zaburzenia metabolizmu
Zaburzenia metabolizmu to grupa schorzeń wynikających z nieprawidłowości w procesach biochemicznych zachodzących w organizmie. Obejmują one zaburzenia przemiany węglowodanów, białek, tłuszczów oraz innych związków chemicznych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu.
Najczęstsze zaburzenia metaboliczne to cukrzyca, dyslipidemie, fenyloketonuria, hemochromatoza, choroba Wilsona, porfirie oraz choroby spichrzeniowe glikogenu. Wiele z tych schorzeń ma podłoże genetyczne i wynika z niedoboru lub dysfunkcji enzymów odpowiedzialnych za określone szlaki metaboliczne.
Objawy zaburzeń metabolicznych są różnorodne i zależą od konkretnego schorzenia. Mogą obejmować zmęczenie, osłabienie mięśni, zaburzenia wzrostu, hepatomegalię, kardiomiopatię, zaburzenia neurologiczne, a także specyficzne manifestacje kliniczne charakterystyczne dla poszczególnych jednostek chorobowych.
Diagnostyka zaburzeń metabolizmu opiera się na badaniach biochemicznych, molekularnych oraz obrazowych. Leczenie jest ukierunkowane na konkretne schorzenie i może obejmować modyfikację diety, suplementację enzymów, farmakoterapię, a w niektórych przypadkach terapię genową lub przeszczep narządów.
Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie zaburzeń metabolicznych ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania rozwojowi powikłań i poprawy rokowania pacjentów. W przypadku chorób wrodzonych szczególnie istotna jest diagnostyka prenatalna oraz badania przesiewowe noworodków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Liglinra 5 mg
Linagliptyna w dawce 5 mg wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo, z ogólną częstością działań niepożądanych odpowiednio 59,1% vs 63,4%. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, szczególnie w terapii skojarzonej z metforminą i pochodną sulfonylomocznika, występująca u 14,8% pacjentów (w porównaniu do 7,6% w grupie placebo). Hipoglikemia była przeważnie łagodna (4,0%), umiarkowana w 0,9% i ciężka w 0,1% przypadków. Zwraca uwagę zwiększona częstość zapalenia trzustki – 7 przypadków na 6580 pacjentów leczonych linagliptyną vs 2 na 4383 w grupie placebo. Ponadto obserwowano podwyższoną aktywność lipazy (>3x GGN) u 1-3% pacjentów oraz rzadziej podwyższoną aktywność amylazy (0,1-1%).
aktywność amylazy, aktywność lipazy, ciężka hipoglikemia, hipoglikemia, monoterapia linagliptyny, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, terapia skojarzona, wysypka, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia skóry, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia wypróżnień, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie nosa i gardła, zapalenie trzustki, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sonna Stres –
Homeopatyczny produkt leczniczy Sonna Stres w formie syropu, zawierający substancje czynne takie jak Acidum phosphoricum D4, Avena sativa D1, Delphinium staphisagria (D4, D8, D12), Strychnos ignatii (D6, D8, D12), Valeriana officinalis D3 oraz Zincum isovalerianicum D8, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Na podstawie dostępnych danych klinicznych oraz monitorowania po wprowadzeniu do obrotu nie odnotowano działań niepożądanych, w tym zaburzeń żołądka i jelit, skóry, układu immunologicznego czy nerwowego. Produkt zawiera również substancje pomocnicze: sorbitol (8,65 g w dawce 10 ml) oraz etanol, co wymaga ostrożności u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu fruktozy, mimo braku zgłoszonych przypadków działań niepożądanych związanych z tymi składnikami.
Acidum phosphoricum, Avena sativa, Delphinium staphisagria, działania niepożądane produktów leczniczych, etanol, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nietolerancja fruktozy, personel medyczny, produkt homeopatyczny, sorbitol, Strychnos ignatii, substancja pomocnicza, Valeriana officinalis, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia metabolizmu fruktozy, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, Zincum isovalerianicum - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metformax 850 850 mg
Metformax 850 zawiera 850 mg metforminy chlorowodorku w tabletce i jest szeroko stosowanym lekiem przeciwcukrzycowym. Profil bezpieczeństwa obejmuje bardzo częste działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu, które zwykle ustępują samoistnie. Rzadziej obserwuje się zaburzenia smaku (często), a bardzo rzadko – kwasicę mleczanową, stan zagrażający życiu wymagający natychmiastowej interwencji, oraz zmniejszenie wchłaniania witaminy B12 prowadzące do niedokrwistości megaloblastycznej. Bardzo rzadko mogą wystąpić nieprawidłowości w badaniach czynnościowych wątroby, zapalenie wątroby oraz reakcje skórne, takie jak rumień, świąd i pokrzywka, które mogą wskazywać na nadwrażliwość na lek.
ból mięśniowy, hipotermia, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metforminy chlorowodorek, neuropatia obwodowa, niedokrwistość megaloblastyczna, objawy żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne, terapia metforminą, utrata apetytu, witamina B12, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia oddychania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Lormetazepam – Działania niepożądane
Lormetazepam, substancja czynna preparatu Noctofer, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz dawki. Do często występujących (≥1/100 do <1/10) należą zaburzenia ze strony układu nerwowego, takie jak senność, spowolnienie reakcji, ból i zawroty głowy, stany splątania, dezorientacji oraz ataksja, które zwykle ustępują w trakcie dalszej terapii. Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1 000) obserwuje się reakcje paradoksalne (niepokój psychoruchowy, bezsenność, pobudliwość, agresywność, drżenie mięśniowe, drgawki), zaburzenia pamięci, dyzartrię, zaburzenia widzenia, nudności, alergiczne reakcje skórne, nietrzymanie moczu, zaburzenia miesiączkowania oraz ogólne osłabienie. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak leukopenia, agranulocytoza, reakcje anafilaktyczne, niewielkie podwyższenie aktywności aminotransferaz, żółtaczka, omdlenia oraz nieznaczne obniżenie ciśnienia tętniczego.
agranulocytoza, ataksja, bezsenność, drgawki, drżenie mięśniowe, dyzartria, hipotensja, leukopenia, lormetazepam, niepokój psychoruchowy, nietrzymanie moczu, nudności, omdlenie, osłabienie, podwyższone aminotransferazy, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, senność, splątanie, uzależnienie lekowe, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia libido, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenia pamięci, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zespół odstawienny, żółtaczka, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Trifas 200 200 mg
Lek Trifas 200 zawiera 200 mg torasemidu i jest dostępny w formie białych, okrągłych tabletek z nacięciem krzyżowym umożliwiającym podział na połowy lub ćwiartki. Dawkowanie torasemidu powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem stopnia niewydolności nerek. Terapia rozpoczyna się od dawki początkowej 50 mg (1/4 tabletki) na dobę, którą w razie potrzeby można zwiększyć do 100 mg (1/2 tabletki) lub maksymalnie do 200 mg (1 tabletka) na dobę. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, a u osób starszych nie wymaga się modyfikacji dawkowania, choć brak jest szczegółowych danych porównawczych. U pacjentów z niewydolnością wątroby konieczna jest ostrożność ze względu na ryzyko zwiększonego stężenia leku w surowicy.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Zoloft 50 mg
Zoloft (sertralina) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowanym efektem ubocznym są nudności, klasyfikowane jako bardzo częste. Istotnym działaniem niepożądanym u mężczyzn jest niezdolność do ejakulacji, występująca u 14% pacjentów z zespołem lęku społecznego leczonych sertraliną, podczas gdy w grupie placebo nie odnotowano takich przypadków. Większość działań niepożądanych ma charakter zależny od dawki i jest przemijająca w trakcie kontynuacji leczenia. Dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 2542 pacjentów leczonych sertraliną oraz 2145 pacjentów placebo, z różnymi wskazaniami, takimi jak depresja, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, lęk napadowy, PTSD oraz zespół lęku społecznego.
depresja, dysfunkcja hormonalna, działania niepożądane, lęk napadowy, morfologia krwi, nowotwory, nudności, praktyka kliniczna, reakcja nadwrażliwości, sertralina, zaburzenia apetytu, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia krwi, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia seksualne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenia pasożytnicze, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego - Leksykon substancji czynnych
Fludarabina – Działania niepożądane
Fludarabina, dostępna w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg fosforanu fludarabiny (produkt leczniczy Fludara), charakteryzuje się istotnym profilem działań niepożądanych, z dominującą mielosupresją manifestującą się jako neutropenia, trombocytopenia oraz niedokrwistość, występującymi bardzo często. Terapia wiąże się również z wysokim ryzykiem zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz zapalenia płuc (częstość: często). Objawy ogólne, takie jak gorączka, uczucie zmęczenia i osłabienie, występują bardzo często, podobnie jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). Neuropatia obwodowa, zaburzenia widzenia, zapalenie błon śluzowych i wysypka skórna są często obserwowanymi działaniami niepożądanymi, które mogą wymagać modyfikacji terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, które mogą prowadzić do zagrażających życiu powikłań i zgonów.
erytrocyty, fosforan fludarabiny, hemoglobina, immunosupresja, klasyfikacja MedDRA, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutrofile, neutropenia, niedokrwistość, obserwacja postmarketingowa, płytki krwi, trombocytopenia, zaburzenia czucia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia widzenia, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ralik 500 mg
Ranolazyna (Ralik) wykazuje profil działań niepożądanych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej pojawiających się w ciągu pierwszych dwóch tygodni terapii, co potwierdzono w badaniu III fazy na 1030 pacjentach z przewlekłą dławicą piersiową. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstością nieznaną. Najczęstsze objawy to zaburzenia metabolizmu (brak łaknienia, hiponatremia), zaburzenia psychiczne (lęk, bezsenność), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, senność), a także objawy ze strony układu pokarmowego, skóry, mięśniowo-szkieletowego i nerek. W badaniu MERLIN-TIMI 36 potwierdzono podobny profil działań niepożądanych, z rzadkim występowaniem ostrej niewydolności nerek (<1%). U pacjentów z cukrzycą, niewydolnością krążenia (klasy I/II) oraz obturacyjną chorobą płuc nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, cukrzyca, drgawki kloniczne, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, klirens kreatyniny, krwiomocz, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, parestezje, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, stan splątania, udar, wydłużony odstęp QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenie czynności nerek, zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – ABILIUM 5 mg
Arypiprazol, substancja czynna leku Abilium 5 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim występowaniem akatyzji oraz nudności, które pojawiają się u ponad 3% pacjentów (częstość ≥1/100 do <1/10). Akatyzja manifestuje się subiektywnym niepokojem ruchowym, najczęściej kończyn dolnych, natomiast nudności mogą być powiązane z wymiotami (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Inne działania niepożądane o częstości niezbyt często obejmują dystonię, zwiększenie masy ciała, zaburzenia rytmu serca, hipotensję ortostatyczną oraz zmęczenie. Niepokój jako zaburzenie psychiczne również występuje często. Reakcje alergiczne klasyfikowane są jako częstość nieznana, co wynika z charakteru spontanicznych zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu, uniemożliwiających precyzyjne określenie ich częstości.
akatyzja, arypiprazol, dystonia, działanie niepożądane, hipotensja ortostatyczna, niepokój, nudności, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, skurcz mięśni, spadek ciśnienia tętniczego, wymioty, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie rytmu serca, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fypalan 6 mg
Perampanel, substancja czynna leku Fypalan stosowanego w leczeniu padaczki, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi obejmującymi 1639 pacjentów z częściowymi napadami padaczkowymi oraz 114 pacjentów z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi. Częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wzrastała wraz z dawką: dla częściowych napadów padaczkowych wynosiła 1,7% przy 4 mg/dobę, 4,2% przy 8 mg/dobę i 13,7% przy 12 mg/dobę, a dla napadów toniczno-klonicznych 4,9% przy 8 mg/dobę. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność (≥1/10), a także ataksja, dyzartria i zaburzenia równowagi. Zaburzenia psychiczne, takie jak agresja, gniew, lęk i stan splątania, występowały często (≥1/100 do <1/10), natomiast myśli i próby samobójcze, omamy oraz zaburzenia psychotyczne były niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100). W populacji pediatrycznej obserwowano podobny profil bezpieczeństwa, z większą częstością agresji u młodzieży oraz senności, drażliwości i pobudzenia u dzieci.
ataksja, ciężkie skórne działania niepożądane, częściowy napad padaczkowy, dyzartria, funkcje poznawcze, myśli samobójcze, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, nieostre widzenie, omamy, padaczka, perampanel, podwójne widzenie, senność, stan splątania, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia łaknienia, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lotensin 10 mg
Lek Lotensin zawiera 10 mg benazeprylu chlorowodorku i może powodować liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Często obserwuje się zmniejszenie hemoglobiny, hematokrytu, leukocytów i płytek krwi, a także bóle i zawroty głowy, kaszel, uderzenia gorąca oraz częste oddawanie moczu. Rzadziej występują zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość), niedociśnienie ortostatyczne, bóle w klatce piersiowej, zapalenie wątroby, wysypka, bóle stawów i mięśni. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona czy zapalenie trzustki. Z nieznaną częstością zgłaszane są agranulocytoza, neutropenia, reakcje rzekomoanafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy oraz hiperkaliemia, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania parametrów krwi oraz elektrolitów.
agranulocytoza, arytmia, azot mocznikowy, benazepryl, dławica piersiowa, dysgeuzja, fotowrażliwość, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek moczopędny, leukocyty, łuszczyca, małopłytkowość, mocznik, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, parestezja, pęcherzyca, płytki krwi, reakcja rzekomoanafilaktyczna, tinnitus, tkanka łączna, udar niedokrwienny, układ chłonny, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zahron Combi 20 mg + 5 mg
Zahron Combi to lek złożony zawierający rozuwastatynę (10-20 mg) i amlodypinę (5-10 mg), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i dyslipidemii. Działania niepożądane wynikają z farmakologii obu składników i obejmują m.in. rzadką małopłytkowość (rozuwastatyna: rzadko; amlodypina: bardzo rzadko), leukopenię (amlodypina, bardzo rzadko), reakcje alergiczne i nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy (rozuwastatyna: rzadko; amlodypina: bardzo rzadko). Często obserwuje się cukrzycę (rozuwastatyna) oraz hiperglikemię (amlodypina, bardzo rzadko), co wymaga monitorowania gospodarki węglowodanowej u pacjentów z ryzykiem metabolicznym. Zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, bezsenność, koszmary senne i zmiany nastroju, mogą występować z częstością nieznaną do niezbyt często, a dezorientacja pojawia się rzadko przy stosowaniu amlodypiny.
amlodypina bezylan, cukrzyca, dezorientacja, działanie diabetogenne, działanie niepożądane, hiperglikemia, interakcja lekowa, leukopenia, małopłytkowość, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozuwastatyna wapniowa, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia krwi, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia nerek, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Afobam 1 mg
Lek Afobam, zawierający alprazolam, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia psychiczne (depresja, splątanie, lęk, bezsenność), neurologiczne (senność, ataksja, zaburzenia pamięci i mowy), a także zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, zaparcia) i ogólne (zmęczenie, drażliwość). Występują również rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak agranulocytoza, zapalenie wątroby, reakcje alergiczne czy zaburzenia motoryki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu, oraz na zespół odstawienia, który może manifestować się objawami somatycznymi, psychicznymi i neurologicznymi, w tym napadami padaczkowymi i omamami.
agranulocytoza, alprazolam, antagonista receptorów benzodiazepinowych, asfiksja, ataksja, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, dyzartria, flumazenil, hiperprolaktynemia, hipotonia, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, objawy abstynencyjne, obrzęk naczynioruchowy, osobowość borderline, padaczka, paranoja, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, uzależnienie, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby, zachłyśnięcie, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół stresu pourazowego, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valimar 500 mg
Produkt leczniczy Valimar zawiera 500 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu i wykazuje profil działań niepożądanych zbliżony do metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha oraz utratę apetytu, które zwykle ustępują samoistnie. Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki oraz przyjmowanie leku podczas lub po posiłku w celu poprawy tolerancji. Bardzo rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest kwasica mleczanowa (<1/10 000), wymagająca natychmiastowej interwencji. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zmniejszenia wchłaniania witaminy B12, co należy uwzględnić w diagnostyce niedokrwistości megaloblastycznej. Często zgłaszane są także zaburzenia smaku (dysgeuzja) manifestujące się metalicznym posmakiem.
anoreksja, badanie czynności wątroby, ból brzucha, dysgeuzja, kwasica mleczanowa, metaliczny posmak, metformina chlorowodorek, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, monitorowanie działań niepożądanych, niedokrwistość megaloblastyczna, objawy żołądkowo-jelitowe, pokrzywka, powikłanie metaboliczne, przewód pokarmowy, reakcja skórna, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, świąd skóry, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wchłanianie witaminy B12, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rytmonorm 300 300 mg
Chlorowodorek propafenonu w dawce 300 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych Rytmonorm, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie układ sercowo-naczyniowy, nerwowy oraz przewód pokarmowy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy (≥1/10), zaburzenia przewodzenia serca oraz kołatanie serca. Często występują również bradykardia, tachykardia, trzepotanie przedsionków, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka i suchość w jamie ustnej. Poważne, potencjalnie zagrażające życiu zdarzenia obejmują migotanie komór, zatrzymanie akcji serca, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia oraz asystolię. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z 885 pacjentów w badaniach fazy II i III oraz na obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu.
agranulocytoza, arytmia, asystolia, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, chlorowodorek propafenonu, cholestaza, duszność, dyskrazja krwi, działanie niepożądane, kołatanie serca, leukopenia, migotanie komór, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepokój ruchowy, objaw pozapiramidowy, parestezja, Rytmonorm, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan splątania, tachykardia, tachykardia komorowa, trombocytopenia, trzepotanie przedsionków, uszkodzenie komórek wątroby, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia przewodzenia, zapalenie wątroby, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Servenon 15 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Servenon, może prowadzić do objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układ pokarmowy (nudności, wymioty), układ sercowo-naczyniowy (obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, arytmia) oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia). Dawki pojedyncze w zakresie 400-800 mg zazwyczaj nie wywołują ciężkich objawów toksycznych, jednak rzadkie zgony związane z przedawkowaniem escytalopramu, zwłaszcza w polipragmazji, zostały odnotowane. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego oraz zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z niewydolnością serca, bradyarytmią czy przyjmujące leki wydłużające odstęp QT.
arytmia serca, bradyarytmia, drgawki, elektrokardiografia, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, sztywność mięśniowa, tachykardia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia metabolizmu, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Dezoksycholan sodu – Działania niepożądane
Dezoksycholan sodu, stosowany jako substancja pomocnicza w procesie produkcji szczepionki przeciw grypie Fluarix Tetra, występuje w gotowym preparacie w ilościach śladowych. W dokumentacji produktu leczniczego nie wyodrębniono działań niepożądanych specyficznie związanych z dezoksycholanem sodu. Profil bezpieczeństwa szczepionki odnosi się do całego preparatu, a nie do pojedynczych składników pomocniczych. Teoretyczne ryzyko reakcji nadwrażliwości na dezoksycholan sodu jest minimalne ze względu na jego niskie stężenie. Badania kliniczne nie wykazały specyficznych reakcji alergicznych powiązanych z tą substancją.
albumina jaja kurzego, białko kurze, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, ból w miejscu podania, dezoksycholan sodu, drażliwość, działanie immunologiczne, Fluarix Tetra, formaldehyd, gorączka, nudności i wymioty, objawy żołądkowo-jelitowe, reakcja nadwrażliwości, reakcje poszczepienne, senność, siarczan gentamycyny, stwardnienie miejsca podania, szczepionka przeciwko grypie, utrata apetytu, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia skórne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie i obrzęk, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – DETRICAL 7000 IU
Produkt leczniczy DETRICAL 7000 IU zawiera 0,175 mg (7000 IU) cholekalcyferolu i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane według układów i narządów. W obrębie układu metabolicznego najistotniejsze są hiperkalcemia (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100) oraz hiperkalciuria (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000), które mogą prowadzić do kalcyfikacji tkanek miękkich, kamicy nerkowej i uszkodzenia nerek. W zakresie układu pokarmowego obserwuje się zaparcia i wzdęcia (niezbyt często), nudności i bóle brzucha (rzadko), a także biegunkę o częstości nieznanej. Reakcje skórne obejmują świąd (niezbyt często), wysypkę (rzadko) oraz pokrzywkę (częstość nieznana), które mogą wskazywać na reakcje alergiczne.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, ból brzucha, cholekalcyferol, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kalcyfikacja tkanek miękkich, kamica nerkowa, nudności, pokrzywka, reakcja alergiczna, świąd, uszkodzenie nerek, witamina D3, wysypka, wzdęcie, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agartha DUO 50 mg + 850 mg
Lek Agartha DUO, zawierający wildagliptynę w dawce 50-100 mg na dobę w skojarzeniu z metforminą chlorowodorkiem, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych trwających do 24 tygodni częstość podwyższenia aminotransferaz (AlAT, AspAT) powyżej 3-krotnej górnej granicy normy wynosiła 0,2-0,3%, a zmiany te miały charakter bezobjawowy i ustępowały po odstawieniu leku. Hipoglikemia występowała często (1%) u pacjentów leczonych kombinacją wildagliptyny i metforminy, jednak nie odnotowano ciężkich przypadków. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i ból brzucha, były bardzo często obserwowane i związane głównie z metforminą. Rzadko zgłaszano zapalenie wątroby oraz obrzęk naczynioruchowy, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE. Masa ciała pozostawała stabilna podczas terapii (zmiany w zakresie od -1,0 kg do +0,6 kg). Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych pomiędzy grupami leczonymi wildagliptyną a placebo.
badanie kliniczne, biorównoważność, cholestaza, choroba refluksowa przełyku, hipoglikemia, inhibitor ACE, kwasica mleczanowa, metformina, metformina chlorowodorek, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pemfigoid pęcherzowy, pochodne sulfonylomocznika, wildagliptyna, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardzieli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabex 1,5 mg
Produkt leczniczy Tabex, zawierający cytyzynę w dawce 1,5 mg, wykazuje dobrą tolerancję potwierdzoną badaniami klinicznymi oraz doświadczeniem klinicznym. Odsetek przerwań terapii z powodu działań niepożądanych wynosi 6-15,5%, porównywalnie do placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (suchość w jamie ustnej 35%, bóle brzucha do 20%), układu nerwowego (rozdrażnienie 36%, zaburzenia snu 1-21%, lęk 11%) oraz metabolizmu i odżywiania (zwiększenie apetytu 47%, przyrost masy ciała 21%). Objawy te mają zwykle charakter łagodny do umiarkowanego, pojawiają się głównie na początku terapii i ustępują podczas jej kontynuacji, co może być także związane z zespołem odstawienia nikotyny.
bezpieczeństwo farmakoterapii, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, cytyzyna, duszność, lęk, męczliwość, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadmierne ślinienie, nudności, obniżone libido, pieczenie języka, podwyższone aminotransferazy, przyrost masy ciała, rozdrażnienie, suchość jamy ustnej, Tabex, tachykardia, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, wzdęcia, wzmożone odkrztuszanie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia ogólne, zaburzenia oka, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia skóry, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zaprzestanie palenia, zawroty głowy, zespół odstawienia nikotyny, zgaga, zmiany nastroju - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Działania niepożądane
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, będący składnikiem aktywnym szczepionki NeisVac-C, jest podawany w formie O-deacetylowanej, skoniugowanej z toksoidem tężcowym i adsorbowanej na wodorotlenku glinu. Badania kliniczne obejmujące 1266 niemowląt i dzieci raczkujących (2 do <18 miesięcy), 1911 dzieci w wieku 3,5 do <18 lat oraz dorosłych w wieku 18 do <65 lat wykazały zróżnicowany profil działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano jako bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). W grupie niemowląt i dzieci raczkujących bardzo często obserwowano zmniejszenie apetytu, płacz, uspokojenie lub senność oraz wymioty, co może prowadzić do przejściowych zaburzeń wzrostu, trudności w ocenie stanu klinicznego oraz ryzyka zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia.
badanie kliniczne, ból głowy, działanie niepożądane, immunizacja, leczenie przeciwbólowe, Neisseria meningitidis grupy C, odwodnienie, polisacharyd Neisseria meningitidis, senność, szczepionka NeisVac-C, toksoid tężcowy, utrata apetytu, wodorotlenek glinu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia rozwoju, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka, zaburzenie wzrostu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Glukoza 20 Braun
Glukoza 20 Braun to hipertoniczny roztwór do infuzji zawierający 200 mg/ml glukozy (220 g/l jednowodnej glukozy), o teoretycznej osmolarności 1110 mOsm/l i wartości energetycznej 800 kcal/l (3350 kJ/l). Ze względu na szybki metabolizm glukozy w organizmie, roztwór może stać się hipotoniczny względem fizjologicznego ciśnienia osmotycznego, co niesie ryzyko hiponatremii hipo- lub hiperosmotycznej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nieosmotycznie stymulowanym uwalnianiem wazopresyny (np. w ostrych chorobach, stresie pooperacyjnym, zakażeniach, chorobach OUN), a także u osób z niewydolnością serca, nerek, wątroby oraz przyjmujących antagonistów wazopresyny. Ostra hiponatremia może prowadzić do encefalopatii hiponatremicznej z objawami neurologicznymi, a u pacjentów z obrzękiem mózgu ryzyko ciężkiego uszkodzenia mózgu jest szczególnie wysokie.
bariera krew-mózg, choroby OUN, ciśnienie śródmózgowe, encefalopatia hiponatremiczna, hiperglikemia, hiperwolemia, hipofosfatemia, hipoglikemia ciężka, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hiponatremia hipoosmotyczna, hiponatremia ostra, homeostaza glukozy, krwawienie wewnątrzczaszkowe, kwasica metaboliczna, nietolerancja węglowodanów, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk mózgu, osmolarność osocza, pseudoaglutynacja, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór hipertoniczny, stłuczenie mózgu, tiamina, udar niedokrwienny mózgu, wazopresyna, zaburzenia metabolizmu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół ponownego odżywienia - Leksykon substancji czynnych
Mercurius solubilis hahnemanni – Przeciwwskazania stosowania
Preparat Homeogene 9 zawiera mercurius solubilis Hahnemanni w dawce 0,667 mg na tabletkę, w rozcieńczeniu homeopatycznym 3CH, wraz z innymi składnikami aktywnymi w identycznym stężeniu i rozcieńczeniu (Pulsatilla, Spongia tosta, Bryonia, Bromum, Belladonna, Phytolacca decandra, Arum triphyllum, Arnica montana). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania tego preparatu jest nadwrażliwość na mercurius solubilis Hahnemanni lub na którąkolwiek z pozostałych substancji czynnych. Ponadto, ze względu na obecność sacharozy jako substancji pomocniczej, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na sacharozę, zaburzeniami metabolizmu węglowodanów (np. nietolerancją sacharozy, zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy) oraz u osób z alergiami na substancje pomocnicze. W takich przypadkach należy rozważyć alternatywne metody terapeutyczne.
arnica montana, Arum triphyllum, Belladonna, Bromum, Bryonia, Homeogene, interakcje lekowe, mercurius solubilis hahnemanni, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja sacharozy, Phytolacca decandra, preparat złożony, Pulsatilla, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, rozcieńczenie homeopatyczne, sacharoza, Spongia tosta, substancje pomocnicze, terapia homeopatyczna, wywiad alergiczny, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia metabolizmu węglowodanów, zaburzenia połykania, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka meningokokowa polisacharydowa grupy C (NeisVac-C) zawiera 10 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C skoniugowanego z 10–20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowanego na 0,5 mg Al3+ w dawce 0,5 ml. Profil bezpieczeństwa oceniono w badaniach klinicznych obejmujących niemowlęta i dzieci raczkujące (2 do <18 miesięcy, n=1266), dzieci starsze (3,5 do <18 lat, n=1911) oraz dorosłych (18 do <65 lat, n=130). Najczęściej obserwowane działania niepożądane u niemowląt to zmniejszenie apetytu, płacz, uspokojenie/senność oraz wymioty, wszystkie o częstości bardzo częstej (≥1/10). U dzieci starszych i dorosłych dominującym działaniem niepożądanym jest ból głowy, również bardzo często występujący (≥1/10). Reakcje te mają zazwyczaj charakter łagodny i przemijający, nie wymagając specjalistycznego leczenia.
ból głowy, brak apetytu, choroba meningokokowa, działanie niepożądane, grupa wiekowa, Neisseria meningitidis, odwodnienie, polisacharyd meningokokowy, senność patologiczna, szczepionka meningokokowa, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka - Leksykon substancji czynnych
Witamina B2 – Działania niepożądane
Witamina B2 (ryboflawina) jest dobrze tolerowanym, rozpuszczalnym w wodzie składnikiem wielu preparatów multiwitaminowych, niezbędnym w procesach metabolicznych. Działania niepożądane przy stosowaniu zalecanych dawek są rzadkie i zwykle łagodne, obejmując zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak ból brzucha, zaparcia (1,8%), biegunka (1,4%), nudności i wymioty, a także reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, wypryski 0,08%). Charakterystycznym, fizjologicznym efektem jest żółte zabarwienie moczu, wynikające z wydalania nadmiaru ryboflawiny. Bardzo rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, astmę czy reakcję anafilaktyczną, których częstość jest <1/10 000 lub nieznana.
astma, bąble pokrzywkowe, badanie kontrolowane placebo, ból żołądka, hiperkalciuria, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, pokrzywka, preparat multiwitaminowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień twarzy, ryboflawina, skurcz oskrzeli, suplement diety, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, żółte zabarwienie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lecardi 75 mg
Lek Lecardi 75 mg, zawierający kwas acetylosalicylowy w postaci tabletek dojelitowych, może powodować działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, nudności, wymioty i bóle brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze powikłania, w tym zapalenie błony śluzowej, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, a także krwotoki i perforacje (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000). Zaburzenia czynności wątroby manifestują się przemijającym wzrostem aminotransferaz (rzadko). Ze strony układu nerwowego mogą pojawić się zawroty głowy i szumy uszne, które zwykle wskazują na przedawkowanie. Kwas acetylosalicylowy wpływa na układ krzepnięcia, zwiększając ryzyko krwawień, w tym krwotoków okołooperacyjnych, krwiaków, krwawień z nosa, dróg moczowo-płciowych i dziąseł (częstość nieznana). Poważne krwawienia, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego i mózgowy, występują rzadko do bardzo rzadko, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub stosujących inne leki wpływające na hemostazę.
aminotransferazy, astma, ból brzucha, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, działanie niepożądane, hemostaza, hipoglikemia, hipoperfuzja, incydent krwotoczny, krwawienie dziąseł, krwawienie z dróg moczowo-płciowych, krwawienie z nosa, krwiak, krwotok, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, nudności, obrzęk, odczyn skórny, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, ryzyko krwawień, stężenie glukozy we krwi, świąd, szumy uszne, tabletka dojelitowa, układ chłonny, układ krzepnięcia, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia dróg moczowych, zaburzenia dróg żółciowych, zaburzenia krwi, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia nerek, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ClinOleic 20% –
ClinOleic 20% to emulsja do infuzji zawierająca 20 g/100 ml oleju z oliwek i oleju sojowego, o wartości energetycznej 2000 kcal/l (8,36 MJ/l) oraz osmolarności 270 mOsm/l i pH 6-8. Preparat dostarcza 200 g/l tłuszczów oraz 47 mg (1,5 mmol) fosforu na 100 ml. Ze względu na obecność białek jaj, soi i potencjalne reakcje krzyżowe z białkami orzeszków ziemnych, bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na te składniki. Przed podaniem konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, aby uniknąć reakcji alergicznych.
białko jaja kurzego, cholesterol w surowicy, dyslipidemia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, hiperglikemia, kwas mlekowy, kwasica mleczanowa, nadwrażliwość, nadwrażliwość na składniki preparatu, niewyrównana cukrzyca, niezbędne kwasy tłuszczowe, pH krwi, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, triglicerydy, wywiad alergologiczny, zaburzenia gospodarki lipidowej, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia metabolizmu lipidów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Siofor 500 500 mg
Metformina w dawce 500 mg (Siofor 500) wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz utrata apetytu, występujące bardzo często (≥1/10), zwłaszcza na początku leczenia. Często pojawia się również zmniejszenie lub niedobór witaminy B12 (≥1/100 do <1/10), co wymaga okresowej kontroli jej stężenia w surowicy, zwłaszcza u pacjentów stosujących metforminę długoterminowo. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to kwasica mleczanowa (<1/10 000), wymagająca natychmiastowej interwencji medycznej i odstawienia leku. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia smaku (dysgeuzja) z częstością ≥1/100 do <1/10 oraz bardzo rzadkie reakcje skórne i zaburzenia czynności wątroby (<1/10 000), które ustępują po odstawieniu metforminy.
czynnik ryzyka, dysgeuzja, działanie niepożądane, farmakoterapia, hepatotoksyczność, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, niedobór witaminy B12, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja skórna, rumień, Siofor 500, utrata apetytu, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry, zaburzenia smaku, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie wątroby, zgłaszanie działań niepożądanych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Triquilar 30 mcg + 50 mcg (jasnobrązowe), 40 mcg + 75 mcg (białe), 30 mcg + 125 mcg (w kolorze ochry)
Triquilar jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym etynyloestradiol i lewonorgestrel w trzech różnych dawkach: tabletki jasnobrązowe (30 µg etynyloestradiolu i 50 µg lewonorgestrelu), białe (40 µg etynyloestradiolu i 75 µg lewonorgestrelu) oraz ochrowe (30 µg etynyloestradiolu i 125 µg lewonorgestrelu). Do najczęstszych działań niepożądanych należą nudności, ból brzucha, zwiększenie masy ciała, ból głowy, obniżenie nastroju oraz ból i tkliwość piersi, występujące u ≥1% pacjentek. Rzadziej obserwuje się wymioty, biegunkę, nietolerancję soczewek kontaktowych, wysypkę, pokrzywkę oraz zmiany w parametrach laboratoryjnych i metabolizmie lipidów i węglowodanów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich powikłań zakrzepowo-zatorowych tętnic i żył, w tym zawału serca, udaru, zakrzepicy żylnej i zatorowości płucnej, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
antykoncepcja doustna, choroba zakrzepowo-zatorowa, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol i lewonorgestrel, monitorowanie działań niepożądanych, nadciśnienie tętnicze, nadmierne łzawienie, nietolerancja soczewek kontaktowych, obniżenie nastroju, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, tkliwość piersi, Triquilar, udar, zaburzenia metabolizmu, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie układu pokarmowego, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał serca, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – multiBic bezpotasowy roztwór do hemodializy/do hemofiltracji –
Roztwór multiBic, stosowany w hemodializie i hemofiltracji, dostępny w wersjach bezpotasowej oraz z potasem w stężeniach 2, 3 lub 4 mmol/l, może powodować działania niepożądane zarówno bezpośrednio związane z produktem, jak i wynikające z samej metody leczenia nerkozastępczego. Do działań niepożądanych przypisywanych produktowi należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), zaburzenia naczyniowe (wahania ciśnienia tętniczego) oraz kurcze mięśni. Metoda leczenia może prowadzić do zaburzeń metabolizmu i odżywiania, takich jak przewodnienie lub odwodnienie, hipokaliemia (szczególnie przy stosowaniu roztworu bezpotasowego), hipofosfatemia, hiperglikemia mimo obecności glukozy w stężeniu 5,55 mmol/l oraz zasadowica metaboliczna związana z zawartością wodorowęglanów (35 mmol/l po wymieszaniu). Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana na podstawie dostępnych danych.
bilans płynów, ciśnienie tętnicze krwi, dysfagia, działania niepożądane, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, kurcze mięśni, leczenie nerkozastępcze, nudności i wymioty, personel medyczny, przewodnienie, wodorowęglan, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zasadowica metaboliczna - Leksykon substancji czynnych
Iprazochrom – Działania niepożądane
Leczenie iprazochromem (substancja czynna produktu Divascan) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które należy uwzględnić w planowaniu terapii. Charakterystycznym, niegroźnym objawem jest czerwonawo-brązowe zabarwienie moczu, związane z wydalaniem leku przez nerki, które nie wymaga przerwania leczenia ani modyfikacji dawkowania. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwowano utratę apetytu, szczególnie na początku terapii, co wymaga monitorowania zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami odżywiania, osób starszych i wyniszczonych. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) mogą wystąpić skórne reakcje alergiczne w postaci wysypki polekowej, które ustępują samoistnie po odstawieniu leku, jednak w przypadku ich pojawienia się należy rozważyć czasowe przerwanie terapii i ocenę związku przyczynowego.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, Divascan, działanie niepożądane, iprazochrom, klasyfikacja układów i narządów, reakcja alergiczna skórna, substancja czynna, terapia iprazochromem, utrata apetytu, wydalanie substancji czynnej, zabarwienie moczu, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia nerek, zaburzenia odżywiania, zaburzenia skóry, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan cyleksetyl – Działania niepożądane
Kandesartan cyleksetylu, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), jest skuteczny w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego i/lub obwodowego), bóle głowy oraz zakażenia dróg oddechowych, występujące z częstością ≥1%. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza), elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia), zaburzenia czynności wątroby i nerek, a także reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy. W populacji dzieci i młodzieży (6–<18 lat) częstość działań niepożądanych jest wyższa, z bardzo częstym występowaniem bólu głowy, zawrotów głowy, zakażeń górnych dróg oddechowych oraz kaszlu (≥1/10). W badaniu CHARM u pacjentów z niewydolnością serca, przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych nastąpiło u 21,0% leczonych kandesartanem (do 32 mg) w porównaniu do 16,1% w grupie placebo, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak hiperkaliemia, niedociśnienie tętnicze i zaburzenia czynności nerek.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, duszność, enzymy wątrobowe, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, lek moczopędny oszczędzający potas, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, układ renina-angiotensyna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wątroby, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Cytarabine Kabi 100 mg/ml
Cytarabina wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne podawanie cytarabiny z 5-fluorocytozyną, co znacząco obniża skuteczność tego leku przeciwgrzybiczego, oraz z metotreksatem podawanym dokanałowo, co zwiększa ryzyko ciężkich neurologicznych działań niepożądanych, takich jak porażenia, śpiączka czy epizody udaropodobne. Interakcje z gentamycyną mogą osłabiać działanie przeciwbakteryjne wobec Klebsiella pneumoniae, co wymaga monitorowania skuteczności terapii i ewentualnej zmiany antybiotyku. W przypadku digoksyny obserwuje się zmniejszenie jej stężenia w osoczu i wydalania nerkowego, co wymaga regularnego monitorowania poziomów leku lub rozważenia zamiany na digitoksynę. Ponadto, jednoczesne stosowanie cytarabiny z innymi lekami mielosupresyjnymi i hepatotoksycznymi wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi oraz funkcji wątroby.
abstynencja alkoholowa, antagonizm lekowy, beta-acetylodigoksyna, choroba nowotworowa, cyklofosfamid, cytarabina dożylna, działanie niepożądane neurologiczne, epizod udaropodobny, farmakokinetyka leku, funkcja wątroby, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, interakcja z alkoholem, interakcje lekowe, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwgrzybiczy, mechanizm działania leku, metotreksat dokanałowy, mielosupresja, neurotoksyczność, obniżona odporność, podanie dokanałowe, porażenie czterokończynowe, profil bezpieczeństwa, profilaktyka przeciwzakaźna, stężenie digoksyny, supresja szpiku kostnego, szpik kostny, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, winkrystyna, wydalanie nerkowe, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia OUN - Leksykon substancji czynnych
Perampanel – Działania niepożądane
Perampanel, stosowany w dawkach 4 mg, 8 mg i 12 mg na dobę w terapii napadów częściowych oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaburzenia neuropsychiatryczne i neurologiczne. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wzrasta wraz z dawką: 1,7% przy 4 mg, 4,2% przy 8 mg i 13,7% przy 12 mg na dobę w napadach częściowych, oraz 4,9% przy 8 mg na dobę w napadach toniczno-klonicznych, w porównaniu do 1,4% i 1,2% w grupach placebo. Najczęstszymi przyczynami przerwania leczenia są zawroty głowy i senność, które występują bardzo często (≥1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje niepożądane, takie jak DRESS i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Profil bezpieczeństwa u młodzieży i dzieci jest zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem częstszej agresji i drażliwości u młodszych pacjentów.
agresja, ataksja, ciężkie skórne działania niepożądane, drażliwość, dyzartria, eozynofilia, funkcje poznawcze, insulinopodobny czynnik wzrostu 1, lęk, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, perampanel, podwójne widzenie, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, senność, stan splątania, tarczyca, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fostex Nexthaler (100 mcg + 6 mcg)/dawkę inh.
Preparat Fostex NEXThaler zawiera 100 µg beklometazonu dipropionianu oraz 6 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę inhalacyjną i jest stosowany w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancje czynne (beklometazon dipropionian, formoterol fumaranu dwuwodny) lub na składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (9,9 mg na inhalację). Reakcje alergiczne mogą manifestować się jako wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli, co wyklucza podanie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią nadwrażliwości na inne kortykosteroidy lub β2-agonisty ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych.
beklometazonu dipropionian, beta-2-agonista, choroba obturacyjna dróg oddechowych, formoterolu fumaran dwuwodny, kortykosteroid, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, proszek do inhalacji, przepływ wdechowy, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka skórna, zaburzenia metabolizmu, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie poznawcze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasergin 5 mg
Dasergin, zawierający 5 mg desloratadyny w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz doświadczeniem po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane występowały u około 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo przy dawce 5 mg/dobę, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U pacjentów w wieku 12-17 lat ból głowy był najczęstszym działaniem niepożądanym (5,9% vs. 6,9% placebo). W populacji pediatrycznej obserwowano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz zaburzenia zachowania, a także zwiększone ryzyko napadów drgawkowych, szczególnie u dzieci 0-4 lata (wzrost o 37,5 przypadków na 100 000 osobolat). Wśród innych zgłaszanych działań niepożądanych znajdują się m.in. tachykardia, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), zaburzenia wątroby oraz zmiany nastroju i zachowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból mięśni, bradykardia, częstość występowania, desloratadyna, duszność, enzymy wątrobowe, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obniżenie nastroju, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia metabolizmu, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Sandoz 30 mg
Cynakalcet, stosowany w leczeniu wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności i wymioty o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, będące główną przyczyną przerwania terapii. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka), zaburzenia sercowo-naczyniowe (niedociśnienie tętnicze, nasilenie niewydolności serca) oraz ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, które są powikłaniami wtórnymi do hipokalcemii. U pacjentów pediatrycznych ze schyłkową chorobą nerek odnotowano 24,1% częstość hipokalcemii (64,5 na 100 pacjento-lat), w tym przypadek zgonu z powodu ciężkiej hipokalcemii, co wymaga szczególnej ostrożności i stosowania leku tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko.
badania diagnostyczne, cynakalcet, drgawki, działania niepożądane leku, ESRD, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pierwotna nadczynność przytarczyc, pokrzywka, rak przytarczyc, schyłkowa choroba nerek, skurcze mięśni, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności serca, zaburzenia metabolizmu, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Oczar wirginijski – Przedawkowanie
Oczar wirginijski (Hamamelis virginiana) jest składnikiem aktywnym w produktach leczniczych takich jak Avenoc (czopki zawierające 0,01 g Hamamelis virginiana 1 DH) oraz Traumeel S (maść i żel zawierające 0,45 g Hamamelis virginiana TM na 100 g preparatu). Analiza charakterystyk tych produktów nie wykazała zgłoszonych przypadków przedawkowania ani znanych objawów toksyczności. Niskie stężenia substancji, droga podania miejscowego oraz potencjalne rozcieńczenie homeopatyczne (DH, TM) prawdopodobnie przyczyniają się do korzystnego profilu bezpieczeństwa Hamamelis virginiana w tych formach terapeutycznych.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, eliminacja leku, Hamamelis virginiana, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oczar wirginijski, postępowanie toksykologiczne, praktyka kliniczna, preparat homeopatyczny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, substancja aktywna, sytuacja kliniczna, zaburzenia metabolizmu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluarix Tetra 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka przeciw grypie Fluarix Tetra, będąca inaktywowanym, rozszczepionym wirionem, charakteryzuje się przewidywalnym i dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym w badaniach klinicznych obejmujących ponad 3 000 dorosłych oraz ponad 6 000 dzieci w różnych grupach wiekowych. Najczęstszym działaniem niepożądanym w każdej grupie wiekowej był ból w miejscu podania, występujący bardzo często (≥ 1/10), z częstością od 15,6% do 40,9%. U dorosłych (≥18 lat) dominowały objawy ogólnoustrojowe takie jak zmęczenie (11,1%), ból mięśni (11,8%) i ból głowy (9,2%), natomiast u dzieci i młodzieży (6-17 lat) najczęściej zgłaszano zmęczenie (12,6%), ból mięśni (10,9%) oraz ból głowy (8,0%). W grupach młodszych dzieci (3-5 lat) przeważały senność (9,8%) i drażliwość (11,3%), a u niemowląt i małych dzieci (6 miesięcy do 3 lat) najczęściej występowały drażliwość/marudność (14,9%) oraz utrata apetytu (12,9%). Działania niepożądane miały zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenia i były przejściowe.
ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, ból w miejscu podania, drażliwość, dreszcze, gorączka, inaktywacja wirusów, krwiak w miejscu podania, nadmierna potliwość, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk w miejscu podania, reakcja poszczepienna, reaktogenność, rozszczepiony wirion, senność, stwardnienie w miejscu podania, świąd w miejscu podania, szczepionka przeciw grypie, szczepionka trójwalentna, utrata apetytu, wysypka, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia ogólne, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaczerwienienie w miejscu podania, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euvax B 10 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/0,5 ml szczepionka 1-dawkowa dla dzieci; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka EUVAX B, zawierająca 10 mikrogramów antygenu powierzchniowego HBsAg w dawce 0,5 ml, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim bardzo częstym występowaniem bólu w miejscu podania (≥1/10). Reakcje miejscowe, takie jak zaczerwienienie i obrzęk, oraz ogólnoustrojowe objawy, w tym gorączka, złe samopoczucie i zmęczenie, mają zazwyczaj charakter łagodny i przejściowy. Inne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (wysypka, świąd), zaburzenia neurologiczne (ból i zawroty głowy) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, występują z nieokreśloną częstością, co wynika z ograniczeń danych po wprowadzeniu szczepionki do obrotu. Personel medyczny powinien być świadomy możliwości wystąpienia reakcji wazowagalnych oraz przejściowych zmian parametrów laboratoryjnych.
antygen powierzchniowy HBV, ból mięśniowy, ból stawowy, ból w miejscu podania, HBsAg, infekcja wtórna, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, niepożądane działanie produktu leczniczego, parametr zapalny, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, reakcja wazowagalna, reakcja zapalna, szczepionka przeciw WZW B, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie nastroju - Leksykon substancji czynnych
Witamina B12 – Działania niepożądane
Witamina B12 (cyjanokobalamina) jest powszechnie stosowana w suplementacji, jednak może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować. Najczęściej obserwowane są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból żołądka i jelit, ból brzucha, zaparcia (1,8% w badaniu klinicznym Elevit Pronatal), biegunka (1,4%), nudności i wymioty, występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Reakcje nadwrażliwości, choć rzadkie, mogą być poważne i obejmują wysypkę, astmę, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, pęcherze, wstrząs oraz reakcję anafilaktyczną (częstość nieznana). Działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak ból głowy, zawroty głowy, bezsenność i nerwowość, występują z częstością nieznaną. Dodatkowo odnotowano hiperkalciurię, kołatanie serca, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz ciemnożółte zabarwienie moczu, które jest objawem nieszkodliwym.
astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból żołądka i jelit, ciemnożółte zabarwienie moczu, cyjanokobalamina, hiperkalciuria, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nerwowość, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stolce tłuszczowe, systematyka MedDRA, wstrząs, wysypka, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atomoxetine NeuroPharma 25 mg
Atomoksetyna, stosowana w terapii ADHD, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych w populacji dorosłych i pediatrycznej. U dorosłych najczęściej obserwuje się nudności (26,7%), suchość w jamie ustnej (18,4%), ból głowy (16,3%), zmniejszenie łaknienia (14,9%) oraz bezsenność (11,3%), z większością działań o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy ze strony układu moczowego, takie jak zatrzymanie moczu i uczucie parcia na pęcherz. W populacji dzieci i młodzieży dominują ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które są zwykle przejściowe i rzadko prowadzą do przerwania leczenia. Wczesne objawy niepożądane, takie jak nudności, wymioty i senność, występują u 10-11% pacjentów pediatrycznych, głównie w pierwszym miesiącu terapii, i mają charakter łagodny lub umiarkowany.
ADHD, agresja, atomoksetyna, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, chwiejność emocjonalna, depresja, halucynacje, kołatanie serca, lęk, nadmierna potliwość, napady drgawek, napady padaczkowe, niepokój ruchowy, nudności, obniżenie nastroju, omdlenie, parcie na pęcherz, pobudzenie, psychoza, reakcje alergiczne, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tiki, wrogość, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia skóry, zaburzenia snu, zaburzenia układu moczowego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zachowania samobójcze, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – FSME-IMMUN 0,25 ml Junior 1,2 mcg wirusa kleszczowego zapalenia mózgu (szczep Neudorfl)/0,25 ml
Szczepionka FSME-IMMUN 0,25 ml Junior, zawierająca 1,2 µg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu (szczep Neudörfl), jest przeznaczona do immunizacji dzieci w wieku 1-15 lat. Analiza danych klinicznych wykazała, że częstość ogólnych działań niepożądanych jest najwyższa po pierwszej dawce i zmniejsza się po kolejnych, natomiast reakcje miejscowe (ból, obrzęk, stwardnienie, rumień) utrzymują się na stałym poziomie. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to gorączka (do 27,9% u dzieci 1-2 lata, 6,8% u dzieci 3-15 lat po pierwszej dawce), ból głowy, nudności, wysypka, ból mięśni oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia (bardzo często ≥1/10). Gorączka występuje częściej u młodszych dzieci i zmniejsza się po kolejnych dawkach (np. po drugiej dawce u dzieci 1-2 lat 15,6%, u dzieci 3-15 lat 1,9%).
drgawki gorączkowe, inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu, kleszczowe zapalenie mózgu, limfadenopatia, nadwrażliwość, niedowład połowiczy, objawy grypopodobne, odczyn oponowy, podanie domięśniowe, podanie podskórne, pokrzywka, polineuropatia, porażenie połowicze twarzy, reakcja anafilaktyczna, reaktogenność miejscowa, światłowstręt, szczep Neudörfl, szumy uszne, zaburzenia czucia, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia układu chłonnego, zapalenie mózgu, zawroty głowy, zespół Guillaina-Barrégo - Leksykon substancji czynnych
Manganu chlorek – Działania niepożądane
Mangan w postaci chlorku czterowodnego jest stosowany jako składnik preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Pediaven NN1 (5,4 µg w 250 ml roztworu, odpowiadające 1,5 µg manganu) oraz Peditrace (20 µg manganu(II) chlorku czterowodnego w 1 ml koncentratu, co odpowiada 0,315 μmol). Pomimo niskich dawek, konieczne jest monitorowanie potencjalnych działań niepożądanych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia, hiperkalcemia, hiperwolemia), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), przemijające zaburzenia czynności wątroby oraz miejscowe reakcje w miejscu podania, takie jak zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, stany zapalne i reakcje martwicze. Reakcje nadwrażliwości (pocenie się, gorączka, dreszcze, wysypka, trudności w oddychaniu) wymagają natychmiastowego przerwania infuzji.
cholestaza, choroba Parkinsona, drżenie, hiperazotemia, hiperfenyloalaninemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, kwasica metaboliczna, mangan chlorek czterowodny, martwica tkanek, neurotoksyczność, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, pierwiastki śladowe, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny, sztywność mięśniowa, wynaczynienie, zaburzenia chodu, zaburzenia metabolizmu, zakrzepowe zapalenie żył, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadomon 250 mg
Lek Tadomon (tapentadol) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje profil działań niepożądanych głównie obejmujący zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności (≥ 1/10), zawroty głowy (≥ 1/10), zaparcia (≥ 1/100 do <1/10), ból głowy (≥ 1/100 do <1/10) oraz senność (≥ 1/100 do <1/10). Nudności mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, a zaparcia niosą ryzyko niedrożności jelit. Rzadziej występują zaburzenia psychiczne (lęk, splątanie, omamy), depresja oddechowa (rzadko, <1/1000), reakcje skórne (świąd, wysypka) oraz zmniejszenie apetytu i osłabienie. Tapentadol, jako opioid, niesie ryzyko depresji oddechowej, szczególnie przy przedawkowaniu, współstosowaniu z innymi lekami depresyjnymi na OUN, u pacjentów z chorobami płuc oraz osób starszych. Istotne jest także ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego przy długotrwałym stosowaniu, z objawami odstawienia takimi jak niepokój, bóle mięśni, bezsenność, nadmierne pocenie, dreszcze i biegunka.
antagonista opioidowy, benzodiazepina, ból głowy, depresja oddechowa, inhibitor MAO, interakcja lekowa, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, lek przeciwzaparciowy, nadwrażliwość skórna, nalokson, niedożywienie, niedrożność jelit, nudności, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, senność, stan splątania, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, uzależnienie fizyczne, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia oddechowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia psychiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie równowagi, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Podtlenek Azotu Medyczny SPAWMET 98%
Podtlenek azotu medyczny, dostarczany w postaci skroplonej o stężeniu ≥98,0% v/v, charakteryzuje się farmakokinetyką obejmującą szybkie wchłanianie, dystrybucję i eliminację. Wchłanianie zachodzi w płucach w czasie krótszym niż 5 minut, dzięki wysokiej dyfuzyjności i niskiej rozpuszczalności gazu, co umożliwia szybkie osiągnięcie stężenia pęcherzykowego zbliżonego do wdychanego. Dystrybucja odbywa się wyłącznie w postaci rozpuszczonej we krwi, z szybkim przenikaniem do dobrze ukrwionych tkanek, zwłaszcza mózgu, co jest kluczowe dla efektów przeciwbólowych i sedatywnych. Metabolizm podtlenku azotu jest minimalny, ograniczony do interakcji z witaminą B12, co może mieć znaczenie kliniczne przy długotrwałej ekspozycji, natomiast eliminacja następuje wyłącznie przez drogi oddechowe w ciągu kilku minut po zakończeniu podawania.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Avamina SR 1000 mg
Profil działań niepożądanych metforminy chlorowodorku w preparacie Avamina SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) jest zbliżony do profilu metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz utratę apetytu, które zwykle mają charakter przejściowy i ustępują samoistnie. Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki oraz przyjmowanie leku podczas lub bezpośrednio po posiłku w celu poprawy tolerancji. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według standardowych kategorii: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1 000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
Avamina SR, cukrzyca typu 2, dysgeuzja, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, niedobór witaminy B12, objawy żołądkowo-jelitowe, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, świąd skóry, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tolerancja przewodu pokarmowego, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia smaku, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atofab 40 mg
Atomoksetyna, substancja czynna leku Atofab dostępnego w kapsułkach o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii dzieci i młodzieży z ADHD. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), przy czym rzadko prowadzą one do przerwania leczenia (częstość rezygnacji odpowiednio 0,1%, 0,2% i 0,0%). Nudności, wymioty i senność występują u około 10-11% pacjentów, głównie w pierwszym miesiącu terapii, i mają zazwyczaj łagodny, przemijający charakter. W początkowym okresie leczenia może dochodzić do opóźnienia przyrostu masy ciała i wzrostu, co wymaga monitorowania parametrów antropometrycznych, jednak długoterminowo pacjenci osiągają przewidywane wartości masy ciała i wzrostu.
ADHD, anoreksja, atomoksetyna, ból brzucha, ból głowy, działania niepożądane, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, omdlenie, parametry antropometryczne, senność, tachykardia, układ noradrenergiczny, wymioty, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia nerek, zaburzenia psychiczne, zaburzenia serca, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany hemodynamiczne, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Parafina ciekła LGO –
Parafina ciekła, stosowana jako środek przeczyszczający, może wywoływać liczne działania niepożądane, których częstość występowania nie jest precyzyjnie określona. Do najczęstszych należą wyciek parafiny z odbytu, świąd odbytu oraz wtórne zaparcia, szczególnie przy nadużywaniu i długotrwałej terapii. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń układu chłonnego, takich jak zapalenie, obrzęk oraz zwłóknienie zaotrzewnowych węzłów chłonnych, co wymaga dalszej diagnostyki i monitorowania. Wśród zaburzeń metabolicznych i odżywiania obserwuje się utratę wody i jonów sodu, prowadzącą do wtórnego wzrostu wydalania aldosteronu, a także hipokaliemię, która może nasilać zaparcia i powodować atonię jelit. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na nasilone zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej.
atonia jelit, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, funkcja immunologiczna, hipokaliemia, metabolizm kostny, obrzęk węzłów chłonnych, parafina ciekła, produkt leczniczy, reakcja uboczna, świąd odbytu, układ chłonny, utrata elektrolitów, utrata potasu, wyciek parafiny, wydalanie aldosteronu, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia wchłaniania witamin, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądka i jelit, zmiana zapalna, zwłóknienie węzłów chłonnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mifoglame 100 mg
Lek MIFOGLAME zawierający sytagliptynę 100 mg jest stosowany w terapii cukrzycy typu 2 i charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, który wymaga uważnego monitorowania działań niepożądanych. Najpoważniejsze zgłaszane działania obejmują zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Ryzyko hipoglikemii jest istotnie zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika (częstość 4,7-13,8%) oraz insuliną (9,6%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, m.in. hipoglikemia (często), ból głowy (często), zaparcia (niezbyt często), a także rzadkie przypadki trombocytopenii i ostrego zapalenia trzustki. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną (100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy eGFR 30-50 ml/min/1,73m²), częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna do placebo, z niewielkim wzrostem ciężkiej hipoglikemii u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik (2,7% vs 2,5%).
artropatia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, ciężka hipoglikemia, ciężkie działanie niepożądane, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, krwotoczne zapalenie trzustki, leczenie skojarzone, lek przeciwcukrzycowy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie kości, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry