Specjalne ostrzeżenia
Glukoza 20 Braun
Glukoza 20 Braun to hipertoniczny roztwór do infuzji zawierający 200 mg/ml glukozy (220 g/l jednowodnej glukozy), o teoretycznej osmolarności 1110 mOsm/l i wartości energetycznej 800 kcal/l (3350 kJ/l). Ze względu na szybki metabolizm glukozy w organizmie, roztwór może stać się hipotoniczny względem fizjologicznego ciśnienia osmotycznego, co niesie ryzyko hiponatremii hipo- lub hiperosmotycznej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nieosmotycznie stymulowanym uwalnianiem wazopresyny (np. w ostrych chorobach, stresie pooperacyjnym, zakażeniach, chorobach OUN), a także u osób z niewydolnością serca, nerek, wątroby oraz przyjmujących antagonistów wazopresyny. Ostra hiponatremia może prowadzić do encefalopatii hiponatremicznej z objawami neurologicznymi, a u pacjentów z obrzękiem mózgu ryzyko ciężkiego uszkodzenia mózgu jest szczególnie wysokie.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Glukozy 20 Braun
- Zaburzenia elektrolitowe związane z podawaniem roztworu
- Hiponatremia i jej konsekwencje
- Grupy pacjentów szczególnego ryzyka
- Przeciwwskazania i ostrzeżenia neurologiczne
- Korekta niedoborów płynów i elektrolitów
- Stany kliniczne wymagające szczególnej ostrożności
- Zaburzenia metabolizmu glukozy
- Monitorowanie i leczenie hiperglikemii
- Nagłe przerwanie infuzji i ryzyko hipoglikemii
- Monitoring kliniczny i laboratoryjny
- Zespół ponownego odżywienia
- Suplementacja elektrolitów i witamin
- Interakcje z przetaczaniem krwi
- Stosowanie u dzieci
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Glukozy 20 Braun
Glukoza 20 Braun zawiera 200 mg/ml glukozy w postaci roztworu do infuzji o charakterze hipertonicznym. Należy jednak pamiętać, że w organizmie roztwory te mogą stać się hipotoniczne w porównaniu do fizjologicznego ciśnienia osmotycznego ze względu na szybki metabolizm glukozy 1.
Zaburzenia elektrolitowe związane z podawaniem roztworu
Dożylne podanie roztworów glukozy może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hiponatremii hipo- lub hiperosmotycznej. Ryzyko to zależy od kilku czynników, w tym toniczności roztworu, objętości i szybkości infuzji, stanu klinicznego pacjenta oraz jego zdolności do metabolizowania glukozy 2.
Hiponatremia i jej konsekwencje
Szczególną uwagę należy zwrócić na grupy pacjentów o podwyższonym ryzyku wystąpienia hiponatremii. Do tej grupy należą pacjenci z nieosmotycznie stymulowanym uwalnianiem wazopresyny, w tym osoby z:
- ostrymi chorobami
- dolegliwościami bólowymi
- stresem pooperacyjnym
- zakażeniami
- oparzeniami
- chorobami OUN
Ponadto, zwiększone ryzyko wystąpienia hiponatremii dotyczy pacjentów z chorobami serca, wątroby i nerek oraz osób przyjmujących leki z grupy antagonistów wazopresyny 3.
Ostra hiponatremia może prowadzić do rozwoju ostrej encefalopatii hiponatremicznej (obrzęku mózgu), charakteryzującej się takimi objawami jak:
- ból głowy
- nudności
- drgawki
- ospałość
- wymioty
Pacjenci z już występującym obrzękiem mózgu są szczególnie narażeni na ciężkie, nieodwracalne i zagrażające życiu uszkodzenie mózgu 4.
Grupy pacjentów szczególnego ryzyka
Należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu Glukozy 20 Braun poniższym grupom pacjentów, które są wyjątkowo podatne na poważne powikłania związane z ostrą hiponatremią:
- dzieci
- kobiety w wieku rozrodczym
- pacjenci ze zmniejszoną podatnością mózgowia (np. z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, krwawieniem wewnątrzczaszkowym i po stłuczeniu mózgu)
Wymienione grupy są szczególnie narażone na wystąpienie ciężkiego i zagrażającego życiu obrzęku mózgu w wyniku ostrej hiponatremii 5.
Przeciwwskazania i ostrzeżenia neurologiczne
Nie zaleca się podawania roztworów glukozy pacjentom po udarze niedokrwiennym mózgu, ponieważ znane są przypadki pogłębienia uszkodzeń mózgu związanych z udarem niedokrwiennym i wydłużenia okresu powrotu do zdrowia wskutek hiperglikemii 6.
Podawanie hiperosmolarnych roztworów glukozy pacjentom z uszkodzoną barierą krew-mózg może prowadzić do wzrostu ciśnienia śródmózgowego/śródrdzeniowego 7.
Korekta niedoborów płynów i elektrolitów
Przed rozpoczęciem infuzji glukozy należy skorygować istniejące niedobory płynów i elektrolitów, takie jak:
- odwodnienie
- hiponatremia
- hipokaliemia
Jest to konieczny warunek przed wdrożeniem terapii roztworem Glukozy 20 Braun 8.
Stany kliniczne wymagające szczególnej ostrożności
Roztwór Glukozy 20 Braun należy podawać ze szczególną ostrożnością w następujących przypadkach:
- hiperwolemii – zwiększonej objętości krwi krążącej
- niewydolności nerek – gdy funkcja wydalnicza nerek jest zaburzona
- niewydolności serca – gdy upośledzona jest funkcja serca jako pompy
- zwiększonej osmolarności osocza – gdy ciśnienie osmotyczne krwi jest podwyższone
- stwierdzonej lub występującej wcześniej podklinicznej cukrzycy lub nietolerancji węglowodanów – gdy metabolizm glukozy jest zaburzony
W tych przypadkach konieczne jest dokładne monitorowanie pacjenta i dostosowanie terapii 9.
Zaburzenia metabolizmu glukozy
Niestabilny metabolizm (np. po zabiegu chirurgicznym lub urazie, w stanie hipoksji lub niewydolności narządowej) może zaburzać metabolizm oksydacyjny glukozy i prowadzić do kwasicy metabolicznej 10.
Monitorowanie i leczenie hiperglikemii
Przypadki hiperglikemii należy dokładnie monitorować i leczyć za pomocą insuliny. Należy pamiętać, że podawanie insuliny wiąże się z dodatkowym przesunięciem potasu do komórek, co może zwiększać ryzyko hipoglikemii 11.
Nagłe przerwanie infuzji i ryzyko hipoglikemii
Nagłe przerwanie infuzji glukozy podawanej z dużą prędkością może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii w efekcie utrzymującego się dużego stężenia insuliny w osoczu. Szczególnie narażone na to powikłanie są następujące grupy pacjentów:
- dzieci w wieku poniżej 2 lat
- pacjenci z cukrzycą
- pacjenci z innymi chorobami powodującymi zaburzenia homeostazy glukozy
W przypadkach gdy konieczne jest zakończenie infuzji, należy wygaszać ją stopniowo przez 30-60 minut. Zaleca się monitorowanie każdego pacjenta pod kątem objawów hipoglikemii przez 30 minut w pierwszym dniu po zaprzestaniu podawania żywienia pozajelitowego 12.
Monitoring kliniczny i laboratoryjny
W trakcie terapii Glukozą 20 Braun należy prowadzić dokładny monitoring kliniczny, który powinien obejmować:
- kontrolę stężenia glukozy we krwi
- monitorowanie stężenia elektrolitów w osoczu
- ocenę równowagi płynów
- kontrolę równowagi kwasowo-zasadowej
- monitorowanie łącznej objętości podanej glukozy
Częstość oraz rodzaj wykonywanych badań laboratoryjnych powinny być dostosowane do stanu ogólnego pacjenta, jego stanu metabolicznego, podanej dawki oraz czasu trwania leczenia 13.
Zespół ponownego odżywienia
Żywienie pozajelitowe pacjentów w stanie niedożywienia z zastosowaniem maksymalnych dawek i z maksymalną prędkością od początku terapii bez dodatkowej suplementacji potasu, magnezu i fosforanów może prowadzić do wystąpienia zespołu ponownego odżywienia. Objawia się on:
- hipokaliemią
- hipofosfatemią
- hipomagnezemią
Objawy kliniczne mogą wystąpić po upływie kilku dni od rozpoczęcia podawania żywienia pozajelitowego. W przypadku takich pacjentów schematy infuzji należy budować stopniowo, zwiększając dawki sukcesywnie. Konieczna jest także dodatkowa suplementacja elektrolitów w zależności od odchyleń od stanów normalnych 14.
Suplementacja elektrolitów i witamin
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z hiponatremią i hipokaliemią. Niezbędna jest dodatkowa suplementacja tych elektrolitów 15.
Elektrolity i witaminy należy suplementować w miarę potrzeb. Do prawidłowego metabolizmu glukozy konieczne są witaminy z grupy B, zwłaszcza tiamina 16.
Interakcje z przetaczaniem krwi
Z uwagi na ryzyko pseudoaglutynacji, nie należy podawać glukozy przez ten sam zestaw do infuzji, równocześnie z, bezpośrednio przed i po podawaniu krwi 17.
Stosowanie u dzieci
W celu leczenia hipoglikemii u dzieci zaleca się stosowanie 10%-owego roztworu glukozy zamiast Glukozy 20 Braun. Dzieci przed ukończeniem 2. roku życia są szczególnie narażone na ryzyko nawrotu hipoglikemii w przypadku nagłego przerwania infuzji podawanej z dużą prędkością 18.
| Parametr | Wartość dla Glukozy 20 Braun |
|---|---|
| Zawartość glukozy jednowodnej | 220,0 g/1000 ml |
| Zawartość glukozy | 200,0 g/1000 ml (200 mg/ml) |
| Energia | 3350 kJ/l = 800 kcal/l |
| Osmolarność teoretyczna | 1110 mOsm/l |
| Kwasowość miareczkowa (do pH 7,4) | < 1 mmol/l |
| pH | 3,5 – 5,5 |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania