Interakcje leku
Seractil 400 mg

Deksybuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z innymi NLPZ, salicylanami, kortykosteroidami, lekami przeciwpłytkowymi oraz selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), co zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień. Deksybuprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), co wymaga monitorowania wskaźnika INR i dostosowania dawki. Ponadto, interakcje z metotreksatem (szczególnie w dawkach ≥15 mg/tydzień), litem, digoksyną oraz fenytoiną mogą prowadzić do zwiększenia stężenia tych leków w osoczu i nasilenia ich toksyczności, co wymaga ścisłej kontroli parametrów laboratoryjnych i stanu klinicznego pacjenta.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Deksybuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które należy uwzględnić podczas planowania terapii. Poniższe informacje opierają się na dotychczasowych doświadczeniach klinicznych ze stosowaniem deksybuprofenu oraz innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych.1

Interakcje zwiększające ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu deksybuprofenu z lekami zwiększającymi ryzyko powstawania owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego. Do takich leków należą:2

  • Inne niesteroidowe leki przeciwzapalne i salicylany – należy unikać jednoczesnego stosowania Seractilu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy 2, ponieważ zwiększa to ryzyko powstawania owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego3
  • Kortykosteroidy – ich jednoczesne stosowanie z deksybuprofenem zwiększa ryzyko owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego4
  • Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – zwiększają ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu z deksybuprofenem5

Interakcje wpływające na układ krzepnięcia

Leki przeciwzakrzepowe – deksybuprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, np. warfaryny. Na początku leczenia deksybuprofenem konieczne jest przeprowadzenie badania krzepliwości krwi (wskaźnik krzepliwości INR, czas krwawienia) oraz odpowiednie dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego w razie potrzeby.6

Leki trombolityczne, tyklopidyna i inne leki przeciwpłytkowe – deksybuprofen hamuje agregację płytek krwi poprzez blokowanie cyklooksygenazy płytkowej. Z tego względu zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania deksybuprofenu z lekami trombolitycznymi, tyklopidyną oraz innymi substancjami o działaniu przeciwpłytkowym, ze względu na ryzyko nasilenia działania przeciwpłytkowego.7

Kwas acetylosalicylowy – jednoczesne stosowanie deksybuprofenu i kwasu acetylosalicylowego nie jest zalecane ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Istnieją dane wskazujące, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego polegające na hamowaniu agregacji płytek krwi, gdy leki te są podawane jednocześnie. Pomimo braku bezpośrednich danych dla deksybuprofenu, uzasadnione jest założenie, że występuje podobna interakcja, ponieważ deksybuprofen jest aktywnym farmakologicznie enancjomerem ibuprofenu.8

Zydowudyna – istnieją dowody, że jednoczesne stosowanie NLPZ i zydowudyny zwiększa ryzyko krwawienia do stawu oraz powstawania krwiaków u pacjentów z hemofilią.9

Interakcje wpływające na funkcję nerek

Deksybuprofen może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, wpływając na funkcję nerek, co wymaga szczególnej ostrożności w następujących przypadkach:

  • Leki przeciwnadciśnieniowe – NLPZ mogą zmniejszać skuteczność leków beta-adrenolitycznych, prawdopodobnie w wyniku hamowania syntezy prostaglandyn rozszerzających naczynia krwionośne. Równoczesne stosowanie deksybuprofenu z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II może zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek.10
  • Diuretyki – jednoczesne stosowanie deksybuprofenu z diuretykami (tiazydy, pochodne tiazydowe, diuretyki pętlowe i oszczędzające potas) może zwiększać ryzyko niewydolności nerek w wyniku zmniejszenia przepływu krwi przez nerki.11
  • Cyklosporyna, takrolimus, syrolimus i antybiotyki aminoglikozydowe – równoczesne stosowanie tych leków z deksybuprofenem może zwiększać ryzyko toksycznego oddziaływania na nerki ze względu na hamowanie syntezy prostaglandyn w nerkach. Takie leczenie skojarzone wymaga ścisłego monitorowania czynności nerek, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.12

Interakcje wpływające na stężenie leków w osoczu

Metotreksat – interakcja zależy od dawki metotreksatu:

  • W dawce 15 mg/tydzień lub większej: przyjmowanie deksybuprofenu w ciągu 24 godzin przed lub po podaniu metotreksatu może prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu poprzez zmniejszenie klirensu nerkowego, co może skutkować nasileniem jego działania toksycznego. Z tego względu równoczesne stosowanie deksybuprofenu u pacjentów przyjmujących metotreksat w dużych dawkach nie jest zalecane.13
  • W dawce mniejszej niż 15 mg/tydzień: deksibuprofen może zwiększać stężenie metotreksatu we krwi. Podczas jednoczesnego stosowania należy kontrolować obraz morfologiczny krwi pacjenta, szczególnie w pierwszych tygodniach terapii. Zwiększona uwaga jest wymagana w przypadku zaburzenia czynności nerek nawet o łagodnym nasileniu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.14

Lit – deksybuprofen może powodować zwiększenie stężenia litu w osoczu poprzez zmniejszenie klirensu nerkowego. Jednoczesne stosowanie tych leków nie jest zalecane. W przypadku konieczności stosowania takiego leczenia skojarzonego, należy na bieżąco monitorować stężenie litu w osoczu i rozważyć możliwości zmniejszenia stosowanej dawki litu.15

Digoksyna – deksybuprofen może zwiększać stężenie digoksyny w osoczu oraz nasilać jej działanie toksyczne.16

Fenytoina – niektóre leki z grupy NLPZ mogą wypierać fenytoinę z miejsc wiązania z białkami, co może prowadzić do podwyższenia stężenia fenytoiny w osoczu oraz nasilenia jej toksycznego działania. Zaleca się kontrolowanie stężenia fenytoiny w osoczu i/lub obserwowanie objawów toksyczności.17

Interakcje wpływające na metabolizm deksybuprofenu

Fenytoina, fenobarbital i rifampicyna – równoczesne stosowanie tych induktorów enzymów CYP2C8 i CYP2C9 może obniżać działanie deksybuprofenu.18

Interakcje wpływające na stężenie elektrolitów

Leki zwiększające stężenie potasu w osoczu – istnieją doniesienia, iż NLPZ podwyższają stężenie potasu w osoczu krwi. Z tego względu zaleca się ostrożność podczas łącznego stosowania deksybuprofenu z innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu w osoczu (np. diuretykami oszczędzającymi potas; antagonistami receptora angiotensyny II; inhibitorami ACE; lekami immunosupresyjnymi np. cyklosporyną lub takrolimusem; trimetoprymem oraz heparynami), a także monitorowanie stężenia potasu w osoczu.19

Inne istotne interakcje

Doustne leki przeciwcukrzycowe – jednoczesne stosowanie deksybuprofenu i pochodnych sulfonylomocznika może powodować wahania poziomu glukozy we krwi. Może być konieczne odpowiednie monitorowanie poziomu glukozy we krwi.20

Pemetreksed – wysokie dawki deksybuprofenu mogą zwiększać stężenie pemetreksedu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy unikać jednoczesnego stosowania deksybuprofenu w dużych dawkach na dwa dni przed i dwa dni po podaniu pemetreksedu.21

Interakcje deksybuprofenu z alkoholem

Nadużywanie alkoholu podczas terapii deksybuprofenem stanowi istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa leczenia. Jednoczesne spożywanie alkoholu może znacząco zwiększać częstość występowania oraz nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie żołądka i jelit.22

Należy pamiętać, że alkohol i deksybuprofen wywierają synergistyczne działanie drażniące na błonę śluzową żołądka, co może prowadzić do:

  • Zwiększonego ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego
  • Nasilenia uszkodzenia błony śluzowej żołądka
  • Zwiększonego ryzyka wystąpienia owrzodzeń
  • Wydłużonego czasu krwawienia

Podczas leczenia deksybuprofenem należy zalecać pacjentom całkowitą abstynencję od alkoholu lub znaczne ograniczenie jego spożycia, szczególnie u osób z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, zaburzeniami czynności wątroby lub u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki o potencjalnych interakcjach z alkoholem.

Tabela interakcji deksybuprofenu z innymi produktami leczniczymi

Grupa leków/substancja Opis interakcji Poziom istotności interakcji Zalecenia kliniczne
Leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) Nasilenie działania przeciwzakrzepowego Wysoki Monitorowanie wskaźnika INR, dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego
Metotreksat w dawce ≥15 mg/tydzień Zwiększenie stężenia metotreksatu w osoczu, nasilenie toksyczności Wysoki Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane
Metotreksat w dawce <15 mg/tydzień Zwiększenie stężenia metotreksatu we krwi Średni Monitorowanie obrazu morfologicznego krwi, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia
Lit Zwiększenie stężenia litu w osoczu Wysoki Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane; w razie konieczności monitorowanie stężenia litu
Inne NLPZ i salicylany Zwiększenie ryzyka owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego Wysoki Należy unikać jednoczesnego stosowania
Kwas acetylosalicylowy Możliwe osłabienie działania przeciwpłytkowego ASA, nasilenie działań niepożądanych Średni Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane
Inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II Zwiększenie ryzyka ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek Wysoki Ścisłe monitorowanie czynności nerek, odpowiednie nawodnienie pacjenta
Cyklosporyna, takrolimus, syrolimus Zwiększenie ryzyka nefrotoksyczności Wysoki Ścisłe monitorowanie czynności nerek
Kortykosteroidy Zwiększenie ryzyka owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego Wysoki Ostrożne stosowanie, rozważenie gastroprotekcji
Digoksyna Zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu, nasilenie działania toksycznego Średni Monitorowanie stężenia digoksyny
Fenytoina Wypieranie fenytoiny z miejsc wiązania z białkami, zwiększenie stężenia fenytoiny w osoczu Średni Monitorowanie stężenia fenytoiny, obserwacja objawów toksyczności
Leki przeciwpłytkowe i SSRI Zwiększenie ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego Wysoki Ostrożne stosowanie, rozważenie gastroprotekcji
Diuretyki Zwiększenie ryzyka niewydolności nerek Średni Monitorowanie czynności nerek, odpowiednie nawodnienie pacjenta
Leki zwiększające stężenie potasu Ryzyko hiperkaliemii Średni Monitorowanie stężenia potasu w osoczu
Doustne leki przeciwcukrzycowe Wahania poziomu glukozy we krwi Niski Monitorowanie poziomu glukozy we krwi
Pemetreksed Zwiększenie stężenia pemetreksedu Średni Unikanie jednoczesnego stosowania deksybuprofenu w dużych dawkach (2 dni przed i 2 dni po podaniu pemetreksedu)
Alkohol Zwiększenie częstości i nasilenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Wysoki Zalecana abstynencja lub znaczne ograniczenie spożycia alkoholu
Zydowudyna Zwiększenie ryzyka krwawienia do stawu i powstawania krwiaków u pacjentów z hemofilią Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie objawów krwawienia
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl