoina, karbamazepina), antybiotyków (doksacyklina, chloramfenikol), leków przeciwwirusowych (zydowudyna, sakwinawir) oraz immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus). W terapii fenobarbitalem konieczne jest ścisłe monitorowanie stężeń leków i dostosowanie dawek, zwłaszcza w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Ponadto, jednoczesne stosowanie alkoholu lub innych leków depresyjnych na OUN (benzodiazepiny, opioidy) może prowadzić do nasilenia sedacji, depresji oddechowej i innych poważnych działań niepożądanych, co wymaga całkowitego unikania alkoholu i ostrożności w doborze terapii skojarzonej.
antagonista wapnia, antagonista witaminy K, antyproteaza, benzodiazepina, beta-adrenolityk, chloramfenikol, cyklofosfamid, cyklosporyna, czas protrombinowy, depresja oddechowa, doksycyklina, doustny środek antykoncepcyjny, dyzopiramid, estrogen, etosuksymid, felbamat, fenylobutazon, fenytoina, folian, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, gryzeofulwina, guanetydyna, haloperydol, halotan, hepatotoksyczność, hormon tarczycy, ifosfamid, indynawir, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor monoaminooksydazy, itrakonazol, karbamazepina, ketamina, kwas foliowy, kwas walproinowy, lek przeciwhistaminowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lek znieczulający, leukoworyna, lewotyroksyna, lidokaina, loksapina, meksyletyna, metadon, metoprolol, metotreksat, metronidazol, metyloksantyna, montelukast, niedoczynność tarczycy, osteopenia, pochodna fenotiazyny, pochodna hydantoiny, pochodna kwasu bursztynowego, pochodna morfiny, progestagen, prokarbazyna, prymidon, przeszczep narządu, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, środek uspokajający, teofilina, walproinian sodu, warfaryna, witamina D, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Apap Extra 500 mg + 65 mg

Produkt APAP Extra zawiera 500 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny, co wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakologiczne. Paracetamol może nasilać działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych, zwiększając ryzyko hipoglikemii, oraz leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, kumaryny), co podnosi ryzyko krwawień i wymaga monitorowania INR. Istotne jest także unikanie jednoczesnego stosowania z induktorami enzymów mikrosomalnych wątroby (ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe, barbiturany) ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności. Interakcje z inhibitorami MAO mogą prowadzić do stanu pobudzenia psychoruchowego i hipertermii, a z zydowudyną – do neutropenii i uszkodzenia wątroby. Flukloksacylina może wywołać kwasicę metaboliczną z dużą luką anionową, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka. Kofeina może nasilać tachykardię w połączeniu z sympatykomimetykami i hormonami tarczycy, a jej metabolizm jest spowolniony przez doustne środki antykoncepcyjne, cymetydynę, chinolony i werapamil, co może zwiększać działania niepożądane kofeiny.
alkohol etylowy, barbiturat, chinolon, cymetydyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipoglikemizujące, enzym mikrosomalny wątroby, flukloksacylina, hepatotoksyczność paracetamolu, HIV, hormon tarczycy, inhibitor monoaminooksydazy, INR, interakcja farmakodynamiczna, kwasica metaboliczna, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, luka anionowa, metabolit hepatotoksyczny, monitorowanie glikemii, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol i kofeina, parametr hematologiczny, pobudzenie psychoruchowe, ryfampicyna, tachykardia, uszkodzenie wątroby, warfaryna, werapamil, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Polopiryna Gardło 8,75 mg

Flurbiprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie flurbiprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na bardzo wysokie ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak owrzodzenia i krwawienia. Równoczesne podawanie flurbiprofenu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach do 75 mg/dobę jest dopuszczalne wyłącznie pod nadzorem lekarskim. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), leków przeciwpłytkowych, kortykosteroidów oraz selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia i rozważenia gastroprotekcji. Flurbiprofen może osłabiać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych (diuretyki, ACE-I, ARB) oraz zwiększać nefrotoksyczność, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
alkohol etylowy, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flurbiprofen, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie przewodu pokarmowego, płytki krwi, podrażnienie błony śluzowej żołądka, Polopiryna, probenecyd, środek zobojętniający sok żołądkowy, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność, tolbutamid, układ krwiotwórczy, warfaryna, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Axoprofen Forte 40 mg/ml

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym kwasem acetylosalicylowym, zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego oraz może osłabiać kardioprotekcyjne działanie ASA. Ibuprofen może osłabiać efektywność leków hipotensyjnych (moczopędnych, inhibitorów ACE, beta-adrenolityków, antagonistów receptora angiotensyny II), co u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek. Ponadto, współstosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), lekami przeciwpłytkowymi oraz SSRI podnosi ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Istotne jest także zwiększone ryzyko toksyczności metotreksatu, nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny lub takrolimusu oraz ryzyko hiperkaliemii przy łączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-adrenolityk, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, enzym wątrobowy, fenytoina, flukonazol, ginkgo biloba, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, HIV, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen B. Braun 400 mg/100 ml

Ibuprofen B. Braun (400 mg/100 ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2 i salicylanami, zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak owrzodzenia i krwawienia, dlatego należy unikać takiego połączenia. Ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego, co może osłabiać jego efekt kardioprotekcyjny przy długotrwałym stosowaniu. Współpodawanie z lekami przeciwpłytkowymi (klopidogrel, tyklopidyna) i przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga monitorowania układu krzepnięcia. Ibuprofen może osłabiać działanie leków hipotensyjnych (moczopędne, inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności i hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, co wymaga monitorowania czynności nerek i poziomu potasu oraz odpowiedniego nawodnienia.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, beta-adrenolityk, chinolon, cyklosporyna, digoksyna, działanie kardioprotekcyjne, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, takrolimus, układ krzepnięcia, worykonazol, zydowudyna